Vrede..
Vrede..
Tweeduizend jaar geleden is de vrede gaan 'dagen'. Maar pas als Jezus regeert, zal er vrede 'heersen'. Dan komt er vrede op de manier van de Vredevorst. Hij geeft geen enkele ruimte aan haat en ongerechtigheid. De mensen zullen vluchten voor de heerlijkheid van de Vredevorst, die ooit als kind in een kribbe is gelegd.
Wat moeten wij intussen met het woord 'vrede'? Wat moet ons bange hart met onze verliezen, onze angst, onze onzekerheden van elke dag, die zo vaak in schril contrast staan met de belofte van vrede in ons hart? Vol ontzag kijken we naar het kind in de kribbe dat zorgde dat het zwaard van oordeel werd weggenomen. Hij beloofde dat er vrede zou komen in het hart van ieder die in Hem zou geloven.
Te midden van de wrede slavernij en de ellende die dat met zich meebracht, waren er in Amerika slaven die tot geloof kwamen. Als ze 's avonds, moe van het harde werken (en vaak veel slagen met de zweep), in hun slavenverblijven zaten, zongen ze hun liederen: 'Met mijn ziel is het goed, met mijn ziel is het goed.' Ze hadden begrepen wat het was om de vrede in het hart te hebben. Ze hielden zich niet bezig met gevoelens van haat of wraak. Hoe het ook zou gaan, ze wisten dat het goed was met hun ziel.
Daar ligt de basis voor de vrede. De vrede daagt. Temidden van de slavernij van deze aarde kunnen we zingen dat het goed komt met ons - door de komst van Gods Zoon naar deze aarde.
schrijver onbekend




