Archief

'k Heb mijn wagen, volgeladen … neen, niet zoals in het liedje met oude wijven, oude mannen of jongen meisjes, maar met schilderijen. Christel en ik hebben de schilderijen maandag verhuisd, zodat Christel rustig de tijd kreeg om ze op te hangen, een goede volgorde te zoeken, na een dag nadenken er nog wat verandering te brengen en dan samen het geheel te bekijken … en vaststellen dat het goed is.

Gelukkig was het maandag een dag van zon tussen al die regendagen van de voorbije weken, zodat de werken droog hun bestemming bereikten.

Vanavond is het dan de opening. De drank ligt koel en ik heb mijn tekst klaar. Wat moet een mens nog meer verwachten? Bezoekers natuurlijk … maar daar ben ik gerust in: er zullen veel vriend(inn)en zijn om Christel in de bloemetjes te zetten en haar solo naar buiten treden te vieren.

In elk geval: ik hef het glas op Christel en wens haar nog veel creatieve energie.

De tentoonstelling is open zaterdag 11 en zondag 12 juni en zaterdag 18 en zondag 19 juni, telkens van 13 tot 18 uur. Kunstcentrum Gesigneerd, Baalsebaan 287,3128 Baal (Tremelo)

Na de kunstroute wou ik nog een werkje bijmaken: vier vond ik een mooi getal … en toevallig had ik nog vier lijsten liggen met de gepaste afmetingen.

Na het weekend werkte ik thuis de eerste twee ontwerpen verder af en stelde ik die meteen ten toon het volgende weekend van de kunstroute. Ondertussen was ik aan nr 3 begonnen. Ik vond het leuk om doen en 't vroeg niet teveel concentratie, zodat mijn aandacht bij de bezoekers bleef.

Zaterdag, de eerste dag , kwamen de bezoekers maar met mondjesmaat binnen. Dat gaf tijd om te tekenen maar ook ruimte om de mensen te ontvangen. Christel en ik konden de bezoekers uitleg verschaffen bij wat ze zagen en de bezoekers kregen ook ruimte voor hun verhaal. Veel van hen tekenden of schilderden ook.

Tijdens de kunstroute hadden Christel en ik onze voorzorgen genomen: we installeerden ons in een hoekje met het nodige om te tekenen. Christel leefde zich uit in portretjes, ik nam een sjabloon van een vogel mee en op een tekenpapier van 32 cm op 32cm zette ik een ontwerp neer. Omdat werken met Oost-indische inkt in die situatie niet aan te raden was, had ik voor goede tekenstiften gezorgd. We hadden uitzicht op de inkom en wanneer bezoekers zich aandienden, legden we het tekengerief neer om hen te verwelkomen.

De afmeting van dit en vorig werk is 50 cm x 70 cm. Nu neem ik een blauw gekleurd papier en pas dezelfde techniek toe als bij het vorige.

Ik knip uit bruin papier vormen volgens het sjabloon, leg die vormen op elkaar en pas dan toe wat ik de dambordtechniek noem: de vlakken die ontstaan worden afwisselend zwart gemaakt of behouden hun oorspronkelijke kleur.

Terug met het oude sjabloon, het vorige vond ik nogal agressief. De zwarte vlakken worden vervangen door lijnen. Dat maakt het geheel zachter.

Hier verander ik van sjabloon: scherper van contouren en de achtergrond laat ik wit. Het doet me denken aan duiven.l

Het thema van de Vogelvlucht laat me niet los. Ik blijf maar uitproberen. Voor ik aan het grote werk begin, verken ik op klein formùaat wat dit thema te bieden heeft.