Naar de inhoud

Lut De Rudder

akke.beakke.be

Archief

Lentelicht

Terwijl de lente doorbreekt, maak ik mijn werk af, dat ik vorig jaar in het kantklosatelier begon. Ik liet me toen inspireren door de wandeling tijdens de lente langs de Demerdijk: het licht, de overweldigende kleur van bloemen, het water, het droge gras, de schapen in de wei.

Het klossen was reeds een paar maanden beëindigd, maar ik moest nog een oplossing zoeken om het te presenteren. De docente raadde me aan het met mat plexiglas te proberen.

Dat was wel een hele karwei. Gelukkig zorgde de docente voor de aankoop van het plexiglas bij een handelaar die het op de juiste maat versneed. Daarna samen met de docente naar het atelier van de lassers om gaatjes te boren (daar stond een geschikte boormachine) en dan met heel dunne nylondraad het gekloste werk in de gaatjes naaien. Ik had het nog nooit gedaan of zien doen, dus was het wel even spannend: zou het lukken, zou het werk tot zijn recht komen op zo'n plaat? Verder voorzichtig met de plaat want het matte plexiglas is erg vatbaar voor schrammen.

Maar het lukte me om alles te verkrijgen zoals gepland was. Oef! Als resultaat na slechts een paar maanden klossen … het werk mag gezien worden, ik ben er best fier op.

Conny Verellen

We maakten tijd om naar de tentoonstelling van Conny Verellen te gaan kijken in het cc 't Blikveld in Bonheiden.

Die tentoonstelling overrompelde: heel fris van kleur, heel gedurfd van verftechniek. Heel veel zwier … het is net of je ondergedompeld wordt in een bad van levensvreugde.

We bleven kijken en kijken: eerst een algemeen beeld en dan precies toekijken naar details. Een feestelijk ervaren.

Kristof Maler

Men had Christel verteld dat in de kliniek van Bonheiden een tentoonstellig liep van werken waarbij de ondergrond nogal speciaal was. Die ondergrond bestond uit allerlei materiaal, vb. krantenpapier, dat 'ververfd' was zodat dit resulteerde in speciale visuele effecten . Omdat dit haar erg interesseert en we toch in de buurt waren, gingen we eens kijken.

Kristof Maler stelde ten toon. Mij sprak het niet zo erg aan: mooi werk, maar niet dat het me erg beroerde. Je kan niet altijd even enthousiast zijn over wat je ziet. Vooral de aangeboden thema's vond ik nogal publieksgericht: als kijker gemakkelijk te herkennen maar ook zo weer vergeten.

Meer van Lut De Rudder

↑ Terug naar de berichten