Zondag 19 augustus 2007
raar gevoel
Mensen, ik heb vandaag een raar gevoel, bijna een vakantiegevoel. Vrij raar en dat enkele dagen voor ik naar het ziekenhuis stap voor een ingreep aan de hand waar sommigen al eerder over lazen.
Het is een gevoel zoals het je kan overkomen wanneer je al lang een reis hebt gepland, alle voorbereidingen hebt getroffen, de koffers gepakt zijn - enkel nog niet gesloten, want er moet nog iets bij ...
Maar de voorbije dagen moest dan ook heel wat gregeld worden, net als voor een reis, ook al zal ik maar één nacht van huis zijn. Maar nu kan ik nog alles wat me belieft. Volgende week deze tijd word ik voor een deel sterk afhankelijk van mensen: de familiale hulp, de thuisverpleging, de kinesist, de vertrouwensmensen.
Misschien is het feit dat alle voorbereidingen achter de rug zijn en dat ik er een goed gevoel bij heb, dat het ook lijkt alsof ik op reis ga. Nog alles even schikken, de buren en enkele anderen verwittigen. Dus toch op reis? In elk geval heeft een mens toch een klein koffertje in te pakken.
Het vakantiegevoel is er ook mede zij de vele mails die ik nu al kreeg met wensen voor een spoedig en geheel herstel. Al die mensen gaan met me mee in hun gedachten en gebed, allemaal medereizigers die het me blijkbaar zo comfortabel mogelijk willen maken. Alsof we samen op de bus stappen om samen goed en wel terug te keren, met een blij en opgewekt gezicht. Ook biddende mensen gaan met me mee, zelfs live tot in Italië! Waar bloggen toch kan toe leiden; is dat niet mooi!
We kunnen dus echt van deze aarde op deze vierkante meter een hemel maken wanneer we allen maar dezelfde richting inkijken. En zo vergeten we de kleine en grote kwalen. Dit ervaar ik nu héél concreet Ik besef dat blogvrienden niet aan de deur kunnen kloppen met een brood of een fles wijn, maar door die bijzondere vriendschap onder bloggers is er soms iemand die je leven verandert, die je door moeilijke, verwarde tijden heen helpt en je aanmoedigt ... omdat je geen zorgen hoeft te maken.
Dat hebben velen onder jullie elkaar al mogen ervaren als bloggers. Ik wens dat dit nog zo jaren mag doorgaan, want alle mee-lijden heeft met liefde te maken, en in echte liefde met of zonder hoofdletter kom je vroeg of ook dat lijden tegen.
2 reacties op dit bericht
Hallo Martin
Jouw koffertje gepakt, Het doet me goed, dat je de volgende dag al naar huis mag. En dat er hulp is, dat voor je klaar kan staan. Fijn hoor. Sterkte lieve vriend, en daarom zoek ik nog even een mooie bloem voor je op. Verzorg hem deze dagen goed, zodat als je thuis komt het er nog fris bij staat!!! Lya
hallo Martin
Schrik van dit bericht, heb deze week enkele dagen zonder internet gezeten en heb mijn bezoekjes tot een minimum moeten beperken maar ben nu weer helemaal bijgelezen, wens je héél veel sterkte bij de komende ingreep en zal een kaarsje opsteken voor een spoedig herstel Martin,nogmaals héél véél sterkte en hoop dat je ondanks deze zorgen nog een fijne week hebt......Liefs, Katrien