Naar de inhoud

liefde en vriendschap als sleutel

elxax6yg.jpg

akke.beakke.be
VRIENDSCHAP IS DE MOOISTE LIEFDE DIE ER IS

Berichten van 1 januari 2009 tot 31 december 2009

twee benen


Vandaag is de zon eindelijk doorgebroken en wat een geluk voor ondergetekende, ook al moet ik tussen het stof proberen wat neer te pennen, want de schilder heeft zicht deze morgen aangemeld.

Misschien ook een gelegenheid zoals zelfs de Nederlandse bisschoppen schreven : "Men zal ontdekken dat men vrijer ademhaalt wanneer de dwang van luxe en overdaad doorbroken wordt. Zo heeft vasten ook te maken  met ons gebruik van televisie en intrnet; een tijd om minder op pc te zitten, maar dan wel wat zinvols achter te laten.  Bert Claerhout laat alvast volgende aan ons om er even bij stil te staan:

Een mens heeft twe benen gekregen; één om in deze tijd te staan met je verantwoordelijkheid  en je talenten, één in de eeuwigheid dat je afstand doet nemen van carrièrezuch en plat opportunisme.

O ja, misschien nog deze: zeker is het een utgelezen moment naar buiten te gaan, te wandelen, veel en langdurig te wandelen. Het maakt de geest vrij om straks terug te schrijven ... te bloggen!

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 23:49 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

HAPPY HOLI









Goede vrienden,

de voorbije dagen kreeg ik van enkele vrienden uit India een email met "Happy Holi". Ik had geen idee wat de betekenis van deze wens mocht zijn, maar toen ik die uitdrukking op meerdere kleurrijke sites zag heb ik aan enkelen de vraag gesteld.
Het antwoord is het volgende.

"Holi is een festival van kleuren in India ..

Voor meer informatie over het controleren th webso op" Ik dacht op voorhand dat het een vroegtijdige Paasklok was, maar dus helemaal niet. Al mogen we vandaag heel gelukkig zijn met deze eerste lentekleuren en zonnestralen! Geniet er tenvolle van!

http://en.wikipedia.org/wiki/Holi

Best wishes for a Holi filled with sweetest moments and memories to cherish for long!  



8755-002-31-1027.gif


p.s. HIER EEN BERICHT AAN EEN ZEKERE ROGER S.
Jij hebt me via een mail gevraagd naar afbeeldingen via het mailadres op mijn blog. Ik heb u onmiddellijk geantwoord, maar blijkbaar is er iets mis met uw mailadres. Dat wou ik u toch even laten weten daar iedereen een antwoord verwacht op een gestelde vraag. Mijn excuses maar dank voor de waardering!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 11:27 Reageer op dit bericht Stuur door

JAMES BOND is terug


Met 'Devil may care' keren we terug naar de Bond van de beginperiode. Vergeet dus de jongste Bond Daniel Craig en zijn eigentijdse setting. Gek genoeg is dat eerste al een hele opgave, want we betrappen ons erop dat we ons bij Bond voortdurend de blonde Craig voorstellen. En dat terwijl Bond hier duidelijk meer de zwártharige rokkenjager à la Sean Connery is. Het is trouwens weer al Koude Oorlog wat de klok slaat, en Bondbaas M is weer een man. Er is ook nog eens een überslechterik à la Blofeld (herinner je de kaalkop met kat uit de films), een aantal sequenties zijn redelijk over the top en onwaarschijnlijk, en de mooie madammen gooien zich weer aan Bonds voeten. Alleen geeft hij dit keer niet zo gemakkelijk thuis.

Door al die elementen leest de nieuwe Bond als een trein (waar ook als klassieke knipoog op gevochten wordt) en als een kant-en-klaar filmscenario. Faulks heeft duidelijk niet alleen grondige research over de Koude Oorlogperiode gedaan - hoewel we de details niet gecheckt hebben, ademt het boek de zinderende VS vs USSR-sfeer - maar ook van Flemings aanpak. Net als zijn leermeester (toch voor dit boek) schreef Faulks deze Bond in een zestal weken. Dat is eraan te merken: vlot geschreven, vlot gelezen, maar je mag je niet laten hinderen door al te veel realiteitszin. Escapisme dus, zeer plezant op zijn tijd, maar echt blijven hangen zal het boek niet doen. Dat kan de filmversie - mocht die er ooit komen - eventueel wel: daarvoor zijn er genoeg indrukwekkende set pieces.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Waar ben ik mee bezig?


In de vastentijd of veertigdagentijd - al lijkt laatste woord van alle diepere dimensies ontdaan - is het misschien wel goed na te denken waar we eigenlijk mee bezig zijn. En neen, niet zoals doorgaans wanneer het woord 'vasten' ons aanstaart vol van: ons beperkingen op te leggen. Neen, het mag zelfs veel dankbaarheid voorstellen, geluk zelfs.

Want als we ons gewetensonderzoek hebben gedaan naar onze tijdsbesteding, dan beseffen we misschien ook hoeveel goeds er door ons is gebeurd, zelfs niettegenstaande onze beperktheid. Dan is er volop reden tot dankbaarheid.

De veertigdagentijd helpt ons de vraag te stellen naar datgene waar we vooral mee bezig zijn, wat bij te sturen ook, maar ook om God te danken voor wat me mogen en kunnen doen, dank zij Hem!

Ook dankbaar zijn zoals ik het nog gisteren bij een bevriende blogger las omdat wij mogen en kunnen genieten van kleuren en geuren, van alle moois dat we horen en zien. Ik ben er zelf al langer bij stilgestaan wanneer ik bijvoorbeeld ook op ons eigenste SN zoveel moie plaatjes zie en fraaie muziek mag beluisteren.
Dankbaarheid is misschien een heel bijzonder aandachtspunt in onze vastentijd ... dankbaar dat we mogen ontvangen, dat we mogen delen!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 11:23 Reageer op dit bericht Stuur door

reinheid




Liefde is niet het winnen van een ander maar veeleer jezelf verliezen in die ander.

Wanneer je door iemand geliefd wordt heeft dit niets te maken met jouw uitmuntendheid

Maar door de reinheid van je hart.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

mijn dagboek


Wie ooit mijn dagboekaantekening zal vinden, zal misschien het volgende wel lezen en aanvoelen.

Als je deze bladzijden omslaat en bekijkt, mijn woorden leest en poogt mijn geest te begrijpen; zet dan alle gedachten aan een gelukkige toekomst opzij.

Altijd alleen, altijd terugkijkend … misschien naar een verleden dat ook niet gelukkig was, maar blijkbaar wel gelukkigmakend was voor anderen.

Wie ook het dagboek van een ander wou schrijven lees je in DE BIOGRAAF  van Andrew Wilson.
Een Kluizenaar in Venetië, een vervallen palazzo vol kunst en een student kunstgeschiedenis met een tomeloze ambitie vorme de elementen van deze thriller, die de lezer telkens op een dwaalspoor zet.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

IK GELOOF


 

Deze keer even het muziekblokje uitzetten, vervolgens het plaatje aanklikken, en dan luisteren naar deze mooie boodschap die spreekt van een onvoorwaardelijk vertrouwen in onze Redder. Muziek uit en compositie uit India en toch met een moderne touch. Misschien kunnen we er iets van leren om hier aan evangelisatie te doen.


.
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

LIJDEN


We zien het dagelijks in het wereldgebeuren als gevolg van natuurfenomenen of menselijk gedrag. We zien en ervaren het bij onze naasten en in ons eigen leven. Ons in deze VEERTIGDAGENTIJD verbonden weten met de lijdende mensdichtbij of veraf is vast en zeker een uitnodiging om zelf geen oorzaak van lijden te zijn (ook niet in eigen lichaam). Het is een opkomen tegen elk onrecht anderen aangedaan, op hen te doen 'op-staan'.
In het bijzonder willen we - misschien elke vrijdag van deze vasten - aan deze grondhouding denken die we op het spoor komen in dé mens (Ziehier dé mens) naar Gods hart: Jezus! Door zijn leven, Zijn lijden, Zijn sterven ... weten wij ons verlost.

Andere bijdragen rond de vasten vind je ook op mijn ander blog:

https://blog.seniorennet.be/geloven/

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Een bijzondere relatie







Ken jij de relatie tussen jouw beide ogen? Ze blinken tezamen, ze bewegen tezamen, ze wenen tezamen, ze zien samen de dingen en ze slapen zelfs tezamen, alhoewel ze elkaar nooit zien. Zo zou VRIENDSCHAP moeten zijn, want het leven is een hel zonder vrienden. Wie is voor jou je beste vriend?

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 22:11 Reageer op dit bericht Stuur door

KWEETET


KWEETET

 

KWEETET, DAK IK WEET DAT GIJ DAT OOK WEET: DAT WIJ SAMEN WAT WETEN, WAT EEN ANDER NIET DIRECT MOET WETEN, WAT ER EIGENLIJK WEL TE WETEN VALT OF WAT WIJ SAMEN ALLEEN MOGEN WETEN.

NU WIJ HET BEIDEN VAN ELKAAR WETEN DAT WIJ DAT WETEN IS HET KLEINE PROBLEEM NOOIT EEN PROBLEEM GEWORDEN EN WENSEN WIJ ER BEIDEN VERDER NIETS MEER VAN TE WETEN.

WETENDE DAT WIJ BEIDEN BLIJ ZIJN TE WETEN VAN ELKAAR DAT WIJ VOOR ALTIJD HEEL GOEDE GEESTELIJKE VRIENDEN ZIJN EN BLIJVEN! DAT BRENGT EEN BEVREDIGENDE "RUST" IN MIJN GEWETEN!

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

LEZEN MAAKT ZIEK


Deze titel is een zoveelste vervolg rond "ziek maakt arm", "ziek maakt eenzaam". Maar wanneer ik volgende onder ogen kreeg word je als 'zieke' nogmaals eens arm, nog zieker, maar vooral zwaar aangepkt zonder dat je er zelf aan schuldig bent.

Hoe rijm je deze vaststellingen met een regering waarvan één van de meerderheidspartijen het altijd heeft opgenomen voor de zwakken van de maatschappij?  Maar houden we het gewoon bij de nuchtere vaststelling bij wat ik las, vandaar de titel bovenaan.

"Alle 'werkende Vlamingen' krijgen 250 tot 350 euro toegeworpen van de Vlaamse overheid. Werkloos, Met zwangerschapsverlof, Langdurig ziek? Net ontslagen na een herstructurering? Dan krijg je helemmal niks, nada. Natuurlijk kunnen werkenden zo'n extraatje goed gebruiken, maar WAAROM LAAT MEN DE ANDEREN ZO BRUTWEG IN DE KOU STAAN?

Wie in deze moeilijke tijden zijn job kan behouden, krijgt deze maand een goedgevulde buidel zakgeld van de overheid. Wie minder geluk heeft, krijgt niets en geraakt hopelijk ook niet in de schulden, want dan wordt hem nog eens extra de arm omgewrongen door schuldeisers. Fraai is anders."

Bij het afsluiten van dit blog hoor ik laconiek op de Vlaamse radio zopas :
WERKENDE MENSEN ZIJN BROODNODIG

Het mag dan wel waar zijn, maar wij hebben nooit gezegd dat we niet willen werken, we kunnen niet langer werken. Waar is dan de voet van gelijkheid indien er niets toekomt aan de zieken? Meer dan voor anderen is het voor de zieke wel degelijk crisis!

Ik zal met deze wel niet alleen staan want via een mailing van Wereldsolidaritiet kreeg ik nog net een bief in de bus met de opneingszin:

"Ziekte maakt mensen arm en armoede maakt mensen ziek". Toeval?
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

FAKE of het gras zal altijd groener zijn - warm aanbevolen


Vincent is een advocaat die midden in de nacht van zijn woonst en familie wegtrekt. Waarom is niet helemaal duidelijk. Midlifecrisis? Heeft hij iets op zijn geweten? De New Yorkse nacht lonkt en voor hij het weet staat hij buiten. Met het maximumbedrag dat hij kan afhalen van de bank huurt hij een auto, dumpt alles wat naar hem kan verwijzen (Visa, identiteitskaart...) in de rivier en rijdt vervolgens weg. Met mondjesmaat geeft auteur Victor Frölke hints en suggesties weg naar de beweegredenen van deze vluchtende man.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 18:09 Reageer op dit bericht Stuur door

Jouw thuis - een afscheidsgroet




JE HUIS IS DAAR WAAR

JE AFWEZIGHEID

HET MEEST WORDT

AANGEVOELD.




Toen ik een tijd terug deze mooie bedenking plaatste stond ik er niet bij stil dat dit plots niet zomaar een bedenking was - even denkend aan het geluk dat ik heb nog een eigen thuis te vinden waar ik naar ma en pa mag toe kan gaan bijvoorbeeld,en waar ik nadien echt terug thuis mag komen in eigen woning.

Neen, bovenstaande werd plots pijnlijke waarheid toen ik het overlijdensbericht in de bus vond van een geliefde man die ik gaandeweg leerde kennen. Ooit 'zomaar' de vader van een vriend die ik nabij was in zijn strijd tegen beenderkanker, die hij moest staken, precies 27 jaar terug.
 
Maar ik bleef deze mensen trouw ook al zagen we elkaar maar weinig. En nu wordt dit boek afgesloten, want zijn vrouw, die a.h.w. een goede moeder was, verliet ons al vijftien jaar terug. Maar doorheen deze levens werden wij vrienden, al hebben we dit woord nooit uitgesproken ... tot ik in de aansprkreking op zijn laatste wenskaart aan mij de aanhef las:

"Beste vriend Martin"

Deze woorden hebben me toen, en zeker nu, sterk getrofffen, gericht van een bejaarde man aan mij.

Dan mag je dankbaar zijn dat we er mochten zijn voor elkaar in doodgewone dingen, in liefde en vrieendschap, maar ook in het geloof, zeker na wat deze goede mensen hebben doorstaan, o.a. heet verlies van drie eigen kinderen.

André, dank dat ik je mocht leren kennen!

JA, JE HUIS IS DAAR WAAR JE AFWEZIGHEID HET MEEST WORDT AANGEVOELD.


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

ZIEK MAAKT EENZAAM


"Een goede gezondheid hebben...daar begint het allemaal mee, want als je gezondheid niet mee wilt...dan sta je echt wel nergens. Dat vergeten heel veel mensen blijkbaar en dikwijls zijn de feesten helemaal te doen, rond eten en drinken en maar vieren...hele dure geschenken en menu's die de pan uitzwieren...allemaal om elkaar de loef af te steken. Vergeten worden blijkbaar de mensen die die dagen alleen moeten doorbrengen, en dan nog meestal in erbarmelijke omstandigheden...ziek en alleen. Als alles goed met je gaat heb je heel wat mensen om je heen...maar de dag dat het je niet meer goed gaat en ziek bent...en blijft...dan zie je iedereen maar afdruipen...want daar kunnen ze niet zo goed mee om. En nochtans...een zieke vraagt niet veel he...een lief woord, gewoon er even zijn voor elkaar..het kan echt wel wonderen doen !"

Deze tekst zou misschien van mij kunnen zijn, want na al die jaren herken je wel dat opkomen voor de mindere mijn uithangbord is geworden. En toch is dit een bericht uit mijn gastenboek dat ik zo treffend vond, waarvan ik vond dat ik zeker er nog moest op reageren in een mail. Maar de tijd gaat voort en vandaar wil ik co-auteur zijn met Klaproosje die me deze bedenkingen toestuurde.

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door maarten om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

27 02 2004


Beste bezoeker,

deze keer eens echt iets uit mijn dagboek. Zoals mijn pa soms vertelt is er inderdaad niets wat zo kort in het geheugen wordt opgeslagen als het weer. Men denkt dat koude winters al heel lang voorbij zijn, maar toen ik per toeval mijn aantekening doornam bij het zoeken naar een gebeurtenis las ik volgende:




27 februari 2004:
SNEEUW!
1000 km file.
3000 ton zout
morgenstpits gaat over in avondspits

gemiddeld 4 uur onder weg naar werk!

Dus toch nog niet zo lang geleden. En wanneer wij vertlellen aan onze ouders dat het nu wel heel koud is, dan reageert mijn vader lachend met de bemerking:
"Koud, weet je toen ik pas zestien was moest dagelijks 20 km heen en 20 km terug met de fiets om naar school te gaan, door wind, regen, sneeuw en bittere koude." En hij vervolgt dat wanneer hij in het zesde leerjaar in de klas de buitentemperatuur moest opmeten van de meester, hij op een grafiek "min 15 graden" mocht noteren.

Hij herinnert zich ook nog de verhalen van zijn vader toen in 1917 soldaten met paard en kar over het ijs reden!

Zouden wij nu klagen om een ijsdag?
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 09:44 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Als ik in INDIA ben


Als ik in India ben, is dat een groot wonder, dan wil ik er zoveel mogelijk zien.

Ik ben zo verliefd op dit land, deze nieuwe wereld, waarin ik geleidelijk een ander mens word.

India is zo'n boeiend land, een fascinerend land van paleizen en tempels van goden en godinnen, van Hindu's, Siks enz….. , maar vooral van kasten en paria's.

 

India is een land waar alles anders is als bij ons, India maakt een ander mens van u.

Wie India heeft bezocht, zal nooit meer zijn zoals hij voorheen was.

 

 U leert relativeren, U gaat inzien dat er nog en andere kant aan het menszijn zit, dan die welke u
hier in de luxueuze,. gehaaste, westerse wereld leerde kennen

 

U zult het begrip 'Tijd' anders gaan interpreteren. Tijd bestaat immers niet in India.

Het is de gehaaste mens die de tijd heeft gemaakt .

 

En in India hebben de mensen geen haast.    

Wie door de gids van het reisbureau van het ene monument naar het andere wordt gejaagd, zal uiteraard weinig van India leren kennen en begrijpen. Daarom is het goed te verblijven in gastgezinnen, in priesterseminaries, in lemen huisjes ...

 

India behoort u in alle rust te leren kennen. U wordt er trouwens telkens op gewezen. "Don't worry, be happy".

 

Doe het rustig aan, de eerste dagen niet alleen om aan het klimaat te wennen, maar veeleer om te herstellen van de cultuurshock, die u bij een eerste kennismaking met India onherroepelijk oploopt, al moet ik toegeven dat deze shock voor mij niet zo groot was, daar ik mentaal goed was voorbereid door jarenlange correspondentie.
 

Ontvlucht de shock niet. Want van te veel reizigers hoorde ik dat ze onmiddellijk hun rug toekeerden toen de alleen al reeds de geur van armoede hen tegenkwam. Zo leer je India nit kennen wanneer je enkel maar in de betere hotels logeert, maar wel temidden de mensen, de scholen met zijn duizenden kinderlachjes die je allemaal even willen aanraken.

 

Dan zult u inzien dat niet al het negatieve negatief is, dan zult u leren begrijpen waarom de armoede, die wellicht helemaal geen armoede is bestaat en waarom het verschijnsel bestaat zoals het bestaat . Dan zul je misschien zelf ten diepste beseffen dat jij de arme bent die al deze waarden hebt verloren.

 

Dan zult u van uw vooroordelen over India gaan houden .

 

U zult ernaar verlangen en gaan behoren tot de grote schare mensen die iedere kans aangrijpt om weer te kunnen genieten van de mooiste en ontroerendste ervaringen die zij in hun leven deelachtig zijn geworden: de ervaringen die India hen heeft geboden en weer zal bieden.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 10:46 Reageer op dit bericht Stuur door

Fotomeditatie

Photobucket Bij deze eindelijk de correcte weergave rond de fotomeditatie waarbij je naar eigen aanvoelen uw gevoelens kwijt kunt.
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door maarten om 22:20 Reageer op dit bericht Stuur door

een doordenkertje


WIE ALLE WACHTTIJD AFTREKT VAN ZIJN LEVEN
HOUDT WELGETELD EEN DAG OVER
WAARIN ALLES GEBEURT.

dus LEEF en doe het vooral NU!

DAARBIJ MOGEN WE ONS OP DEZE ASWOENSDAG ONS EENS DE VRAAG STELLEN

WIE OF WAT IS VOOR JOU HEILIG?

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 19:53 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

vriendscapsmedicijn










velen zien vriendschap als een medicijn
als een pleister op een open wonde
maar vriendschap is samen mooie momenten delen
is samen gewoon even genieten van een glimlach zonder woorden
vriendschap is kijken hoe de ander gelukkig is en er blij om zijn
en het niet verafschuwen
maar velen merken het woord vriendschap pas op wanneer het leed reeds
geschied is en er tranen rollen langs de wangen
maar dan is het te laat
want vriendschap moet je voeden met een glimlach en niet met een traan

voor jou van mij
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

draag het LICHT uit


















Terwijl deze kaars wordt overgedragen
van site naar site zal de vlam van vrede,
liefde en genezing het pad blijven verlichten
voor diegene die hun warezelf willen leren kennen.

Neem dit licht ook mee naar jouw site,
zodat het de weg naar vrede,
liefde en genezing mag verlichten.
Kijk hoe het reist van de ene plaats naar de volgende
en op die manier de hele wereld omarmt met hoop!!!!!


55824154.jpg

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 09:54 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

de lamme


Er zijn zo van die Evangelieverhalen die a.h.w. filmisch bijblijven omdat je als kind nog altijd ziet hoe in een kubusvormig huisje een opening gemaakt werd in een plat dak om daardoor een lamme man naar beneden te laten aan vier koorden die dan recht voor Jezus zijn voeten neer kwam te liggen.

We hebben dat verhaal misschien te veel gehoord om er ons nog over te verwonderen. Misschien hebben we er ook te vaak overheen gelezen zoals ik mezelf hier en nu betrap, zelfs na al die jaren.

Maar in de eerste plaats was - en is - die lamme een ziek mens. Eén van de nefaste gevolgen van ziek-zijn is het verlaten zijn van een bredere kennissenkring, zeker wanneer u zichzelf niet meer kunt verplaatsen.

In het verhaal dat we lezen in het Evangelie over die lamme, had deze wél geluk, laat me maar gerust zeggen dat hij 'gezegend' was, want er waren niet minder dan VIER VRIENDEN die hem tijdens zijn ziekte nabij bleven. Het waren zeer trouwe vrienden die er alles voor over hadden opdat hun zieke vriend toch maar terug zou genezen worden.  ... Hoeveel vrienden heb jij nog na al die tijd van zieke?

En stel je verder maar eens voor op onze dagen. Een grote bijeenkoms, een lang aangekondigde spreker of bekende zanger, waarvan de zaal tot de nok toe gevuld is; en dan die vier vrienden die "EN TOCH" zeggen, er alles aan doen om hun zieke vriend tot voor het podium te brengen. Ja, daar moeten die gasten werkelijk voor het dak openbreken!

Dat is de betekenis van GELOVEN: her dak openbreken voor een ander omdat jij gelooft.

Vriendschap is voor elkaar in geloof en vol vertrouwen voor de Heer het dak openbreken, en dat kun je maar wanneer je elkaar alle kleinheden vergeeft, want wie de één de ander niet vergeeft, verlamt alles; én in de kleine wereld, maar ook in alle conflictgebieden.

Wie niet bereid is te vergeven, de hand uit te steken, blijft verlamd en verlamt elke poging tot verzoening.

DANK JE VRIEND OMDAT JE ME ONGEVRAAGD GESTEUND HEBT!


Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Uw gelaat




Is het niet opmerkelijk hoeveel gezicht een mens nodig heeft om een boodschap over te brengen.
Het gaat om aandacht. Een echt luisterend oor voldoet, al worden die altijd maar schaarser
.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

bidden met Maria

Photobucket met een bijzonder woord van dank aan Elou die me dit zomaar toestuurde. Ja, splitsen van blogs is soms bijzonder moeilijk daar geloven en liefde zo in elkaar overgaan, én als mens, maar zeker als christen.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Bewaar mijn vrienden


God en Vader,
bewaar in Uw naam, allen
die gij ons als vrienden gegeven hebt.
Vrienden die het voor ons opnemen,
mensen ons uit het hart gegrepen,
met wie ik het leven mag delen,
voor wie ik mag zijn
wie ik ben.
Bewaar heb in uw hart.
Dat zij U toebehoren
in heel hun leven;
dat zij Uw wegen mogen gaan.
Waak over hen
bij alles wat ze doen.
Wees hen nabij
in hun zorgen en vreugden,
maar ook in pijn en het lijden
dat hen kan overkomen.
Schenk hen,
diepe vreugde.
Voed hun verlangen
naar al wat goed en recht is.
Mogen zij - dank zij Uw Geest -
ook in zwakte
staande blijven.
Maak hen trouw
zoals Gij toruw zijt.

Vader, bewaar ieder van hen in Uw naam.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

DE VERZOENING


Op een nacht in 1990 verdwijnt de vijftienjarige katholieke jongen Connor Walshe voorgoed uit de straten van Belfast.Vijftien jaar later hebben alle partijen in Noord-Ierland het geweld afgezworen, en wordt een waarheidscommissie in het leven geroepen die als eerste een onderzoek instelt naar Connors verdwijning. Vanaf dat moment zijn de levens van vier mannen onlosmakelijk met elkaar verbonden. Een gepensioneerde politieagent die Connor ooit als informant heeft aangeworven, een ex-paramilitair die minister in de nieuwe regering is geworden, een voormalige terrorist die een nieuw leven in Amerika is begonnen en de Iers-Engelse voorzitter van de waarheidscommissie zelf - allemaal delen ze een geheim uit het verleden dat hun broze, zorgzaam opgebouwde heden dreigt te verwoesten.

Dit recent verschenen werk kan ten zeerste aanbevolen worden, want de verzoening beperkt zich niet tot de korte inhoud hierboven geschetst, maar tussen al wat des mensen is, dus tussen alle personages onderling en met zichzelf! Prachtig geschreven!
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

een dode min of meer


Ik blog niet om te bloggen, maar ik moet zeggen dat er een beeld is dat me sedert vrijdagavond blijft achtervolgen. Velen onder jullie hebben het wellicht ook gezien op de Vlaamse televisie. In een reportage over het geld dat gestuurd wordt door verschillende n.g.o's om de bevolking van Congo ten minste een minimum van bestaan te geven door voedselpaketten te sturen en primair medisch materiaal, werd op een schrijnende manier aangetoond dat het goedbedoelde geld terecht komt in handen van regeringen of anderen tot eigen belang, terwijl mensen sterven op straat.

Het is eigenlijk over laatste beeld dat ik het even wou hebben. Hebben jullie ook die zwarte jonge man - naakt op het voetpad - zien liggen, terwijl hij aan het uitbloeden was omdat er niets voorhanden was om zelfs maar dat bloed te stelpen?!

Heb je die vele mensen gezien die gewoon doorliepen - en nog erger dan in het Evangelie - er niet eens met een boog omheen liepen?! En dat allemaal omdat alle hulpgoederen die arme bevolking niet bereiken, al komen ontzettende cijfers van over ganse wereld toegestroomd in harde valuta om precies mensen als deze jonge man een leven te geven, even waardig aan dat van ons!

Wanneer je dit leest, is deze man wellicht al gestorven ...
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 23:52 Reageer op dit bericht Stuur door

liefde in februari









Elke liefde begint met de woorden:

'Omdat jij mooi, verstandig, lief, ijverig, goed, begrijpend bent, omdat je al deze kwaliteiten  hebt, daarom hou ik van je.'
Maar welke man of vrouw kan in de loop van zijn of haar leven dertig, veertig, vijftig jaar lang, al deze kwaliteiten, die de partner hem of aar toe bedacht, bliven waarmaken? Indien je elkaar zo in bezit blijft nemen zal je liefde sterven, want mannen en vrouwen worden ouder en verliezen sommige van hun kwaliteiten ... Zo zijn er liefdes die breken ... Het verhaal van de hand en het zand, helaas op vandaag krijgen vele jonge mensen hun hand niet open ...

Dus moet er iets met de liefde gebeuren. Zoals een pop vlinder wordt en verandert van gedaante, zo moet de liefde ook veranderen. Steeds meer wordt liefde geven in plaats van iets voor jezelf te nemen.  Het is zoals een kind. Naarmate een kind groeit, gaat het handje open. Het gaat alsmaar minder grijpen en meer geven.
 
Dat moet ook met de liefde gebeuren, anders overleeft ze de winter niet.
Ja, elke liefde, hoe klein ook, moet telkens opnieuw geboren worden, een leven lang!



Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door maarten om 19:29 Reageer op dit bericht Stuur door

gedeeld geheim






evenwel iets ouder
maar hoe komt het dat ik je in mijn hart gesloten heb
en jij evenzo?

de intimiteit heeft ons nog sterker met elkaar verbonden
en ik voel zelfs iets wanneer ik je dit schrijf 

neen, vele vrienden heb ik niet
maar wanneer het minder goed, gaat dan weet je wie de echte zijn

je kunt ze op één hand tellen
ik wil je nog steeds beter leren kennen
al besef ik dat er daar nog een hele tijd zal overgaan 

maar ondertussen weet je dat je jezelf mag zijn
bij me en met jezelf
 

elkaar gegeven
dat wou ik even zeggen, zomaar,
en gemeend

veel liefs! 

ik en jij - ons gedeeld geheim
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 11:03 Reageer op dit bericht Stuur door

tij en ontij







IK WEET NIET WELKE DAG
GOD DE VRIENDSCHAP SCHIEP

MISSCHIEN WAS HET WEL DEZELFDE DAG
DAT HIJ OOK HET WEDER SCHIEP

WANT, WIE KOMT ZONDER VRIEND,
DOOR WEER EN WIND

WANT HOE ZOUDEN MENSEN WOORDEN  VINDEN,
VRIENDEN WORDEN
WAS DAAR NIET TIJ EN ONTIJ.

Eug. Laridon

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 11:44 Reageer op dit bericht Stuur door

Lourdesontmoeting


Op 11 februari 1858 is het koud in het cachot. Moeder Louise stuurt Toinette naar buiten om hout te gaan halen. Bernadette mag eerst niet mee, maar na aandringen dan toch wel. Als ze buiten de stad langs de molen komen en zien dat de mensen kijken wat ze doen, trekken ze verder naar Massabielle, want ze willen niet voor dieven worden gehouden. Als Bernadette de twee volgen over de beek en haar kousen uittrekt, hoort ze plots een winddruk. Dat doet denken aan de wind die de apostelen horen op Pinksteren. Het is een aanwijzing voor de Geest van God die werkzaam is.

Bernadette ziet het meisje in de nis van de grot en grijpt naar de rozenkrans: is dit geen illusie? Ze wil een KRUISTEKEN maken, maar dat lukt niet. Een kruisteken is geen bezweringsteken, geen magisch verweermiddel. Pas als ook De Dame ook een kruisteken maakt, kan Bernadette dat ook doen.

Dit is veel betekenend: Maria leert Bernadette en ook ons het mysterie van het kruis en van de liefde van Vader, Zoon en Heilige Geest te verstaan.

Het is op deze verjaardag dat we allen willen getuigen over Bernadette in het komend jaar na het jubeljaar te Lourdes.

Waarom naar Lourdes? https://blog.seniorennet.be/geloven/

En verder nog een aantal interessante links voor mensen die er aan denken naar Lourdes te gaan:

Sites

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 19:50 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

leven met een beperking


Het is inderdaad al een tijd terug geleden dat ik nogal uitvoerig schreef rond mensen met een beperking en de gevolgen op relationeel vlak. En toch is het goed af en toe duidelijk te stellen dat wij geen medelijden nodig hebben, en we er niet keer op keer moeten aan herinnerd worden dat we kwetsbaar zijn. We moeten evenwaardig worden behandeld, bezocht worden als een ander, uitgenodigd worden en indien nodig geholpen worden naar de plaats die we willen bezoeken, hetzij theater, filmvoorstelling en dat tussen alle anderen, niet weggestopt of een plaats toebedeeld krijgen in een uithoek van een praatcafé.

De enige manier om dat te bereiken is communicatie, het leifst in eigen buurt; uitgenodigd worden in het verenigingsleven. Anders is het communiceren via het net een godsgeschenk, maar dan enkel en alleen als het meer mag worden dan een virtuele wereld, want te veel heb ik, zelfs in dit blogland, al moeten constateren dat mensen wél de weg naar elkaar gevonden hebben via SeniorenNet, maar niet wanneer er bepaalde mensen zijn met een beperking.

De autokosten zouden immers kunnen oplopen!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Blogland Wonderland


Er was eens een dame - zo beginnen alle goede sprookjes toch -  die blijkbaar al heel lang mijn blog bezocht en toen ik regelmatig berichten zag in mijn gastenboek was ik wel nieuwsgierig wie het gezicht achter die naam mocht wezen. Die dame voelde zich vooral aangetrokken door het Mariale aspect van mijn blog. En zo bracht een woord ons tot elkander ... een romance in de maak?

In zelfde tijd was er nog een andere dame. Zou hier nu echt een tweestrijd losbarsten, en dan  nog als inzet de figuur van Maria?

De contacten rond dame één verwaterden echter al snel, maar wat ik in alle eenvoud vernam van 'dame twee' getuigde van zoveel oprecht en diep geloof dat ik wel wat meer wilde weten. Het was dus niet om mij te doen, maar om het gemeenschappelijke uitdragen van onze boodschap rond liefde en vriendschap gebaseerd op ons doorleefd geloof, waarin we elkaar bemoedigden en ondersteunden. Toen ik van Susanna, want zo vernam ik uiteindelijk haar ware identiteit, vernam dat zij af en toe een poëtische en muzikale bezinning bracht voor kleine groepen, en dit in het bijzonder rond Maria, en dat zij daarbij gebruik maakte van accordeon maar evenzeer van oude instrumenten, dacht ik eraan of het geen ideale gelegenheid was hen uit te nodigen naar het bedevaartstoord te DADIZELE (B), mijn geboortedorp, waar ik het Mariale en dit als lector, a.h.w. met de paplepel ben ingegeven. Zo contacteerde ik de pastoor aldaar en voor ik het goed en wel besefte, had deze al contacten gelegd met hen en zo kwamen de mensen uit het voor ons verre Limburg naar hier om een Mariale gebedswake te verzorgen.

Deze viel dermate goed in de smaak dat er al onmiddellijk werd aan gedacht of ik zelfde duo niet kon uitnodigen bij de jaarlijkse trekking van de 35 Lourdesbeurzen ter waarde van 400 euro hier in eigen stad ROESELARE waar "de vrienden van Lourdes" hier een goede stek hebben. Deze organisatie maakt deel uit van Vlaanderens Bedevaarten en is een lievelingskind van het bisdom Brugge.

Het was voor mij dan ook een genoegen http://www.akutaluma.be/ AKUTA-LUMA hier aan het werk te zien en te horen zondag laatst leden in een ingetogen sfeervolle Mariale evocatie, en dit tot vreugde van een sereen publiek waar een honderd mensen op waren afgekomen. Het werd er muis en muisstil, terwijl iedereen zijn ogen kon richten op Maria.

Of tot waar SeniorenNet kan leiden.
Een echt wonder dus!

Genegen en dankbaar,
Maarten




Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 17:58 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

week van de liefde


"WE ZIJN GESTART MET DE WEEK VAN DE LIEFDE
 EN DAAROM ZULLEN WE NU CONDOOMS UITDELEN
".


Wellicht ben je nu ook fel geschrokken, zeker nu u zich al hebt voorbereid op het nakende Valentijnsfeest. Helaas vormt tweede zinsdeel een flinke afknapper.

Wat je hierboven leest zag en hoorde ik echter wél degelijk op de Nederlandse tv.

Hoever zijn we afgedwaald van wat het mooiste in het leven -  nog altijd en voor de meesten het hoogste streefdoel - : de LIEFDE - in één adem wordt
 verkracht tot pure banaliteit, mensonwaardig, mensonterend!



Slechte tekst? Inderdaad, want ik vind er geen woorden voor!


Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 10:47 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

DE NACHTWAKER


De nachtwaker - Frederick Busch

New York City, 1876, William Bartholomew is financieel speculant en gelooft dat de wereld maar om één principe draait: winst of verlies. Hij gaat gemaskerd door het leven sinds zijn gezicht ernstig verminkt Raakte door een verwonding die hij als scherpschutter tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog heeft opgelopen. Als Bartholomew de Creoolse prostituee Jessie ontmoet, gaan zijn gevoelens echter opspelen. Jessie overtuigt hem ervan dat de handel in zwarte mensen sinds de Burgeroorlog geenszins is gestopt. Bartholomew walgt van het idee dat mensen behandeld worden als koopwaar en besluit met Jessie de strijd aan te binden tegen dit onrecht. Terwijl Jessie een ingenieus plan bedenkt om de slavenhandelaars te dwarsbomén, wordt Bartholomew geplaagd door herinneringen aan de vreselijke gebeurtenissen uit de oorlog. De flashbacks werpen hun duistere schaduw vooruit. Is Jessie wel te vertrouwen, of is ze net zo verdorven als de blanke slavenhandelaars? Hij zoekt hulp bij Herman Melville, een vergeten maar door Bartholomew bewonderd schrijver en nu douane beambte. Samen met Melville en de Journalist Samuel Mordechai wordt Batholomew meegesleurd in Jessies wereld: een wereld vol moordenaars, hoeren en achterbuurten.

EEN ZWART VERHAAL WAARBIJ IK AF EN TOE NAAR ADEM MOEST HAPPEN EN ME DE VRAAG STELDE WAAROM HET NOG ALTIJD KAN GEBEUREN OP VANDAAG!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Het gezin


Liefde .... gebeurt nog op zijn best in het gezin.

"Een christelijk gezin, dat vol VERTROUWEN leeft in en trouw aan God, grootmoedig kinderen aanvaardt, zorgt voor de zwaksten, en klaar staat om te vergeven, wordt een levende Bijbel die iedereen kan lezen.
De huiselijke omgeving is een school in menselijkheid en christelijk leven. in gezinsverband leert men wederzijdse liefde, waarheid, respect, gerechtigeheid, trouw en samenwerking.
Daarenboven leert men er zich inzetten voor anderen, vooral voor zwakkeren."

Benidictus XVI
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

LEEF NU
















Zie de mensen uit de straat
De buurvrouw om de hoek
Vraag hoe het met hen gaat
Vereer hen met een bezoek

Geniet maar van het heden
Ruik de bloemen in de wei
Denk niet aan het verleden
Dat was gisteren al voorbij

Kijk , en steel met die ogen
De kleuren van de regenboog
Die vogels daar aangevlogen
Dicht bijeen, recht omhoog

Leef en proef van het leven
Met je vrienden van vandaag
Toon je in het samenleven
En help hen bij iedere vraag

Alles vliegt zo snel voorbij
Elke dag weer zoveel haast
Sta even stil bij jou en mij
Eer het leven verder raast

Voor de dood jou bezoekt
en jij geen tijd had mij te bezoeken.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 18:40 Reageer op dit bericht Stuur door

THUIS


Thuis

Wachtend in het station met een ticket naar
mijn bestemming
Net terug van een tournee van
one-night-stands, mijn koffer en gitaar in de hand

Elke stop is perfect gepland voor een poëet
Elke dag is een schakeling van sigaretten
Elke stad is dezelfde, de films, de fabrieken
en elke vreemdelings gezicht doet met beseffen
dat ik verlang te bestaan

Vanavond zing ik mijn lied opnieuw,
ik speel het spel en doe alsof
Maar elk woord komt op me af
als een leegte,
ik heb iemand nodig om mij te troosten

Ik wou dat ik thuis was, waar ik kan ontsnappen
en waar de liefde op mij ligt te wachten

Ik zit hier heel alleen, met drank en sigaretten
Het huis is leeg en verlaten
de hond ligt te janken in zijn mand

Elke stap is perfect gepland voor mij
Maar waarom kan jij er niet bij
Elke straat is dezelfde, het huis en de ramen
en elke vreemdelings gezicht doet me beseffen
dat ik jou nooit meer zal zien

Vanavond zing ik mijn lied opnieuw ...

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Omdat je zwart bent









"Doodsbang en hulpeloos, zonder voldoende lucht om te ademen en in het pikdonker, waren ze onopzettelijk vergiftigd en opzettelijk verscheept. Je wordt geboren, en de wereld buigt zich over je heen om je op te voeden, maar de tepel is ijskoud, de melk is vergiftigd en je gaat dood omdat je een kind bent, en bovendien zwart".

Ik vond dat deze aangrijpende tekst uit de thriller "De Nachtwaker" met jullie moest delen ...

Maar naast dit stukje proza greep me nog eens die harde werkelijkheid naar de keel! Waarom?!
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 10:56 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Maria Lichtmis


We zijn toe aan één van de eerste Mariafeesten van  het kalenderjaar. Voor velen ook een feest van en voor de jonge moeders. Vandaar deze bijdrage vandaag.

For those who love their moms.

Dedicated to all mothers in the world.

---------- What "Mother" Means ----------
"Mother" is such a simple word,
But to me there’s meaning seldom heard.
For everything I am today,
My mother’s love showed me the way.

I’ll love my mother all my days,
For enriching my life in so many ways.
She set me straight and then set me free,
And that’s what the word "mother" means to me.

Thanks for being a wonderful mother, Mom!


Meer rond LICHTMIS
vind je op mijn ander blog

https://blog.seniorennet.be/geloven/


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 11:45 Reageer op dit bericht Stuur door

Kinderlijkjes


Dit waren kinderen, onze kinderen. Ze bezaten de tere oogleden, de korte, dunne vingertjes en zachte armpjes en beentjes die wij, door en door vertrouwd als we zijn met de grote wereld, in de naam van alles wat in het leven goed en rechtvaardig is,  nu in onze armen hadden moeten wiegen en bescherming bieden ...Maar we zijn niet opgewassen tegen deze wereld die we met zijn allen misschien, beetje bij beetje, zelf hebben gemaakt en waar we nu allen het slachtoffer van zijn geworden....
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

31 januari : Feest van Don Bosco


Don Bosco

Jan Bosco, later Don Bosco genoemd, werd op 16 augustus 1815 in Castelnuovo d'Asti, een stadje niet ver van Turijn, geboren. Hij groeide er op in het gehucht Becchi, als derde zoon van een landbouwersgezin. Aan de basis van zijn spiritualiteit en pedagogie ligt een droom die hij had op negenjarige leeftijd. Als zestienjarige knaap trok Don Bosco naar de middelbare school van Chieri en op 5 juni 1841 werd hij tot priester gewijd.

De confrontatie met de vele jongeren in de gevangenissen van Turijn, deed Don Bosco beslissen in Valdocco, een Turijnse volkswijk, een eigen 'oratorio' uit te bouwen, een speel- en ontmoetingsruimte, een thuis, een school, een parochie op maat van de jongeren.

In 1859 stichtte Don Bosco, samen met een aantal van zijn jonge medewerkers, een eigen congregatie, die zich noemde naar de H. Franciscus van Sales, de salesianen van Don Bosco. In 1872 legde hij samen met Maria Mazzarello de basis van het Instituut van de zusters van Don Bosco.

Don Bosco was een populair man, een pedagoog, een stichter van congregaties, maar ook een missionair man en vooral iemand met een hart voor jongeren. Op 31 januari 1888 stierf Don Bosco, 'versleten als een oud kleed', zo luidde het.  In 1934 werd hij heilig verklaard.

 

Waarom Don Bosco zal jij je afvragen. Wel tot voor kort stond hier aan de linkerzijde een foto van Don Bosco waarbij ik toen schreef dat hoe langer ik aan het bloggen ben dus te meer mensen ik ontmoet die aan de kant van de samenleving staan, en ik me wel in de figuur van Don Bosco en zijn boodschap herken, omdat ook hij het altijd heeft opgenomen voor de zwakkeren en kanslozen.
Misschien zijn dit de vruchten van mijn jeugdjaren: én burgerzin én geloofsverkondiger ... waar ik zelfs op papier in 1988 een document kreeg met de opdracht de geest van Don Bosco verder uit te dragen in de Kerk en in de Wereld!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 20:35 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van liefde en vriendschap als sleutel

↑ Terug naar de berichten