Dinsdag 28 februari 2017
DANK
AAN ALLEN DIE IN DE ZORG WERKEN!
Berichten van 1 januari 2017 tot 31 december 2017
Maandag 27 februari 2017
MAAK U NIET BEZORGD!
“MAAK U DUS NIET BEZORGD VOOR DE DAG VAN MORGEN,
WANT DE DAG VAN MORGEN ZORGT VOOR ZICHZELF.”
(MATTEÜS 6,24-34)
Zondag 26 februari 2017
Mijn ouders
Mijn ouders hebben mij geholpen met mijn eerste stappen
en ik zal hen helpen tot hun laatste stappen!
Zaterdag 25 februari 2017
SPREEKWOORD
"DE KAT BIJ DE MELK ZETTEN"
OF IS HET OMGEEKEERD IN DIT GEVAL?
Vrijdag 24 februari 2017
EEN ANDERE VOORKEUR - Karin FOSSUM
Een man en een vrouw ontdekken tijdens een wandeling in een Noors bos het half-ontklede lichaam van een jongetje. Even tevoren hebben ze iemand zien weglopen naar een witte auto. De politie in de persoon van Konrad Sejer en zijn assistent Skarre besteden veel tijd aan een tevergeefs onderzoek. De sfeer in de stad wordt grimmiger als een een tweede jongen verdwijnt, een tienjarige die aan obesitas lijdt. Dezelfde pedofiel, is de algemene conclusie, maar er wordt geen lijk gevonden. Wat de Sejer-thrillers zo aantrekkelijk maakt, is de volkomen normale omgeving waarin ze zich afspelen met normale mensen in hun alledaagse bezigheden en politiemensen die op hun alledaagse manier hun werk doen. Toch weet ze het probleem van pedofilie en de manier waarop de omgeving hierop reageert, op een diepgravende manier over het voetlicht te brengen, terwijl ook talloze andere sociale problemen een rol spelen. Een knap stukje werk: Fossum is zo langzamerhand terecht een gevestigde naam.
Ik hou van de Sejer boeken, ook deze is weer goed. Karin Fossum's boeken lezen vlot, en spannend. Je blijft lezen omdat je moet weten hoe het afloopt.
Donderdag 23 februari 2017
ZET DAT MASKER AF
Zelf heb ik niets met carnaval, ben er noch voor, noch tegen, maar in het dagelijkse leven merk ik helaas dat heel veel mensen een masker dragen, en dat die maar afvalt eens een vertrouwensgesprek onder vier ogen. Hoe lijdt onze vooral Westerse mens toch. Een bedenking nu carnavalstoeten beginnen.. Hoe dan ook, ik kan niet genieten van een stoet als deze en het overdreven gedoe zoals je het op tv ziet. BLIJF DAAROM ALTIJD JEZELF!
Woensdag 22 februari 2017
Mijn vader en zijn tweede thuis.
p
Hier enkele impresies van het 'kot' van mijn vader, ooit was dit een spinnerij. U kan zich indenken wat de oppervlakte moet zijn, maar alles werd benut. Naast de tuinman was hij evenzeer de handige Harry die alles zelf maakte zoals je hier kan zien. Op de eerste foto zie je bv. een zelfgemaakte verwarmingstoren, die wellicht 5 meter hoog is. Mocht hij mogen hebben gestudeerd van zijn ouders, dan was hij gerust ingenieur geworden, maar zijn vader vond dat je beter de kost kon verdienen bij de boeren. Gelukkig heeft hij toch kunnen studeren tot hij zestien was.
Op de tweede foto zie je mijn vader, en wijlen mijn broer, laatste met zijn rug naar ons toegekeerd. Op de laatste foto natuurlijk alles wat nodig is om dat vele land te bewerken.
Dinsdag 21 februari 2017
Een appel
deAls ik aan mijn vader denk, dan denk ik haast spontaan aan een appel. Jaren lang heeft hij nl. appelen en peren gekweekt, eerst de hoogstammen, maar later hoe meer de verfijnde variëteiten en nieuwe rassen. Hij was echt een liefhebber, ook al vroegen de laagstammen heel veel onderhoud, en dit bijna het ganse jaar door. De opbrengst was dan ook meestal overvloedig, zodanig zelfs dat wij, de kinderen, aardappelbakken vol appels konden meenemen naar huis, en dan nog waren er meer dan voldoende om de winter door te komen. Hij had op een gegeven moment zo een tachtig fruitboompjes te verzorgen, te snoeien, te bemesten, op te binden. De grond tussen de boompjes was altijd onkruidvrij en tussen elke bomenrij was er gras aangeplant van een meter breeedte. Alleen al dat gras afrijden en zorgen dat de boorden recht waren, vroeg al gauw een paar uur werk. Tot op hoge leeftijd werden nieuwe soorten aangeplant. Het jaar voor mijn broer plots overleed, kreeg hij van hem nog een speciale boom - een nieuw 'merk'. Het is dan ook met pijn in het hart dat hij afscheid moest nemen van zijn fruittuin. Maar wie weet, gaat hij er volgende zomer terug in werken, want het huis blijft.
Hier een en echte foto van een appel uit de honderden, zeg maar duizenden die hij zelf heeft gekweekt. Ik heb het al eerder gezegd: zijn appels waren zijn lang leven. En pas in her rusthuis wist de diëtiste te vertellen dat vader meer fruit moest eten, zeker appels. Luisteren die mensen dan niet?!
Ik wil zeker niet met de eer gaan lopen, maar dit artikel als hulde aan mijn vader die trouwens vele eerste en ereprijzen haalde voor zijn tuin!
Maandag 20 februari 2017
ZIEKTE - OUDERDOM - DOOD.
Beste medeblogger, de titel van dit blogje werd me ingegeven nadat ik voorbije week heel veel perssonlijke verhalen binnenkreeg via gastenboek, maar nog indringender via mail, en dat n.a.v. de plaatsing van mijn ouders in een rusthuis. Velen herkenden de situatie van het loslaten, anderen weer waren blij en zegden me dankbaar te moen zijn dat ik nog steeds beide ouders heb. Voor nog anderen was het een gelegenheid hun pijn uit te schrijven omwille van een te vroeg overleden ouder en/of partner, soms na een lange lijdensweg. Ja, de herkenning heeft voor velen onder jullie wat losgemaakt. Het klinkt zo banaal, maar inderdaad ieder huisje heeft zijn kruisje, klein of groot. Bij sommigen lijkt het zelfs, indien een baksten uit de lucht valt, die op hun hoofd terecht komt. Ik ben jullie dan ook dankbaar voor alle steun en bemoedigende woorden, niet enkel bij de verhuis van mijn ouders, maar ook bij het herseninfarct dat ik deed, en waar ik gelukkig enkel af en toe zware hoofdpijn aan overhoud. Daarom probeer ik voor zover de omstandigheden het me toelaten, eerst gastenboeken te tekenen van hen die nu ziek zijn.... En deze foto toepasselijk bij het feit dat helaas nog de griep een tijd zal aanhouden.
Zondag 19 februari 2017
DOORDENKER
WAT DE WERELD NODIG HEEFT,
ZEKER MET MENSEN ALS
EEN TRUMP .....
Zaterdag 18 februari 2017
Oud worden - oud zijn.
Waarover een mens blogt wordt veelal aangereikt door de beurrtenissen dichtbij of uit de hete wereldbrij op de dag dat je weer eens wat post. En dat kan heel verscheiden zijn, zeker wanneer je even zonder inspiratie zit. Laatste tijd heb ik inspiratie te over rond 'plaatsing' ouders.
Gelukkig ziet mijn vader er nog veel beter uit dan op deze tekening, maar inderdaaad, men brengt oude mensen soms eten wat ze niet willen, waar ze geen weg mee kunnen. En dan vraagt men achteraf of het wel gesmaakt heeft. Wat zegt de bewoner of patiënt dan, ook al kreeg hij geen hap binnen?
Het smaakte!
Vrijdag 17 februari 2017
SPOORLOPEN
Niets lijkt te helpen, hoe vaak we er ook via de media mee worden geconfronteerd. Het lijkt er zelfs op hoe vaker de politie oproept om niet langer op of langs de sporen te lopen, deze boodschap totaal genegeerd wordt. En zelfde kan gezegd worden van het slalommen tussen halve slagbomen, om toch maar één seconde vroeger thuis te zijn. Ook om een ander spoor te bereiken riskeert men liever zijn leven. Zullen de matten die nu overal gelegd worden een antwoord bieden, ik mag het hopen! Het zal maar je naaste zijn die zo hard uit het leven gerukt wordt door wat echt niet moet gebeuren. Zelfmoord!
Donderdag 16 februari 2017
OVERAL GRIEP
dan is er maar één antwoord:
Woensdag 15 februari 2017
VEENBRAND - Karin FOSSUM
In een caravan op het terrein van een boer worden de lichamen gevonden van een vrouw en een klein kind. Ze zijn met messteken om het leven gebracht. Inspecteur Konrad Sejer en zijn collega Jacob Skarre staan voor een raadsel: er is geen teken van seksueel misbruik en er zijn nog volop waardevolle spullen aanwezig. De rechercheurs zijn ervan overtuigd dat de moeder van de vermoorde vrouw informatie achterhoudt die van belang kan zijn voor het onderzoek, maar de vrouw weigert opheldering te geven over het verleden van haar dochter.
Een persoonlijk motief ligt voor de hand, maar wie voelt zoveel woede jegens een kleine jongen en zijn vriendelijke, zachtaardige moeder?
Weer een heel mooi boek van Fossum. Het leest heel gemakkelijk weg. Het zijn twee verhaallijnen die tot elkaar komen. Meteen vanaf de eerste bladzijde zit je erin. Zoals van Fossum gewend beschrijft zij de personages op een hele bijzondere manier. Dit maakt Fossum uniek in al haar boeken. Ik kijk alweer uit naar haar volgende boek! EINDELIJK KUNNEN UITLEZEN.....
Dinsdag 14 februari 2017
Sint- Valentijn
Al is het een cliché en zeggen velen dat het om pure commercie gaat, toch doen we er graag aan mee. Hier een roos, wat hartjes en chocolade voor mijn lieve medebloggers, want ook dat is wederzijdse LIEFDE EN VRIENDSCHAP tussen ons!
Maandag 13 februari 2017
LIEFHEBBEN
Liefhebben is alles geven en jezelf erbij.
Zondag 12 februari 2017
LIEFDE IS ...
In aanloop naar Valentijn ...
Zaterdag 11 februari 2017
Na een eerder moeilijke week ...
Is de beste remedie misschien een bril opzetten die je verder laat zien dan het nu.
Vrijdag 10 februari 2017
Als rozen konden spreken...
DAN KREGEN JULLIE ELKE DAG EEN ROOS VAN MIJ! ZEKER VANDAAG VOOR DE HEEL MOOIE REACTIES VIA BLOG EN DE HEEL OPRECHTE MAILS N.A.V OPNAME VAN MIJN OUDERS IN EEN RUSTHUIS. JULLIE BLIJKEN VAN MEDELEVEN GEVEN ME ZELF KRACHT EN AANAARDING. BEIDEN HEBBEN INDERDAAD GEWERKT TOT DE LAATSTE MINUUT.
NU GEDAAN MET VROEG KOFFIE ZETTEN, SWIFFEREN, ETEN KLAAR MAKEN, AFWASSEN, IN TUIN GAAN WERKEN.
Donderdag 9 februari 2017
Eerste reacties
Vader en moeder zijn pas de nieuwe bewoners in het rusthuis te Dadizele, en dit sinds 7 februari. Vader verlangde zo weg te zijn van het vele land en werk in het vooruitzicht met de lente. Moeder wou helemaal niet weg en wou liefst thuis sterven. Maar zoals jullie ondertussen weten ging alles in een stroomversnelling.
En wat hoor ik vandaag aan de telefoon? Juist het tegenovergestelde!
Moeder vindt het best goed en wil vanaf nu genieten van haar oude dag zonder beslommeringen. Vader beweerde zo gauw mogelijk weg te lopen ...
Wie even langer stil staat bij deze foto, bemerkt meteen dat aan de linkerkant de foto's te zien zijn van wijlen mijn broer en zijn dochter. Zij ontbreken dus op de foto, maar nooit in het hart van vader van moeder, noch van mij.Ook dat verlies moeten mijn ouders nog steeds een plaats geven, voor vader zeker mede oorzaak van verhuis...
Woensdag 8 februari 2017
VREEMDE VOGELS
En plots hoorde ik deze op de radioe. Blijft heel mooi!
Claire Vanhonnacker (Waregem, 17 oktober 1953 – Buggenhout, 8 november 1992) was een Vlaamse zangeres. Ze is bekend geworden met nummers als "Vreemde Vogels" en "Op de purp're hei" (met Henk van Montfoort). Overal in Vlaanderen stond de zangeres op het podium en ze verkocht heel wat platen. Haar ouders - bekende melkventers in Claires thuisdorp Deerlijk - hadden hier een groot aandeel in: op hun klantenronde verkochten ze platen en deelden foto’s uit met de beeltenis van hun dochter. Rond 1980 hield Claire het voor gezien in de showbizz, naar eigen zeggen omdat ze er nooit haar draai kon vinden. Professioneel zangeres worden trok haar niet meer aan. Ze was trouwens al die tijd bij De Post blijven werken als bediende. Claire stortte zich nu op het huwelijk en het gezinsleven en vestigde zich te Hofstade (Oost-Vlaanderen). Samen met haar man en een bevriend echtpaar kwam zij in 1992 op 39-jarige leeftijd om het leven bij een verkeersongeval in Buggenhout.
Dinsdag 7 februari 2017
ZWIJGEN
Zwijgen is geen goud,
want pas door te praten
kunnen problemen worden opgelost.
Maandag 6 februari 2017
Fotomeditatie
De dingen die werkelijk waardevol zijn, bezit je niet.
Daar hou je van.
Zondag 5 februari 2017
ERWIN, een aangrijpend verhaal
"Ik kan nooit ergens naar toe gaan. In de vroege morgen om 04.00 u ga ik naar de traditionele markt om er groenten te verkopen. Eens terug van de markt verkoop ik kokosnoten en zelfgemaakt gebak. Mijn ouders verlieten me nl. toen ik pas negen jaar oud was".
Hoe gelukkig mogen we toch zijn hier geboren te zijn. Veel respect voor deze jonge man die het toch maar volhoudt!
Zaterdag 4 februari 2017
De KNOOP
VERBREEK NIET AL TE SNEL DE BAND DER VRIENDSCHAP!
WORDT HIJ WEER AANGEKNOOPT,
DAN BLIJFT ER TOCH EEN KNOOP.
Vrijdag 3 februari 2017
LEZEN
Of toch proberen in deze moeilijke tijd, maar is toch even een vlucht uit de harde realiteit. Beter geen thrillers dezer dagen, want ik kan me niet echt concentreren. Mag ik bij deze gebruik maken om jullie heel oprechte te danken voor de vele gemeende blijken van medeleven bij de opname van mijn vader, met de weg die we noodgedwongen moeten gaan, en dat voortijdig naar een rusthuis, nu er zelfs geen serviceflat meer lijkt in te zetten. Hoe kan het leven drastisch veranderen in acht dagen!
Commentaar bij de tweede foto: Ik denk dat mijn vader de laatste bladzijde heeft omgeslagen, terugblikkend op iets wat afgerond/geregeld/voltooid is.
Donderdag 2 februari 2017
MARIA LICHTMIS
2 Februari, veertig dagen na Kerstmis. Bij de Opdracht van Christus in de Tempel herdenken de orthodoxen en rooms-katholieken dat Maria, de moeder van Jezus, naar de tempel ging voor het verplichte offer na de geboorte van haar zoon. In het oude Israël was het gebruik dat moeders zich in de tempel zuiverden, veertig dagen na de geboorte van hun kind. Ze offerden bij deze gelegenheid een lam en twee duiven.
Voor de kalenderhervorming van 1969 heette het feest in katholieke kring: Maria Lichtmis (ook Candlemas).
Maria Lichtmis of kortweg Lichtmis is een christelijk feest dat op 2 februari gevierd wordt. Het is de herdenking van de Opdracht van de Heer in de Tempel en het zuiveringsoffer dat Maria veertig dagen na de geboorte van Jezus volgens de Joodse wet (zoals beschreven in Leviticus, hoofdstuk 12) moest brengen; vandaar de Latijnse naam Purificatio Mariae. Het is de laatste feestdag waarvan de datum verbonden is aan die van Kerstmis.
Op Maria Lichtmis worden traditioneel kaarsen gewijd en een kaarsenprocessie gehouden vóór de mis; vandaar de naam lichtmis. In veel talen verwijst de naam van het feest rechtstreeks naar kaarsen: (Zweeds: Kyndelmisse, Frans: Chandeleur).
Het is tevens de traditie dat er op Maria Lichtmis pannenkoeken gegeten worden. Dit wordt uitgedrukt in het gezegde: Er is geen vrouwtje nog zo arm, of ze maakt haar pannetje warm.
Woensdag 1 februari 2017
OORLOG
Geen enkel probleem kan opgelost worden met oorlog.
‘Noch armoede, noch de klimaatproblematiek, noch de migratieproblemen, de bevolkingsgroei kan worden opgelost via oorlog.’ Aldus Gorbatsjov ..
Dinsdag 31 januari 2017
Helaas
te vaak zelf meegemaakt, omdat ik wilde leven naar de principes en de waarden die mijn ouders hebben voorgeleefd en ingegeven door de christelijke opvoeding die ik nog steeds onderschrijf. Maar voor laaatste is het blijkbaar een item om de ander aan t vallen eens alles gekregen ..
Maandag 30 januari 2017
Jaloers soms? lol
Pas hersteld van eigen herseninfarct, werd mijn vader opgenomen die nu zelf onderzoeken moet ondergaan... Later meer daarover. Ik had een lange tekst ingegeven hier, maar door één klik op de verkeerde toets en alles was weg! En zo veel tekst!
Zondag 29 januari 2017
Vader, wat is er echt gebeurd.
Zoals jullie me al langer volgen weten jullie dan ook dat mijn vader, zelfs op zijn negentigste een bezige bij bleef en nog is, in eigen en tuin en daarbuiten. Je kon ook lezen dat hij al meer dan een jaar sukkelt met diaree, dan weer met constipatie. Niets lijkt te helpen, van verse groeten over natuurproducten tot het nieuwste en duurste geneesmiddel. De huisdokter wist te vertellen dat de echte reden is, dat al dat werk dat hij ziet, en zeker nu het voorjaar lonkt, dit hem overstuur maakt. De dokter was dan ook kordaat en zegde: de beste remedie is hier alles verlaten en zoeken naar een serviceflat. Maar schuilt er niet veel meer achter?
Nog andere deskundigen die ik kan volgen, wisten me te vertellen dat hij lijdt aan eenzaamhied, want wie zo oud mocht worden heeft ook alle familieleden, buren en vroegere vrienden zien overlijden. In zijn geval komt daarbovenop dat hij nooit het verlies van zijn zoon heeft kunnen plaatsen en al evenmin het plotse overlijden van zijn kleindochter...
Wat is er nu gebeurd? In de nacht van 23 januari is hij opgestaan, heeft de achterdeur geopend, rolluiken opgetrokken, is in zijn pyama rond het huis gelopen, richting straat. Moeder, gealarmeerd door het lawaai is meteen opgestaan en is hem achterna gevolgd, allemaal zonder rollator die ze normaal altijd gebruikt als ze naar buiten gaat. Daar stonden ze in nachtkedij bij vriestemperaturen. Vader dacht dat mijn moeder een andere man was, en hij wilde haar tegen die man bescheermen. Eindelijk heeft ze hem binnen gekregen.. Het moet schrikwekkend zijn en zeer gevaarlijk, want er kon een wagen zijn komen aangereden, of ze konden over elkaar heen gevallen zijn. Pas vier uur later was hij terug kalm.
Dan heeft moeder in de morgen de dokter gebeld, en zo werd vader opgenomen via spoed. Hij weet haast alles wat is gebeurd en heeft veel spijt wat hij moeder heeft aangedaan. Met de wooden: 'Ik die zo een zachtaardig man ben'. Nu zit een verhuis naar een serviceflat er vlugger aan te komen, en dat na 62 jaar huwelijksleven en in zelfde woning, liefde en leed gedeeld...
Nooit eerder is hem zo iets overkomen. Nooit was hij zo, maar wellicht bezig met een streep te trekken onder dit rijkgevulde leven en denken te moeten verhuizen..
LAATSTE UPDATE 29 01: Om zich tegen zichzelf en moeder te beschermen lijkt het erop dat hij niet meer naar eigen woning terugkomt. Heel drastisch, maar direct naar een rusthuis verhuist. Ondertussen was hij voorbije dagen terug de man, de vader die ik altijd heb gekend. .... Ook voor moeder blijft dit een harde noot, zij die daar wou blijven wonen tot aan haar dood. In een paar dagen is veel, heel veel veranerd. Maar we zijn er voor hen, ook al is het voor mij niet evident dit alles te verwerken.
Zaterdag 28 januari 2017
Van een simpele ontmoeting tot ....
Sinds ik in India was tussen de gewonen mensen, heeft het land en de menen me blijven boeien. Je leest erover in de zijkolom hier rechts onderaan, maar nu sta ik even stil bij één persoon, toen nog een jonge gast. Eens thuis bleef ik in contact met de jongen via mail en Skype. Op een gegeven moment heb ik hem aangeraden model te worden. Een paar jaar later is hij die wereld effectief ingestapt. En van model werd hij gevaagd in de modewereld waar hij een eigen lijn heeft ontworpen. Zo kwam hij vanuit het arme Calcuta naar Bombay, waar hij een plek kreeg o.a. in de MTV van daar om noG later mee te spelen in een film. Heel recent werd hij gevraagd mee te helpen aan een kalender en dit om Parkinson bekend te maken. Niet te geloven, maar die kalender komt uit in Pakistan. Waar een wil is, is een weg. Door zijn dfrukke bezigheden zal ik hem wellicht nooit meer ontmoeten, al hebben we de wens beiden reeds meerdere malen uitgedrukt. Hieronder vinde je dan ook één van de foto's op bewuste kalender.
Vrijdag 27 januari 2017
SENIORENNET BLOGGEN EEN BEDENKING
HOE KOMT HET TOCH DAT PLOTS WEER BLOGS OPDUIKEN DIE AL JAREN NIET MEER ZIJN BIJGEWERKT, MAAR RECENT IN VERSCHILLENDE CATEGEORIEEN OPNIEUW HOGE TOPPEN SCOREN, DIT TEN NADELE VAN DE VELEN DIE DAGELIJKS ALLES OP ALLES ZETTEN OM IETS MOOIS TE DELEN MET DE MEDEBLOGGER?? MOGEN WIJ AAN DE MENSEN DIE DE BLOGS OPVOLGEN VRIENDELIJK VRAGEN NOG EENS DE GROTE KUIS TE HOUDEN; VELEN HEBBEN BLOGLAND REEDS VERLATEN. DUS LAAT HET NIET ERGER WORDEN! DANK VOOR UW AANDACHT!
ZELF TEKEN IK ELK GASTENBOEK NADAT IK HET BLOG MET AANDACHT HEB DOORGENOMEN. DAT MENSEN NA JAREN TERUG ZIJN OPGESTART KAN IK MAAR TOEJUICHEN, MAAR HET KAN NEIT DAT MENSEN IN DE TOP VIJF STAAN ALS ER NIETS WERD BIJGEWERKT EN DAT SINDS 2013 OF 2014; DUIDELIJK NIET HERBEGONNEN.
NEEN, IK KAN NIET TEGEN ONRECHT, ZELFS HIER NIET.
Vrijdag 27 januari 2017
JA!
ALLEEN HET JAWOORD AAN DE ANDER KAN GELUKKIG MAKEN.
ALS JE VAAK 'JA' ZEGT, WORD JE DAARDOOR OOK VAAK GELUKKIG.
Donderdag 26 januari 2017
Geloven in liefde
'Geloven in liefde doe je met elkaar
en omdat ieder mens er toe doet!"
Woensdag 25 januari 2017
OP JE STERKST
Leven zoals je bedoeld bent,
onverstoorbaar
de aangewezen weg gaan.
Niemand beledigen,
niemand misbruiken,
niemand laten vallen.
Gewoon
beantwoorden aan de verwachting,
mens zijn voor de mensen.
Eén die goed doet,
één die betrouwbaar is,
reisgenoot, onderdak-
op je mooist ben je dan,
op je sterkst,
mens, onwankelbaar mens.
Jij,
je mag thuis zijn bij Hem,
heel gelukkig is Hij met jou!
Dinsdag 24 januari 2017
DE KINDMOEDER - Ruth RENDELL
Als Grace en haar broer Andrew het huis van hun grootmoeder erven, besluiten ze daar samen te gaan wonen. Voor hen een logische stap: ze kunnen het prima met elkaar vinden en het huis is groot genoeg. Maar waar ze niet over hadden nagedacht: wat als een van hen wil samenwonen met zijn of haar geliefde? Als de partner van James, Andrew, bij hen intrekt, zet dit de verhoudingen enigszins op scherp.
Grace probeert zich te concentreren op haar promotieonderzoek. Ze krijgt een ongepubliceerd manuscript uit 1951 onder ogen, over een ongetrouwde jonge moeder in de periode tussen de twee wereldoorlogen. Maar als de gebeurtenissen in haar eigen leven een onverwachte wending nemen raakt ze ineens wel heel erg betrokken bij dit onderwerp.
De kindmoeder speelt zich afwisselend af in het Londen van nu en het afgelegen Devon van de jaren veertig, en toont op een aangrijpende manier hoe de maatschappij door de jaren heen is veranderd – maar ook hoe sommige dingen hardnekkig hetzelfde blijven.
EEN BROER, EEN ZUS, EEN GEHEIM ... ZOU JE IN EEN LEUGEN KUNNEN LEVEN OM DEGENE VAN WIE JE HOUDT TE BESCHERMEN? Gelezen tijdens mijn ziekehuisopname!
Maandag 23 januari 2017
TROUW EN ONTROUW
Gezien ik het nog wat kalm aan probeer te doen, hier een paar tekstfragmenten rond vriendschap, vertrouwen en ontrouw... Over alles wat misliep tijdens de korte ziekenhuisopname zal ik het maar niet meer hebben. Dank voor de blijken van medeleven.
Zondag 22 januari 2017
ZONDAG
Na turbulente week gewoon even ontspanen
en dan naar de misviering uit dank! Dokters hebben zelfs na veertien dagen nog geen oorzaak gevonden van mijn herseninfarct. 'Toeval' was het enige wat mijn huisdokter wist te zeggen. Mager hé!
Maar laat het mz positief bekijken. Ik heb er helemaal niets aan overgehouden.
Zaterdag 21 januari 2017
kleine Erik
Voor kleine Erik duurde de preek lang, veel te lang. Hij kreeg het rode, flikkerende lampje van het tabernakel in de gaten.
Opgewonden trok hij aan de mouw van opa: “Opa, als het lichtje groen wordt, gaan we dan verder?” Even later kreeg hij de biechtstoel in de mot, trok aan de mouw van zijn oma en merkte op:
“Oma, hier verkopen ze niet veel, zeker?” Het wachten aan de pashokjes in de C & A van die zaterdagvoormiddag was hij nog niet vergeten.
Vrijdag 20 januari 2017
Ziekenhuisverblijf
Beste mensen,
In de korte tijd dat ik noodgewdongen opgenomen werd in het ziekenhuis kan ik een boekje opendoen van wat allemaal verkeerd is gelopen, en dan nog te bedenken dat ik via spoed verd opgenomen, maar waar SPOED enkel voor traagheid staat en wachten, ook al vertelde men me dat ik grote risico's tegemoet ging. Ik zal je het ganse lijdensverhaal niet vertellen, want iedereen kent zijn eigen verhaal bij een opname. Maar toch deze: Tijdens mijn verblijf bleek dat 'men' twee dringende onderzoeken had vergeten, één onderzoek moest zeker gebeuren toen ik pas binnen was. Het was bij het ontslag dat de verantwoordelijke specialist me dit kwam vertellen! Ik ben dus twee dagen na elkaar en apart van elkaar nog eens als ambulant patiënt naar het ziekenhuis mogen gaan, terwijl ik daar lag zonder onderzoeken. Dit brengt me tot wat ik hier vandaag wou vertellen.
Ja, inderdaad even lachen. Bij een onderzoek voor mijn hersenen vroeg men me in het kleedhokje mijn broek uit te doen en mijn schoenen tot op mijn slip na... Ooit gehoord als grapje, maar dat is echt! Broek uit om naar het hoofd te zien!
Vrijdag 20 januari 2017
Een bijzondere jarige van de dag!
Mathilde, koningin der belgen is jarig.
Proficiat Mathilde !
Mathilde d'Udekem d'Acoz is de koningin der Belgen, echtgenote van de Belgische koning Filip en was sinds haar huwelijk tot de troonsbestijging van haar man Hertogin van Brabant. Met haar man koning Filip kreeg de huidige koningin vier kinderen: prinses Elisabeth (25 oktober 2001) prins Gabriël (20 augustus 2003) prins Emmanuel (4 oktober 2005) prinses Eléonore (16 april 2008).
Donderdag 19 januari 2017
Nog vlug wat breien...
Het wordt koud deze week!
Woensdag 18 januari 2017
VERDRIET
Pijn ken vele gezichten, dat heb ik dus voorbije wekeen aan den lijve ondervonden.
Dinsdag 17 januari 2017
TERUG IN BLOGLAND
Het zal je maar gebeuren dat je zonder een woord van afscheid iedereen hier verlaat en in het ongewiisse laat; en toch is dit met mij gebeurd, wellicht de eerste keer in meer dan tien jaar bloggen. Gelukkig dat een paar attente medebloggers een opmerking maakten dat ik niet meer online kwam. ik dank hen dan ook uitdrukkelijk voor hun meeleven.
In voorbje week kon je iets lezen dat TIA me had overvallen. Omdat mijn oudste zus zich zorgen maakte, vooral omdat mijn broer aan een hartflalen is overleden, ben ik dan maar naar de dokter gegaan om mijn bloed te laten controleren. Toen de huisarts had geluisterd naar mijn verhaal hoe ik korte tijd blijkbaar geen zuuurstog meer gekregen had, heeft ze dan maar een scan van de hersenen gepland. Nog diezelfde avond kreeg ik de resultaten te horen en alle waarden waren 'goed'. Via de scan had de dokter wel gezien dat er zich iets had voorgedaan maar niet direct noemenswaardig, noem het een infarchtje dat direct overgaat.
Slechts tien minuten later belde mijn huisdokter terug dat ze de beelden nog wat nader had bekeken, dat ze zelfs de neuoloog van wacht had opgebeld, en dan kwam het ongelooflijke bericht: Pak maar je tas, ik wil dat je nu nog - het was vrijdagavond 20.00 u - wordt opgenomen via spoed. Ik wist niet wat ik hoorde. Ik moest familie verwitigen, een koffer pakken, een vervoer regelen, en inderdaad twintig minuten later stond ze aan de deur met een verwijsbrief voor de specilalist.
Gedaan met bloggen of tv-kijjken, de etensresten bleven staan net als de vaatwas. En weg was ik, de nacht in om in een afzonderlijke kamer te wahten tot ik eindelijk om middernacht een kamer kreeg toegewezen. Ondertussen werd me niets meegedeeld wat me overkomen was of de reden van die dringende opname. Het weinige dat een paar menseen me zegden : Je hebt heel veel geluk gehad, je hebt een goede engelbewaarder!
Het is nu dinsdagavond wanneer ik dit schrijf, een paar testen later en slapeloze nachten. Morgen en overmorgen volgen bijkomende testen waar ik zelf nog niet weet waar ze moeten toe leiden. Zelf zie ik er uit als altijd en voel ik me ook goed... Morgen misschien meer hierover. Was het dan toch een herseninfarct dat gelukkig geen enkel spoor heeft nagelaten? Laten we dus zoals mijn jongste zus zei, een dankkaarsje branden.
Vrijdag 13 januari 2017
DE JONGEN DIE TERUGKEEDE - Christoffer CARLSSON
David besluit om de zomervakantie bij zijn jeugdvrienden in zijn geboortedorp Dalen door te brengen. Ze weten niet goed wat ze met hun leven moeten en halen nachten door met eten, drinken, vrijen, praten, lachen en het plegen van inbraken. De buit wordt verzameld in het verlaten huis in het bos, waar ze ook al hun vrije uren slijten. Voor David staat het huis echter niet voor vrijheid. Integendeel: de beklemming die hij er voelt wordt met de dag groter. Zeker als blijkt dat zijn vrienden meer in hun schild voeren. Wat is er werkelijk aan de hand bij het huis?
De beschreven personages komen goed uit de verf. Langzaam aan wordt de spanning opgevoerd, maar nergens worden de gebeurtenissen ongeloofwaardig. Weer een mooie pageturner binnen de Zweedse misdaadlectuur met een passend plot. Eerder verscheen van deze auteur 'De vrouw die uit het niets kwam'.
Donderdag 12 januari 2017
VERRGEET ME NIET
Deze tekst spreekt wellicht iedereen op één of andere manier aan. Persoonlijk gaan mijn gedachten naar de verslechterende toestand van mijn vader, maar evenzeeer aan de zichtbare achteruitgang van een vriend met de ziekte van Parkinson.
Woensdag 11 januari 2017
VERBINDEN
Verbinden
Contact zoeken
Verder willen gaan
Graven in je ziel
Sleutel
Dinsdag 10 januari 2017
ENGEL
Ik wens je voor dit nieuwe jaar
veel engelen toe
die je begeleiden op de weg naar jezelf,
mogelijk ... langs een andere weg ...
De engel van de VREDE,
die ons, rusteloze mensen, tot rust brengt
en ons een innerlijke en uiterlijke vrede schenkt.
De engel van de ONTSPANNING,
die ons, gespannen mensen,
het vertrouwen geeft dat we voor God in orde zijn.
De engel van de GLIMLACH,
die ons, ontevreden mensen, leert glimlachen
vanuit een diep begrip, als wij of anderen
weer eens fouten maken
De engel van de VRIENDSCHAP,
die ons, eenzame mensen,
vrienden geeft op onze levensweg
zodat we voelen God-is-met-ons, Immanuël.
De engel van de HOOP,
die ons, moedeloze mensen,
begeleidt bij onze pogingen
om te werken aan een betere wereld
in ons gezin, in onze parochie,
onze gemeente, ons land.
De engel van het GELOOF,
die ons, oppervlakkige gelovigen,
inspireert tot vurige geloofsverkondigers,
tot waarachtige getuigen van Jezus' Blijde Boodschap.
De engel van de LIEFDE,
die ons, liefdeloze mensen,
aanzet tot dienstbare naastenliefde
en tot een innige liefde met God.
Ik wens jullie voor dit nieuwe jaar
veel durf om langs andere wegen te gaan,
zodat zelfs de engelen er stil van worden ...
Ik wens jullie op jullie tocht voor 2017
vele engelen toe en mogen wijzelf
op onze beurt een engel van God zijn.
Maandag 9 januari 2017
PRATEN
Als praten niet meer helpt...
waarom dan niet eens luisteren?