Naar de inhoud

Met hart en ziel

Gedichten van Marina Geerinck
akke.beakke.be
Photobucket

Zon (afor)

Draag de zon in het hart, het verlicht je hele wezen!

Marina Geerinck© Hartendame2

Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Marie-Luce16 maart 2006 om 09:39

BEDANKT!!

Wel Marina, het eerste dat ik las op je blog....bracht mij tranen in de ogen: BEDANKT..zelfs als het niet "persoonlijk" voor mij bedoeld is...hij is en blijft mijn "zon"...
Marie-Luce
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Adembenemend


 

dwalend over kiezels
van ’t verleden
waartussen grassprietjes
‘als nieuwe hoop’
zinderend verlangen
bracht in mijn-zijn
toen jij opeens vroeg:
‘laten we de teugels los?’


zonder woorden…


honger naar lust tekende
zich in jouw ogen
je droeg mij over drempels
uitgesleten door tijd
onderhuids voelde ik
’t knisperend liefdesvuur
plukte tedere woorden
van tussen je lippen
proefde ze honingzoet


ik kuste jou…adembenemend


Marina Geerinck© Hartendame2

1 reactie Reageer op dit bericht

Miskend talent


vereeuwigd op papier
woorden dichterlijk gebreid
in zinnen van bloemen
door talenten…nog miskend.


‘en public’ de ziel ontbloot
wachtend, de kroon op ‘t werk
bezet met poëtische parels
die dragen elk hun naam.


één eeuw later, stoffige zolders
dichtenbundels erg verweerd
vergapen zich nu aan namen
van talenten, toen miskend…


Marina Geerinck© Hartendame2


1 reactie Reageer op dit bericht

Dichter-lijk?!

ik kreeg eenentwintig woorden die ik omgekeerd moest gebruiken in dichtvorm, niet makkelijk: gedachtenstroom, merkwaardigheid, diamantair, klikklakkend, kostbaar, fortuinlijk, hemellichaam, aasgieren, zwaarmoedig, grootmeesterschap, noodlot, edelsteen, levenslust, kansloos, edelsteen, doodsbleek, boekenplank, levensdraad, fortuinlijk, sinttejuttemis

 
 
ze voer op stille stroom der gedachten
naar ooit, toen waardigheid haar ‘merk’ was
lang doorstond ze moedig al ‘het zwaar’
tot de lust des levens volledig verdween
en ze doodgewoon loos was, zonder één kans
als een steen voelde ze zich nu, een domino
die klakkend een klik maakte bij ‘t tuimelen
alsof het lot haar enkel nood bracht...
liever had ze zich een steen van edel gevoeld
had ze nu tenminste de air van een diamant



opeens was daar Hein, een magere man
afschuwelijk, lelijk en zo bleek als doods
hij greep op een plank in de kast van boeken
waar het schap, van de grootmeester
lichaam uit de hemel, planeet van tijd: Saturnus
het mes verborg, dat de draad des levens snoeit
zonder meer rekende hij in 'baar' haar kost
een zeer hoge som voor de duur van haar leven
deze keer was het geen mis van sintjutte
wat overbleef was een lijk zonder fortuin


jammer voor de gieren die hun aas wierpen voor ‘t geld
 
 
Marina Geerinck© Hartendame2
2 reacties Reageer op dit bericht

Eenzaam (afor)


Door steeds je zin door te drijven ontketen je een
'ik-gerichte' wereld, sta dan niet verstomd... je op termijn eenzaam te gaan voelen!

Marina© Hartendame2



Reageer op dit bericht

Een traan (spreuk)

Een traan, geboren in je oog...
haar levensweg over je wang,
kent ze haar einde op je lippen waar je proeft het zilte nat van haar bestaan

MarinaGeerinck© Hartendame2

Reageer op dit bericht

Doel (spreuk)

Iedere keer je denkt je doel te hebben bereikt, gaat er een nieuwe deur open, zo verleg je steeds je grenzen, zolang je leeft!

Marina Geerinck© Hartendame2
1 reactie Reageer op dit bericht

Licht als vlinders



licht als vlinders
strelen woorden
‘t blanke vel, waar
schaduwrijke tinten
zonder schroom
de ziel ontbloot


licht als vlinders
zwevend, over ’t wit
geluidloos dwalend
verweven in harmonie
brengen ze steeds
wat ik vertellen wil


licht als vlinders
dansen woorden
zweverig tot het slot
waar 't doek valt
als ze hun nadruk
hebben gelaten op papier

 
Marina Geerinck© Hartendame2

1 reactie Reageer op dit bericht

Loze beloftes


Als een waterval
stroomden ze over je lippen
waarin ik vastgezogen
kolkte in een onstuimige rivier
roerloos zwalpend tussen
‘wan en hoop’ zeilde ik als
dwaas langs klippen van
blind vertrouwen die mijn
levensschuitje tekenden


dobberend op ravage van
loze beloftes die kiemend
zaad naar haaien hielp
greep ‘k eigen riemen van
wilskracht die mij roeiend
op waters van zelfvertrouwen
zullen brengen naar een haven
waar ik onder wimpels van
liefde en hoop mag aanleggen

 
Marina Geerinck© Hartendame2
4 reacties Reageer op dit bericht

Het leven spiritueel gezien (tekst)


Het leven is als een rode draad die loopt van je geboorte tot aan je dood.  Hij houdt je levensverhaal bij elkaar, en soms gebeurd het dat er eens een kronkeltje ontstaat, dat je slechts met heel veel moeite weer kunt rechttrekken.  'Plooien gladstrijken' noemen sommige het. Bij pechvogels, staat de draad altijd gespannen waardoor hij op een bepaald moment doorknakt. 
De beschermengel geeft dan zijn taak over aan de doodsengel die jou meevoert in gezelschap van je gidsen, die zich sinds je geboorte over jou hebben ontfermt.
Of dit nu gebeurd, vroeg of laat... de heer ontvangt je altijd met volle liefde. 
Het is niet de kunst het te begrijpen.. maar het te aanvaarden want: de draad is niet oneindig.

Marina Geerinck© Hartendame2

Reageer op dit bericht

Meer van Met hart en ziel

↑ Terug naar de berichten