Ik heb zoals je ziet nog even diep in het archief gedoken..
Dit vind ik ook zo'n mooi gedicht..
En als ik VOOR MIJ van jouw U van maak dan krijg ik helemaal kippenvel.. snap je wat ik bedoel...
Volgens mij begrijpen wij op vele lijnen elkaars dipe betekenis van het leven...
Het leven is mooi maar kan ook veel pijn doen hè...
Liefs van een blogvriend en jij bent een toffe vriendin waarvan er maar héél weinig zijn...
En na zoveel tegenwind kan ik het weten...
Lieve groetjes van Ton en Loekie xxx, en Gods zegen gewenst.
E
eugeen6 september 2007 om 18:17
Hallokes Marina
Prachtig is dit...als dit geen overwinning is...
Veel liefs Eugeen
M
Miryam3 september 2007 om 20:37
Prachtig mooi schrijvelingske Marina ... " een mooiere overwinning is er niet " ... ! ! Knipoogje
Hiiii .... Smiiiiile ... Marina ! ! Ben graag en met veel plezier eens komen zien ... prachtig mooi en aangenaam warm om hier te vertoeven ! ! ''k Wens je verder nog een gezellige rustige avond toe ... knipoogje ... veel liefs ... dikke knuff ... XXX Dierenopvoedster & Magnetiseur Miryam
D
Denkertje1 september 2007 om 22:08
Hallo Marina
Deze warme en tedere woorden uit dit gedicht dragen zeker bij aan een overwinning. Graag gelezen en mooi verwoord Marina
Kom nog eens bijlezen
tis echt weer mooi!
En je natuurlijk een mooi weekend wensen
Groetjes
N
noyo31 augustus 2007 om 18:51
mooi
Dat heeft geen uitleg nodig,gewoon héééél mooi,groetje noyo
center>
B
Beejee & Leona31 augustus 2007 om 16:23
Gewoon prachtig Marina !
Wij komen je een fijn weekend wensen. Hopelijk is er een beetje zon. Lieve groetjes en knuffel van Beejee !
A
anita31 augustus 2007 om 16:21
hoi marina..liefs vanuit noordbrabant...
Ik ben helemaal stil van dit geweldige gedicht Marina...is echt klasse!!
Ook wil ik je graag van harte danken voor je lieve reacties bij mijn visite bij madammeke en in mijn GB...
Ik had niet verwacht dat ik zoveel leuke en lieve reacties zou krijgen en ik kreeg hier dan ook een goed gevoel bij!!
DANK je wel LIEVE MARINA...
Ik wens je nog een fijne dag en een goed weekend...
doeiiiiii...heel veel liefs en pakkerds van ANNECHIEN...
Ja, je ziet het goed. Ik zal schrijven, omdat ik onrustig ben, heb ik je verhalen gelezen, Nee, het valt niet mee, mijn hondenhartje zegt: Boemboemboem, verdrietig, en zie de maandag al op me afkomen, krijg mijn "Kokteel". Nee geen, maar een injectie. Doet geen pijn, maar ben daarna zo ziek als een hond, komt goed uit he, die mensengezegdes soms. Je ziet ik klaar al helemaal op, Dat komt door je blog. Mag ik vaker terugkomen,ja? Nou, tot kijk dan. Lieve hondengroetjesknuffel van Pucky.
M
Marianne30 augustus 2007 om 14:06
Mooi geschreven Marina
Goedenmiddag Marina, het was weer fijn om op u mooie blogje te zijn, heb genoten van uw mooie gedichten en ben tot rust gekomen. Ik wens u nog een fijn dag verder. Lieve groetjes van Marianne
olé olà ik zeou zeggen het is liefde olé olà zeer mooi mn lieve
Dag pen, dag papier. Ja, ik ben weer hier. Ik kom mijn gedachte even zeggen, die ik aan geen mensen uit kan leggen. Ik wil je al mijn geheimen geven, t is een vorm van overleven.
"Ik wist het! Ik wist het hé!" Verbaasd keek ik mijn vriendin aan, "Wat wist je?" vroeg ik omdat ze met een verbeten trek om haar mond en een venijnige blik naar de gsm in haar hand staarde, meestal voorspelde dit niet veel goeds, integendeel... Storm op komst! "Ik wist het!" siste ze nogmaals. "Als jij me nu eens vertelt wat je wist, dan weet ik het ook!" "Die baan... Ik heb ze niet!" "Tja..." "Tja?? Is dat alles wat jij kan zeggen?" Furieus gooide ze de gsm in haar handtas, wenkte de ober en bestelde ons beider nog een rode martini on the rocks. "Wat wil je dan dat ik zeg? Jammer, ja natuurlijk vind ik het jammer al begrijp ik echt niet waarom je nu zo nodig een baan wil zoeken?" "Ik zoek ze niet 'zo' nodig, ik wil er gewoon één!" Klonk het vastberaden. "Heb je al eens geïnformeerd bij een uitzendbureau?" "Uitzend... Bach, nee zeg!" riep ze luider dan gewild en trok een gezicht alsof ik net iets vies had vertelt. " Zo'n interimbureau is een profiterende zaak die leeft van de werkende mens!" "Is dat niet altijd zo in het leven? Kijk maar eens hoeveel instanties er niet draaien op de kap van de werkende mens!" "Ja, nee... Ik wil niets met zo'n bureau, vroeger bestonden die ook niet en de mensen vonden toch zelf werk, dus zal dat nu ook wel lukken." Een goed gedacht is altijd goud waard, dacht ik en verplaatste mijn blik naar het raam. Het was pijpenstelen beginnen regen en opeens schoot me iets te binnen... "Heb jij het dak van je cabrio..." Verder kwam ik niet, ze keek me aan alsof ze het in Keulen hoorde donderen, greep in haar handtas naar de autosleutels, wrong zich tussen de dicht op elkaar staande tafeltjes door, mompelde nog iets dat op een vloek geleek en verdween. Ik zag haar hollen door de gietende regen, nipte van mijn martini en wachtte geduldig tot ze terug kwam. Er was niet eens veel tijd verstreken, toen ze hijgend en kletsnat weer op de zachte fluwelen bank plaats nam. "Hij was verdomme dicht! Ik zag het al van toen ik op de hoek kwam, verdorie mijn kapsel naar de vaantjes! Ze nam haar zakspiegeltje dat ze altijd bij de hand had, en gleed met alle vingers van haar hand door haar haren! Bestudeerde haar gezicht en vroeg ter bevestiging: "Hoe zie ik er uit?" Als een verzopen kat, wilde ik eigenlijk antwoorden maar haar blik hield me tegen en zei: "Goed alleen wat nat, je make-up is niet uitgelopen maak je geen zorgen." "Klote dag is het! Eerst die baan, nu dit!" " Ach kom er zijn ergere dingen in het leven, morgen kun je er om lachen" probeerde ik te sussen, we kenden elkaar al heel lang en wisten wat we van elkaar konden verwachten. "Vertel nu eens waarom je zo graag een baantje wilt want nu weet ik het nog steeds niet!" "Ok, herinner jij je Gertrude? De zoveelste vrouw van Robert!" voegde ze dat laatste er minachtend aantoe omdat ik een bedenkelijk gezicht trok. "O' die!" Antwoordde ik lachend bij de gedachte aan het 'rare vrouwmens' die ons onlangs was voorgesteld, een zeer zelfverzekerend type en voor de eerste keer in zijn leven had Robert een vrouw gevonden die hem niet wou 'om de centjes' De weinige keren dat ik haar had ontmoet, droeg ze een mannenpak met een nonchalant geknoopte das en steeds had ze een handtas bij zich, waar misschien wel haar hele kleerkast in kon, zo'n echt 'Mary Poppins' geval. Het was me opgevallen dat ze steeds dat 'enorme geval' op de tafel plaatste, net voor haar neus. Misschien was ze wel helemaal niet zo zelfverzekerd als ik dacht... en gebruikte ze die handtas alleen maar om zich achter te verbergen. "Juist, die trut!" haalde de stem van mijn gesprekspartner me uit gedachten, "Wel, die werkt ook en iedereen vindt dat mens de max, zelfs... mijn man!" "Jouw man? Omdat ze werkt? Begrijp ik niet, jouw echtgenoot wou toch geen werkende vrouw omdat het niet bij zijn status van tandarts paste?" "Aha, nu hoor ik het ook eens van een ander! Dat is het nu juist, hij beweert dat het mijn keuze is geweest om niet uit werken te gaan in geval er een hele schare kinderen zouden komen... Trouwens, de tijd van moeder aan de haard is voorbij, nu ben je 'in' als je jezelf als vrouw kan bewijzen in de zakenwereld." Op mijn onderlip bijtend probeerde ik de lachkriebels te onderdrukken, als vrouw 'in' zijn omdat je een plekje veroverd in de zakenwereld? "Weet je, het moet toch fijn zijn als vrouw de baas kunnen spelen over de mannen? Stel je voor meisje... allemaal mannelijke bedienden en een vrouw aan de top!" Ze balde haar vuisten en zei met triomfantelijk blik: "Dat zou mega, mega..." "... Niets zijn voor jou!" maakt ik haar zin af, "Vergeet niet dat je in zulke wereld keihard moet zijn en ervaring moet hebben. Wat ga je op je curriculum vitae zetten? Je studies en daarna in kleine lettertjes.... zoveel jaren huismoeder? Ze zullen je zien komen, onderaan de trap zul je moeten beginnen en bewijzen wat je in je mars hebt." "Als die trut dat kan, dan kan ik dat ook!" "Je vergeet één ding... Die Gertrude, is wel manager maar... waar en van wie? Van papa's bedrijf! Logisch toch dat dochterlief dan een hoge functie bekleedt??" Mijn vriendin zuchtte, keek me aan en zei: "Ja, zelfs al ziet ze er niet uit hé? Stel je voor als je voor haar werkt, hoe heet je bazin? TRUT!" Onze blikken kruisten elkaar waarop we beiden in een lach schoten, "Zullen we maar, het heeft opgehouden met regenen." Nog steeds grinnikend liepen we de straat door, straks zou ze Gertrude wel vergeten zijn, dacht ik nog. Aan de hoek van de straat gekomen, kreeg ik opeens een felle duw van haar arm, "Och nee!! Zeg dat het niet waar is!!" Ik keek in de mij aangewezen richting, de plaats waar we voordien de auto hadden achtergelaten! Net voor haar wagen had zich een eveneens donkerkleurige cabrio geplaatst... Weliswaar met gesloten dak! Voorzichtig kwam ik naderbij en zag naast de afgesloten cabrio er eentje staan waarvan de eigenaar straks niet zo heel gelukkig zou zijn. "Wat nu, alles is kleddernat!" riep mijn vriendin met wanhopige stem en haalde een pakje paieren zakdoekjes te voorschijn waarmee ze de zetels probeerde droog te wrijven. Nog voor ik antwoord kon geven, weerklonk een diepe mannenstem. "Dat is nu typisch iets voor vrouwen hé! Die kunnen nooit eens vooruit denken!" Gelijktijdig draaiden we ons om en keken in het ongeschoren gezicht van een jonge man, die grijnzend naar de open wagen wees. Hij liet een bulderende lach volgen op zijn woorden wat mijn vriendin boos maakte: "Zeg eens snotneus, bemoei je met je eigen zaken, wil je!" De jonge man grijnsde breed en antwoordde met een stem vol leedvermaak: "Ja madammeke gij zult met een natte broek thuiskomen straks!" "En jij... Jij zou maar beter maken dat je weg komt of straks zit jij met een volle pamper!" Kaatste mijn vriendin de bal terug, en keek de man strijdlustig aan. "Kom, laten we maar liever gaan" probeerde ik een eind te maken aan de situatie voor deze uit de hand zou lopen. "Die dame heeft gelijk, ge kunt maar beter gaan enne... vergeet uw dak niet..." "Hersenloze kwezel!" "Zijt blij meiske dat hij... haha, hij...krimpvrij is...haha, als ik deze joke straks aan mijn vrienden vertel..." "Had ik wel gedacht! Zo zie je er ook uit... " "Hoe zie ik er dan uit??" Naar haar wagen toelopend, schokschouderde ze: "Als een ezel die nooit een rijbewijs heeft gehaald en daardoor nog steeds met zijn fiets rondtoert!" Waarschijnlijk had hij er opeens genoeg van, kwam een stapje dichterbij en riep venijnig luid: "TRUT! Stomme trut!" Toen hij zich met forse stappen verwijderde zag ik dat hij fietsspelden droeg aan zijn broekspijpen, vandaar... Mijn vriendin die al weer kon lachen vroeg: "Heb je het gehoord wat die zei? TRUT"
Een os woonde naast een stier die maakte met de meisjes veel plezier troosteloos keek de os dan toe als er weer eens een domme koe viel voor de charmes van dat 'play-boydier'
Heb ik 't niet vaak gezegd? je niet dikwijls genoeg uitgelegd! riep mevrouw Van Praemen omdat haar man teveel snoepte van bramen en nu... tegen buikkrampen vecht
De troubadour speelde op z'n luit z'n metgezel blies op de fluit mensen dansten op de tonen in hun beurzen rinkelden de kronen het gezelschap ontving een flinke duit
Onlangs had ik een gesprek met een hoogbejaarde nonkel. Eenennegentig jaar... maar kwiek als een veertiger, hij zou volgens zijn eigen zeggen nog over mijn hoofd kunnen springen. Hij voelt zich goed in zijn vel, geniet van het leven en rijdt zelfs nog met de auto die hij twee jaar geleden vervangen had door een spiksplinternieuw exemplaar, ondanks dat iedereen hem op andere gedachten probeerde te brengen, moest en zou hij een 'nieuwe voiture ' hebben. Hij reed al zeventig jaar met een auto en dat zonder brokken maken... Dat de 'snotneuzen' uit zijn familie hem dit maar eens nadeden! Die betiteling gold iedereen die hem nonkel noemen moest, dus alle neven en nichten tussen veertig en zeventig jaar oud. Nonkel is niet van de grootste, alhoewel ik hem op oude vergeelde foto's altijd klein van gestalte vond, beweerde hij toch groter te zijn geweest in zijn mooie jonge jaren maar de ouderdom had hem laten krimpen! Zijn trouwfoto was hiervan een mooi bewijs, tante die al heel veel jaren overleden was... stak met hoofd en schouder boven hem uit! Voor zijn leeftijd is hij nog erg bijdehand, wandelt af en toe om de bloedsomloop in zijn benen op peil te houden, drinkt graag een glaasje port en rode wijn bij het eten, maar of dit de remedie is om een gezegende leeftijd te behalen betwijfelt hij. Volgens hem moet je 'bezig' blijven want rust roest! Zo heeft hij zijn wekelijkse kaartnamiddag met enkele vrienden en verder houdt hij zich bezig met allerlei vrijwilligerswerk. Twee tot drie keer per week gaat hij op bezoek in het rusthuis bij 'oude menskes' maar dat sommigen van die oudjes nog een paar jaar jonger zijn dan hijzelf... moet je hem niet zeggen want dan is hij potdoof! Dat laatste is ook iets dat hij graag eens uitbuit wanneer het hem heel goed van pas komt uiteraard. In gedachten is hij soms net een kwajongen, hij kan grappen en grollen als de best, kortom hij geniet gewoon met volle teugen van het leven. Regelmatig komt hij even langs en vertelt dan af en toe eens iets wat hij anderen niet onmiddellijk zou vertellen, zoals nu... Hij had een lief... Ik moest alle moeite van de wereld doen om niet in een lachen uit te barsten bij het zien van zijn gezicht. Hij leek ook niet echt blij, tuurlijk niet! Hij wilde helemaal geen lief maar hij zat er wel mee opgescheept! De vrouw om wie het ging was volgens zijn zeggen, helemaal stapel op hem. Bij wat verder vragen kwam het er uit, het vrouwtje was 88 en was iemand bij wie hij af en toe eens langs ging om een praatje te maken. 'Ach zo erg is dat toch niet? Geniet gewoon van wat God jullie biedt, een mooie vriendschap en... Nonkel boog zich over de tafel heen en zei: 'Gij snapt het niet kind! Zij is verliefd op mij!' 'Ja nonkel en dan? Mag ze dat niet zijn? Wees fier dat is een teken dat je er nog goed uitziet!' 'Fier! Fier! Ge snapt er helemaal niets van!' 'Nee, ik snap het niet dus moet jij het me maar even uitleggen!' Nonkel wreef met vlakke hand over zijn aangezicht en zuchtte: 'Ik ben niet verliefd op haar!' 'Och! Is het dat...' In gedachten verzonken knikte ik nonkel toe, zo te horen had je op een bepaalde leeftijd geen behoefte meer aan verliefdheden... Raar want kon me dit natuurlijk nog niet voorstellen, verliefd zijn is zalig om te beleven, het is een gevoel dat eigenlijk nooit zou mogen verdwijnen... 'Jaaa, dat is het!' onderbrak hij mijn gedachtengang, ' En weet je wat het ergste is? Zij vertelt iedereen dat ik haar... hum... Ge weet wel ben hé!' Nog altijd niet het probleem hiervan inziend, zei ik: 'Luister eens, als jij je goed voelt in haar gezelschap en je kan met haar af en toe een praatje maken, waarom zou je het er dan niet bijnemen dat zij verliefd is op jou?' Even hing er een doodse stilte en toen opeens klonk het: 'Meiske ik ben verliefd op haar vriendin!'
Een overwinning
27 reacties op dit bericht
Lieve Marina
Lieve groetjes
van Ton en Loekie xxx,
en Gods zegen gewenst.
Hallokes Marina
Veel liefs Eugeen
Prachtig mooi schrijvelingske Marina ... " een mooiere overwinning is er niet " ... ! ! Knipoogje
Hiiii .... Smiiiiile ... Marina ! ! Ben graag en met veel plezier eens komen zien ... prachtig mooi en aangenaam warm om hier te vertoeven ! ! ''k Wens je verder nog een gezellige rustige avond toe ... knipoogje ... veel liefs ... dikke knuff ... XXX
Dierenopvoedster & Magnetiseur Miryam
Hallo Marina
:-)
groetjes
Borriquito
http://borriquito.skynetblogs.be
Blogbezoek.
ik kom je een fijn weekend wensen met hopelijk toch een beetje zon erbij! Heel Mooi!
Beste groeten van Luc.
Hallo
tis echt weer mooi!
En je natuurlijk een mooi weekend wensen
Groetjes
mooi
Gewoon prachtig Marina !
hoi marina..liefs vanuit noordbrabant...
Ook wil ik je graag van harte danken voor je lieve reacties bij mijn visite bij madammeke en in mijn GB...
Ik had niet verwacht dat ik zoveel leuke en lieve reacties zou krijgen en ik kreeg hier dan ook een goed gevoel bij!!
DANK je wel LIEVE MARINA...
Ik wens je nog een fijne dag en een goed weekend...
doeiiiiii...heel veel liefs en pakkerds van ANNECHIEN...
Echt vanuit Hart en Ziel
Hé lieverd, ik ben er stil van...zo mooi omschreven....zo ken ik je weer...Heel veel liefs en dikke knuffff van Rozemarijn.
Hallo Marina,
Het is altijd een rustgevend moment hier te vertoeven.
Lieve groetjes,
Mythos.skynetblogs.be
hey
wat?????????????
Een bank vooruit en een kus van de meester voor dit mooie gedicht!!
Gisela
Hallo Marina
Lieve Marina
Mooi geschreven Marina
mooi
olé olà ik zeou zeggen het is liefde olé olà zeer mooi mn lieve
Dag pen, dag papier. Ja, ik ben weer hier. Ik kom mijn gedachte even zeggen, die ik aan geen mensen uit kan leggen. Ik wil je al mijn geheimen geven, t is een vorm van overleven.
met de groetjes en knufkusje opatje joaquim
Hallokes lieve vriendin
Ik vond het fijn om jullie een bezoekje te brengen
Dion
mooi...
:-)
wondermooi !
groetjes
Borriquito
http://borriquito.skynetblogs.be
Dit
Lieve Marina
hallo
prachtig en zeer romantisch ! groetjes
hallo
Zo is het