Op een bed van madeliefjes

-Niet dringen aub! Niet dringen! Vertel eerst maar eens voor wat ge hier komt!
-Voor een blog, meneer. 'K heb namelijk horen zeggen dat bloggen zo tof is en dat ge veel mensen kunt bereiken met uwe blog en dat ge veel vrienden kunt maken en dat het zo plezant is en ge kunt strijden voor een eerste plaatske en dat ge...
-Madammeke, madammeke... Eerst en vooral moet ge wel iets te vertellen hebben hé voor dat ge veel mensen kunt bereiken, want een blog dat niets te vertellen heeft... Vergeet het!
-Ja maar meneer ze hebben mij gezegd dat...
-Madammeke wat ze hebben gezegd, dat is mijn zaak niet! Ik zeg: Ge moet eerst iets te vertellen hebben voor ge succes kent met uwen blog! Verstaat ge? Ge moet iets hebben dat de mensen aantrekt en dat ze zeggen "awel si dat is hier de moeite! Hier gaan ze mij nog dikwijls zien"
-O ja?? Dat zou ge toch niet zeggen!
-Wat zou ge niet zeggen madammeke??
-Dat ge iets moet te vertellen hebben meneer, want veel vertellen wordt er hier precies toch niet gedaan.
-Misschien hé madammeke, kunt gij niet goed lezen of hebt ge een bril nodig?
-Niet onbeschoft worden hé! Niet onbeschoft... want daar hou ik niet van!  Want vergeet niet dat het door de bloggers is dat gij hier een plaatske hebt hé!!
-Madammeke dat plaatske hé... dat doe ik hier voor mijn plezier! Verstaat ge? Voor mijn hobby, net als gij een blogske wilt voor uwe hobby!
-Just!! Over diene blog terug gesproken... Wat moet ik daarvoor doen, welke formaliteiten moet ik vervullen? Hoop dat ze niet te veel gaan vragen want geef mij nu ook niet gaarne bloot... Ge verstaat dat toch?
-Madammeke... 'BLOOT' ... Ouwe geilerdjes zitten overal, maar trek je dat niet aan, dat zijn meestal van die mannen die altijd met complexen zaten in hun jonge tijd en nu dus moeten laten voelen dat ze nog 'stand by' zijn door wat geile prenten op hun blog te zetten. Dus BLOOT of niet dat is uw keuze!
-Flauwe plezante, ge weet wel wat ik wil zeggen! Met BLOOT bedoel ik, dat niet mijn ganse straat moet weten dat ik... ikke ben... snapt ge?
-Neeje, is er dan iets verkeerds met 'ik' of 'ikke' snap 't niet zulle. Maar als ge niet graag over BLOOT schrijft kunt ge nog altijd over uw poes schrijven hé... Voor mij is dat gelijk over wat ge schrijft.
-Poes? Ik heb helemaal geen poes! Waar haalt ge dat nu vandaan??
-Madammeke wat ik wil zeggen ...een poes, een muis... het is mij om het even hé! Als ge een blog hebt aangemaakt dan is die van jou en mag jij er op schrijven wat je zelf wilt!
-Toch al niet over een poes en een muis die ik niet heb! Maar ik mag dus schrijven wat ik wil... Over van alles?
-Over van alles!! Enfin... 'Tis wel te zeggen... Als het maar deftig blijft hé, want tenslotte komen hier ook wel eens kinderen langs...
-Kinderen??? Op seniorennet? Wat dan met die ouwe geilerds... ik bedoel geile plaatjes dat ge daarnet aanhaalde...
-We leven niet meer in de middeleeuwen hé madammeke... pfff
-Nee! Gelukkig maar... Met al die kuisheidsgordels toen...
-Ja zoals ge zegt... en als ge dan niet de juiste sleutel had...Ramp!!
-Zeg!!! We gaan hier niet de viese toer op hé! Daar hou ik niet van zulle, peins dat ik een blog openmaak over... Mosselen! Mijne vent is er zot van!!
-Och madammeke... ik ook zenne... ik ooook...
-Awel dat is straf si... Ben nog niet begonnen en ik heb al een fan! Maar ik verzeker je...
'Ge hebt mosselen... en mosselen hé!'
-Kan bijna niet wachten om uwe blog 'den ether' zien in te gaan!!! 
-Kom vertel eens waar moet ik beginnen?
-Bij het begin hé madamme, of wilt ge misschien dat ik alles uitleg... woord voor woord? Dat kan ook zenne... hi..hihi
-Yep! Dat is goed gezien! Vertel me eens als ik een blog heb, hoelang duurt het dan voor ik diene top 100 binnenwandel?
-Oei!! Maar daar kan ik je niet mee helpen... Daar kan ik niets aan veranderen zulle... De lezers beslissen of uwe blog goed is of niet, en is hij goed dan komen ze terug en hoe meer ze terug komen hoe hoger gij stijgt!
-Dat versta ik niet!!!
-Hoezo??
-Wat ik hier op sommige blogs lees kan ik op internet ook lezen of in de krant of horen op tv...Daar hoef ik hier toch gene blog...
-Ja maar madammeke dat is dan voor die mensen die gene tv kijken, nooit een krant kopen en op internet er niet aan uitgeraken!
-Dus wilt ge zeggen ... bloggen is voor domme mensen??
-Neeje gij!!  Wil zeggen dat het... ik ...euch... allee... ja zeg dat is dan voor mensen die twee keer hetzelfde nieuws willen lezen hé!
-Ja,ja... Voor hen die het van de eerste keer niet hebben verstaan dus!
-Zo een heel klein beetje wel ja...
-Allee? Ja als gij het zegt ... En wat moet ik dan doen om boven in de top te geraken??? Want iedereen wil daar wel eens staan hé, dat is volgens mij ook het eerlijkste... peins ik toch.
-Daar kan ik u niet meehelpen, wat ge wel kunt doen is een contract aangaan met colle-tout
-Colle-tout?? Wat heeft dat er nu mee te maken??
-Dan zijt ge verzekerd van uw plaatske in den top madammeke... dan zit ge vastgekleefd!

Marina Geerinck© Hartendame2

voel me zo machteloos

bij moedersverdriet en kindergeween

en besef ‘geluk is toch zo broos’

als ik naar de wereld kijk om me heen

voel me zo verloren

als ik luister naar ’t ritme van m’n hart

mijn God, waarom worden wij geboren
om te leven met zoveel smart
    

  Marina Geerinck© Hartendame2

Ik ben mezelf

wie zou ik anders wezen

als ik mezelf niet kon zijn?

ik zou doodbloeden

tussen kant en witte lakens

mij kleden met zijde en satijn

daar zou ik liggen...
in m’n kist

want als ik mezelf niet kon zijn

op wie zou ik dan gelijken

Een vrouw deed niets anders dan klagen
tot haar man riep: stop met zagen!
jij wilt enkel maar aandacht trekken
en overal meelij wekken
denk liever dat ieder zijn lot heeft te dragen!


Marina Geerinck© Hartendame2

hij proefde de zoete smaak

van liefde op ’t eerste zicht

haar naam gegrift voor eeuwig

hield het verlangen brandend

koel was de schoonheid onder

haar perzikenhuid die uitnodigde

tot genot der onschuldigen

hij was gek op Belle-Hélene

en ik…Ik dreigde er vandoor te gaan

achter elke bocht

ligt een nieuwe horizon

waar vastgeroeste voornemens

worden herboren

de aarde is nog steeds dezelfde

als gisteren

toen ’t oude afscheid nam

en winterwarmte

de jongeling verwelkomde

hij heeft zijn intrede gedaan

en schuifelt langzaam

voorbij de feestvreugde

de wind fluistert zijn wensen

het nieuwe is slechts voor even

want begin en einde

op de drempel van ’t oude

proef ik weemoed

geserveerd tussen wensen op papier

waar krullerig goud hoop tekent

op de drempel van ’t oude

kleeft nieuwsgierigheid

want tijd is vreemd in z’n omgang

en ‘houdbaarheid’ hem onbekend

op de drempel van ‘t oude

draag ik herinneringen

aan ’t voorbije jaar

dat reist zijn einde tegemoet

op de drempel van ’t oude

wens ik jullie allen

uitverkoren was hij

vrede brengen zijn boodschap

terwijl God moeder aarde

in haar wintermantel hielp

en ijspegels als sierraden schonk

strooide hij met gulle hand

‘hoop en vertrouwen’ over daken heen

wonderen waren ‘niets’ meer voor deze eeuw

waar ‘vrede’ slechts het woordenboek kroonde

en geloof bleef hangen halverwege de kerstboom

zelfs de drie wijzen lieten hem in de steek

religies brachten twijfelende zielen

en zaaiden onrust eeuw na eeuw 

Kerstnacht… Heilige nacht…

laat eindelijk vredeszaad kiemen in alle harten

zodat pro en contra
vreedzaam hand in hand mogen gaan!


Marina Geerinck© Hartendame2

zoekend tussen de puinhoop van het verleden
vond ze restanten van versteende pijn
waarin ze geduldig woorden beitelde
die morgen te lezen zouden zijn

Marina Geerinck© Hartendame2

als breekbaar porselein

zat daar heel stil in een hoek

een eenzaam hoopje mens

op de knieën lag een open boek

niet dat lezen haar zo boeide

ze tuurde liever naar buiten

en wuifde dan naar mensen

van achter die hoge ruiten

elke dag, week na week

zat gehuld in donkere kleuren

een porseleinen mens wiens hart

van leed dreigde te verscheuren

glanzende ogen verborgen

pijn en dringende tranen

maar in een porseleinenkop

konden zij zich geen weg banen

nu is dit alles verleden tijd

ze is stilletjes overgegaan

op haar plaatsje in de hoek

dor waren de bladeren

die vergeten tussen boeken huisden

herinneringen kleefden aan

en vielen knisperend uit elkaar

waren ’t loze beloftes

die we als kind hadden gemaakt

speels beleefden we de lente van ons leven

toen herfst ons de schatten aanbood

het prikken van kastanjebolsters

liet weer ontwaken en toonden schaduwen

je trok, sprong

al mocht weinig baten

telde stenen

die je nog scheidde

opnieuw zonder meer

de zomer voorbij gestreefd

zit je nu doelloos