Naar de inhoud

Met hart en ziel

Gedichten van Marina Geerinck
akke.beakke.be
Photobucket

Omhulsel (afor)



Het omhulsel van je ziel, heb je slechts in bruikleen!



Marina Geerinck© Hartendame2
Reageer op dit bericht

18 reacties op dit bericht

The Labeo's16 januari 2008 om 00:02

Nachtbezoekje

buttenfilp1ip7.jpg

Marina, ik kom u een leuke woensdag wensen.

Dank voor uw bezoek en reactie op mijn blog. Mooie spreuk Marina. Lieve groetjes, Drummerke.
Michelly15 januari 2008 om 23:38

Ja inderdaad,

en er zijn er genoeg, die met dat omhulsel niet eens blij zijn of erger nog, het gewoon weggooien. Waar moet die ziel dan naar toe?
Lieve groet van Michelly
steffie15 januari 2008 om 22:39

g avond marina

nog een gezellige avond d knuf
grtz & bedankt
Mieke moma15 januari 2008 om 22:29

Hallo Marina


Ik heb nog eens de tijd gevonden om op blogbezoek te gaan en het was hier weer prachtig !! Nog een fijne week verder !!








Image Hosted by ImageShack.us
hugo15 januari 2008 om 18:44

Heel mooie combinatie Marina, nog een heel fijne avond!

Photobucket
Rita14 januari 2008 om 21:30

Hallo Marina prachtig geschreven

Photobucket
Lieve groetjes Rita
Hobbyfotografie14 januari 2008 om 20:44

Blogbezoek.

Goedenavond Marina,

ik kom even je blog bezoeken en vind dit een heel mooi gezegde, Marina. Nog een fijne avond!


Beste groeten van Luc.



klaproos14 januari 2008 om 17:08

dat is

een heel wijze spreuk

groetjes
klaproos
corry 14 januari 2008 om 16:25

Hallo Marina

Weer een hele mooie spreuk,zo is het wel...
Alweer maandag een hele fijne week
Groetjes van Corry

buttonbeertjeuz1.gif


Denkertje14 januari 2008 om 13:32

Veel liefs en warme knuffels van Tonnie voor Marina

Marina,

Ik ben het volkomen met je eens, wanneer je er niet meer bent, je ziel je heeft verlaten, slechts het omhulsel van je achter blijft. Heel erg mooi geschreven, zo warm en puur
johan195814 januari 2008 om 08:59

hoi Marina

kusjesknuffels/bloemen.gif
da's waar meisje...We wensen jullie alvast
een fijn begin van de nieuwe week...

Uilenspiegel.14 januari 2008 om 00:43

Varen over de levenszee.

Het geleende leven in een unieke vorm gegoten.
Zoals 't water in een stroom.
Als de takken aan een boom.
Een ziel in het lichaam, als de kiel onder boten.

Lieve groeten, Uilenspiegel.
jacqueline14 januari 2008 om 00:28

Me too,

Marina ik mag je graag, maar ik kan niet zo'n knusse prentjes plaatsen als jij doet.
Maar niet minder gemeend hoor..
Groetjes uit Merida..waar het altijd feest is...:)
Marianne13 januari 2008 om 19:50

Mooi geschreven Marina

Image Hosted by ImageShack.us
Goedeavond Marina, bedankt voor uw bezoekje en voor de lieve complimentjes. Mijn compliment voor uw schrijven prachtig mooi. Ik wens u nog een fijne avond. Lieve groetjes van Marianne
observant13 januari 2008 om 17:46

Dag Marina

Bedankt voor het bezoekje aan mijn blog en de lieve woorden die je hebt geschreven.
De reacties op mijn foto's verwondert mij soms. Het is niet meer dan een vastleggen van wat ik zie.
Geloof je in reincarnatie?
Lieve groetjes van Lutgard
Br. Jan van der Weyden13 januari 2008 om 17:09

Dag Marina!

Dank voor je bezoek! Ook jouw teksten stemmen tot nadenken!... Hartelijke groetjes!

eveneenprikje7bv.gif
*********************************

Jeske13 januari 2008 om 16:27

Nog een fijne zondagavond , Marina

Image Hosted by ImageShack.us
Een fijne dag in alles wat je doet vandaag Met veel plezier hier geweest Vriendelijke groetjes Jeske
Frieda13 januari 2008 om 14:02

weer prachtig geschreven Marinake

ldagrbeauty01ss7.jpg 
Ik wens je een gezellige zondag

Lieve groetjes Frieda

Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Dessert



hij proefde de zoete smaak

van liefde op ’t eerste zicht

haar naam gegrift voor eeuwig

hield het verlangen brandend

 

koel was de schoonheid onder

haar perzikenhuid die uitnodigde

tot genot der onschuldigen

hij was gek op Belle-Hélene

 

en ik…Ik dreigde er vandoor te gaan

met Poire William


Marina Geerinck© Hartendame2

27 reacties Reageer op dit bericht

Gelukkig nieuwjaar




achter elke bocht

ligt een nieuwe horizon

waar vastgeroeste voornemens

worden herboren

de aarde is nog steeds dezelfde

als gisteren

toen ’t oude afscheid nam

en winterwarmte

de jongeling verwelkomde

hij heeft zijn intrede gedaan

en schuifelt langzaam

voorbij de feestvreugde

de wind fluistert zijn wensen

het nieuwe is slechts voor even

want begin en einde

zijn eeuwig verbonden

© Marina Geerinck
19 reacties Reageer op dit bericht

Op de drempel van 't oude


op de drempel van ’t oude

proef ik weemoed

geserveerd tussen wensen op papier

waar krullerig goud hoop tekent

 

op de drempel van ’t oude

kleeft nieuwsgierigheid

want tijd is vreemd in z’n omgang

en ‘houdbaarheid’ hem onbekend

 

op de drempel van ‘t oude

draag ik herinneringen

aan ’t voorbije jaar

dat reist zijn einde tegemoet

 

op de drempel van ’t oude

wens ik jullie allen

een gelukkig nieuwjaar


Marina Geerinck© Hartendame2

27 reacties Reageer op dit bericht

Kerstengel



uitverkoren was hij

vrede brengen zijn boodschap

terwijl God moeder aarde

in haar wintermantel hielp

en ijspegels als sierraden schonk

strooide hij met gulle hand

‘hoop en vertrouwen’ over daken heen

wonderen waren ‘niets’ meer voor deze eeuw

waar ‘vrede’ slechts het woordenboek kroonde

en geloof bleef hangen halverwege de kerstboom

zelfs de drie wijzen lieten hem in de steek

religies brachten twijfelende zielen

en zaaiden onrust eeuw na eeuw 

Kerstnacht… Heilige nacht…

laat eindelijk vredeszaad kiemen in alle harten

zodat pro en contra
vreedzaam hand in hand mogen gaan!


Marina Geerinck© Hartendame2


22 reacties Reageer op dit bericht

Het lot (kort verhaal)



Er was eens een nieuwsgierig engeltje, ééntje dat steeds maar vragen stelde aan God... tot de Almachtige het doodmoe werd om alsmaar te moeten anwoorden dat hij besloot om het engeltje naar de aarde te sturen, waar het zelf zijn antwoorden zou moeten gaan zoeken.
Na een hele tijd kwam het engeltje terug in de hemel, waar God benieuwd was naar het resultaat.

'En' vroeg hij, 'weet jij nu welk tijdstip ik uitkies om een ziel naar beneden te sturen?'
'Ja' knikte het engeltje overtuigd, 'wanneer een man en een vrouw een dansje gaan wagen...'
'Nee' glimlachte de vader, 'zoiets is geen dansje wagen, dit noem ik vrijen.'
'Nou goed vrijen dan' zuchtte het engeltje, ' Na een tijd zie ik die vrouw helemaal opzwellen?!'
'Tja, dat is het zwanger zijn' klonk het goedmoedig.
'Maar dan... dan zijn die opeens met drie!'
'Juist! Dat heet bevallen, het zieltje is dan eindelijk op aarde en bevindt zich in een aards lichaam.'
Hoofdschuddend ging het engeltje verder: 'Een tijdje later zie ik die man en vrouw allebei... met een andere man en vrouw!!'
Een diepe zucht ontsnapte nu de borst van het 'Hogere AL': 'Nu komt het scheiden.'
'Er wordt ruzie gemaakt, gescholden en zelfs gevochten om alles en nog wat!' Klonk het verontwaardigt uit de mond van het engeltje.
'Hebzucht viert hoogtij! Je hebt het over de verdeling van hun goederen...' Klonk de stem van het Hoger Al wat vermoeid.
'Dat kleine mensje, vader... dat hoort nergens meer thuis! Het huilt ganse dagen!'
'Klopt, zoiets noem ik kinderleed' zuchtte God en wreef zich over zijn baard.
'Kun jij... kun jij daar dan echt niets aan doen vader?' vroeg het engeltje triest.
'Dat is hun lot!' was het antwoord van de Almachtige, 'Elk mens draagt zijn lot, dit heb ik niet gekozen maar zijzelf, iedereen krijgt de kans op aarde om te leren en om ervaring op te doen...'
'LOT! LOT!' riep het engeltje nu verontwaardigt, 'jij kan dat lot toch omleiden!!'
'Hij' boog zich voorover en keek het engeltje droevig aan,
'Wat voor zin zou dit hebben??
Hoe meer richtingaanwijzers ik in het leven van de mens zet... hoe meer men gaat omrijden.'

God zuchtte en staarde naar de aarde... De mensheid was ondanks alle ellende en verdriet, nog steeds niet geleerd!


Marina Geerinck© Hartendame2
32 reacties Reageer op dit bericht

Hoop

                                                  
                                                
 
29 reacties Reageer op dit bericht

Porseleinen mens


als breekbaar porselein

zat daar heel stil in een hoek

een eenzaam hoopje mens

op de knieën lag een open boek

 

niet dat lezen haar zo boeide

ze tuurde liever naar buiten

en wuifde dan naar mensen

van achter die hoge ruiten

 

elke dag, week na week

zat gehuld in donkere kleuren

een porseleinen mens wiens hart

van leed dreigde te verscheuren

 

glanzende ogen verborgen

pijn en dringende tranen

maar in een porseleinenkop

konden zij zich geen weg banen

 

nu is dit alles verleden tijd

ze is stilletjes overgegaan

op haar plaatsje in de hoek

zit nu iemand anders voor ‘t raam
met op de knieën een opengeslaan boek


Marina Geerinck© Hartendame2


28 reacties Reageer op dit bericht

De stervende zwaan



door hartstocht gedreven
raast ze op scherpe sneden
over kristalblauw
waar krassen en groeven
spiegelglad ontsieren
licht weerkaatst en flonkert
als dansende elfjes om haar heen
witte veren bekronen schoonheid
brengen fantasie tot leven
en laten tranen zachtjes vloeien
tot schitterende ijspareltjes
die huid betoveren
op tedere klanken voltooien
droeve figuren
het woordeloos verhaal van
de stervende zwaan



Marina Geerinck© Hartendame2
27 reacties Reageer op dit bericht

Herinneringen...



dor waren de bladeren

die vergeten tussen boeken huisden

herinneringen kleefden aan

en vielen knisperend uit elkaar

waren ’t loze beloftes

die we als kind hadden gemaakt

speels beleefden we de lente van ons leven

toen herfst ons de schatten aanbood

het prikken van kastanjebolsters

liet weer ontwaken en toonden schaduwen

van onbestaande sprookjes



Marina Geerinck©  Hartendame2


19 reacties Reageer op dit bericht

Tussen de regels door...



getroost je even de moeite
dieper te lezen dan de woorden
die slechts als bladvulsel dienen

aanschouw voor één keer de letters
die volgens de wil van de schrijver
als geplooide obstakels een barrière vormen
en leesblindheid veroorzaken van witregels

enkel ervarenheid kan ze ontknopen


Marina Geerinck© Hartendame2


20 reacties Reageer op dit bericht

Gouden regen



opgehoopt verlangen

veegt ze bij elkaar

langgeleden was geplant

wortels wiens dorre oogst

nu eenzaamheid tooide

gedachten sloegen te pletter

tegen gebroken arduin

waartussen geduld overwoekerd

werd door ’t zaad van ergernis

tijd vrat gaten

waardoor schaduwen

onherkenbaar verminkt

een kleurloze regenboog tekent

toekomst…

 

toch herinnert ze zich nog

de gouden regen


Marina Geerinck© Hartendame2

33 reacties Reageer op dit bericht

'T is halloween


't is halloween, 't is halloween
rillen bomen op verlaten wegen
waar fluisterende wind
hun kruinen rooft

't is halloween, 't is halloween
ritselen de bladeren
die doelloos dwarrelend
d' aarde bedekken


't is halloween, 't is halloween
kreunt het kreupelhout
kronkelend en buigend
als bochels van heksen

't is halloween, 't is halloween
krassen de kraaien
in 't holst van de nacht
en toveren stemmengemompel

't is halloween, 't is halloween
zingen toverkollen dansend
doorheen nevelflarden die als
gescheurde bruidsluiers akkers tooien

't is halloween.... als je het nog niet wist!


Marina Geerinck© Hartendame2

20 reacties Reageer op dit bericht

In extase


Lippen dwalen
in zachtheid
van fluwelen kusjes
over m’n huid
waar poriën
huiverend
de geur van liefde
loslaat.
Ogen aanschouwen
naaktheid
door vingers gestreeld
die gevoelig, de snaar
bespelen
met liefde door jou
gestemd
in extase
drijvend op roze wolken
waar hemel en aarde
samenvloeien onder
een sonnet
van engelenkoor
die tedere beloftes
als Kiemend zaad
in hartsverlangen
achterlaat


Marina Geerinck© Hartendame2


 
29 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Met hart en ziel

↑ Terug naar de berichten