Zondag 7 september 2008

Nog is haar strijd niet gedaan..

Hoe vaak kan je afscheid nemen van een geliefde persoon??
We hebben hier een paar dagen achter de rug die niet voor herhaling vatbaar zijn.
Het begon al op vrijdagmorgen. Ik had de dag voordien een telefoontje gekregen dat ik in de voormiddag langs mocht voor het onderzoek in plaats van de namiddag en was blij dat het wachten zo wat ingekort was. We moesten er om 10u30 zijn en om 11u15 zaten we nog te nagelbijten. Eindelijk kwam de arts er aan en mocht ik mee... Door de bezorgdheid was ik vergeten om mij GSM af te zetten en gaat dat ding toch precies aan het bellen als ik mee mag zeker!! Het was mijn zus met de vraag om direct naar ons ma te komen. Het ziekenhuis had opgebeld dat haar toestand heel kritiek was..en verzocht de familie om te komen!!
"Neen, nu toch niet" was mijn eerste reactie. Waarom moest uitgerekend nu ons ma haar uur kiezen??
De dokter zag dat er iets mis was en dacht dat ik even in paniek sloeg voor het onderzoek.Toen ik hem de ware reden zei, liet hij ons de keuze of we gingen door met het onderzoek of we verkozen om op een andere keer terug te komen. Maar ik had me al de avond voordien klaargemaakt voor het onderzoek en mijn darmen waren " gespoeld en gekuist" en ik liep al een paar weken ongerust rond omdat we zelfs na een scan nog steeds geen afdoende verklaring hadden voor mijn problemen. Een moeilijke keuze maar voor éen keer wilde ik zekerheid over mijn gezondheid en besloot ik het onderzoek toch te laten doen ... we riskeerden toch te laat te komen bij ma want de laatste tijd rijden we er gemiddeld 2u over om bij haar te geraken.
" Ik zal een lichtere verdoving geven " , zei de dokter dan zou ik beter bij " de zinnen " zijn als we bij ma kwamen. Ik vroeg hem daar geen rekening mee te houden , ik zou in de auto wel de tijd hebben om helemaal wakker te worden.
Het onderzoek verliep vlot , ttz ik heb er niets van gemerkt hoewel ik af en toe " grimassen" trok wist T te vertellen. We kregen onmiddellijk de uitslag en die was , gelukkig, positief. Moeten nu enkel nog de uitslag van een biopsie afwachten maar dat is meer om alle twijfel op kankercellen... uit te sluiten.
Hoe ik beneden en in de auto geraakt ben, weet ik niet. Ik was enorm ontgoocheld dat ik niet meer uitleg gevraagd had aan de arts want hoewel het onderzoek goed afgelopen was, wist ik nu niet waar de pijn vandaan kwam..( zo dacht ik).. Blijkt dat ik dat WEL gevraagd heb en antwoord kreeg en had ik zelfs gevraagd waarom er een biopsie gedaan was en zoveel meer ..... Daar herinner ik mij dus niets meer van. Ik weet wel dat ik mierzoete koffie kreeg toen ik bijkwam maar wat ik daarna deed... het staat niet op mijn harde schijf.
T heeft mij met de lift naar beneden geholpen en in de auto... dat weet ik niet. Blijkbaar heb ik zelfs de brief van de arts voor onze huisarts geopend en gelezen.... weet ik niets van.
Ik heb bij de balie zelf alles geregeld... weet ik niets van!!
Nu begrijp ik dat mensen die onder invloed zijn van bv rohypnol daden stellen die ze zich niet meer herinneren . Een heel akelige ervaring.
Ik heb nog lachend tegen mijn vechtgenoot gezegd: " Je hebt je kans gemist om me van alles te laten tekenen, ik zou het zo gedaan hebben" ( tekenen bedoel ik!!)....
Maar alle gekheid daar gelaten , we "vlogen" daarna direct naar ma . Toen we eraan kwamen was ze inderdaad heel slecht . Ze was totaal weg van deze wereld en herkende niemand. Ze was zelfs bezig met wat wij in het WW " pakjes maken " noemen bij mensen die aan het einde bezig zijn!! Het praten ging ook niet , ze probeerde wel maar het was onverstaanbaar en ze volgde ons vragen niet. Ze had ook wat koorts en bleek dingen te zien die wij niet zagen. Nadat we daar allemaal een paar uur rond haar gestaan hadden en alle contact onmogelijk was, werd door de begeleidster van palliatieve zorgen de vraag gesteld of ma de laatste sacramenten zou willen. We hebben het haar gevraagd in een kort " helder " moment tussen twee afwezige momenten in en ze knikte " ja". Het was een korte maar serene zalving en dan begon het wachten.... Haar toestand bleef stabiel en uiteindelijk beseften we dat het einde nog niet voor dit moment was. Persoonlijk zijn we tot de laatsten bij haar gebleven maar om 23u viel ze in een rustige slaap en zat ik er zelf wat door na de commotie van de voorbije dagen dus besloten we bij vrienden in de buurt te overnachten ( die hadden dat al voorgesteld voor het geval). We konden zo heel vroeg opstaan en de volgende morgen terug naar ma toe of... waren in de buurt als de toestand erger werd.
De volgend dag hoorden we dat ma een rustige nacht had, de koorts weg was en ze was in zo'n toestand dat ze iedereen even herkende en zelfs kon fluisteren. We zijn tot 16u bij haar gebleven en hoewel de verwarring stilaan weer groter werd, vermoedde de arts dat het einde nog even uitgesteld was.. Omdat op 6 september de oudste kleinzoon jarig is, besloten we dan maar om terug te keren en even nog een paar uurtjes aan het ventje te spenderen...
Vannacht wordt het dus weer slapen met de telefoon naast het bed ... hoelang houden we dat nog vol maar vooral hoe lang houdt ons ma dat nog vol. Waar zij nog de kracht vandaan haalt om telkens opnieuw te vechten is mij een vraagteken.
Nu begint ze ook nog doorligwonden te krijgen , gelukkig steekt ze zo onder de medicamenten en verdoving dat ze geen pijn meer voelt. Maar moet dat nu echt zo lang duren vooraleer een mens mag "gaan"....
We zitten hier eventjes op ons tandvlees na die weken van spanning en zorgen om verschillende redenen maar ... het definitieve afscheid is blijkbaar nog niet daar en we zullen de komende dagen misschien nog heel vaak die E17 en de E40 enz op en af rijden......
Lieve mams ik laat je hand los, ga nu maar, ik hou je vast in mijn hart...

Geschreven door natoken om 00:00 Reageer op dit bericht

11 reacties op dit bericht

Yolanda9 september 2008 om 13:34

Hey

Dag Natoke...gaat het een beetje ? Ik leef met je mee ...een lieve knuffel

thea9 september 2008 om 07:58

...

Goed van je dat je het onderzoek in elk geval hebt doorgezet, want de spanning van het niet weten wat het is, is ook niet mis.
Maar vervelend dat het niet goed gaat met je mama. Het blijft pijn doen om te zien dat het afscheid steeds nader komt en ik wens je dan ook heel veel sterkte hoor Natoken.

ani8 september 2008 om 19:52

sterkte meid ...

ik leef met je mee ... zowel met je eigen situatie als met je mama ...ik weet hoe moeilijk het is ...
sterkte hoor , je hebt gelukkig iemand die je steunt .een knuffelen een gemeende arm om je heen

Ludovikus8 september 2008 om 00:38

Reuze content dat het met jou de goede weg opgaat. Droevig voor de mama natuurlijk, moge ons lieve heereke voor een keer eens echt lief zijn en haar rustig laten gaan. Het gaat nog keihard aankomen maar je kan niet anders dan het onvermijdelijke aanvaarden. Meisje, we voelen hier echt erg met je mee. Met de broer van Lea op palliatieve gaat het ook die weg op, hij is nog steeds goed bij zijn verstand en ziet zich zelf wegkwijnen. Hopelijk gaat het snel. Hou je sterk bloggertje. Dikke Knuffel met een hoofdletter.

Amor Fati7 september 2008 om 23:34

.... soms moeilijk om te kiezen hé....

..... ik kan me voorstellen hoe lastig het moet geweest zijn om een keuze te maken toen je telefoon kreeg met minder goed nieuws Natoken...... maar ik denk wel dat je een juiste keuze gemaakt hebt alhoewel dit een heel vervelend gevoel moet gegeven hebben.
Gelukkig was je nog op tijd, maar goed, wat zal het morgen zijn? en is zoals je zegt , wanneer je de afstand van bij jou thuis moet overbruggen; je kan altijd te laat zijn....

wat betreft jezelf is het voorlopig toch al goed nieuws met wat je gehoord hebt of terug bevestigd is door je echtgenoot na je roes....(smile) nu nog even geduld voor je uitslag van de biopsie....en als dat ok is, is het uitkijken dat je van je last vanaf raakt .......

ik hoop dat de volgende dagen voor jullie niet al te lastig worden, en dat je moeder een zacht einde mag meemaken; niemand verdient dit om afscheid al lijdend mee te maken.

Rustige nacht Natoken !

huismusje7 september 2008 om 16:36

Lieve meid, ik ben blij dat je uitslag negatief is. Raar vind ik die dokters termen altijd. Wanneer de uitslag negatief (kritisch of afwijzend) is wil dat zeggen dat het positief (bevestigend)is. Een mens zou er nog verward door raken. En euh…ben je wel zeker dat T je niets heeft laten tekenen….? Misschien ondervind je dat nog wel de komende weken! Vooral niet vergeten om het dan aan ons te vertellen he!!!

Nu kunnen we wel grappig doen, maar in feite zit jij middenin een trieste periode. Mijn pleegvader heeft drie weken zo gelegen als jouw mams. Elke dag, elk uur kon zijn laatste zijn, maar de man moet gevochten hebben als een leeuw. Gelukkig lag het ziekenhuis waar hij verbleef dicht bij huis. Maar het is slopend want je kent geen rust meer. Ik bijvoorbeeld hoorde soms mijn telefoon rinkelen terwijl dat helemaal niet zo was. Onze enige troost was ook dat hij geen pijn voelde door de vele medicatie. Ik hoop dat je mams heel vlug de poort naar haar laatste weg vind. Hele lieve knuffels en hou je taai meid.

Athea7 september 2008 om 15:47

Hallo

Dag Natoken...Ik ben blij voor U dat je uitslag positief is..wat je ma betreft...ik hoop dat ze niet moet afzien en dat ze vredig kan gaan...de laatste zin ontroerd mij die je geschreven hebt....een lieve knuff van mij in deze moeilijke tijd voor U...ik weet dat je het nu moeilijk hebt....

Michelly7 september 2008 om 14:04

Hallo blogmaatjes,

ik stuur je langs deze weg een heel dikke troostknuffel en inderdaad, loslaten is een ultiem bewijs van liefde.
Hoop dat jullie allemaal niet te lang moeten afzien en ik brand een kaarsje niet alleen voor je moeder maar ook voor een goede uitslag voor jou. Toi, toi, toi, en dikke knuf.
Michelly

hotlips7 september 2008 om 11:47

Het is inderdaad zo he Natoken,iemand graag zien ,is ze ook kunnen loslaten,en ik hoop met je mee dat je mams niet meer moet afzien,en voor jezelf,positief blijven is de boodschap,we hebben het er vrijdag nog over gehad ,omdat Nestje dus darmkanker heeft gehad,en hij geeft je de goede raad ,niets uitstellen!Dikke ,dikke knuffelkus van Lipske!

Myette7 september 2008 om 10:38

ach toch

Wat een ellende... dan hoop je dat het maar vlug gedaan mag zijn... is geen schande... als er geen hoop meer is op beterschap... ik opteer altijd voor "korte pijn"
Dikke troostende kus van me

bojako7 september 2008 om 10:32

Lieve Natoken - het lezen brengt me zo van slag - ik herleef alles met je mee...
straks ga ik proberen om hier iets zinnig te schrijven want het lukt me nu even niet.

Reageer op dit bericht

Vrijdag 5 september 2008

Tijd

Toen we gisteren nog maar eens bij ons ma op bezoek waren en ze vroeg : " Hoeveel tijd heb ik nog" toen had ik de tijd willen stilzetten en haar gerust stellen dat het einde nog veraf is. Maar ik kon enkel haar koude, magere handen in mijn handen nemen en de tijd koesteren die we samen doorbrachten.
De laatste weken heb ik al vaak stilgestaan bij het woordje " tijd".
Je moet eens luisteren hoe vaak je als antwoord krijgt: " Vandaag niet , ik heb geen tijd".
Tegenwoordig heeft niemand "tijd", alhoewel we allerlei machines en hulpmiddelen hebben om "tijd" te winnen.
Onze vaatmachine doet onze afwas, terwijl Mr. Hoover ons huis proper maakt.
Onze groenten worden met de allessnijder in schijfjes gehakt.
Eten maken is een makkie als je snel wat op tafel wil dan koop je het kant en klaar of de Chinees of een hamburgertent bieden een snelle oplossing.
De pannenkoeken komen uit een pakje, rijstpap uit een potje ,soep uit een doosje en zelfs onze frietjes zijn klaar om te bakken.
Mijn ma moest in haar tijd de soepgroenten zelf klaar maken( doe ik ook nog!), de frietjes met de hand snijden, de croquetten zelf rollen enz.
Luiers werden met de hand wassen, terwijl wij nu allemaal wegwerpluiers gebruiken. De was werd ook in de tobbe gedaan, 1maal per week, en maar schrobben om het allemaal proper te krijgen.Vaak werd de was dan nog op de bleek gelegd om witter te zien. Het was pas minder lastig toen ze naar de wasserij ging.
Op vrijdag werd het hele huis schoongeboend, een helse karwei door het sleuren met emmers en bostels.
Elke zaterdag werd de badkuip met warm water gevuld en werden we van van kop tot teen schoongeschrobd, ook geen lachertje!
Elke dag werd er warm eten gekookt, zonder mixer, zonder blender, zonder allesschillers,.....zonder allerlei keukensnufjes, die we nu niet meer kunnen missen. Hoewel ze werkte als haarkapster vond ze toch de tijd om elke dag een dessert op tafel te toveren, een rijstpap of pudding met koekjes of heerlijk gestoofde appeltjes met hun " frakse" aan of opgelegd fruit.
' s Avonds vond ze ook nog de tijd om te kijken naar ons huiswerk en op zondag maakte ze vaak wat tijd om even een spelletje ( kaarten, of vlooienspel of ganzenspel ...) mee te spelen of om onze handwerkjes of breiwerkjes weer op punt te zetten.
Ze had altijd tijd om onze zorgen aan te horen al moest het soms tussen het schillen van de aardappeltjes of het maken van de soep gebeuren.. Ons ma maakte tijd voor ons.
Vandaag is "tijd" een zeer relatief begrip geworden. Met alle toestellen, die ons tijd besparen, hebben wij minder tijd dan ooit!!! Wij haasten onszelf en ons leven voorbij, totdat wij beseffen dat het zo niet meer verder kan....en dat wij moeten "onthaasten". Ondanks onze moderne spullen hebben wij nog geen tijd. Het ligt dus simpelweg aan onszelf.
"Tijd" maken om te leven, te genieten, dat zou onze prioriteit moeten zijn in plaats van allerlei dingen na te jagen, die eigenlijk niets betekenen.
Tijd is te traag voor hen die wachten, te snel voor hen die vieren, te lang voor hen die rouwen, te kort voor hen die genieten en een eeuwigheid voor hen die liefhebben. En het is juist die tijd die ons ma bijna niet meer heeft.

Geschreven door natoken om 00:17 7 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 4 september 2008

illegalen bestaan niet meer

Hebben jullie het ook gelezen?? Tegenwoordig spreken we niet meer over " illegalen", dat woord mag niet meer gebruikt worden.
Vanaf nu spreken we over " mensen zonder papieren"!
In het kader van het streven naar meer politieke correctheid van onze moedertaal werden er onlangs een aantal voorstellen gelanceerd van nieuwe benamingen en daarmee samenhangende schrappingen die u binnenkort in VAN DALE mag verwachten.
Dus vergeet het niet: "illegalen" zijn " mensen zonder papieren".

Even verder denken in dezelfde trend en dan kunnen we misschien ook de volgende nieuwe omschrijvingen introduceren in ons taalgebruik
Vroeger                                             Nu
Homejacker                                        Verhuisdienst zonder papieren
carjacker                                             Takeldienst zonder papieren
Drugdealer                                         Apotheker zonder papieren
Bankovervaller                                   Geldtransport zonder papieren
Verkrachter                                         Gynaecoloog zonder papieren
Pedofiel                                              Kleuterleider zonder papieren
Inbreker                                               Deurwaarder zonder papieren
Winkeldief                                           Klant zonder papieren
Snelheidsduivel                                    Racer zonder papieren
Afperser                                             Belastingsontvanger zonder papieren
Vliegtuigkaper                                     Piloot zonder papieren
Kraker                                                 Huurder zonder papieren
Oplichter                                              Zakenmens zonder papieren
Terrorist                                               Militair zonder papieren

Wie verzint er nog bij???

Dus lieve mensen begin maar te oefenen zodat uw taalgebruik voortaan aangepast zal zijn aan de moderne papierloze samenleving.

Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd !( dixit Amor Fati)

Geschreven door natoken om 00:07 4 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 3 september 2008

September

September is de herfstmaand en de 9de maand in de Gregoriaanse kalender. Het woord "Septembris" betekent 7de, de zevende maand (= fruitmaand) ten tijde van de Romeinen, want hun nieuwe jaar begon op 1 maart. Maar voor ons is en blijft het de 9e maand wat zoveel is als de laatste run naar het einde van het jaar toe want van nu af aan gaat de tijd snel!!
Dat ter info want september is een heerlijke maand om te gaan wandelen in de natuur! De zomermaanden zijn voorbij ( voor zover we zomer gehad hebben) en na de 15 de september ruik je gewoonlijk de herfst al in de lucht. Bij THEA kan je al een paar prachtexemplaren van herfstpaddenstoelen bewonderen. Heb er hier ook eentje.

Deze spreekt meer tot de fantasie van de kinderen want oma weeft daar een verhaaltje rond en dat werkt nog altijd....
Voor de kinderen is september ook een nieuw begin, een nieuw schooljaar, dat met schroom of met stoutmoedigheid begonnen wordt. Vijf van onze kleinkinderen zijn nu op school gestart, ook de tweeling die in november 3j wordt. Ze waren allemaal om het flinkst, geen traantjes en veel tot matig enthousiasme!!! De oudste, die nu in het eerste leerjaar zit , kwam verontwaardigd thuis met de melding: " ik heb al huiswerk"!!! Wat bij zijn ma de reactie uitlokte " Niet zo enthousiast Milan"

Maar hij was toch maar al te fier om zijn eerste woordjes te showen en bij het avondverhaaltje al wat lettertekens uit de tekst te halen....
Zaterdag is hij jarig ( 6j) en ik weet nu al dat hij al onze aandacht zal opeisen met de opgedane taal- en rekenkennis van de voorbije week!! Zie er al naar uit!! Zal een mooie afleiding zijn.

Geschreven door natoken om 00:02 5 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 2 september 2008

Over ditjes en datjes

Mannen gebruiken op 1dag ongeveer 13.000 woorden; vrouwen daarentegen 20.000, of 53% meer!

Hebben vrouwen meer te vertellen dan mannen, of geven ze gedetailleerder uitleg of herhalen ze meer ?
Ik kan er moeilijk over oordelen want ik ben zelf een vrouw en dan zou men mij van “ vooringenomenheid” kunnen beschuldigen. In elk geval is meer informatie geven dikwijls nuttig. Zichzelf herhalen kan soms ook een overdracht van kennis zijn ( als dat maar niet te vaak na elkaar gebeurt!!) Het is door repetitief te werken dat we onthouden. Kennen we toch allemaal nog uit onze schooljaren?!

Vrouwen hebben inderdaad meer te vertellen of beter gezegd vertellen meer.( wil de mannen niet tegen mij in het harnas jagen). Een goeie babbel met een vriendin, kan je hart opluchten en je problemen relativeren. De meeste mannen kroppen hun moeilijkheden gemakkelijker op en praten niet makkelijk over hun gevoelens. Ze zouden het toch eens moeten leren, in veel gevallen helpt het!

Want:EEN SCHOUDERKLOPJE HEEFT NOG NOOIT IEMAND VERWOND.(Bond zonder Naam)

Iemand eens een goedkeurend woordje, een complimentje, een bemoedigend glimlachje, een oprechte blijk van waardering geven, een steunend woord, het kost allemaal niets maar kan wonderen verrichten. Iemand die juist zijn dagje niet heeft, wordt er door opgefleurd. Ben je down, dan voel je je al wat beter want wat appreciatie doet zo goed. Wat positieve energie kan wonderen verrichten in je omgeving. Het moet echter wel gemeend zijn want nep piekt er torenhoog uit en krijgt het tegenovergestelde resultaat.

Horen doe je met je oren. Luisteren doe je met lichaam en ziel. Raar, dat de simpelste dingen soms de allermoeilijkste zijn. Gewoon relaxed achterover zitten en luisteren, een fluitje van een cent, zou je denken. Zeker niet!!!!

Luisteren vraagt zeer veel empathie, geduld, concentratie. Als je luistert naar iemands relaas, ben je zo vlug geneigd te oordelen of te veroordelen of je begint met raad te geven, terwijl de andere alleen vraagt dat je hem/haar aanhoort. Luisteren en niet proberen de problemen direct op te lossen, is enorm moeilijk en dat wordt juist gevraagd van een luisterend oor. Gewoon luisteren, met een open gemoed, echt aanhoren dat de andere zijn/haar hart uitstort gewoon iemand de tijd geven om te praten, om te zoeken naar de juiste woorden om te zeggen wat hem/haar op het hart ligt dat kan helend werken.

Gewoon luisteren en laten praten. Een moeilijke en zware opgave, maar als je het kunt opbrengen, heb je niet alleen de andere geholpen, maar ook jezelf.

Toch leuk dat je iemand goed kan laten voelen en het kost je zelfs niets!

Geschreven door natoken om 00:06 3 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 31 augustus 2008

Ik geef...

Ik geef je het geschenk dat ziekte
noch tijd kunnen beschadigen.
Het is het enige
dat ik jou geven kan
en jij wellicht ook verwacht..
Jij die denkt dat je nu alleen bent
en angstig hoopt
dat ik nog even naast jou blijf.

Ik geef je het geschenk van wie
niet leven of sterven kan
zonder liefde te ervaren.
Het is het enige
dat ik als zwakke en kwetsbare mens
kan schenken.
Het is mijn begrijpen
dat veel verder reikt
dan zomaar mekaar verdragen.

Neem mijn hand ik laat je niet los
we zullen samen de weg gaan
die leidt naar afscheid en troost.

Geschreven door natoken om 00:00 11 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 30 augustus 2008

Oude Chinese wijsheid

Een oude Chinese vrouw had 2 grote potten. Elke pot hing aan het einde van de stok die ze in haar nek droeg.
Een van de potten had een barst. De andere was perfect en leverde altijd een volledige portie water.
Aan het eind van de wandeling van de stroom naar het huis was de gebarsten pot maar halfvol met water.
Twee volle jaren gingen voorbij. Dagelijks wandelde de vrouw naar de stroom maar de gebarsten pot bracht enkel maar een halve portie water naar het huis.
Natuurlijk was de gave pot trots op zijn prestatie omdat hij een volle pot water thuisbracht.
De gebarsten pot was beschaamd om zijn onvolmaaktheid en voelde zich ongelukkig omdat hij maar voor de helft kon doen waarvoor hij gemaakt was.
Na 2 jaar zag hij dit als een bittere teleurstelling en sprak er de oude vrouw over aan.
Ik voel me beschaamd over mezelf omdat vanwege mijn barst het meeste water wegvloeit langs de weg.
De oude vrouw glimlachte en zei:" Heb je dan niet gemerkt dat er bloemen staan langs uw kant van de weg en aan de andere kant niet?"
Het is omdat ik altijd geweten heb van uw tekortkoming dat ik bloemen plantte langs uw kant van de weg en jij gaf ze elke dag water."
Twee jaar lang ben ik in staat geweest om deze mooie bloemen langs de weg te plukken en er mijn huis mee te decoreren.
Zonder U zou er geen schoonheid en pracht geweest zijn in mijn huis."
Elk van ons heeft zijn eigen gebreken en tekortkomingen maar het zijn precies die onvolmaaktheden die ons levens zo belangrijk maken.
Men moet een persoon nemen zoals hij is en slechts de goede dingen zien.

Ik wens al mijn bezoekers een prettige dag en denk eraan...ruik eens de heerlijke geur van de bloemen langs uw zijde van de weg.

Geschreven door natoken om 00:17 4 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 28 augustus 2008

Hollanders geven ons goud!!

De Telegraaf vroeg aan haar lezers een reactie op de negatieve teneur die er hangt over de prestaties van de belgen op de Olympische spelen.
In een opwelling van de Beijing blues schreven onze kranten:" Zijn we een natie van verliezers?"
Gelukkig hebben we nadien toch nog medailles gehaald zilver en goud aub door de vrouwen!!!Hadden we misschien dat duwtje in de rug nodig???

Ziehier een hartverwarmende selectie van reacties van onze Noorderburen;
( gelezen in het Nieuwsblad op 23 aug maar door omstandigheden vergeten het op de blog te zetten, dus beter laat dan nooit!!)

Gezelligheid:
Er is geen volk dat beter kan relativeren en leven bij de dag. Over het algemeen zij de Belgen gezelliger en warmere gasten dat wij nuchtere Hollanders.

Organisatietalent:
Een aantal zaken zijn in België beter georganiseerd dan in Nederland. Vanwege de bekende medische wachtlijsten ben ik uitgeweken naar onze buren voor een hartoperatie.

Vriendelijkheid:
Het is veel beter vertoeven in België dan in Nederland, jullie zijn gemoedelijker en vriendelijker.

Eenvoud:
Het is een lekker land zonder spatjes en zonder Nederlandse air. Na en vakantie in België kom ik uitgerust thuis. Het is een land van " Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg."

Goede manieren:
In ieder geval genieten ze van het leven, hebben ze respect voor gezag en betere manieren en weten ze zich beter te kleden. Allemaal zaken die wij , bekrompen, sneue Nederlanders niet kunnen.

Gezondheidszorg:
België heeft geen wachtlijsten in de ziekenhuizen? Het zorgstelsel is er goedkoper en efficiënter. Nederland moet even naar de zuiderburen kijken daar kunnen ze nog van leren.

Aardig:
Belgen zijn de leukste, liefste, aardigste en vriendelijkste mensen die ik ken .Wat heb je aan al die gouden plakken als - zoals bij de Amerikanen- de rest van de wereld een hekel aan je heeft!

Bescheiden:
Nederland, land van grootheidswaanzin. We hebben een paar medailles maar zijn echt niet beter hoor. Ja, kapsones hebben daar zijn wij beter in...

Goed onderwijs:
Geen succes op de spelen , maar de belgen hebben wel betaalbare huizen, auto's en goede scholen voor de kinderen. 30.000 Nederlandse kinderen gaan daar naar school.( daarna hadden we wel succes en nog wel zilver en goud!!)

Mooie vrouwen:( nu komt het ladies!!)
Ik vind de Belgen een supervolk! Aardig en beleefd en de vrouwen zijn zeker mooi ( mocht zelfs een beetje meer geweest zijn nietwaar ??)

Lekker bier:
Bier brouwen kunnen ze als de beste. Er zijn slimmere en beter zakenmensen en .. ze hebben meer ( zwart) geld!!

Efficiëntie:
Ga maar eens naar de dokter in België. Je weet niet wat je meemaakt Veel beter georganiseerd, snel en vriendelijk ook nog. Goedkoper. Mijn verzekering raadde het zelfs aan.

Voilà nu horen we het eens van een ander... of we het met alles eens zijn dat laat ik in het midden, maar toch sympa van die Nederlanders hé??

Geschreven door natoken om 23:18 5 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 27 augustus 2008

Vogelschrik

Toen in het voorjaar onze appelbomen welig bloeiden, toen keken we al uit naar de oogst. Een paar fikse zomerse regen -en windvlagen hebben veel appeltjes er afgerukt en ... nu zitten eksters, vlaamse gaaien en bosduiven zich te verlekkeren aan de jonge vruchten.
Vorig jaar dachten we de oplossing gevonden te hebben door afgedankte cds in de bomen te hangen. Het was een succes want door de schittering van de zon en de weerkaatsing werden de vogels afgeschrikt. Maar dit jaar is het zo'n " kwakkelzomer" dat de zon onvoldoende schijnt om hetzelfde effect te hebben als vorig jaar gevolg... ieder morgen liggen daar minstens 2kg appels gepikt en half verrot op de grond.
Mijn lieve vechtgenoot vond het stilaan welletjes en besloot oude " overalls en kiels " en andere afgedankte kleren in de bomen te hangen zoals vroeger de vogelschrikken op de velden en... IT WORKS!!!

Het is natuurlijk geen zicht en iedereen die even langs komt vindt het " hilarisch". Zo hebben we elke BBQ gestart met een lach en een grol en " goed begonnen is half gewonnen" denk ik dan maar en lachen is gezond!!.

Zo ziet onze appeltuin er momenteel uit!!!

De appeltjes zijn nu voor ons en nog lekker ook. De " oogstappeltjes" zijn er stilaan door en de Elstars en anderen komen er aan en de vogels ... die vliegen voorbij en kijken ernaar!!! Nu nog een oplossing voor de " biekes" bedenken.....

PS. Amor Fati slaat de nagel op de kop als hij zegt dat ik daar een onderwerp aangesneden heb gisteren.

Maar ik had precies die reactie verwacht en voel mij zo goed dat ik niet als enige gefrustreerd reageerde of " opvloog" toen ik dat artikel las. Ik ben dus behoorlijk normaal zo te lezen.Trouwens ik heb een beetje bewust dat lontje onder het vat buskruit aangestoken. Vond dat op verschillende blogjes de " mood" er wat uit was en dacht ... even iedereen " opkikkeren"!!! Het is behoorlijk gelukt!!

Best dat die " lieve professor " nu niet direct in onze omgeving was , hij zou gaan lopen, vrees ik maar " eigen schuld dikke bult"!! En ik weet zeker dat ik niet enkel " toen ik jong was" in de clinch zou gaan met die prof. Zouden ze in Nederland ook zo gereageerd hebben of zijn wij " zuiderlingen" iets heftiger.? Heb jammer genoeg, door omstandigheden, het bewuste TV programma daaraan gelinkt, gemist. Maar lieve dames (en de heren die ons steunen waarvoor een knuf ) als het nodig is slaan we de handen in elkaar en staan we op ons strepen want zijn suggestie is GEEN OPTIE!!!! Het doet mij wel deugd te lezen dat wij vrouwen toch een heel stuk assertiever uit de hoek komen dan vroeger. (De muizenissen van vandaag zijn eventjes heel ver weg.)

Geschreven door natoken om 10:23 8 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 26 augustus 2008

De oplossing volgens professor Ad Vingerhoets

Ging even lezen bij Bojako: "sour grapes" en herinnerde mij een artikel dat ik ooit gelezen heb. Ben het gaan zoeken want vond dat het aansloot bij Bojako's blogje. Ik zeg niet dat ik mij gelukkiger voelde na het artikel nog eens gelezen te hebben. Oordeel zelf

De geleerde Tilburger Ad Vingerhoets heeft een geheel eigen visie over hoe men de Nederlandse samenleving zou moeten inrichten. Het is gewoon doelmatiger om als man meerdere vrouwen te hebben. Dat weet ie zeker. Nu hebben ze in Nederland wel vrijheid van meningsuiting en Ad uit dus zijn mening. Adje is beroepsmatig professor dus over die mening heeft ie goed nagedacht; dat is per slot van rekening zijn vak.

Waarover gaat het eigenlijk?
We weten allemaal dat de moderne vrouw het niet gemakkelijk heeft. Na haar studies moet ze proberen om het te maken in een bedrijf en dat wil zeggen beter zijn dan haar mannelijke collega's wil ze evengoed scoren.
Als haar carrière eindelijk gelanceerd is en ze trouwt en ze wil dan ook nog eens kinderen dan komt de vraag: Hoe kan ik carrière maken en een gezin hebben?
Wil ze beide dan wil dat zeggen, op en neer rennen tussen thuis en werk, kinderen verzorgen, een huishouden rechthouden en ook haar job tot ieders voldoening uitoefenen.
Kan ze dat allemaal aan zonder op een zenuwinzinking af te sturen?

Daarvoor had Professor Ad Vingerhoets een oplossing gevonden: POLYGAMIE!

Hoe stelde hij zich dat voor?
Een man neemt drie vrouwen.
De eerste doet het huishouden met de was en de plas het kuisen en het koken.
De tweede verzorgt en vertroetelt kindjes. Crèche of onthaalmoeders zijn dan overbodig en het kost het gezin en de staat geen enkele euro.
De derde is de carrièrevrouw; ze kan zonder stress werken aan haar job. Ze hoeft geen wroeging te voelen tegenover haar partner of haar kinderen want thuis draait alles op wieltjes.
Dus zegt onze prof. gun een man een carrièrevrouw, een huishoudster en een au pair en de moderne vrouw zal niet ten onder gaan aan stress.( wat een toegeving!!)

Wat denken jullie van die oplossing?

Maar de moraal van het verhaal is dat vrouwen het altijd moeilijker zullen hebben dan de mannen om een gezin en een job te combineren of om succesvol te zijn op welk gebied dan ook of om de verdiende waardering te krijgen. Ze moeten er altijd een prijs voor betalen. De vraag is maar hoeveel ze ervoor willen betalen?

Geschreven door natoken om 00:01 10 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 25 augustus 2008

Houden van ....

Vorige nacht was Klaas Vaak ver weg dus ...dan maar voor een stukje poëzie zorgen, maar dat beginnen jullie al te kennen zeker?

                                      Houden van is..
                              Als je je koele vingers
                               op mijn voorhoofd legt
                          en ik besef dat jij er altijd bent.

                                      Houden van is...
                                   dromerig liefkozen,
                                je in mijn armen nemen,
                                     en zachtjes strelen.

                                      Houden van is...
                            Overgave en verloochening
                               de rust van de hartstocht
                 het aanvoelen wat jou en mij goed zou doen
                              zonder iemand te schaden.

                                       Houden van is...
                             Verkleinwoorden uitvinden,
                                 de klok willen stilzetten.
                 De ogen sluiten bij het zachte gebaar dat zegt:
                             " Jij mag er zijn zoals je bent".

                              Maar bovenal is houden van...
                      Thuis zijn bij het hart van jouw hart.

Geschreven door natoken om 08:49 6 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 23 augustus 2008

Bemind, geleden en geleerd

Huismusje liet gisteren op mijn blog ( vriendschap) een mooie tekst van een lied van Marva achter en die zette me even aan het denken.
Zo kwam ik bij enkel bedenkingen:

Hoe komt het toch dat je je bij iets moois soms zo melancholisch voelt ?
Misschien omdat je weet dat je het nooit kunt vasthouden?

Hoeveel unieke en mooie momenten in je leven zitten er niet verankerd in je geheugen, je herinnert ze, maar nooit kan je ze nog eens beleven.
Zo blijft je eerste liefde met die vlinders in je buik altijd iets speciaals evenals die eerste kus, die kan nooit nog geëvenaard worden.
De pracht van een zonsondergang op een romantische avond, de besneeuwde bergtoppen uit een ver verleden, zinderen nog door in je ziel maar stemmen je tegelijkertijd weemoedig.
Je trouwdag, een mijlpaal op de weg van de liefde die toen nog zonder bochten voor je uitgestrekt lag, flits in een wolk van melancholie even voorbij.
Dan komt je eerste kind dat zijn eerste pasjes zet en dan die eerste woordjes!!. Nooit zal een woord je nog zo vervullen met trots en nooit zal een woord nog zo zoet klinken als dat woordje toen.
En zo herinner je je nog oneindig veel momenten waar je bemind hebt, geleden en geleerd.
Eigenlijk zijn het al die unieke momenten, zo diep doorvoeld, die ons leven zin geven maar die we spijtig genoeg nooit kunnen herbeleven..
We herinneren ze nog wel maar dat is niet hetzelfde.
De herinnering roept een weemoed op omdat al die prachtige momenten als zand door onze vingers gegleden zijn. Soms sluipt zelfs de twijfel binnen of we wel genoeg genoten hebben of dankbaar geweest zijn.

Bij al die bedenkingen, stel ik vast dat ,niettegenstaande alles, het leven mooi is, misschien en wellicht omdat het vergankelijk is. Moesten we onsterfelijk zijn dan zou niets zo mooi, zo uniek en zo melancholisch zijn. Precies het besef van verlies geeft aan al onze belevenissen een serene schoonheid. Het weten dat je nooit iets kan herbeleven, maakt al die momenten zo uniek.
Gisteren heb ik het bezoek gehad van een lieve schat van een buurvrouw (Paz) die gewoon even de tijd nam om te luisteren. Dat is ook zo'n moment om te koesteren.
Precies daarom kruipen we telkens uit een dipje omdat het leven toch de moeite loont. Het is als een regenboog. Buien en zonneschijn zijn allebei nodig om het kleur te geven .
Bojako zegt het nog anders :" It's better to have loved and lost , than never to have loved at all". Of om het heel vrij te vertalen : het is beter bemind te hebben, geleden en geleerd dan niet geleefd te hebben.

Dus lieve bezoekers laten we een lange knuffelkring maken en dat moment samen beleven. En die twee beertjes van gisteren vond ik zo schattig dat ze nog eens mogen meegaan in mijn blog. Kijk maar goed hoe ze het doen, zo'n knuffel bedoel ik!

Geschreven door natoken om 14:16 5 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 22 augustus 2008

vriendschap

Liefde en vriendschap , twee felbezongen en toegedichte thema's. Misschien omdat ze de hoeksteen vormen van ons leven?
Vriendschap, soms wordt dat woord te vaak gebruikt en verliest het zijn diepe waarde want vrienden en " vriendschap" hebben in mijn ogen een verschillend accent.We hebben veel vrienden maar voor vriendschap heb ik maar een paar vingers nodig om ze te tellen!!

Vijf gouden regels voor een stevige en echte vriendschap. Vriendschap is...

1... jezelf mogen zijn

2 ... praten en luisteren

3 ... elkaar helpen

4 ... elkaar begrijpen en vertrouwen

5 ... plezier maken en samen dingen doen

Als je bang bent kijk naast je , zie je dan niks kijk voor je zie je dan nog niks, kijk dan achter je want daar staan je echte vrienden.

Een vriend is iemand eerlijk en oprecht, die als het erop aankomt, voor je bidt en voor je vecht. Pas als je iemand hebt die met je lacht en met je grient, dan pas kun je zeggen... ''Ik heb een vriend''

Er wandelen veel mensen in en uit je leven, maar alleen echte vrienden laten voetsporen achter in je hart.

Geschreven door natoken om 21:03 4 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 22 augustus 2008

Wij zullen doorgaan....

Ik heb mij hier neergezet en besloten toch iets te schrijven. Mijn grijze massa staat weliswaar nog deels op " non actief" en ik moet de gedachten eruit persen, maar ik wil de bezoekers niet te lang zonder een teken laten dus...
Allereerst bedankt lieve bezoekers voor jullie bemoedigende woorden. Wij weten nu dat ons ma niet meer beter wordt en dat de komende weken of maanden niet simpel zullen zijn maar is het leven dat ooit?
Ik loop er wat verloren bij want het laatste jaar telefoneerde ik haast dagelijks naar ma om haar zo wat uit haar isolement te halen. Zo kregen we een heel speciale band bijna als 2 vriendinnen. Wat mis ik die telefoontjes !! Ik kan haar wel opbellen in het ziekenhuis maar het is niet meer hetzelfde en elke dag naar het Wilde Westen gaan is niet te doen met de dagelijkse verkeerschaos.
Soms mist een mens een goede vriend of vriendin heel erg gewoon omdat die je zelfs zonder woorden begrijpt of een warme handdruk juist dat is wat je nodig hebt. Een mens kan niet zonder contact, virtueel of echt en " deze hier" zeker niet !.

Dat virtuele ervaar ik momenteel bij een paar lieve blogbezoekers die , hoewel ik ze niet echt ken of ontmoet heb ( de meesten toch niet), toch tijd maken om even steunend langs te komen op mijn blog.
Anderzijds zijn er rondom mij heel wat mensen die meeleven met wat momenteel mank loopt hier en toch is het gek hoe alleen je je kunt voelen tussen een massa mensen en hoe betrekkelijk je gevoelens zijn en hoe ze uit balans kunnen geraken. Maar altijd staan we weer recht om door te gaan en dit dipje achter ons te laten. Dat doe ik ook wel.!

Tot slot: Wij worden geboren, groeien op, leven ons leven en keren terug naar ons begin. Niets leeft eeuwig. De indianen zegden: "Alleen de bergen leven voor eeuwig."
Geen bloem blijft bloeien, geen seizoen blijft duren. Het is een eeuwige beweging van komen en gaan, van bloei en verval. That's life!!!

Geschreven door natoken om 19:16 4 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 19 augustus 2008

Doopfeest

Soms wou ik dat ik een octopus was, niet omwille van die drie harten maar wel omdat ik dan 8 armen zou hebben.
Gisteren was een belangrijke dag voor ons jongste kleindochtertje : ze werd gedoopt. We zouden er een gezellig familiefeest van maken.
Toen we dus aankwamen bij de dochter zat onze schattenbout in vol ornaat ons al op te wachten en trippelde grote broer gewichtig rond. Toen wat later de zoon met zijn gezinnetje aankwam, stormden daar nog eens 4 kleuters op mij af en uiteindelijk gingen 12 armpjes de lucht in om geknuffeld te worden. Mijn lieve vechtgenoot probeerde nog te zeggen : " denk aan je rug"... maar welke oma kan nu weerstaan aan die lokroep " oma" en die blik van " geef mij eens een dikke knuffel?? Deze niet dus!! .
Het duurde even voor we de kring rond waren en bij de 9 maanden oude schattebout kwamen. Die trok zich van al die drukte niets aan en zat maar te lachen en af en toe, als ze het nodig vond, ons te overdonderen met haar gebrabbel alsof ze wilde zeggen: " hé het draait hier wel om mij hoor".

Om 15u werden we in de kerk verwacht. De dochter en schoonzoon hadden een boekje opgesteld met persoonlijk teksten en liederen. Iedereen kwam aan de beurt om zijn/haar tekstje te lezen, de peter en meter , de oma's en de papa en mama zelf.
Er was niets voorzien voor onze "dopelinge" en we hebben het geweten!!.

Die heeft gedurende gans de ceremonie geen moment gezwegen. Was het de weergalm in de kerk die haar boeide , of het erfzondeduiveltje dat nog wat tegenpruttelde (

) of gewoonweg haar vrouwelijke aanleg.... in ieder geval de priester moest af en toe een rustpauze inlassen of wat luider praten .
Normaal is ze nooit zo'n kwebbel maar gisteren spande ze de kroon met " dede en mama en wat al meer"!!. Verder was ze heel flink.

Het handje vol water dat 2x over haar hoofdje ging, liet ze lijdzaam toe alsof ze al die aandacht wel leuk vond .Op de foto zien jullie hoe ze nog eens kritisch de
"doopvont " bekijkt!!.
Ja inderdaad daar kwam dat water vandaan, lieve Kitiara!!

De 5 andere kleine gasten keken geboeid toe en vooral de kaarsjes die ze mochten aansteken, hadden succes.

De enige domper op die speciale dag was de afwezigheid van ons ma. We hadden zo graag het " viergeslacht " bijeengehad op het doopfeest maar ma is sinds donderdag opgenomen in het ziekenhuis, we zien haar dag na dag achteruitgaan.! Morgen gaan we er weer naar toe, het wordt moeilijk, ze kan niet meer alleen in en uit haar bed, eet bijna niets en haar spreken wordt heel onduidelijk. Vandaag vroeg ze wel hoe de doop verlopen was. We hebben haar beloofd dat we een boekje zullen meebrengen, als ze het nog bewust lezen kan is maar de vraag. Ze had maar éen wens: te mogen sterven in haar huis en blijkbaar kunnen we haar dat niet geven. Het worden dus nog moeilijk weken of....??? Dan trekt een mens zich op aan een doop en het nieuwe leven!
Achteraf werd nog gezellig nagepraat bij een drankje en een etentje in een taverne met speeltuin. Tot 18u zat het weer mee daarna was het over en uit na een fikse regen- en windvlaag! Maar in zijn geheel was het een prachtige dag en genoot iedereen van groot tot klein!

PS. Je reactie op : Het moet niet altijd..." Musje volg ik ook in die mate dat " trop teveel is en teveel is trop"!!. Soms vragen wij ons hier ook af hoe het verder moet met de wereld waarin onze kleinkinderen moeten volwassen worden? Misschien is dit een vraag die elke oudere generatie zich al stelde?. Die gulden middenweg.... daar " bricoleren" we nu al eeuwen aan...... Misschien moeten we bij het volgende gezegden eens stilstaan: Modern ouderschap: Ouders voeden tegenwoordig nog nauwelijks hun kinderen op. Ze financieren ze.( we mogen dat ook weer niet veralgemenen maar er steekt soms wat waarheid in)

Geschreven door natoken om 00:00 10 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 18 augustus 2008

Nog enkele handige tips

Als het komkommertijd is dan maar wat wenkjes die ik onlangs aankreeg met jullie delen!

Afvalemmer:
Nare geurtjes in de afvalemmer kun je reduceren door een panty te vullen met kattengrid en deze onderin je afvalemmer te doen. Dit werkt overigens ook voor de koelkast!

Verkalkte WC:
Als je WC van binnen verkalkt is kan cola de oplossing zijn. Doe wat cola in de WC en laat het vervolgens een half uurt intrekken. Na het half uur is de kalk gegarandeerd verdwenen.

Sla bewaren:
Voorkom verschrompelen of verrotting door de krop in zijn geheel in een ronde goed sluitbare bak te doen. Onderin 1 of 2 stukjes keukenrol voor vocht opname. De bak goed sluiten en even de lucht laten ontsnappen. Na een week zelfs nog heerlijk vers.
TIP: ook voor tomaat en paprika.

Kauwgum verwijderen:
Doe het kledingstuk in een plastic tas en leg het in de vriezer. Wanneer de kauwgum goed bevroren is laat het heel makkelijk het kledingstuk los zonder restjes achter te laten.

Aardappelen:
Aardappelen die koken we allemaal wel eens, maar hier een paar handige tips! Om aardappelen sneller gaar te krijgen voeg je een klontje margarine toe en pas op het laatst het zout. Of heb je oude aardappels? Geen probleem, voeg een schepje suiker toe en ze smaken weer helemaal lekker.

Aluminiumfolie :
Aluminiumfolie heeft een glanzende kant en een matte kant, maar wat is nou het verschil? Nou, de glanzende kant reflecteert de warmte en de matte kant houdt de warmte vast. Dus gerechten , die warm moeten blijven, afdekken met de matte kant naar boven. Bij gerechten, die koel gehouden moeten worden, doe je de glanzende kant boven. Handig hè?

Rozen langer goed houden:
Als je dacht dat een aspirientje alleen goed is tegen de hoofdpijn heb ik een leuk nieuwtje voor je. Ook rozen die in een vaas dreigen te verleppen, pep je op door een aspirientje aan het water toe te voegen. Leuke tip hè?

Etiketten en stickers:
Vaak zijn etiketten of stickers of erg lastig weg te krijgen, maar met deze tip heb je ze zo weg. Blaas met een haarföhn even op de sticker, door de warmte laat de lijmlaag los en kun je het er voorzichtig aftrekken, de lijmlaag gaat dan ook mee.

Komkommer bewaren:
Iets wat niet veel mensen weten is dat je een komkommer niet in de koeling moet bewaren, ze verrotten dan veel sneller. Een temperatuur van 10 graden of hoger is ideaal.

Bloedvlekken verwijderen:
Bloedvlekken zijn één van de naarste vlekken die er zijn, maar met mijn handige tip zijn ze zo verdwenen. Het is eigenlijk heel simpel, doe er wat volle melk overheen en wrijf het weg met een droge doek. Het resultaat is verbluffend. Dit trucje werkt ook bij chocolade vlekken.

Wondjes genezen:
Ouderwetse Sunlightzeep helpt razendsnel kleine en grotere wonden te genezen. Is vettig en desinfecterend. Zeep natmaken en over de plek wrijven, huid laten opdrogen.

Veel succes !

Geschreven door natoken om 08:43 3 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 17 augustus 2008

Even een tussendoortje.....

Komkommertijd, zou Bojako zeggen, dus zullen we er maar een paar " flauwe" grappen tegenaan gooien zeker, een glimlach doet het altijd!!

WERKWEIGERING. . . . .
Een vrouw zegt tegen haar man voordat hij naar zijn werk gaat:
"Mijn nachtlampje doet het niet, zou jij daar later even naar willen kijken? " Geïrriteerd wijst de man naar zijn voorhoofd en zegt:
"Staat hier soms ELEKTRICIEN? Nee toch ??? "
Als de man 's avonds weer thuis komt zegt de vrouw tegen haar man:
"Heb je gezien dat het tuinhekje niet meer zo goed sluit? Kun je daar zo even naar kijken?
" Weer wijst de man naar zijn voorhoofd....
"Staat hier soms TIMMERMAN? Nee, toch ??? "
De volgende ochtend lekt de kraan in de badkamer, en weer vraagt de vrouw aan haar man om daar even wat aan te doen... Weer wijst de man naar zijn voorhoofd:
"Staat hier soms LOODGIETER? Nee toch ??? "
Als de man 's avonds weer thuis komt, doet het tuinhekje het weer prima, als hij zich gaat wassen blijkt dat de kraan niet meer lekt, en als hij naar bed gaat, knipt zijn vrouw demonstratief haar nachtlampje aan.
"Heb jij dat allemaal zelf gemaakt?", vraagt de man verbaasd.
" Nee ", zegt de vrouw," ik heb gevraagd of de buurman het wilde doen, en dat wilde hij wel, maar dan moest ik wel en taart voor hem bakken, of met hem naar bed gaan.
"En... heb je een lekkere taart voor hem gebakken"?
Nu wijst de vrouw naar haar voorhoofd, en zegt:
"Staat hier soms BAKKER? . . . . . . . .

Slimme vrouwen zijn gevaarlijk !
Een man belt naar huis vanuit kantoor en vertelt zijn vrouw: "Schat, er is iets tussengekomen. Ik krijg hier de kans om een week lang te gaan vissen. Die kans wil ik echt niet laten liggen. Ons team vertrekt vrijwel onmiddellijk. Zou jij mijn kleren, vismateriaal en vooral mijn blauwe zijden pyjama kunnen inpakken? Ik kom over een uurtje thuis om de spullen op te pikken. Bedankt !"
Hij haast zich naar huis, grabbelt alles mee en gaat er weer als een speer vandoor. Een week later komt hij terug thuis. Zijn vrouw vraagt hem:
"En ? Leuke trip gehad ?"
"Oh ja, fantastisch! Maar je was vergeten mijn blauwe zijden pyjama in te pakken", antwoordt hij.
"Oh nee, helemaal niet", zegt de vrouw. "Ik had die in je doos visgereedschap gestoken."

Als afsluiter enkele grappige vertalingen van een " mariage de raison":
- chequesuele afwijking.
- winstgevende vereniging zonder doel.
- tour de chance.
- l' écho de la bourse.

Lachen is de kortste afstand tussen mensen.

PS. Ik denk dat we inderdaad op dezelfde golflengte zaten Amor Fati wat die bedenking betrof. Ik ben nl ook éentje van die " tjevengeneratie" hé :( mooi woord trouwens!!):

vandaar...en gelukkig bemerken we bij de jeugd dat er een kentering komt maar dat vraagt tijd hé.

Geschreven door natoken om 00:11 2 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 16 augustus 2008

Het moet niet altijd...

Het moet niet altijd poëzie zijn die opborrelt, soms volstaat het om te verwoorden wat je voelt of ervaart. De voorbije week was een week met emoties, ongerustheid, tederheid en daarbovenop vooral drukte...Je gaat erbij nadenken...

-Al te vaak onderschatten wij de kracht van een aanraking, een glimlach, een vriendelijk woord, een luisterend oor, een kleine liefdevolle daad. Nochtans zijn het stuk voor stuk dingen die het leven een andere koers kunnen geven. Het aantal manieren om onze liefde of genegenheid voelbaar te maken is overweldigend groot.
-Je kunt zo met elkaar omgaan- en ook met de natuur, ook met de dingen- dat je innerlijk onbewogen blijft. Je praat wel met mensen, je kijkt wel om je heen, maar niets of niemand raakt je echt. Je houdt afstand of heel bewust schep je afstand...
Afstand kan nodig zijn, maar veel dringender is nabijheid, aanraking, ontmoeting...
Wij bezitten het vermogen om teder te zijn. In onze cultuur bestaat voor dit talent jammer genoeg niet voldoende interesse, nochtans betreft het wel éen van onze belangrijkste kwaliteiten.
Tederheid betekent: mensen, de natuur , de dingen in warme genegenheid hullen, in koesterende aandacht, zoals je ontroerd verliezen in de blik van die ander, je verheugen in een dier, het strelen met je ogen..of het verwonderd buigen over een steen, een bloem of het nieuwe leven dat voor je ligt.
Tederheid is meer dan tact; tact is fijngevoeligheid, de bloem van de menselijke relatie. Tederheid is liefhebben met al je zinnen , de bloem van het gevoel in alle menselijke genegenheid.
Tederheid is een eindeloos geheim ,dat proberen te verklaren heeft weinig zin.
Ik heb deze week veel tederheid ervaren van onze kleine logeetjes hier zoveel dat al de drukte, ongerustheid, ongemakken en wanorde daarbij in het niets verdween!!!
Een vermoeide maar gelukkige oma!

Ps. Wat zouden we zonder Amor Fati doen? Dat verhaal over de tarantula cactus, is wel degelijk in de running en over gans de wereld verspreid maar wetenschappelijk klopt het niet. Blijkbaar legt een tarantula haar ei onder de grond en niet in cactussen. Dit kan je gaan lezen op de volgende link :http://www.truthorfiction.com/rumors/c/cactus.htm

http://www.washington.edu/burkemuseum/spidermyth/myths/cactus.html

Hoe dan ook die beestjes krijgen nooit mijn sympathie en nu al helemaal niet meer want ze spelen met mijn " voetjes" !! ( en het zijn nochtans geen kleine!!)

Geschreven door natoken om 00:28 6 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 15 augustus 2008

De 7 Wereldwonderen.

Een lereres vraagt aan een groep studenten om een lijst te maken met, volgens hen, de 7 wereldwonderen van onze tijd.
Er waren enkele verschillen maar zie hier de lijst met de meeste stemmen:
De grote pyramide van Egypte
De Taj Mahal
De Grand Canyon
Het Panama Kanaal
De Empire State Building
De St-Pieters Basiliek
De grote muur van China

Bij het ophalen van de notities stelde de lereres vast dat 1 studente nog steeds bezig was.
Ze vroeg aan het meisje:" Heb je het moeilijk om een lijst te maken?"
De studente antwoordde:" Ja, een beetje. Het is moeilijk om te beslissen er zijn er zoveel."
De lerares zei:" Zeg aan wat je denkt en misschien kunnen we helpen."
Het meisje aarzelde en zei:" Ik denk dat de 7 wereldwonderen de volgende zijn.

Zien

Horen

Voelen

Proeven

Ruiken

Lachen

Beminnen

De klas bleef heel stil.

Die dingen zijn zo eenvoudig en gewoon dat we vergeten hoe wonderlijk ze zijn!
De waardevolste dingen kunnen niet door mensen gemaakt of gebouwd worden.

Nog een fijne dag verder! En aan alle moedertjes uit het Antwerpse een dikke proficiat!

Ps. Iedereen flink gegruweld gisteren? Ik denk dat Ludovikus nog het meest trilde toen hij terugdacht aan dat lieve diertje op zijn mouw!!! Amor Fati is wat sceptisch en vraagt truth or fake? Ik kan enkel zeggen dat ik het ergens in een Engels blad gelezen heb en er niet bij stilstond of het wetenschappelijk kon. Ik griezelde teveel toen ik het las en had nu eens enorm zin om iedere bezoeker te laten meegriezelen!!!!

( slecht karakter hé!!).. Maar blijkbaar houdt toch niemand van die harige wezens . In Mexico hadden we ooit " de zwarte weduwe in huis" en sindsdien... geen spinnen meer in mijn buurt!!

Geschreven door natoken om 15:54 3 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 14 augustus 2008

Een heel speciale cactus

Een waar verhaal vanuit de Australische quarantaine dienst van Adelaide. Een Australier en zijn familie waren op vakantie in de States en besloten een weekje Mexico erbij te nemen. De man was een hevige cactusfan en kocht daar een 1m hoge cactus! Het was een zeldzaam en duur exemplaar! Terug thuis hield de douane de cactus gedurende 3 weken in quarantaine. Uiteindelijk kreeg de man de cactus thuis en plantte hem in zijn achtertuin. Hij groeide uit tot zo'n 2hm hoog, een echte zeldzaamheid!
Op een lenteavond terwijl hij zijn tuin aan het sproeien was, gaf hij ook de cactus een sproeibeurt. Tot zijn verbazing zag hij de cactus beven en schudden. Hij sproeide opnieuw en de cactus sidderde nog eens.
De man belde verwonderd de gemeentedienst op en die verbond hem door met een tuindeskundige van de staat. Hij was éen van de belangrijkste cactusexperten en hij stelde hem volgende vragen :
- Hoe groot is hij? Heeft hij gebloeid?
Uiteindelijk stelde hij de zeer verontrustende vraag:
- Is je familie in huis?
De man antwoordde " ja".
Daarop liet de expert onmiddellijk iedereen uit het huis halen en vroeg om in de voortuin te gaan staan. Hij zou er over 20min aankomen.
15 minuten later kwamen met loeiende sirenes 2 brandweerwagens, 2 politiewagens en een ziekenwagen het domein opgereden.
Een brandweerman stapt uit en vroeg: Ben jij de man met de cactus?
Ja , zei de man.
Een andere brandweerman sprintte uit de wagen . Hij droeg iets dat op een space pak leek en ook een zuurstofmasker. Op zijn rug droeg hij een soort duikerstank waaraan een lange darm verbonden was.
Hij ging naar de achtertuin en zette zijn vlammenwerper open en bespoot de cactus. Na een paar minuten stond de cactus er rokend en spuwend bij. Het tuinhekken was voor de helft verbrand evenals een deel van de tuin.
De eigenaar stond ontsteld te zien naar de ravage toen de expert er eindelijk aankwam en een kalmerende hand op zijn schouder legde.
Wat is er hier in " ' s hemelsnaam aan de hand", vroeg de eigenaar ?
Ik zal het jou eens laten zien , zei de expert .
Hij ging naar de verbrande cactus en nam een stuk ervan weg. De cactus was van binnen helemaal hol en gevuld met gestreepte vogeletende tarantulas . Ze hadden bijna de afmeting van twee handen.
De expert legde uit dat dit soort spinnen hun eieren leggen in dat type cactus en daar dan verder broeden tot ze volwassen zijn om uit te breken. Op dat moment explodeert de cactus en ontsnappen zo'n 150 tarantulas die zich heel snel verspreiden. Het trillen wees erop dat de cactus op het ontploffen stond.
Om zeker te zijn dat het huis en de omliggende huizen tarantula vrij waren, werden ze allemaal uitgerookt en werd de buurt gedurende 2 weken door de politie afgezet.
En zo zagen die lieve beestjes er uit.

Voelen jullie ook de haartjes op jullie armen rechtkomen???

Geschreven door natoken om 23:53 6 reacties Reageer op dit bericht