Ken je ze nog?

Ik zit hier alleen achter mijn peeceeke. Mijn half bedde is naar een vergadering, de TV staat af, de muziek staat stilletjes, er is alleen ik, de stilte , bloggenland en mijn toetsenbord....
Die stilte is als een oase van rust, welluidender dan welk gezang ook, een plaats waar ik mij nu even kan terugtrekken. Ze maakt me poëtisch... ik geniet ervan.
We leven in een cultuur waarin stilte bedreigend geworden is. We kunnen niet eens meer op een stoel stilzitten en niets doen. We hebben het steeds zo druk en het lijkt alsof we van het ene noodgeval naar het andere hollen. We zijn zo zelden alleen, eens echt vrij. Steeds zijn we rusteloos bezig met iets wat geen uitstel kan leiden. Zo lopen we mekaar voorbij en benaderen we niet langer het hart omdat we in al de drukte van het leven niet meer kunnen luisteren naar elkaar. Het geluid van de stilte wordt iets vreemd...
Maar vanavond heb ik tijd voor die stilte, kan ik luisteren naar wat die stilte vertelt...en besef ik dat naarmate een mens ouder wordt het enige dat echt blijvend is, dromen en herinneringen zijn.....
Ik kijk al uit tot mijn "vechtgenoot "thuis komt  en dan maar hopen  dat die stilte nog even mag duren want niets gaat erboven dan de stilte met zijn tweeën te beleven. Dat maakt een mens al gelukkig.
Soms zoeken we het geluk te ver en ligt het meestal in een klein hoekje waar we het minst kijken: in het gewone, dagdagelijkse leven.
Woorden zijn belangrijk in het leven maar in de stilte groeien de harten naar elkaar.
Oei, wordt het een beetje te zwaar?? Niet te lang bij stilstaan, that's my second me!!
Nog een toffe avond, straks oogskes toe en snaveltjes dicht en morgen weer gezond eruit! En niet vergeten


Afsluiter:
Zoek geen grote woorden als een klein gebaar volstaat.

Op de almanak gelezen.

Als je iemand van een kater wil afhelpen of nog een grotere wil bezorgen dan is dit het moment vind ik

Ze waren met z'n drieën: Iedereen, Iemand en Niemand.
Op een dag moest er iets belangrijks gedaan worden. Iedereen dacht natuurlijk dat Iemand het wel zou doen. En hoewel Iedereen er toe in staat was, deed Niemand het. Zo kwam het dat Iedereen boos werd. Het was toch de taak van Iedereen en nu had Niemand het gedaan. Iedereen dacht dat toch wel Iemand het had kunnen doen, maar Niemand had zich gerealiseerd dat niet Iedereen het wilde doen. Aan het einde van de zaak beschuldigde Iedereen Iemand omdat Niemand deed wat Iedereen had moeten doen!!!
Volg je nog???
Voilà mijn pauze zit er op en nu zal ik maar verder doen waarmee ik bezig was zeker???

.

 Afsluiter:
Je geest is als een parachute, hij fungeert het best als hij open is! ( Tibetaanse wijsheid)

In de oudheid waren het" brood en spelen" die het volk zoet hielden,  hier zijn het " sport en peeceeke" als ontspanning....maar na de pandoering van gisterenavond van de Rode Duivels zal ik mij maar afreageren op mijn klavier zeker??
Jawel "yours truly" is een passieve voetbal -en koersfanaat, om dan nog niet over tennis te praten Dus zat ik vol hoop voor de buis gisterenavond  maar het werd weer eens moeite voor niks!! Vandaar dat ik mijn troost zocht hier op de blog .
Na 6 maanden meedraaien in de wereld van de bloggers  heb ik voor mezelf eens een  evaluatie opgemaakt.
Ik ben tot de ontdekking gekomen dat , dank aan Pazke en wat eerst begon als een aarzeling, " bloggen" stilaan een vertrouwde  bezigheid  is geworden.
Inderdaad, het is zoals Bojako naliet op mijn blog, via deze weg leer je nieuwe mensen kennen en word je er stilaan vertrouwd mee hoewel je mekaar niet kent of ontmoet hebt. Er ontstaat een band tussen de bloggers en na een tijdje kijk je er al naar uit om een reactie of gewoon even een "goeie dag" krijgen!
Ik heb al ondervonden dat niet iedereen begrijpt dat je via deze weg uiting geeft aan je bedenkingen, gevoelens of meningen. Maar op de korte tijd dat ik " blogger" ben geworden, stel ik vast dat het zelfs tot verrijking kan leiden.  Elke blog heeft zijn eigen charme en of uitdaging .Sommigen maken het zelfs spannend door hun dagelijkse vragen of hersenbrekers!! Iedereen heeft zijn of haar eigen bijdrage, dat kan poëzie zijn of tips of wetentjes,kunst , muziek, of gewoonweg een relaas van een gewone dag.
Ook werken met een peeceetje wordt boeiender omdat men je heel spontaan meehelpt met tips enz om een persoonlijker look aan je blog te geven. Het wordt stilaan een routine om elke dag op " zwier" te gaan in bloggenland en zo telkens opnieuw nieuwe mensen te ontmoeten.
We zullen er nog maar eens 6 maanden aanbreien zeker??

Afsluiter:
Een woord dat uit het hart komt, houdt je een winter lang warm!

We hadden het mekaar beloofd toen we in 1963 de humanioradeuren achter ons dicht trokken:" We komen elk jaar samen!"...
Vandaag en  45j jaar verder en zoveel haartjes grijzer, blijven we die belofte nog altijd trouw!!!
Van de 24 " beren" van toen zijn we met zo'n 15 die jaarlijks trouw samenkomen op 2e Paasdag!!!! Weliswaar altijd dezelfden maar het is een gezellig samenzijn dat ik niet wil missen.
We vormden vroeger al een heel hechte klas en stonden bekend onder de naam " de berenklas". Op een schoolbevolking van zo'n 1200 leerlingen werden we niet zoals de andere klassen benoemd naar het jaar waarin we zaten... Neen, wij waren de enige en echte berenklas! Niemand die toen twijfelde welke klas dat was...
Wanneer ik vertel over mijn jaren internaat middelbaar  horen jullie daar wel meer over.
We kozen 2e Paasdag omdat iedereen dan zeker vrij was en ....als er ooit kindjes waren dan konden onze mannen wel éen dag babysitten.... Inderdaad het is een reünie " for women only"!!!!
De eerste drie jaren na ons afstuderen was ik er altijd bij. Daarna heb ik 13 jaar " mijn kat" gestuurd omdat ik mijn half bedde gevolgd was naar het buitenland.
In het begin schreef ik een brief (eerder een  epistel!!!) die op die dag afgelezen werd. Zo hoorde ik er toch even bij. Maar Zuid Amerika en Afrika liggen niet bij de deur en het was niet altijd eenvoudig om via de post ( email of sms bestond toen nog niet )  op tijd contact te houden.
Toen we in 1983 terug in den Belgique waren , was ik weer trouw op post en vandaag was  het weer zover.
Dit jaar was Roeselare de lokatie.
Elk jaar organiseert iemand van de groep die dag. Omdat mijn school in West Vlaanderen lag, is het ook meestal daar dat we samenkomen. We zitten met een 5tal uitzwervers maar de rest bleef honkvast in het Wilde Westen plakken!
We beginnen meestal met een drankje zo komen de tatertjes los (( niet dat dit ooit een probleem geweest is voor ons ), daarna een etentje  en dan zijn we al volop in actie  en daarna wordt er bij een koffie volop verteld over kinderen en kleinkinderen en .... eindigen we steeds met herinneringen op te halen naar aanleiding van éen of ander gebeuren.
We zorgen steeds dat we wat afgezonderd zitten want de decibels vliegen de hoogte in na elke anekdote die dan op een lachsalvo onthaald wordt!!!! Soms wou ik dat ik als neutrale gast ergens in een hoekje die dag kon meemaken. Het moet nogal een zicht zijn... 15 " jonge" dames die daar proberen aan het woord te komen en af en toe als bakvissen zitten te gieren!!!! Je wil dat niet missen!!
Als Tony me komt ophalen dan gaat hij meestal op het geluid af en zo vindt hij ons altijd!!!
De laatste tijd komt er wel telkens een stil moment want er wordt niet alleen vreugde gedeeld. We hebben al klasgenoten verloren of een partner van iemand of er zijn problemen met kinderen, kleinkinderen, familie of de gezondheid. Alles wordt gedeeld!
De " stoefboeken" van de oma's horen er natuurlijk ook altijd bij. ( Voor diegenen die zich afvragen wat dat is.... de foto's van de kleinkinderen natuurlijk!! )
De rimpeltjes of de kilootjes of de zilverdraadjes spelen die dag geen rol. We zijn die ene dag weer " de berenklas", een hechte, levendige meisjesklas die in de 6 jaar internaat een band smeedde die blijkbaar voor het leven ( en far beyond?) is.
Dus lieve mensen, ik werd vandaag weer eventjes die  tiener van toen.....We maken nu al plannen om er over 5 jaar (bij leven en welzijn) een groots feest van te maken want dan is het 50j dat we jaarlijks bijeenkomen! Dus "gras vasthouden" zoals we dat in mijn streek zeggen en hopen van erbij te mogen zijn!

Afsluiter:
Ook al verschijnen er rimpels op ons voorhoofd, laten ze niet verschijnen op ons hart. De geest mag niet oud worden. (JamesA. Garfield)

Het was hier gisteren een hectische bedoening om met de twee kapoentjes op tijd klaar te geraken want we moesten om 10.30u al in Ruiselede staan voor de begrafenis en daarvoor de tweeling nog droppen!! Maar wonder boven wonder verliep het verkeer probleemloos. Het was precies een autoloze zaterdag en daarboven troffen we telkens groen licht op de secundaire wegen. Allé om het kort te maken we zijn er op tijd geraakt. Deze namiddag gaan ze terug naar huis. Dat betekent een oase van rust hier de komende dagen   ...
Oma kan aan haar lentekuis beginnen want die heb ik bewust laten liggen omdat die 2 hier zouden logeren... Heeft er iemand zin om te helpen??? Hé niet allemaal samen, wat een enthousiasme!!!
Ik heb er helemaal geen zin in en het is precies alsof het minder snel vooruit gaat dan vroeger. Toen deed ik de keuken en nog meer op éen dag en nu... ben ik na de keuken al aan een rustpauze toe.

Maar voor het zover is aan iedereen een Zalige Pasen met veel eieren en lekker eten en drinken en daarna.... die verdomde weegschaal
Het weer toont zich toch op zijn Paasbest zodat de kleine gasten toch nog eitjes zullen kunnen rapen  in de tuin. Maar het wordt wel  onthouden waar de eitjes liggen, spreek uit ervaring!!)
Toen we nog in Nigeria woonden kenden ze daar de Paashaas niet. Dus moest mama Paashaas spelen. Ik heb zo 10 tallen eieren uitgeblazen om ze  dan op te vullen met gesmolten chocolade....en ik heb ook veel eieren geschilderd . Dat je die opgevulde eieren daarna naar iemands kop kon gooien, hoeft geen uitleg zeker om maar niet te spreken van het feit dat je er niet kon in bijten .. Maar de Paashaas kwam dan toch bij ons en de kinderen vonden dat heerlijk!!.
Buiten verstoppen kon niet wegens de hitte dus gebeurde dat binnenin. Ooit heb ik eens weken later nog "zo'n ei" gevonden dat te goed verstopt lag.. vandaar mijn opmerking hierboven. Sindsdien noteer ik waar de eitjes liggen want voor 5 kleintjes eitjes verstoppen is niet simpel. Ik zal het doen als de kleinsten liggen te slapen want anders zijn ze rapper weg dan ik ze kan leggen....((niet te letterlijk nemen hé...)
Ooit heb ik eens de Paashaas "betrapt" toen die op het nest zat......Het was op Paaszaterdag en ik kwam thuis van school met mijn rapport. Ik ging dat eerst tonen aan mijn grootouders die naast ons woonden en ging dan via de achterkant naar huis en....daar was de Paashaas bezig met de nestjes van mij en mijn zus  te vullen. Ik heb mij nog vlug kunnen terugtrekken  en gebaarde daarna van " kromme  haas"!! Trouwens ik wist toch al beter maar mijn ouders dachten dat ik nog "onschuldig " was .
Een zalige tijd!!!!!!
Dus hier gaat de Paashaas straks aan de slag. Voor iedereen nog een tof Paasweekend. Morgen ben ik weg want hebben reünie met de klasgenoten. Meer daarover een andere keer.

Afsluiter:
De glimlach is een licht aan het venster van je gezicht, dat toont dat je hart thuis is ( Barbara Johnson)

Straks gaan we afscheid nemen van een dierbare, een definitief afscheid dat altijd weemoedig en stil maakt. We worden de laatste maanden nogal geconfronteerd met het heengaan van vrienden, kennissen of familie. Was het altijd zo of lijkt het nu opeens veel meer voor te komen omdat we zelf een rijtje naar voor geschoven worden?
Het maakt een mens wel even stil en weemoedig en je grijpt terug naar herinneringen. Nochtans het leven zou ondraaglijk zijn indien je je alles bleef herinneren. Het is eerder een kwestie van te kiezen wat je je moet herinneren en wat je moet vergeten.
Van éen ding ben ik zeker, we nemen wel afscheid maar zolang iemand leeft in je herinnering, is hij of zij niet dood.
Vandaar lieve mensen zorg dat ieder uur van je leven mooi is want het minste gebaar is een mooie herinnering voor later.

Afsluiter:
De grootste paradox van het leven is dat we zelf het meest bezorgd zijn om wat we gedaan hebben en nog willen doen, terwijl anderen zich later vooral zullen herinneren wie we zijn geweest. ( Mark Eyskens)

Op de kalender staat dat het vandaag " Internationale dag van de slaap " is

en daaronder " Dag van de afschaffing van de rassendiscriminatie

Hé zeg naar waar moet nu je participatie gaan????.

Van het eerste komt hier momenteel toch niets in huis met die twee schatjes ( ) dus zal ik het maar bij het tweede houden zeker?
Als kind ben ik altijd al een  hevige ijveraar geweest voor de " zwartjes",.. later was ik "smoor" op Sidney Poitier en Denzil Washinghton....   na onze 8 jaren Afrika( Nigeria) heb ik alles eens op een rij gezet!! Maar die afschaffing was een goede zaak!
Tot daar het onderwerp van de day.
Voor de slapers : " Geniet ervan " en morgen weer actief  zijn hé! 
Voor de aanhangers van de afschaffing van discriminatie: " There is still a long way to go"!!

Afsluiter:
Nestwarmte is op deze koude planeet een thuis hebben, waar je op elk moment kunt binnenvallen. ( Toon Vanlaere)

Ik was deze namiddag even weg . Mijn lieve vechtgenoot zou onze 2 kapoentjes wel in het oog houden. Ik had het kunnen weten!!!
Toen ik terug kwam was mijn eerste vraag natuurlijk:
" Zijn ze braaf geweest?"
"Geen probleem, ik heb ze niet gehoord!"
Dat was al genoeg om alarm te slaan!!

" Waarmee hebben ze zich bezig gehouden?"
"Oh ze waren in de speelkamer".

Dat wilde ik wel even gaan bezien!!
Was me dat daar een ravage!!!

De grote knikkerbaan die daar stond voor de oudsten  was nu ontdekt door de 2. Er bestaat geen beter team dan een tweeling die hun gang mag gaan!!!!
De knikkers lagen overal, je viel er bijna over.
Ik heb nog een doos met knikkers van toen ik kind was( zeker zo'n 50 tal). Je weet wel van die schone met kleuren en slakken erin. Die rolden je nu tegemoet als je binnenkwam, ze waren voor alles gebruikt uitgenomen om met de baan te spelen!!
Ik heb mij er even bij neergezet en dan de hulp ingeroepen van de twee hier. Maar de lol was er af .???.. Oma heeft al haar overredingskracht mogen gebruiken om ze aan het oprapen te krijgen en opa .... die was nergens te bespeuren!!! .
Allé dat houdt ne mens jong zeker??

Met de olympische spelen voor de deur is het misschien goed van snel een paar Chinese woorden te leren voor het geval...

HIER GAAN WE:
Chinese Jehova getuige  : Ding Dong
Chinees dom blondje     : Dom Ding
Chinese minister verkeer: Om Lei Ding
Chinese visser                : Pa Ling
Chinese drugshandelaar  : Do Ping
Chinese kont                  : Wang Snee Wang
Chinese scheet               : Wang Snee Wang Pang
Chinees toiletpapier        : Wang Snee Wang Pang Behang
Chinese luiers                 : Wang Snee Wang Pang Vang
Chinese schoonmoeder   : Tang
Chinese schoonvader      : Bang Van Tang

Zie je wel  een makkie!!!!
en.... ik ben hier de laatste dagen flink bezig geweest met  Wang Snee Wang Pang Vang .....

Afsluiter:
Gelukkig twee vrienden die genoeg van elkaar weten om samen te zwijgen ( anoniem)

Met die twee kapoentjes van ons is ne mens vroeg op de been.We werden wakker gezongen door Maura  die natuurlijk nogal snel bijval kreeg van Lina. Het is eens iets anders dan een radiowekker .
Ons twee schatjes  zijn echte knuffeltjes. Die kleine armpjes rond je nek , dat hoofdje tegen je aan en dan die lach .. een mooier begin van de dag kan je je niet bedenken. Maar is het niet zo dat iedereen soms een knuffel nodig heeft en dat daarna  alles weer veel beter gaat? Het wordt een kort blogje. Nog veel pret met de maartse buien.



Het maakt niet uit wie of wat je bent
of wat een ander van je denkt.
Als je maar leeft vanuit je hart
en vreugde deelt maar ook de smart.
Dan heb je vrienden die je stijf omarmen
je nooit meer laten gaan, maar " hart" verwarmen.
Dan kan je echt weer even door
daar dient een echte knuffel voor.
( Natoken 19/03/2008)

Dat gevoel gaat door mij heen telkens als ik éen van beide in mijn armen heb.( en sorry maar dat gebeurt regelmatig en iedereen geniet!!  )
Nog een warme knuffel voor ieder bezoeker.

Kreeg gisteren een pps door die mij een paar keer deed glimlachen en als jullie dat ook willen doen
( is gezond) lees dan de volgende stupiditeiten

 aarom kan je een pizza vlugger bij je thuis krijgen dan een ziekenwagen?
- Waarom is er parkeerplaats voor gehandicapten bij een schaatsbaan?
- Waarom bestellen mensen een dubbele Cheeseburger, een grote friet en dan een cola light?
- Waarom kopen we hotdogworstjes in een doos van 10 en de broodjes in een zak van 8?
- Waarom kunnen vrouwen geen mascara aanbrengen met gesloten mond? ( dat moet ik eens testen ) ?
- Waarom is het woord " afkorting" zo lang?
- Waarom moet je op de startknop drukken om Windows af te sluiten?
- Waarom bevat citroensap kunstmatige smaakstoffen en is het produkt voor de afwasmachine gemaakt met echte citroenen?
- Waarom bestaat er geen kattenvoeding met muizensmaak?
- Waarom zegt men dat de nieuwe hondenvoeding een verbeterde smaak heeft? Wie heeft dat getest?
- Waarom steriliseren ze de naalden voor euthanasie?
- U kent zeker wel de onverwoestbare zwarte dozen van de vliegtuigen? Waarom maken ze de vliegtuigen niet van dit materiaal?
- en als vliegen zo veilig is , waarom noemt men dan de aankomsthal op het vliegveld " terminal"?
 en verder:
  Waarom drukken we harder op de toetsen van de afstandsbediening als de batterijen bijna leeg zijn?
- Waarom dragen Kamikazepiloten een helm?
- Hoe heeft men de borden :" Verboden op het grasveld te lopen" in het midden van het grasveld kunnen zetten?
- Waarom vinden analfabeten het leuk om lettertjes in hun soep te hebben?
- Toen de mens ontdekte dat de koe melk gaf, waarnaar was hij op dat moment eigenlijk op zoek?
- Waarom heeft die oen van een Noah die twee muggen niet doodgemept?
- Krijgen de arbeiders bij Lipton ook "koffiepauze"?
- Waarom krimpen schapen niet als het regent?
- Ik koop een nieuwe boemerang, hoe krijg ik mijn oude kwijt?
- Waarom hebben etablissementen die 24 uur op 24u open zijn sloten?

Heb je een paar keer kunnen glimlachen? Dan is mijn dag goed! 

Als je zelf ook nog zo'n vragen hebt, hou je niet in!!!

Afsluiter:
Elke dag heeft twee handvatten. Je kunt het handvat bezorgdheid vastpakken of het handvat enthousiasme. Zoals je keuze is, zo zal je dag zijn.

Gisteren wat bezig geweest in de tuin en hopen prei ingevroren ( stond nog in de tuin) en daarbij tranen met tuiten geweend,... ik doe dat ook bij ajuin.
Vandaag lekker niks doen, enkel een cake bakken om mijn half bedde wat te verwennen want door dit blogje heb ik hem wat verwaarloosd  .
't Zit er niet in om veel actiever te zijn vandaag trouwens mijn "lapke" laat mij weer in de steek en heeft weer zijn kuren.
Op aanraden van mijn half bedde ben ik naar Word overgeschakeld om mijn tekst te typen want hij  denkt dat het daar niet zal gebeuren en verdorie nu staat hij op mijn vingers te kijken en natuurlijk doet hij het niet! Je zou er toch iets van krijgen.
Ik verdenk er mijn Lapke van  "vrouwelijk” te zijn . Zou het proberen de man te charmeren door enkel bij soortgenoten kuren te hebben?

Hoor tijdens het typen dat mijn juke- boxke even niet perfect werkt. De muziek blijft soms hangen. Sorry maar daar kan ik niets aan doen, de link naar internet zal af en toe niet goed zijn zeker( slechte lijn)?

Ik kan het niet meer aanhoren en de inspiratie is er ook niet dus ... boys en girls, see you later ...

Afsluiter: Vond een Jiddisch spreekwoord en ....niet mis!
Benader een bok nooit van voren, een paard nooit van achteren en een dwaas van geen enkele kant.

Voilà " taak volbracht" alleen nog afwachten of het nu ok is!!!!
Ik heb het natuurlijk over de bril van ma. Oude glazen zitten terug in de bril voor ver, die voor dichtbij is gebleven. Maar of de klachten over zijn????
Pazke vertelde op haar blog dat het verkeer niet te doen is. Hewel, innige deelneming, maar je moet dan eens de E313, ring rond Antwerpen , de E17 , de E40 en dan nog de lokale wegen proberen af te leggen in een normale tijd  
We zullen volgende week nog tweemaal dat traject mogen doen. Eerst om de tweeling op te halen bij de ouders van de schoondochter en dan op Paaszaterdag om terug die richting uit te gaan (Ruiselede) om naar de begrafenis van een familielid te gaan en juist nu zitten we met die 2 kleinen. Ze zullen weer een dagje bij omi en opi moeten blijven... Allé niemand kiest zijn laatste uur maar dit komt wel heel ongelegen. Maar we slaan er ons wel door. Heb al de nodige telefoontjes gedaan om éen en ander te regelen. Zo blijft ne mens bezig hé....
Heb een juke-boxke aangelegd met tips van tante Lips. Je kan hier nogal bezig zijn op dat blogske. Mijn half bedde heeft al een paar keer " bijna" op zijn kin moeten kloppen. Ik was zodanig bezig dat ik vergat om eten te maken!! Eén keer een maaltijd overslaan zou voor mij geen kwaad kunnen, maar mijn vechtgenoot moet dat niet proberen dus......
Bojako moet wel veel eieren beloofd hebben aan de "Klaren"  want ze beloven morgen goed weer. Allé vandaag want 't is weeral laat geworden.

Afsluiter:
Gelukkig zijn betekent activiteit- het is een stromend water, geen stilstaande plas.

Ik heb jullie onlangs verteld dat we met ons ma naar de oogarts geweest zijn. Nu had die "PIPO", (sorry maar na zijn reactie heeft hij van mij  een nieuwe naam gekregen) nieuwe glazen voorgeschreven voor haar beide brillen. Wij zijn dan ook direct geweest om die te laten maken. Intussen zijn de brillen vervangen. Die voor dichtbij valt mee, maar haar bril voor ver is een ramp!!Blijkbaar ziet ma nu alles scheef (!!!) en krijgt ze koppijn!!! Ik heb haar al gevraagd of ze misschien een glaasje teveel op had, maar die grap had ze niet goed begrepen
Ik vermoed dat de nieuwe glazen niet de goede zijn voor haar maar ja die dokter had ook niet veel geduld. Blijkbaar als je oud bent "steekt het niet meer zo nauw " zoals wij dat zeggen en als je ons ma opjaagt dan loopt het gegarandeerd mis en dat had die Pipo gedaan dus...
Nogal een geluk dat ik niet toegegeven heb aan ma haar verzoek om een bril met dubbel zicht aan te vragen!!!
Omdat ze beide brillen moest vervangen en de dokter aanraadde  om die voor ver stilaan door te dragen, dacht ons ma dat 1 bril beter zou zijn en .....goedkoper!!! Van die laatste illusie heb ik haar direct afgeholpen  trouwens 1 bril met dubbel zicht ...dat zou nooit lukken!!!!  En dat blijkt nu al...
Dus gaan we nog snel even op en neer naar het Wilde Westen om dat daar in orde te stellen voor de tweeling hier is want dan wordt het moeilijk om tot bij haar te gaan.Vandaar nog rap een " vitessepil" nemen om er helemaal bovenop te geraken en  dan  zoeken naar een oplossing... Maar ik vermoed dat de oude glazen er terug in moeten   Dat wordt een moeilijke bevalling!
Ze zou ook een oorapparaat moeten hebben maar ik vrees dat we hiermee dezelfde toer opgaan. Al die veranderingen zijn niet altijd een verbetering voor zo'n oude mensjes en zeker niet voor zo'n zenuwpees als ons ma.
Ik vraag dan altijd aan mijn half bedde:" Ga ik ook zo worden?"....
Hij zwijgt dan wijselijk   maar denkt misschien .... "Nog erger "
Maar kom ik wil duimen om te worden zoals ons ma op haar 88j.
 "Wij moeten eerst nog zover geraken" , zeg ik steeds...
Dus beste mensen met " de wind van achteren " zullen we hopelijk snel bij haar zijn... en aan de wind zal het momenteel niet liggen hoewel ... die is fel verminderd!

Afsluiter: Wie zijn geestdrift behoudt, wordt wellicht ouder van jaren, maar nooit oud.
( Camiel Huysmans)

Ik las gisteren een artikel in de krant over een Siamese tweeling uit Minesota. Ze zijn 18 jaar oud hebben elk een hoofd maar delen éen lichaam.. Ze hebben twee benen, twee armen, twee borsten, éen set geslachtsorganen en éen lever maar elk een eigen maag en samen twee linkernieren. Van hun 4 longen zijn er twee met elkaar vergroeid. Ze hebben twee harten. Daarom zouden ze perfect kunnen gescheiden worden maar dan belanden ze beiden in een rolstoel en zouden ze veel hobby's niet meer kunnen uitoefenen.
Hun zenuwstelsel is met elkaar vergroeid, maar ze voelen elk maar éen van beide armen. Toch is coördinatie geen probleem. Zelfs typen en pianospelen lukt snel en zonder problemen.. .Hoe ze het doen daar hebben ze geen antwoord op.
Wat wel een probleem vormt, is dat ze totaal verschillend zijn en ze hebben elk een eigen willetje. De ene draagt graag roze, meisjesachtige spullen de andere niet. Omwille van die verschillende smaak moeten ze voortdurend onfderhandelen.
Omdat hun kledingslijn zo verschilt, kiezen ze om beurten hun outfit. Als ze uitgaan durven ze zich zelfs elke in hun eigen stijl te kleden. Een speciaal ontworpen topje met een verschillende uitsnit, een broek met twee verschillende pijpen en aan elke voet een andere schoen... zo redden ze het. Die kleren worden speciaal voor hen ontworpen.
Op hun 16e leerden ze autorijden. Ze moesten elk hun rijbewijs halen en legden dus twee keer een rijexamen af! Ze rijden samen auto en net als hun andere bezigheden is dat een kwestie van verbluffend teamwerk. Het meisje met het rechtse hoofd bedient de pedalen en de versnellingspook. Het andere meisje is verantwoordelijk voor de lichten en de richtingsaanwijzer.
Op school leggen ze beiden examens af en naar de cinema gaan betekent twee tickets. Als een van de twee ziek is, moet de ander noodgedwongen ook in bed blijven. .... Beiden willen ooit kinderen...
Als je dat allemaal leest dan pas besef je hoe dankbaar je moet zijn met gezonde kinderen en kleinkinderen. Je vindt het allemaal zo vanzelfsprekend maar is het dat ook?
Er hoeft niet veel mis te gaan om serieuze problemen te hebben.
Ik vond het een heel ingrijpend verhaal en het stemde mij tot nadenken.Zes gezonde kleinkinderen komen hier met de regelmaat van de klok binnenvallen. Soms wordt het al eens wat teveel maar toch mogen we in beiden handen knijpen omdat ze gezond zijn. Het kan ook anders en dan moet je ook verder met je leven.
Wij hebben ook een tweeling tussen onze kleinkinderen. Ik mag er niet aan denken dat hen zoiets zou overkomen zijn. Ze verschillen ook beiden van karakter en hebben nu al een eigen smaak en willetje. Het moet je maar overkomen!
Ik zal hen volgende week eens extra knuffelen terwijl ik in mijn achterhoofd dat beeld van die siamese tweeling houd.
Twee schatten van kleinkinderen zijn ze , twee keer knuffelen, twee keer genegenheid krijgen, twee aparte wezentjes... Het kan ook anders alleen staan we er niet genoeg bij stil!!.

Afsluiter: 
Sommige mensen mopperen omdat rozen doornen hebben. Ik echter ben dankbaar omdat doornen rozen hebben!(A. Karr)

Toch maar even de dokter erbij geroepen want die hoest was niet normaal. Wat pilletjes slikken en straks ben ik weer de " jonge" dat andere woord dat jullie verwachtten wil ik niet uitspreken .....
Ik heb er de grote middelen tegenaan gegooid want volgende week komt de tweeling een weekje logeren want mama, papa, grote broer en zus gaan skieën.......We zullen maar denken dat het volgende week " Goede week " is zeker en dat we ons paaseieren moeten verdienen!!!!!
Bedankt voor al jullie lieve bezoekjes en steun en.... voor de andere kuchende oma's, "we zien ze toch zo graag hé dus.... nemen we dat erbij!!"
Volgens onze huisarts is het heel normaal wat we meemaken want de weerstand die we hadden bij ons eigen kinderen is weg , foetsjie, en nu moeten we die terug opbouwen.
Niet alle grootouders begrijpen het dat we zoveel tijd met de kleinkinderen doorbrengen , zei hij maar ja niet alle grootouders zijn zo'n " kloekhennen" als yours truly ( en nog een paar bloggertjes  )
Die stomme virussen zijn precies ook met mijn inspiratie gaan lopen , denk ik want het wil nog niet komen.....
Morgen misschien meer en beter!!

Dus de afsluiter even bij iemand anders gaan zoeken:
De jeugd warmt zich aan de zon van de hoop, de ouderdom aan de kachel van de herinnering.
(Fliegende  Blätter)

Al jaren heb ik bewezen dat het " sterke geslacht" aan deze kant van de barrière staat en wat gebeurt er nu????? Telkens als éen van de kleinkinderen hier is met een verkoudheid of griep... dan heeft oma het ook!!!! Hoe kan dat nu???
Ik ben nochtans niet van het jaloerse type maar blijkbaar heeft dit en  het bezoek aan bepaalde blogs in de voorbije week me toch wat aangestoken ( hé Bojako en Huismusje  ) en lap ik heb het ook zitten. Snotteren en hoesten en koppijn, geen stem ( misschien tot opluchting van mijn vechtgenoot !!!!!)  allé van alles wat niet goed is.........
Zaterdag had ik dan nog mijn metekind ( oudste van mijn broer) op bezoek met de ganse familie ( ze moest  nog steeds komen " nieuwjaren"! )
We hadden het al een paar keer moeten verplaatsen en nu kon ik het niet maken om nog eens een andere datum te zoeken. Kwam daar bovenop  dat de oudste van de dochter kwam logeren tot zondagavond omdat ze daar wilden behangen en twee kleintjes de boel wat tegenhielden. Dus ....hopelijk heeft de kleine het niet opnieuw overgenomen, hoewel ik vrees dat ik het woensdag van hem gekregen heb!!!!!!
Naar het schijnt is het "in" dat grootouders alle kwaaltjes van hun kleinkinderen overnemen. Heb ik bij ons kinderen nooit voorgehad. Soit, vandaag zit ik dus in de " purée"...Nu het weer is toch slecht dus binnen blijven is geen straf!!
Het wordt dus een korte blogkrabbel.
Tot een volgende keer  en breng geen viruskes mee op bezoek. 

Het is weer zover, op 8 maart viert traditiegetrouw  de vrouwenbeweging  vrouwendag.
Dit jaar staat 8 maart 2008 in het teken van de toekomst. Hoe de toekomst van vrouwen en meisjes veilig stellen? .
Ter gelegenheid van de Internationale Vrouwendag plaatst de VN dit jaar het probleem wereldwijd op de agenda. Over de hele wereld worden activiteiten georganiseerd. Ook België viert mee.

Sinds 1910 heeft de vrouwenbeweging haar eigen dag: 8 maart.
Voor het eerst gevierd in 1911: in Duitsland onder impuls van Clara Zetkin, die voor vrouwenrechten en voor stemrecht voor vrouwen streed. Later volgden ook Oostenrijk, Denemarken, Zwitserland en de Verenigde Staten. Sinds 1975, het internationale jaar van de Vrouw, werd deze dag wijd verspreid over de hele wereld gevierd. In 1978 werd 8 maart door de Verenigde Naties officieel erkend als internationale vrouwendag en in sommige landen is dit inmiddels een officiële feestdag (bijvoorbeeld in Italië).
De internationale vrouwendag stond en staat voor het gevoel van solidariteit en strijdbaarheid van vrouwen overal ter wereld. Vrouwen over de gehele wereld komen elk jaar samen om deze internationale dag en de vooruitgang in de strijd voor gelijke rechten en vrijheden te vieren, om opnieuw de aandacht te vestigen op de nog bestaande leemtes, de ongelijkheden, de wantoestanden en het onrecht. Vaak wordt er specifiek aandacht besteed aan een welbepaald thema zoals vrouwenrechten, geweld op vrouwen of armoede bij vrouwen.

Vinden jullie dat het nog nodig is om zo'n dag te houden?
Ook de mannen mogen hun mening geven!!

Ik ben niet direct een " dolle Mina" maar wil toch  een kleine persoonlijk ode aan de vrouw toevoegen! ( mag het ?)

Weet je wat een vrouw al doet?
Luister eens, onthoud het goed!
Koken, bakken , kuisen , wassen
en daarnaast op kindjes passen.
Winkel uit en winkel in,
Steeds op pad voor haar gezin.
Spelen, luisteren ,houden van,
in harmonie met kind en man.
Als het kan ook nog gaan werken,
om 't budget niet te beperken!
Als je weent  je tranen drogen,
ben je droef, maakt  je weer opgetogen.
Vrouwen zijn sterk
kijk maar naar hun werk.
Snel en netjes gedaan
Waar halen ze de energie vandaan?
(Natoken 0/03/2008)

Niets houdt jullie tegen lieve dames om hier nog iets aan te breien!! Ben benieuwd.

 Afsluiter: De vrouw vraagt met het hart, de man met de mond.(Eroevin)

Ieder heeft in zijn eigen dialect die typische woorden.
Zo'n vergelijk kan soms heel grappig zijn .
Mijn buurvrouw (neen niet Pazke) wil dat ik zo stilaan " Antwaarps" spreek maar na 25 jaar hier te wonen, blijf ik toch nog de voorkeur geven aan mijn eigen streekdialect.
Niet dat ik geen moeite doe om me aan te passen. Maar in mijn  AN  haal je dat West Vlaams accentje wel altijd uit en ik ben nog steeds fier op mijn roots!!!!
Omdat mijn buurvrouw en ik nogal aardig wat bezig zijn met bloemen in onze tuin, leidt dat soms tot grappige verwarringen als we het over bepaalde bloemen hebben.
Terwijl ik spreek over "  jodengeld" dat zich zo gemakkelijk overal zaait, duurt het een tijdje voor zij dat linkt aan Judaspenning......
En zeg nu eens zelf wat benadert meer de aard van de bloem, het woord " 12 apostels" of gladiolen???( denk even aan de vorm van de bloem!!)
We houden allebei van anjers omwille van de bloem en de geur, maar voor haar zijn dat " genoffels " en voor mij  " vuilneuzen"!!!
Lupinen hebben we in alle kleuren en als er een nieuwe kleur bijkomt dat wordt het zaad mooi gedeeld maar wat zij dus lupinen noemt, zijn voor ons " koffiebonen"... Nogmaals heel benaderend als je de bloem bekijkt!!!!
Stinkertjes heten niet alleen Afrikaantjes maar ook tageten. Ik hou het bij het eerste. En zo kunnen we door gaan.
Heel in het begin toen wij hier woonden was winkelen ook niet altijd simpel.
Een " kieken zonder kop" is hier een blinde vink dus daar sta je dan maar als je de eerste keer zo'n kieken vraagt .
Wij kopen hesp maar waarom hier heps??
Een beuling is bij ons bloedworst terwijl bloedworst hier iets anders is...
Wij maken een broodje gekapt en hier een broodje gehakt.
Bij ons geeft een vrijer zijn lief een pieper, maar hier geeft een "lief  zijn of haar lief "een bees!!!
Een bees ( uitgesproken beze) is bij ons een bes en dat is toch wat anders dan een zoen dacht ik!!!
Onze lattenstore is hier een blaffetuur en onze blaffeturen blijken hier luikens te zijn!!!!
Bij ons thuis gebruikten we in de tuin een "kortewagen" hier is dat een kruiwagen ( dat hebben we nu stilaan overgenomen!!!)
Wij dragen kloefen in de tuin , hier klompen.
Als het heel hard regent, zeggen wij: " trint mollejongen". of " trint kattejongen"
Als wij iemand aanmanen is het met " gow", hier "allé kom...."
Als wij wandelen en een mooi huis voorbijkomen ,spreken we van " 't is een schone doeninge"...
En als je echt de koopwoede hebt dan  zeggen we :" Ie è zoveel goesting als geirnaars (garnaal) poaten" !! 
En zo kunnen we doorgaan.
Tot voor een paar jaar woonde nog een rasechte West Vlaming in de straat en we plaagden de buurvrouw vaak door samen ons dialect te spreken als ze erbij stond. Jammer genoeg is die persoon weg en oefen ik ons taaltje niet zoveel meer.
 Ik vind het spijtig dat stilaan dat typische streekdialect vervaagt. Het is zo kenmerkend voor een volk en heeft zijn eigen charme..
Bij ons ma wordt er nog volop West Vlaams gesproken, maar ik vrees dat er na haar veel woorden en uitdrukkingen uit onze woordenschat zullen verdwijnen want ons kinderen verstaan het wel maar spreken het niet.
Wat hiervan de bedoeling is???
Gewoon even aangeven dat " ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is"

Afsluiter: De rook van het eigen huis is dierbaarder dan het vuur van de buren( Lucianus)