Griep en bronchitis

AWELLLLLL… DAS DE OPLOSSING VAN ONZE GELDPROBLEMEN!

Het is september in een dorpje in onze mooie Ardennen. Het regent en het dorpje lijkt verlaten. Het is een moeilijke tijd. De inwoners hebben allemaal schulden, en leven op krediet.

Plots verschijnt een rijke toerist ter plaatse ... en stapt het enige hotel van het dorpje binnen. Hij legt een bankbiljet van €100 op de balie, en gaat naar de eerste verdieping om een kamer uit te zoeken. De hoteleigenaar pakt vlug de € 100, en rent naar de slager om zijn schulden te betalen. De slager pakt die €100 aan, en gaat spoorslags naar de varkensboer om zijn schulden te betalen. Op zijn beurt rent die naar de verpachter, en betaalt zijn schulden af. De verpachter haast zich naar de enige prostituee in het dorp die, vanwege de crisis, haar diensten op krediet aanbiedt... en betaalt haar zijn schulden. De prostituee haast zich naar het hotel, en betaalt de hotelier de kamerhuur. De hotelier legt de €100 weer op de balie. Op dat moment komt de rijke toerist naar beneden, neemt de €100 van de balie, omdat hij niet tevreden is over de kamer.

Niemand heeft iets verdiend, er is niets veranderd, maar het hele dorp is wel schuldenvrij…

De wereldeconomie teruggebracht tot de basics!!!!!

Moet je daar nu jaren voor naar de universiteit!!!!!

Sneeuw is in het land en sommigen vinden dat hatelijk en voor anderen is het een wit genot...Als ik aan sneeuw denk dan zie ik het zo....

Ik ben aan het oefenen want binnenkort zijn we in gezelschap van  vrienden uit mijn streek en ik wil niet uit de toon vallen  :)

Bajoat( mo): toch wel, natuurlijk!

Baggedoet: jij wel

Bakk'ndoe: ik niet

Baneen: nee toch

Bannink, baninnuk: ik niet

Bannint: maar neen

Batt'ndoet: toch niet

Bazz'ndoen: zij niet

e Kuuskienge: een poetsvrouw

Pertank(s): nochtans

Streke groak'n: op tijd klaar geraken

Toetton: tot later

toet, tendoet: jawel; maar neen

Oef , ik ben het nog niet verleerd!

Als er niets anders te vertellen valt ..dan is er nog altijd een vleugje humor

Een man en een vrouw gingen met vakantie naar Jeruzalem. Tijdens hun verblijf aldaar overleed de echtgenote. De begrafenisaannemer troostte de echtgenoot en zei:

'Je kan het lichaam per schip naar huis sturen voor 5.000 dollar of je kan haar hier begraven, in het Heilige Land, het Uitverkoren Land tegen de prijs van 150 dollar.'

Wat denkt u dat de echtgenoot zal doen? En waarom hij doet wat hij meent te moeten doen?

De echtgenoot dacht even na maar zei uiteindelijk dat hij haar liever naar huis wou verschepen.

'Waarom toch', zei de begrafenisaannemer die niet begreep waarom de man zoveel geld wilde betalen.

'Waarom wil je 5.000 dollar uitgeven om haar per boot mee te nemen naar huis, terwijl het voor u toch heerlijk moet zijn te weten dat ze hier in het Beloofde Heilige Land kan begraven worden voor slechts 150 dollar?'

De man antwoordde op de koele, ernstige toon die hem al die jaren had getypeerd. 'Lang geleden,' zei de man, ' stierf hier een man, werd hier ook begraven en drie dagen later verrees hij. Ik kan dat risico niet nemen.'

Vandaag is de dag van de poëzie en dit gedicht past daar perfect bij.

Ken je de oorsprong en de betekenis van het woord: NACHT ?

Ziehier de uitleg

In heel wat Europese talen wordt het woord NACHT gevormd door de letter 'N' gevolgd door het cijfer '8' in de respectievelijke taal. De letter 'N' is het wiskundig symbool voor het oneindige, gevolgd door het cijfer 8, dat eveneens symbool staat voor het oneindige.

Dus, in al die talen, betekent NACHT de eenheid van oneindigheid.

Enkele voorbeelden:

PORTUGEES : noite = n + oito (8)

SPAANS : noche = n + ocho (8)

FRANS: nuit = n + huit (8)

ITALIAANS : notte = n + otto (8)

ENGELS : night = n + eight (8)

DUITS: Nacht = n + acht (8)

NEDERLANDS : nacht = n + acht (8)

Interessant, toch? Trouwens, als je 8 horizontaal neerlegt is dit ook het symbool voor... het oneindige!

Zalig diegene die de kennis doorgeeft en die je ten minste 8 uren slaap aanraadt!

Zondag nog een samen geweest met de familie langs T zijn kant .. een gezellige West Vlaamse bende waar een grol en geplaag niet uit de lucht is en dat allemaal overgoten in sappig West Vlaams.

Al zo lang ik hier op deze bol rondloop als Westvlaamse heb ik het gevoel dat wij meestal bekeken worden als “ die van achter de kuppe”… maar geloof mij die tijd van schuchtere en onmondige WVLamingen ligt allang achter ons.. Trouwens de geschiedenis heeft bewezen dat missionarissen en ondernemers vaak uit die verloren hoek kwamen.

Toen we hier in het Antwerpse kwamen wonen ( al zo’n 32jaar geleden) werd er vaak met een glimlach gereageerd op ons taaltje en het feit dat we van uit dat hol van pluto kwamen. Soms kon ik me eraan ergeren maar geloof me ik wist mijn mannetje te staan tussen “die Stedelingen”. Intussen trek ik me dat al lang niet meer aan en wordt er nog eens lachend verwezen naar mijn roots dan deert het me niet meer integendeel ik ben er fier op want wij hebben intussen die “ stedelingen” al lang bijgebeend!

Het was voeger wel zo dat veel mensen onze provincie verlieten na het studeren, maar dat betekent niet dat zij zich geen West-Vlaming meer voelen. En ga ik zo eens kijken dan valt me op dat onze maatschappij toch kleur krijgt dank zij bepaalde West Vlamingen. Wat zou het cabaretwereldje zonder Wouter Deprez, Kama, en Geert Hoste zijn? Wat zou de ruimtevaart zonder Dirk Frimout zijn? Wie heeft er nooit over het zogenaamde Flanders Language Valley gehoord met de oprichters Jo Lernout en Pol Hauspie? Weliswaar is dat fout afgelopen maar de basis van de spraaktechnologie komt toch uit die hoek! Er zou nooit een Omega Farma geweest zijn zonder Marc Coucke en zo kan ik ook in het verleden belangrijke West Vlamingen opnoemen.

Kortom West-Vlamingen blinken op veel domeinen uit, maar zijn vaak nog altijd veel te bescheiden. Daarom willen wij even stellen dat West-Vlamingen niet altijd bescheiden hoeven te zijn en best wel trots mogen zijn op hun cultuur, taal en inwoners. Uit onderzoek blijkt trouwens dat West-Vlamingen de slimsten van België zijn. Zij zouden de grootste slaagkansen hebben om hun bachelor in drie jaar af te werken.

Ik zou willen dat het spreekwoord “ Doe voort en zie niet om” veranderd wordt in “Doe voort, maar wees trots dat je West-Vlaming bent”

In ons Belgenland is het deze winter tot nu vooral al heel nat en regenachtig geweest al kregen we de laatste dagen toch een winterprikje.

Ik ging eens zien naar vroeger en vond dat in de overgang van 1962-63 Koning winter Europa zodanig in zijn greep had dat deze geboekt staat als de strengste winter van de 20e eeuw en de koudste sinds de revolutiewinter van 1789. Maar ik veronderstel dat velen van jullie zich dat niet meer zullen herinneren. Ik ben benieuwd of de 21ste eeeuw dat record ooit nog zal breken met de opwarming van onze aarde?

In 1962-63 heeft het van eind november tot half maart onafgebroken gevroren en regelmatig gesneeuwd. Door de langdurige vorst raakten bevaarbare waterlopen dicht gepakt van het ijs en ook de Schelde en het Albertkanaal moesten met de zware middelen open gehouden worden.

Op 15 januari 1963 werd zelfs een deel van de Noordzee in ijsschotsen herschapen, nooit meer gezien sedertdien. Het openbaar leven werd zwaar beïnvloed door deze barre Siberische toestanden. Scholen werden een tijdlang gesloten, de bevoorrading werd erg bemoeilijkt en het leger en de civiele bescherming werden ingezet om de bevolking van levensnoodzakelijke behoeften te voorzien. Isolatie in een woning was een onbekend begrip in die tijd en vele gezinnen vielen zonder water omdat de waterleidingen kapot vroren. Ook behoorlijke verwarming was een probleem, velen verwarmden toen hun huis met een kolenkachel en de bevoorrading van kolen verliep erg stroef.

Of het deze winter was, weet ik niet meer maar ik kan me wel nog strenge winters herinneren en hoe ons ma dan regelmatig emmertjes antraciet in het kot moet scheppen of de sneeuw van het trottoir moest ruimen om langs het huis te geraken en hoe de vorst kanten tekeningentjes op de slaapkamervenster toverde. Het was dan letterlijk alle hens aan dek . We hebben inderdaad geen winters meer als vroeger … gelukkig maar.

Pazke vroeg in een reactie of dat glijden op ijs van mij ( of de poging daartoe !!) betekent dat ik nog steeds een stukje kind in mij heb of dat het oud zot  zich laat voelen?

Ik denk dat het beide is Paz…Ik verzet me nog steeds met hand en tand tegen dat cijfer dat er binnenkort bijkomt en eerlijk? Ik voel me nog relatief jong , niet meer piep maar dat hoeft ook niet want als ik de fratsen van mijn jeugd moet herhalen dan weet ik maar één plaats waar ze “oudjes” met zo’n gedrag steken en dat is geen optie..

En wat dat "oud zot " betreft… heerlijk toch zo af en toe , je krijgt er zelfs de slappe lach van en voor zover ik weet is lachen nog steeds een goede medicijn tegen alles en nog wat! Ik voel me bij lange na nog niet rijp om gewoon elke dag kaartje te leggen in een rusthuis… geef me maar de vrijheid en ik zal dat wel op mijn manier invullen en een stukje kind behouden .. als dat kan .. zalig gewoon! !

De winter laat zich eventjes voelen. Het wordt vroeg donker en de temperatuur daalt. Voor mij hoeft dat niet echt want ik heb niet direct iets met de winter. Kou, sneeuw, ijs, gladheid… ik moet er niets meer van hebben . Dat was vroeger wel anders. In de tijd dat ik nog een klein Natoken was, vond ik dat juist heel mooi. Spannend ook wel. Het kon me niet vroeg genoeg gaan vriezen en sneeuwen. Vooral sneeuwval in de avonduren vond ik prachtig. Er heerste dan een serene rust, de omgeving lichtte op. Dan zat ik met mijn neus tegen het raam gedrukt te kijken naar de neerdwarrelende sneeuwvlokken. En als ik dan de volgende ochtend naar buiten stapte en bij elke voetstap de sneeuw onder mijn botten hoorde knisperen, genoot ik met volle teugen. En dan ging ik samen met mijn zus een lange glijbaan maken. Dan werd eerst de sneeuw stevig platgetrapt en daarna aanloopjes en glijden maar. Langzaam maar zeker verscheen er dan een spiegelgladde ijsbaan. Het was dolle pret.

Maar ja, dat was toen. Inmiddels meer dan een halve eeuw geleden. Met het klimmen der jaren ben ik steeds minder van de winter gaan houden. Het gekke is dat ik het eigenlijk wel mooi vind als het sneeuwt.  Er heerst dan nog altijd een serene rust en de omgeving licht mooi op. Maar ik zit niet meer met mijn neus tegen het raam gedrukt te kijken naar de neerdwarrelende sneeuwvlokken. Dat ik dan geen glijbaan meer maak in mijn tuin, vind ik niet erg ook die behoefte heb ik allang niet meer hoewel.... Ik heb me er toch ook een paar weken terug op betrapt dat ik nog even probeerde of de sneeuw wel glad genoeg was...Toch nog een restantje van vroeger? 

Elke dag een stapje dichter bij dat volgend trammetje, dat is wat ik bij momenten denk de dag van vandaag. Maakt het mij blij of droevig of weemoedig? Het maakt mij in de eerste plaats blij dat ik dat wellicht haal wat 4 van mijn vriendinnen niet gegund was... en dan gaat een mens al eens mijmeren....

Het was voor ons hier niet de eerste sneeuw maar wat ik gisteren op de Druivelaar las , past volledig  bij wat de sneeuw met me doet ....

Als de eerste sneeuw gevallen is, lijkt het alsof het huis waarin je woont , in een ander werelddeel is neergelaten. Zelfs binnen ziet het er anders uit! . Alle kamers lijken kleiner en gezelliger. Buiten, waar gisteren nog de tuin was, ligt nu een witte , glinsterende vlakte en het dorp daarachter lijkt op een sprookje van Grimm. Natuurlijk zijn de kinderen opgewonden, maar ook de volwassenen hangen langer rond en praten langer dan gewoonlijk voor ze aan het werk gaan. Niemand kan bij de ramen vandaan blijven. Het is niet zozeer de sneeuw zelf, de aanblik van de toegedekte wereld die zo betoverend is, als wel de komst van de sneeuw, de plotselinge verandering, een toverachtige gebeurtenis! ...

Jeske merkte op dat het al maandag is en inderdaad .. ik had het logje voor het weekend geschreven maar om de een of andere reden een verkeerde datum op gezet en daardoor nu pas geplaatst.. ik vrees dat die lumbago zich ook wat in mijn kopje genesteld heeft .. soit... intussen betert het verder elke dag een beetje dus zo ging het " verhaal" ...

Weeral een weekend voor de deur met gelukkig wat zon... De eerste zonnige dag van het jaar denk ik en daar hebben we van geprofiteerd om een wandeling te maken en wij waren niet de enigen die blij waren met die zon. Een dikke jas , muts op en dan goed doorstappen en zo krijg je  het nog lekker warm ook!

Zelf ben ik een paar dagen uit  circulatie geweest met een lumbago .Dat ding is nog niet helemaal weg maar kine en oefeningen doen hun werk.

Het begon vorig weekend na een pijnlijke nacht en een nog "pijnlijkere" rug bij het opstaan..

Wat had ik verkeerd gedaan? Google wist dat slijtage aan de basis kan liggen maar daar wil ik niet aan denken en nog minder bij stilstaan

T vroeg wat ik gedurende de nacht uitgespookt had want hij had me de dag voordien niet horen klagen.. Maar ik had het voelen aankomen al weet ik waarachtig niet waardoor het gebeurd is! De kine dacht dat turnen vrijdag niet direct een goed gedacht was maar ja .. biebie wilde het toch proberen ... De opwarming viel mee maar die grondoefeningen voor rug- en buikspieren kwamen inderdaad nog wat te vroeg... Ik heb dan maar gewoon wat zelfstandig geïnproviseerd met de beentjes in de lucht tot groot jolijt van de bende maar frustratie van mezelf. Tsja, hoe meer dat trammetje 7 nadert hoe "krakelmiekerig" het hier wordt en dat willen we niet hé?

Maar "' kzal moa ni kriepen zekre, kzin doa te out voorn?"

Een fijne week aan iedereen hier op doortocht!

<

Vliegt er ergens een heks op een bezem rond en steelt ze mijn blogtijd ... of is het een voodoovloek? Nuchter blijven Natoken... ik moet het in die hoek niet zoeken het ontbreekt me momenteel gewoon aan tijd.

Al eens  nagegaan in hoeveel uitspraken het woord tijd voorkomt?

- Je tijd verprutsen ( nodeloos werk doen)

- tot in de pruimentijd ( tot later )

- met tijd en boterhammen komt alles ok. ( iemand geruststellen)

- kwaliteitstijd ( tijd voor jezelf nemen)

- de goede oude tijd...daar moet ik geen tekeningetje bij maken zeker want wij senioren zijn in die tijd geboren. 

En zo kan ik blijven doorgaan en wordt dit een ellenlang epistel maar het is slapendstijd dus...

Een W VL afsluiter:

" 'k goa min skippe afkuuusn"  =  ik ben weg!

Dit vond ik in mijn mailbox en dacht ... zo is het toch?

Geboren in de jaren 1940- 1960 , of sommigen (die nog taaier zijn) nog iets vroeger.

Wij waren de sterken uit de jaren '50... 60... 70 Vooreerst hebben wij een normale geboorte overleefd. Onze moeders namen aspirines, aten vinaigrettesaus, mayonaise en desserten en zij werden niet getest op suikerziekte of cholesterol. En na dat trauma werden wij op onze buik te slapen gelegd in kinderbedden geverfd met mooie blinkende loodverf. Er waren geen kindersloten op de deuren en als wij met de fiets reden, hadden wij basketbalpetten op en geen helmen. Als baby of kind reden wij mee op de schoot van moeder in auto’s zonder gordels, noch kinderstoelen of opblaasbare kussens. In de bak van een camionnette zitten, of op het paard van Boer Zutter, op een zonnige dag, was altijd een belevenisen iets héél speciaal. Wij dronken putwater of water van de kraan en geen water uit een plastic fles. Wij aten taartjes, wit brood, echte boter, spek met eieren en beukennootjes en walnoten die al op de grond lagen. Wij dronken warme chocolademelk met echte suiker erin. We hadden geen last van obesitas. WAAROM ? Omdat wij steeds buiten speelden. Daarom!!

Wij verlieten de woning ’s morgens vroeg om naar school te FIETSEN (er waren toen geen moeders die ons met de auto even konden brengen), of om heel de dag te spelen in de frisse lucht en dit op voorwaarde dat we ‘s avonds bij donker thuis waren. (of als de straatverlichting begon te branden) Onze ouders wisten helemaal niet waar we uithingen. We hadden geen gsm, maar we hadden ook Dutroux nog niet meegemaakt. We hadden "vuile kleren om te spelen" en "schone kleren" om op bezoek te gaan. Wij hadden uren nodig om ons speelgerief zelf te maken. Wij hadden geen Playstations, Nintendos, X-box, iPod enz. Er waren geen videospelen, geen 150 tv kanalen, geen videofilms of Dvd’s geen stereoketens. Voor 18 uur keek je alleen naar het 'testbeeld' (als er al een TV was) Er waren geen computers of internet.

WIJ HADDEN NOG VRIENDEN en wij gingen buiten om met hen te spelen. Wij vielen uit bomen, sneden ons, braken af en toe een arm, been of een tand, We gingen appels en peren "plukken" en er waren daar geen gerechtelijke vervolgingen voor, om iemand daarvoor de schuld te geven. Als we dan toch gepakt werden, dan kregen we een pak slaag en thuis hielden wij wijselijk onze mond. Wij kregen voor onze 12de verjaardag een grote fiets, speelden met stokken als degen, een deksel van de vuilbak als schild, katapulten, slingers, boog en rieten pijlen met vooraan een grote nagel... We maakten van oude messen, goede werpmessen en oefenden ons op een boomstam of een oude vogelpikdoel uit het café. Ondanks dat men ons vertelde dat wij ons ogen konden verliezen of ons gingen kwetsen met die dingen hebben wij dat allemaal overleefd.

Wij reden met de fiets of gingen te voet tot aan de woning van een vriend en gingen gewoon langs achter binnen. Wij waren er van harte welkom en schoven soms mee aan tafel voor het middagmaal. Het idee dat onze ouders ons uit de gevangenis dienden te halen, was absurd, dat bestond gewoon niet. Zij waren Met en Voor de wet en Met de leraars.Als we op school een straf kregen, kregen we thuis nog eens extra straf erbij!

Onze generaties hebben enkele van de beste ondernemers, denkers en uitvinders van alle tijden en van heel de wereld voortgebracht. Deze jaren brachten een explosie van nieuwigheden en nieuwe ideeën. Wij hadden de vrijheid om te proberen, de schrik voor het falen, het succes en de verantwoordelijkheid die er mee gepaard ging. Wij hebben geleerd om dat te beheersen en om daar mee om te gaan.

Als U één van hen bent? PROFICIAT!

Het is helemaal niet mijn stijl en normaal geef ik er ook niet aan toe maar vandaag heb ik zin om sjagrijnig te zijn en het ook te vertellen…

“Ik hou van alle vrouwen…” euch .. dat is het liedje ik bedoel ik hou van alle seizoenen maar dan moeten ze ook geen verstoppertje spelen en uitkomen voor wat ze staan.. dat halfslachtige gedoe van de laatste weken, regen en wind en welke gure wind… nee dat is voor mij geen winter maar herfst en ik krijg zo stilaan het gevoel dat we meer herfst hebben in ons Belgiekske dan iets anders..en ik ben dat beu..

Ik voel de vochtige koude tussen mijn schouderbladen grienen en is het maar een gedacht of kraken die gewrichten ook meer dan anders? Aan het licht moeten we ons ook niet optrekken want de sombere dagen volgen mekaar razendsnel op en kunstlicht is nu niet echt iets wat een mens opkikkert! Ik kan aan het bakken slaan zoals Ani en zo een heerlijke geur door de keuken jagen maar ook daar word ik ook sjagrijnig van want dan denk ik aan die weegschaal die door de feestdagen meer omhoog kijkt dan omlaag en dan vergaat ook mijn zin in bakken…Opruimen heb ik al gedaan en ik heb geen zin om het zomaar opnieuw te doen en om een boek te lezen voel ik me momenteel te “onrustig” .. ze zouden in W VL zeggen :” ze heeft geen zittend gat”!!

Ja zo is het momenteel…Ik ben het binnenzitten zat , voor een wandeling vind ik die snijdende wind wat teveel eraan, mijn echte dierbare vriendinnen zijn ofwel al naar de eeuwige jachtvelden vertrokken of wonen te ver.. Mijn lieve buurvrouw zit in een serieuze depressie en het valt niet mee om lang op haar in te praten en mijn halfbedde kan ik niet blijven ambeteren hé? Ik denk dat ik zon nodig heb maar ja wie niet? En zeg me niet dat ik geen reden heb om sjagrijnig te zijn, ik weet het .. ik heb zoveel om content te zijn en toch gaat het me niet af…

Ach ik zal me maar niet teveel rollen in zelfmedelijden en geklaag zeker, tomorrow is another day en is het niet morgen dan maar overmorgen.. maar ik heb het eens gezegd en hoop nu maar dat het niet aanstekelijk is!

Als W.VL inwijkelinge doe ik nu al jaren mee met die Antwerpse traditie om op de eerste maandag na Driekonigen worstenbrood en appelbollen te eten. Een traditie die eeuwen teruggaat maar het is een lekkere gewoonte, dat kan ik jullie verzekeren!

Er zijn veel hypothesen wat het ontstaan van die verloren maandag en het eten van worstenbrood betreft
Sommige bronnen gaan terug tot in de 13e 14e eeuw .In archiefstukken is soms sprake van een “verzworen maandag”: een Lorreinse akte uit 1231 verhaalt over de “lundi parjuré”, de dag waarop sommige ambtenaren hun eed aflegden.
Andere bronnen zeggen dat machtige gilden rond het begin van de 18de eeuw hun nieuwjaarsfeest organiseerden op “Verloren Maandag”. Een ganse dag werd er gevierd, en kwamen de ambachtslui niet aan werken toe.
Andere bronnen verwijzen dan weer naar de Antwerpse haven. Traditioneel mochten de havenarbeiders op de maandag na de eerste zondag na Driekoningen op kosten van de natiebazen drinken. Daarbij werd hen iets warms te eten aangeboden, samengesteld uit ‘onverkoopbaar’ vlees, en brood. Dat “verloren brood“ zou dan aan de oorsprong liggen van de specifieke naam van die dag.
Het eten van écht worstenbrood, zoals wij dat nu kennen, wordt voor het eerst vermeld in 1913 in het boek van Edward Poffé; "Plezante mannen in een plezante stad”. Het gebruik zou volgens hem pas opgekomen zijn na 1880. Pas na de Tweede Wereldoorlog zorgde het worstenbrood bij de bakker voor een grote toeloop op "Verloren Maandag".
Tot op heden wordt deze traditie gehandhaafd en worden in sommige, traditionele Antwerpse horecazaken de klanten vergast op worstenbrood en/of appelbollen.

Wat er ook van zij, wij doen mee en laten het ons smaken!

Eigenlijk had ik dit logje gisteren willen plaasen maar ik hoopte op een spoedig arrest van de moordenaars vandaar.. Mijn humor gisteren was misschien niet echt goed geplaatst maar anderzijds het leven " moet" doorgaan .. dit even ter zijde!

Het jaar 2015 is amper een week oud en de achtergrond kleurt al rood en zwart! Rood van de vele doden en gewonden bij een aanslag op een krant in Parijs en zwart van de haat die dat uitlokt!

De aanslag in Parijs op het satirische weekblad Charlie Hebdo is een aanslag op ons allen en ik begrijp niet dat mensen met zwaar wapentuig een krant kunnen aanvallen. Een krant is geen oorlogswapen. Charlie Hebdo was een kleine oase, niet veel mensen durfden wat zij durfden maar wat zij publiceerden, moet kunnen. Satire op godsdiensten of religieuze of andere prominente hoofden is van alle tijden . Wat woensdag gebeurde is een brutale aanval tegen onze fundamentele waarden, tegen de vrijheid van meningsuiting die een pijler is van onze democratie en waar we zo voor gestreden hebben. We mogen ons dat niet laten afpakken niet voor ons en niet voor de komende generaties. Die vrijheid moeten we behouden! Maar wat gebeurd is, zal angst zaaien onder mensen op een heel ander niveau dan we tot nu toe waren gewend en toch mogen we ons niet laten verleiden om haat met haat te beantwoorden want waar zou dat dan eindigen?Maar een wereld waarin mannen met kalashnikovs beslissen wat humor is en wat niet, daar kunnen we ons in elk geval ook niet bij neerleggen. En dan nog moorden in naam van de Islam dat is veel aanvallender dan een cartoon ook kan zijn!

O, triestige wereld, is dat dan de hedendaagse beschaving, teruggaan naar barbaarse toestanden zoals eeuwen terug? Arme kinderen en kleinkinderen als er niet drastisch ingegrepen wordt! Is dat de toekomst .. opstaan met terreur en gaan slapen met de volgende bedreiging in het vooruitzicht?

Angst, onrust, wrok, haat, wantrouwen.. moorden en aanslagen wordt dat de maatschappij van de 21ste eeuw? Willen we onze vrijheid en onze prachtige aarde waarop we leven in stand houden dan moeten  alle volkeren die niet akkoord gaan met wat nu gebeurt als één blok die terreurtoestanden voor eens en voor altijd een halt toeroepen. De vraag is alleen hoe?

Moeder Overste van het klooster is wakker geworden in een opperbeste stemming, en beslist de ronde van de kloostercellen te doen.

- Goeie morgen, Zuster Marie-Josephine, ik vind je deze morgen zeer knap, en wat je draagt staat je beeldig!

- Ook goeie morgen, Moeder Overste, maar ik heb de indruk dat U de verkeerde kant uit bed bent gestapt!

Het antwoord beviel haar niet erg, maar toch besliste ze haar cellenrondgang voort te zetten.

- Goeie morgen Zuster Maria, ik vind je zeer goed deze morgen en wat je draagt staat je uitstekend!

- Dank U, Moeder Overste, ik vind U ook netjes, maar ik heb toch de indruk dat U de verkeerde kant uit bed bent gestapt!

De overste bijt zich op de lippen en vervolgt haar rondgang, maar van alle nonnen krijgt ze hetzelfde antwoord. Als ze zo bij de vijftiende non arriveert, staan haar zenuwen op springen en met de tanden op elkaar zegt ze:

- Dag Zuster Noëlla, wees eens vriendelijk en .... vind jij ook dat ik deze morgen de verkeerde kant uit bed ben gestapt?

- Ja, Moeder Overste...

- En waarop baseer je je ???

- U draagt de sandalen van Pater Jozef !!!!

Als W. VL afsluiterou ik hier zeggen

"Die nunnu is over de skreve gegoan!" = tever gegaan