dag drie in Disney

Ik heb het al gezegd dat het een topweek was in Parijs, dus begon het al met aan te schuiven voor het ontbijt ' s morgens.Als twee geroutineerden schoven onze kapoenen aan langs het uitgebreide buffet.
" Alles wat op het bordje komt , moet op", had ik hen nog gezegd, maar ze hadden blijkbaar honger... alles werd netjes opgegeten. Zo, nu konden we er weer eventjes tegen.
Intussen herkenden ze al de bus die ons naar het park bracht. Het was een dubbele gele bus en de kleinzoon vond het zalig om op het verbindingsstuk te staan. Dat draait lekker rond in de bochten en het is een hele uitdaging om daar rechtop te blijven staan.!!!
In 5 min stonden we aan het park. Er was nog heel wat te bezoeken dus konden we onze ontdekkingstocht verder zetten.
Het eerste dilemma lag in Adventure Island nl de hangbrug die ons naar de hut van Robinson Crusoe moest brengen Een paar ontstuimige tieners daagden mekaar uit door hevig te schommelen met de brug. Dat was dus niet het moment om ook de overtocht te wagen, dus duurde het even voor we ons met onze twee " helden" naar de overkant waagden. Maar toen hadden ze ook de smaak te pakken en konden opa en oma om beurt de " overtocht" nog eens overdoen en ze lieten zich blijkbaar toch inspireren door hun voorgangers... We hebben zo'n paar keer balancerend op de koorden de brug overgestoken.... " ça use les souliers!!!!!!!
De doolhof en theepotjes ontbraken ook vandaag niet.Ik word nog "zat " als ik eraan denk dus bleef het ook vandaag bij het filmen van " hun pirouetten".....
Maar de "max", volgens de kleinzoon, was de vlucht in een " echte shuttle!!" in de ruimte.!! Aanvankelijk vond ons kleindochtertje er maar niks aan maar ze wilde niet onderdoen voor grote broer, dus kneep ze eens extra in mijn hand en ging dapper mee....Wat aarzelend begonnen was, eindigde in dol enthousiasme na " de maidenvlucht"!!!! Ons kleindochertje van 3,5 j hield zich heel moedig bij al dat geweld toen we langs de planeten en aanstormende meteoren en vijandelijke ruimtetuigen door de ruimte kliefden......Ze kroop wel heel dicht tegen mij aan maar gaf geen kik, onze dappere meid.!! Grote broer daarentegen zat te genieten en het was van "whaw "en "cool " en "dat was bijna een botsing  hé oma".
We zouden dat later op de dag nog eens over doen.
Op de roller coaster door de Grand Canyon mochten we helaas niet komen omdat ze te klein waren en het te gevaarlijk was, dus gingen we maar naar Peter Pan.We werden op zwevende bootjes gezet en doken dan de duisternis in langs gruweltaferelen en duistere figuren en brandende dorpen en dat liefst zo donker mogelijk.... Niet direkt een geslaagde keuze, want niet voor herhaling vatbaat .....Dat lokte even de bedenking uit dat ze misschien wel iets jong waren voor bepaalde attracties maar de schoolsituatie maakt het niet gemakkelijk om later te gaan tenzij  in een vakantieperiode en dan wordt het wel en heel dure bedoening. Want neem dat  van ons aan : Disney is boeiend voor de kinderen en het bezoeken waard maar heeeel slecht voor de " portemonnaie" ........
Ik heb je al gezegd  dat Piet Piraat uit de gratie was, dus het bezoekje aan zijn attractie werd dan ook op gemengde gevoelens onthaald...
En zo ging ook de tweede dag snel voorbij, moet ik nog herhalen dat we ook deze avond weer allemaal  bekaf waren???

We hadden het hen beloofd en nu moest het er maar eens van komen want volgend jaar zit de kleinzoon in het eerste leerjaar en dan wordt het moeilijker om ze van de school weg te houden.
Dus op een zaterdag ergens in september haalden we de twee oudste kleinkinderen op zodat ze bij ons konden slapen en we de volgende dag op tijd konden vertrekken want met twee kleuters van 5j en 3,5 j is 400 km juist nog te doen in éen keer.
Het eerste uur verliep rustig met twee half slapende  kinderen  achteraan. Maar toen de zon erdoor kwam, groeiden de verwachtingen  en begonnen de vragen : " Is het nog ver oma, zijn we er bijna , is het een groot park"? en ga zo maar door. Toen ik vertelde dat we naar Frankrijk reden zei de kleinzoon: " daar ben ik al eens geweest met mama en papa".
" Ik ook," viel zijn zusje hem bij. Nu was het de kunst om de resterende tijd door te komen.Dit was het moment om een zanguurtje in te passen!!. Vol enthousiasme begonnen we aan ons " repertoire". We gingen van " In het bosje staat een huisje", naar " het klein stationnetje" en daarna zagen we " de zon zakken in de zee", en " de boom op de bergen staan". Dat was een nieuwe.
Gelukkig herinnerde ik me nog de verzen en na een tijdje zongen ze het refrein al tweestemmig en luid mee! Zo vloog de tijd en waren we bijna in Parijs.
Opa slaagde er wel in om even verkeerd te rijden  maar op klokslag 13 u stonden we voor ons hotel in het park.
De muziek, de omgeving maar vooral de Disneyfiguren die er rondliepen, zorgden direct voor de juiste sfeer. We hadden echter een topweekend uitgekozen waardoor het inchecken danig uitliep. Maar onze schatten hadden zoveel te zien en te ontdekken dat ze rustig bleven wachten. Toen dat eindelijk achter de rug was, brachten we vlug onze babage naar de kamer, nog wat eten en dan op naar het park!.
We hadden geluk want toevallig trok de Disneyparade door Mainstreet, de hoofdstraat van het park.
Mits wat wringen en duwen kregen we onze peuters vooraan op de stoep zodat ze een goed zicht hadden op de stoet.. De snatertjes van het laatste uur vielen stil , zoveel was er te bekijken en te horen. Alles verliep prima tot het moment dat Piet Piraat en zijn kornuiten in de buurt kwam.
 Piet Piraat had ons kleindochtertje uitgekozen om te plagen. Hij sprong op haar toe , ging ervoor staan en vroeg: " What are you laughing at?".
 Niet alleen had ze het niet verstaan maar hij was toch wel wat te dicht gekomen. Ik was nog aan het uitleggen dat Piet Piraat maar wat plaagde, of hij kwam naar de kleinzoon toe en trok zijn veters los. Lap, nu waren ze al met twee om bijna in mij te kruipen!!
Voor de rest van onze driedaagse konden Piet Piraat en co geen genade meer vinden in de ogen van die twee!!!
Na de afloop van de parade begon de lol pas. De eerste attractie was een reuze carrousel, en blijkbaar wilde iedereen daar op. Toen we merkten dat de wachttijd meer dan een uur was, zag opa dat niet zitten en gingen we wat verder. De vliegende Jumbo's trokken nu onze aandacht. Daar stond 45 ' wachttijd , maar we moesten toch ergens beginnen en de kinderen waren zo laaiend enthousiast.... Allé na 1u15 min wachten, zaten we eindelijk in de " olifantjes" en zweefden we 2 min rond in de lucht!!!!!
Om toch maar wat vlotter door het park te geraken , besloten we met de parktrein naar het andere einde te sporen. Ook dat was een geslaagde belevenis, want het was zo'n pionierstrein met alles erop en eraan tot de stoomtoeter toe!!
Dat bleek een goede beslissing te zijn. Hier konden we vlotter de vele attractie doorlopen. Een hoogtepunt was " Fantasy island". Hier kan je met een bootje langs zingende en dansende poppen varen. Onze kapoenen hadden geen oogjes genoeg. Tot 3 x toe hebben we de boottoer gemaakt. Gelukkig was de wachttijd hier maar 15 à 20 min. Alleen bleef voor de rest van de dag de tune van die attractie in mijn hoofd hangen!!!!
Nog een succesnummer was de doolhof met zijn spuitende kraantjes als je fout liep!!!!
 Intussen begon de avond te vallen en de lichten op te springen. In het midden van het park staat een reuze princessenkasteel. Dat was nu precies éen grote ster geworden, zo mooi verlicht.! Met open mondje stonden ze ernaar te kijken.
" Oma, zo'n mooi kasteel heb ik nog nooit gezien," zei onze kleinzoon.
" Ik ook niet", viel zijn zusje hem bij en ze namen mijn hand , gingen heel dicht tegen mij aanleunen en stonden stilletjes alles te bewonderen...Een zalig moment!!
Rond 21u kwamen we op de kamer en  een kwartier later vielen de twee doodop in bed. We hadden even gevreesd dat slapen op de kamer van oma en oma een probleem zou zijn, maar na 5 min waren ze alle twee al in " dromenland" en ... een uur later oma en opa ook!!
 Ik kan me de tijd niet meer herinneren dat wij zo vroeg onder de lakens lagen!!!! Maar als je ooit al eens en ganse dag met twee kleuters  in een pretpark geweest bent dan weet je dat dit pas een " fitness oefening is "!!!!! wordt vervolgd

We waren speciaal een dag vroeger uit Spanje teruggekomen om mee te vieren met onze tweede kleinzoon die 3 jaar werd op 4 nov.
Omdat zijn mama hoogzwanger is , ging het feestje door in een speelpark, kwestie van het werk achteraf wat te minderen!! De oma's en opa's werden wel een paar uurtjes voordien uitgenodigd thuis, zo konden al wat cadeautjes thuisblijven!!
We werden enthousiast ontvangen door een glunderende jarige. Hij wist precies hoe oud hij werd en probeerde zijn 3 vingertjes flink omhoog te steken. De pakjes werden vol spanning "opengescheurd".... om dan stralend het cadeautje omhoog te steken.
Het stukje taart kon er nog snel bij vooraleer we naar het speelpark vertrokken. Het was weliswaar een intiem feestje, maar de kleinsten konden zich volop in het spel gooien.
Eerst moest de jarige wat bekomen van de drukte maar toen de rest van de speelmakkertjes er was , ontdooide hij snel en zat binnen de kortste tijd mee op de klimtoren  in het ballenbad en op de glijbaan.De uitbater had  gezegd dat de volwassenen ook mochten meespelen zolang ze zich niet meer amuseerden dan de kinderen.!! Ik moet wel zeggen dat een paar papa's niet onderdeden voor hun kleinen!!!!!!
Hoogtepunt waren echter de frietjes en bijbehoren!!. Zelfs de kleintjes van amper 2 lieten zich niet kennen en smulden lekker mee.
Op het einde van de avond wilden de gasten zelfs oma mee op de touwen en op de glijbaan en in het ballenbad, De uitbater indachtig, probeerde ik me niet te erg in te leven .... maar het was reuze zeker met de hulp en aanmoediging van ons 3 schatten. Die bleven maar roepen en gierden het uit toen het even mis liep!
We waren de allerlaatsten om het park te verlaten, de kleinen trots met een ballon in de hand en de jarige nog trotser toen hij naast de ballon ook nog een extra cadeautje mocht uitkiezen van de uitbater!!Een geslaagd feestje en voor herhaling vatbaar.

Op Zaterdag 3 november zijn we thuisgekomen na een heel ontspannende en gezellige vakantie in Spanje.Het weer was goed hoewel minder schitterend dan de vorige jaren. Bijna waren we zelfs niet op tijd thuis om de verjaardag van  onze kleinzoon, die 3 jaar geworden is, te vieren.
Op woensdag 31 okt. bezochten we als afsluiter nog even de markt in Benidorm. We hadden onze wagen op een vertrouwde plaats geparkeerd. Terwijl ik nog even rondliep op de markt keerde Tony , mijn man, naar de auto terug om er iets in te leggen. Groot was zijn verbazing toen de auto weg was!! Gestolen???? Weggesleept??? .Toen hij op de stoep  een sticker zag met de plaats en het telefoonnummer van het wegsleepbedrijf wist hij meteen hoe laat het was!!. 
Omdat de dag erop 1 november was en dus een feestdag was er even paniek dat we de wagen niet tijdig zouden terughebben om op 2 nov. terug te reizen!!.......Gelukkig kon een kennis ons nog voor de middag naar de politie voeren en na het betalen van de boete hadden we de auto terug. Voilà dat hebben we dan ook eens meegemaakt,  maar ik kan je verzekeren dat er toch eventjes paniek was!!
Verder hebben we goede herinneringen aan onze vakantie.Nochtans vreesden we het ergste toen we de beelden uit Calpe , Benidorm en Valencia zagen. Maar het  dorpje ,Moraira een kleine haven, waar wij verbleven , was gelukkig gespaard van grote ellende.
24 uur na elkaar had het langs de Costa Blanca  geregend zoals ze zelden hebben gezien. Men sprak van een regenval van 370 l/m2 , ongezien dus normaal dat de schade serieus was. Vrienden die in Calpe vertoefden zagen de auto's  met de watermassa in de zee terechtkomen. Straten liepen totaal onder en in de huizen stond het water meer dan een meter hoog. Toen we naar onze lokatie reden , zagen we dat stukken rots- en bergstenen met de stroom van het water naar beneden gekomen waren. Gelukkig hangt er op de meeste plaatsen tegen de rotswand een stalen vangnet, maar hier en daar was ook dat doorbroken en lagen de straten vol stenen en zand.
Het heeft een paar dagen geduurd vooraleer de winkels en restaurants weer normaal " draaiden". Voor ons toeristen viel dat nogal mee maar voor de bevolking ter plaatse  was het een regelrechte ramp!
Op de verschillende uitstappen die we gepland hadden, zagen we ook de volgende weken nog de resten van de wateroverlast.
De stranden zagen er eerder vuil uit en het zeewater bleef vervuild. Niet echt uitnodigend om erin te zwemmen!! Maar wij opteren meer voor het wandelen en dagtripjes, want er valt veel te bezichtigen in de bergen, dus die strandtoestanden waren niet echt een probleem.
En nu na 3 weken zijn we terug thuis en kunnen we terugblikken op 3 geslaagde weken om met volle batterijen de winter te trotseren hoewel ... echte winters hebben we ook niet meer. Maar ik vermoed dat daar nu niemand rouwig om is met de stijgende brandstofprijzen!!!!!

Mijn afsluiter:
Kleinigheden zorgen voor perfectie; maar perfectie is geen kleinigheid.

Dit kan ik jullie niet onthouden!
Onlangs een geschenk gekocht voor de zoon: een haartrimmer van een bekend merk!!
Kreeg een paar dagen later een berichtje van de schoonzoon dat de keuze verkeerd was.! Hij had een identiek apparaat en besloot onlangs zijn haren te trimmen. Eerst ging alles goed tot de beweegbare kop van het toestel kuren kreeg en op zijn achterhoofd een grote kale streep achterliet! Er werd uiteraard eens intens " gevloekt" .... Om de boel wat in evenwicht te houden, besloot hij om alles over te doen en nu met de stand op 3mm. Diegenen onder jullie die hier ervaring mee hebben , weten dat dit al behoorlijk kort is!! Maar de " landingsbaan" achteraan was nog niet verdwenen.!!!!
Toen kreeg hij het lumineuze idee om zijn "baardtrimmer" te gebruiken om het kapsel nog te redden!!!! Gevolg, krassen en strepen en een zere kop.....
Ten einde raad ging alles eraf en sinds dan hebben we een skinhead in de familie.
Nu maar afwachten of de zoon inderdaad met een " vergiftigd" geschenk opgezadeld zit.
Groeten uit een regenachtig Spanje

Beste bloggers,

Heel eventjes ben ik niet van de partij, we proberen nog wat extra vitamientjes op te doen in warmere oorden. Ik hoop daar wat inspiratie te vinden om daarna terug aan de slag te gaan. Er zitten heel wat herinneringen in mijn hoofd en ik hoop die ooit neergepend te krijgen.Don't forget me!!

Mijn afsluiter:
" De beste formule voor het geluk: een goede gezondheid en een slecht geheugen!!"

Hi, niets speciaals gebeurd of te vertellen vandaag. Het is hier nogal druk omdat we ons voorbereiden om  eind volgende week  een 2 tal weken uit de sleur te stappen om de zon op te zoeken en te relaxen!! Niet dat het hier zo hectisch is maar toch  zo'n uitstapje kan deugd doen!
Ik was dus wat aan het rommelen om alles wat op orde te brengen tot plots mijn oog viel op het volgende: Ik nodig je uit om het  samen met mij  te lezen.....
" De mens ontwikkelt complexe technieken: radio, TV, computers... Hij lost de ingewikkeldste problemen op en verovert de ruimte en de maan en " far beyond"...Hij achterhaalt de meest complexe structuren van het menselijk lichaam. Slechts bij één probleem staat de mens nog even ver als 2000 jaar geleden: " Wat is liefde?"
Liefde kan men slechts ervaren maar nooit verklaren. Daarom is liefde de mooiste ervaring in ons leven.

Die gedachte draag ik vandaag even met me mee en geef ze door aan elke bezoeker van dit blog.

Vandaag weinig tijd dus hou ik het bij een wens:

Zou de wereld niet beter zijn
als iedereen die je ontmoet zou zeggen:
" Ik weet iets goeds van jou!"
 en dan spontaan: " jij deed wat goed" !

Zou het niet fantastisch  heerlijk zijn
als elke handdruk zou zeggen
-van harte en oprecht gemeend-
" zeg,.....ik weet iets goed van jou"!

Zou het leven niet blijer zijn
als men het goede steeds zou prijzen.
Want werkelijk, bij al het kwaad
is er zoveel goeds in jou en mij!

Zou het niet een fijne houding zijn
als iedereen zo denken zou,
jij weet een beetje goed van mij
en ik, ik weet iets goeds van jou!!.
(Natoken)

Een fijne dag nog!

maandag 1 oktober,

Hallo. Gisteren druk bezig geweest met de kleinzoon die hier een dagje kwam logeren. Het begon al goed van  ' s morgens. Na een gezellig ontbijt waarbij meer gepraat dan gegeten werd, volgde het aankledingsritueel. Ik maak daar graag een spelletje van zoals: wat trekken we over ons hoofdje , waar is je linker handje, wat staat er op jouw broekje tot... wat doen we aan de voetjes..... en daar hield het op!! Ja wat doe je aan de voetjes? Schoentjes natuurlijk!!! Maar waar ik ook keek of zocht, geen schoentjes te vinden!!! Dan maar even het thuisfront telefoneren..... Geen schoentjes? Kan niet, kijk eens in zijn tas of in de badkamer of ...... Neen , geen schoentjes!!. Na een korte pauze, ...ma ze liggen nog in de auto. Hij sliep al toen we hem gisterenavond brachten en zijn schoentjes waren uit dus.... Lap, ik kan die kleine toch geen ganse dag op zijn sokjes laten lopen en opa's schoenen zijn nog een " beetje " te groot!!
Gelukkig is er in de buurt een schoenenzaak die ook op zondag open is, dus op naar de winkel  op de sokken!!!! De kleine bekeek me wel even vreemd, op straat lopen zonder schoentjes! Ik zag hem zo denken:" die oma  doet soms toch raar!!". Maar het was nog vroeg dag , dus had hij veel geduld. Maat 26 dat wist ik nog, daar moest ik zijn. De kleine had al snel schoentjes en pantoffeltjes met leuke figuurtjes ontdekt. Hier oma, Musti en hij had de pantoffeltjes al vast. Schattig waren ze in het beige en het blauw. We probeerden ze en ze zaten als gegoten." We nemen de blauwe ", zei ik want die andere worden te snel vuil.Misschien had hij liever die beige gehad maar oma's denken soms een beetje vooruit....... Geen protest, want de verpakkingsdoos wat even fascinerend als de pantoffeltjes zelf. Daar zit een goeie verkoopspolitiek achter, dacht ik zo. Als kind zou je voor het doosje alleen al  die pantoffeltjes kiezen!!!! Na 5 minuten stond ik al aan de kassa met de pantoffeltjes  aan de voetjes en met een fiere peuter die een Mustidoosje vasthield. " Mag ik even de pantoffels zien?", vroeg de kassierster? Ik verwachtte protest van de kleine omdat ze weer uit moesten. Ik legde gedulig uit hoe we waren binnen gekomen en waarom ze nu aan waren.
" Ook een manier om aan nieuwe schoentjes te geraken" , gekte de dame. Inderdaad.!! Maar ik was toch maar tot de vaststelling gekomen dat die kleine sneller kan kiezen dan oma, want als ik om schoenen ga dan duurt het toch wel even langer!!!! Misschien moeten ze de layout van onze dozen ook aanpassen??
Thuisgekomen moest opa het doosje en de pantoffeltjes bewonderen. Tot ik me herinnerde dat er ergens in de kast nog leesboekjes lagen van Musti. We hebben samen in die boekjes gebladerd en het was een zalig moment. Met zijn tweetjes op de grond in de slaapkamer van "mama" en dat boeide de kleine nog het meest. Het was een topmoment tot de vraag kwam:" oma Musti tekenen"? Je moet weten dat mijn takentalent ergens in de kleuterschool is blijven hangen tot mijn grote frustratie. Ik had  daar nooit eerder een probleem mee gehad, ieder zijn talent  tot op vandaag nu de kleinkinderen regelmatig een beroep doen op "oma's tekentalent".  Je wil toch de beste oma zijn en die kan toch alles, niet? Het zou allemaal niet zo erg zijn als er geen betere tekenconcurenten waren, maar zowel de schoonzoon als de schoondochter  kunnen fantastisch tekenen en nu moet ik  mijn " gedrochten " daar tegenover stellen!. Maar ik heb mij er al een beetje mee verzoend want er is geen dankbaarder publiek dan een kind. Kijk,dat is Musti zijn huisje  en daar staat een grote boom en dat zijn de appeltjes en zie je die poes? Ze heeft wel een leuke staart hé??? En als die kleine dan  in jouw  povere lijnen die fantasie  herkent, dan groeit je tekenvertrouwen en ... word je soms wat te overmoedig en wil je verder gaan in je scheppingen tot de onschuldige waarheid: "mijn mama kan heel mooi tekenen" je weer met een plons op de grond zet. Je hebt het begrepen dus oma houd het eenvoudig!...
Al met al werd het een gezellige dag. 's Avonds waren we beiden moe, oma en de kleinzoon, maar we hebben genoten en een dikke afscheidsknuffel en " dag oma, tot een andere keer" en die blinkende oogjes en die schattige lach, dat is het, meer heb je niet nodig om de vermoeidheid niet te voelen.
Voilà, morgen vertel ik je wel meer en neem ik je misschien mee naar " oma's zolder", want daar liggen nog heel veel herinneringen.

Mijn afsluiter:
 "Liever een glimlach in je leven dan een traan in je ogen. "

Proficiat!

Uw blog is correct aangemaakt en u kan nu onmiddellijk starten! 

U kan uw blog bekijken op https://blog.SeniorenNet.be/natoken

We hebben om te starten ook al een reeks extra's toegevoegd aan uw blog, zodat u dit zelf niet meer hoeft te doen.  Zo is er een archief, gastenboek, zoekfunctie, enz. toegevoegd geworden. U kan ze nu op uw blog zien langs de linker en rechter kant.

U kan dit zelf helemaal aanpassen.  Surf naar https://blog.SeniorenNet.be/ en log vervolgens daar in met uw gebruikersnaam en wachtwoord. Klik vervolgens op 'personaliseer'.  Daar kan u zien welke functies reeds toegevoegd zijn, ze van volgorde wijzigen, aanpassen, ze verwijderen en nog een hele reeks andere mogelijkheden toevoegen.

Om berichten toe te voegen, doet u dit als volgt.  Surf naar https://blog.SeniorenNet.be/  en log vervolgens in met uw gebruikersnaam en wachtwoord.  Druk vervolgens op 'Toevoegen'.  U kan nu de titel en het bericht ingeven.

Om een bericht te verwijderen, zoals dit bericht (dit bericht hoeft hier niet op te blijven staan), klikt u in plaats van op 'Toevoegen' op 'Wijzigen'.  Vervolgens klikt u op de knop 'Verwijderen' die achter dit bericht staat (achter de titel 'Proficiat!').  Nog even bevestigen dat u dit bericht wenst te verwijderen en het bericht is verwijderd.  U kan dit op dezelfde manier in de toekomst berichten wijzigen of verwijderen.

Er zijn nog een hele reeks extra mogelijkheden en functionaliteiten die u kan gebruiken voor uw blog. Log in op https://blog.SeniorenNet.be/ en geef uw gebruikersnaam en wachtwoord op.  Klik vervolgens op 'Instellingen'.  Daar kan u een hele reeks zaken aanpassen, extra functies toevoegen, enz.

WAT IS CONCREET DE BEDOELING??
De bedoeling is dat u op regelmatige basis een bericht toevoegt op uw blog. U kan hierin zetten wat u zelf wenst.
- Bijvoorbeeld: u heeft een blog gemaakt voor gedichten. Dan kan u bvb. elke dag een gedicht toevoegen op uw blog. U geeft de titel in van het gedicht en daaronder in het bericht het gedicht zelf. Zo kunnen uw bezoekers dagelijks terugkomen om uw laatste nieuw gedicht te lezen. Indien u meerdere gedichten wenst toe te voegen op eenzelfde dag, voegt u deze toe als afzonderlijke berichten, dus niet in één bericht.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken over de actualiteit. Dan kan u bvb. dagelijks een bericht plaatsen met uw mening over iets uit de actualiteit. Bvb. over een bepaalde ramp, ongeval, uitspraak, voorval,... U geeft bvb. in de titel het onderwerp waarover u het gaat hebben en in het bericht plaatst u uw mening over dat onderwerp. Zo kan u bvb. meedelen dat de media voor de zoveelste keer het fout heeft, of waarom ze nu dat weer in de actualiteit brengen,... Of u kan ook meer diepgaande artikels plaatsen en meer informatie over een bepaald onderwerp opzoeken en dit op uw blog plaatsen. Indien u over meerdere zaken iets wil zeggen op die dag, plaatst u deze als afzonderlijke berichten, zo is dit het meest duidelijk voor uw bezoekers.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken als dagboek. Dagelijks maakt u een bericht aan met wat u er wenst in te plaatsen, zoals u anders in een dagboek zou plaatsen. Dit kan zijn over wat u vandaag hebt gedaan, wat u vandaag heeft gehoord, wat u van plan bent, enz. Maak een titel en typ het bericht. Zo kunnen bezoekers dagelijks naar uw blog komen om uw laatste nieuwe bericht te lezen en mee uw dagboek te lezen.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken met plaatselijk nieuws. Met uw eigen blog kan u zo zelfs journalist zijn. U kan op uw blog het plaatselijk nieuws vertellen. Telkens u iets nieuw hebt, plaats u een bericht: u geeft een titel op en typt wat u weet over het nieuws. Dit kan zijn over een feest in de buurt, een verkeersongeval in de streek, een nieuwe baan die men gaat aanleggen, een nieuwe regeling, verkiezingen, een staking, een nieuwe winkel, enz. Afhankelijk van het nieuws plaatst u iedere keer een nieuw bericht. Indien u veel nieuws heeft, kan u zo dagelijks vele berichten plaatsen met wat u te weten bent gekomen over uw regio. Zorg ervoor dat u telkens een nieuw bericht ingeeft per onderwerp, en niet zaken samen plaatst. Indien u wat minder nieuws kan bijeen sprokkelen is uiteraard 1 bericht per dag of 2 berichten per week ook goed. Probeer op een regelmatige basis een berichtje te plaatsen, zo komen uw bezoekers telkens terug.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken met een reisverslag. U kan een bericht aanmaken per dag van uw reis. Zo kan u in de titel opgeven over welke dag u het gaat hebben, en in het bericht plaatst u dan het verslag van die dag. Zo komen alle berichten onder elkaar te staan, netjes gescheiden per dag. U kan dus op éénzelfde dag meerdere berichten ingeven van uw reisverslag.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken met tips op. Dan maakt u telkens u een tip heeft een nieuw bericht aan. In de titel zet u waarover uw tip zal gaan. In het bericht geeft u dan de hele tip in. Probeer zo op regelmatige basis nieuwe tips toe te voegen, zodat bezoekers telkens terug komen naar uw blog. Probeer bvb. 1 keer per dag, of 2 keer per week een nieuwe tip zo toe te voegen. Indien u heel enthousiast bent, kan u natuurlijk ook meerdere tips op een dag ingeven. Let er dan op dat het meest duidelijk is indien u pér tip een nieuw bericht aanmaakt. Zo kan u dus bvb. wel 20 berichten aanmaken op een dag indien u 20 tips heeft voor uw bezoekers.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken dat uw activiteiten weerspiegelt. U bent bvb. actief in een bedrijf, vereniging of organisatie en maakt elke dag wel eens iets mee. Dan kan je al deze belevenissen op uw blog plaatsen. Het komt dan neer op een soort van dagboek. Dan kan u dagelijks, of eventueel meerdere keren per dag, een bericht plaatsen op uw blog om uw belevenissen te vertellen. Geef een titel op dat zeer kort uw belevenis beschrijft en typ daarna alles in wat u maar wenst in het bericht. Zo kunnen bezoekers dagelijks of meermaals per dag terugkomen naar uw blog om uw laatste belevenissen te lezen.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken uw hobby. U kan dan op regelmatige basis, bvb. dagelijks, een bericht toevoegen op uw blog over uw hobby. Dit kan gaan dat u vandaag een nieuwe postzegel bij uw verzameling heeft, een nieuwe bierkaart, een grote vis heeft gevangen, enz. Vertel erover en misschien kan je er zelfs een foto bij plaatsen. Zo kunnen anderen die ook dezelfde hobby hebben dagelijks mee lezen. Als u bvb. zeer actief bent in uw hobby, kan u dagelijks uiteraard meerdere berichtjes plaatsen, met bvb. de laatste nieuwtjes. Zo trek je veel bezoekers aan.

WAT ZIJN DIE "REACTIES"?
Een bezoeker kan op een bericht van u een reactie plaatsen. Een bezoeker kan dus zelf géén bericht plaatsen op uw blog zelf, wel een reactie. Het verschil is dat de reactie niet komt op de beginpagina, maar enkel bij een bericht hoort. Het is dus zo dat een reactie enkel gaat over een reactie bij een bericht. Indien u bvb. een gedicht heeft geschreven, kan een reactie van een bezoeker zijn dat deze het heel mooi vond. Of bvb. indien u plaatselijk nieuws brengt, kan een reactie van een bezoeker zijn dat deze nog iets meer over de feiten weet (bvb. exacte uur van het ongeval, het juiste locatie van het evenement,...). Of bvb. indien uw blog een dagboek is, kan men reageren op het bericht van die dag, zo kan men meeleven met u, u een vraag stellen, enz. Deze functie kan u uitschakelen via "Instellingen" indien u dit niet graag heeft.

WAT IS DE "WAARDERING"?
Een bezoeker kan een bepaald bericht een waardering geven. Dit is om aan te geven of men dit bericht goed vindt of niet. Het kan bvb. gaan over een bericht, hoe goed men dat vond. Het kan ook gaan over een ander bericht, bvb. een tip, die men wel of niet bruikbaar vond. Deze functie kan u uitschakelen via "Instellingen" indien u dit niet graag heeft.


Het SeniorenNet-team wenst u veel succes met uw gloednieuwe blog!

Met vriendelijke groeten,
SeniorenNet-team

Doe ik het of doe ik het niet?
Voilà, ik doe het, druk of niet druk; aarzelend of beslist. We zien wel wat ervan komt! Want wat is druk? Altijd bezig zijn in en rond het huis; boodschappen doen, kleinkinderen opvangen, mezelf voorbijlopen en dan 's avonds neervallen bij T.V. of bij een boek. De zalige luxe van een oma van 5 kleinkinderen met een zesde op komst ( ergens in november!)
Wat ik te vertellen heb? Hoe ik elke dag beleef, het plezier met de kleinkinderen, het ophalen van herinneringen. Niets speciaals dus, gewoon soms eens "mijn ei" kwijt kunnen!
Geniet mee met mij, herken jezelf en reageer.
Tot een volgende keer