Hackers

Wie niet waagt niet wint haha! Ik iets moeilijker dan de vorige

Vandaag hoorde ik toevallig op de radio iets over de vasten en meteen dacht ik aan mijn jonge jaren waar de vasten nog een vaststaand gebeuren was… Even een overzicht voor zover mijn geheugen nog juist is…

De vasten die loog er niet om. Die begon meestal met een bisschoppelijke vastenbrief die werd voorgelezen in alle kerken op de zondag die de vasten inluidde. Daarin preekten de bisschoppen vooral boete en gaven concreet aan waaraan hun “beminde gelovigen “ zich te houden hadden en waarvan zij zich moesten onthouden.

Alles begon feitelijk met Aswoensdag het begin van de 40 dagen durende Vastentijd, die loopt tot en met Paaszaterdag. Op Aswoensdag kregen we het askruisje. De koster had voor de mis oude palmtakjes, die op Palmzondag het jaar ervoor waren gewijd, verbrand en de gitzwarte as ervan op een schaal gelegd. Na de wijding van de as en de besprenkeling ervan met wijwater tekende de pastoor het askruisje met zijn vinger op het voorhoofd van zijn parochianen en we liepen zo een ganse dag rond zonder het kruisje af te vegen want o wee voor wie dat wel deed, je kreeg gegarandeerd een berisping op school! Maar ook volwassenen trokken zo naar het werk. Eigenlijk waren we een beetje fier op dat kruisje!

Al waren ze thuis niet echt fanatiek praktiserende katholieken, toch werd voor een groot deel het vastenreglement gevolgd! Op vrijdag werd er bij ons nooit vlees gegeten . Wie jonger dan zeven jaar was hoefde niet te vasten maar bij ons was het altijd allen of niet! Dat vond ik niet zo erg, moeilijker was het van dat vastentrommeltje te blijven. Alle snoepjes en andere zoete lekkernijen die we kregen, werden erin gedaan om pas op de zondagen een stukje van te eten. Dat sommige snoepjes in de nabijheid van andere zoetigheid tot een kleverige bal samen klonterden, dat trokken we ons niet aan! Het sparen was een soort sport en het opsnoepen was dat nog meer.

Nog zo’n topdag was Palmzondag de zondag vóór Pasen, Dan gingen we naar de kerk met een takje palm in de hand dat gedurende de mis gewijd werd. Bij ons thuis stond een grote buxus en zo was het geen probleem om aan een takje te geraken. Daar zaten we dan soms mee te zwaaien tijdens de kerkdienst wat vaak tot een paar strenge blikken leidde van ons moeder! Het hoogtepunt van die viering was het moment waarop de priester de palmtakjes wijdde . We zaten altijd in spanning te wachten wie er wel en wie niet de volle lading van het water dat uit de kwispel van de pastoor vloog, zou krijgen!! Bij ons stak er achter elk kruisbeeld een stukje palm of met andere woorden in elke kamer hing palm want ik geloof dat er overal een kruisbeeld hing ! Er werd ook een takje opgehangen in de hokken waar mijn grootouders dieren kweekten en op het land waar de groenten gekweekt werden. De laatste keer dat ik zo’n stukje palm kreeg was toen ons ma nog leefde. Zij zorgde er elk jaar voor dat iedereen zijn “ voorraad” kreeg.. wat we ermee deden liet ze aan ons over.. maar aan die traditie hield ze vol. Ik heb nog een herinnering aan dat laatste stukje palm.. Ik had er wat teveel van meegekregen en stak het stekje gewoon in de grond en nu staat daar al een mooie buxus die ik omwille van ons ma in ere houd!

Daarna volgde Witte Donderdag. De betekenis was even stil te staan bij het feit dat in de nacht van Witte Donderdag op Goede Vrijdag Jezus  door Judas verraden werd en overvallen werd in de hof van Gethsemané. Vlak voordat de Romeinse soldaten hem gevangen namen, ging hij met een paar leerlingen naar deze hof om te bidden. Hij vroeg zijn leerlingen om met hem te waken. Zij vielen echter tot drie keer toe in slaap, waar Jezus erg verdrietig van werd. ,,Konden jullie niet eens één uur met mij waken?”

Vooral dat laatste was de boodschap die we op internaat meekregen. In shift werd er een ganse nacht gebeden in de kapel en wie zich “ geroepen” voelde, werd midden in de nacht wakker gemaakt om gedurende een uur de plaats van anderen in te nemen. In die tijd heb ik als “ goede gelovige” veel nachtwakes doorgebracht op mijn knieën in een koude kapel!!

Maar het ergste van al die herinneringen vond ik de viering op Goede Vrijdag . Dat was een dag van streng vasten en de dag van de kruisweg. Omdat die dag kwam op het einde van een trimester, keken we allemaal vol spanning uit naar het moment dat we na 4 of 6 weken internaat naar huis mochten. Het was dan meestal een marteling om eerst nog een paar uur in de kapel door te brengen. Om drie uur in de namiddag verzamelden we in de kapel voor De kruiswegoefening . Al wat ik me daarvan nog herinner zijn de harde rieten stoelen , de tientallen keren dat we door de knieën moesten buigen en dan weer op de knieën gingen zitten en als afsluiter de kruiswegoefening. Een kruisweg is een serie van veertien staties die in een kerk of kapel hangen en de lijdensweg van Jezus Christus in beeld brengen. Alle staties werden aangedaan, erbij stilgestaan en gebeden en als apotheose moesten we dan na een aantal kniebuigingen het kruisbeeld vooraan in de kerk kussen.. Als ik er zo over nadenk dan waren wij even erg geïndoctrineerd als de Moslims de dag van vandaag.

Goede vrijdag en Paas zaterdag waren dan de topdagen in de kerk met als topmoment de Paasbiecht! Een maal per jaar biechten was één van de 'Vijf geboden van de Heilige Kerk' en voor velen was dat moment vlak voor Pasen. De pastoor en onderpastoor hoorden uren aaneen biecht en telden tegelijk hun biechtelingen, zo wisten ze hoeveel parochianen hun paasbiecht niet hadden gesproken.

Aan die biechtstoel heb ik enkel onthouden dat het een donkere plek was, afgesloten met een gordijntje en waarin we moesten knielen en wachten tot het schuifdeurtje openging en de priester onze “ zonden “ aanhoordde.  Ik heb het altijd een enge plaats gevonden die vaak rook naar tabak. De manier van biechten en de akte van Berouw werden uit het hoofd geleerd, maar als je een black out had, hielp de priester je wel verder. Wanneer de biechtstoel niet te donker was, hing er soms een spiekbriefje vlak naast het horretje waarachter de priester zat. Over dat biechten alleen kan ik vellenlang schrijven, wat een traumatische ervaring!

Maar het mooiste voor een kind uit gans die week was natuurlijk Paaszaterdag met in de kerkdienst de terugkeer van de klokken die een paar dagen door een ratel vervangen waren en dan wisten we het.. dat thuis de “klokken “ ook zouden langskomen, nu spreekt men liever over de Paashaas…Dan mochten we weer gewoon eten en snoepen en vooral …dan hadden we vakantie .. tenzij het Paasrapport tegenviel dan namen de klokken een paar paaseieren terug! Vraag me niet hoe die dit deden ..

Wat een belevenissen die nu enkel nog als herinneringen in mijn geheugen hangen . Met alle respect voor wie dat nu allemaal nog “ praktiseert” maar die” kelk” laat ik al lang aan mij voorbijgaan…

En toch….. ergens heeft die hele kermiswinkel zijn doel niet gemist.. we werden karaktergevormd op alle manieren en met de rituelen kregen we waarden mee die nu helaas vaak niet meer aan bod komen… Het is dan toch niet allemaal voor niets geweest, denk ik zo!

Dit vind ik altijd grappig!

Ik ben niet bijgelovig, want dat brengt ongeluk.

Het regent dat het pijpt.

Dat is geen vraag op mijn antwoord.

We gaan er met verkrachte eenden tegenaan.

Daar krijg je stierballen van.

't Is zuipen of verpompen.

Je moet geen wakkere honden slapend maken. 

Sorry, neemt u mij niet dadelijk.

Wilt u mij even executeren?

Ik zou niet naast zijn schoenen willen lopen.

Ik kreeg een klap en was meteen disney.

Zij hebben een huis van een kast.

Je imiteert me mateloos.

Wie laat begint, mag vroeg weer naar huis.

Vroeger, toen je koe nog met een korte oe schreef.

Wie weet er nog meer?

...dat je even schrikt als je tekstverwerker vraagt of je de wijzigingen wilt opslaan, terwijl je geen enkele wijziging aangebracht hebt?

… dat een briljante, gevatte of grappige repliek je pas te binnen schiet als het te laat is om die te gebruiken?

… dat je helemaal van voren af aan begint als je je vergist tijdens het intikken van een wachtwoord?

… dat je in je auto de muziek stiller zet als je op zoek bent naar een straatnaambord, om beter te kunnen zien?

… dat je soms drie keer naar je polshorloge kijkt en nog niet weet hoe laat het is?

Neen?

Tjiens...zeg me nu niet dat ik spoken zie!!

Dat las ik onlangs: "Heb je de indruk dat je vrienden en vriendinnen vooral over zichzelf praten? Dat klopt, maar het is de schuld van hun hersenen die volop vrolijke stoffen aanmaken terwijl ze dat doen."

Toen ik het stukje verder las, dacht ik : ach als het kind maar een naam heeft. Het is nu eenmaal de job van sommigen om te proberen aan alles een uitleg te geven en als het dan nog kan gerelateerd worden met sex dan heb je een topper! Beoordeel zelf en trek je conclusie! Dat heb ik gelezen..

"Mensen spenderen gemiddeld veertig procent van hun tijd met over zichzelf te praten. En volgens wetenschappers van de prestigieuze Universiteit van Harvard doen ze dat omdat dit in hun hersenen dezelfde chemische reactie losmaakt als seks, waardoor ze nog meer persoonlijke informatie gaan delen.
De wetenschappers namen scans van de hersenen van 195 proefpersonen die gevraagd werden te praten over hun persoonlijke meningen en karaktertrekken. Terwijl ze over zichzelf praatten, stelden de wetenschappers een reactie vast in die delen van de hersenen die dopamine afscheiden. Die chemische stof zorgt ervoor dat onze hersenen signalen van beloning en plezier doorgeeft en komt ook vrij bij seks, het eten van zoet of vet eten of het gebruik van cocaïne. Wanneer de proefpersonen wisten dat de informatie over zichzelf gedeeld zou worden met anderen, steeg hun dopaminegehalte. "

Zou je nu nog iets over jezelf durven vertellen als je dit leest? Misschien verklaren ze je wel seksverslaafd !

Weet je wat ik er van maak...Even over jezelf praten kan soms helpen en leuk zijn, maar over jezelf praten tegen iemand die luistert, is nog leuker. En daar draait het volgens mij toch om of niet?

Twee parachutisten vliegen door de lucht.

Zegt de ene tegen de andere: "Shit, m'n parachute gaat niet open!"

Zegt de andere: "Maak je niet druk, het is maar een oefening!"

Jantje en Pietje zitten in de klas te kletsen.

Zegt Jantje tegen Pietje: "Weet jij waarom de meester zo zit te lachen?"

Zegt Pietje: "Ik denk dat hij jouw rekensommen aan het nakijken is!"

Op het eerste eiland staat een man, op het tweede een ezel en op het derde een palmboom met een kokosnoot.

Wat moet de man doen om de kokosnoot te kunnen opeten?

De man maakt een plan, maar dat plan valt in duigen. Van de duigen maakt hij een ton. Hij laat de ton te water en gaat erin zitten. De ton zinkt, dat staat als een paal boven water. De man klimt in de paal en wacht tot hij een ons weegt. Dan laat hij zich naar het tweede eiland waaien. Daar pakt hij de ezel bij de staart en die begint meteen te balken. Van de balken maat hij een vlot en vaart naar het derde eiland. Daar gaat hij bij de pakken neer zitten. Hij stapelt de pakken op, en plukt de kokosnoot. Maar hij krijgt hem niet open. Hij legt het bijltje er bij neer, raapt dit op en slaat zo de kokosnoot kapot!

Voilà zo simpel kan het zijn...

Als iets te mooi lijkt om waar te zijn, is het meestal te mooi om waar te zijn.

Als je iemand ontmoet zonder glimlach, schenk hem dan de jouwe.

De lengte van een minuut hangt af van de kant van de toiletdeur waar je je bevindt.

De meeste auto-ongevallen worden veroorzaakt door mensen met een rijbewijs; daarom heb ik het mijne maar weggegooid.

Er zijn maar twee soorten mensen die falen: - zij die naar niemand luisteren

                                                                       - zij die naar iedereen luisteren. Ergaaninderdaadveelmeerwoordenineenzinzonderdieverrektespaties!

Geen vrouwen, niet drinken, niet gokken, niet roken en niet eten verlengt het leven niet. Het LIJKT dan alleen langer.

Geld lijkt op vet; van beiden is er genoeg, maar steeds op de verkeerde plaatsen.

Hard werken is niet slecht, maar ik neem liever geen enkel risico.

Heel wat mensen die erover klagen dat hun baas dom is, zouden geen baan hebben als hij slimmer was.

Het is toch raar… mijn neus loopt en mijn voeten ruiken…

Het leven wint aan waarde door de goudkorrels van de humor.

Eerst de oplossing van de rebus. Je zag staan de

w onder k in d= wonderkind

Handen op elkaar voor de vinders deze keren waren er al meer!

En nu even een bedenking...na een nieuwe lading mooie herinneringen aan onze recente vakantie!

Je moet dat niet zijn om de oplossing te vinden.

Sommigen wisten het of hadden het vermoed, anderen viel het niet op maar het doet er nu niet meer toe..We wilden gewoon geen slapende honden wakker maken als we weg zijn maar....
Ik heb het elders al gezegd maar ik doe het hier ook....Onze vakantie is voorbij.

Gedaan met luieren en niks doen.

Gedaan met veel eten en drinken.

Gedaan met elke dag mijn baantjes te zwemmen om de Michelinbandjes onder controel te houden! 

Gedaan ook met naar de bruingebrande Spanjaarden te kijken.

Gedaan met vijftien keer seks per dag, al waren er dagen dat het iets minder was, maar ik mag wel een beetje overdrijven zeker. Oei.. ik ben eventjes vergeten dat dit het einde van een vakantie van 2 senioren was dus vergeet dat laatste, !!
Gedaan met het goede leven zonder zorgen en gezeur.

Gedaan met een leven als god in Spanje. Ik ga er opnieuw invliegen. Met nieuwe moed ga ik er terug tegenaan. Met opgeladen batterijen, met een ongekende energie, met een voldaan gemoed zal ik het werk aanpakken. Al het werk dat ondertussen is blijven liggen, vooral de tuin is een ramp maar dat zal in de kortste tijd tot het verleden behoren! 

En dan vraag ik mij af: welk werk eigenlijk?
Eigenlijk heb ik niks meer dat "moet" gedaan worden. Ach, ik zal dan maar verder gaan met niks doen. Of leven alsof ik het hele jaar verlof heb. Dat lijkt mij nog het beste.

Gun mij toch even die illusie!!

En? Heb je je gisteren een oor laten aannaaien? Neen, of was het eerder iets in de zin van .." de laatste van maart en de eerste van april zendt men de zotten waar men wil"?

Is dat ook met jou gebeurd ... troost .. zot zijn doet geen zeer het kriebelt alleen een beetje!

En dit gezegd zijnde, kriebelt het hier ook om jullie de volgende info mee te geven!

April (ook wel: grasmaand, paasmaand, eiermaand) is de vierde maand van het jaar in de gregoriaanse kalender en heeft 30 dagen.

Over het ontstaan van de naam is wat onzekerheid.

In de oud-Romeinse kalender was het de tweede maand. De Latijnse vorm was aprilis dat kan komen van een Etruskisch woord dat uiteindelijk teruggaat naar de naam Aphrodite ( de godin van de liefde)

Of april kan ook komen van het Latijnse woord aperire wat openen betekent. Waarschijnlijk refereert het naar de groei van de planten en bloemen in de lente. Ook wordt wel eens een verband gelegd met apricus wat het Latijn is voor “ door de zon beschenen”.

Wat er ook van zij... ik kijk uit naar wat april ons brengt laat dat geen aprilvis zijn!

IK krijg via Taalpost regelmatig taalprikkeltjes door over hoe je iets zegt of waar een woord of uitdrukking vandaan komt. Zo leer je ook nog eens iets bij.
Deze vond ik goed omdat ik niet wist waar het woord ezelsoren  precies vandaan kwam. Wil je het ook weten?

Iemand een oor aannaaien betekent 'iemand iets wijsmaken', 'iemand voor de gek houden' en ook 'iemand bedonderen', 'iemand oplichten'.

Volgens het Groot Uitdrukkingenwoordenboek van Van Dale (2006) is deze uitdrukking ontstaan uit het gebruik om kinderen op school te straffen voor hun domheid door ze met ezelsoren op hun hoofd te laten rondlopen. Zo werden ze als domoren te kijk gezet. Dit gebruik is al zeer oud: volgens het Woordenboek der Nederlandsche Taal (WNT) kwam in de zestiende eeuw al iemand een paar oren aannaaien voor. De figuurlijke betekenis ontwikkelde zich van letterlijk 'iemand te kijk zetten als een ezel (= domoor)' tot het figuurlijke 'iemand om de tuin leiden, foppen'.

Hoelang ezels(oren) al worden beschouwd als een teken van domheid, blijkt uit een verhaal uit de Metamorphosen van Ovidius (43 v.Chr. - 17 n.Chr.). Dat verhaal gaat over een wedstrijd tussen de goden Pan en Apollo. Het ging erom wie de mooiste muziek maakte: Pan op zijn fluit of Apollo op zijn harp. Alle aanwezigen vonden dat Apollo had gewonnen, maar de Frygische koning Midas koos voor Pan. Apollo werd hier zo kwaad om dat hij koning Midas' oren veranderde in ezelsoren (vandaar ook de benaming midasoren voor ezelsoren). Midas zorgde er daarna voor dat zijn oren altijd onder zijn muts verborgen bleven, maar zijn kapper kende zijn geheim. Deze kapper had moeten zweren het geheim van de ezelsoren aan niemand te vertellen, maar op een dag werd hem dit te veel. Hij groef een gat in de grond en fluisterde daarin:

"Koning Midas heeft ezelsoren."

Later groeide er riet in dit gat. Toen het riet volgroeid was en de wind opstak, fluisterde het deze woorden verder, waardoor het geheim over de oren van de koning toch uitkwam.

Mooi verhaal niet?

Toen een vrouw langs de slaapkamerdeur van haar dochter liep, hoorde ze een vreemd zoemend geluid. Ze opende de deur en zag dat haar dochter zich flink lag te verwennen met een vibrator.

Geshockeerd vroeg ze: 'Wat in 's hemelsnaam ben jij aan het doen?'

De dochter antwoordde: 'Mam, ik ben 22 jaar, ongetrouwd en met dit ding lijkt het een beetje alsof ik een echtgenoot heb. Ga alsjeblieft weg en laat me alleen'.

De volgende dag hoorde de vader hetzelfde zoemende geluid vanuit zijn dochters slaapkamer. De deur openend, zag hij zijn dochter gepassioneerde sex hebben met een vibrator.

Op zijn vraag wat zij daar aan het doen was, antwoordde de dochter: 'Pap, ik ben 22 jaar, ongetrouwd en dit ding is zo'n beetje mijn echtgenoot. Ga alsjeblieft weg en laat me alleen!'

Een paar dagen later komen de moeder en dochter thuis van een middagje winkelen, zetten hun tassen in de gang en horen het bekende gezoem uit de woonkamer komen. Ze gaan de kamer binnen en zien de vader, zittend op de bank, tv kijken. Naast hem op de bank de vibrator, trillend en zoemend als een gek.

Vraagt zijn vrouw: 'Wat ben je in godsnaam aan het doen?'

Zegt de vader: 'Ik kijk naar een voetbalwedstrijd met mijn schoonzoon...'

Eerst de oplossing van de rebus:

Je ziet een Dop, riek, bot, kwast, pen, deksel.

Dop –d= op

Riek –r= iek en de k = der = ieder

Bot b=p + je= potje

Kwast: kw=p = past

Pen p=e = een

Deksel+ tje = dekseltje

= op ieder potje past een dekseltje

In de nacht van zaterdag op zondag  schakelen we over van wintertijd op zomertijd. Om juist te zijn: zondagochtend om twee uur 's ochtends draaien we de klok één uur vooruit, twee uur wordt drie uur.

De overschakeling naar zomertijd heeft drie directe gevolgen:

- je zal zondagochtend een uur minder kunnen uitslapen,

- de zon komt vanaf zondagochtend een uur later op en gaat een uur later onder.

- De zomertijd loopt tot 26 oktober 2014. Dan schakelen we weer over op wintertijd.

De huidige regeling voor de zomertijd dateert van 1977. Onder invloed van de economische crisis begon de overheid met de tijd te spelen. Door de uren met zonlicht meer te laten samenvallen met het leefpatroon van de mensen, hoopte men energie te besparen.

Ondertussen is dat energie-argument al voltooid verleden tijd. Verschillende studies hebben uitgewezen dat er niet of nauwelijks wordt bespaard en dat de invoering van de zomertijd talrijke nevengevolgen heeft. Ochtendfiles rijden langer in het donker, avondfiles rijden meer in verzengende ozon-hitte, biologische klokken raken ontregeld, de zomerhitte blijft een uur langer hangen in de slaapkamers.

Conclusie... schaf al dat schuiven met zomer en wintertijd af!

Begint het al wat te lukken?

Ze kruisten gisteren mijn pad, twee mannen hand in hand, de ene een kleerkast van je welste en om zijn torso te showen droeg hij een spannende T-Shirt, de andere een tengere lange slungel. David en Goliath dacht ik en ik kon een glimlachend moeilijk onderdrukken.. Ik moet zeggen dat ik niet de enige was die even haar hoofd draaide en dat het twee mannen waren die hand in hand liepen had er maar weinig mee te maken het was eerder de combinatie van die twee .

Nu moet ik zeggen dan het mij meestal niet veel uitmaakt hoe iemand er bij loopt , ieder zijn " meug" denk ik dan maar deze keer was het toch lachwekkend.

Ik moet altijd een beetje lachen om bodybuilders. Het is natuurlijk de bedoeling dat ze indruk maken, die sterke mannen, maar ze zien er eigenlijk eerder koddig uit. Topzwaar, die stierennek, die brede manga-bovenarmpjes die vrijwel horizontaal uit dat veel te grote lijf steken om maar te zwijgen van dat pedante gewaggel.  Voor een vrouw lijkt me er ook weinig aantrekkelijks aan zo'n kleerkast. Ik heb het natuurlijk niet over zijn kleine piemeltje, dat zou flauw zijn. Bovendien zijn dat verhalen die ik nog nooit persoonlijk heb kunnen verifiëren. De meeste van die kereles zijn ook ijdel, en dan vraag ik mij af:

" Waar koopt een bodybuilder zijn kleding? Zijn er speciale kledingwinkels waar ze die overmaatse kleren verkopen?"
De meesten lopen in ogenschijnlijk minuscule hemdjes,zoals die kerel van daar net, maar dat is slechts schijn. Als jij of ik zo’n hemdje zouden aantrekken dan zou het eerder een wigwam zijn en ik ben nu niet bepaald een bonenstaak! 
Het beste van die kerels is nog wel dat je helemaal niet bang voor ze hoeft te zijn. Bijna niemand weet dat. Iedereen denkt:

“Oei, die is sterk. Daar moet je voor oppassen,” maar niets is minder waar. Als je ze van achteren benadert zullen ze je nooit zien aankomen. En stel dat je ze dan een klein tikje op het achterhoofd zou geven (om redenen die je geheel voor jezelf mag houden, maar laten we er hier gewoon even van uitgaan dat dat voor de lol is), dan sta je al op de hoek van de straat voor hij zich alleen nog maar verbaasd heeft omgekeerd. Een straatlengte rennen is voor zo’n man onmogelijk.
Ik vraag me soms af of dat oppompen van het lijf dient ter compensatie van onzekerheid?

Hopelijk stoot ik hier iemand tegen de borst met dit logje en zeker niet tegen die van een bodybuilder!!
Voor alle duidelijkheid de spierbundels van tegenwoordig zijn niet meer de stoere helden die ze ooit waren en misschien zijn ze zachter van aard dan hun fysiek laat uitschijnen.
Het zou natuurlijk flauw zijn hier nu te verkondigen dat ik zelf broodmager ben, dus dat doe ik niet. Maar het is wel zo, groot en sterk is uit de mode ...

Nederlands is niet de gemakkelijkste taal om te schrijven. En toch in sommige situaties is het gewoon fijn om foutloos je boodschap op papier te zetten, niet alleen in officiële documenten of in een sollicitatiebrief, maar ook als je een briefje schrijft naar bv de (klein)kinderen wil je toch zeker zijn van je stuk.

Volg dan maar best de regels! Welke 'regels', hoor ik jou denken?

Wel, die zijn in onze taal wel verdomd onregelmatig en zo is onze taal moeilijk (ook voor buitenlanders) om te leren.

Als we dit gedichtje lezen, weten we waarom.

Gemakkelijk toch?