Als wij, al een tijdje vijftigplussers (zoals ze ons nu noemen, niet meer senioren of ouderlingen), de leeftijd van 100 jaar willen bereiken, moeten wij sterker in ons schoenen staan dan ooit, want:
Als de jeugd moe is, is ze aan vakantie toe.
Als wij moe zijn, zegt men "ze takelen af".
Als de jeugd bezwaren maakt, heeft zij een uitgesproken mening.
Als wij bezwaren maken, hebben we het niet begrepen.
Als de jeugd iets vergeet, hoor je hen zeggen "ik heb het waanzinnig druk" gehad.
Als wij iets vergeten, zegt men "dat is de ouderdom, of Alzheimer".
Maar wij ouderen zijn overlevers kijk maar naar de veranderingen die wij hebben meegemaakt, meebeleefd én overleefd:
Wij werden geboren vóór dat er sprake was van televisie, diepvries, flitscamera's, creditcards, computers, afwasmachines, microgolfovens, inductieplaten, droogkasten en stoomstrijkijzers.
Wij trouwden eerst en woonden dàn samen zonder kennis van zaken en zonder ondervinding (allez, dat was bij mij toch het geval).
Wij werden geboren vóór er huismannen waren of deeltijdse banen, kinderdagverblijven, groepstherapieën, samenlevingscontracten of generatiepacten.
Wij hadden nooit gehoord van jongens met piercings, van bom-moeders en van H5N1.( variant van vogelpest virus).
Wij waren er al vóór de E40, de B747 jumbo, de shuttle , de TGV........
Wij gebruikten alleen ons geheugen met hersencellen, nu hebben ze daarvoor nog RAM en ROM en geheugens met Harde Schijven vol Mega- en Gigabytes.
Toen betekende "Made in Japan” rommel.
Een i-POT(D) was bij ons een stoofpotje om een ei in te koken.
Wij dansten op 45 en 33 toeren platen, nu heeft men Cd’s, DVD's , MP3's......
Konijnen en ook andere zoogdieren aten nog selder, nu beschikken wij voor hetzelfde effect over Viagra en Vibrators. 
Aids was het Engels woord voor helpers.
Een relatie met iemand hebben, had te doen met zaken en niet met een bed.
Wij zaten nog buiten op de stoep met buren te praten, nu gebruiken ze SMS, Twitter, Whatsapp enz om elkaar iets te vertellen, zo mogelijk met een webcamera.
Wij hadden nog een kodakske met zwart-wit film, nu nemen ze kleurenfoto's met een GSM die ze dan versturen met Bluetooth of ze gebruiken een Blackberry Pda of nog ingewikkelder.
Het muziekpostje met koptelefoon is nu een homestudio met surround klank geworden.
De facteur bracht nog te voet de krant op zondag en de gratis gazet met de uitslag van de Ronde van Vlaanderen werd uit een vliegtuig van Het Volk naar beneden gesmeten.Nu krijgt men 's zondags de krant op de PC of tablet of GSM.
Wij wisten niet wat geld uit de muur halen was noch brood , drank , snoepjes enz uit de automaat.
Wij hadden een afspraak met ons lief, nu is dat een "dating" met een "babe".
Als je nu iemand naar de maan wenst, kan het zijn dat hij er echt naar toe gaat. 
Wij noemden het nieuws op de radio nog "het gesproken dagblad", nu slaat men ons om de oren met digitale radio DAB en HDTV.
De kleur "roze" had enkel met baby's te maken en "homo" betekende 'mens'.
Wij waren nog bij de scouts of bij de Chiro en jongens moesten bij den troep.Nu moet de jeugd zich afreageren als hooligan bij voetbalmatchen of andere sportevenementen of door een joint op te steken.
Wij zijn de laatste generatie waarbij men een man moest hebben om baby's te krijgen.
Wij keken vroeger op een landkaart of zelfs op een kompas om de weg te zoeken, nu gebruiken ze een GPS.
Maar beste blogvrienden wij zijn ook al die toer op gegaan .
Wij sturen ook nog weinig brieven met de post, maar gaan e-mailenof SMSsen en met onze GSM luisteren we naar muziek, nemen we foto's en we kunnen er zelfs mee telefoneren .
Wij zullen ons nog maar eens aanpassen zeker? Zo slecht is het nu toch niet hé?
10 reacties op dit bericht
druk drruk druk
bijzonder goed geschreven, maar vandaag alle drukte op zij gezet,
want vader werd vandaag 92 jaar!
Goedemorgen
Wens al mijn blog vrienden
een goede start in de nieuwe week
ook nog een fijne maandag
gr.Dirk
Dag Natoken
Ja Natoken ik vind het ook fijn U te leren kennen hebben .bedankt voor U vriendschap . Het weekend is alweer voorbij , we beginnen weer aan een nieuwe week , laten we U dan maar vlug een hele fijne maandag wensen , met vriendelijke groetjes erbij liefs Ingrid.
maak er een mooie nieuwe week van
Groot verschil
Het grote verschil zit 'm volgens mij in het feit dat in bijna alle gezinnen beide ouders (voltijds) buiten huis (moeten) werken om rond te komen. Wij hebben het ook gedaan en ik ken de rat race vanbinnen en vanbuiten.
Daar bovenop leggen werkgevers ook steeds meer beslag op de (organisatie van) de privé-tijd. Flexibiliteit is hun toverwoord en in feite komt het erop neer dat je 24/7 aan een haakje moet klaarhangen voor als het hen uitkomt (en voor hetzelfde geld, want anders kan je beschikken). Je "krijgt" een smartphone en pc van het werk (dan kunnen ze je ten allen tijde bereiken), je "krijgt" een auto van het werk (om voortdurend en onafhankelijk van OV) te pendelen als die rottelefoon gaat. Je "mag" thuiswerken (als de job er zich toe leent), want dan verlies je geen tijd in de file en heb je geen controle meer over je rustpauzes en arbeidsuren, je draait zelf op voor werkruimte, de inrichting ervan, verwarming en elektriciteit, ...
"Thuis" wordt gewoon je nieuwe buitenhuiswerkplaats. Je werkt er, je slaapt er (nog maar weinig vanwege stress), en je bent nergens meer veilig voor alle aanslagen op je privé-leven. Zelfs niet als je met vakantie bent. En dan wordt het een zware opdracht om van die gestolen vrije tijd (die je nodig hebt om je huishouden te doen, je kinderen naar allerlei sport- en andere evenementen te brengen, boodschappen te doen, ...) ook nog eens een deel "af te staan" aan familie en vrienden. Het enige wat je dan nog verlangt, is om ergens op een zetel in te storten en je dood te houden.
Tegen de tijd dat de kinderen het huis uit zijn en een eigen gezin hebben, ben je een robot die zich voortbeweegt tussen werk (want stoppen vóór 67 is alleen voor lottowinnaars), opvang van kleinkinderen en zorg voor de oudjes. Pendelen dus tussen job, pampers en incontinentieluiers.
Wij hadden allebei het geluk nog bij de laatsten te zijn die vroeger konden beschikken, zodat we toch nog een paar extra jaartjes konden genieten van datgene waar we ons hele leven voor hadden gewerkt en gespaard. Sindsdien hebben we al een flink deel van onze "vrijdeid" besteed aan het recupereren van en revalideren na operaties, die de opgelopen slijtage heeft teweeg gebracht.
Goddank dat er nog smartphones, skype, ... bestaan. Dan kan je toch nog even contact hebben met de mensen die er toe doen.
tja
jongeren van NU betalen daar de prijs voor , de evolutie hé !<BR> net telefoon van mijn glorie , vanaf ( weeral ) een airport
druk druk , telt daar zeker !! maar ik hoor hem steeds van overal ter wereld ( smile = ben dat ook gewoon
)<BR> ikzelf heb geen tv of gsm in mijn slaapkamer ( ouderwets op dat gebied = om te slapen !!<BR> genoten van de zon dit weekend ?? niet teveel pijn ? liefs
Leven
Inderdaad... ons leven is heel wat drukker maar ook boeiender dan in de vorige eeuw... we worden overspoeld door allerlei nieuws... elke dag worden er nieuwe ontdekkingen gedaan en zaken uitgevonden... van tijd tot tijd de knop even draaien en je terug trekken in jezelf om tot rust te komen... voor ons gependioneerden is dat mogelijk maar voor de jonge mensen met een drukke baan en kinderen wordt het moeilijk... teveel mogelijkheden met de nodige stress.
Een groetje op zondag Natoken
Ja Natoken we komen steeds tijd tekort en het leven is haastig waarom weet ik niet . Ik ga dat eens veranderen en rustig aan doen . Ik ben zo fier als deze pauw op jou, omdat ik U heb leren kennen en steeds de vriendschap van U mag ontvangen bedankt daarvoor . Een fijne zondag wens ik U toe liefs Ingrid.
Goeie morgen lieverdje....
Nog een leuke zondag en mooie week kom ik
jou wensen. Ik vond het heel fijn hier
en je blogvriendinnetje Rebecca, geeft jou
Nou, "persoonlijk" denk ik toch dat het internet er wel iets aan doet lieve Natoken.
fijne zondag