Allerheiligen staat voor de deur..
Volgens de temperaturen van de voorbije weken zou men er niet bij stilstaan dat het morgen Allerheiligen is al voelt het momenteel toch stukken kouder aan.
Het is voor velen terug sleuren met chrysanten en andere bloemstukken tot aan de grafzerk van de geliefden. Dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan, want op verschillende kerkhoven zijn er veel grafstenen verdwenen omdat de “ligtijd” verstreken is of omdat men parkeerruimte nodig heeft. Ja, als zelfs de dood aan het uitsterven is dan kunnen de chrysanten weldra de koppen laten hangen.
Ik ben geen kerkhofbezoeker voor mij is het niet zinvol om 1 keer per jaar tussen de dood te lopen. Het is niet omdat je niet bij een graf staat dat dierbaren vergeten worden, ze staan gewoon in je hart gegrift. Ik vraag me zelfs af hoe velen dat kerkhofritueel op Allerheilige volgen gewoon voor het oog of de commentaar van “ de mensen”? Voor anderen daarentegen is het een zeer zinvol moment en daar heb ik ook alle respect voor!
Ik kom nog uit de tijd dat men de overledene thuis hield en dat voor de deur een grote zwarte rouwdoek werd gehangen met naast de deur een zwarte stok met bovenaan een zilveren kruis. De pastoor kwam zelfs te voet met de monstrans in zijn handen en de misdienaren met het wijwatervat en kwispel de zieke de laatste sakramenten toedienen en wij knielden langs de straat als hij voorbijkwam . De kist werd vaak gedragen, of vervoerd met paard en kar. Zo ging dat op de West Vlaamse buiten.
Nadien deed de wagen zijn intrede en kon de rouwstoet achter de uitlaten lopen. Men wou mee evolueren en de laatste jaren vind ik dat de handel rond een overlijden meer en meer het verdriet overstelpt. Ook de dood is aan het modernisme onderworpen. Zo heeft men nu de keuze uit honderden verschillende kisten en uit verschillende vervoermiddelen. Namen worden in de duurste marmer gehouwen en zelfs de koffietafels gaan meer en meer op recepties lijken. Ja, er wordt op geen Euro gekeken voor onze geliefde, hoewel ik met de vraag blijf zitten, of de dood van een arme dan toch anders is dan deze van een rijke?
Mensen dragen soms hun rijkdom mee in de rouwstoet maar éénmaal begraven, liggen rijk en arm naast elkaar . Ja, je zal maar als arme sterven en met Allerheiligen de blikken voelen die gericht zijn op meer luxueuze zerken. Rijkdom springt nu éénmaal in het oog en zo lopen we vaak het verdriet van minderbedeelden voorbij.
Met Allerheiligen gaat men de stenen nog eens poetsen met spons en water, zodat de dood terug wat kan blinken daar waar de arme het onkruid trekt en even de aarde harkt. Maar voor de dood is iedereen gelijk. Dat is voor mij ook een voordeel van cremeren rijk of arm…hun as wordt altijd gedragen door dezelfde wind, de dood kent geen verschil.




















6 reacties op dit bericht
STILTE en GEBED
In deze dagen ...En er werd inderdaadd met veel meer eerbied gehandeld rond het overlijden. Ik denk maar aan het binnnenDRAGEN van de gestorvene, het gaat toch over een uitvaart! Geen vlug steriel gedoe waar seriemoniemeesters doen zonder hart. De liturgie moet dan ook verzorgd zijn en blijven, want het is het laatste wat je voor jouw geliefde kan en mag doen. Jammer voor dezen die op deze dagen geen bloemke kregen, al hebben sommigen bewust gekozen al lang afscheid te nemen van familie.
DAN MAAR EVEN BIIDEN VOOR LAATSTEN
een stille groet
Helloween met Herman Munster
. . .
Inderdaad, de dood kent geen verschil in arm en rijk ! Nogal een geluk of je zou de mensen zien terwijl ze honderden jaren oud zijn en niet meer toonbaar maar wel getooid met goud en juwelen ! Stel je dat eens voor, van die uitgemergelde mensen met loodzware handen en oren en wat weet ik nog allemaal, gebukt onder wat ze als hun rijkdom aanzien. Ach vergeet het maar, ik hou er een beetje de gek mee maar ook dat zou wel eens kunnen, de mensen leven nu al langer dan vroeger door het goede leven en de rijke kan langer leven als de arme doordat ze meer geld kunnen uitgeven aan verzorging en dergelijke. We weten immers allemaal dat wanneer we geboren worden, we ook moeten sterven, eens komt dat voor iedereen en daarin zijn we allen gelijk.
Dan denk ik ook vaak nog terug aan vroeger, toen mijn overgrootouders begraven werden, toen was het inderdaad met paard en koets, geen kar. Wel later met de wagen en tegenwoordig hoeft dat zelfs niet meer als je wordt verast en uitgestrooid, of toch wel als je assen ergens anders naartoe worden vervoerd.
Ach je denkt eraan en uiteindelijk doen ze na onze dood met ons wat ze zelf willen of kunnen, ja, dat is ook mogelijk, tenminste als je niks hebt vastgelegd op voorhand. Maar echt veel sta ik daar niet bij stil, als dat moment komt dan hoor of zie je niks meer van mij en hoe ga je dat vernemen ?! Daar al eens aan gedacht, door het stilzwijgen op mijn blog misschien . . . ?!
Dat doet me denken aan iemand waar ik nog steeds mails naartoe stuurde en die reeds overleden was . . . raar maar waar . . . ook dat kan gebeuren. Daarna kregen we wel te lezen dat hij reeds overleden was en dat het niet was als gevolg van de ziekte die hij had maar door een ontsteking na een kleine ingreep . . . Het leven kan toch raar verlopen en ook het overlijden . . . laten we het daar op houden.
Nog een fijne dag verder en geniet er maar van terwijl het zonnetje schijnt. Net nog de hele boel hier gepoetst zodat we tegen het weekend weer fris verder kunnen genieten, als het weer het toelaat.
ja Natoken , zo heb ik het ook geweten ... alle luiken dicht voor een week en stro voor de deur om het lawaai te dempen ...als kind vond ik dat maar " raar " ... en ik heb zelf nog moeten meedragen toen er een kind uit de straat overleden was , want dat gebeurde thuis . ik vond dat maar niets ...
maar ja , het moest !
maar de zon schijnt vandaag , dus even weer " normaal " ? liefs
midweekse groeten