vrijdag 21 dec

Nu Kerst aan het naderen is, verandert per dag de aanblik van de huizen en de straten. Zowel binnen als buiten worden steeds meer gevels, bomen, vensters, potten, planten en voordeuren voorzien van kleine betoverende lichtjes die dapper de steeds vroeger invallende donkerte weerstaan.

Kerstverlichting noemen we het in dit van oorsprong christelijk – georiënteerde land. Maar de traditie om juist in deze tijd van het jaar het licht te vieren is veel ouder dan de kerst-traditie zelf.

Lang voordat de christenen besloten om het kerstfeest ( of moet ik nu winterfeest zeggen? Neen ik houd het bij ons traditioneel Kerstfeest!) in het midden van de winter te vieren, verjaagden de Germanen al rond 21 december het boze en begroetten het licht .Natuurlijk werd dat gevierd op de dagen dat het hier, in onze contreien het donkerst was.

Daarbij aansluitend, kozen in de 4de eeuw na Christus keizer Constantijn de Grote plus de „bevrijde bisschoppen” ervoor om de geboorte van Jezus in deze periode te programmeren. Hij werd immers door hen gezien als het licht van de wereld en eind december was toch al een feestperiode met bijhorende werkvrije dagen (toen al!).

Omringd door felverlichte bomen en huizen en een stralende Kerstboom hier naast mij kan ik jullie alleen maar zeggen geniet van deze laatste dagen van het jaar!

Je kunt er de vinger niet opleggen maar iets zit je dwars. Je hebt niks te klagen, alles loopt zoals het moet lopen maar toch stoort iets je. Je staat op in de morgen, begint aan je bezigheden en je hebt er gewoon geen zin in. Alles staat je tegen. Normaal ben je opgewekt, nu ben je vervelend. Je zit niet lekker in je vel en bent snel geïrriteerd. Eigenlijk zou je het liefst een potje gaan janken en je verstoppen onder de dekens tot het rotte gevoel weer voorbij is.

Herken jij dit? Heb jij ook van die dagen zoals hierboven beschreven? Dan ben je DOWN zoals de Engelsen zo plastisch zeggen. Letterlijk betekent het down " beneden" dus je humeur is "beneden" peil. Het is een beroerd gevoel, dat weten we wel. Maar waarom kan dit je zo plotsklaps overvallen terwijl er geen echte aanleiding voor is?

Je leest vaak dat downheid de voorloper is van depressiviteit. Maar wat als je nu zeker weet dat je niet depressief bent, waarom dan toch af en toe die downheid, dat gevoel dat soms komt opzetten en weer verdwijnt. Bijna elk mens heeft hier wel eens last van. Hoewel sommige het beschrijven als een chagrijnig gevoel, komt het op hetzelfde neer. Het verschil zit hierin; meestal weet je exact wat jou chagrijnig maakt maar weet je niet wat jou down maakt. Meestal trekt dat gevoel vanzelf weer weg. Dan relativeer je alle zaken weer naar normale proporties.

De periode vlak voor de kerst is de meest donkere periode van het hele jaar. De ochtend begint laat, de avond vroeg en zelfs midden op de dag is het vaak nog schemerachtig. In de volksmond wordt er vaak gesproken over de ‘donkere dagen voor kerst’. Dan vraag ik me af hoe het kan dat exact nu de meest duistere periode van het jaar plaatsvindt? Leve google!

Het is allemaal te koppelen aan de stand van de zon ten opzichte van de aarde. Om dit te kunnen begrijpen is een stukje astronomie vereist. De aarde staat niet geheel ‘recht’ in relatie tot de zon. In werkelijkheid vertoont de aardas een afwijking van 23,5° met haar baan om de zon. Gedurende de omloop van de aarde blijft de scheefstand in dezelfde richting hetzelfde. Als gevolg hiervan helt gedurende het ene half jaar het noordelijk halfrond meer richting de zon, waardoor dit deel langduriger beschenen wordt. Het andere half jaar helt het zuidelijk halfrond sterker richting de zon en wordt deze helft meer beschenen. Dit alles heeft effect op de hoeveelheid zonlicht en temperatuur.

In onze winter staat het noordelijk halfrond het verst van de zon afgebogen waardoor de hoeveelheid zonneschijn hier minder is. De dagen zijn kort: ’s morgens wordt het laat licht en ’s avonds vroeg donker. Ook is de hellingshoek van de zon ten opzichte van het aardoppervlak klein, waardoor er sprake is van een lage concentratie zonne-energie per vierkante meter. Al deze factoren leiden ertoe dat het oppervlak van het noordelijk halfrond maar in zeer geringe mate wordt opgewarmd. De temperaturen zijn daarom laag.

In de zomer zijn de rollen omgedraaid. Dan staat het noordelijk halfrond het meest naar de zon toe gebogen. Het ontvangt veel licht, de dagen zijn lang en de hellingshoek van de zon is groter (de zonnestralen vallen ‘rechter’ op de aarde). Daardoor kan het aardoppervlak veel sterker verhit worden en zijn de temperaturen op het noordelijk halfrond hoog. Maar er is nog iets. Voor onze beleving van het weer buiten is het niet zozeer de totale daglengte die ertoe doet, maar vooral hoe vaak de zon achter het wolkendek vandaan komt en dus zichtbaar is. De weerinstituten KMI en KNMI meten daarom maandelijks de zonuren: het aantal uren waarop de zon als zodanig te zien is. Over een periode van 30 jaar worden deze cijfers per maand verwerkt tot gemiddelden. Het zal je niet verbazen dat december als somberste maand uit de bus komt: gemiddeld over de Benelux noteren we slechts 45 zonuren in de decembermaand, het laagste van alle maanden.

Voilà dat hebben we ook weer geleerd!

Sinterklaas is voorbij, tijd om hier ten huize Natoken de Kerstboom te zetten. Eigenlijk begin ik er wat tegenop te zien, al dat werk voor zo'n 14 dagen à 3 weken maar de kleinkinderen vinden het nog altijd top dus zal ook dit jaar onze kunstboom op zijn plaatsje flikkeren. 

Nooit zou hier een nepkerstboom in huis komen, dat had ik mezelf gezworen. Geen Kerst zonder echte spar in huis. Al was het in december het bleef altijd een hele karwei : boom halen waar amper nog een kluit aan hangt, auto vol met aarde en takkenresten, aarde en grote pot aanslepen op het terras, boom in pot, terras bezemen, boom verslepen tot in de living, meubels verzetten, boom proberen rechtop te zetten, stofzuigen… Boom valt om, opnieuw beginnen. Om nog maar niet te spreken van de afbraak na Nieuwjaar. Degenen die beweren dat ze zo een den tot het volgende jaar kunnen overhouden zijn minderheden. We hadden er ooit bijna één die aanstalten maakte om te overleven. Hij heeft het slechts enkele maanden volgehouden daar in de kippenren met al die mest.

Maar op zekere dag - lang geleden - trok ik naar een groot supercentrum en daar stond hij dan een reuze exemplaar van meer dan 2 meter. Ik draaide er omheen, keurde hem, twijfelde en liep weer weg. Ik ben niet zo voor onechte dingen. Ik moest de volgende dag weer in de buurt zijn. Hij stond er nog. Ik nam hem mee, op goed geluk. Ik zette hem de volgende dag op als verrassing voor mijn slaapgenoot als hij thuis kwam van het werk! Grappig hoe je zo’n takken aan een met naalden bedekte plastic hoofdstam bevestigt. In elk ijzeren gaatje van de stam past precies een tak met een zelfde kleurlabeltje. Er ontbrak niets, de boom was compleet. Mijn kinderen zullen het verschil niet eens merken dacht ik toen. Ik wel natuurlijk, maar ik ben sterk in het relativeren: die boom behoeft namelijk geen water en is in een mum van tijd opgezet ( euh laat die mum toch maar valen ) en verliest geen enkele naald. Je kan naar believen takken ombuigen en die met vijftig tegelijk naar de zolder brengen zonder dat ze ooit bruin zullen worden.

De moraal van het verhaal is dat een kerstboom binnenshuis voor mij niet meer kan geassocieerd worden met de levende bomen die in onze tuin staan. Dat kost- en dierbare plantgoed hoeven we niet meer te rooien voor een luttele drie weken van gezelligheid. Hoe kon ik het vroeger over mijn hart krijgen om toe te zien hoe gezonde sparren verbrand worden na het Kerstgebeuren of erger nog dat ze in de fleur van hun leven werden gekettingzaagd? Kortom: ik heb de levende planten lief en daarom staat hier elk jaar onze kunstboom. Voilà.

Voor onze jeugd is die erge examenperiode weer daar. Voor de leerkrachten wachten weer stapels verbeteringen maar soms, heel soms zitten er toch prachtige examenpareltjes bij

NEDERLANDS (1 tso):

- De trappen van vergelijking : De positief, de comparatief en de aperitief.

- Uit een opstel: Stappend door het landschap naderde de kerktoren.

- Een zelfstandig journalist is een taxfree-journalist. ENGELS (3 aso):

- Verklaar : 'workaholic'. Verslaafd aan werken en alcohol.

- Vertaal : 'Een vleermuis.' a floddermouse -

Vertaal : 'Een mooie vrouw.' A bediful woman.

- Uit een opstel : He shot three times and now he is dad.

A person who doesn't eat meat, is a vegetable.

FRANS ( 3 aso):

- Vertaal : 'Duitsland was de vijand'. La Germaine était la viande -

- Traduisez : 'Ce soir c'est la finale de la coupe du monde'. Vanavond is het de finale van... de haarsnit van het volk. -

- Vertaal : 'Een woordenboek'. Un prisma -

- Vertaal : 'Nou en of !!' Maintenant et ou !!

GESCHIEDENIS (5+6 lj):

- Wat is Bouillon? -De stad van de bouillonblokjes.

- Beschrijf de reisroute van Christoffel Columbus in 1492. -Via het Suez-kanaal.

- Wat deed Clovis om de Alemannen te overwinnen? -Vechten.

- De steden ontstonden doordat er mensen in de steden gingen wonen.

- Vroeger leefden de mensen van armoe.

GODSDIENST (zelfde graadsklas)

- Noem een paar vreemde godsdiensten. -De bamboes en de honda's.

- Verklaar de naam van de stad Babylon.- Daar is een belangrijke baby geboren

- Waarom kwamen de eerste missionarissen vooral uit Ierland?- Omdat ze er daar te veel hadden.

BIOLOGIE (1 aso):

- Tijdens de ovatie is de vrouw vruchtbaar.

- Een betovergrootvader is een bedlegerige overgrootvader die zich in een terminale fase bevindt.

- Geef een symptoom van zware brandwonden.- Assen.

- Sinds wanneer kan de mens rechtop lopen?- Een jaar na de geboorte. -

'Padden hebben een uitwendige bevruchting'. Wat betekent dat?- Als ze kinderen hebben, smijten ze de mannen buiten!!.

- Wanneer is een meisje geslachtsrijp?- Wanneer ze vruchten kan geven.

Ik weet niet of de schimmel van de Sint pastinaak lust maar ik heb wel de grootste uit de tuin gekozen . Hopelijk is het paard niet te kieskeurig want gaaf is de pastinaak niet maar wel onbespoten.

Of er nu morgenvroeg iets anders in mijn schoentje zal liggen dat vertel ik julllie wel

Op een morgen doet een pastoor de deur van zijn kerk open en vindt daar ...... een dode ezel. Hij weet niet goed wat te doen en belt dan maar de burgemeester met het verzoek om het dier te laten weghalen.

'Los uw problemen zelf op', zegt de burgemeester, die feitelijk een gloeiende hekel aan de pastoor heeft. 'Per slot van rekening is het uw taak de doden te begraven !'

'Daarom bel ik u juist op', zegt de pastoor.

'Volgens het reglement moet ik eerst de familie raadplegen !'

Hij komt…hij komt de lieve, goede Sint..

Toen ik onlangs mijn boodschappen deed, stond ik daar plots in een lange file. Ik dacht eerst nog dat de saucissen of de gluhwein in reclame stonden, maar het viel mij op hoeveel kinderen er in die file stonden. Toen ik even boven hun hoofden uitkeek, zag ik de ware reden van hun bezoek. De Sint is weer in het land!

Ik haastte mij naar huis om rap een brief te schrijven met al mijn wensen tot ik eraan dacht dat ik verleden jaar ook één geschreven had en er geen antwoord op gekregen heb. Toen ik in mijn archieven ging kijken, was het niet alleen verleden jaar dat hij mij vergeten was, maar al meer dan 65j dat hij hier niet meer door de schouw “ nederdaalde”.

Daar lagen ze allemaal naast elkaar, mijn brieven met veel vlijt geschreven. Al mijn wensen in schoonschrift zodat de Sint ze met zijn gewone bril zou kunnen lezen. Maar nee…ik kreeg ze allemaal terug en paste jaar na jaar mijn wensen aan. De eerste brieven durf ik zelfs niet meer te versturen uit vrees dat de Sint en zijn Pieten hun lach niet zouden kunnen inhouden. Ja, wie vraagt er nu nog een houten blokkendoos of een zak met knikkers ( ja zo eentje was ik) of zo’n oude plastic pop zonder haar ( dat stond er blijkbaar toch niet lang op! )

Sommige van mijn wensen behoren al tot het antieke speelgoed en worden duur aangekocht om als decoratie op één of ander meubilair te belanden en het met een strenge wijzende vinger te verdedigen tegen de grijpgrage handjes van kinderen die het speelgoed met ongeloof aankijken.Soms stel ik mij de vraag of er nog wel brieven geschreven worden naar de Sint, of zou de jeugd tegenwoordig een mailtje sturen met een digitale foto van een schoen met een virtuele wortel of raap erin?

Ja, waar is de tijd dat peter op het veld een schone raap uitzocht voor de schimmel van de Sint, de ezels van de pieten kregen dan weer een paar wortels die normaal gezien voor de hutsepot bestemd waren. Alles werd netjes met de schoongeschreven brief in mijn stinkende schoenen gelegd en raar maar waar, ’s anderdaags was alles verdwenen.

Ik kon naar het schijnt heel braaf zijn in de periode van Sinterklaas en dat zal de Sint ook wel gelezen hebben in zijn groot Sintenboek. De nacht van 5 op 6 december kroop ik altijd wreed nerveus in mijn bed en lag ik aandachtig te luisteren of ik de Sint of zijn Pieten niet op ons dak hoorde stappen. Ik hield ook het dak van de buren in het oog want de oude man zou zich maar eens moeten vergissen. 6 december was de dag waar ik haastig de trap naar beneden liep op zoek naar mijn schoen. Het speelgoed lag op de grond zoals de Pieten het altijd leggen omdat ze geen tijd hebben om alles schoon te schikken. Op tafel lagen snoep , mandarijntjes en rode appeltjes en het leken vaak dezelfde als deze die ons ma twee dagen eerder had gekocht. Varkentjes en fruit in marsepein en een grote zak “nick-nackjes” lagen naast de chocoladen Klaasfiguurtjes. De Sint wist wel hoe hij de kinderen kon bekoren in die tijd en wist vooral hoe eenvoudige dingen te "etaleren" zodat het meer zou lijken. Een paar boeken maakten het lijstje altijd compleet.

Als ik nu naar het lijstje van de kinderen kijk, dan was een kinderhand vroeger vlug gevuld. De jeugd groeit en blijkbaar zijn ook hun schoenen gegroeid want in mijn tijd had de Sint zelfs niet de moeite gedaan om een computer in de schoenen te krijgen.

De Sint moet mee met zijn tijd en door ons modernisme evolueert ook de jeugd. Het is soms moeilijk om de waarde van de Sint terug te vinden in onze maatschappij waar de heilige man verdrongen wordt door het commerciële, om nog maar te zwijgen dat hij elk jaar vroeger moet opboksen tegen de Kerstman. Ja, dat is nog zo een fenomeen die zijn slee elk jaar vroeger komt parkeren.

Ik herinner mij nog hoeveel waarde de Sint had en hoe ze me thuis konden manipuleren om via hem mijn gedrag te bepalen. Maar, ik groeide en door de jaren verdween stilletjes het geloof in de heilige man.

Awel, jullie gaan mij misschien niet geloven, maar sinds de dag dat ik met stoere uitspraken tegenover mijn vrienden vertelde dat de Sint iemand van onze familie was en dat het toch geen echte was zoals in de boekjes is hij ook niet meer geweest.

Ik werd steeds ouder maar probeerde het geloof in de Sint nog terug te winnen door mijn schoenen te zetten maar ze bleven leeg. De Sint was vertrokken en mijn kinderjaren waren voorbij.

Maar dit jaar zal het anders zijn, ik zal het van alle daken roepen dat de Sint en Zwarte Piet wel bestaan! Och…voor mij hoeft hij de schoen niet meer te vullen, daarvoor heb ik teveel jaren overgeslagen. Laat hem maar langsgaan bij de kinderen die straks hun schoentje vullen en van wie de oogjes nog blinken omdat een gewone raap en wortel nog wat waarde in hun leven kunnen brengen.

Onlangs werd mij de vraag gesteld wat er zou gebeuren als het water van de zee 1m stijgt. Awel ,ik heb er eens zitten over nadenken - geen doomdenken - maar gewoon de voor en - nadelen bekeken.

We gaan zover niet meer moeten rijden om aan zee te geraken!!

We kunnen dan veel dichter schelpkes rapen! En diegenen die op “den dijk” wonen, moeten niet meer op de pier gaan staan om te vissen, maar kunnen dat van op hun balkon doen!

In plaats van je boot in de haven te leggen, kan je hem in je garage binnenvaren!

In plaats van in een hondendrol te trappen, kan je dan op een kwal trappen!

De kusttram wordt dan afgeschaft en je krijgt dan de roeitram.

De nadelen zijn,

dat de vis duurder gaat worden omdat die zal vermoeid zijn van die ene meter verder te zwemmen! De garnaalvissers gaan met hun paard van op het eerste verdiep naar beneden moeten duiken!

Ze gaan de duinen moeten verschuiven!

Ze gaan in monokini lopen in Brugge en dat gaat wreed veel accidenten geven .

Maar kom, laat ons nu eens keer serieus zijn!!! We zijn hier bezig over 1 meter!!!! Als het nu vloed is komt het water toch meer dan 1 meter omhoog en dan hebt ge nog zeker 50 meter tot aan de dijk!! Dus moet het eerst al 50 meter naar omhoog komen eer we gevaar lopen en dat is dan toch maar om de vier uur, want de rest trekt dan weer met eb naar Engeland .

Pffff en nu moet ik bekomen van dat nadenken!!

Lieve Kitiara,

Als ik van al de foto’s die ik van jou heb een fotoboek zou maken, kreeg dat de titel: Het meisje met de duizend gezichten. De mensen die ik het zou laten zien, zouden het bijna niet geloven, maar ik kan ze verzekeren dat het steeds om hetzelfde meisje gaat. Hoe je kijkt, is op elke foto weer anders. Bovendien zie je soms ook alleen maar je achterhoofd, omdat je dan he-le-maal geen zin hebt om op de foto te gaan.

Ik verbaas me soms over al die verschillende gezichtsuitdrukkingen: lief, wijs, uitdagend, kinderlijk, quasi volwassen, ernstig, vrolijk, schattig, speels, verlegen, boos, verdrietig, dromerig, vrouwelijk, vermaakt, grappig, uitbundig, ingekeerd, geïnteresseerd, nukkig, innemend, doortastend, stoer. En dit dan nog weer op heel veel verschillende manieren. Zo kom ik makkelijk aan de duizend gezichten van mijn kleindochter.

Vandaag moet ik denken aan die dag 11 jaar geleden dat je werd geboren. Een klein, piepklein meisje. Het eerste wat ik van je zag, was je kleine kopje met de leuke haartjes. Al heel snel liet je zien wie je was: een lief, klein, innemend hummeltje met een grote eigen wil. Je bent nog steeds lief en innemend, niet meer zo klein, maar jouw eigen wil kan niemand ontgaan. Je bent een meisje dat telkens weer verrast en verbaast. 

Daarom op vandaag een heel dikke kus en een gelukkige verjaardag Kitiara of Kitty zoals we soms plagend zeggen!

 Waar is de tijd dat ik op een stoel stond om het raam te wassen en er nadien ook weer af sprong. Nu neem ik een trapladdertje... Ik liep de trappen op met twee treden tegelijk en ik gleed langs de trapleuning naar beneden, nu gebruik ik elke trede en de trapleuning als steun... Een dag felle inspanningen gedaan , de andere dag wat rustig aan...

 
Dat trammeke 7 stappen doet me toch iets en vooral beseffen dat ik nu de oude generatie ben. Dat is ouder worden ... en ook zal er geen enkele man nog een fluitconcert geven als ik langsloop  en vermits ik ook geen fluitketel in huis heb, hoor ik helemaal niets meer fluiten ! Of het zouden mijn oren moeten zijn die door een dag shoppen in een druk shoppingcenter zelf aan het fluiten gaan.

Neen, mijn voetballershart bloedt niet - er zijn ergere dingen in de wereld - maar ik ben wel vreselijk ontgoocheld in de prestatie van onze Rode Duivels gisterenavond tegen Zwitserland. Een pijnlijke rammeling was het, 5 - 2 verliezen in een wedstrijd die een mooi einde had kunnen breien aan 2018. Geen eindtoernooi van de Nations League voor hen!

We dachten dat zo'n nederlaag ons niet meer kon overkomen... Verkeerd gedacht. De reden? Het ontbreken van toppers zoals Lukaku, Dembele, De Bruyne, Fellani enz, arrogantie of nonchalance van onze mannen die dachten dat ze na een 2- 0 voorsprong Zwitserland een poepje zouden laten ruiken, een collectieve offday, of verkeerde keuzes van de coach? Wie zal het zeggen! Ik vermoed een beetje van alles Geen final four dus voor ons in de Nations League, dan maar supporteren voor onze noorderburen zeker die na een stunt tegen Frankrijk vanavond aan een punt tegen Duitsland genoeg hebben om zich bij de beste vier landen van de Nations League te plaatsen.

Gisteren werd de Sint op verschillende plaatsen met veel tamtam verwelkomd. De kinderen genoten en sommige kriticasters moesten die Zwarte Pieten kwestie er weer bij halen Toen ik een mail met volgende teks in mijn mailbox vond , dacht ik ... laten we maar gezellig verder kritiek voeren. Hier gaan we:

Zie ginds komt de stoomboot uit Spanje weer aan....

Het woord "zie" kan als uiterst kwetsend worden ervaren door slechtzienden en dient dus vervangen te worden door "ervaar" of iets dergelijks. Daarnaast is het onacceptabel om het over Spanje te hebben voor de Catalanen, dus daar moet een oplossing voor worden gezocht, net als voor het fenomeen "stoomboot" want iedereen weet dat deze zeer belastend is voor het milieu.

Hij brengt ons Sint Nikolaas, ik zie hem al staan...

Het "hij" van de stoomboot is onmiskenbaar genderspecifiek en dient vervangen te worden. Nu goed, die milieu-onvriendelijke boot moest toch al weg, beter dus vervangen door "milieuvriendelijk genderneutraal voertuig"? "Sint Nikolaas" is een uiting van een Christelijke traditie en als bijgevolg ongewenst.

Hoe huppelt het paardje het dek op en neer... Dieren horen in de vrije natuur en zijn er niet om trucjes te doen (huppelen) en al helemaal niet op eerder genoemde boot. Een exces dat men vroeger ook wel zag in dierentuinen en circussen. Past niet meer in 2018. Helaas.

Hoe waaien de wimpels al heen en al weer...

Mag in principe nog wel, al suggereert het een continu wisselende windrichting (milieu effect of veroorzaakt door de vervuilende gassen van de stoomboot?). Hier dienen een milieu-effectrapportage en een risicoanalyse voor opgemaakt te worden. Tot de gevolgen bekend zijn, voorlopig geen wimpels. Ook omdat de niet nader genoemde kleur van de wimpels weleens voor verkeerde beeldvorming zou kunnen zorgen.

Zijn knecht staat te lachen en roept ons reeds toe...

Knecht is denigrerend en suggereert een arbeidsongelijkheid die onacceptabel is. Het zogenaamde lachen (zonder humoristische context) kan als een teken van verminderde intelligentie worden uitgelegd. Het zogenaamde "roepen" is door slechthorenden niet of nauwelijks waar te nemen en hierdoor onnodig kwetsend. Dit dient vervangen te worden door een passend alternatief.

Wie zoet is krijgt lekkers, wie stout is de roe...

Door zoet aan lekkers te koppelen, ontstaat een onjuist beeld. Het is juist zoetigheid (lees suikers) die voor obesitas en hart- en vaatziekten zorgt. Door uitgerekend het woord "zoet" te verwarren met "lief" of "braaf" ontstaat een verkeerd beeld. Voorstel: A: wie zoet eet, krijgt obesitas (waarschuwend) of B: wie braaf is, krijgt een wortel (beloning). (p.s.: eerder werd "snoeptomaatje" voorgesteld maar de koppeling tussen snoep (slecht) en tomaat (goed) is ongewenst in deze)...

Oh lieve Sint Nikolaas, kom ook eens bij mij...

Absoluut uitgesloten! De koppeling van een katholieke heilige en het woord "komen" roept bijzonder ongemakkelijke beelden op van seksueel misbruik in de breedste zin des woords en is daarom "no go"!

En rijd dan niet stilletjes ons huisje voorbij...

Het woord "huisje" doet onrecht aan mensen die in een flat of appartement wonen. "Ons Huisje" is in deze context (vaak) onbewust bedoeld als eigen bezit en dus onnodig grievend voor huurders. En dan mag men zich al gelukkig prijzen geen krakers tegen te komen, aangezien zij overal 'Ons Huisje' weten te vinden ...

Lieve blogvrienden. Jullie denken misschien dat ik niet meer wil langskomen of afhaak maar niets is minder waar. Sennet heeft weer kuren. Ik kan overal reageren en ook de reactie verzenden maar op de blogs waar ik de code moet invullen om die reactie te versturen zoals bij Ani, Myette, Rebacca en nog velen verschijnt mijn reactie niet ( al is ze verzonden)  op ander blogs zonder code staat de reactie er wel. Heeft er nog iemand hetzelfde probleem?

Ik heb contact opgenomen met onze grote blogsteun Redpoppy, hopelijk kan zij helpen en is  dit euvel snel opgelost. Sorry voor diegenen die niets van mij horen!

Hier is een tekst die ik prachtig vind en die mij ontroert, daarom wil ik die delen met jullie . De auteur is onbekend.

Prachtig toch of niet?

Pakkend getuigenis van Steve Jobs, medeoprichter en topman van Apple, tevens pionier van de computerindustrie ...

De laatste woorden van Steve Jobs: Hij stierf als miljardair op 56 jarige leeftijd aan alvleesklierkanker. Hier zijn z’n laatste woorden op het ziekbed:

"Ik bereikte het toppunt van succes in de zakenwereld, in andermans ogen is mijn leven een toonbeeld van succes. Afgezien van mijn werk heb ik echter weinig vreugde. Uiteindelijk is rijkdom slechts een feit van het leven waar ik aan gewend ben. Op dit moment, liggend op het ziekbed en herinnerend aan mijn hele leven, realiseer ik me dat alle erkenning en rijkdom waar ik zo trots op was, verbleekt en wordt zinloos in het gezicht van een dreigende dood.

U kunt iemand in dienst nemen om de auto voor u te laten rijden, geld voor u verdienen, maar u kunt niet iemand hebben die de ziekte voor u kan verdragen.

Er kunnen materiële dingen verloren worden gevonden. Maar er is één ding dat nooit kan worden gevonden als het verloren is - "Leven".

Wanneer iemand de operatiekamer binnengaat, zal hij beseffen dat er één boek is dat hij nog moet lezen - "Boek van gezond leven".

In welke fase van het leven we nu zijn, met de tijd, zullen we de dag tegemoet zien wanneer het doek naar beneden valt.

Treasure Love voor je familie, liefde voor je partner, liefde voor je vrienden ...

Trakteer jezelf goed. Koester anderen.

Naarmate we ouder worden, en dus wijzer, realiseren we ons langzaam dat het dragen van een horloge van $ 300 of $ 30 - ze vertellen beiden dezelfde tijd ...

Of we nu een portemonnee / handtas van $ 300 of $ 30 meenemen - de hoeveelheid geld binnenin is hetzelfde;

Of we nu een auto van $ 150.000 of een auto van $ 30.000 rijden, de weg en afstand zijn hetzelfde en we komen op dezelfde bestemming aan.

Of we nu een fles van $ 300 of $ 10 wijn drinken - de kater is hetzelfde;

Of het huis waarin we wonen 300 of 3000 vierkante meter is - eenzaamheid is hetzelfde.

Je zult je realiseren dat je ware innerlijke geluk niet uit de materiële dingen van deze wereld komt. Of je nu als eerste class vliegt of economy class, als het vliegtuig neerstort, ga je evengoed ...

Daarom .. Ik hoop dat je realiseert, wanneer je maatjes, vrienden en oude vrienden, broers en zussen hebt, met wie je chat, lacht met, praat met, liedjes zingt met, praat over noord-zuid-oost-west of de hemel en aarde, .... Dat is echt geluk !!

Vijf onmiskenbare feiten van het leven:

1. Onderwijs uw kinderen niet om rijk te zijn. Leer ze om gelukkig te zijn. Dus wanneer ze opgroeien, zullen ze de waarde van dingen kennen, en niet de prijs.

2. Best bekroonde woorden in Londen ... "Eet uw voedsel als uw medicijnen, anders moet u medicijnen eten als uw voedsel."

3. Degene die van je houdt, zal je nooit voor een ander opgeven, want zelfs als er 100 redenen zijn om op te geven, zal hij of zij een reden vinden om het vast te houden.

4. Er is een groot verschil tussen een mens en mens zijn. Slechts enkelen begrijpen het echt.

5. Je wordt bemind als je geboren wordt. Je zult bemind worden als je sterft. Daartussen moet je het doen!

LET OP: als je gewoon snel wilt lopen, loop dan alleen! Maar als je ver wilt lopen, loop dan samen!

Zes beste artsen ter wereld

1 Zonlicht

2 Rust

3. Oefening

4. Dieet

5. Zelfvertrouwen en

6. Vrienden

Onderhoud ze in alle levensfasen en geniet van een gezond leven.

Die gedachte vond ik de moeite waard om te posten omdat de laatste dagen alles in de media en het gewone leven in het teken van de dood staat!

Het was hier even stil want we hebben een drukke week achter de rug. Ik vrees zelfs dat het tot eind december eerder druk dan rustig zal zijn hier. Maar wat me vooral bijblijft van de voorbije week is dat een lieve blogvriendin haar dochter verloren heeft . Het kruipt in de kleren als je zoiets verneemt temeer omdat onze dochter even oud is als die van mijn vriendin en dat is even slikken als je denkt welk impact zoiets heeft!

Dinsdag nemen samen met ons groepje afscheid van dat jong leven en ook om onze vriendin te steunen..Het laat je even stilstaan bij leven en dood en hoe bepalend die twee elementen zijn in ons leven…