Je moet er maar opkomen!!

Omdat we gisterenavond zo’n 11 l regen kregen, lijkt het vandaag precies een sauna! Daarom zit ik weer binnen en achter mijn scherm te denken hoe ik jullie dag kan opfleuren in deze moeilijke tijden en .. ik denk dat ik iets gevonden heb!

Poëtische minnaar zegt :

- “Jij bent de zonneschijn van mijn ziel. Jij verdrijft de wolken van mijn wanhoop. Jij zult mijn hart altijd regeren en met koele regendruppels laven. Mijn liefde voor jou zal nooit afkoelen. Jij zult…..”

Modern meisje: “Mag ik je even onderbreken? Is dit een huwelijksaanzoek of een weerbericht?”

Of wat dacht je van volgende versprekingen … Bijna juist zeg je? 

- “Ik kreeg me daar een sneer uit de pan”, pruilde mijn vriendin. “Ik ben er nog steeds niet goed van.”

(Ik kan het me voorstellen. Als je iets uit een pan krijgt dat niet eetbaar is en ook geen veeg is, kan dat je zuur opbreken. )

- “Dat heeft ze op de vangrail kunnen redden!” bejubelde quizmaster Ben Crabbé een kandidate die net op tijd een woord raadde.

(Als hij zich wat meer met het Nederlandse taaleigen zou bemoeien in plaats van met Blokken te spelen, had hij zich op de valreep misschien bedacht en het correcte woord gebruikt. )

- “Ik ben helemaal over m’n stuur“, zei de dame die net bijna van haar fiets en van de sokken gereden was.

( Ze mag van geluk spreken dat ze niet op die vangrail van Ben Crabbé terechtgekomen is, want dan zou ze pas overstuur geweest zijn.)

-- “Mag ik morgen eens bij je langs komen wippen?” vroeg de jongeman aan wie ik af en toe Franse lessen geef.

( Dat langskomen vind ik best. Dat wippen ietsje minder, of eigenlijk helemaal niet. )

- De supermarkt waar ik klant ben, maakte reclame voor extra observerend keukenpapier.

( Ze zullen ongetwijfeld absorberend bedoeld hebben, maar anderzijds kan ik me niet van de indruk ontdoen dat ik in mijn keuken in de gaten wordt gehouden.)

De zin om buiten bezig te zijn, staat op een laag pitje met de hitte die we nu krijgen dus blijven buitenklusjes in een comateuse toestand wachten op frissere moementen!

Daardoor heb ik tijd zat om van mijn geliefde bezigheid te genieten nl zin / onzin schrijven!

Ja dat schrijven, vroeger ontving deze kwebbelmie graag brieven van die echte, persoonlijke papieren exemplaren met mooie postzegels erop met warme gedachten en beheerste krullenletters en met lieve woordjes en fijne wensen , daar kan ik nog steeds van genieten… Trouwens al die uren “ schoonschrift” in de lagere school.. dat moesten we toch onderhouden hé! Maar, hoe kan je in deze moderne tijd de post elegant in ontvangst nemen? Voor de duidelijkheid: ik heb het niet over acties als het werpen van smachtende blikken, het dramatisch zuchten of het expressief rollen met de ogen. Néé, ik heb het over het object waarin men de brieven deponeert.

Bij onze dagelijkse wandeling keur ik hier en daar brievenbussen en daarover wil ik het nu even hebben. Ooit - toen er nog ridders en freules leefden- was er een tijd dat men op romantische wijze de post kon ontvangen door de installatie van een duiventil !!

Later opteerden de meesten voor een zakelijkere oplossing: namelijk een postgat (tevens tochtgat) in de voordeur.

Maar als je het allemaal net iets creatiever wil aanpakken, dan moet je – als het terug mag/kan- eens een autoritje maken inspiratie te over! Bij nadere analyse kan ik zelfs de geschiedenis van de brievenbus feilloos reconstrueren. Bij deze een historische schets, ter lering en vermaak! 

We beginnen onze tijdreis in de jaren ’40. Oorlogstijd, weet u wel. Creatief met minder. En dus werden melkbussen omgevormd tot brievenbussen al dan niet met een vrolijk likje verf! Recyclage op z’n best en nog steeds vatbaar voor navolging!

In de jaren ‘50 leefde de economie weer op. Blijkbaar waren in die dagen de zogenaamde “smurfenhuisjes” bijzonder trendy. Het waren een soort kabouterwoninkjes, voorzien van echte raampjes en dakpannetjes. Vaak droegen zij het Eftelingachtig opschrift “BRIEVEN” (handig, zo wisten passerende kabouters meteen dat deze gerieflijke optrekjes niet voor hen beschikbaar waren. Sommige misverstanden kan je maar beter voorkomen!)

Een andere variant uit die zelfde tijd is de prehistorisch uitziende plastieken boomstam.

Iets later, waarschijnlijk in de jaren ’60, deed een vrolijker type brievenbus haar intrede nl een wijnvat waarop een luidkeels grinnikend cherubijntje had plaatsgenomen al dan niet met druivenrank en schaterlach. Smaakvol, althans voor wie graag als levensgenieter of wijnbaron te kijk wilde staan. (De bierbuik en bakkebaarden van de eigenaar denken we er ook spontaan bij, geen idéé hoe dat komt!)

De jaren ’80 zorgden voor metaalconstructies, al dan niet in fletse kleuren.

En de jaren ’90 stonden dan weer garant voor sobere natuurstenen zuilen. Niet echt iets om over naar huis te schrijven dus, laat staan om er een column aan te wijden.

Opeens kwam er een gloednieuw type brievenbus overgewaaid van over de grote oceaan en bood zich aan. Het was eigenlijk een heruitvinding van de ouwe melkbus, deze keer in vlekkeloos glanzend aluminium, met vrolijk wapperend wimpeltje. Het ding in kwestie riep nog net niet “jiiiiihaaaaa!”, maar we zijn er echt niet ver van verwijderd.

De dag van vandaag zijn het vooral stenen of aluminium brievenbussen die de opritten sieren .

Droom jij echter nog stiekem van zo’n smurfenhuisje uit de fifties, houd dan maar het groot vuil in de gaten misschien vind je daar nog wel zo’n unicum !

Vandaag zag ik langs de weg een keurig , mooi gesnoeide boom die een voortuin sierde en spontaan vroeg ik me af:

“ Moest ik een boom zijn, hoe zou ik me daar bij voelen?”.

Als wij “ mensen” er mooi willen uitzien en als een “ afgelikte talloor” door het leven willen gaan dan is het onze keuze. Willen we er bij lopen als een verlepte bloem of bohemer dan moet dat ook kunnen, maar de natuur heeft meestal geen keuze! Eenmaal de mens de snoeischaar of de machines erin zet dan kan die natuur enkel ondergaan.

Ik weet hoe ik reageer als mijn vrijheid of eigen keuze onderdrukt wordt en dan denk ik aan wat die boom misschien voelt …..

Zegt hij : “ Mijn leven was zo mooi. Ik had mijn bladeren en takken nog waar de vogels op kwamen zitten. Mijn stam groeide vol verwachting naar de wolken toe. Met mijn wulpse zijtakken kon ik de wereld omarmen . Soms speelde de wind door mijn wilde kruin, ik was vrij en genoot! Ik heb vele stormen meegemaakt en overleefd. Ik sta wat schuin, maar dat geeft niet. Kwetsuren maakten dat ik een eigen gezicht kreeg, een eigen tekening. Sommige kwetsuren zijn niet direct meer te zien, maar zijn niet altijd helemaal genezen. Dat is ook zo met mensen. Wonden en kwetsuren horen nu eenmaal bij het leven van bomen. Maar toen kwam de mens en vond me te wispelturig, wanordelijk en hij snoeide mijn takken en stak me in een strak pak. “Hoe mooi “, zei hij maar heeft me tot op vandaag nog nooit gevraagd hoe ik mij hierbij voel!

Of zegt hij: “ Door mijn snelle groei had ik uiteindelijk een eigen vorm aangenomen en zag er wat eigenaardig uit met mijn weelderige bos. Sommige mensen vonden dat ik niet op een 'normale' boom leek en gingen mij achteloos voorbij . Ze vonden mij scheef en lelijk! Eindelijk ben ik van die ballast verlost, mijn lange wulpse en scheve takken kunnen geen verwondingen meer oplopen of door de wind afgebroken worden of beschadigd. Ik heb het niet meer superkoud in de winter want ik vorm nu een strak compact geheel. Niemand gaat mij nog klakkeloos voorbij. Nu blijven ze staan en bewonderen mijn snit .”

Zo is het ook een beetje met het leven van elke mens die “balanst “ tussen vrijheid en een eigen weg gaan of strak tussen de lijntjes lopen en een stuk eigenheid verliezen….Het evenwicht vinden tussen de twee dat is een levenswerk!

Euh…. Ik had eigenlijk alleen maar een keurig gesnoeide boom gezien deze morgen ……

Omdat de hitte mij binnenhoudt en een mens daardoor niet in zijn dagelijks ritme geraakt, kan dat wel eens op mijn zenuwen werken. En dan stel ik aan jou, lezer, de vraag:

“Zijn er ook dingen die soms op jouw zenuwen werken?

Wacht mannekes, even relativeren. Ik verwacht hier geen klaaglitanie maar het leek me enigszins grappig om daar iets over te schrijven zo in de zin van :” Hé ik ga hier iets over schrijven en dan lijkt het allemaal minder irritant. Zzz… Zzzzz… Zzzzzzz…” 

Klinkt het bekend .. je ben aan het shoppen in de supermarkt en ziet wat verder een bekende die je liever niet tegenkomt omdat die altijd aan het klagen en zagen gaat .. je draait jouw karretje en vlucht een andere gang in?

Hewel, dat had ik ook vandaag…niet dat ik er niet mee om kan als iemand even zijn gal spuwt maar sommigen hebben daar blijkbaar een patent en omdat ik weinig tijd had en corona een lang verblijf in de supermarkt afraadt, heb ik ook maar mijn karretje gedraaid!

Nog zo iets . Elke lente en zomer is het hetzelfde liedje. Wanneer ik in de zetel TV kijk of wanneer ik op het toilet zit en vooral – want dat hebben die kleine zoemende zuigers graag – wanneer ik rustig liggen te slapen dan zijn ze daar. Hen wegslaan helpt niet, hen platslaan daarentegen…De enige remedie is muggenspray gebruiken dan ben je een tijdje van hen verlost!

Of wat denk je van het volgende? Op het toilet zitten, naar het toiletpapier willen grijpen en dan beseffen dat er nog maar één velletje is en er is geen nieuwe rol in de buurt… Dan verwens je de laatste gebruiker toch naar de maan!!

Of die opdringerige telefoonverkopers! We kennen ze allemaal: ze bellen altijd tijdens het eten of wanneer je bezig bent met andere belangrijke dingen. En als we 'nee bedankt' zeggen, blijven ze doordrammen over de vele 'voordelen'. Vandaag zo’n telefoontje gehad ivm energie besparingen….Ik heb hen heel beleefd gezegd : “ Geen interesse..” en dank je dat ze dan afhaken?

Of die broodrooster die altijd heel enthousiast is als ie bokes mag roosteren maar nog enthousiaster als ze klaar zijn. Wij hebben ook zo’n enthousiast! Mijn boterhammen vliegen vaak in de lucht en belanden dan op de grond. Ik maak er nu zelfs een sport van om in te schatten waar ze zullen landen en daar dan mijn bord te zetten haha.

Of dat de winkelkarren van Aldi of Colruyt die heel erg zwaar en lomp zijn om mee te rijden zodat ik me in een permanente staat van spierverrekking bevind als ik een poging doe om zo’n volgeladen ding naar de auto te duwen zonder brokken te maken. ..

Of het feit dat mijn haar bij deze hitte op niets gelijkt, geen volume, rare rechtstaande pieken en alsof dat nog niet stom genoeg is heel vaak door de hitte tegen mijn gezicht plakt.

En zo zijn er nog wel een paar items die ik aan mijn ergernislijstje kan toevoegen. Eigenlijk ben ik een optimist en positivo maar af en toe eens ventileren is wel tof …. En ventilatie kunnen we nu bij + 30 graden goed gebruiken 

Hier ben ik terug met een opkikkertje om de nieuwe maand te starten!! 

/center>

Wat is niet grappig?

- Een restaurant voor het gerecht slepen.

- Tegen een Lilliputter zeggen: Ik hou je op de hoogte.

- Een smurf die een blauwtje loopt .

- Je fotorolletje naar een ontwikkelingsland sturen is nooit grappig…

- Een textielbaron die zijn eigen kinderen van kant maakt .

- Een matroos over de andere boeg gooien.

- Confetti kopen voor op je snipperdag is nooit grappig.

- Een kapperszaak die permanent gesloten is, is nooit grappig.

 - Een houthakker die voor de bijl gaat is nooit grappig.

- Sinaasappelen beroven van hun persvrijheid.

- Luier dan een pamper zijn is nooit grappig.

Een nadenkertje!

ONZE WERELD

We vielen in slaap in de ene wereld en werden wakker in de andere.

Plots heeft Disney geen magie meer,

Parijs is niet meer romantisch,

New York staat niet meer op,

De Chinese muur is geen fort meeren Mekka is leeg.

Knuffels & kusjes worden ineens wapens.

Niet bezoeken van ouders & vriendenwordt een daad van liefde.

Plotseling besef je dat macht,schoonheid & geld waardeloos zijn,

en je niet de zuurstof kunnen geven waar je voor vecht.

De wereld gaat verder met zijn leven en het is prachtig.

Het zet alleen mensen in kooien.

Ik denk dat de aarde ons een berichtje stuurt:

MENS: "Je bent niet nodig.

De lucht, aarde, water en hemel zonder jou zijn prima.

Als je terugkomt,vergeet dan niet dat jullie mijn gasten zijn.

Niet mijn meesters".

Onbekende auteur

 Gisteren haalden we hier lokaal 35,5 gr ... gewoon van het goede teveel tenzij je wil geroosterd worden!!

Braden in de oven wordt vaak toegepast bij grotere stukken vlees, wild of gevogelte, want het is makkelijker om deze producten in de oven te bereiden, dan in een pan of aan het spit.

Ok, maar wat met al die honderden of duizenden die als een mals of taai stuk vlees op de stranden liggen te braden weliswaar niet aan het spit maar het scheelt niet veel? Ze worden eerst dichtgeschroeid door een kwartier bij zo'n hitte van de zon te braden" , dit is handig bij grote stukken vlees . Vervolgens garen ze verder.

Magere individu’s garen beter afgedekt verder om uitdroging te voorkomen. Dit kan gebeuren door een flinke laag zonnecrème over het stuk vlees te smeren! Vetter vlees kan beter met de vetlaag naar boven in de zon liggen zo kan tijdens het braadproces het vlees meerdere malen bedropen worden met het braadvocht in dit geval het zweet om uitdroging te voorkomen.

Normaal geniet men als een mals stukje geroosterd vlees geserveerd wordt , maar in ons geval hier wordt dat gegarandeerd  " blaasje prik" , “ velletje trek” en veel ai's en oei's na een paar dagen afzien en ongemak!

Dus lieve mensen …bak en braad zoveel je maar wil maar dan liever met een “ lekker eetbaar” stukje vlees!

Ik verschiet van niets meer de dag van vandaag….

Dr Stella Immanuel van Kameroense afkomst en gediplomeerde Nigeriaanse arts schrikt niet terug voor controversiële inzichten zoals haar bewering dat cysten ontstaan door de demonen die tijdens het dromen seks hebben gehad met de patiënt. Dat miskramen en soa’s het gevolg zijn van seks met de spirituele echtgenoot van een sjamaan ( een soort priesteres / zieneres) ! Dat zij tegen vaccinatie is omdat ze ervan overtuigd is dat in vaccins DNA van aliens verwerkt is!!! Ze beweert zelfs dat er nu een vaccin in de maak is dat mensen afkerig maakt van religie!... Is zij een voodoo dokteres of wat?

Ook politiek laat ze zich gelden want in 2015 beweerde ze stellig dat het land vanuit Washington gerund wordt door wezens die half mens , half reptiel zijn al is dat volgens haar verbeterd sinds Trump aan de macht is. En zo kan ik nog verder gaan maar ik vraag me gewoon af is die dokteres een prettig gestoorde geest of een verward individu?

Waarom ik haar vernoem ?

De Amerikaanse president Donald Trump heeft eergisteren een persconferentie aangegrepen om opnieuw het oud-malariamedicijn hydroxychloroquine te promoten en tot grote vreugde van Trump verdedigt de omstreden dokter dit product als wondermiddel tegen corona! Onnodig te zeggen dat ze een fervente aanhangster is van Trump en dat hij daar gretig gebruik van maakt!

De negatieve rapporten over dit geneesmiddel zouden het werk zijn van de Democraten die het virus willen laten woekeren tot na de verkiezingen. Dixit het kamp Trump!! Zijn wij buitenstaanders nu allemaal dwazeriken of debielen en zien we het licht niet?

Zijn laatste zet is nu dat hij voorstelt om de verkiezingen uit te stellen . Hij vreest naar eigen zeggen voor kiesfraude, omdat de Amerikanen door corona massaal per brief zullen stemmen. En daarom wil Donald Trump de verkiezingen van 3 november uitstellen. De oproep komt niet toevallig net nadat dramatische economische cijfers werden gepubliceerd. Bovendien lijkt Trump vooral het pad te effenen om een mogelijke overwinning van tegenstander Joe Biden te betwisten zeker nu hij terrein aan het verliezen is tov de democraat!
Maar wat als hij toch opnieuw verkozen wordt?
Mensen houdt uw hart dan maar vast!!!
Ik heb het al gezegd: corona doet heel rare dingen met de mensen maar de geluiden die van over de grote plas komen zijn eerder verontrustend dan bemoedigend!

Dan erf je eens wat!!

Ik heb gedurende het weekend  naar een oefenmatch gekeken van mijn club FCB tegen het Franse Lille. Het deed deugd die mannen terug bezig te zien al zullen die de ambiance van hun supporters wel heel erg missen! Hopelijk kunnen straks de voetbal - en koers liefhebbers weer genieten van hun favoriete sport. De sportmannen en ook de fans zijn er klaar voor.

De meeste atleten zijn de eerste corona lockdown zowel sportief als mentaal relatief goed doorgekomen. Voetbalteams hebben al een paar oefenwedstrijden achter de rug en kijken uit naar 8 aug wanneer ze eindelijk terug kunnen starten tenzij Waasland Beveren en Beerschot of OHL stokken in de wielen blijven steken! Ik zit in ieder geval al te draaien op mijn stoel om mijn ploeg terug in actie te zien!

De meeste renners hebben boven op de één of andere berg de kuiten ook al flink geoefend maar kijken nu toch ook uit naar een normaal rennersleven waar ze hun energie kwijt kunnen! Na bv 23 dagen afgesloten te zitten op een berg zijn er ondertussen al een paar die opgewonden geraken als ze alleen maar een damesfiets zien!

Het is dus in spanning afwachten wat de veiligheidsraad vandaag beslist .. ik houd mijn hart vast voor alles en iedereen maar verstrenging is nodig want er zijn er teveel die niet willen luisteren!

Covid hier, covid daar, tweede golf, alarmdrempels overschreden. Als je Tv opzet of een krant opent dan zijn dit weer de headers spijtig en triestig .

Daarom denk ik dat we allen wel een beetje peptalk kunnen gebruiken en kies ik voor een paar spreuken op een grappige manier bekeken!!

Nederlands is toch simpel hé?

Het leven duurt maar even. Het besef van leven komt pas als je met de dood wordt geconfronteerd. Je staat vaak niet stil bij wat je doet, kan en wil, totdat de dood om de hoek komt kijken. 73 jaar was ze maar nog volop in het leven tot ze zo'n 2 j terug de diagnose kanker te horen kreeg. Een tik, een flinke tik. ‘Het zal haar niet klein krijgen’, is ze van mening. Uiteindelijk heeft ze toch de dood moeten aanvaarden.

Je staat er vaak niet bij stil dat je het leven hebt gekregen om te leven, om te doen wat je kunt, om te vieren dat je leeft. Het is allemaal zo gewoon. Je haalt adem, je loopt, je slaapt, hebt lief, je sport, je geniet, je houdt feestjes en dan plots is er die onheilstijding.

“Nu even niet”, je schreeuwt het van de daken. Je aanvaardt het niet.

“Niet bij mij.” Honderden keren spreek je het uit. “Het zal mij niet gebeuren.”

En opeens schiet mij het korte gedichtje van Toon Hermans door het hoofd :Vandaag is de dag.

Gesprek tussen twee blondjes:

-'Ik heb gisteren een zwangerschapstest gedaan'...Zegt de ene.

De andere vraagt verwondert: 'En waren de vragen moeilijk??'

--Dokter: 'Uw pols gaat wel heel erg langzaam.'

Patiënt: 'Geeft niet, dokter, ik heb de tijd.'

--De ene blondine zegt tegen de ander:

'Dit jaar valt Kerstmis op een vrijdag'...

Zegt de ander: 'Oh! hopelijk niet op de 13de!!'

--De juf vraagt in de klas of de leerlingen een zin kunnen maken met het woordje 'wirwar'.

Leentje krijgt eerst het woord en zegt :'Gisteren heb ik mijn mama wol helpen sorteren, het was een echte wirwar'.

Zeer goed zegt de juf, waarop zij Frankske het woord geeft.

'Als mijn papa 's morgens opstaat is zijn haar een echte wirwar'.

'Ook een zeer goede zin' stelt de juf.

De derde leerling die het woord neemt is Achmed, zijn zin is: 'Mijn broer ging forich week een bank overfalle, maar zijn gewirwar kapot'. .....

--3 katten zitten aan een toog en hebben geen werk.

De 1ste kat zegt : ik zou graag bij Campina werken : 's morgens melk, 's middags melk en 's avonds melk. De 2de kat zegt : ik zou graag bij Whiskas werken : 's morgens Whiskas, 's middags Whiskas en 's avonds Whiskas.

De 3de kat zegt : ik zou graag bij Jupiler werken.

De 1ste en 2de kat : Bij Jupiler ? Waarom ?

3de kat : 's morgens een kater, 's middags een kater, 's avonds een kater.

Dag Blogvrienden, ik kom jullie gewoon een fijne avond wensen!

Intussen is dit" oudje" hier weer bijna ok . Ik zeg altijd onkruid vergaat niet maar kan soms woekeren! 

In ben al blij dat het uiteindelijk maar mijn rug en teentje was want gisterenavond kregen we het bericht dat de jongste zus ( 73) van mijn slaapgenoot na een slepende ziekte overleden is! Het kwam aan en we zitten met een dubbel gevoel, opluchting dat haar pijn en afzien en strijd voorbij is maar ook verdriet dat zij als jongste in de rij van 5 als eerste moet gaan. Zo'n afscheid is altijd definitief en het gemis zal er altijd zijn!

Dus lieve bezoekers: geniet van het leven, je hebt het maar even!

Als je me de laatste dagen wat minder zag op bezoek komen, dan had dat zijn redenen beste mensen. Het was hier even druk met die BBQ vorig weekend met de kids al zat knuffelen er nog niet bij! Ze vinden dat zij - omdat ze werken - de eventuele dragers kunnen zijn en willen ons niet besmetten! Heel lief maar ik kijk zo uit naar die knuffels!

We hebben een grote moes - en bloementuin en redden het voorlopig nog met zijn tweetjes al heb ik gisteren nog voorgesteld aan mijn slaapgenoot om vanaf volgend jaar de groententuin in te krimpen! Je kan alles vinden in de supermarkt en voor ons tweetjes is het toch altijd teveel en moeten we het dan uitdelen! Niemand zegt neen als we afkomen maar het werk is wel voor ons en dat wil ik afbouwen.

Omdat de oprit dringend aan een opknapbeurt toe was, ben ik vorige week begonnen om die met de drukspuit eens onder handen te nemen !Voor wie dat nog nooit gedaan heeft, kan ik verzekeren dat het een lastige corvé is en mijn 75 lentes spelen dan wel eens op!! Met het afspuiten van de oprit heb ik me dus wat geforceerd en sukkel ik nu met de rug dus moet ik het wat rustiger doen! Nu eigen schuld dikke bult! Kwam daar nog bij dat T bij het snoeien van de haag met zijn elektrische heggenschaar in zijn bovenbeen zat en we naar spoed moesten om te laten naaien ( vandaar dat ik de oprit deed!) .

En om de cirkel rond te maken heb ik met een tussenpauze van 2 dagen mijn klein teentje gestoten tegen de onderkant van het bed ..Ik heb gisteren Henrietje eens goed bij zijn haar getrokken! Kennen jullie dat gezegde niet? Ons ma gebruikte dat altijd als ze iemand hoorde vloeken.

IK ben dus inderdaad even in gesprek geweest met die van hierboven toen ik voor de tweede keer in een paar dagen tijd mijn teentje stootte tegen de onderkant van het bed. Met die open zomerse schoenen komt dat aan hoor! En begin nu niet over dien ezel en zijn steen of over haast en spoed! IK WEET HET…. alleen dat bed weet het niet…
Momenteel loop ik dus “ lelijkaards “ aan het vangen.. nog zo’n familiegezegde als iemand met een lelijk gezicht rondloopt…en ik heb het bed al een serieuze preek gegeven… Nu maar hopen dat het werkt !!
Ik denk dat die maat 40 van mij dringend een bril nodig heeft!😠. 

Gelukkig is het zomer en kan ik open schoenen dragen zo lukt stappen toch iets beter!

Voilà redenen genoeg om te begrijpen waarom ik even minder op bezoek kwam, denk ik toch .....

Gisteren eindelijk eens een BBQ gehad met de kinderen maar nog geen geknuffel. Omdat de ouders werken en hun bubbel daardoor doorbreken, willen ze geen risico's nemen met ons en de kinderen doen vakantiejob of ontmoeten vrienden dus die houden het ook veilig! Het duurt wel lang om mekaar eens goed vast te pakken maar ik begrijp het! Het werd in ieder geval een gezellig dag met in de namidag ( na de BBQ) zon! Het was bakken onder een grote parasol tegen de druilerige regen rond de middag!!!

 Vandaag ben ik dan begonnen met het opruimen want de bezoekers vertrokken pas rond 11 u s' avonds en dan had ik er geen zin meer in!  Daar straks schoot er iets in mijn rug en nu is het gedaan met opruimen of wat dan ook! Ik kan hier eventjes zitten achter mijn PC maar het zal niet lang duren want de pijn in mijn rug en aanhechting van de heupspieren speelt me parten!

Dus lieve mensen, nog een gezellig dag, hier regent het redelijk hard voor het moment! Ik zie wel wanneer ik weer wat vlotter kan zitten en staan en dan horen jullie me wel!

Het was eigenlijk al een paar jaar geleden dat onze oprit afgespoten werd en donderdag raapte ik al mij moed bijeen en vloog er met de drukspuit tegenaan.Tegen de late namiddag hield ik het voor gezien met nog 1/3 te gaan. Vrijdag zou ik wel verder doen...

Vrijdagmorgen.....