De eerste sneeuw

Een klein oud vrouwtje begeeft zich naar de buurtwinkel en legt 3 dozen kattenvoer in haar mandje, de duurste die ze maar kon vinden in de winkel . 

Aan de kassa gekomen, zegt ze tegen de kassierster : "Niets is me te duur voor mijn katjes."

De kassierster antwoordt: "Het spijt me, maar ik mag u deze dozen kattenvoer niet verkopen , zonder dat u me een bewijs levert dat u wel degelijk een kat bezit. Er zijn teveel ouderen van dagen die deze voeding in realiteit voor zichzelf kopen, daarom vraagt de directie altijd een bewijs bij aankoop."

Het dametje keert naar huis terug, neemt haar kat mee en toont ze aan de kassierster. Deze is akkoord met de verkoop van het kattenvoer.

s' Anderendaags keert het vrouwtje terug om hondenvoer te kopen en nogmaals kiest ze er het duurste eten uit. De kassierster herhaalt haar dezelfde toespraak,dat ze de koekjes niet mag verkopen zonder een bewijs dat de koper een hond heeft . Gefrustreerd haalt het oude vrouwtje haar hond en toont hem aan de kassierster. Deze heeft nu geen bezwaar meer en verkoopt de hondenkoekjes .

De volgende dag komt het dametje aandraven met een doos met een gat in het deksel. Ze vraagt aan de kassierster om er haar vinger in te stoppen. De kassierster weigert, "Nee, ik ben bang dat daar misschien wel een slang inzit!"

Het oude dametje stelt haar gerust en zegt dat er niets in de doos zit dat haar kan kwetsen. Uiteindelijk stopt de kassierster haar vinger maar in de doos, haalt hem er weer uit en bemerkt een verdachte geur .......... Ze schreeuwt het uit :

"Maar dat is stront wat u daar in die doos hebt ."

Waarop het oudje met haar mooiste glimlach antwoordt:

EN MAG IK NU 6 ROLLEN TOILETPAPIER

Vroeger ……

De keuken uit mijn kindertijd was altijd vol met mensen.

Er stond 'n warme kachel, wat had je meer te wensen?

De was hing er te drogen en de worst hing aan een spijker.

De koffie stond te pruttelen, waar was het leven rijker?

We zaten in ons keukentje met negen man te eten

soep vooraf en pudding toe,ik zal 't nooit vergeten.

De afwas was het ergste niet, dan stonden we te zingen.

'n Grote zinken teil, dat was ons bad, er waren ergere dingen.

Vader kwam van de markt, ik zie hem nog zweten

de armen vol met groenten we hadden weer te eten.

Brood was er altijd op de plank en een varken in de kelder.

Was 't vuil dan ging de dweil erdoor en alles was weer helder.

en NU…..

De keuken van onze kinderen, staat vol met apparaten

het nieuwste van het nieuwste, maar je kunt er niet mee praten.

De was zit in de droger, in de vriezer zit het eten.

Het is ongekende luxe, als ik niet beter zou weten.

Ze eten in het keukentje, ja wie dat toch verzon

'n Twee minuten maaltijd, recht uit de magnetron.

De afwas die gaat in de machine, daar zitten ze niet mee

en zingen dat hoeft ook al niet, ze draaien een cd.

Geen teil meer, maar een bubbelbad, 'n auto voor de deur

wie nou niet tevreden is, dat is een ouwe zeur.

Wij hadden al die dingen niet, maar toch wel ietsje meer.

'n Kostbaarheid in 't leven: gezelligheid en sfeer.

Dat was nog eens een tijd !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Na zoveel jaren ( we zijn altijd in Spanje op Verloren maandag) eindelijk weer eens worstenbrood! Het is een typische Antwerpse gewoonte om de eerste maandag na Drie koningen worstenbrood en appelbollen te eten en wij West Vlamingen nemen die gewoonte maar al te graag over. Ok je kan een gans jaar door worstenbrood en appelbollen eten maar die smaken niet zoals op vandaag .😀

Geen Spanje dit jaar maar gewoon in ons “kot” blijven!

En dat “kot” is gewoon maar een huis...

Soms netjes, soms een rommeltje...

Vaak gezellig, niet altijd...

Maar toch zijn we er gelukkig want....dat huis is een thuis

Een plek van welkom zijn!

Een plek waar je wordt ontvangen zoals je bent.

Waar van mekaar gehouden wordt zonder dat je anders hoef te zijn.

Een plek waar het vertrouwen wordt gegeven om je eigen pad te creëren op je eigen tijd.

Een plek voor het hart.

Een plek waar je wordt gekend.

Een plek waar kwetsbaarheid wordt aanvaard.

Een plek die vol is van liefde, mededogen en steun.

Die thuis is een plek om te rusten, een plek van stilte waar je graag naartoe komt.

Een plek van heling, waar wonden worden verzorgd en moed wordt ingesproken.

Een plek waar je zachtjes wordt omarmd.

Een plek met liefde en respect.

Een plek waar over vragen wordt nagedacht en discussies worden gevoerd op een open en respectvolle manier.

Die tuis is een plek waar je altijd kan terugkeren en welkom bent.

Het antwoord was dus inderdaad de letter P.

Het was een dwaze mop van mij door jullie met die puzzel op te zadelen maar ik vond hem top! Ik kreeg die puzzel ook doorgestuurd en zag snel de link dus dacht ik die moet ik delen met de blogvrienden zodat we samen kunnen zingen:

Een, twee , drie , vier hoedje van , hoedje van

Eén , twee, drie, vier hoedje van Papier.

Nog een aangename zondag lieve mensen en houd het veilig hé!

Wie stuurt als eerst het juiste antwoord binnen ?? Schiftingsvraag : “ Na hoeveel uren ,minuten,seconden had je het antwoord gevonden ?”

SORRY VOOR DE ANDEREN…MAAR DIT POSTJE IS ALLEEN VOOR DE SLIMSTEN IN MIJN BLOGBOEK

 Probeer eens even de juiste letter of het juiste getal te zoeken dat op de plaats van het vraagteken zou moeten staan?????. Geef niet te snel op. Het is doenbaar !!  Wat komt op de plaats van het vraagteken ?

Een vrouw is eieren aan het bakken als haar man thuis komt. Hij wandelt de keuken in en begint onmiddellijk te roepen :

"PAS OP! PAS OP! MEER BOTER! DRAAI ZE OM! DRAAI ZE OM! BOTER, MEER BOTER, ZIE JE DAT NIET? ZE GAAN AANBRANDEN! PAS TOCH OP! DRAAI ZE, DRAAI ZE! ALLE, HAAST U, DRAAI ZE NU OM! NU! PAS OP, TE VEEL BOTER, HET GAAT SPATTEN! PAS OP! GE GAAT U VERBRANDEN ! HOLA, HOLA, TE VEEL BOTER! EN TE WEINIG ZOUT, TE WEINIG ZOUT!...."

De vrouw is compleet uit haar lood geslagen en gilt: "Waarom roep jij zo? Wat is er met jou aan de hand?" De man draait zich om en zegt heel kalm, terwijl hij de keuken verlaat:

"Gewoon om je duidelijk te maken hoe het aanvoelt als jij naast me zit als ik met de auto rij."

De feestdagen zijn voorbij en de pakjes afgeleverd .. hopelijk volgend jaar weer normale eindejaarsfeesten! Maar de beurs is nu plat !!!

Laten we 2020 zo vlug mogelijk achter ons laten al zullen we dat jaar niet snel vergeten!

We zitten weer in een nieuw jaar en naar jaarlijkse gewoonte pieker ik me suf over wat ik jou dit jaar nog kan wensen? Hoe weet ik welke wens bij jou past? Misschien kies ik er wel één die - tot op de draad versleten - jou al duizend keer is toegewenst zodat je hem - met een verveelde zucht - bij de verzameling eerdere wensen legt en dat terwijl misschien ergens een piepklein, heel speciaal innig wensje al jàrenlang ongezien ligt te wachten? Misschien is er een wens waarvan je al honderden keren hebt gedacht: waarom wenst me niemand déze? Stel je eens voor?

Daarom denk ik, vraag ik je : wat als je nu zelf eens jouw wens mag kiezen?

Zoek maar uit, rommel lekker in de grote stapel. Neem er gerust meer dan één, je mag best een beetje gulzig zijn. Wat denkt je van een stuk of zeven? Een geluksgetal zegt men! Trek ze één voor één uit de stapel. Draai ze om en om in jouw hand. Wik ze. Hou ze een eindje van je af zodat je ze beter kan bekijken. Eén voorwaarde slechts: het moeten goede wensen zijn, ingoede wensen, wensen waarvan de vervulling je diep gelukkig maakt en als het kan ook anderen. Maar dat had je natuurlijk al begrepen. Eenmaal goedgekeurd, leg dan de wensen behoedzaam op een rij. De vurigste vooraan. Wissel nog als je dat beter lijkt. Neem rustig je tijd. Ik wacht wel tot je klaar bent. En dan, ja dan...

Dan is daar het moment. Het moment dat ik jou, een beetje plechtig, die bedachtzaam gekozen wensen zal toewensen en hoop dat die in vervulling mogen gaan in 2021

Mijn wensen voor iedere bezoeker:

Wat wil ik met Kerst of oudjaar?

Elk jaar stellen mijn kinderen mij dezelfde vraag. Stilaan is mijn verlanglijstje opgebruikt en na wat denken, besloot ik ze mijn diepste wens te vertellen:

'Wat wil ik dit jaar? Ik wil jullie.

Ik wil dat jullie naar huis blijft komen, ik wil dat jullie mij vragen blijven stellen en mij om advies vragen , naar mijn mening vragen of zelfs nog om hulp vragen.

Ik wil dat jullie met me praten over jullie leven, wat dan ook.

Vertel me over jullie projecten, jullie dromen en doelen.

Vertel me over jullie werk, jullie zorgen, vooral nu omwille van Covid het leven in de wacht staat.

Ik wil dat jullie jullie leven met mij blijven delen. En geef ik al eens een verkeerde uitleg of doe ik iets doms en moeten jullie daarom hard lachen , het kan me echt niet schelen. Jullie horen lachen is als muziek voor mij.

Ik heb - samen met jullie pa - een deel van mijn leven besteed aan het opvoeden van jullie zo goed als ik kon en ik schep niet op, maar we hebben het goed gedaan.

Geef me nu de tijd om te gaan zitten en mijn werk te bewonderen, daar ben ik best trots op.

Ik wil dat jullie een goed leven hebben samen met jullie gezin. Ik wil jullie zien bloeien en gezond zijn en jullie kinderen zien groot worden.

Ik heb de dingen die ik nodig heb dus als jullie vragen welk cadeau ik wil om het jaar af te sluiten dan zeg ik "niets, ik wil enkel deel blijven uitmaken van jullie leven".

Nauwelijks begon de dag en... het is al zes uur ' s avonds.

Nauwelijks aangekomen op maandag en het is al vrijdag. ...

en de maand is alweer voorbij. ...

en het jaar is bijna voorbij

. ... en alweer 50 , 60 , 70 jaar of meer van ons leven voorbij. ...

en we beseffen dat we onze ouders, familie of vrienden verloren hebben.

en we beseffen dat het te laat is om terug te gaan...

Dus... Laten we ondanks alles proberen om van de resterende tijd te genieten...

Laten we blijven zoeken naar activiteiten die we leuk vinden...

Laten we wat kleur in ons grijs doen...

Laten we glimlachen naar de kleine dingen in het leven en ondanks alles moeten  blijven genieten zolang het kan.

Laten we proberen de afters te elimineren...

Ik doe het na...

Ik zeg na...

Ik denk erover na...

We laten alles achter voor later alsof ′′ na ′′ van ons is.

Want wat we niet begrijpen is dat:

Na afloop de koffie koud wordt...

Achteraf prioriteiten veranderen...

Daarna de charme gebroken is..

daarna gezondheid voorbij gaat...

Daarna de kinderen opgroeien...

Na afloop ouders oud worden...

Na afloop beloftes vergeten worden...

nadien de dag de nacht wordt...

achteraf het leven eindigt...

En dan is het vaak te laat....

Dus... Laten we niets achterlaten voor later...

Want nog steeds wachten tot straks, dan kunnen we kunnen de beste momenten verliezen,

de beste ervaringen,

beste vrienden,

de beste familie...

De dag is vandaag... Het moment is nu...

We zijn niet meer op de leeftijd waar we het ons kunnen veroorloven om uit te stellen wat er gelijk gedaan moet worden.

Hopelijk kunnen we die corona in 2021 wel achter ons laten en inhalen wat we dit jaar allemaal uitgesteld hebben!

Het regent, het waait geen weer om er een hond door te jagen zeggen ze dan. Daarom het ideale moment om eens terug te denken aan vroeger toen nieuwjaar eraan kwam!

Toen ik nog een kleine snotter was, hadden ze nieuwjaar ook al uitgevonden. Iedereen trok dan zijn schoonste hemd of jurk aan om nieuwjaarsavond te vieren . Als iedereen - en dat waren meestal mijn ouders, grootouders ,de nevenburen , een paar vrienden en wij kinderen”- aanwezig was, was dat dan ook een getetter van jewelste. De vrouwen kletsten over de aankoop van hun nieuwste jurk en nylonkousen zonder naad en de mannen waren aan het stoefen over hun duiven en hun vinken dat de pluimen in het rond vlogen. Af en toe werd er ook tegen ons iets gezegd zo in de zin van :” Zeg, zie ne keer stille als de grote menschen klappen!”

Daarom gingen we liever buiten spelen tot we aan tafel mochten ,daar konden we ons eens uitleven. Soms hadden we wel eens geluk dat het gesneeuwd had en dan werd er duchtig met sneeuwballen gegooid of “glijdbanen” gemaakt. Als er dan al eens eentje uitgleed en de “ beste kleren” besmeurd waren, was dat plezant tot we binnen moesten om aan tafel te gaan. Het jaar was nog niet eens gans uit en we kregen nog een laatste preek te horen!

Als de opgevulde kalkoen zo goed als op was ,gingen de vrouwen weer aan den tetter bij de afwas en de mannen genoten van een extra “ druppel. Wij probeerden wakker te blijven tot het nieuwe jaar werd ingezet. Deze die om middernacht nog wakker waren, kregen de gekende nieuwjaarskussen, drie van de moeders, drie van de grootmoeders, drie van de vaders en drie van de grootvaders enz…. amai mijn voeten, daar kwam geen einde aan. Als dat kussengedoe afgelopen was, stond je meestal zodanig vol met lippenstift dat je een zakdoek met white spirit moest pakken om al die verf van je smoelenwerk te krijgen.

‘ s Anderdaags zetten we het nieuwe jaar goed in en gingen we met onze “beste” kleren aan bij meter en peter nieuwjaren. Wij moesten niet ver lopen want die woonden naast ons Daar kwam le moment suprème, waar we als kleine snotters onze nieuwjaarsbrief moesten voorlezen en dat per anciënniteit. Op school had de juffrouw een tekst op het bord geschreven die wij overgeschreven hadden op onze grote nieuwjaarsbrief en dat in ons schoonste doktersgeschrift . Fier als een gieter lazen we onze nieuwjaarsbrief voor en kregen als beloning een pakje, soms een schone enveloppe met een spaarcent in ! Terwijl we als jonge snotter nog niet echt de waarde van het geld kenden, keken we toch uit naar wie het schoonst gekleurde briefje zou krijgen. Ja, ik moet zeggen dat er in die tijd niet met geld gesmeten werd.

Op straat was het een komen en gaan van volwassenen die te voet en met een fles drank op zak gingen nieuwjaren! “ De wins van ‘t joar…” klonk het als ze mekaar voorbijstaken en “ van ’t zelfde” volgde er dan meestal daarop! Jaja, Iedereen wenste iedereen een gelukkig nieuwjaar en hoe later op de dag hoe luider en zelfs met gezang! Als dan de sneeuw of de vorst voor de extra sfeer zorgde, waren er zelfs die naar mate de avond naderde uit puur enthousiasme de grond kusten ! 

En zo ging het jaar na jaar. De tijden veranderen en nu staat 2021 voor de deur. Alles moet nu chic zijn en met veel luxe en vertoon, met overladen tafels en bubbels en drank en veel cadeautjes… Ok , we doen er allemaal aan mee maar of we de warmte ,de eenvoud en de gezelligheid van vroeger daarmee overtreffen? Als ik in mijn geheugenarsenaal grabbel dan weet ik het nog niet zo direct!

Jaja, de feestdagen verlopen nu anders dan vroeger hé en zeker dit jaar door corona!

Het kerstgevoel: velen hebben al geprobeerd te omschrijven wat het precies is. Geen gemakkelijke opgave, het is bijna ongrijpbaar. Het kerstgevoel overvalt je en geeft je even een ultiem geluksmoment. Het is een stukje ontsnappen aan de werkelijkheid en teruggaan naar de warme herinneringen uit je jeugd.

Tradities vervagen in het gejaagde leven dat we tegenwoordig leiden. Ze lijken soms veel minder aanwezig dan voorheen. Ikzelf kan intens genieten van de jaarlijks terugkerende tradities al ben ik meestal bekaf als de avond ten einde is maar ik zou het niet willen missen! Door alle drukte en afstand zien we elkaar helemaal niet zo vaak als we eigenlijk zouden willen. Het leven is kort en kan zo onverwachts voorbij zijn. Met kerst doen we gelukkig allemaal ons best om elkaar te zien, om met zijn allen samen te zijn en van elkaars gezelschap te genieten even echt aandacht voor elkaar en samenzijn met de mensen die er echt toe doen in je leven.

Kerst is ook bij uitstek de periode om helemaal uit te pakken. We vieren het leven, we genieten van alle geneugten die daarbij horen. Heerlijke kerstontbijtjes, diners, lekker gourmetten en smikkelen. Een heerlijk glaasje bubbels, het hoort er allemaal bij. Wie kan daar nu niet van genieten?

Kerst dan is iedereen lief en vriendelijk en laten we onszelf van onze beste kant zien. We kopen cadeaus voor elkaar, knuffelen elkaar eens extra goed. We geven elkaar wat extra aandacht. We denken natuurlijk ook aan mensen die er niet meer zijn en die we vreselijk missen. We halen herinneringen op. Er is ruimte voor een lach en een traan.  Love for everyone.Tot daar hoe het was ....al zoveel jaren

Dit jaar moeten we het allemaal missen omdat een onuitgenodigde bezoeker het voor gans de wereld verpest! Sommigen proberen die sfeer toch te scheppen met lichtjes en kerstbomen in en rond het huis maar toch voelt het anders. We zullen " onze straf" maar uitzitten zeker en duimen dat het volgend jaar weer echt Kerst wordt!

Geef mij toch maar sneeuw!

Feesten of niet , ik krijg weer veel verzoeken om mijn overheerlijke Vodka Kerst Cake recept te delen... Tip: Kopieer het en bewaar het ergens, zodat ik het niet elk jaar opnieuw hoef uit te typen.

Begin met je vodka goed te proeven, je wilt natuurlijk wel zeker zijn van de kwaliteit.

Neem een grote kom, proef de vodka nog eens grondig om écht zeker te zijn.

Zoek de mixer.

Klop de boter in een grote zachte kom.

Voeg 1 tl suiker toe. Meng opnieuw.

Je checkt nu nog eens je vodka om er zeker van te zijn dat deze op kamertemperatuur is.

Doe je mix ding uit.

Breek 2 eieren en voeg de schalen toe aan de kom. Gooi er de gedroogde vruchten bij. Raap de vruchten op van de vloer, was ze en doe ze voorzichtig terug in de kom.

Proef nog eens van de vodka, zodat je kunt inschatten hoeveel suuker nog meer erbij moet.

Mix in de elektriciteit.

Als het gedruigd froot in de klopdinges vastzit maak het met je hand losss.

Vergeet ondertssssn devodka ni te proeve, want was deezzz al zoet genuug?

Zift nu 200g zout of zo en zeef het citroensap en plet je noten.

Voeg ene suuker leepel bij of zoiets.

Vet de oven in en zet de cake 175 uur op 1,5 grade.

Probeer rechtop te blievn.

Sthuur nu maar iemand narrrruh winkll vorr nieuwuhhh fffflesss vodka ennuh unne cake...

Jajaja, ik moet het niet herhalen zeker we horen het elke dag een paar keer dat we niet goed bezig zijn! Maar als ik hoor hoe snel het coronavirus muteert dan vraag ik me af of het echt wel enkel aan ons ligt! Dat venijnig ding heeft ons allemaal goed in de greep en toch mogen we niet wanhopen en opgeven maar gewoon voortdoen en volhouden . De natuur geeft ons een vb!

Beste Kerstman,

Om te voorkomen dat we zoals bij Zwarte Piet nog een keer gezeur en demonstraties krijgen, heb ik een paar verzoeken:

1. Wilt u die rendieren a.u.b. thuis laten. Gaia wordt gek en ik ook als Michel Vandenbosch op TV komt. Dus ook in vredesnaam geen jassen met bontkragen e.d.

2. Als u een slee meeneemt, dan graag incl. alle certificaten en testdocumentatie van de remmen, want anders staat die binnen een uur in de blokken.

3. Wilt u vooral geen aardige dingen zeggen of doen, want dan gaat iedereen op zoek naar bijbedoelingen. 4. Graag benadrukken dat u maar heel kort komt, alleen dingen komt brengen en geen asielaanvraag zult indienen. Dat voorkomt een boel gedoe.

5. Kunt u uw baard een beetje trimmen, zodat deze niet te gezichtsbedekkend is. Dit om te voorkomen dat dit associaties oproept met ... (ik wil ook geen gezeur, dus ben even niet te expliciet als u het niet erg vindt).

6. Vooral niks zeggen over uw helpers dit om elke schijn van slavernij te omzeilen.

7. Niet te veel verlichting gebruiken, denk aan de klimaatdoelen van Parijs!

8. Die zwarte laarzen zijn kwetsend voor mensen die WO-II nog hebben meegemaakt, thuis laten dus, slippers zijn prima. Geen crocs

9. Geen opmerkingen maken over kabouters! Dat is kwetsend voor kleine mensen

10. Graag voldoende gekleurde strepen schminken zodat u niet wit maar ook niet zwart bent.

Voor de rest: Alvast welkom in België, heel veel plezier gewenst en wees vooral uzelf in dit tolerante land!

groetjes,

Natoken