De Janssens hadden geen kinderen en besloten een donor te zoeken om moeder Janssen te bevruchten en zo hun gezin te starten. Op de dag dat de donor langs zou komen, moest meneer Janssen op zijn werk zijn. Dus hij kuste zijn vrouw en zei: "Ik ga ervandoor, die meneer zal hier snel zijn."
Een half uur later kwam heel toevallig een deur-tot-deur babyfotograaf langs en belde aan.
"Goedemorgen, mevrouw. U kent me niet, maar ik ben hier om ..."
"Oh, je hoeft niets uit te leggen, hoor. Ik verwachtte je al," onderbrak mevrouw Janssen hem. "Werkelijk?" vroeg de fotograaf.
"Nou, prima! Mijn specialiteit zijn baby's."
"Dat hoopten mijn man en ik al. Kom alsjeblieft binnen en ga zitten."
" uhum. " Waar gaan we precies beginnen?" vroeg mevrouw Janssen blozend.
"Laat alles maar aan mij over, mevrouw. Meestal doe ik er eerst twee in de badkuip, één op de bank, en soms nog een paar op het bed. Vaak is de vloer in de huiskamer ook leuk. Dan heb je een groter oppervlak." "Badkuip, huiskamervloer?
Geen wonder dat het niet werkte voor mij en Harry."
"Nou, mevrouw, niemand kan het in één keer goed doen. Maar als we verschillende posities proberen en ik schiet van zes of zeven verschillende hoeken, dan weet ik zeker dat u tevreden zal zijn over de resultaten."
"Ik hoop dat we dit snel achter de rug hebben," piepte mevrouw Janssen.
"Mevrouw, in mijn soort werk moet een man zijn tijd nemen. Het kan makkelijk binnen vijf minuten, maar dan weet ik zeker dat u daar niet tevreden over zal zijn."
"Ik weet het wel zeker!!" riep mevrouw Janssen uit.
De fotograaf opende zijn koffer en pakte zijn album met babyfoto's.
"Deze is gemaakt op de bovenkant van een dubbeldekkerbus midden in Antwerpen."
"Mijn God!", riep mevrouw Janssen uit, aan haar zakdoek plukkend.
"En deze tweelingen zijn bijzonder goed gelukt, er rekening mee houdend dat de moeder nogal moeilijk deed." De fotograaf gaf haar de foto.
"Moeilijk?" vroeg mevrouw Janssen.
"Ja, helaas wel. We moesten uiteindelijk naar het stadspark om het voor elkaar te krijgen. Overal om ons heen stonden mensen te dringen om het maar goed te kunnen zien.
"Te dringen?" vroeg mevrouw Janssen, haar ogen open van verbazing.
"Ja ... " vertelde de fotograaf,"...en voor langer dan drie uur! Het mens bleef maar schreeuwen en commentaar geven. Ik kon me amper concentreren. Toen begon het donker te worden en moest ik het snel afwerken. Toen er uiteindelijk eekhoorntjes aan mijn gereedschap gingen knabbelen, moest ik alles wel weer snel terug stoppen."
Mevrouw Janssen leunde naar voren. "U bedoelt dat ze werkelijk aan uw uhum gereedschap knabbelden?" "Jazeker. Nou mevrouw, als u er klaar voor bent, zal ik de standaard opzetten, zodat we aan de slag kunnen."
"Standaard?" Mevrouw Janssen keek nu ontzettend bezorgd.
"Ja natuurlijk, ik heb de standaard nodig om mijn Canon op te laten rusten. Hij is veel te groot voor mij om vast te houden wil ik goed kunnen schieten .. Mevrouw? Mevrouw?
Goeie God, ze is flauwgevallen! Zou ik iets verkeerds gezegd hebben?"
9 reacties op dit bericht
wij komen helpen de week door te zagen.
Ik mis je!
wens je moois vandaag !
Wens u nog een hele fijne dag
Weer gestart met een nieuwe week.
We zitten alweer in de helft van de maand Augustus
Het gaat weer een mooie week worden, met zomerse temperaturen.
Wens iedereen een hele fijne week, en blijft gezond.
Zalige Hoogdag!
Op bezoek bij jou lieve Natoken....
Hier ben ik weer eens, om gezellig je mooie blogje te bekijken
en bij te lezen. Geniet van een mooie Feestdag, alsook van
een zonnige week. Hartelijk dank voor de bezoekjes met
telkens lieve reacties erbij. Tot later eens en een
Whaha, die woordspelingen zijn echt heel leuk lieve Nancy.
hallo
t is overal heel stilletjes ---- iedereen met vakantie ?
morgen weer een feestdag --- nog stiller dan !
Woordspelingen
Even ontspannen!
. . .
Het doet mij weer met een smile naar mijn douche toe trekken, ja, ik moet nog een douche nemen, stel het steeds maar wat uit en zeker als ik pas gegeten heb, ik wil even rustig daarna ook nog hier kunnen zitten en daarvan geniet ik dan. Ondertussen heb ik mijn mails nagekeken en veel gewist zodat ik weer een hele hoop ruimte heb om veel spam naar binnen te laten komen, vandaag stonden er weer 25 spamberichten op mijn mail, maar om eerlijk te zijn, die komen allemaal op dezelfde mailbox naar binnen zodat die welke echt van mezelf is, gevrijwaard blijft, of toch zo goed als helemaal.
Nog een heel fijne dag wens ik jullie toe en geniet in de komende dagen maar van een weldoende bbq, ik gun het je van harte, al zal er wel stevig moeten voor gewerkt worden voordien maar dat loont achteraf wel. Met familie samen zitten is toch telkens heel wat anders, het is gemoedelijk, de ene vertelt hier wat en de andere vertelt ginder wat, maar dat heb ik eigenllijk in het vorige weekend ook wel gedaan, het was al op vrijdagavond en dat is vrij goed meegevallen, iedereen zit daar op zijn gemak en het praat eenvoudig beter zo met wat eten tussendoor. Ik ben toen ook met vernieuwde moed het weekend binnen gegaan en dat voelde zo goed aan ! Het was de eerste keer dat ik alleen met mijn broer en schoonzus ben gaanuit eten, anders zijn we ook wel bij mekaar als we met andere familie samen komen maar toch is dat nooit hetzelfde, het is onze "andere" familie eigenlijk, de kinderen van drie zussen die samen komen met echtgenoot of wederhelft. Al zijn er ondertussen van dat kliekje er toch al twee overleden, eens ze eraan beginnen dan hou ik telkens mijn hart vast, wie zal de volgende zijn, en dat kan best voor mij of voor iemand anders zijn maar dat weet je nooit vooraf. En raar maar waar : twee ervan zijn gestorven door Alzheimer, al zijn die twee net geen familie van mekaar zoals wij de nichten en kozijns die afstammen van de familie Mallaerts, de drie zussen Leontine, Louise, Jeanne, mijn moeders naam is de jongste zus en haar naam is eigenlijk Maria Johanna, werd daardoor Jeanne genoemd.
Maar hoe gaat het nu met de ogen ?! Hopelijk goed, zal allemaal wel weer in orde komen !