Om het verdriet van nog maar eens een regendag door te spoelen, kan je hier gelukkig lekker eten .

Op mijn verjaardag waren we hier naar het restaurant geweest omdat ik een bon voor 1 diner gekregen had van de receptie en het personeel. Omdat buiten genieten er vandaag toch niet in zat , hebben we dan maar voor een tête à tête etentje gekozen om dat trammetje 81 nog eens in de bloemetjes te zetten. Ziet dat er niet lekker uit?

Toen we buiten kwamen zag de wereld er figuurlijk althans weer wat zonniger uit...dat kan toch niet aan dat ene glaasje liggen?🤣

Lieve mensen die eraan gedacht hebben dat ik jarig was en me een verjaardagswens stuurden, van harte bedankt ik heb al jullie mooie wensen meegenomen op mijn volgend wagonnetje.

Gelukkig was het weer op 1 maart met mij en konden we buiten samen met vrienden en kennissen en mijn zus die hier ook aangekomen is met een natje en een droogje mijn verjaardag vieren. Trammetje 81 is zo ingezegend en ik kan terug verder tuffen.

Spijtjg genoeg was het mooi weer maar van korte duur want sinds zondag hebben we terug minder zon en weer een koud windje dat van Jetje geeft. Neen dit jaar is niet zoals we gewoon zijn maar klagen helpt ook niet , het is eens zo en ook eens anders...

Maar al met al zitten we in onze laatste maand want eind maart is het terug naar home, sweet home. We hebben het hier best naar onze zin en genieten met de vele kennissen die we hier jaarlijks ontmoeten maar uiteindelijk gaat niets boven thuis!

We rekenen er op dat de zon nog wel terugkomt en we nog wat extra vitamientjes D kunnen opslaan. We horen en zien dat het nu in de Belgique beter is qua zon en dat mag ook wel eens dus profiteer er van lieve blogmaatjes .

Een hartelijke groet van hieruit en een kus voor diegenen die mij niet vergaten

Vooraleer ik hier verder ga wil ik mijn lieve blogmaatjes die volhouden om hier dagelijks of toch regelmatig iets neer te zetten van harte te bedanken. Mijn PC staat hier niet veel op maar ik kom toch elke dag even piepen en soms antwoorden. Ik hoop dat jullie het begrijpen dat we hier genieten van onze vakantie en het weer (als het zonnig is) en de vrienden die we jaarlijks zien en dan zit ik niet veel achter dit scherm.

Februari zit er ook weer op en compenseerde toch voor een stuk de koude januarimaand.

Vandaag beginnen we aan onze 4 laatste weken en duimen we dat het weer zonnig blijft.

Ik zet vandaag ook weer een streepje bij op mijn teller en straks vieren we mijn 18e verjaardag of is het 81ste ????? Och de volgorde doet er niet meer toe denk ik dan er ligt een heel leven tussen die 18 en 81...

Nog een hartelijke groet van hieruit.

Het weer blijft hier met onze voeten spelen. Gisteren zomer tot 23 gr en vandaag, regenachtig en bewolkt en veel wind.

Dat bericht hieronder hangt in Benidorm om de mensen te verwittigen als ze zouden willen pootje baden.

📢 MEDEDELING 📢⚠️ BELANGRIJKE INFORMATIE:

Vanwege het 🟠 oranje alarm 🟠 van 112CV voor harde wind 🌬️ en het 🟡 gele alarm voor kustverschijnselen 🌊 heeft de gemeente Benidorm besloten om ALLE SPORTACTIVITEITEN in de openbare buitenfaciliteiten op te schorten als voorzorgsmaatregel. Daarnaast wordt het publiek verzocht om BLOOTSTELLING aan risicogebieden aan de kust te VERMIJDEN en UITERST VOORZICHTIG TE ZIJN 🚧. De informatie zal gedurende de dag worden bijgewerkt naarmate de situatie zich ontwikkelt. 📢 BLIJF ALTIJD OP DE HOOGTE VIA DE OFFICIËLE KANALEN.

🙏🏻 Bedankt voor uw medewerking.

Aan die paar trouwe vrienden die toch dagelijks aankloppen, bedankt ik lees jullie maar reageer niet altijd terug.

Hier valt niets nieuws te vertellen want het weer blijft maar zo en zo. Bij ons is het qua regen veel minder erg dan in Z.Spanje daar is het een ramp en voor de inwoners bestaat het risico dat hun groenten-en fruitteelt volledig kapot of weggespoeld is. Ook hier blijft het kwakkelen. We hebben al wat meer zon maar die strakke, koude wind blijft aanhouden en zo te zien is er nog niet veel verandering op komst. Zolang dat hoge druk gebied boven Rusland blijft hangen, zal er hier en ook in de rest van Europa niet veel veranderen. Armand Pien sprak over de straalstroom , hewel die speelt nu met ons voeten..Zelfs de lokalen hier klagen over het weer maar de vele toeristen nog het meest!

Donderdag profiteerden we van wat zon om op de dijk te wandelen maar jongens toch  we waaiden bijna uit ons broek en moesten vechten tegen de wind om vooruit te komen. Plezant is anders!! Maar van familie en vrienden hoor ik dat het thuis ook weer frisser zal worden.. tsja ket klimaat staat op zijn kop het is noch mossel noch vis en toch mogen we nog niet klagen want op veel andere plekken in de wereld is het nog erger door sneeuw of overstromingen . Tot daar het weerpraatje maar dat komt omdat er anders niet veel te vertellen valt.

Mij dagelijks zwemuurtje in de morgen zal ik dit jaar mogen vergeten. Er is een stuk van de machine die het zwembad zuivert enz kapot en de overkapping waaide 2 weken terug door de stormwind voor een stuk weg en het zal ook even duren voor dat gerepareerd is.. spijtig want ik mis mijn dagelijks zwemuurtje!!  Maar we proberen er toch nog iets goeds van te maken met de vrienden en kennissen hier want klagen helpt toch niet!

Aan iedereen die voorbij komt, bedankt en een hartelijke groet.

Ik zit hier weer aan mijn PC omdat het weer nog steeds tegen zit want we hebben voor de zoveelste keer regen. Gisteren was het zonnig maar niet te doen door de stevige wind als gevolg van storm Harry ten N van ons en de vooruitzichten voor begin februari zijn ook nog niet ok tsja. Gelukkig zorgde Brugge gisteren voor een stunt door met 3-0 te winnen van Marseille en was uiteindelijk mijn dag toch nog geslaagd want we gaan door naar de volgende ronde in de Champions league ....voor de tweede keer op rij... doe het maar na als Belgische ploeg tegen al die grote kapitaalkrachtige ploegen.. dan vergeet een mens even het rotweer hier...Maar in België is het ook niet goed dus zitten we allemaal in hetzelfde schuitje want het is overal winter en het kan nog veel erger als je vb naar Amerika kijkt...

Nog een goeie dag verder

PS IK heb een vraagje misschien kan iemand hierop antwoorden

Al sinds november 2025 zien we niets meer verschijnen op de blog van Klaprosje of Cécile Is er iemand die weet wat er aan de hand is want ik heb nergens gelezen dat ze zou stoppen met bloggen en ook via mail krijg ik haar niet te pakken. Ik hoop dat er niets ergs met haar of iemand in de familie gebeurd is ...

Wat een zot weer hier.Vanmorgen wilden we markten maar de regen verstoorde de plannen. Rond de middag klaarde het op en toen ik na het eten even wilde zonnen, werd mij 15min. gegund want daar was de regen terug. Rond 14u30 terug zon en we hebben het maar gewaagd om tot aan het strand te wandelen en daar een paar fotootjes gemaakt van de onstuimige zee. Daar een koffie gedronken en dan te voet terug naar ons stekje. De wind waaide nog steeds stevig zodat we ons goed moesten schrap zetten om het evenwicht te bewaren.

Met zo'n uurtje wandelen in de benen zijn we toch weer content want dat stilzitten is niets voor ons en dat hebben we hier al genoeg kunnen doen sinds we aankwamen. Voor de komende dagen beloven ze hetzelfde weer ...we hadden er toch iets anders van verwacht maar klagen helpt niks en nu maar hopen en duimen dat februari beter wordt!

Jaja, we zitten weer al meer dan 14 dagen op ons jaarlijks vertrouwde plekje maar als ik dat zo hoor en lees dan hebben jullie zonniger weer dan wij hier. Tot nu toe was januari genen vetten want koud , weinig zon en af en toe regen. Vandaag is weer zo’n sombere dag, gedeeltelijk bewolkt maar toch al 16 gr . We hebben in al die jaren nog maar zelden zo'n frisse januari gehad hier.

En neen ik heb nog niet gezwommen. Het water van het zwembad wordt dit jaar door besparingen niet verwarmd. Het zwembad is wel afgedekt maar zonder zon warmt het niet op en bij 16/17gr ga ik niet zwemmen dat is TE koud voor mijn oude botten trouwens ik heb nog niemand in het water gezien!! We hopen dus stilaan op beter weer . Maar er is beterschap voorspeld en na wat stress de voorbije weken door kleinkinderen die voor een paar maanden naar Nieuw Zeeland en Los Angeles vertrokken en wat bagage problemen hadden en nog wat andere akkefietjes valt alles weer in zijn plooi en kunnen we stilaan genieten van het gezelschap hier en hopelijk straks ook van de zon het komt goed.

Hou jullie goed en tot de volgende.

Na een drie daagse reis zijn we zondag goed aangekomen op ons vertrouwde stekje in Spanje. Gelukkig zijn we op tijd vertrokken als we die beelden vanuit het thuisfront zien.Al was het weer zeker beter dan thuis, hier voelde het ook winters aan met daarbovenop regen.

Vandaag donderdag is het al iets beter en behaalden we al 15gr maar de koude wind van over zee maakt het echt nog niet aangenaam om buiten te zitten. We moeten hier overdag ook nog stoken maar we zijn al blij dat het niet meer regent.

 Ons straatje is er eentje van "los pensionistas" daar lachen we vaak mee. We vormen een allegaartje van Nederlanders, Belgen, Luxemburgers en Schotten maar het klikt en is best gezellig. En we werden al uitgenodigd om volgende week de verjaardag van een Nederlandse te vieren... we hebben het hier dus heeeel lastig.

Groetjes aan iedereen die langskomt of al langsgekomen is. Ik heb echt nog geen tijd gehad om te reageren maar bedank jullie alvast!

Straks is het weer zo ver dan tellen we af en op klopslag 12 is het weer het knuffelmoment om een nieuw jaar te starten ..

Het is altijd al een moment geweest dat me pakt en hoe ouder ik word hoe emotioneler ik ben bij de start van een nieuw jaar en hoe lastiger om de traantjes tegen te houden en hoe langer we die knuffel vasthouden.

Ik knuffel jullie allemaal virtueel en wens jullie een goed 2026 met veel liefde, vriendschap en een goede gezondheid!

Alles ok hier maar stilaan zeer druk met de komende feestdagen en onze vakantie.

Zoals naar gewoonte is de Sint ook dit jaar ons huis voorbijgegaan zonder aan te kloppen dus tellen we nu af naar Kerst en hopen dat de Kerstman ons niet vergeet.

De Kerstkaarten worden stilaan geschreven. De kerstboom staat te pronken en te stralen met daaronder veel pakjes want ons bendeke wordt al maar groter. Hier zal het een speciale Kerstavond worden want de reismicrobe van oma en opa zet zich precies verder. Ik weet nu al dat bij het afscheid nemen die avond deze oma het niet droog zal houden.

Onze jongste kleindochter heeft na haar afstuderen deze zomer een sabbatjaar ingelast en vertrekt op 3 jan voor 6 maanden naar de States regio LA welbepaald Santa Barbara . Ze gaat daar haar Engels bijwerken en ook genieten van de omgeving.

Een andere kleindochter studeert dit jaar af in de richting MXD. Voor diegenen die niet weten wat dat is...( Mixed Experience Design is een uniek keuzetraject met een focus op ruimtelijk en visueel ontwerp. Vrij vertaald: het creatief vormgeven van binnen- of buitenruimtes. Je leert hoe je een creatief idee kan vertalen in een verbluffend ruimtelijk concept en een unieke visuele identiteit. Die ruimte kan de binnenkant of de buitengevel van een gebouw zijn, maar ook een evenement, een festival, een beurs, een pretpark of een dierentuin. Uit jouw creatieve geest stromen in ieder geval de meest verrassende ruimtelijke belevingen. De invulling van de ruimte baseer je op een verhaal, sociale interactie en een mix van sound, video, foto, motion, graphic design, 2D en 3D.) Haar eindstage zal ze in Nieuw-Zeeland doen daarvoor trekt ze voor 3 maanden naar Wellington .

Beiden zijn heel enthousiast en kijken er al naar uit. We begrijpen hen perfect want hebben we niet hetzelfde gedaan en een unieke kans meegenomen toen we in 1970 naar Mexico vertrokken met dat verschil dat wij met ons tweetjes waren en zij gaan alleen!

Wij weten uit ondervinding dat het voor beiden een unieke ervaring zal zijn. Ze staan alle twee vol enthousiasme te trippelen om te vertrekken. En zo neemt de jeugd stilaan het avontuurlijke dat bij oma en opa stilaan geblust is over.

Ik zie dat het weer al een hele tijd geleden is dat ik hier iets schreef maar ja er valt ook niet veel spectaculairs te beleven vandaar.

Ik kom juist terug van een bezoek aan de dermatologe ivm mijn mondprobleem.. sjonge, sjonge. Mijn afwpraak was om 15u10 en ik kon er maar om 15u55 bij.. van uitlopen gesproken. Ik zei haar dat ik al dacht dat ze me vergeten was maar ze antwoordde dat ze vandaag 45 patiënten moest zien en dat ze probeerde om iedereen nog een beurt te geven.

Het is me inderdaad nogal wat als je een afspraak moet maken bij een specialist of dokter. Ik belde vandaag naar de tandarts of ik nog dit jaar een afspraak kon maken. Het is een groepspraktijk met 6 dokters en mondhygiënisten maar geen plaats tot ergens in jan. Omdat we dan even weg zijn, heeft ze gezocht of er toch ergens een gaatje was bij de specialist die mij normaal behandelt ( die kent mijn probleem) en woensdag kon het nog omdat er een patiënt afgebeld had. Pff ikke blij . 

Tot daar het laatste nieuwsje de rest bespaar ik jullie en mezelf want ik ben te lui nu om veel te schrijven.

Houd jullie goed en bedankt aan die 4/5 getrouwen die blijven langskomen. Mijn teller zegt wel dat er veel meer zijn maar ik merk daar niets van!

Tot de volgende bij leven en welzijn.

Goeie morgen blogvrienden.

Daten met een West Vlaming.....

Voor veel trouwverjaardagen bestaat er een algemeen vastgestelde, traditionele benaming. Voor 56j bestaat dat niet in tegenstelling tot bijvoorbeeld het 25- of 50-jarig huwelijk.

In sommige tradities wordt die 56j samen wel geassocieerd met de lapis lazuli, een kostbare blauwe siersteen die symbool staat voor loyaliteit en wijsheid.

Lachen en huilen, pieken en dalen, houden van en water in de wijn leren doen en dan kan je zoals wij vandaag die 56 jaar getrouwd zijn vieren en koesteren. Een hele prestatie niet?

Wat is het geheim, hoe hou je het vol en hoe blijft het boeiend, heeft al eens iemand gevraagd?

De meeste mensen maken de fout te denken dat een huwelijk een grote doos cadeautjes is en dat het normaal is dat die doos in de loop der tijd steeds leger wordt. In werkelijkheid is het de kunst om ervoor te zorgen dat je cadeautjes in de doos van je partner blijft stoppen en omgekeerd zodat ze niet leeg wordt en dat moeten zeker niet altijd tastbare cadeautjes zijn.

Belangrijk is ook te weten dat je zo ongeveer elke 10 jaar met een compleet ander persoon getrouwd bent want mensen veranderen en het komt erop aan te leren om mekaar soms een beetje anders lief te hebben. Zegt men niet liefde is een werkwoord?

Daarom nodig ik jullie uit en vraag " drinken jullie een glas met ons mee om die speciale dag te vieren"?

Vandaag 17j geleden ,ook op een zondag, kregen we het bericht dat ma gestorven was..zo lang maar toch nog zo dichtbij.

Ma,

vandaag gaat over jou

dus denk ik niet alleen

maar schrijf ook over jou

over hoe je was over

wat je deed lach en leed.

Ma,

vandaag staat je foto

kleurrijk op het scherm

voor ieder die het zien wil

maar alleen ik

leef van je herinneringen

die ik met liefde koester.

/center/

Op 1 november of Allerheiligen herdenken we onze dierbaren die ons hebben verlaten en daarom staan de kerkhoven vol bloemen. Niet overal op de wereld verloopt Allerheiligen op dezelfde manier . Ik neem jullie mee naar Mexico 1 November 1970.

Volgens de Mexicaanse traditie wordt er van de doden verwacht dat ze de levenden bezoeken en hun speciale gasten zijn voor die avond. Het is een combinatie van Prehispanische Indiaanse gebruiken en katholieke tradities van het middeleeuwse Spanje. Men gelooft dat op 1 november de zielen van alle overleden kinderen terug komen naar huis en op 2 november komen de zielen van de volwassenen ook terug. Op 1 november worden er kaarsen en wierook aangestoken om de weg naar het familiealtaar te verlichten. Op veel plaatsen maken families een pad van goudsbloemblaadjes van de straat naar het familiealtaar, zodat de zielen de weg kunnen vinden.

Dit is altijd een blijde gebeurtenis omdat de Mexicanen geloven dat de doden de levenden ieder jaar bezoeken op die dag. Men viert de dag door het kerkhof te bezoeken en offers mee te nemen, zoals pan de muerto (brood van de dood), eten, drinken, bloemen en kaarsen. Het altaar ( ipv een zerk) is meestal een tafel bedekt met crêpepapier waar een aantal voorwerpen zorgvuldig op worden geplaatst, zoals foto's van heiligen, wierook en veel kaarsen. Eten en drinken mogen op het altaar ook niet ontbreken en in het bijzonder het lievelingseten en drinken van de dode aan wie het altaar is opgedragen. Men gelooft dat de doden spiritueel van het eten genieten, waarna het uiteindelijk door de levenden wordt opgegeten.

Sommige Mexicanen leggen er ook kleding van de overleden persoon bij of dingen die ze graag gebruikten toen ze nog leefden. Bijvoorbeeld , als een altaar voor een overleden oma is, worden haar rebozo ( een soort sjaal) en haar bril erbij gelegd. Als ze van breien hield dan worden er breipennen en wol bijgelegd. Als het altaar voor een opa is , worden zijn hoed en speelkaarten op het altaar gelegd. Als het altaar voor een kind is dan worden er speelgoed en snoepjes opgelegd. Aan al die attributen kan je meestal zien of het altaar voor een man, vrouw of kind is.

Op 1 november gaan families van wie hun kinderen zijn overleden naar hun graven toe om die te versieren. Op sommige plaatsen van Mexico gelooft men zelfs dat de zielen van de kinderen op die dag om 8:00 u aankomen. Op dit uur wordt dan ook een ontbijt voor hen geserveerd dat bestaat uit rijst met melk, chocolademelk, pompoenzaden, snoepjes, amandel-suikerdeeg en brood. Kinderen geven op die dag snoepjes aan elkaar in de vorm van doodshoofden met hun naam erop. Dit was even ter info.

In Aguascalientes waar wij woonden, begon men aan de viering van 1 november al een week op voorhand. De " dia de los muertos" was hier geen triestige bedoening maar eerder een feest ...Overal in de straten vonden we kraampjes met kleine doodshoofden, skeletten, doodskisten en andere lugubere dingen. Zelfs de snoepjeskramen hingen vol met dergelijke afbeeldingen. Ik plaats een paar foto’s van zo'n suikeren doodsafbeeldingen! Eigenlijk te schoon om op te eten!! .