Mysterie opgelost?

Het raam staat open  en al heel vroeg hoorde ik de vogels fluiten.. Vogels fluiten altijd vrolijk. Heb jij ooit al een vogel somber horen fluiten?
En ik, ik ben droevig.Vandaag zou ma 89j geworden zijn. Ik zou haar al heel vroeg opgebeld hebben met gekke verjaardagswensen. Ik weet dat ze daar altijd naar uitkeek zelfs al reden we later op de dag  naar haar toe. Na dat dolle telefoontje zouden we naar haar gereden hebben en had ik haar verwend met  "quiche met scampies" daar zei ze nooit " neen" tegen!.
De zelfgemaakte cake zou als naar gewoonte gesmaakt hebben bij de koffie en we zouden er een  gezellig onderonsje van gemaakt hebben. Allemaal zo'n simpele dingen maar zo vertrouwd ....
Maar niets van dit alles, tenzij een herinnering aan hoe het nog niet zo lang geleden was...en een diep gemis....
Denk nu niet dat ik mij hier koester in verdriet zo steek ik niet in elkaar, maar alles dit jaar is voortdurend de eerste keer zonder ma. Zelfs het ontluiken van de natuur en de bloei van de bloemen in de tuin roepen de gedachte aan haar op. Ze hield zelf ook zoveel van bloemen en daarom herinnert nu elke bloem in mijn tuin aan haar...Het zijn steeds weer die eenvoudige, alledaagse dingen die maar blijven bovenkomen.....Komt daarbij dat volgende zondag ook nog eens moederdag is en dan zal ik haar ook missen.
We zijn in het weekend naar de strooiweide geweest in Lochristie om een bloem neer te zetten voor ma.. Voor sommigen misschien een zinloze handeling maar niet voor mij ...Die strooiweide stond in bloei. Kleine witte bloemetjes zorgden voor een serene schoonheid. Ma zou zich goed gevoeld hebben tussen die pracht!
Gisteren was een heel moeilijk dag met de zussen en broer en dat maakt het vandaag niet eenvoudiger.....
De vogeltjes zijn even gestopt met fluiten nochtans ziet het eruit als kan het vandaag wel eens  meevallen wat het weer betreft........
Ik ben gelukkig, heb alle redenen om gelukkig te zijn, maar van zodra ik me neerzet om het aan jullie mee te delen begin ik te twijfelen of ik wel echt gelukkig ben. Een paar aanslepende  problemen verstoren mijn geluksgevoel.
 “Hoe gaat het?”
 “Het gaat, ça va.”
 Maar eigenlijk weet ik het zelf niet, hoe het met mij gaat. Ik kan niet zeggen dat het niet gaat, want het gaat. Ik huil niet, ik lach. Ik zwijg niet, ik babbel. Maar achter de babbels gaat een grote stilte schuil en achter elke lach ...........
Maar het gaat!!!

"Positief denken haalt als het ware het onkruid uit ons mentale tuintje,
 zodat er plaats vrij komt om nieuwe zaadjes te planten."
LUDO VAN NIEUWENHOVE

 Pfffff, positief denken, het lukt me voor het moment heel moeilijk. Mijn hoofd zit vol met storende gedachten, mijn positieve ingesteldheid van de laatste dagen wordt zwaar op de proef gesteld.
Ik balanceerde  het voorbije weekend al de hele tijd tussen mij goed voelen en me slecht voelen. En het lijkt deze keer een heel dun koordje te zijn. Heb mij vanmorgen uit mijn bed moeten slepen, had veel meer zin om eens een dagje over te slaan vandaag… Maar ik laat met niet kennen en heb mijn roze bril uit de kast gehaald en daarmee gewapend  hebben die opkomende negatieve gevoelens weinig slaagkans. Ik ben de baas en ik wil me niet slecht voelen!
Hahaha, ik moet lachen met mezelf als ik het bovenstaande herlees, al is het eerder groen lachen… Ik ben mezelf weer blaasjes aan het wijs maken.
Maar soit, iedereen heeft wel eens recht op een slechte dag zeker, al hoop ik dat die niet te lang aansleept want leuk vind ik het niet en mijn omgeving wellicht ook niet!!
Er hangt in ons " kleinste kamertje " een moppenboekje...misschien moet ik mij daar even terugtrekken..... 

Wanneer T en ik samen zijn wordt er nogal vaak West Vlaams gesproken we willen het niet " verleren" hé. Toen hij zich vanmorgen in de badkamer aan het scheren was, kwam opeens spontaan de tekst van een liedje dat ons ma zo dikwijls gezongen heeft toen ik nog kind was, weer boven.
In die tijd ging de tekst nogal vaak rond een gebeuren of iets dagdagelijks  zo ook die hier. Maar ik wil die echt met jullie delen. Spijtig dat de  klank ontbreekt!!! Misschien gaat bij iemand ook een lichtje branden hoewel .. de liedjes dateren echter wel van de vorige generatie..
Ik probeer die in het West Vlaams te schrijven want zo klonk het ook!!

Als een jongen en een meiske wand'len gaan
vraagt hij: "ziede gie mij gèren" ?
Vooraleer het meiske zich dan kussen loat
 zegt zij:" ge zoed u beter skèren". (= scheren!!)
En zo blijft de wereld draaien
op dat deuntje romantiek
en dan vraagt hij " ziede gie mij gèren " met muziek.

Spontaan kwam dan een tweede boven:

t' Is woar, t' is woar  de meiskes met lang haar
stoan af dien stèrt ( staart)
ze zi'n nie mier gegèerd ( begeerd).
Dus loat dan moar afsnijden uw lang haar
dan krijgt ge rap ne man profiteert ter nu moar van...

En de afsluiter ons ma's versie op Què sera...

'k hè Gerard gezien
met moze ( = modder) tot aan zijn knien ( = knieën)
dat is van in ' diek ( gracht) te rien (= rijden)
'k hè gerard gezien....

Tot wat een scheerbeurt leiden kan!!
En meteen dacht ik aan de jaarlijkse feesten hier bij ons met ma en de ganse familie en hoe we dan allemaal ( allé haar kinderen toch, de aangetrouwden luisterden dan meestal monkelend) en ma aan de kop haar repertoire zongen en plat lagen van het lachen met die oude teksten... En ik kon het niet tegenhouden dat die verdomde " waterlanders" er weer bij waren.. want dat is allemaal " vorbei, verweht...nie wieder...."

Is het bij jullie ook al zo ver gekomen???




Onze moeder was een schat.
Die kookte naaide, dagelijks bad.
Nimmer was haar iets teveel.
Ieder kreeg op tijd zijn deel.
En vader kreeg voor ieder klusje.
Altijd een dankbaar kusje.
s’Avonds rustig bij de haard.
s’Zondags een lekkere appeltaart.
 Helaas, ‘t is over met de pret.
Mammie is aan internet.
Nog steeds is pappie in de weer.
Maar hij krijgt geen kusje meer.
Zit vaak zielig bij de buis.
Mammie liefkoost nu één muis.
Nooit meer is er appeltaart.
' t  Is nu Hotmail, Dot com, Apestaart.
Zelden is er warm te eten.
Haar kookkunst is ze mooi vergeten.
Een bal gehakt en kroket.
Want mammie is aan ‘t internet.
En een man uit San Francisco.
Wil nu met haar naar de disco.
Ze deed zich voor als een jonge meid.
En nu raakt ze hem niet meer kwijt.
Pappie gaat naar bed.
Want mammie is aan ’t internet!!!

Zoals naar gewoonte gaan we ook nu weer het hemelruim afspeuren.

In mei staat het sterrenbeeld de Maagd centraal. Dit is niet het meest opvallende sterrenbeeld en er is meer dan een gewone fantasie nodig om in deze constellatie de vorm te herkennen van wat de naam doet vermoeden. Behalve Spica, springen hier weinig sterren meteen in het oog. Maar wat de ogen niet zien, onthullen grote telescopen wel. In de Maagd , die nu 's avonds in het zuiden staat, bevindt zich een reusachtige groep verafgelegen melkwegstelsels.
Elk van die stelsen is zoals onze eigen Melkweg een verzameling van miljarden sterren. De hele groep bevindt zich op een afstand van zo'n 50 miljoen lichtjaar. De mens bestond nog niet op aarde en de dinosauriërs waren pas uitgestorven toen het licht van dit melkwegstelsel vertrok, dat ons nu bereikt!!!
Spica is een ster van ons eigen melkwegstelsel. Ze staat op 260 lichtjaar van hier. We zien de ster nu zoals ze was halverwege de achttiende eeuw, toen op aarde James Watt op het punt stond de stoommachine uit te vinden. Wie in de verte kijkt , kijkt ook in het verleden.


Meteen wil ik nog iets meegeven
Het was de gewoonte bij de Kelten om op 1 mei op alle heuveltoppen grote meivuren aan te steken. Het vee en de paarden werden dan door die " zuiverende" rook gedreven. Er werden ook lange boomstammen in diepe putten gestoken, de zogenaamde " meibomen" .

Het planten van een meiboom is een erg oud gebruik dat voorkwam in grote delen van Europa (Germaans en Slavisch). Het is een vruchtbaarheidsrite om bij het begin van de zomer de natuur te huldigen. Men geloofde dat het planten van de boom leidde tot vruchtbaarheid voor vee, akkers en mensen. Het planten van de meiboom is in sommige gemeenten nog een erg levend ritueel, dat gepaard gaat met feestelijkheden en uitingen van liefde voor de gemeente waarin men woont.

  Wil je een meiklokje ? Ik schenk het jou van harte.

Al mijn geploeter in de tuin direct in het voorjaar begint te lonen.
Vandaag liep ik met ma in gedachten ( want ze hield ook zoveel van bloemen) te genieten van de tulpen en de wilde azalea's, de bloeiende appelaars  en de tulpen met franjes..
De wilde azalea's zijn nog scheuten uit de bloementuin van T's ouders daarom ook dat ik ze zo koester want ze laten zo'n fijne herinneringen na. En mijn rozen - die ik vreesde kwijt te zijn door de strenge winter- komen er ook weer door en dat zijn nochtans  " oude knurren" uit de tuin van ma die door mijn schoonbroer vorig jaar weggegooid waren. Ma vond het zo spijtig dat ik beloofde ze een plaats te geven hier bij ons  dus .. ze mogen niet kapot gaan  ....
Houden jullie ook van bloemen... geniet dan even mee van de foto's die ik begin deze week nam....


Go to ImageShack® to Create your own Slideshow</center>

..
Gisteren is een ongeldig geworden cheque,
morgen is een promesse.
Vandaag is het enige geld dat je hebt,
geef het dus verstandig uit!
Kay Lyons.

Mooie, wijze woorden en al te vaak gaat men er aan voorbij in het " jachtige" leven van elke dag. Men staat er niet bij stil omdat er nog zoveel moet. Het is de kunst om die wijsheid te vinden om niet voorbij te gaan aan al die belangrijke " dingen des levens"....Maar ik had het er gisteren al over dus blijf ik er niet langer bij stilstaan..
Ik kreeg veel wijsheid mee van mij ouders die wel altijd druk bezig waren maar steeds voor ons klaar stonden.. En als ik dan verder mijmer zie ik mij in gedachten fietsen van school naar huis, een lange weg en daarna nog een pak huiswerk te doen. Maar dan kwam ik thuis en daar was dan ons ma die niettegenstaande haar werk toch nog voor een lekker kopje koffie gezorgd had met een heerlijke boterham of een koekje. En als het even kon was ze in de buurt om te luisteren naar je verhalen. Daarna deed ik haast zingend mijn huiswerk en nog zoveel meer...
Waarom ik hier nu opeens aan denk??? Omdat ik bij het omwisselen van winterkledij en zomerkledij in de kast de kussentjes gevuld met lavendel zag hangen en eraan dacht dat ik ze  later op het jaar opnieuw moet vullen.
 Zo'n kussentje met lavendel dat was ma's lievelingskruid. Ooit heb ik als kind een kussentje voor haar gemaakt en ze heeft het altijd gekoesterd. Het was haar lievelingskussentje. Het lag steeds in haar zetel of op haar schommelstoel...Een herinnering uit mijn kindertijd...
Wat zou ik dat nu heel graag bij mij hebben dan zou het aanvoelen alsof ma heel dichtbij is en dat zou zo goed zijn..
Maar waar is dat kussentje nu naar toe????
Hoe kan ik nu opeens zo'n banaal kussentje zo erg missen??

May the sun bring you new energy by day.
 May the moon softly restore you by night.
 May the rain wash  your worries away
And the breeze blow new strenght into your being.
And all the days of your life may you walk
 gently through the world and know its beauty.


De dagen gaan zo snel maar voor sommigen blijkbaar niet.
Men denkt vaak: dat doe ik morgen wel. Maar morgen is er altijd wel weer iets anders en al snel vergeet je wat je gisteren plande. Dat is jammer. Want net dat ene telefoontje, dat ene kaartje, dat ene liefdevolle gebaar had zoveel kunnen betekenen. Het kan zomaar gebeuren dat je dit niet meer kunt doen.

Hetzij door... hetzij door.... Ik zie dit de laatste tijd te veel rondom mij gebeuren.

Misschien houdt dat plannen de illusie in ons wakker dat er nog steeds een morgen voor ons is, aan iets anders willen en durven we niet denken. Bij die bovenstaande wens kwam dat allemaal even in mij op en waarom?

Ik hoorde gisteren nog de ene persoon tegen de andere zeggen... " ik had nog ...."  en nu is het te laat....

Oma wanneer bak je nog eens pannenkoeken?

Het is er wel niet echt de tijd voor en met de zomer in het verschiet zouden we alles doen om die paar kilootjes kwijt te geraken. Maar welke oma kan hieraan weerstaan?
Mijn lieve slaapgenoot heeft ooit de ideale bakplaat gemaakt zodat ik wel 6 pannenkoeken ineens kan bakken. Als ons volkje hier is dan moeten er nogal wat gebakken worden en daarom is zo'n plaat heel handig.
Maar wat zijn pannenkoeken zonder suiker?
Wat zal het worden, donkerbruine suiker, witte kristalsuiker of bloemsuiker?
Bloemsuiker krijgt de meeste stemmen. Blijkt dat juist die suiker op is. De supermarkt ligt dichtbij dus dat zal ik rap oplossen.
 “Zou de bloemsuiker bij de bloem of bij de suiker staan” vraag ik mezelf lachend af terwijl ik met de woorden speel en op zoek ga in de winkel.
Nu weet ik ook wel dat een paardenbloem een soort bloem is en geen paard en dat krokodillentranen een soort tranen zijn en niet een soort krokodil en dat bloemsuiker bijgevolg een soort suiker is en niet een soort bloem en dus bij de suiker hoort te staan, maar je weet natuurlijk nooit in hoever het winkelpersoneel zich aan die logica houdt....
Bij de suiker vind ik niet direct wat ik zoek, zal wellicht teveel met de woordspeling bezig geweest zijn..
 “Staat de bloemsuiker bij de bloem of bij de suiker” vraag ik dus bij wijze van een grapje aan een personeelslid.
Ze bekijkt me raar - snapt blijkbaar mijn humor niet  - en antwoordt nogal droogjes:
“Bij de suiker natuurlijk.!!”
Nadat ik haar ervan overtuigd heb dat ik daar géén bloemsuiker heb zien staan, gaan we samen nog eens zien. Uiteindelijk, bij de suiker, een klein doosje bloemsuiker van 250 g gevonden!!.  Een mens kan er al eens overkijken natuurlijk  !! Zeker als je met je gedachten  met iets anders bezig bent!!!
Maar dat neemt niet weg dat die pannenkoeken zullen smaken. Alleen weet ik dat ik er weer teveel zal maken. Hebben jullie zin... schuif dan straks maar aan...

Het valt mij op dat bepaalde blogjes de laatste tijd redelijk stil liggen of minder vaak aangevuld worden. Wellicht heeft het goede weer daarmee te maken of .. is de inspiratie of de zin tot schrijven eventjes zoek.
Toen ik dit blog aanmaakte, nam ik mij voor om geen slaaf van het ding te worden. Ik wilde alleen iets plaatsen als ik iets te zeggen had en daarmee bedoel ik als er iets bij mij opkwam. In het begin vliegen de gedachten door je hoofd en is het geen probleem om elke dag wat te plaatsten. Maar na een tijdje voel je je bijna verplicht om dat elke dag te doen...en dat wil ik absoluut voorkomen.
Is er wel iets waar ik over wil schrijven, vroeg ik mij af en toe af en en zo niet plaats ik dan maar ergens een mop of een bedenking die ik in mij mailbox vind. Maar moet er überhaupt wel elke dag een logje geschreven worden?
Op je blog kan je verschillende kanten uit. Je kan het hebben over iets actueels of je kan tijdloze mijmeringen opschrijven die overigens bepaald niet los van hedendaagse toestanden hoeven te staan.
Voor veel blogschrijvers is dit hier ook de kans om te schrijven over het meegemaakte.
Eigenlijk schrijf ik het liefste die algemene mijmeringen op. Maar je kan je dan afvragen wat ze met een logje te maken hebben? Omdat veel van die mijmeringen evengoed enkele weken vroeger of later konden opkomen vraag ik mij af of ze soms niet achterhaald zijn.
Mag je van een weblog niet verwachten dat hij bovenop de tijd zit en dus ook de actualiteit volgt?
Ik volg het nieuws redelijk op de voet. Ik volg het met belangstelling maar mijn probleem is dat ik veel nieuws niet de moeite van commentaar vind.  Er is steeds een overgroot deel van het nieuws dat wellicht banaal is maar wel een grondcategorie van het leven betreft. Filmsterren die in de actualiteit komen, elftallen die zichzelf overtroffen hebben., klevers die zweet lekkerder doen geuren....
Soms wordt een moord of een pedofiel die levenslang krijgt in het breed over het nieuws uitgesmeerd . Dat trekt allemaal de aandacht.Veel gaat dus over alledaagse ellende maar gelukkig ook soms over simpele vreugde. Maar om daarover nog eens in mijn blog te beginnen...We worden er nu al mee overdonderd!!.
Dan is er nog het nieuws dat je wel wil weten, maar waar je niets over te zeggen hebt. Uiteraard heb je wel je mening en misschien zou ik op andere plaatsen of op een ander forum reageren maar ik vind het soms  te kritisch om  op mijn eigen blogje daarover te schrijven.
Dan is er nog het nieuws dat  zo erg is dat je er wel kennis van moet nemen maar waar je verder niets zinnigs kan over zeggen.
Waarmee ik maar wil zeggen.... een blogje blijft nog altijd een persoonlijk ding waar je veel kwijt kan en aan de andere kant toch niet alles kan neerschrijven wat je beroert of door je gedachten gaat.
Dat ging nu even door mijn hoofd toen ik door bloggenland doolde en uiteindelijk weer hier aankwam.
Sorry als ik jullie met mijn titel even op een dwaalspoor gezet heb.. Moet kunnen!
Nog een prettige dag voor iedere bezoeker.

Er zijn zo van die dagen dat je het gevoel hebt dat alles klopt, je voelt je goed in je vel niemand haalt je uit jouw evenwicht. Maar er zijn ook van die dagen dat alles tegenzit, je zou jezelf willen veranderen want niets lijkt ok.
Misschien denken jullie dat ik hier aan het citeren ben uit het dagboek van een tiener maar niets is minder waar. Ik neem gewoon een kijkje in mijn eigen dag dagelijkse leven en stel vast dat mijn fysieke paraatheid heel vaak samengaat met mijn mentale gesteldheid.
Onlangs kreeg ik een link doorgestuurd om een test te doen hoe het met “ mijn geest ” gesteld is. Dat viel nogal positief mee, dus zit het goed.
Je kreeg er ook meteen tips mee – 10 stappen-  die je voorthelpen naar een gezonder en gelukkiger leven.
Ik nam ze eens door en geef ze jullie verkort mee.




1 Vind jezelf oké.
Het is een onmogelijke opgave om de perfectie na te streven. Niemand hoeft het te zijn. Iedereen is uniek en verdient respect zoals hij/zij is. Als je dat voor ogen houdt dan ben je meer dan de moeite waard.

2.Praat erover.
In je hoofd kan een mug een olifant baren. Je gevoelens overweldigen je, ze dringen zich op en verstoren je nachtrust. Door er met iemand over te praten, krijgen de dingen een naam en heb je er vat op. Je ziet zo beter wat er aan de hand is en je krijgt er vat op.

3.Beweeg.
Pieker jij je soms ook suf? Dat vreet energie. Door wat actief te zijn - fietsen, wandelen, tuinieren..- ga je vanzelf minder piekeren en verhoog je jouw energiepeil en je doorzettingsvermogen. Je raakt er ook gezond moe van en dat komt dan je nachtrust ten goede. Zo krijg je een ontspannen gevoel.

4.Probeer iets nieuws uit.
Je hoeft geen kunstenaar te zijn om iets nieuws te creëren. Iedereen kan wel iets: je huis opnieuw inrichten, bloemschikken een taart bakken, op je blog schrijven ( ) iemand aan het lachen brengen.... Gebruik je fantasie en je krijgt het gevoel dat je leeft!

5.Reken op je vrienden.
Zolang je het zelf niet zegt, kunnen je vrienden ook niet weten hoe jij je voelt en hoeveel behoefte je hebt aan contact. Er is niets dat je meer kracht geeft dan door je vrienden aanvaard en begrepen te worden. Ook al kost het je energie, stap naar hen toe.

6. Durf neen te zeggen ( dat is een moeilijke!!!)
Pas als je neen durft te zeggen tegen iemand die je iets vraagt waar je geen zin in hebt, ervaar je jezelf als iemand met eigen gevoelens en een eigen wil. Als neen kan, wordt ja een woord waar je plezier aan beleeft en geeft het je de vrijheid om echt te genieten.

7.Ga ervoor.
Kies een activiteit en ga ervoor. Als je er echt in opgaat, vergeet je je zorgen en krijg je het gevoel dat je leeft. Er zijn zoveel manieren om uit jezelf te breken het is kwestie van te ontdekken wat je zelf leuk vindt.

8.Durf hulp te vragen. ( nog zo'n moeilijke!)
Je kan niet alles zelf doen en hulp vragen is geen teken van hulpeloosheid, het is best oké. Soms kan het echt deugd doen dat iemand met je meedenkt en je helpt zoeken naar een oplossing die je niet alleen vindt.

9.Gun jezelf rust.
Soms voel je je overbelast, je werk, je partner, je kinderen of kleinkinderen slorpen je op. Zo krijg je stilaan stress en word je prikkelbaar en slecht gehumeurd. Om te voorkomen dat die spanning zich ophoopt is het belangrijk regelmatig een moment vrij te maken voor jezelf en je eigen activiteiten om zo tot rust te komen.( naar muziek luisteren, een uitgebreid bad nemen, lezen....)

10.Hou je hoofd boven water.
Iedereen heeft wel eens een periode waarin alles tegenzit. Op zo'n momenten kan je soms niet veel meer doen dan het hoofd boven water proberen te houden: gewoon van dag tot dag leven en niet te hard zijn voor jezelf. Als je verdrietig bent, laat die tranen dan lopen, ga de stad in of zoek de buitenlucht op. Maar vooral zorg ervoor dat iemand je eens goed vastpakt..

Zoals jullie zien, het zijn geen toverformules maar wel middelen die een houvast bieden om je vooruit te helpen om je fit in je hoofd en goed in je vel te voelen.
Dat wens ik jullie allemaal toe!

Hoe bepaal je het geslacht van een vlieg ?

Een vrouw komt binnen in de keuken en treft daar haar man aan druk in de weer met een vliegenmepper.
 "Wat doe je nu ?", vraagt ze.
 Hij antwoordt : " ' k jaag op vliegen ..."
 "En, heb je er al gedood ? "
 "Ja, drie mannetjes en twee vrouwtjes."
Heel verwonderd vraagt ze :
 "Hoe kun je nu het verschil zien tussen die twee ?"
Antwoord :
" 3 zaten op dat bierblikje en 2 op de telefoon."

Geen grapje....

We reden op de autostrade richting Brussel toen ik plots heel dringend naar het toilet moest. We stopten bij het eerste benzinestation en ik liep er naar de toiletten. Het eerste was bezet, dus nam ik het tweede. Net toen ik goed neerzat zat begon de persoon in het eerste toilet te praten.
"Hey, alles in orde ?"
Ik vond het noch de plaats noch het tijdstip om hier een gesprek aan te knopen, maar uit beleefdheid antwoordde ik toch.
"Euh...ja hoor, alles goed."
"Wat ben je aan het doen "? vroeg zij.
Nu ja, een rare vraag in deze omstandigheden, maar kom.
"Wel euh, ja, ik moest dringend  ... en jij ?"
Toen hoorde ik die vrouw plots geïrriteerd zeggen :
"Sorry schat maar ik ga je seffes terugbellen, er zit hier een rare op het toilet die op al mijn vragen antwoordt."

In afwachting van meer inspiratie ga ik nog even door. Ik heb het geprobeerd om het af te leren Amor Fati maar het is mij nog niet echt gelukt!!...

Deze zijn niet echt grappig!!

• Een loodgieter die het loodje legt.
• Een stratenmaker met straatvrees.
• Een kapper die in een scheiding ligt.
• Een piloot die ze ziet vliegen.
• Een bakker die er geen brood meer in ziet.
• Een kok die kookt van woede.
• Een exporteur die niks uitvoert.
• Een wetenschapper die het even niet meer weet.
• Een kapper die met zijn handen in het haar zit.
• Een grafdelver die zich laat kisten.
• Een terrorist die een rubberboot opblaast.
• Gehecht zijn aan je litteken.
• De brandweer bellen en zeggen dat het achterlicht van je fiets brandt.
• Michael Jackson die zegt dat zijn relatie nog in de kinderschoenen staat.
• Een DJ die doordraait.
• Een Pool vragen of hij uit Noord of uit Zuid komt.
• Je een ongeluk zoeken naar geluk.
• Michael Jackson zwart maken.
• In een antiekzaak vragen of er nog wat nieuws is.
• Een hartchirurg die zegt: "hmm, hier klopt iets niet".
• Tijdens een vrouwenbijeenkomst vragen of zij de lippen op elkaar willen houden.
• Een voetballer vragen of hij het al ver geschopt heeft.
• De patiënt wakker maakt omdat hij zijn slaappil niet heeft ingenomen.

Wat dachten jullie van de volgende  woordspelingen/ doordenkertjes

 - Arafat was zijn sjaal kwijt, hij had er zijn " yasser" over gehangen.
 - Amerikaanse buffels hebben iets " bisonders".
 - Als hij niets anders te eten had, leefde Godfried van bouillon.
 - Kwaliteitslingerie is bijzondergoed.
 - Mag je op zondag weekdieren eten?
 - Drinken halveert je leven, maar je ziet dubbel zoveel...
 - Word bokser : meer kans op slagen.
 - Frans Brood kwam van de bakker.
 - Ik ging hem een trap verkopen, maar hij woonde op het gelijkvloers.
 - Roken : het blijft een teer onderwerp.
 - English beer is like sex in a canoo : fucking close to water.
 - Doodgaan is stoppen met sterven.
 - Ik heb een mooi figuur geslagen. Ze sloeg wel terug.
 - We nemen als twaalfuurtje een half eendje.
 - De bultenaar besefte dat hij het ergste achter de rug had.
 - Alleenstaande dame zoekt zittend beroep.
 - De ontevreden klant sleurde het restaurant voor het gerecht.



Een zonnig en relaxed weekend voor alle bezoekers!

"Are you lost or incomplete?
Do you Feel like a puzzle?
You can’t find your missing piece?
Tell me how you feel .
Well, I feel like they’re talking in a language I don’t speak
And they’re talking it to me"
 COLDPLAY -(Talk)

Bovenstaande woorden komen uit het nummer " Talk " van Coldplay , een lied dat mij meer aanspreekt omwille van de tekst eerder dan de song zelf. Ze deden me denken aan wat een goeie vriendin  me onlangs zei nl dat het leven als een puzzel is.
Is het niet zo dat die vergelijking voor een groot deel klopt?
We zijn constant bezig met onze eigen levenspuzzel op te lossen. Soms vinden we het stukje dat we op een bepaald moment nodig hebben niet ook al is het er wel. Soms valt de puzzel uiteen en moeten we herbeginnen. Het lijkt ook constant alsof de puzzel stukjes mist en nooit compleet af zal zijn. Maar dat is nu net het levensdoel onze puzzel afwerken. Een metafoor die verdomd sterk lijkt te kloppen.
Talk ,de titel van het nummer waaruit de bovenstaande strofe komt, is trouwens een schone boodschap: Praat!!
Dat doen we tegenwoordig te weinig. Ja, er wordt veel gekletst maar weinig echt gepraat en dat is jammer want zo groeien we steeds verder uit elkaar en lijkt het alsof we allen een andere taal spreken. We praten zonder elkaar echt te verstaan, terwijl het op zich niet zo moeilijk is  maar het vraagt echtheid en daarbij moet je je ziel af en toe eens durven blootleggen en dat maakt het voor sommigen wat moeilijk
Je ziel blootleggen, tijd nemen om te vertellen wat er echt in je omgaat dat doe je niet zomaar. Openheid dat missen we in onze rush rush  mentaliteit, in onze huidige samenleving. Praten zorgt er nochtans voor dat we ervaringen uitwisselen, puzzelstukjes uitwisselen of elkaar aanwijzen waar we het nodige stukje kunnen vinden. We kunnen het niet allemaal zelf leren, we hebben de anderen nodig. En dat zien we vaak te laat in. Sociale vaardigheden zijn veel mensen met de jaren  kwijt gespeeld.
Mijn puzzel is nog verre van af.  Ik lijk steeds te moeten herbeginnen maar zolang de nodige levensenergie er is, blijft het boeiend. Ik zie wel wat het uiteindelijk geeft als het laatste stukje gelegd is.Voor mijn part mag dat nog lang duren en wil ik nog heel lang puzzelen als ik maar de mensen rondom mij heb die belangrijk zijn om mijn puzzel te helpen vervolmaken.

 


Het is steeds een kunst om kleine bezoekertjes bezig te houden. Gelukkig liggen hier laden vol spelen van vroeger en van ons kinderen. Daarom had ik besloten om eens de schifting te maken wat er nu al wel of niet kon gespeeld worden. Zo botste ik op een van de meest vermakelijke spelletjes die ik ken: het ganzenbord. Dat moet tegenwoordig met een tussen-n, dus doe ik dat maar.
Al die spelletjes uit mijn jeugd worden ook  nu nog gespeeld en hebben maar één ding gemeen: elkaar aftroeven en dwars zitten. Of je het nu hebt over domino, ganzenbord, mens erger je niet of Monopoly. Ik vond dat Monopoly altijd lagere instincten losmaakte. Geld, geld, geld, bezit, bezit, huizen en hotels. Kwam je op de Kalverstraat met een hotel, dan was je geruïneerd. Je kreeg bij AF dan wel 200 franken, maar dat was een druppel op een hete plaat. Alle kaarten omleggen en hypotheken nemen, was dan de boodschap. Het begin van het einde. En het duurde zo gruwelijk lang. Vooral als je het met vier speelde. Een hele middag was je bezig, afin als  het regende,  had je toch niks te doen dan maar Monopoly.
Maar ik wilde het nu over het ganzenbord hebben. Het beginspelletje voor de kleintjes dacht ik en dat heb ik hier vorige week met de tweeling geprobeerd om te spelen. Zo leren ze tot  6 tellen door de dobbelsteen en opmerkzaam zijn door te zien naar welke kant de ganzen kijken. So far so good maar ...leg maar eens uit aan zo'n " piepkuikentjes" waarom ze ineens zes plaatsen mogen opschuiven en dan ineens vier terug moeten!!. Dat kan nog juist als je de oogjes op de dobbelstenen uitlegt!  Maar vertel ze eens dat ze opnieuw moeten beginnen! Huilbuien en weglopen en ze dan teruglokken met allerlei onzin.  Daarom dat ik het eenvoudig hield. Met de oudsten kan ik al wat verder gaan, denk ik. Hoewel..
Ik herinner me dat het meest vreselijke de gevangenis was. Wachten tot je verlost wordt! Niemand deed dat, ze liepen allemaal dwars over je heen en daar zat je dan te zuchten in de kluisters. .Niemand kwam, iemand anders won. . Voetangels en klemmen dat is het ganzenspel. Het is naar het leven getekend. Alle goede en kwade kwaliteiten van het leven zijn erin verwerkt. Over levenslessen gesproken.
Zal ik het een volgende keer toch eens uitproberen met de oudste kleinkinderen? Ik aarzel nog want ik weet nu al wat ik mij op de nek haal ......en toch die levenslessen hé..!!

Ik was even bij ani op bezoek en las daar zoveel herinneringen dat die van mij spontaan ook boven kwamen.
Zoals hoe wij  over de " Klokke " spraken ipv de Paashaas...
Blijkbaar was dat een combinatie van Klok en kloek want we geloofden dat de Klokken met Pasen uit Rome kwamen hoewel er op ons paasnestje toch meestal een grote chocoladen kip zat!!! Rare combinatie als je het mij nu vraagt maar we stelden ons daar blijkbaar geen vragen bij.
Ik herinner mij wel dat we ervoor zorgden dat er ergens een nestje van stro klaar stond want daar lagen dan meestal de eitjes in. Naast die ene grot kip waren er wel nog kleine paaseitjes maar  in de buurt ervan lagen steeds mooi gekleurde echte eieren die de " klokke" blijkbaar onderweg tussen de bloemen en op de grond verloren had. Later leerde ik van ma hoe ze die eitjes zo mooi gekleurd kreeg. Sommigen kookte ze in water met de bladeren van rode kool in of met die van de groene kool.. alles was puur natuur!!!
Ooit heeft de Klokke zich volgens mij eens schromelijk vergist.. We hadden de eitjes en dito paassnoepjes al gevonden toen ik opeens bemerkte dat er een uur later een " schaar " in mijn nestje lag!! Blijkbaar had ik een schaar van doen en mijn grootmoeder, die naast ons woonde, had die gewoon in het nestje gelegd... De bedoeling zal wel goed geweest zijn, maar ons ma mocht daarna wel even verklaren hoe een schaar daar door " de klokke " kon gebracht worden....Ik kreeg de link maar niet gelegd.... Ik denk dat toen al het eerste zaadje wantrouwen tegenover dat kindermysterie gezaaid werd!!
Dat " klokkegedoe " had toen ook veel meer impact op ons dan op de kinderen nu, vermoed ik toch. Wij kwamen uit de periode van de Vasten en dat betekende 6 weken lang geen snoep eten. Hoe kregen ze dat toen aan ons kinderen verkocht!!!
Maar er waren wel meer gewoontes die toen nooit overtreden werden. Zo aten we gedurende de vasten op vrijdag en woensdag nooit vlees, zelfs geen soep. Het was de dag van pap - meestal karnepap- en kaas of eitjes. Af en toe kwam er ook wel vis op tafel maar dat was dan gewoonlijk een stukje kabeljauw... verder ging mijn vissensmaak niet.
En nu ik toch aan het mijmeren ben .. die Goede Week mocht er ook zijn al weet ik niet of we dat toen bepaald een " Goede Week" vonden. Het leek mij eerder een sombere, donkere week met veel kerkgeloop en preken en urenlange " vieringen" in een donkere, sombere kerk.!! Ons zieltje moest wit gewassen worden dus werden we klaargestoomd voor de Paasbiecht. Blijkbaar was dat nog specialer dan onze 2 weekse schoolbiecht... De kerken liepen 's avonds vol met mensen die nog snel na het werk hun Paasbiecht kwamen afdreunen want zonder die biecht geen Paascommunnie!!
Ik weet nog dat ik dikwijls geprobeerd heb om me dat " spierwitte" Paaszieltje voor te stellen.. Allé in de veronderstelling dat ik dat ooit gehad heb!!
We durfden de dagen na die biecht haast niet meer buiten komen om toch maar niet te zondigen voor we die Paascommunnie gekregen hadden... En dan praten we nu over die fanatieke Moslims.... Waren we zoveel beter??? We " geloofden" ook alles en de donderpreken van de pastoors waren ook niet minnetjes en hielden de " gelovigen " ook serieus onder de knoet!!.....
Het ergste vond ik wel altijd de dienst op vrijdagnamiddag ( Goede Vrijdag). Ik ben steeds naar een katholieke school geweest en heb gans dat ritueel al die schooljaren meegemaakt. Maar we waren niet enkel met schoolkinderen in die namiddagdienst. Meestal zat de kerk bomvol en walmde het naar wierook en zweet ...Ik kan nog steeds die pijnlijke knietjes voelen door het urenlang zitten op harde, rieten stoelen!! En aan die litanieën kwam maar geen einde.... om nog maar niet over de kruisweg te spreken om het Kruis te kussen...Het was ook de enige keer dat we een ratel hoorden in de kerk ipv een bel, want alle klokken waren naar Rome vertrokken en zouden pas op Paaszaterdag terug komen.
Hebben we dat echt allemaal meegemaakt...  het lijkt eeuwen ver en toch is het nog van  onze generatie.

Mandje klaar om eitjes te komen rapen???

Voor al mijn trouwe blogbezoekers ...

en dan met op accent op " goede".....

Ze hadden het voorspeld dat het een mooie dag zou worden. Vermits de tweeling hier nu al gans de week is, planden we op vrijdag een uitstapje naar Bellewaerde, dat is eens iets anders want je moet ze maar zien bezig te houden zo'n week na elkaar!!!.,
Kleinzoon 2 en zusje zouden dat ook wel leuk vinden, dachten we zo, maar 4 kleuters ( 4j, 3j1/2 en 16 maanden) dat was wat van het goede teveel. Met de schoonouders van de dochter  moest het wel lukken om dat jonge volkje onder controle te houden. Dus even opbellen....
We hebben alle vier een tandje bijgestoken, handjes vastgehouden, treintje op , treintje af, giraffen, tijgers, leeuwen en aapjes gezien, bootje gevaren tussen de eendjes en de flamingo's, op draaimolens gezeten..  we hadden zelfs bijna een abonnement op de wc!!!, in éen  woord, we zijn bekaf maar enorm content als we de reactie van onze schatjes zien!
Het werd een heel aangename dag voor jong en oud alleen voelen we ons nu nog een stukje " ouder " want het is niet " minnekes" om met 4 peutertjes een pretpark te bezoeken. Gelukkig was het nog relatief kalm. Het zal wel met de periode van het jaar te maken hebben en wellicht ook met de hoge inkomprijzen....Het valt niet mee om als gezin met jonge kinderen naar zo'n park te gaan. Je bent al een fortuin kwijt om binnen te geraken en dan volgt nog de parking een drankje een snackje....Gelukkig zijn het geen snoepertjes , dus geen ijs of snoepgezaag...
Ik had via internet gezien dat er tot eind  april een actie liep voor 55 plussers en hun kleinkinderen tot 5 jaar. We werden verrast met een gratis inkom.. dus als er nog ergens " moedige " oma's en opa's rondlopen... nu is het moment.

Go to ImageShack® to Create your own Slideshow
Morgen leren we ons kapoentjes fietsen met steunwieltjes als het weer het toelaat tenminste. Zondag worden dan eitjes geraapt en " vliegen de klokken terug naar Rome" en ons bengels naar huis.... Daarna val ik in mijn zetel en blijf er gegarandeerd een paar uur in plakken!!!
Ons Paasvakantie kan dan beginnen ....