Simulatie overleven op Mars

Zes Belgen doen vanaf zondag alsof ze op Mars wonen - in de woestijn van Utah.
 "Enkel daar kunnen we ons realistisch voorbereiden op een verblijf op Mars. Het Mars Desert Research Center, gesteund door de Nasa, wil met deze experimenten de nodige ervaring opbouwen en tal van procedures testen", zegt Vermeulen, want als er ooit een missie naar Mars komt - wat we rond 2040 verwachten - betekent dit een bijzonder lang verblijf in de ruimte. Alleen al de reis zal waarschijnlijk een half jaar duren en van alle reizigers zware lichamelijke en geestelijke offers vergen."
Het Belgische team zal tijdens het streng gereglementeerde verblijf in het nagebootste Mars-station onder andere testen of planten op afvalwater kunnen overleven.
"Alles wat we doen, is aan strenge regels onderworpen. Het is belangrijk dat het resultaat van onze experimenten ook onderweg naar of op Mars standhoudt. Veertien dagen lang eten we ook enkel astronautenvoedsel."
De Marsreizigers mogen hun piepkleine ruimtestation niet zomaar verlaten.
"Omdat er op Mars geen zuurstof is, trekken we ook in Utah telkens een dertien kilo wegend ruimtepak aan. Best vermoeiend. En voor we de basis verlaten, moeten we net als op Mars dertig minuten acclimatiseren in een luchtsluis", aldus nog Vermeulen.
Er worden ook emotionele tests afgenomen.
"Amerikaanse wetenschappers willen nog steeds meer inzicht krijgen op de effecten van het maandenlang met een aantal mensen op zo'n kleine oppervlakte te moeten samenleven."( de standaard van 04/02/2010)

 Wat weten we van Mars?



Mars is de vierde planeet van de zon. Hij heeft een scheve as net zoals de aarde en daardoor heeft Mars ook vier seizoenen. De Mars-dagen duren 24 uur en 37 minuten dus een half uur langer dan onze dagen op aarde. Mars heeft ook seizoenen: de lente, zomer, herfst en winter. De seizoenen veroorzaken een regelmatige veranderingen in het weer op Mars. Meestal waait het op mars. Ondanks de dunne atmosfeer kan de wind soms wel 120 kilometer per uur halen, dat is op aarde een zware storm. Na een hele koude nacht verschijnt er meestal mist en wolken in de ravijnen van Mars. De mist verdwijnt als de atmosfeer opwarmt. De stenen van Mars zijn vrijwel zeker niet gevormd waar we ze nu aantreffen. Er zijn drie belangrijke processen die een rol gespeeld kunnen hebben. Misschien zijn ze tijdens vulkaanuitbarstingen uitgespuugd of tijdens meteorietinslagen uit kraters geslingerd anderen beweren dat ze zijn meegevoerd door oude rivieren.
Aangezien Mars verder van de zon staat is het er wel een stuk kouder dan hier op aarde. De verschillen in temperatuur kunnen oplopen van –150 graden Celsius op de polen in de winter tot 25 graden in de zomer bij de evenaar.
Het belangrijkste kenmerk van Mars is de rode kleur. Inmiddels weten we dat de rode kleur ontstaat tijdens de vele zware Martiaanse stormen. Deze stormen blazen het zeer fijne woestijnzand hoog de lucht in waardoor de atmosfeer rood/oranje kleurt. De rode kleur heeft er ook voor gezorgd dat Mars aan z’n naam kwam. Men zag de rode kleur als bloed en vuur en vernoemde de planeet dus naar de Romeinse oorlogsgod Mars.
Er zijn geen kanalen op Mars. Er stroomt helemaal geen water. Toch willen de wetenschappers de planeet verder onderzoeken. Want ze lijkt op de aarde. Ook al is ze maar de helft zo groot en is het er overal zeer koud. Er is ook een zuidpool en een noordpool, bedekt met ijs.
Misschien was er ooit leven op Mars. Maar wat is er dan gebeurd? Zullen er ooit mensen op Mars gaan wonen? Dat zijn boeiende vragen, vinden de onderzoekers. Daarom stuurden ze de Pathfinder en de Sojourner. Dat is de naam van het wagentje



Het betekent: Reiziger. Het is maar zo groot als een koffer. Het rijdt langzaam en onderzoekt het zand en de rotsen. Het is een computer op wielen. Het stuurt allerlei wetenschappelijke gegevens naar de aarde.

Utopie of uitgestelde realiteit?

Wie heeft niet ooit de schoonheid van de nachtelijke hemel aanschouwd en zich afgevraagd of er niet op een verre planeet nog iemand anders zou kunnen zijn die zich evenzeer verwondert over onze zon die in hun nachtelijke hemel schittert? Als we omhoog kijken naar de sterren zullen de meesten van ons het eens zijn dat de ontdekking van leven buiten de aarde niet alleen onze wetenschap, maar ook onze religies, onze geloofsstelsels en ons hele wereldbeeld zou veranderen. Want in zekere zin is het zoeken naar buitenaards leven in feite een zoektocht naar onszelf – wie we zijn en wat onze plaats is in de grootse uitgestrektheid van de kosmos.

Is leven een exclusief kenmerk van onze planeet?
Niemand weet hoe leven op Aarde ontstaan is, maar het is waarschijnlijk dat veel van de ingrediënten van de aardse oersoep uit de ruimte komen. Het verschijnsel leven is te beschrijven, maar niet te definiëren Hoe het leven is ontstaan, is nog steeds een onopgelost vraagstuk.
Tot nu toe werd er geen enkele vorm van leven ontdekt op de planeet Mars, toch zeker niet in de vorm zoals wij leven voorstellen. Maar ook bacteriën, een alternatieve levensvorm, zijn nog niet teruggevonden. Mogen we dan blijven hopen dat er ooit leven zal mogelijk zijn op de planeet of is het een utopie?
Feit is dat levensvormen  zoals wij ze kennen daar niet kunnen overleven zonder zuurstof. Het zou dus van het allergrootste belang zijn dat men ter plaatse zuurstof produceert en dat zie ik nog niet zo snel gebeuren. In het meest optimistische geval zouden er 100den jaren nodig zijn om voldoende van die levensnoodzakelijke zuurstof te produceren.
Het klink misschien opportunistisch te geloven dat er nog leven is ergens in dit enorme universum maar anderzijds … waarom zouden wij de enige levensvorm zijn? Leven kan zich op veel manieren openbaren en wellicht daarom loont het de moeite om verder te zoeken. Mocht er echter niks gevonden worden, dan zou men logischerwijs kunnen denken dat er nooit leven was en nooit leven zal zijn. De mens is echter een koppig wezen en zal blijven zoeken.
De wens lijkt sterker te zijn dan de gedachte.