Berichten van 1 januari 2022 tot 31 december 2022

Op de vlieghaven van Montreal stijgt een vliegtuig op naar Frankrijk. De hoofdpiloot neemt de micro en zegt :

"Ik verwelkom iedereen aan boord voor de vlucht naar de vlieghaven Charles De Gaulle in Parijs. De vlucht zal verlopen zonder incidenten en ik raad de passagiers aan om na de film even de ogen te sluiten om....." Plots wordt de verbinding enkele seconden verbroken en dan horen de passagiers een verschrikkelijke gil en de kapitein die roept :

"Oei oei oei ! ! ! ! Oh mijn God !" Daarna is alles stil.

De passagiers bekijken elkaar angstig. De hostesses lopen heen en weer. Nochtans blijft het vliegtuig op dezelfde hoogte. Plots horen ze wat gekraak uit de luidsprekers en daarna horen ze de kapitein weer. "Dames en Heren, mijn oprechte verontschuldigingen. Maar een hostess heeft een tas hete koffie op mijn schoot laten vallen. Je moest de voorkant van mijn broek eens zien !"

"Dat is niks !", schreeuwt een passagier. "Je moet die van mij langs achter eens zien!"

Vertaald vanuit het werk “ As you like it” van Shakespeare:

" All the world’s a stage, And all the men and women merely players."

Als we toch maar passanten zijn ,waarom kan dat niet in vrede en gunnen we mekaar het geluk niet? Waarom zijn we zo moeilijk in het aanvaarden dat iedereen anders is en recht heeft om te zijn wie hij/zij is?

Waarom wordt de wereld egocentrischer ipv socialer? Wie zong er ook al weer : everybody needs somebody sometimes?

Wat is er bij de schepping fout gegaan dat mensen het zo moeilijk hebben dat een ander het goed heeft en zijn /haar eigen weg gaat en levensvisie heeft? We kunnen het niet blijven op die slang en die appel steken!

Waarom..... Ik zou nog een paar vragen kunnen neerzetten want ik zit even in de waarom fase maar het komt wel goed!

Even verder breien bij deze foto ...

Wat er ook gezegd wordt, ik vind het sneu  voor oudjes als iedereen meer aandacht heeft voor zijn/haar mobieltje dan voor de oma of opa...

Wij hebben ons al dikwijls afgevraagd of jonge mensen wel nog kunnen een gesprek voeren? Je ziet ze in bende binnenkomen in een koffie huis of elders en wat doen ze? Zich neerzetten en hun GSM boven halen . Zeker weten dat ze naar mekaar smssen ... " het ziet er hier best gezellig uit wat denk je, eten we iets of drinken we wat ?"

Maar ja.. de ouders hebben ook steeds hun GSM naast zich liggen, wie spreekt er dan op als er niet geconverseerd wordt met de oudjes... Ooit hadden we een buur in de straat (ook een West Vlaming en dat zijn meestal de dappersten onder de Belgen 🙂 ) en die was het op zekere dag zo beu dat de kinderen en kleinkinderen steeds aan het tokkelen waren als ze op bezoek kwamen dat hij drastische middelen toepaste . Aan de voordeur stond een mandje en iedereen moest daar zijn GSM inleggen bij het binnenkomen. Zijn argument was.. komen jullie voor ons en om bij te praten of om op de GSM te tokkelen? In het laatste geval moeten jullie niet komen want daar hebben we niets aan! Dat heeft daar gewerkt en na een tijdje mocht het mandje weg want iedereen hield zoveel mogelijk de GSM op zak!

Ik heb het al lachend - maar eigenlijk ook wat gemeend - ook aan ons groepje voorgesteld ...ik bespaar jullie de commentaar.... 🙂 Dan maar meegaan met de tijd zeker zo goed en zo kwaad als het kan en verdorie ook de GSM in de buurt houden al was het maar om de stand van mijn voetbalploeg te volgen als er een match is!!

Neen, oma's zijn nog niet afgeschreven... 🙂 🙂 Maar op Tik Tok komen of andere appers... neen .Wat hebben wij op Tik Tok nog te promoten op onze leeftijd .. hoe je kreunend opstaat of door je benen gaat of een hoorapparaat of vals gebit insteekt ......

Hoewel .. ludiek gebracht zou dat best nog al eens wat volgers kunnen trekken 🙂 🙂

Pasen is achter de rug, de klokken of Paashaas hebben hun taak volbracht en nu kunnen we weer uitkijken naar het volgende  want de communies komen eraan en dan komen die herinneringen weer boven.

Ja, mijn communie heb ik gedaan zoals de meesten in die tijd want lentefeesten waren toen zeker taboe geweest!. De meesten van mijn leeftijd stonden te springen om hun communie te doen al voelde ik door al die regeltjes thuis van dit mag niet en dat moet stilaan al heilig genoeg. Het is niet zo dat ze thuis zo katholiek waren dat ik zou gedacht hebben dat we familie waren van Jezus of dat die twaalf apostels allemaal nonkels waren van mij neen dat niet maar toch .....maar ja dat was toen de traditie.

‘t Was nog niet genoeg dat ik in mijn kinderjaren mijn slaap of speeltijd moest onderbreken om naar de mis of het lof te gaan , ze staken mij dan ook nog eens 6 jaar in een heel streng en katholiek internaat . Al hebben ze al die jaren geprobeerd om mij als voorlezer of zangeres in het kerkkoor klaar te stomen om een “ nonneke” te worden, dan is daar meteen een punt achter gezet op de dag dat ik terug de kapel ingestuurd werd om aan “ Petit Jézus” ( ja eerste jaren internaat waren in het Frans) te vragen wat hij ervan dacht dat ik gelachen en gebabbeld had tijdens de mis . Toen ik na een minuut en een monologue intérieur ipv een gesprek met Petit Jézus terug buitenkwam, vroeg de non mij:

Hé bien, qu' est -ce qu'il a dit?

kke, rien ma soeur.

Zij: Eh bien c’est que vous n’avez pas ecouté. Daar stopte mijn roeping…

Maar ik zou het over communies hebben! Mijn eerste communie was om te trainen en daarna mijn plechtige communie om alles plechtig te laten verlopen hé. Dat moest allemaal tot in de puntjes geregeld zijn en er mocht zeker niets fout lopen op de weg naar het heiligdom en dus moesten we op school klaargestoomd worden. Een paar weken voor we onze communie was het echt blokken om de catechismus van voor naar achteren en omgekeerd te kennen want we krijgen een examen daarover en ook over andere godsdienstige gebeden zoals het kennen van de zeven sacramenten , de 10 geboden van God, de vijf geboden van de Heilige kerk , de akte van Geloof, Hoop, Liefde en berouw… enz enz..

En dan kwam de dag van de communie. Van mijn eerste communie herinner ik mij niet veel meer , mijn plechtige communie herinner ik mij nog wel. Die bestond uit 2 dagen viering in de kerk.

De eerste dag droegen we een lang wit kleed ( we waren precies jonge bruidjes) met witte handschoentje en witte schoenen . Wij , de meisjes hadden meestal lange haarbellen of een kop krullen die door een sluier bijeengehouden werden. Op dag twee droegen de meesten hun eerste “ pakje” of nieuwe zondagse kledij. We moesten per twee ( jongen- meisje) onze intrede doen. De jongen rechts en de meisjes links. Iedereen had een vaste plaats vooraan in de kerk. Het strafste was dat de meisjes -en jongens scholen nog gescheiden waren en we mekaar noch van haar of pluimen kenden. In onze rechter hand droegen we een doopkaars en links onze gloednieuwe “ missaal “die vooral opviel door zijn mooie gouden zijkant en we waren goed duidelijk gemaakt dat we schoon recht voor ons moesten kijken dus geen oogje pink naar je gebuur!!!

De kerk zat stampvol en wel vier pastoors waren aanwezig ! Er was ook een hogere in graad die zeker al kolonel of generaal van de pastoors was want die droeg een andere kleur van rok. En daar zaten we dan op onze knieën zoals ik vaak als straf al op mijn knieën had gezeten . Op zeker moment moesten we dan allemaal vooraan voor het altaar gaan staan en daar zouden we gezalfd worden. Jawadde dat had je moeten zien! Daar kwam zo’n Heilige aan- precies Sinterklaas want hij had ook een mijter op zijn hoofd - met een kommeken zalf in zijn hand en iedereen kreeg op zijn voorhoofd een kruis getekend met die zalf. Voilà nu waren we ingeënt tegen de mazelen en tegen de pokken en ook tegen al het kwaad dat ons heilig lijf ook maar zou proberen te betreden.

Na de zalving mochten we rechtstaan en op het ritme van psalmen keerden we terug naar onze stoel. Nadat iedereen aandachtig naar de preek had geluisterd over goed en kwaad en nadat we met ons tong wanhopige pogingen deden om het lichaam van Christus van ons gehemelte te los te maken want je mocht niet op dat lichaam bijten, mochten we eindelijk naar buiten waar de familie je rond de nek vloog met felicitaties en waar je verplicht was om te lachen tegen elke tante die met jou op de foto wou. Meneer pastoor werd nog eens hartelijk bedankt voor zijn goede zorgen en voor de twee strepen vicks die hij op je voorhoofd had gezet en dan moesten we ons haasten om rap in de auto te zitten want de rondgang naar familie en kennissen begon!

Wij moesten ons gaan “ tonen”, gaven dan een plechtige communie prentje af en kregen als beloning voor ons mooi optreden een cadeautje of een cent. De moeders kregen koffie en de papa’s een “ dreupel’…. Hoe wij heelhuids thuisgekomen zijn na al die borreltjes die op de gezondheid van de communicant gedronken werden, weet ik nog niet. Gelukkig bestond in het zakje blazen nog niet in die tijd!

Ja, ik kan nog uren tetteren over mijn communie en binnen een paar weken moeten velen naar een communiefeest waar het er waarschijnlijk anders zal aan toegaan. De kinderen hebben nu veel meer in de pap te brokkelen maar of ze zich later nog even veel van die dag zullen herinneren is nog maar de vraag. Ja, de communie was in mijn kindertijd een hele belevenis en had ik mijn communie niet gedaan dan had ik het nu ook niet kunnen navertellen .En dit is nog maar de korte versie van het hele verhaal!!

Vandaag is het eindelijk weer zover dat we onze jaarlijkse bijeenkomst met de afgestudeerde klasgenoten van het jaar 1963 terug kunnen verderzetten. Al 56 j gaat dat samenkomen door op dezelfde dag nl Tweede Paasdag tot corona ons 2 jaar afnam.

We zijn gestart met alle 23 klasgenoten maar dat verminderde stilaan tot 17 trouwe “ beren” want zo heetten wij, de berenklas! De tijd nam ons intussen al 4 klasgenoten af, enkelen zitten in een home of verloren hun man… Ik kijk dus uit naar wie er straks nog zal bij zijn.

Dat samenkomen is altijd top, eerst een goeie dag zeggen en mekaar keuren , de rimpeltjes weglachen en zeggen dat we er allemaal nog heel goed uitzien en dat bij een aperitief! De perfecte start dus en naar mate de glaasjes bijgevuld worden , komen de tongen weer losser en losser.. Bij een etentje en een glaasje wijn wordt er verteld over de kinderen en kleinkinderen en bij sommigen al achterkleinkinderen en worden hier en daar foto’s bekeken. Naar mate de namiddag vordert, komen de herinneringen van toen weer boven en waait er af en toe een lachgolf door het restaurant bij het ophalen van grappen met leerkrachten en internaat belevenissen… We moeten daarvoor wel de files vanuit Zoersel naar Kanegem trotseren, meestal is dat ruim een 1,5u heen en meestal meer terug omdat kusttoeristen naar het binnenland terugkeren, maar ik heb het er echt voor over. Je moet die paar belangrijke contacten die er op onze leeftijd nog zijn, koesteren zolang je kan want het leven kan alleen maar eenzamer worden…

Stop Nancy, er wacht jou weer een gezellige namiddag , dus geen doemdenken! Ik zal rap iets fris aantrekken, mijn haren goed leggen, wat lichte camouflage aanbrengen en alles besprenkelen met een vleugje parfum en dan ben ik er klaar voor!

Beren, “hef de klauw en brul” ..dat was onze klasleuze!

't Is maar dat je het weet...

Volgens wat er op mijn identiteitskaart staat zou ik geboren zijn in maart 1945. Toen ik dus deze morgen op onze almanak plots Paaszaterdag 2022 zag staan, heb ik rap mijn telraam genomen om heel zeker te zijn en inderdaad ik kreeg daar het getal 77 voor ogen. Waar is de tijd..

Vandaag , Paas zaterdag, was zoveel jaren terug een kermis voor de kinderen . Maar eerst was er de lange vastentijd in die periode waar men moest afzien en scheel zien van de honger....Geen karamellen, geen ijsjes, geen chocolade niks! Zelfs tijdens de gewone maaltijden zat er verschil op, geen boterhammen met centimeters dik gekapt erop of een volle laag confituur en elke woensdag en vrijdag geen vlees .Snoep werd op school bewaard in een blikken doos en die ging pas op Paaszaterdag weer open. Als ik dan toch stiekem eens een snoepje at dan had altijd wel iemand het gezien en kreeg ik een paar Heilige lappen rond mijn oren en kon ik nog eens naar de kerk om dat te gaan biechten. Ppfff , ik was potverdikke verplicht om te liegen in die biechtstoel door te zeggen dat ik het nooit meer zou doen om wat geloofwaardig over te komen.

Maar dan naderde het einde van die 6 weken vasten.. Er was eerst witte donderdag en waarschijnlijk noemden ze dat zo omdat mijn grootvader die dag meestal de kelder witte en ons ma de grote Paaskuis afrondde. De dag erna was er Goede Vrijdag en of die dag nu beter of slechter was dan anderen zou ik echt niet weten. Ik herinner me alleen maar dat uren lang op je knieën zitten op een rieten stoel in de kerk om de kruisweg en het overlijden van Jezus te herdenken!

En dan was er Paaszaterdag! Eerst naar school om ons Paasrapport af te halen want op zaterdagvoormiddag was er nog schoolplicht en toen we thuis kwamen vroeg ons pa : “ En heb je een goed rapport en ben je braaf geweest?” Dat laatste vroegen ze ook altijd om Sinterklaas te laten verschijnen, raar.. -Ja ja, zei ik . Ik ben zeer braaf geweest en kijk naar mijn rapport, goed hé? “

Bij dat eerste stuk keek mijn pa soms bedenkelijk maar dat tweede stemde hem dan weer goedgezind. -Kom we zullen eens gaan kijken of de klokken geweest zijn. Ik kreeg een mandje om eventueel de paaseieren in te leggen. Daar liep ik dan als een Paaskieken zonder kop van struik naar struik ,van boom naar boom want we hadden een kleine fruitboomgaard. Maar de paasklokken in de vorm van mijn ma en pa hadden er werk van gemaakt om ze zeker niet snel te vinden. Ja, ons ma wist zelfs hoeveel eieren de klokken hadden gebracht en af en toe nam ze mij bij de hand om me te gidsen tot dicht tegen de plaats waar het ei in één of andere bloempot verstopt lag. En toen ik nog een kleine snotter zonder zoekervaring was mocht ook onze Loekie helpen zoeken.

Loekie was onze hond, een kruising tussen een Groenendaeler en een Bouvier en hij had een fijnere neus dan ik en dus kwam hij daar eens binnen de kortste keren met een paasgeschenk af. Euh, ’t was maar toen hij naast ons kwam staan dat we zagen dat hij een paaskuiken in zijn muil had en dat peter - die ook bij het zoeken aanwezig was- zijn klak eens moest rechtzetten en dat ik al bleitend terug naar binnen liep omdat de hond het rapper gevonden had dan ik. Het enige zwarte kuiken dat ik op de markt had gekozen tussen de honderden gele en ‘t was al klaar voor de pan voor het een kieken was.

Maar omdat je juist op Paaszaterdag naar eieren mocht zoeken, moest de zoektocht verder gaan. Ik zocht dus na een tijdje verder en af en toe vond ik een ei of een stuk chocolade dat zeer goed leek op de stukken chocolade die meter meebracht als ze met peter naar de” kaarting “geweest was. De groene en rode echte eieren kwamen echt van de Klokken zei men me al vraag ik me af of die rode en groene kool die de laatste dagen voor een vervelende geur in huis gezorgd hadden daar voor iets tussen zaten! Na wel een half uur zoeken was het zowel voor mij als voor mijn ma en pa tijd om iets anders te doen en dus kreeg ik wat hulp. Fier mocht ik dan mijn mandje tonen aan ma en pa en ook peter keek even naar mijn vondst maar niemand leek echt verwonderd. Het was alsof het de normaalste zaak was dat de klokken in onze hof waren geland.

-Pa mag ik nu een ei eten? Neen, eerst eten en daarna een ei! Die vastenbeproeving ging dus nog even door. Maar dan kwam “ le moment suprême” .. Voorzichtig deed ik het gekleurde papier van rond het ei en daar zat ik braaf in de zetel met het "chocolatten ei". Mijn tanden beten er een gat in en langzaam werkte ik het naar binnen…. Zalige herinneringen ….

De dag van vandaag komen de paaseieren van de bakker ( bij sommigen belanden ze toch nog in de tuin) Je vindt ze er in alle vormen zoals een paashaas of een ei in een kartonnen doos met een schone strik rond. Het is een kost die een mens maar ene keer moet doen want als je er niet van eet kan je elk jaar dezelfde doos buiten zetten.  Ja na een paar jaar begint de chocolade dan wel wat wit uit te slaan maar ik heb mij laten wijsmaken dat chocolade nooit slecht wordt.

Heb je ergens nog zo’n doos staan , dan is het nu misschien tijd om die doos toch eens te openen als er volk komt…en om nog eens te klappen over andere zaken die je na zoveel jaren zijn bijgebleven.

Voor die paar trouwe bezoekers kom ik even boven water. Vandaag is het niet enkel Witte Donderdag maar ook nog eens een zonnige donderdag ! Deze morgen hadden we een staalblauwe hemel maar intussen komen de wolken binnen en vrees ik dat we tegen de avond misschien weer wat gedruppel krijgen.

Onze dagen zijn nog steeds niet druk gevuld al wacht er hier een stapel werk buiten  ( restanten van de storm moeten nog weggewerkt worden), maar we hebben onze tijd en dat werk loopt niet weg!

We zijn het ergste voorbij maar dat vies beest laat zich af en toe nog eens voelen door ons met een deftige hoestbui op te zadelen. De dokter had gezegd dat die bijverschijnselen ts 2 à 6 weken kunnen blijven hangen  maar wij tekenen voor minder!

Voor de rest is het hier ok alleen ben ik de laatste weken ook niet aan mijn 15.000 woorden gekomen . In quarantaine zitten met een slaapgenoot die ook geen babbelaar is dan is het hier soms heel stil.Gelukkig zorgt de radio voor wat geluid en doet elk berichtje hier deugd want zo voelt een mens zich minder geïsoleerd!

Geniet van elk straaltje zon lieve bloggers en hasta la proxima .... zeggen ze wat meer in het  zuiden!  

Vrouwen die veel praten zouden gemiddeld gezien langer leven, aldus wetenschappers.

Als je iedereen de oren van hun hoofd kletst, dan ben je lekker bezig. Veel praten is gezond. Het zit zo.

Wie veel praat, is vaak ook sociaal en sociaal gedrag doet een mens goed. Vrienden hebben is uitermate belangrijk voor je welzijn – zowel fysiek als mentaal. Daarnaast ontdekten onderzoekers dat als vrouwen veel kletsen, ze vaak ook positief in het leven staan. Het heeft alles te maken met iemands quality of life, zoals ze dat in de psychologie zo mooi zeggen.

Dat wordt deels bepaald door je genetische aanleg, bijvoorbeeld of je door je DNA vatbaar bent voor depressies of angsten. Maar je hebt er uiteraard ook zélf invloed op, op die quality of life. Je kiest zelf waar je gaat wonen, met wie je samenwoont en met wie je je vrije tijd doorbrengt. Je zit zelf aan het stuur van je eigen leven. Volgens het onderzoek word je van praten blij en als je al blij bent, ga je automatisch meer praten. En blije mensen, die worden dus gemiddeld gezien ouder.

Hoeveel moet je dan praten om een beetje mee te doen met deze mooie voorspellingen?

Simpel, volgens de auteur van het boek We Are What We Speak Luis Rojas. Mensen die meer dan 15.000 woorden per dag produceren zijn heel gezond bezig. Iedereen die minder praat, zou volgens hem ook minder oud worden. Volgens Luis is het dan ook op deze manier enigszins uit te leggen waarom vrouwen wereldwijd gezien ouder worden dan mannen. Vrouwen zeggen gemiddeld namelijk 20.000 woorden per dag, tegenover mannen die gemiddeld maar 7.000 woorden per dag uitkramen.

Kleine kanttekening ... niet moeilijk zeg ik dan, vrouwen moeten ook alles 2 keer herhalen wat ze zeggen omdat mannen niet luisteren!! 

Natuurlijk hangt niet alles in het leven af van je oneindige gebabbel met vriendinnen, maar het kan zeker geen kwaad om weer eens een hele lange “terrasdag” in te plannen. Science says it, nietwaar?

Dus ladies wil je oud worden dan weet je wat te doen!! 

Ben jij als kind ook naar de mis geweest op Palmzondag om dan met een gewijd bosje palmtakjes naar huis te komen?

Ik dacht eraan omdat Jos in een reactie hier zei dat het vandaag Palmzondag is!

In de tijd toen ik nog heel gelovig was, gingen we inderdaad met ons gezin naar de mis op Palmzondag . Daar werd de intocht van Jezus in Jeruzalem gevierd en hoe hij op een ezel de stad introk en hoe de mensen hem juichend toe wuifden met palmtakken. Wij zaten dus ook met die palmtakjes in ons hand om de mis te vieren. Dat bij de zegening de kwispel van de pastoor soms te kwistig was met “ gewijd water” en je natter was dan de takjes zelf als je te dicht bij de middengang zat, dat namen we er maar bij want iedereen wilde gewijde palm. Eenmaal thuis begon het ritueel, de oude , vergeelde takjes van het jaar ervoor werden weggehaald en vervangen door verse groene! Tot op zolder en in het kleinste kamertje hingen we palmtakjes. Een vrolijk ritueel. Zelfs op het land werd er door de boeren een palmtak gestoken om de akker te zegenen …

Zo lang ons ma leefde , kreeg ik altijd een klein bosje mee om het in huis enz op te hangen…Na haar is die tradities verloren gegaan omdat ik er niet meer in geloofde!

Meteen denk ik ook aan het Hubertus brood dat gewijd werd op 3 november en dat was tegen hondsdolheid. Vroeger namen de kerkgangers ook wel zelf een broodje mee om het te laten wijden. Het moest, na de wijding, droog worden opgegeten alvorens men iets anders mocht eten. Toch speciale herinneringen uit mijn kindertijd!

Ik heb dit gedicht van Toon Hermans gelezen bij Ani en vond het de moeite om het hier te plaatsten .

Hier zijn de dagen ook verschillend. Ikzelf ben op goede weg om terug de “oude” te worden 🙂 mijn half bedde vecht nog steeds tegen dat verdomd beest.. de ene dag gaat het beter , de andere dag terug bij af maar vandaag is hij duidelijk beter! Wat ben ik blij dat we die booster gekregen hebben want al is het maar een milde vorm die wij hadden, voor hem zou dat anders zeker het ziekenhuis geweest zijn! Duimen dat het verder de goeie kant opgaat want dat duurt nu al 2 weken!

Nog een gezellig weekend iedereen!

Onze quarantaine zit er op en het gaat ook de betere kant op met ons. Mijn half bedde loopt een beetje achter maar heeft vandaag toch ook een betere dag. Het zal wel nog wachten zijn op zon vooraleer we terug in gang schieten hoewel dat schieten zal eerder met pijltjes zijn want ik vermoed dat de naweeën van onze corona niet zomaar in één twee drie uit ons lijf zullen zijn. Maar .. ik ben al blij dat we niet meer moet opgesloten zitten. Maar het heeft toch deugd gedaan dat we weten dat we hier goed wonen want....

Vandaag in mijn mailbox ontvangen...

Jaja, we leven nog en ik denk dat we het ergste achter de rug hebben dank zij onze booster want anders had ik hier nog niet achter mijn PC gezeten! De koorts is weg en het hoesten verminderd, alleen de vermoeidheid en dat slap gevoel na griep is er nog maar dat zal ook wel beteren zeker al denk ik dat ik al verder sta dan mijn slaapgenoot!

Gelukkig hebben we goede buren die voor ons zorgen, dus mogen we nog niet teveel klagen.

Een aangenaam weekend iedereen en houd het veilig want zie maar, wij dachten dat we goed bezig waren en toch!!

Kort en bondig we hebben het zitten alle twee en steeds voorzichtig geweest en masker aangehouden!

En even kort een melding ... reacties als Prachtig, mooi gedaan zoals Fran francoiscois neerzette, vind ik momenteel niet gepast.Als je niet leest wat er staat moet je ook niet reageren dan krijgt een mens ook niet van die stomme dingen binnen.

Typisch voor die buttonzetters , binnenkomen , button zetten en weer weg wat er ook staat en of hun reactie nu past of niet dat trekken ze zich niet aan! Dat maakt me nu eens boos zie , heb dat ook al bij anderen vastgesteld dat een reactie helemaal ongepast was.

Een korte feed back...

De ravage in de tuin is opgekuist nu kunnen we de bestelling voor een nieuw dak plaatsten maar voorlopig zitten we min of meer ok mocht het weer beginnen regenen!

Zelf heb ik last van een zware hoest die me blijft parten spelen en dus ga ik morgen maar even langs de dokter. Er is hier nog van alles te doen dus veel en lange epistels zal je hier nog niet lezen!

Houd het veilig en gezond en hopelijk geraken ze daar in Oekraïne tot een akkoord!

Geniet van jullie zondag want blijkbaar blijft dat schoon lenteliedje niet duren!

Vandaag zijn we terug gekomen van onze jaarlijkse vakantie in het zonnige Spanje. Dat zonnige mogen jullie vergeten, maart was echt niet goed en de 3 laatste weken zelfs slecht altijd maar regen en wind. We zijn dan maar vervroegd teruggekeerd want om daar binnen te zitten ,hebben we niet gekozen.

De terugrit viel mee want we reden richting zon!!

Normaal reizen we tijdens het weekend maar nu was het een werkdag en dat hebben we ondervonden toen we op de ring rond Parijs reden. We hebebn er maar liefs 1u30 over gedaan voor we errond waren en dan natuurlijk rond Antwerpen aanschuiven vanaf Haasdonk door die overkappings werken ..pff Thuis zagen we meteen direct de echte schade na de storm van febr. .... tsja daar zullen we ook een tijdje zoet mee zijn....

Het is dus direct back to reality

Aan die bezoekers die hier toch regelmatig iets schreven ook al kon ik niet altijd reageren een dikke merçi dat doet deugd dat er toch nog een paar trouwe bezoekers zijn! IK kom een tegenbezoekje brengen van zodra ik hier uitgepakt heb en alles weer op zijn plaatst staan.

Het regtent hier nog steeds en om niet wanhopig te worden een vleugje humor!!

Tijdens een bezoek aan een verpleeghuis, vroeg ik aan de directeur wat het criterium is om een patiënt opgenomen te krijgen.

”Wel” zei de directeur, “We vullen een badkuip met water, dan krijgt de patiënt een theelepel, een theekop en een emmer. Dan vragen we hem/haar om de badkuip leeg te maken.”

“Oh, ik snap het,” zei ik, “Een normaal persoon gebruikt de emmer, omdat die groter is dan een theelepel of een theekop.”

“Nee,” zei de directeur, “Een normaal persoon zou de stop uit de badkuip trekken. Wilt u een bed bij het raam of in het midden”?

Het regent hier pijpenstelen zodat het zand van de voorbije dagen weggespoeld wordt maar bepaald vrolijk word je van dit weer niet. De vooruitzichten voor de komende 10 dagen zijn niet ok dus daar gaat ons mooi kleurtje. De Fallas feesten en het St Patricks day feest vandaag vallen dus ook letterlijk in het water.

Normaal kleurt Benidorm groen vandaag door de vele Britten en Ieren die zich opsmukken voor hun dag maar vandaag - helaas pindakaas- nada niets , rien de knots!! Iedereen blijft " in zijn kot" Ons Maggie zou content zijn!!

Daarom trek ik me op aan flauwe moppen die ik hier en daar sprokkelde:

-Een vis botst tegen een andere vis op. De ene vis zegt: 'Hé, kijk eens uit!' Zegt de andere vis: 'Sorry, ik had water in mijn ogen!

-Twee wc-potten staan naast elkaar. Zegt de ene pot tegen de ander: 'Je hebt daar een vlekje.' Zegt de andere pot: 'Hoe kun jij dat nou zien? Je hebt je bril niet eens op!'

-Een jongetje zit te vissen. Na een poosje komt er een agent aan: "Zeg manneke, je mag hier helemaal niet vissen." Zegt 't jongetje: "Ik vis helemaal niet! Ik doe alleen maar m'n worm in bad!"

-Jantje loopt de winkel in met een ladder. 'Waarom heb je een ladder mee?', vraagt de verkoper. Antwoordt Jantje: 'Voor al die hoge prijzen natuurlijk!'

-Een baas wordt boos op zijn bediende. 'Geef de klant altijd gelijk', zegt hij. 'Ja, baas', antwoordt de bediende. Dan vraagt de baas: 'Trouwens, waar hadden jullie ruzie over?' Zegt de bediende: 'De klant zei dat hij jou een oen vindt!'

-Twee oenen zitten in een café en bestellen een cola. Achter de bar hangt een spiegel. Zegt de ene oen tegen de andere: ‘Zullen we bij die andere twee oenen gaan zitten?’ Ze staan op en lopen naar de andere kant van de bar. Zegt de andere oen: ‘Oh laat maar, ze komen al naar ons toe!’

-Marco vraagt aan zijn vader waarom hij eigenlijk Engels moet leren op school. ‘Maar jongen, de halve wereld spreekt toch Engels’, antwoordt zijn vader. Waarop Marco verbaasd zegt: ‘Is dat dan nog niet voldoende?'

Voilà een goeie dag daar en tot de volgende

Het wordt tijd dat ik weer iets van mij laat horen als ik niet wil dat iedereen gaat lopen want zo is het als je een tijdje niet actief bent dan haken er velen af en het is hier al geen grote weelde wat bezoekers betreft dus..

We zijn aan onze 2 laatste weken bezig en de vooruitzichten zijn niet zo denderend, het weer is echt niet zoals we het al die vorige jaren gewoon waren.

Vandaag is het bewolkt bij 18/19 gr en de bergen staan in de mist , er werd regen voorspeld maar door de felle wind is daar nog niets van gekomen. De volgende dagen zien er ook niet denderend uit en bij elke dag staat een regendruppel.... Jaja als het in België goed is dan is het hier minder en daar zitten de hoge en lage drukgebieden voor iets tussen. Voilà tot daar het weerbericht van hieruit.

Verder blijven we genieten van het gezelschap van de vrienden hier en er is altijd wel wat te doen. Zoals morgen bv dan ruikt het naar buskruit, op de achtergrond klinkt dan muziek waar we opgewonden van worden en alles vult zich met kleur…. ja, ik heb het over de Fallas! =( fakkels)

Elk jaar worden Las Fallas - een traditioneel straatfeest ter ere van Sint-Jozef - in Spanje gehouden. Het is een overweldigende, wondere wereld van gigantische, geknutselde beelden, ‘fallas’ genoemd.
The place to be voor de Fallas is Valencia maar ook andere steden delen die traditie .

Het hoogtepunt van Las Fallas loopt tijdens de week van 15 tot en met 19 maart, waarbij er dag en nacht wel iets te doen valt! Er wordt geschoten op de stranden en vuurwerk kleurt de avond, een hele gebeurtenis.

Op 15 en 16 maart wordt er gestart met de opbouw van de Fallas beelden. Een Falla is een groot beeld gemaakt van materialen zoals papier maché en hout. Deze monumenten bereiken vaak enorme hoogtes en worden in het midden van de straat gebouwd. Een Falla bevat meestal een boodschap waarbij van alles en iedereen bekritiseerd wordt. De verschillende wijken strijden ook met elkaar om de mooiste Falla, vaak wordt er een volledig jaar gewerkt aan deze kunstwerken.
Op de laatste nacht van Las Fallas, rond middernacht op 19 maart, worden deze Fallas poppen verbrand. Dit heet de cremà (het branden), de climax van het hele evenement en de reden waarom de constructies Fallas heten (fakkels). Er zijn 2 soorten Fallas De Fallas Infantiles en de Fallas. Eerstgenoemde kinder-fallas zijn kleinere beelden, met hoogtes tot circa 1,8 meter. De gewone fallas zijn juist enorm, sommige zelfs tot 30 meter hoog. De verbranding staat voor een nieuwe start en kondigt het begin van de lente aan.

De Fallas komen voort uit een oude gewoonte van timmerlieden. Ze vierden de komst van het voorjaar door op de avond van 19 maart buiten voor hun werkplaatsen de stukken hout (parots) te verbranden die ze gebruikten voor het optillen van lantaarns voor verlichting in de winter. Stukje bij beetje werden aan dit louterende vuur oude spullen en vodden toegevoegd die de parots er menselijk lieten en waaruit de ninots (poppen) ontstonden. De humor van de Spanjaardengaf al gauw een gevoel van kritiek en ironie aan de poppen en deze is er vandaag de dag nog steeds.
Als het weer wat meezit dan gaan we morgen eens kijken in oud Benidorm waar de meeste poppen ( ninots ) te zien zijn en dan stuur ik wel een paar foto’s door.

Hasta pronto

Stijgende energie prijzen, dreigende tekorten op termijn, mensen die hun verwarming niet meer kunnen betalen! De tijd dat we het binnen lekker opwarmden tot 24 gr is voorbij en de vraag is maar of die ooit terugkomt!

Oke het leed van de Oekraïners is veel erger en hun toekoms nog meer belast dan de onze maar zoals de wereld nu verder evolueert doet het een mens vrezen dat die " goede tijd" nooit meer terugkomt en dan heb ik het nog maar op economisch vlak. Ik ben geen pessimist maar die kuren van Poetin en zijn onberekenbaarheid doen een mens niet lachen! We kunnen alleen hopen dat finaal het gezond verstand primeert maar ja daar knijpt juist het schoentje .. gezond verstand!!!

Geniet toch maar van jullie dag dat doen we hier ook al zit het weer de laatste dagen niet echt mee maar soit dat is eigenlijk een luxeprobleem de dag van vandaag!

Doei..

Vrouwen doen nog steeds het merendeel van onbetaald zorgwerk. Het Europees Parlement wil het probleem, verergerd door de pandemie, in de kijker zetten.

Door de lockdown telewerken we meer, wat geleid heeft tot conflicten tussen werk en ons privéleven. Vrouwen doen nog steeds het merendeel van de zorgtaken, inclusief het zorgen voor kinderen of oudere familieleden.

De Covid-19-crisis heeft op dit vlak vermoedelijk genderongelijkheden erger gemaakt, en de combinatie van werk en het gezinsleven heeft een dramatische impact op de mentale gezondheid van vrouwen.

In de meeste lidstaten zijn er meer vrouwen dan mannen die een minimumloon krijgen - dat is ook zo in de gezondheidssector, dat sinds de pandemie extra onder druk staat.

In het kader van Internationale Vrouwendag zal het Europees Parlement de aandacht vestigen op gendergelijkheid, mentale gezondheid en onbetaald zorgwerk.

Ik snap er niets meer van..

De Olympische Spelen in Beijing worden gespeeld op 100% kunstsneeuw.

Het wereldkampioenschap voetbal wordt gespeeld in de woestijn van Qatar, in 8 stadions met airconditioning.

Lufthansa geeft toe 18.000 "lege" vluchten te maken om haar corridors te behouden.

Een cruiseschip verbruikt het equivalent van 87.000 dieselauto's.

Miljardairs maken ruimtereizen...

Maar bovenal, rij elektrisch, sorteer je afval en demonstreer voor het klimaat!

Tis toch waar zeker !

Jullie zijn allemaal geweldig en hebben mijn dag gisteren extra gekleurd door hier een wens of een woordje na te laten voor mijn 77 "lentes" .

Bedankt en dankjewel voor de simpele woorden die deuren openen en mensen met elkaar verbinden. Ik voel me rijk met blogvrienden zoals jullie!

Toen ik deze morgen opstond en die 2 zevens op mijn levenskalender zag staan, heb ik ze eens stevig vastgepakt, ze gedraaid en gekeerd, omhoog gegooid , van links naar rechts gesleurd maar nougabollen ze bleven hardnekkig naast elkaar staan. Bon, dan zal ik ze maar verwelkomen en omarmen zeker?

Twee keer zeven dus twee keer een geluksgetal .. waarom sakkeren? Ik ben dan wel 77 jaar geworden maar ik zit nog niet achter de geraniums!

Is het niet zo dat ik inderdaad de handjes mag samenhouden dat ik op dit nieuwe trammetje nog redelijk gezond ben?

Ik heb nog steeds mijn half bedde naast mij als trouwe gezel. Dat is niet aan iedereen gegeven!

We wonen nog steeds samen in ons huis en vinden nog steeds onze bezigheid en plezier in onze tuin ( als de storm niet langs geweest is!) want rust roest zeggen ze maar daar is nog geen gevaar voor!

En vergeet ik al eens iets… ik trek het me niet aan, het is mijn geheugen dat met mij een spelletje speelt en de plezante wil uithangen!

Het is misschien wat te optimistisch als ik zeg dat ik mijn grijze lokken en zo omarm, maar ik begroet mezelf wel elke morgen met een beetje zelfspot!

Daarom grijp ik ook op mijn 77ste terug naar wat ik hier al eens neerzette op een zotte morgen…

We gingen gingen we naar de platenzaak om singeltjes te beluisteren en eventueel te kopen. Toen hadden winkels gewoon 4 muren in plaats van 3 W's (www).

Naar de stad gaan was een belevenis en zo gezellig. Er waren tradities, tradities die nu niet meer kunnen of die steeds meer worden afgeschaft omdat men ze discriminerend vindt of omdat het niet bij de multiculti samenleving past. Veel wordt er verboden, waardoor de Tradities verdwijnen.

Als je in een rode bus🛻 stapte, dan was dat een stadsbus en een gele 🚍een streekbus. En een kaartje kopen bij de chauffeur was normaal. Die man behandelde je met respect.

Een trein🚄 had een vishakenlogo erop en kaartjes werden voorzien van een gaatje als de conducteur kwam controleren. Dat was een belevenis, want treinpersoneel had aanzien. Om de trein🚄 te laten vertrekken stak de machinist z'n hoofd naar buiten en zwaaide de conducteur met z'n spiegelei. In de Intercity was de koffie☕standaard aanwezig en geen uitzondering op de regel. Dat kan je je niet meer voorstellen...

Spelen deed je buiten met een hoop herrie en geschreeuw en natuurlijk haalde je kattenkwaad uit. Dat hoorde bij het opgroeien.

Overvallen, inbraken en zakkenrollerij haalde de krant nog, gewoon omdat ze niet aan de orde van de dag waren. Als je met je kattenkwaad de politie 👮‍♂️👮‍♀️tegenkwam, dan schrok je en gedroeg je je respectvol in de hoop dat ze niet naar je ouders gingen.

Als het donker werd dan was je thuis binnen. Jeugd 's avonds of 's nachts op straat kwam bijna niet voor behalve als ze op stap gingen naar de disco of de kroeg. Anders keek je TV naar Lassie en Black beauty, de collega's of schipper naast mathilde, of speelde je Monopoly .

Je luisterde naar de radio en nam je favoriete muziek op met je cassetterecorder. We luisterden naar de plaatselijke piraatzender, piraat zijn was toen nog een kat en muisspel in plaats van een grote misdaad waar tegenwoordig zelfs boobytraps geplaatst worden om de controleurs buiten te houden.

Koeien🐄 stonden in de wei en niet in een megastal en ze waren nog gewoon onderdeel van de natuur in plaats van slecht voor het milieu.

De post kwam iedere werkdag en je wist ook dat je post goed verzorgd werd want het waren beëdigde postbeambten in plaats van bijbaantjes voor iedereen.

Bellen? Als je niet thuis was dan was je niet bereikbaar. Lekker rustig. En als je dan toch moest bellen📞 dan ging je naar een telefooncel tenzij je zelf eentelefoon had wat niet overal evident was.

Ziektekosten? Je verzekerde je voor 200 belgische frank per maand en van eigen risico en eigen bijdrages hadden we nog niet gehoord. Was er iets ernstigs dan ging je gewoon naar de eerste hulp. Dat was toen normaal. Sommige ouders deden bij de ASLK aan voorhuwelijks sparen voor hun kinderen zodat je een klein startsommetje had!

Ben ik tegen vooruitgang? Absoluut niet, maar onze vooruitgang voelt langzaam maar zeker aan als onze ondergang. Betalen om te mogen sparen,betalen omdat je niet alles vergoed krijgt van de zorgverzekering waar veel mensen niet eens het geld voor hebben om het te betalen... Overal moet over gediscussieerd worden en zelfs gebakjes 🍰en toetjes moeten van naam veranderen omdat de naam niet meer mag.

Veel zaken waarvan je je afvraagt wat anderen ermee te maken hebben worden verboden. Niets is nog goed, alles is slecht je auto, je gezondheid, het milieu, de boerderij. Alles moet anders. Zelfs de natuur is slecht voor het milieu.

Ik mis het België van mijn jeugd. En dat zal helaas nooit terugkomen. 🍀 ❤️ocharme onze kinderen en kleinkinderen😪😪

Eunice heeft gisteren weer haar stempel achtergelaten al zat niemand daar op te wachten. Vandaag kregen we hier precies een nasmaakje want het was een winderige, sombere, bewolkte en frisse dag maar zonder schade hier en voor de Spanjaarden zou regen welkom zijn want het water in de stuwdammen staat verraderlijk laag!

Van onze buur kregen we foto's doorgestuurd met beelden van hoe onze tuin er bij ligt. Geen omgewaaide bomen maar wel afgerukte daken van tuinhuisje en stapel hokjes achteraan. Een echte ravage en zij zullen proberen om alles met stenen en zo terug wat vast te leggen maar wij weten weer al wat te doen als we terug komen van onze vakantie!!!

Verder met ons alles ok en een dikke merçi aan iedereen die hier een berichtje achterlaat ook al kom ik niet elke dag langs!

Houd jullie stevig vast als het nog eens waait en hopelijk zijn jullie van erge schade gespaard!

Een oude grap maar nog steeds de moeite .

Dinske kwam Pierke tegen op de markt in Kortrijk. Pierke vroeg :

'Heb je nog iets van Fons gehoord ? 'k Heb hem al lang niet meer gezien".

"Maar die is toch gestorven, Pierke".

"Dat wist ik niet. Wanneer dan en wat heeft hij gehad ?"

"Hij leed aan een hartziekte en toen heeft hij een pesewever gekregen. Dat was allemaal goed en wel, ze hebben een runderfoto genomen en er was niets op te zien. Daarna zat hij in zijn rechter knie met een pijnlijke musicus die maar niet wou genezen. Daar kwam nog een bungalow in zijne rug bij.

Na enkele maanden werd hij ziek aan de protestant. En nu is hij overleden. 'k Ben hem gaan groeten in het dolfinarium in Kortrijk. Hij lag er heel mooi geopenbaard en ik ben ook naar de begrafenisfeest geweest in de St-Maartenskerk van Kortrijk.

De pastoor heeft een schone homofilie gehouden. Na de viering werd hij niet op het kerkhof begraven. Ze brachten hem naar de crêmerie' in Kortrijk, hij kreeg daar een verrassing.

Beste blogvrienden en trouwe dagelijkse bezoekers, ik voel me een beetje schuldig als ik jullie reacties lees en dan zie dat ik al een tijdje niets meer geschreven heb. Vandaag probeer ik daar iets aan te doen.

Ik zal maar kleur bekennen zeker al zijn de meesten wel op de hoogte.. ik ben momenteel op vakantie en daar genieten we ten volle van en is er niet veel tijd voor het bloggen want we genieten hier elke dag van de zon en het mooie weer en het gezelschap.

Ik hang het niet graag aan de grote klok dat we er even uit zijn dat om geen slapende honden wakker te maken al hebben we fantastische buren langs 2 kanten die de boel in de gaten houden en binnen ook elke dag gaan zien als ze de post gechecked hebben. Dus niemand moet zich iets in het hoofd steken trouwens er is overal controle.

Dit gezegd zijnde ( wat een oude zin!!) kan ik jullie verklappen dat we medelijden hebben met jullie als we hier de weersberichten van België horen.. wat een triestige winter altijd die regen en somber weer! Dat is de reden waarom wij er even uit wilden om extra vit D op te doen en optimaal van de zon te genieten. Maar ik herhaal het niet meer om dat ik jullie niet wil jaloers maken.

Valentijn is ook hier een speciale dag al houden wij het sober want je hebt die 14e febr. niet nodig om te bewijzen dat je iemand graag ziet....

Doch voor diegenen die graag meedoen met al die speciale dagen.. ik hoop dat je een originele manier gevonden hebt om jouw Valentijntje in ze zon te zetten!

Om de kille en sombere dagen te doorbreken, kan soms een lach helpen en daar help ik jullie mee...

Zeggen ze niet: Een dag niet gelachen, is een dag niet geleefd? Daarom dit berichtje...

Vrouwelijke patient:

Dokter, ik moet u even spreken over mijn echtgenoot. In de twintig jaar dat we nu getrouwd zijn, is hij altijd een gelukkig en tevreden man geweest en hij heeft altijd veel van me gehouden. Sinds hij bij u geweest is, is hij compleet veranderd. Hij is nooit meer thuis, neemt me nooit meer mee uit, geeft me geen enkel geschenk meer...Hij kijkt me zelfs niet meer aan. Uw behandeling heeft blijkbaar zijn hele persoonlijkheid veranderd!

DOKTER:Ik heb hem helemaal geen behandeling voorgeschreven, mevrouw, ik heb alleen gezegd dat hij zich een bril moest aanschaffen.

-Zegt Fritz tegen zijn buurman: "Buur, we zullen geen last meer hebben van die vervelende mol, ik heb hem een half uurtje geleden gevangen, levend nog wel!!".

Buur: "En wat heb je er dan mee gedaan?"

Fritz: "Wel, da's simpel, ik heb een put gemaakt en hem levend begraven!!"

- Alexander kon het verschil tussen de verleden tijd en de tegenwoordige tijd maar niet snappen en moest een taak maken voor school.

- "Mama, wat voor tijd is: 'Vader speelt biljart' "?

- "Verloren tijd".

Tot de volgende en houd jullie goed en gezond!

Ja, 't is verschrikkelijk lang geleden

dat we nog met een driewielerke reden,

op zijn minst wekelijks naar de mis gingen,

en in mei " lieve vrouwe van ons land" moesten zingen!

Af en toe werd er 'n varkentje thuis geslacht,

dat moest stijven aan de "lere",'n nacht!

's avonds werden de "vette darms" en niertjes gebakken, 

een delicatesse om naar te snakken! 

En terwijl de haan op de "messing" stond te kraaien, 

waren we met de "vrange" van de vleesmolen, "gekap" aan 't draaien!

Zelf gebakken leverpaté, "hoofdflakke" "gebruineerde patatjes in 't smout, 

wie dat allemaal veel heeft gegeten is nu wel straatoud!!!!!!!!

En weet je nog dat……..

De bakker nog aan de deur kwam.

Je een liter melk los kon kopen bij de melkboer.

Maandag thuis nog wasdag was.

Je iedere zaterdag in de teil gewassen werd met sunlichtzeep.

Je nog zondagse kleren hebt gedragen..

Je ouders een voorraad aardappels voor de winter insloegen.

Je moeder in het voorjaar alles overhoop haalde voor De Grote Kuis.

Je oude kleren meegaf aan de voddenman, die langs kwam.

Je nog op de poef mocht winkelen.

Je licht op je fiets had.

De baby's nog katoenen luiers droegen.

Bij jou thuis nog een kolenboer eens per jaar eierkolen, cokes of briketten kwam brengen.

Je nog een postzegel van 50 centiem op je brieven plakte.

Je nog een taksplaat aan je fiets had.

Je zilverpapier spaarde voor de negertjes in de missies.

Je nog jaarlijks een hondenmedaille moesten kopen..

Je prentjes uit de chocoladerepen ruilde .

Je nog meikevers in een stekkendoosje bewaarde.

Het verkeer midden op een kruispunt nog geregeld werd door een agent .

Weet je dat allemaal nog?

Dan ben je een ‘oudje’ zonder Alzheimer ! 

Stel... je gaat eten bij de Chinees , je bestelt een hartelijke schotel en je krijgt bij je groenten het volgende geserveerd! Wat doe jij ermee?

Ik heb in ieder geval een foto genomen want ik vond dit prachtig maar wel moeilijk om op te eten...

 Finaal kregen we die " kunststukjes" mee en ik heb er heerlijke wortelsoep van gemaakt.

Als je weet dat:

De uitvinder van de loopband stierf op 54-jarige leeftijd.

De uitvinder van gymnastiek stierf op 57-jarige leeftijd.

De wereldkampioen bodybuilding stierf op 41-jarige leeftijd.

De beste voetballer ter wereld, Maradonna, stierf op 60-jarige leeftijd.

James Fuller Fix is gecrediteerd voor het helpen starten van de Amerikaanse fitnessrevolutie door de hardloopsport populair te maken.

Hij stierf aan een hartaanval tijdens het joggen op 52-jarige leeftijd

MAAR.....

De uitvinder van het merk Nutella stierf op 88-jarige leeftijd.

De sigarettenmaker Winston stierf op 102-jarige leeftijd.

De uitvinder van opium stierf op 116-jarige leeftijd, bij een aardbeving notabene.

De uitvinder van Hennessey Liquor stierf op 98-jarige leeftijd.

Hoe kwamen artsen tot de conclusie dat lichaamsbeweging het leven langer maakt?

Het konijn springt altijd op en neer, maar het leeft maar 2 jaar

en de schildpad, die helemaal niet traint, leeft 400 jaar.

Dus ik rust, ontspan, blijf koel, eet, drink en geniet van het leven.

Alles is welkom om een glimlach op je gezicht te toveren.

Wat is STRESS?

Je pikt een liftster op, een mooi meisje. Plotseling valt ze flauw in jouw auto en je brengt haar naar het ziekenhuis. Daar word je gestrest van.

Maar in het ziekenhuis hoor je dat ze zwanger is en ze feliciteren je dat je vader gaat worden... Jij zegt dat je niet de vader bent, maar het meisje zegt van wel. Dit begint erg stressvol te worden...

Dus dan... eis je een DNA-onderzoek om te bewijzen dat je niet de vader bent.

Nadat de test gedaan is krijg je van de arts te horen dat je onvruchtbaar bent en dat waarschijnlijk al vanaf je geboorte. Je bent wel heel erg gestrest maar enorm opgelucht.

Onderweg terug naar huis denk je na over je 3 kinderen thuis...

DÁT IS PAS STRESS!!!!!!

Het kan al eens gebeuren dat Klaas Vaak niet wil langskomen zoals bij mij nu hier en dat is dan het moment om nog eens even iets te laten horen en liefst iets anders dan corona of die dreiging van oorlog of het leven dat al maar duurden wordt enz. Positieve gedachten dat hebben we nodig nietwaar?

Als de zon even schijnt dan dromen we al van de komende lente...als een vroege bloem komt piepen dan voelen we ook dat er terug leven in aantocht is zelfs in " oude en stramme" knoken. Als de lucht hier en daar blauw ziet in plaats van dat sombere grijs dan durven we nog steeds plannen maken  en als iemand hier of op jouw blog een lief woord schrijft dan komt die warmte binnen. Contacten iedereen heeft dat nodig zowel jong als oud en daar kijken we allemaal heel erg naar uit, denk ik.

Ik wil jullie allemaal een heel aangename dag wensen in goede gezondheid en als het kan met wat warmte van de zon of een hartelijk woord!

Geniet van deze donderdag!

Op seniorenNet een goeie visie van Stefaan Van Laere over senioren gelezen. Hier een verkorte versie

De term 'senioren' heeft vaak nog een negatieve bijklank en dat is jammer. Babyboomers, vijftigplussers en nog andere benamingen voor wie niet meer 'piep' is worden nog te veel beschouwd als zijnde uitgerangeerd, maar niets is minder waar... Senioren hebben een levenslange ervaring. Zelfs als hun gehoor of geheugen niet meer is wat het was, hebben senioren veel wijsheid te vertellen. Ze vormen een generatie die de Grote Depressie, de Tweede Wereldoorlog, Vietnam en de oudsten zelfs Grote Recessie heeft overleefd. Ze kunnen ons veel leren over het doorstaan van verandering en het omgaan met de tegenspoed van het leven.

Hier zijn verschillende manieren waarop we ons respect kunnen tonen en onze oudere burgers kunnen eren:

1. Besteed tijd en luister

Senioren kunnen eenzaam worden of ze nu met pensioen zijn en niet langer hun sociale werkschema hebben, of ze hebben hun partner en vrienden verloren. Hoe dan ook, ze hebben nog steeds een sociale kring nodig voor geluk en om te voorkomen dat ze na verloop van tijd geïsoleerd geraken.

2. Toon hoffelijkheid en respect

Beleefd zijn is een blijk van respect. Ouderen groeiden op in een tijd waarin omgangsvormen en respect deel uitmaakten van de dagelijkse etiquette. Respectvol zijn fleurt hun dag op.

3. Vraag hen om advies

Helaas bestaat leeftijdsdiscriminatie, ook al behoren ouderen tot de wijste mensen in de samenleving. Het is een schande om te denken dat een bejaarde, met een levenslange ervaring, over het hoofd zou worden gezien vanwege hun inzicht.

4. Geniet samen van een maaltijd

Samen eten is een prachtige manier om bij te praten en met iemand in contact te komen. Of je nu naar een favoriet restaurant gaat, een picknick meeneemt of je dierbaren thuis bezoekt samen eten maakt een click

5. Neem de telefoon op

Als je te ver van uw oudere geliefden woont om ze regelmatig te zien, pak dan de telefoon en bel ze. In ons drukke leven is het gemakkelijk om te vergeten hoeveel het kan betekenen om gewoon de tijd te nemen om 'hallo' te zeggen en te chatten. Telefoongesprekken zijn een persoonlijke manier om te zeggen dat je om hen geeft.En waarom niet videochatten? Het excuus dat ouderen niet meer de moderne technologie kunnen omgaan gaat steeds minder op. Er is altijd wel iemand die hen op weg kan helpen!

6. Druk je waardering uit

Zelfs als je laat zien dat je je ouderen respecteert door je acties, is het belangrijk om ze daadwerkelijk te vertellen hoeveel je hen waardeert en respecteert. Complimentjes geven is een positieve boodschap. Als er een senior is die een positieve invloed op je heeft gehad: deel dit dan met hen en toon je dankbaarheid. Het zal waarschijnlijk een glimlach op hun gezicht toveren en jou ook meteen blij maken.

Dit artikel slaat de nagel op de kop. Onze maatschappij houdt veel te weinig rekening met senioren. Nochtans is onze huidige welvaart voor een groot deel aan hen te danken en beschikken zij over veel levenservaring.

Hier steek ik weer even mijn neus binnen om jullie allemaal een aangename dag te wensen in die mate dat het in deze tijd zo mag gezegd worden.

Met ons beiden alles ok , we weten onze dagen goed te vullen en zo schuiven we weer naar het weekend toe.

Over coronacijfers wil ik het niet hebben daar krijgen we al genoeg van te horen.. het enige dat ik wil horen is dat het einde in zicht is en daar zullen we spijtig genoeg nog even mogen op wachten.

Over het Belgisch weertje moet ik ook al niet veel opscheppen maar ja het is winter hé dus koude en alles erbij is normaal voor deze periode van het jaar.

Over het nieuws zwijgen we best ook want wat recent gebeurde met die peuter van 4 tart elke verbeelding. De straffen van het gerecht zijn nog steeds te laks, dat is mijn mening!

Waar wil ik het dan wel over hebben? Over dat handvol trouwe bezoekers elke dag die mijn dag opfleuren met een kort berichtje. Jullie enkelingen zijn de enige reden waarom ik het hier nog volhoud! Ik kijk al lang niet meer naar mijn teller want die blijft oplopen al reageren de meesten niet...Ik denk dat er veel curieuzeneuzen zijn . Voor mijn part mogen die gewoon wegblijven daar heb je toch niets aan.

Aan de geïnteresseerden of trouwe lezers een warme groet en knuffel en tot de volgende.

Beste trouwe bezoekers, ik zal voor een tijdje hier minder te lezen zijn maar probeer als het kan toch even iets neer te schrijven . IK probeer  zeker af en toe bij jullie langs te komen om een goeie dag te zeggen. Ik stop niet met bloggen maar momenteel lukt het me niet om regelmatig iets te schrijven.

Ik probeerde vandaag op verschillende blogs een berichtje te zetten maar kreeg telkens gelieve de robot controle uit te voeren; Hoe robot waar robot? Ik vond daar nergens een link naartoe dus sorry als jullie me niet ontvangen

Nog een goed weekend en tot de volgende

Dingske kwam Pierke tegen op de markt in Kortrijk.

Pierke vroeg: 'Heb je nog iets van Fons gehoord? 'k Heb hem al lang niet meer gezien".

"Maar die is toch gestorven, Pierke"

"Dat wist ik niet. Wanneer dan en wat heeft hij gehad?"

"Hij leed aan een hartziekte en toen heeft hij een pesewever gekregen.

Dat was allemaal goed en wel, ze hebben een runderfoto genomen en er was niets op te zien.

Daarna zat hij in zijn rechter knie met een pijnlijke musicus die maar niet wou genezen.

Daar kwam nog een bungalow in zijne rug bij.

Na enkele maanden werd hij ziek aan de protestant. En nu is hij overleden.

'k Ben hem gaan groeten in het dolfinarium in Kortrijk. Hij lag er heel mooi geopenbaard en ik ben ook naar de begrafenisfeest geweest in de St-Maartenskerk van Kortrijk.

De pastoor heeft een schone homofilie gehouden. Na de viering werd hij niet op het kerkhof begraven. Ze brachten hem naar de crêmerie' in Kortrijk, hij kreeg daar een verrassing.😁😅

Vandaag stierf de pionier acteur en Oscar-winnaar Sidney Poitier op 94-jarige leeftijd. Het doet me wel wat omdat hij in veel van zijn films de wereld heeft laten zien dat ook mensen met een simpele start in hun leven de wereld kunnen veranderen.’ De wereld verliest een icoon en een held’.

De film die ik me nog steeds herinner met Sidney Poitier is To sir with love. Zelf stond ik toen nog in de kinderschoenen wat het lesgeven betrof maar ik vond die film sprekend om ook te proberen een goed contact met de klassen op te bouwen. Ik durf zelfs zeggen dat ik toen toch wat dweepte met Sidney Poitier zoals ik ook dweepte met Harry Belafonte. Veel van Belafontes songs heb ik vaak in mijn lessen Engels gebruikt samen met Negro spirituals die toen ook mijn dada waren . Dat was altijd succes verzekerd bij de hogere klassen!!

We werden hier thuis op de laatste morgen dag van het jaar getrakteerd op een mooie zonsopgang. Rode luchten, roze gloeden en de grote oranje zon die aan de horizon verschijnt, het voelt uitzonderlijk. Daarom dat ik die ochtend vastgelegd heb op de gevoelige plaat ... Ik wilde jullie laten meegenieten.

image share

Van harte voor iedereen in 2022

/center>