Archief

Gisteren viel het mij al op dat er weer al vliegen zijn. Geen gewone vliegen maar van die dikke, vette, vuile vliegen. Ik zag hoe ze rond en op de bloemen vlogen maar wilde er  niet veel aandacht aan schenken, leven en laten leven hé. Zolang ze mij niet ambeteren of mijn huis binnendringen, mogen ze vliegen waar ze willen. Maar omdat er zoveel vliegen waren was ik  er niet gerust in. Er zou toch nergens een kadaver liggen te rotten, een vogel of een muis . Het was warm en ik had echt geen zin om ook maar iets te doen. Ik wou genieten (luieren), niets meer dan dat, maar besloot toch om een inspectie uit te voeren. Geen lijken in de tuin, blijkbaar komen die vieze wezens gewoon voor de gezelligheid

Vandaag was het nog warmer dan gisteren. Geen temperatuur om zware inspanningen te doen maar dat was buiten één van die zoemende misbaksels gerekend die binnengedrongen was. Ik hoorde ze zoemen, zag ze vliegen en zei: "Doe maar, het zal niet lang duren!"

De vliegenmepper werd uit de berging gehaald en de jacht begon. Zo lomp als die rotvlieg eruitzag, zo snel kon ze vliegen! Ze vertikte het om ergens te gaan zitten, ze bleef maar vliegen en vliegen, zoemen en zoemen..... En ik bleef maar meppen en meppen....

"Lelijke, vuile strontvlieg," siste ik terwijl ik de vliegenmepper nog eens door de lucht liet gaan, zomaar om de frustratie kwijt te raken. Ik voelde en hoorde het tegelijk: ik had iets geraakt. Ik had ze mee! Geheel per toeval maar dat deed er niet toe, het mormel was dood..... Ik heb het lijk opgeschept en buiten gelegd zodat haar vrienden en familie konden zien wat er hen te wachten staat als ze het wagen mijn woning binnen te dringen .

Die hitte doet iets met een mens.. je krijgt er wrede trekjes van!

Gisteren dan het onderzoek gehad. Ik stond erop om er bij te zijn en zelf te zien wat er al dan niet aan de hand was want T was onder lichte verdoving en zou het zich toch niet herinneren als de dokter iets zei! Gelukkig volgde de dokter mij bij mijn vraag en kreeg ik uitleg bij het onderzoek . Sommige artsen gaan dus echt al mee met wens van hun patiënten.

Zo op het eerste zicht lijkt de dikke darm ok. Er zijn wel een paar biopsies gedaan en daarvan krijgen we volgende week de uitslag maar er werd niet direct iets verontrustends gevonden. Maar de dunne darm waarin de crohnen zitten daar kon hij niet bij ( volgens de dokter heeft T blijkbaar een lange dikke darm ) en daarom moeten we eind juli naar een ander ziekenhuis voor een MR van die darm. Met die manier van onderzoek hebben ze een beter zicht op die darm .Het blijft dus nog even afwachten en spannend.Bedankt voor jullie meeleven!

Deze middag na het eten hoorde ik opeens een gesakker en gezucht van mijn slaapgenoot, blijkbaar heeft hij een probleem met een gevulde kies achteraan de mond.

"Nu dit weer," was zijn reactie..

"De tandarts bellen," was mijn reactie wat IK dan ook deed want zo'n held in dokters is mijn ventje niet!! Dinsdag gaan we dan maar samen op "visite" , ik voor de jaarlijkse controle, hij voor die opspelende tand!! Ik zei het al: we hebben hier blijkbaar - sinds we terug zijn uit vakantie begin april - een abonnement op doktersbezoeken geopend!! Het houdt niet op. Maar zolang het te behelpen is met één of ander hulpmiddel of medicament ben ik al content, hé dat rijmt!! ), er zijn ergere gevallen!

Het is niet ons weekend deze keer ...Ik geef in het kort mee wat hier voorviel!!

Mijn slaapgenoot heeft al lange tijd last van lichte tremor op de rechter hand en neemt daar medicatie voor maar omdat die niets uithaalt, schreef de huisarts deze week een nieuw medicament voor. Toen ik dat aankocht in de apothekerij en daarrond even een praatje sloeg met de eigenares verschoot ik toch even toen ze vertelde dat het medicament ook voorgeschreven wordt bij epilepsie! Ik vroeg of dat geen concentratieproblemen kon geven en zij suggereerde om te beginnen met een half pilletje. Toevallig moest ik vrijdag nog eens langs bij de dokter omdat ik de laatste maand af en toe last heb van draaiingen en zei hem wat de apothekeres gezegd had! Maar omdat hij de laagste dosis had voorgescheven , was er absoluut geen probleem en mocht T gerust met 1 pilletje starten. Eigenzinnig en voorzichtig als ik soms ben, gaf ik hem op zaterdagmorgen toch maar een half pilletje.. Tegen 10u begon hier de miserie.. T werd zo mottig als het maar mogelijk was met braakneigingen, duizeligheid en ijlheid in het hoofd, zijn zicht werd verstoord, zijn bloeddruk vloog de hoogte in, hij waggelde bij het gaan als de grootste zatlap en zijn ogen stonden alsof hij gedrogeerd was! Paniek dus tot mijn euro viel en ik aan de nieuwe medicatie dacht want met het ventje naar de dokter gaan was even geen optie ik kreeg hem gewoon niet mee! Dan maar de bijsluiter nog eens bovengehaald  want ik herinnerde me bepaalde nevenverschijnselen! Hij had nu eens echt alle nevenwerkingen die erop stonden . Dus naar de dokter gebeld en die bevestigde dat T één van die enkelingen is die daarop zo kan reagren en dus adviseerde hij om te stoppen met de medicatie tot na de colonoscopie die morgen bij T uitgevoerd wordt! Alsof hij ooit nog tot het innemen van die pillen zal kunnen verleid worden! Eén ding moet ik wel toegeven de tremor was weg maar wat hij ervoor in " ruil" krijgt is geen optie, vrees ik!

Vandaag is het al beter, T zijn ogen staan weer normaal , hij stapt weer gewoon, de hoofdpijn is nog niet helemaal weg noch dat ijl gevoel maar hij funcioneert weer ok alleen.. straks om 17 u begint hij met zijn darmspoeling en om 20 u de tweede portie drank zodat ze morgen zicht hebben op zijn leidingen!! Geen aangenaam vooruitzicht en de spanning neemt hier dan ook toe... Hopelijk valt de uitslag mee!

Komt men opstoppingen, omleidingen en werken tegen! Myette  vroeg zich af waar de uitdrukking " zo moe als een hond " vandaan kwam... En jullie kennen mij zo stilaan wel zeker? Ik ging het opzoeken en kijk Myette dat zou de verklaring zijn!

Ik heb twee verklaringen voor gevonden.

De eerste vindt de oorsprong in de hondenkar. Zo’n 100 jaar geleden was dit een normaal verschijnsel in het straatbeeld. Nadat een hond de hele dag had gelopen met een kar was het beest heel erg moe: hondsmoe. Dit werd een standaarduitdrukking die ook gebruikt werd voor mensen.

Een andere verklaring is de volgende. Die stamt uit het Engeland van de 9de eeuw. Alfred de Grote heerste toen. Hij zond zijn zonen uit voor de jacht met een meute honden diegene die met het beste resultaat thuiskwam, mocht aan de rechterkant van de vader aan het diner zitten, maar was ook erg uitgeput van de jacht: tired as a dog of dog-tired. 

Voilà dat was het weer eens voor vandaag!

Dit kreeg ik in mijn mailbox en er zit veel waarheid in!

Dat de ene  week als een sneltrein in de andere overgaat. Dat de kleinkinderen aan hun laatste toetsen van het schooljaar begonnen zijn en de oudste kleinzoon straks al zijn eerste jaar Latijnse achter de rug heeft. Dat de tuin er stilaan fleurig en geurig bijligt maar snakt naar een beetje water. Dat ik daarmee echt niet soliciteer om regen en als het dan toch moet , liefst 's nachts. Dat mijn arm bijna weer normaal functioneert enkel iets zwaars tillen of slapen langs die kant valt nog tegen. Dat het hier ten huize Natoken een stuk stiller geworden is nu mijn slaapgenoot zijn hoorapparaten draagt!! Dat morgen ook zijn ogen aan een laatste onderzoek onderworpen worden na de ingreep en we dan nog enkel de colloscopie van maandag moeten afwachten. Dat  het weer fantastisch is wat de studenten niet graag zullen hebben maar de gepensioneerden des te liever! Dat ik in een opwelling oud saladezaad zomaar op een stuk grond in de tuin uitkieperde en er nu zeker meer dan honderd saladeplantjes uitgekomen zijn en ik er geen raad mee weet tot grote hilariteit van mijn halfbedde. Dat gisteren volgens afspraak de mannen die taxus ophalen de haagjes kwamen scheren maar zeker nog een stuk in de kraag hadden van de zondag ervoor want één haagje staat er " golvend" bij! Dat dit nogmaals bewijst dat wat je zelf doen niet kan verbeterd worden maar ja alles voor het goede doel zeker? Dat ik stilaan uitverteld ben en hier maar best in gang schiet want wassen en strijken dat is nog steeds mijn job!! Dat ik jullie allemaal een fijne en zonnige dag wens zonder zorgen maar in peins en vrede. Dat terwijl ik dit hier afsluit wolken voor de zon schuiven.... Dat ik nu echt riebedebie ben!

Dag lieve bezoekers en vooral diegenen die de moeite doen om hier even iets te vertellen..

We hebben een drietal rustige en ontspannen dagen achter de rug . We hadden drie dagen zee geboekt dank zij een Bongobon die we van de kinderen en kleinkindern gekregen hadden en het was de bedoeling daar ook wat te fietsen maar door dat arm akkefietje kon dat laatste natuurlijk niet maar het was wel een extra gelegenheid om de arm rust te geven die hij nodig had en ik moet zeggen dat de pijn veel verminderd is. Ik kan de arm al redelijk bewegen al zijn bepaalde bewegingen nog taboe maar dan heb ik mijn halfbedde om te helpen. Ik had nooit gedacht dat ik na een week weer al zover zou staan. Ik zou de arm wel wat meer in de brace moeten dragen om af en toe te laten ontspannen maar dat zie ik minder zitten dus ondersteun ik hem met de andere arm als het moet of laat hem rustig hangen...Trouwens in de kliniek hebben ze gezegd dat ik af en toe de arm uit de brace moest laten en proberen de arm wat te bewegen om te voorkomen dat hij helemaal verstijft  en dat heb ik "goed gehoord"  Maar ik weet al lang dat " onkruid" niet zomaar stuk te krijgen is al krijg ik wel af en toe tegen mijn voeten van mijn slaapgenoot als ik probeer meer te doen met de arm dan mag! Gelukkig is een pijnsteek nog de beste leerschool en zo weet je wel als je tever gaat maar .. het komt in orde en sneller dan ik denk! Ik hoop nu maar dat ik niet te luid geroepen heb en de Goden niet erger met mijn mooie voorspellingen.

Het weer en de lokatie waren echte meevallers de voorbije dagen en het gezelschap af en toe was ook prima. De eerste dag aan zee werden we wel nog bijna gezandstraald maar de andere dagen was de wind wat gaan liggen en stak de zon een tandje bij dus hebben we heerlijk gewandeld en genoten. Ik vind ons stekje hier prima en hou van het groen en de bossen in de omgeving maar af en toe eens een dagje zee en dan de zeelucht opsnuiven en het zand tussen je tenen voelen .. daar kan ik zo van genieten. We zijn geen zonnekloppers die uren op het strand liggen maar eerder wandelaars en "pootje baders" langs de waterlijn...

Ons midweekje is voor herhaling vatbaar dus als de kids niet weten wat gedaan met hun centen we bieden ons graag aan als verbruikers

Nu zijn we terug thuis en genieten we van de rust en het mooie weer hier al valt het momenteel wat tegen maar de natuur zal niet sakkeren om een druppeltje regen!

Een goed weekend lieve mensen!

Het wordt een kort logje want met mijn arm in een draagband lukt typen niet goed! Ik neem braaf de nodige medicatie, spaar mijn arm en verveel me stierdood omdat ik niets kan doen. Lezen zou een alternatief zijn maar daar heb ik momenteel geen zin in! Het wordt gewoon een gevalletje van tijd nemen om te genezen!! . Bedankt voor jullie reacties en meevoelen.

Bezoekjes afleggen gaat nu ook nog moeilijk maar zodra dat wat lukt zien jullie me weer aankloppen.

Bij leven en welzijn tot de volgende!

Ik probeer hier zo goed als ik kan een logje in te tikken want mijn rechterarm wil niet echt mee ...

Na een pijnlijke en slapeloze nacht deze morgen naar de spoed getrokken want ik maakte me ongerust over mijn rechterschouder!  Er werd een echo genomen en blijkbaar zit ik met een ontsteking op de rechterschouder en een scheurtje in een pees aan die schouder. Ik wist niet dat het zo'n pijn kon doen .. ik kan gewoonweg mijn arm niet optillen en mocht ik nu nog weten waardoor. Maar volgens de dokter moet daar niet direct een verklaring voor zijn het is gewoon slijtage en " ouder" worden en misschien een beetje overbelasting en dan is het zo gebeurd! Maar daar wringt hem juist het schoentje. Gisteren zijn we naar het schoolfeest van de kleindochters geweest en daarna hebben we nagenoten bij de zoon dus heb ik niets verkeerds gedaan en opeens juist voor het slapen gaan, schiet er dan iets in die schouder!  Ik heb ontstekingsremmers gekregen en de arm zit nu in een draagverband en juist deze week hebben we een uitje gepland!! Ik moet nu een afspraak maken voor een bijkomend onderzoek om dat geval van scheurtje juist te evalueren en om te zien of de pees niet helemaal afgescheurd is omwille van de pijn en het moeilijk bewegen van de arm!

Jaja, iedereen zegt wel dat ik er niet uitzie alsof ik op trammetje 7 zit  maar op momenten zoals vandaag voel ik dat de jaren  er toch staan hoor ! Hopelijk kan ik vannacht wel slapen en is morgen de pijn al wat afgenomen...Van fietsen tijdens ons uitje zal wel niets in huis komen want dat lukt helemaal niet! Als nu de zon nog maar van de partij blijft anders valt dat extraatje helemaal in duigen!

Ik moet er echt mee stoppen mensen want bloggen valt helemaal niet mee met die tegensputterende arm!

Ze was al een tijdje beloofd en daar is ze nu die langverwachte zon en alles groeit en bloeit dat het een streling voor het oog is. Meteen hebben we hier van de gelegenheid gebruik gemaakt om de hagen te scheren, een lastig jobke maar eentje dat veel voldoenig geeft als het gedaan is...Voor de rest is de tuin klaar voor de zomer, alles is geplant, de bloemen steken hun kopje boven de grond op zoek naar die eerste zonnestralen, het gras is niet meer groener aan de andere kant van het haagje , de fruitbomen hebben hun bloei gehad en nu maar hopen dat er veel fruit volgt...de vogels fluiten dat het een orkest lijkt en verder de rust, de stilte, het zalig genieten ... Hier wil ik nog lang blijven want die openheid van de natuur, het ongestoord kunnen rondlopen al dan niet in zomertenu zonder pottenkijkers, het heerlijke nietsdoen op het terras bij een kopje koffie.. Meer moet een mens niet hebben om gelukkig te zijn.

We plannen wel nog ergens in juni - nu het nog rustig is - om een midweek aan zee te verblijven want daar kan ik ook genieten en samen met mijn slaapgenoot wandelen en fietsen. Ik betrap mij erop dat naar mate de jaartjes vorderen ik meer en meer op mijn pricacy gesteld ben en de rust waardeer...Neen, ik ben geen stadsmens en mis daarom de drukte van de stad ook niet ik heb dat trouwens nooit gemist. Mijn ventje de kinderen en kleinkinderen en die paar heel goede vrienden die graag langskomen of waar wij graag mee afspreken... daarmee is mijn leven voorlopig voldoende gevuld! Ben ik dan een einzelganger geworden? Neen hoor, de zomeragenda staat hier al weer goed vol met BBQ en gezellig samen zijn ten huize van Natoken, ik kan daar echt van genieten omhier mensen te  ontvangen meer soms dan zelf erop uit te trekken..Maar voor het ogenblik koester ik de rust en de stilte! Voor sommigen lijkt dat misschien een eentonige bedoening maar zo is het hoe ik het wil  en mijn slaapgenoot die zit ( gelukkig) volledig op dezelfde golflengte.....en nu hij zijn hoorapparaatjes uitprobeert , kan hij ook weer genieten van alle zo lang gemiste natuurgeluiden ( al vraagt dat wel een aanpassing)