Wat valt er te vertellen?

Dag lieve bezoekers en vooral diegenen die de moeite doen om hier even iets te vertellen..

We hebben een drietal rustige en ontspannen dagen achter de rug . We hadden drie dagen zee geboekt dank zij een Bongobon die we van de kinderen en kleinkindern gekregen hadden en het was de bedoeling daar ook wat te fietsen maar door dat arm akkefietje kon dat laatste natuurlijk niet maar het was wel een extra gelegenheid om de arm rust te geven die hij nodig had en ik moet zeggen dat de pijn veel verminderd is. Ik kan de arm al redelijk bewegen al zijn bepaalde bewegingen nog taboe maar dan heb ik mijn halfbedde om te helpen. Ik had nooit gedacht dat ik na een week weer al zover zou staan. Ik zou de arm wel wat meer in de brace moeten dragen om af en toe te laten ontspannen maar dat zie ik minder zitten dus ondersteun ik hem met de andere arm als het moet of laat hem rustig hangen...Trouwens in de kliniek hebben ze gezegd dat ik af en toe de arm uit de brace moest laten en proberen de arm wat te bewegen om te voorkomen dat hij helemaal verstijft  en dat heb ik "goed gehoord"  Maar ik weet al lang dat " onkruid" niet zomaar stuk te krijgen is al krijg ik wel af en toe tegen mijn voeten van mijn slaapgenoot als ik probeer meer te doen met de arm dan mag! Gelukkig is een pijnsteek nog de beste leerschool en zo weet je wel als je tever gaat maar .. het komt in orde en sneller dan ik denk! Ik hoop nu maar dat ik niet te luid geroepen heb en de Goden niet erger met mijn mooie voorspellingen.

Het weer en de lokatie waren echte meevallers de voorbije dagen en het gezelschap af en toe was ook prima. De eerste dag aan zee werden we wel nog bijna gezandstraald maar de andere dagen was de wind wat gaan liggen en stak de zon een tandje bij dus hebben we heerlijk gewandeld en genoten. Ik vind ons stekje hier prima en hou van het groen en de bossen in de omgeving maar af en toe eens een dagje zee en dan de zeelucht opsnuiven en het zand tussen je tenen voelen .. daar kan ik zo van genieten. We zijn geen zonnekloppers die uren op het strand liggen maar eerder wandelaars en "pootje baders" langs de waterlijn...

Ons midweekje is voor herhaling vatbaar dus als de kids niet weten wat gedaan met hun centen we bieden ons graag aan als verbruikers

Nu zijn we terug thuis en genieten we van de rust en het mooie weer hier al valt het momenteel wat tegen maar de natuur zal niet sakkeren om een druppeltje regen!

Een goed weekend lieve mensen!

Het wordt een kort logje want met mijn arm in een draagband lukt typen niet goed! Ik neem braaf de nodige medicatie, spaar mijn arm en verveel me stierdood omdat ik niets kan doen. Lezen zou een alternatief zijn maar daar heb ik momenteel geen zin in! Het wordt gewoon een gevalletje van tijd nemen om te genezen!! . Bedankt voor jullie reacties en meevoelen.

Bezoekjes afleggen gaat nu ook nog moeilijk maar zodra dat wat lukt zien jullie me weer aankloppen.

Bij leven en welzijn tot de volgende!

Ik probeer hier zo goed als ik kan een logje in te tikken want mijn rechterarm wil niet echt mee ...

Na een pijnlijke en slapeloze nacht deze morgen naar de spoed getrokken want ik maakte me ongerust over mijn rechterschouder!  Er werd een echo genomen en blijkbaar zit ik met een ontsteking op de rechterschouder en een scheurtje in een pees aan die schouder. Ik wist niet dat het zo'n pijn kon doen .. ik kan gewoonweg mijn arm niet optillen en mocht ik nu nog weten waardoor. Maar volgens de dokter moet daar niet direct een verklaring voor zijn het is gewoon slijtage en " ouder" worden en misschien een beetje overbelasting en dan is het zo gebeurd! Maar daar wringt hem juist het schoentje. Gisteren zijn we naar het schoolfeest van de kleindochters geweest en daarna hebben we nagenoten bij de zoon dus heb ik niets verkeerds gedaan en opeens juist voor het slapen gaan, schiet er dan iets in die schouder!  Ik heb ontstekingsremmers gekregen en de arm zit nu in een draagverband en juist deze week hebben we een uitje gepland!! Ik moet nu een afspraak maken voor een bijkomend onderzoek om dat geval van scheurtje juist te evalueren en om te zien of de pees niet helemaal afgescheurd is omwille van de pijn en het moeilijk bewegen van de arm!

Jaja, iedereen zegt wel dat ik er niet uitzie alsof ik op trammetje 7 zit  maar op momenten zoals vandaag voel ik dat de jaren  er toch staan hoor ! Hopelijk kan ik vannacht wel slapen en is morgen de pijn al wat afgenomen...Van fietsen tijdens ons uitje zal wel niets in huis komen want dat lukt helemaal niet! Als nu de zon nog maar van de partij blijft anders valt dat extraatje helemaal in duigen!

Ik moet er echt mee stoppen mensen want bloggen valt helemaal niet mee met die tegensputterende arm!

Ze was al een tijdje beloofd en daar is ze nu die langverwachte zon en alles groeit en bloeit dat het een streling voor het oog is. Meteen hebben we hier van de gelegenheid gebruik gemaakt om de hagen te scheren, een lastig jobke maar eentje dat veel voldoenig geeft als het gedaan is...Voor de rest is de tuin klaar voor de zomer, alles is geplant, de bloemen steken hun kopje boven de grond op zoek naar die eerste zonnestralen, het gras is niet meer groener aan de andere kant van het haagje , de fruitbomen hebben hun bloei gehad en nu maar hopen dat er veel fruit volgt...de vogels fluiten dat het een orkest lijkt en verder de rust, de stilte, het zalig genieten ... Hier wil ik nog lang blijven want die openheid van de natuur, het ongestoord kunnen rondlopen al dan niet in zomertenu zonder pottenkijkers, het heerlijke nietsdoen op het terras bij een kopje koffie.. Meer moet een mens niet hebben om gelukkig te zijn.

We plannen wel nog ergens in juni - nu het nog rustig is - om een midweek aan zee te verblijven want daar kan ik ook genieten en samen met mijn slaapgenoot wandelen en fietsen. Ik betrap mij erop dat naar mate de jaartjes vorderen ik meer en meer op mijn pricacy gesteld ben en de rust waardeer...Neen, ik ben geen stadsmens en mis daarom de drukte van de stad ook niet ik heb dat trouwens nooit gemist. Mijn ventje de kinderen en kleinkinderen en die paar heel goede vrienden die graag langskomen of waar wij graag mee afspreken... daarmee is mijn leven voorlopig voldoende gevuld! Ben ik dan een einzelganger geworden? Neen hoor, de zomeragenda staat hier al weer goed vol met BBQ en gezellig samen zijn ten huize van Natoken, ik kan daar echt van genieten omhier mensen te  ontvangen meer soms dan zelf erop uit te trekken..Maar voor het ogenblik koester ik de rust en de stilte! Voor sommigen lijkt dat misschien een eentonige bedoening maar zo is het hoe ik het wil  en mijn slaapgenoot die zit ( gelukkig) volledig op dezelfde golflengte.....en nu hij zijn hoorapparaatjes uitprobeert , kan hij ook weer genieten van alle zo lang gemiste natuurgeluiden ( al vraagt dat wel een aanpassing)

Eigenlijk niet veel. Dat het weer nog even niet thuis speelt dat ondervinden jullie zelf wel maar ze beloven beterschap. Hopelijk klopt dat want zaterdag is er schoolfeest bij de kinderen van de zoon en die treden elk jaar op de speelplaats op met hun respectievelijk klasje  ... dus liefst bij droog en zonnig weer!

Mijn slaapgenoot probeert sinds vandaag hoorapparaten uit en ik ben benieuwd hoe dat zal aflopen. Morgen gaat hij in ieder geval al terug om een beetje aan te passen. Ik kan me voorstelen dat het wennen wordt als je zo lang niet goed meer gehoord hebt!

Voor de sportievelingen is er elke dag ook wel wat nieuws. Een bondscoach die wel of niet aanblijft, Blatter die toch een stapje terug zet, Alison Van Uytvanck die morgen als enige overgebleven Belgische tenniskandidate de kwartfinale speelt op Roland Garros. Onze Rode Duivels die op voorbereiding zijn ergens in het zuiden van Frankrijk om de komende twee matchen voor te bereiden. Dirk Advokaat die zonder blozen beweert dat hij na zijn aftocht enkel jaren terug klaar staat om als bondscoach een eventueel vertrekkende Wilmots te vervangen bij die Rode Duivels en nog zoveel meer op sportgebied...

Pijnlijk was het toen de verkeerde winnares op het podium geroepen en terug weggestuurd werd bij de Koningin Elisabethwedstrijd.. Och arme de virtuose die even dacht dat ze gewonnen had!

Maar de blikvanger momenteel of beter gezegd de " stankvanger" is toch de staking van de vuilnismannen van Ivago in Gent. Overal in de stad liggen er metershoge stapels vuilniszakken. Het gebrek aan hygiëne bedreigt de volksgezondheid.Of zoals de Gentse burgemeester Daniël Termont zelf zegt :

‘Gent is een ontwikkelingsland geworden. Er zitten ratten op de Korenmarkt en er is tbc in de Brugse Poort‘.

En dat in de 21ste eeuw... Onze maatschappij gaat nog eens ten onder aan al die wilde stakingen van de laatste jaren...

Moet ik nog verder gaan of hebben jullie dit allemaal al te vaak gehoord?

Het wordt tijd dat de zomer eraan komt dan kunnen we terug buiten zitten ipv met de neus tegen het TV scherm geplakt om al dat negatiefs te moeten aanhoren!

Hij slaapt terug in zijn eigen wigwam onze indiaan!

Vrijdagavond kwamen onze indiaantjes terug thuis, doodop met walletjes onder de ogen, licht verbrande gezichtjes maar oh zo enthousiast na hun drie dagen in Poperinge.

“Is het meegevallen “, vroeg ik hem?

“Ja, het was heel erg leuk en tof “ en de verhalen konden beginnen.

Maar voor de volle lading moest iedereen toch wachten tot de volgende dag want blijkbaar was er van slapen niet veel in huis gekomen. Na een ganse dag buiten goed gevuld met allerhande activiteiten vielen de indiaantjes toch niet direct in slaap. Dat kan ook moeilijk anders als je met alle jongens van je klas in één en dezelfde tipi slaapt en zonder “ een opperhoofd” erbij! Er werd tot heel erg laat gekaart, moppen verteld en gegekt, ook uit de tent geslopen op zoek naar die van de meisjes om hen aan het schrikken te brengen ..maar daar lag wel een opperhoofd dus keerden de "dapperen" stilletjes terug!! Op zo’n sluiptocht was onze rakker zijn “sloefje” verloren… De volgende dag mocht hij het uitleggen… Maar een echte indiaan weet daar wel wat op te vinden…

“Pantoffel verloren toen ik op zoek ging naar het toilet in de nacht”…. Kan toch hé?

Hoogtepunten zoals kanovaren en met gans de boot kapseizen en kletsnat worden overkomt iedere aspirant indiaan..Boogschieten is ook zo’n staaltje van kunnen of niet kunnen en over de andere verhalen zwijg ik nog maar..

De enige licht valse noot was dat het 's nachts zo koud was in de tipi iedereen sliep met meerdere broeken en pulls boven elkaar want het weer in mei viel dit jaar nog niet echt mee vooral de nachten waren koud! Over dag viel dat blijkbaar mee want iedereen had licht verbrande kaken en armen...

In één woord een geslaagde uitstap met de klas en dat zal de groep alleen nog meer aan elkaar laten hangen om volgend jaar het laatste jaar van de lagere school aan te vangen ..Maar na de ontspanning volgen eerst nog de eindtoetsen van het 5e leerjaar ..Benieuwd of onze " bleekhuiden" ook zo enthousiast zullen zijn!!

Ik heb zo’n stil vermoeden dat de mama en de papa hun zoontje meer gemist hebben dan omgekeerd al zegt hij nu wel dat hij hen ook miste en bewijst dat met een stevige knuffel maar aan de reactie en de verhalen te horen zal dat wel meegevallen hebben…

Heerlijk toch als je kind zo blij, ontspannen en doodop thuiskomt van bos alias indianen klassen!! Ik val in herhaling .. daar konden wij alleen maar van dromen of in een jeugdbeweging gaan - wat ik dan ook gedaan heb - en zo ook leuke kampen meemaken.

.

Vanavond naar Koppen gekeken waar men het had over " huiswerk maken of afschaffen" en daarna met heel wat bedenkingen blijven zitten...

En de eerste bedenking was : Hoe is ‘t mogelijk dat wij dat allemaal overleefd hebben?

Ik ben zelf een tijd lerares geweest en nog veel langer moeder van twee kinderen dus ken ik beide standpunten maar ik vrees dat men de laatste tijd te vaak het kind met het badwater weggooit als jullie begrijpen wat ik bedoel! ...

Wat hebben we vroeger niet allemaal thuis moeten doen? Ik denk dan niet enkel aan het huiswerk maar ook  aan ‘prentjes zoeken’ voor de lessen geschiedenis, biologie, aardrijkskunde. Zoveel zinloze tijd, die ons afgepakt werd want eenmaal opgeplakt werd er nog zelden naar gekeken! En wat dat huiswerk betreft...meestal moesten we dat alleen afwerken en deden onze ouders daar niet moeilijk over!

Tegenwoordig dient alles tot in het oneindige bediscussieerd te worden alvorens er standpunten komen. Geloof me, men zal er nooit uit geraken huiswerk of niet. Als we alles afschaffen wat ondemocratisch is omdat sommigen daar wel en anderen daar niet voor kunnen zorgen, blijft er volgens mij nog weinig over. Dat mag niet de drijfveer zijn om huiswerk af te schaffen.

Ik denk dat het zeker voor de hoofdvakken belangrijk is om ook thuis regelmatig wat oefeningen te maken, die dan klassikaal worden verbeterd. Alleen zo zie je echt of je de les begrepen hebt, of je nog iets fout begrepen hebt, wat nog anders moet. Kunnen meevolgen met wat er aan het bord gezegd wordt, is niet hetzelfde als zelf kijken of het lukt. Oefening is echt wel nodig als controle en om methodes en technieken te automatiseren zoals de tafels, franse woorden memoriseren lezen....Hoe zal een kind in het eerste leerjaar ooit kunnen lezen als er thuis niet iedere avond even geoefend wordt?! Oefening baart kunst toch?

Geen huiswerk of thuis moeten leren, heeft vaak tot gevolg dat als de kinderen in het eerste middelbaar komen ze daar het deksel op de neus krijgen omdat ze niet weten hoe ze huiswerk en lessen moeten aanpakken met veel traantjes en een pest humeur tot gevolg. Eigenlijk is het in het middelbaar veel te laat om dan nog te moeten leren "leren" en planningen te maken voor school -en thuiswerk.

Volgens mij kan een beetje huiswerk maken heus geen kwaad. Teveel stress , wordt vaak als reden om geen huiswerk te maken aangegeven. Maar is het niet zo dat er buiten de school ook veel niet schoolse activiteiten op een kind afkomen die ook voor een hoop stress zorgen? Turnen, danslessen , tekenschool ,muziekschool, sporten, paardrijden .. noem maar op. Misschien daar wat in knippen? En dan spreek ik nog niet van alle sociale media, computerspelletjes, TV enz dat slorpt ook veel tijd op en of dat de jeugd veel bijbrengt is maar de vraag.. Als ik zie hoeveel tijd kinderen tegenwoordig verprutsen met TV kijken, Wii spelen, chatten, SMS-en, enzovoort dan kan ik begrijpen dat veel ouders en kinderen vinden dat er geen tijd overblijft en maar klagen dat kinderen te veel huiswerk moeten maken!

Weet je, ik vraag me af hoe wij allemaal onze kinder -en jeugdjaren overleefd hebben want men gaat er de laatste tijd nogal met de grove borstel door om al de waarden uit vervlogen tijden in vraag te stellen!

Toen wij nog school liepen .. in een heel ver verleden, stond elk jaar op het einde van het schooljaar een schoolreis op het programma! De trekpeissters waren dan de zee, Moeder Siska en Dadzele of heel soms Dinant met zijn citadel. Een dag met de bus er op uit was al een heel gebeuren en 's avonds kwamen we dan moe maar blij terug thuis...

Als ik nu de kleinkinderen hoor vertellen over hun bosklassen of sneeuwklassen of andere klassen .. dan kan ik me er alleen maar uit hun verhalen iets bij voorstellen. en het kan nog beter..

Morgen vertrekt kleinzoon  met zijn klasje ( 5e leerjaar) naar Poperinge op Indianenkamp .. ze slapen in Tipi's en zo te horen staan alle actviteiten in het teken van de Indianen met boogschieten , eten rond een kampvuur enz ...Of ze zich ook zullen aankleden en schilderen als indianen dat hoor ik daarna wel!

Ik vermoed dat het reuze gezellig zal worden als nu maar gewoon het weer wat meezit want de vooruitzichten zijn niet denderend en dat zou toch heel spijtig zijn voor de schatten...Wordt vervolgd...

Ken je ze ook die SMSjes waarvan je denkt…ben ik nu mijn taal verleerd of hapert er iets aan mijn geheugen?

Waar is de tijd dat we nog genoten van een brief -eigenhandig geschreven - die we in de handen konden nemen om te lezen en te herlezen.. Kleinnoodjes vaak die we bewaarden omdat ze zo persoonlijk waren. Nu moet het jonge volkje het vaak doen met elektronische kattenbelletjes op een klein schermpje om hen bv "suc 6" te wensen met een examen of om een afspraak vast te leggen die afgesloten wordt met " cu "..Wat is er mis met tot ziens?

Ik vrees dat een Gezelle en een Hendrik Conscience en zoveel anderen die hun volk leerden schrijven, lezen en dichten zich in hun graf omkeren als ze dat zien. En wij “ oudjes” nemen dat dan maar over omdat het zo “ mega cool, zo kei tof, zo kei neig" is als je de taal van de “ jongeren” spreekt… en wij willen niet achter lopen en toch…

Ik heb mijn bedenkingen bij berichtjes in de aard van CU2 en 4U en mijn GED8, ieder1 , V= ( vis) enz enz… Voor mij klinkt dat ZOT maar opgepast dat ik dat woord  Z11 niet schrijf want voor de jongeren betekent zot: ZIN OM TE?

Als dat zo verder gaat dan worden onze brieven , boeken en berichten over enkele decennia als rariteiten bekeken die onze nakomelingen niet meer verstaan omdat ze te langdradig , te vermoeiend en vooral zo tijdrovend zijn  met al die spellingsregeltjes ! Ik begrijp de profs aan de universiteiten als ze  aan de alarmbel trekken omdat onze jonge mensen niet meer kunnen schrijven… de tol van de technologie, tijdsgebrek, luiheid? Ik weet het niet , ik hoop dat het niet zo’n vaart loopt .

De enige afkorting die wij al van oudsher gebruiken is Zzz als we bijna in slaap vallen. Voor iedereen duidelijk zeker?

Slaap z8 lieve bezoeker, ik kruip onder de wol!!

Weer of geen weer... geniet ervan mensen!

Iedereen kijkt uit naar het tweede verlengde weekend op rij al mogen wij senioren niet klagen .. Feitelijk zijn alle dagen weekends voor ons of niet? Jaja, ik weet het wel soms gaan we ook nog eens in overdrive in de tuin of met de lenteschoonmaak maar niets moet meer alles mag en kan. Daarom geniet van het komende weekend mensen en hopelijk krijgen we mooi weer! 

Vandaag is de oogoperatie van mijn ventje gebeurd en voorlopig lijkt alles normaal te verlopen. Morgen een eerste controle en dan zien/ horen we het wel . Daarna kunnen we plannen voor het volgend onderzoek en hopelijk heb ik over een paar weken /maanden -als alle aanpassingen gebeurd zijn - een " goeie occasie" naast mij  en dat is ook niet te versmaden hé?

PS Even reageren op Ani's reactie! Natuurlijk is en blijft hij mijn eerste keuze daarom dat ik hem zo goed mogelijk laat oplappen om nog heel lang mee te gaan mateke!! Maar je kent me hé, met een kwinkslag relativeren is de beste manier om met alles om te gaan...

Het is niet wat je in mei verwacht, maar er viel vandaag hagel uit de lucht...

Ik had het beloofd dat jullie een rebusje op jullie bord zouden krijgen.. maar ik maak het eenvoudig vandaag en met dat druilerige weertje hebben jullie tijd zat!

Even zien wie het vindt!

Eerst wilde ik jullie met een rebus aan het denken te zetten maar toen dacht ik eraan dat het weekend is en de meesten dan heerlijk willen ontspannen vandaar ...

Helemaal fout! Iedere maandagavond komen ze bij elkaar om te pokeren. Het was de vorige week erg laat geworden en Moos vroeg aan Bram wat zijn vrouw had gezegd toen hij om half vier was thuisgekomen.

Bram schudt zijn hoofd en zegt: "Spreek me er niet van. Ze lag te slapen en ik ben heel stil de slaapkamer binnengegaan. Maar ze werd wakker en heeft verder de hele nacht ruzie gemaakt."

"Fout! Helemaal fout!" zegt Moos. "Helemaal fout! Je had mijn methode moeten volgen. Als ik laat thuis kom, doe ik overal het licht aan, gooi de slaapkamer deur open en schreeuw:

"Kleed je uit, we gaan vadertje en moedertje spelen."

"En dan?" vraagt Bram.

"Negen van de tien keer doet ze dan net alsof ze slaapt."

Gelezen op het kalenderblaadje..

Lang geleden dacht men dat het verschijsel" dauw" werd veroorzaakt door de tranen van Auror, de godin van de dageraad, of door de zweetdruppels van de paarden waarop de Walkuren reden, de oorlogsmaangden uit de Noorse mythologie.

Volgens de Joden ging dauw vooraf aan de manaregen in de woestijn ( je weet wel dat brood dat uit de hemel viel toen Mozes met zijn mannen door de woestijn trok en ze bijna geen eten meer hadden). Aan de dauw werd een genezende en verjongende kracht toegekend en het vermogen tot bescherming tegen hekserij, terwijl de landbouwers geloofden dat de dauw het vee melkrijker maakte.

Vandaar het " dauwtrappen", het gebruik om op Hemelvaartsdag om 3 uur 's nachts blootsvoets op het bedauwde gras te gaan dansen!

Ik was er hoor maar waar waren jullie?

Het is de periode van het jaar waarop velen aan een check up beginnen om alles weer in een fris kleedje te zetten om dan de zomer stralend tegemoet te gaan... Soms moet dat ook met onze corpus gebeuren en zo is het bij mijn slaapgenoot!

De laatste tijd loopt het goed horen uit de hand ..Vaak denk ik ..hoort hij het nu niet of doet hij alsof? Maar neen hoor er is wel degelijk iets mis met mij ventje zijn gehoor want een gesprek volgen in gezelschap lukt niet door teveel geroezemoes en toneel volgen helemaal niet en onze TV speelt hier ook voor de buren ,zo luid staat hij! Daarom hebben we na aandringen een oorspecialist gecontacteerd en inderdaad .. hoorapparaten zijn een must! Nu nog mijn ventje zover krijgen dat hij daar in meegaat!

Maar gisteren gingen we eerst nog op controle voor de ogen  .. volgende week wacht hem een operatie aan zijn " slecht" oog. Hij heeft daar zware cataract op en al ziet hij maar 4op 10 door dat oog hij gebruikt het wel voor zijn dieptezicht dus.. oorproblemen verschoven.. Daarna wacht hem ook nog een coloscopie om zijn darm- en of spijsverteringsproblemen aan te pakken zeker  met zijn darmverleden... Dus we zullen nog maar een tijdje luider praten, veel geduld hebben door te herhalen want die hoorapparaatjes uittesten ( een maand) naast al die ander perikelen... niets voor een man .. die kan maar op één zaak te gelijk focussen..En tussendoor wil hij toch nog die isolatiewerken achter de rug hebben voor de grote warmte begint want dan is het op zolder te heet!

Maar kom, ik voel echt mee  met mijn halfbedde want het is ook altijd wat! Daarom zal ik hier misschien af en toe even niet zijn maar ik kom als het lukt wel langs hoor!

Zoveel gebeurt er hier niet de laatste tijd, de lenteschoonmaak zit er bijna op, de tuin is ook klaar voor de bloei , de moestuin moet nog even wachten tot na de ijsheiligen want hier kan het altijd nog wat vriezen aan de grond en verder draait en keert het hier zoals naar gewoonte. Hoewel...

Deze week is mijn slaapgenoot begonnen met de isolatie van de zolder. Daar was al wel een dunne laag voorzien maar vermits iedereen nu voor 100% moet isoleren , opteerden we voor nog een extra laag tegen het dak.

Dat is het minste probleem ( voor mij althans!) maar laat die zolder nu eens de opslagplaats zijn van mijn ventje.. ( allé één van de vele!!) alles sleurt er hij er naar toe want hij kan niets wegdoen.. het mocht nog eens van pas komen! Voor mij is het dus het signaal om meteen grote kuis te houden . Voorlopig zit ik echter alleen op die golflengte want de plannen van mijn schat zijn .. isoleren en een man kan geen twee dingen samen doen hé? Ik ben dus met volle moed maar zelf aan het jobke begonnen maar de moed zit me nu al bijna in de schoenen. Waar haalt een mens al die " rommel" vandaan en waarom houden we toch zoveel bij dat nooit meer het daglicht zal zien? Mijn" rommel" zal rap geklaard zijn maar bij elke doos van het ventje die ik verzet en bekijk volgt steevast... dat mag nog niet weg ... het beloven dus een paar " hete weken " te worden want dat jobke is nog niet in één twee drie geklaard!!

De allereerste viering van Moederdag gaat terug naar de tijd van de oude Grieken die jaarlijks een Lentefeest wijdden aan de moeder der godinnen. Op deze dag eerden zij Rhea, de vrouw van Cronus en de moeder van vele goden uit de Griekse mythologie.

Het Lentefeest van de oude Romeinen heette Hilaria en was gewijd aan hun moedergodin Cybele, waarvan de eerste plechtigheden ongeveer 250 jaar voor Christus begonnen. Drie dagen lang werden er offers gebracht in de tempel van Cybele en verder omvatte het feest parades, spelen en maskerades. Later werden er zelfs volgelingen van Cybele uit Rome verbannen.

Mothering Sunday in Engeland
De vroege christenen vierden een soort van Moederdag tijdens een groot feest op de vierde dag van de Vasten ter ere van de Maagd Maria, de moeder van Jezus Christus. Als reactie hierop breidde men dit in Engeland na verloop van tijd uit naar het eren van alle moeders; men noemde dit Mothering Sunday.

Het idee voor de officiële viering van Moederdag werd in de Verenigde Staten voor het eerst voorgesteld door Julia Ward Howe in 1872.
Uiteindelijk werd niet Julia Ward Howe, maar Anna Marie Jarvis in de Verenigde Staten erkend als oprichtster van de officiële viering van Moederdag.

Anna Marie Jarvis kreeg de inspiratie voor een officiële viering van Moederdag in 1905 na het overlijden van haar eigen moeder: Ann Marie Reeves Jarvis, een activiste en maatschappelijk werkster. Ze wenste een dag waarop alle moeders, zowel dood als levend, zouden worden geëerd voor alles wat ze betekenen en betekend hadden.
Vandaag de dag wordt Moederdag in vele landen op de tweede zondag in mei gevierd. Op deze dag nemen mensen de kans om hun moeder te eren en ze te danken voor al hun liefde en steun.

Een mooie traditie die in eer moet gehouden worden... daarom aan alle lieve mama's en oma's die vandaag langs komen ... proficiat!

Gisteren weer genoten van een bezoekje en etentje bij en met vrienden … ons clubje vanuit Spanje allemaal “ oudjes” maar zo gezellig samen en .. allemaal van onze regio..  Het voelt toch goed aan om zo terug te kunnen keuvelen in je eigenste dialect hoewel…. T. heeft er minder van overgehouden dan ik .. ik kan nog perfect in West Vlaamse modus overschakelen en doe dat dan ook vol overgave!!!

We zijn weer even bijgepraat, er was deze ochtend helaas bijna een kilootje erbij …. Als ik eens 1 dag gewoon mee doe en van alles wat op tafel komt geniet dan heb ik het de volgende dag al vlaggen… ik haat dat!!! T . mag eten zoveel hij wil er komt toch geen grammetje bij integendeel voor hem is het vechten om zijn kilootjes te behouden!!!! We komen nochtans allebei uit het “ zuinige” WVL maar blijkbaar ben ik nog spaarzamer dan hij.

Meteen hebben we ook gebruik gemaakt om heel even binnen te springen bij zus 1 om wat af te zetten en een goeie dag te zeggen en haar een riem onder het hart te steken want na haar laatste ingreep onder verdoving begin vorige maand is ze nog steeds haar stem kwijt en laat dat nu juist voor ons zussen een heel groot probleem zijn "zeggen de schoonbroers” !!!

Mannen!!!

Dat doet niet alleen deuren dicht ( of moet ik zeggen monden in dit specifiek geval ) ik krijg er zelfs geen bloginspiratie meer van!!!

En tussen haakjes .. vandaag zou ons ma precies 95 geworden zijn . Een gelukkige verjaardag ma waar je ook bent!