Dat belooft ...

Roze is de enige die een oplossing gaf voor de rebus .. het was nochtans niet moeilijk:

Pi sto(e)l (p)et==== pistolet

Ik weet het het was op een zondag en dan is dat rustdag maar rust roest hoor mensen dus oppassen daarmee.

De meimaand is ook weer begonnen. Persoonlijk vind ik dat een mooie maand, de natuur begint serieus in gang te schieten , het wordt langzaam warmer, de dieren denken stilaan aan nageslacht , de studenten zien een drukke periode aankomen maar daarna ook een lange vakantie ... de tuin begint kleur te krijgen en de batterijen zouden stilaan moeten volgeladen zijn om er weer in volle vaart tegenaan te gaan.. Ik heb er in ieder geval zin in!

Ik het weekend kreeg mijn ploeg wel een tik en vloog van de leidersplaats af maar met nog 4 matchen te gaan geef ik het nog niet op dus hopelijk zij ook niet! Ik zal zondag echter niet kunnen supporteren al is het een cruciale match maar 3 kleindochtertjes treden op met hun turnkring en daar moeten oma en opa zeker naar gaan zien!!

Momenteel schijnt hier de zon en dat maakt een mens content! Ik stuur die zonnenstralen graag door naar iedereen die hier aanklopt!

Ik zag daar juist dat mijn eerste aronskelk in de bloei staat.. Vorig jaar stonden er meer dan 30 bloemen aan die struik .. ben benieuwd of het terug zo'n weelde wordt!

Een luie zondag? Vergeet het.. zet die celletjes maar aan het werk .. hoewel.. is simpel vandaag!

Lieve vrienden voor jullie heb ik op deze eerste mei een boeketje klaar. Van harte lieve bezoeker!

Een struikelsteen kan een wegwijzer worden.

Wie dankt hoeft nooit te blozen!

Kunnen lachen is een ernstige zaak!

Een leven zonder jaloezie siert om het even wie!

Een droom realiseer je niet met een slapend hart!

Waar liefde sterft , sterft het hart!

Wie een vuist maakt , kan geen hand geven!

Niemand is volmaakt . Ik ben daar het perfecte voorbeeld van!

De kriticaster vreest één kritiek: zelfkritiek!

Zoals ik in mijn vorig logje zei, vierden we gisteren het gouden bruiloftsfeest van de zus en schoonbroer van mijn slaapgenoot! Culinair was het top maar we hadden ook niets anders verwacht maar wat zeker even belangrijk was , was de sfeer.. De kinderen hadden voor een act gezorgd met heerlijke herinneringen en annecdotes uit lang vervlogen tijd en mijn slaapgenoot en ik hadden ook een verrassing in petto! Ergens in de archieven hadden we nog een 8mm film teruggevonden van de huwelijksdag 50 j geleden ..Via via hebben we die kunnen digitaliseren en met de hulp van de schoonzoon hebben we daar dan muziek en wat tekst toegevoegd .. Resultaat.... we raakten bij het afspelen op een groot scherm een heel gevoelige snaar bij veel aanwezigen bij het terugzien van ouders, familie enz en de kleinkinderen keken hun ogen uit naar oma en opa langs verschillende kanten en zagen eindelijk eens bewegende beelden van de overgrootouders om nog maar niet over de rituelen te spreken zoals de schutters de avond voor de trouw, de bloemenboog met tekst aan het huis van het meisje, de kapsels van tantes en nonkels of opa's  en oma's !!! De stoet auto's van en naar de kerk en het " zedig" kusje van de bruidegom bij een " statische foto" ergens in de tuin zorgden voor de nodige ambiance ....Heerlijk was dat. We genoten even veel als de feestelingen. Iedereen content maar vooral de jubilarissen.

Vandaag lopen ze er blijkbaar nog niet nuchter bij (maar dan in de geest zoals mijn schoonbroer mailde ) door de vele emoties en verrassingen....A once in a lifte time belevenis... hopelijk mogen we dat ook meemaken over een 4tal jaartjes!!

Dat Gouden bruiloftsfeest is niet hier lieve bezoekers, ik ben daar blijkbaar niet heel duidelijk in geweest! Al de wensen die ik hier te lezen krijg, zal ik straks doorgeven hoor want wij vieren niet ons 50 j getrouwd zijn. Dat zou betekenen dat ik op mijn 20st al in het bootje stapte .. maar toen zat ik nog op school en T ook!! Vorig jaar in okt vierden T en ik ons 45 j getrouwd zijn en dat kan ook al tellen niet? De tijd vliegt al snel genoeg dus wil ik nog heel erg genieten van de 4 resterende jaren voor het voor ons zover is

Neen de jubilarissen zijn de oudste zus van T en haar man!  Wij gaan dus met de voeten onder tafel zitten op een andere lokatie dan hier . Ik hoop dat we over 4 j dezelfde wensen, knuffels en kussen mogen koesteren maar dan wel degelijk voor ons beiden!

Waarover zal ik het hebben? Het mooie weer? Neen.. we houden dat beter stil want anders kan het verkeren. De dagelijkse bezigheden? Niemand zit daar op te wachten want iedereen heeft wel wat om handen. Dat mijn club gisteren verloren heeft? Spijtig en ik zat nu eens op de eerste rij mijn longen uit het lijf te roepen. Dat ik daar juist terug mijn turnen en aquagym opgenomen heb? Niemand zal jaloers zijn als ik straks stijve spieren heb hoewel dat viel precies nog mee ...maar ja ik ben de laatste tijd heel actief geweest. Dat we zondag met de voeten onder tafel zitten om een gouden bruiloft te vieren ? 50 jaar getrouwd zijn, wil ook zeggen dat je ergens midden trammetje 7 hangt en dat is nu ook niet zo'n wereldschokkend nieuws. Over de actualiteit? Mannekes daar zwijgen we best over want de media informeert ons al genoeg met negatief nieuws. Dat het in bloggenland stilaan een triestige bedoening wordt? Dat zeg ik niet alleen dat is oud nieuws...

Ik hou het dan maar bij dat ik gelukkig nog alive and kicking ben.. dat is altijd goed nieuws niet en daar trek ik mij ook aan op. Voor iedereen een gezellig, tof en relaxed weekend!

Lieve mensen ik kan momenteel maar sporadisch op mijn PC want die is extra beveilig!

Even door bloggenland gewandeld en met gemengde gevoelens thuisgekomen…

Bij sommigen is alles kits achter de rits , bij anderen zijn er de dagelijkse beslommeringen en nog elders de zorgen om dierbaren die het niet meer alleen aankunnen of nog bij anderen het gevoel van stilaan geïsoleerd te geraken door het wegvallen van bekenden of vrienden..

Bij dit laatste had ik de spontane reactie dat ook mensen die niet weggevallen zijn langzaam uit je leven kunnen verdwijnen door andere interesses of doordat ze het niet echt belangrijk vinden om te “ werken” aan het onderhouden van contacten want zo zit het leven toch in elkaar niet? Wil je niet alleen zijn en wil je contact houden met vrienden, bekenden of familie dan moet je er op de één of ander manier voor gaan en juist daarin verschillen wij mensen nu eenmaal…Sommigen hebben genoeg aan hun leventje zoals het zich in hun onmiddellijke kring afspeelt en nemen de rest er wel bij als het past .. anderen hebben meer nood aan contact. Juist die verschillen maken het leven boeiend maar ook soms ontgoochelend .. 

Het besef dat alles uiteindelijk zo relatief is en finaal voor iedereen maar één bestemming is …het wegvallen, het niet meer zijn,  is dat een vorm van "oud" worden?

Neen ik zit niet in een dalletje maar de laatste maand zijn hier weer twee vrienden ontvallen die iets ouder zijn dan wij en dan word je toch met de feiten op de neus geduwd en besef je dat je nog zoveel uit het leven wil halen en wil genieten niet alleen met je familie maar ook met anderen die je pad kruisen en dat de tijd stilaan gelimiteerd is.

Gelukkig heb ik hier nog steeds mijn trouwe “ Emmausganger “ naast mij op wie ik steeds kan terugvallen als er al eens iets tegenzit of de dingen niet altijd verlopen zoals ik het gehoopt had! Dat is eigenlijk mijn grootste rijkdom momenteel, maar sssttt niet verder zeggen dat is tussen ons hé!!

Lieve bezoekers of passanten, veel valt hier momenteel niet te vertellen wegens altijd bezig zijn maar ook wegens genieten van het prachtige weer en ook wel wegens geen inspiratie!!

Voor mij mag het gerust zo blijven desnoods een spatje regen in de nacht en over dag zon! Ik vraag toch niet teveel hé?

Voor jullie een kleine attentie nl deze virtuele ruiker!

Bijna zomerweer was het vandaag. Al van 's morgens had ik door dat het een meevaller op dat gebied zou worden en ik zat er recht op. Een normaal mens zou dan eens een stapje in de wereld zetten liefst met de fiets op zo'n mooie dag, ergens naartoe gaan en relaxen, genieten van de zon maar....ik ben niet normaal. Ik heb gewerkt maar ik vond het zo plezant, niet te geloven. De godganse dag ben ik buiten bezig geweest. Voor het eerst dit jaar heeft mijn ventje het gras afgereden wat er voor zorgde dat de 'jardin' er meteen een heel stuk netter uitzag. Intussen heb ik hier en daar nog wat wat bijgesnoeid, samen met mijn slaapgenoot onze moestuin onder handen genomen zodat er kan geplant worden als het weer blijft meewerken en de grote, zware potten uit de serre gehaald en terug met bloemen in de open lucht gezet en dat het nu eerstdaags niet dramatisch begint te vriezen.

Tussen die bedrijvigheden door heb ik de wasmachine twee keer haar werk laten doen, twee keer de was buiten gehangen en terug binnengehaald toen ze droog was en de strijk....die is voor morgen of overmorgen. Een mens moet niet overdrijven. Daarnaast heb ik ook nog een gaatje gevonden om een middagmaal ineen te flansen en hebben we heerlijk buiten gegeten. Iets later buiten koffie gedronken met een koekje. Daarna naar het containerpark gereden met brol dat hier nog lag en met alles teruggekomen want ik was vergeten dat het containerpark op woensdag gesloten is.

Ik weet nu al dat ik morgen als een houten klaas zal rondlopen. Dat voel ik nu al, ik ben gekraakt en gebroken. De zon gaf mij een energieboost waar ik dankbaar gebruik van heb gemaakt maar....een beetje rustiger aan was misschien beter geweest maar eens ik bezig ben weet ik van geen ophouden. Soms vergeet ik dat ik geen twintig meer ben en mijn lijf denkt er ook maar aan als het te laat is . Maar die mooie, vruchtbare dag pakt niemand mij meer af. De tuin ziet er terug uit als een tuin in plaats van als een wildernis, een plezier om naar buiten te kijken .

Als een voldaan mens zal ik heel waarschijnlijk een goede nachtrust tegemoet gaan. Constant bezig zijn in de open lucht werkt heilzaam wat de slaap betreft. Of het morgen nog zo heilzaam zal zijn als het tijd is om op te staan daar wil ik nu nog niet aan denken maar ik kan me voorstellen dat het zal spokken en kraken.

"Wat een luxe en wat een comfort hebben we nu" ... dat is het wat je hoort als je vertelt hoe de communicatie vroeger verliep.. Geen GSM, geen mail , geen fax .. gewoon een brief of praten met elkaar. Maar hoe snel hebben we ons al niet aangepast aan al die moderne " snufjes" ? Dat ondervond ik gisteren.

Mailen dat is hier een alledaags gebeuren en normaal verloopt dat zonder probemen tot gisterennamiddag. Ik had een mail opgesteld , wilde hem zoals altijd versturen toen ik tot de ontdekking kwam dat mijn werkbalk en menubalk verdwenen waren en ik de mail op geen enkele manier kon versturen. Ik heb van alles uitgeprobeerd en uitgezocht of ik per toeval één of ander vinkje weggedaan had, maar zonder succes. Gelukkig heb ik hier iemand met meer geduld en kennis ter zaken maar mijn slaapgenoot is toch ook meer dan een uur bezig geweest met zoeken en uitproberen voor hij de oplossing vond! Een diepe zucht van opluchting bij mij en ook bij mijn slaapgenoot en alles werkt weer correct . Alleen  weet ik nog steeds niet wat ik fout gedaan heb of waar ik per ongeluk op geklikt heb waardoor het probleem ontstond!

Jaja, leve de techniek en toch kunnen we niet meer zonder want bepaalde instanties werken enkel nog via internet ...  Wat een " senior" lijden kan .

 Het was net geen 9 uur toen er werd aangebeld. Toen ik opendeed stonden er twee vrouwen voor de deur waarvan er meteen ene een stap vooruit deed zodat ze met één voet op de dorpel stond.

"Wij komen eens spreken met de mensen over wat er in de bijbel staat", zei ze met een zachte stem. Getuigen van Jehova ging er door mijn hoofd! En ik die dacht dat ze het uiteindelijk opgegeven hadden om hier aan te bellen!! Om de één of andere reden krijg ik steeds de neiging om meteen de deur dich te gooien als ze voor de zoveelste keer aanbelen. Heel onbeleefd natuurlijk en ik doe het dan ook niet. Zelfs als ik het echt had gewild, zou het niet mogelijk geweest zijn want die ene voet stond in de weg.

"Nee...dank u geen interesse", floepte ik eruit terwijl ik me weer afvroeg waarom mensen persé hun geloof willen verkondigen bij wildvreemden. Wie getuige wil worden zal zijn eigen wel aanmelden zeker?

"Mag ik hier een foldertje achterlaten", vroeg ze met een vastberaden glimlach. Voor eventjes had ik echt genoeg van foldertjes. Er vallen hier zoveel foldertjes in de brievenbus dat ik er bijna een folderallergie aan overhoud. Ik heb al eens een  sticker " geen reclame" op de bus gehagen maar veel haalt dat niet uit.

"Neen...dank u", zei ik nogmaals terwijl ik voorzichtig de deur begon dicht te doen (een hele opluchting dat ze meteen haar voet achteruit zette). Net voor de deur helemaal dicht was zei ze nog iets maar ik had alleen het woord 'bijbel' verstaan. Het maakte niets uit, ik had geen interesse. Ga in vrede, mompelde ik in gedachten. Ik heb respect voor eenieder die gelovig is, wat voor geloof dan ook, maar ik wil niet in mijn eigen huis (en nergens) iets opgedrongen worden met de bedoeling mij te bekeren.

Heerlijk toch hé als het weer zich stilaan van zijn betere kant laat zien. Warm is het nog niet maar bij die eerste zonnestralen is het heerlijk om de tuin eens goed onder handen te nemen zodat er over enkele weken kleur in mij tuin verschijnt.

Na de winter liggen de terrassen voor en achter het huis er altijd wat triestig bij . Ik heb zo maar eventjes 8 bussen van 5 l javel gebruikt om ze een eerste beurt te geven. Gewoon je neus volgen en je komt zo bij ons terecht !! Neen het valt echt nog mee. Over een tweetal weken zal ik met de drukspuit het jobke afwerken en dan kunnen we er weer tegen.

Op Paasdag zelf kwamen hier een paar kinderhandjes chocolade eitjes rapen. Gelukkig was het die dag zonnig zodat de klokken hun eitjes in de tuin lieten vallen. Het was genieten voor groot en klein!

Op tweede Paasdag was er onze jaarlijks bijeenkomst van de klasgenoten van het jaar 1963… Zo lang al en nog steeds zijn we met een 15 tal die trouw aanwezig zijn en .. wat het tateren betreft hebben we nog niets verleerd!!

Vandaag heb ik de lavendelplanten eens goed gesnoeid! Hopelijk heb ik lavendel deze zomer want ik heb precies nogal goed de snoeischaar erin gezet!!

Tussendoor zijn er natuurlijk ook nog de huiselijke taken en boodschappen en zo en af en toe ook nog het “ ventje” verwennen…

Dat was in een notendop wat er hier de laatste week gebeurd is en waarom ik niet veel op de blogs verschijn… druk lieve mensen druk!!

Ons belgisch weertje dat nog niet precies weet welke kant het uit wil ,kan een mens weemoedig maken.....

Het weer zit mee dus de klokken kunnen hun gang gaan in de tuin!!

Ik heb een wens voor jullie klaar...

Gisteren een echte winderige dag gehad bij amper 10 gr.. Geen moment om je vast te houden aan de takken van de bomen en de lente laat nog even op zich wachten....

‘Op 1 april zend je de zotten waar je wil’, oftewel een lichtgelovige op pad sturen met een onmogelijke opdracht. Maar waar komt dit gebruik vandaan, om iemand van het kastje naar de muur te sturen wat in het Vlaams ook wel genoemd wordt: ‘Van Caïphas naar Pilatus'?

Voor het antwoord wordt verwezen naar de lijdensgeschiedenis van Jezus Christus. Hij werd eerst van hogepriester Annas naar Kajafas gezonden en van Kajafas naar Pilatus, om vervolgens door Pilatus naar Herodes te worden gestuurd en tenslotte van Herodes naar Pilatus. Het ‘poisson d’avril’ zou hiermee ook herleid kunnen worden tot ‘passion d’avril’ of ‘aprilpassie’.

En of we er weg mee wisten om mensen voor de zot te houden, hier een paar voorbeelden. Interessant is te zien hoe spitsvondig de mensen zijn om elkaar bij de neus te nemen.

Het meest klassieke grapje is een persoon om aprilzaad te sturen.

Nog een paar voorbeelden zijn

Naar een metselaar om een kasseischaar of een mortelvork.

Naar een kleermaker om knoopsgaten.

Naar een gareelmaker om een muizengareel of om een muizenbril.

Naar een schilder om verfzaad.

Naar een apotheker om olie van muizenbenen of om gestampte muggenteentjes. Naar de apotheker om 'een flesje van 't zelfde'. Meestal gaf men dan de naïeveling een gestopte fles mee, waarin men een wind had gelaten. Het resultaat bij de apotheker laat zich gemakkelijk raden.

Naar het café om de 'wrange' van de biljart of om zweet van de achterdeur.

Naar de boer om een palingschaar, om een patattenzeef of om borstelzaad, nagelzaad, blokzaad, pollepelzaad of kasseizaad.

Naar de kruidenier om vierkante 'rondetjes'.

Ook nu blijven de 1-aprilgrappen in gebruik. Ieder jaar wordt geprobeerd een zo geloofwaardige reden aan de man of vrouw te brengen en de lichtgelovige op pad te sturen. Ook de media draagt zijn steentje bij en hoewel niet alles meer klakkeloos wordt aangenomen op deze dag, brengen zij nog steeds mensen in verwarring. 1 april, kikker in je bil!