Omdat je met taal zoveel kanten uit kan. Je kan je zelfs verspreken ...
Dit steekt er met kop en schotel bovenuit.
Dat is er met de paplepel ingeslagen.
Ik erger me kostelijk.
Hij was op slag halfdood.
Ze heeft een postanale agressie.
Laten we met een schone luier beginnen.
Dat is niet tegen Dobermansoren gezegd.
Ik ben er helemaal infuus van.
De zanger kreeg een staande ovulatie.
Pak je borst maar vast.
Dan sta je mooi voor Jan met de korte lul.
Ik sta helemaal triplex.
Ik spreek vloeibaar Nederlands.
Het is niet alles koek en ei wat er blinkt.
Het escaleert helemaal uit de hand.
Je brengt mij helemaal van mijn abrikoos.
Het is het een of het twee.
Er waren 3 doden, waarvan twee ernstig.
We gaan er met de volle 50% tegenaan.
Dat slaat nergens over.
Dat helpt geen nut.
Moet je zeggen wie het hoort.
Ik moet niet teveel rijden; ik moet nog drinken.
Ik ga niet met jou onder discussie.
Ik heb er gevaccineerd naar gekeken.
Dat introduceert me niks.
Ik word met scheve schaatsen aangekeken.
Daarom laat ik jullie zelf nog een paar versprekingen bedenken!
[Rapen] Vind je het erg, als ik je... knolraap.
[Rekken] Vind je het erg, als ik je... fietsenrek. [Schaduwen] Vind je het erg, als ik je... oogschaduw.
[Schatten] Vind je het erg, als ik je... woordenschat.
[Schoppen] Vind je het erg, als ik je... kolenschop. [Schroeven] Vind je het erg, als ik je... duimschroef.
[Slaan] Vind je het erg, als ik je... ijsbergsla. [Slopen] Vind je het erg, als ik je... kussensloop.
[Smeren] Vind je het erg, als ik je... oorsmeer.
[Spellen] Vind je het erg, als ik je... klokkenspel. [Spijkeren] Vind je het erg, als ik je... kopspijker.
[Spitsen] Vind je het erg, als ik je... avondspits. [Stapelen] Vind je het erg, als ik je... veestapel. [Stelen] Vind je het erg, als ik je... bezemsteel. [Takelen] Vind je het erg, als ik je... spektakel.
[Testen] Vind je het erg, als ik je... blaastest.
[Tillen] Vind je het erg, als ik je... duiventil. [Tonen] Vind je het erg, als ik je... klemtoon.
[Toppen] Vind je het erg, als ik je... vingertop.
[Trappen] Vind je het erg, als ik je... keukentrap.
[Trekken] Vind je het erg, als ik je... vogeltrek. [Trommelen] Vind je het erg, als ik je... koekjestrommel.
[Uitlaten] Vind je het erg, als ik je... autouitlaat.
[Verven] Vind je het erg, als ik je... vingerverf. [Vloeren] Vind je het erg, als ik je... tegelvloer.
[Vriezen] Vind je het erg, als ik je... diepvries.
[Wassen] Vind je het erg, als ik je... bijenwas.
[Wenken] Vind je het erg, als ik je... oogwenk. [Witten] Vind je het erg, als ik je... spierwit.
[Zegelen] Vind je het erg, als ik je... postzegel. [Zoenen] Vind je het erg, als ik je... negerzoen.
Zuster Mary gaat binnen in het klooster van de Stilte.
De priester zei: "Zuster, dit is een stil klooster. U bent hier welkom, zolang
als je wilt, maar je mag enkel spreken als ik je toestemming geef. " Zuster Mary leefde nu al 5j in het klooster toen de priester tegen haar zei : "Zuster Mary, je bent hier al 5 jaar. Je mag 2 woorden spreken. "
Zuster Mary zei: "Hard bed." "Het spijt me dat te horen, " zei de priester. "We zullen zorgen je een beter
bed krijgt."
Na nog eens vijf jaar, werd zuster Mary nogmaals opgeroepen door de
priester. "Je mag weer twee woorden zeggen, zuster." "Eten koud," zei Zuster Mary , en de priester verzekerde haar dat het eten
beter zou zijn in de toekomst.
Op haar 15e verjaardag in het klooster, werd ze opnieuw opgeroepen in zijn kantoor. "Je mag weer twee woorden zeggen vandaag." "Ik vertrek", zei zuster Mary.
"Het is waarschijnlijk het beste", zei de priester "Je hebt nog niets anders gedaan dan klagen sinds de dag dat je hier kwam!"
Er was een tijd dat ik luidkeels meezong met alle toppers uit de top 30. De teksten waren nooit een probleem .Vaak ging het over een verloren liefde of vergeet me niet , of ik mis je....( te echo de menos, Ani !!!!).. of het nu in het Nederlands was of een andere taal .. de taal van de liefde is universeel! Maar zoals in veel van die liedjes komt er een dag dat we allemaal belangrijke dingen vergeten. Als dat moment nadert, moeten we even stilstaan en alles dat belangrijk is voor ons stevig vasthouden en inprenten zodat we het niet kunnen vergeten.
Nu ik in mijn "extra time " periode van het leven zit, luister ik anders naar die liedjes van toen. Ik jammer nog altijd mee en doe nog altijd pogingen om toonvast te zingen, maar de woorden klinken nu anders. Er komt een moment dat alle belangrijke dingen verwateren en er komt ook een moment dat wij er niet meer zijn. Je hoort steeds vaker verhalen van veertigers , vijftigers en ouder die zwaar ziek zijn of hun gezin moeten achter laten. Hartaanvallen, kanker, beroertes,... allemaal ziekten die we vroeger associeerden met " oud zijn " maar die nu mensen overkomen die we goed kennen. Sommigen nog in de bloei van hun leven, op de stapstenen richting 40/50/60. Dat doet je even stilstaan.
Op zo'n momenten vraag ik me af: als ik in de hemel of waar dan ook ben en ik kijk naar mijn geliefden, wat zou ik dan willen zien? De woorden "vergeet me niet" klinken dan zo egoïstisch. Het is een compliment te weten dat je leven zin heeft gehad, dat je andere levens hebt geraakt en dat je gemist wordt. Maar eenmaal voorbij blijft enkel je herinnering.
Ik zou niet willen dat mijn geliefden mijn naam fluisteren. Nee, niet vergeten, maar achtergelaten, waar ik hoor: in het verleden daar wil ik zijn. Misschien kunnen ze eens per jaar op mijn verjaardag het geld voor bloemen gebruiken om mensen gelukkig te maken.
Ergens is het ook egoïstisch om te zeggen hoe anderen je moeten herinneren of wat je van hen verlangt. Maar mij herdenken en eren zal mij enkel in het heden houden en daar hoor ik dan niet. Het leven is een avontuur en ik wil er van genieten, maar als het voorbij is, wil ik dat mijn geliefden een mooi leven hebben dat ze gelukkig zijn en niet blijven hangen in een verleden dat dan voorbij is.
Nogal duistere gedachten vind je? Vandaag is het al één jaar dat ik in de ma van de schoonzoon - een lieve vriendin - verloor en dat is juist het moment dat ik even wil stilstaan bij het heden en de toekomst, wanneer de dagelijkse sleur even stilstaat en ik me toesta om even niet goed in mijn vel te zitten Ergens is het een opluchting dat ik dit nu schrijf. Woorden en wensen worden vaak uitgesproken, maar nooit echt volledig uitgedrukt.
Ik ga ervan uit dat ik de 100 haal, samen met mijn slaapgenoot. Voor minder gaan we niet!! En die slaapgenoot mag gerust mijn naam fluisteren terwijl ik lig te slapen . Ik hoop dat we lang mogen genieten bij een redelijk goede gezondheid zodat we nog kunnen "ravotten " met onze achterkleinkinderen. Maar als het moment gekomen is dan zou ik willen vragen: laat mij in het verleden. Mijn leven is gevuld met parels van ervaringen en eenmaal weg kunnen er geen meer bij. Dan is het voorbij. . Misschien zullen mijn genen voortleven in mijn kinderen/kleinkinderen...en zal ik in hun herinneringen leven, maar voor mij zal het verhaal voorbij zijn. Ik zal mijn rol gespeeld hebben. En mocht ik ooit als 90plusser nog rondlopen dan zal ik weten wanneer ik moet vertrekken. Met een mooie buiging en dankbaarheid zal ik het podium verlaten om plaats te maken voor anderen.
Als je af en toe met Franstalige landgenoten in contact komt, word je geconfronteerd met de taaleigenheden van het Nederlands en het Frans. Zo zie je maar dat iedereen verschillend denkt!
Feit is dat wij iets uit het hoofd leren, terwijl Franstaligen l’apprennent par coeur.
Hoe oud bent u? Nederlandstaligen zijn 25 jaar, Franstaligen ont 25 ans.
Franstaligen maken van oud brood pain perdu, maar Vlamingen spreken van gewonnen brood.
Wie een beetje in het ootje wordt genomen, gaat groen lachen. Franstaligen zien het anders: rire jaune. Een onervaren iemand is een groentje, voor de Franstaligen echter un bleu. Een blauw oog daarentegen is un oeil au beurre noir!
Bij zoveel kleurnuances is het geen wonder dat Van Gogh eropuit trok met een schildersezel, terwijl Gaugain gebruikmaakte van un chevalet de peintre.
Van dieren gesproken: er is iets merkwaardigs aan de hand met de kat. De kat, zij ; le chat, hij. Avoir un chat dans la gorge is een kikker in de keel hebben. Slapende honden wakker maken vertaal je als éveiller le chat qui dort.
De Nederlandstalige geeft de pijp aan Maarten. De Franstalige daarentegen donne sa langue au chat.Ik kies voor die pijp hoor!! Wie graag een appeltje voor de dorst heeft, moet in Wallonië garder une poire pour la soif. Voor één keer mag je appels met peren vergelijken. Maar niet met citroenen natuurlijk.
In een restaurant krijg je wel eens een gepeperde rekening. Franstaligen vinden une note salée al erg genoeg.
Twee vrienden een kameel en een muis lopen in de woestijn...
Zegt de kameel: "ik voel me niet goed, ik heb het verschrikkelijk heet..." Antwoordt de muis: "kom dan toch in mijn schaduw staan!"
Een bedelaar gaat naar het politiekantoor: - "Agent, als men iets gevonden heeft, moet men dat dan teruggeven?" - "Natuurlijk! Altijd!"
- "Wel, ik heb werk gevonden!"
Een politieagent belette een man van de brug te springen.
'Als je springt', pleitte de agent, 'moet ik je naspringen en terwijl we dan op de ambulance wachten, krijgen we allebei een longontsteking en gaan we allebei dood. Doe me een plezier, ga nu naar huis en hang je op.'
Ronald kijkt veel naar misdaadseries op de televisie.
Op een dag zit hij op school met zijn buurman te kletsen. Voor straf moet hij in de gang staan.
Plotseling zegt hij: "Ik wil onmiddellijk mijn advocaat spreken.
Altijd klagende vrouw: "De dokter heeft mijn hoofd in de scanner onderzocht, maar hij heeft niets gevonden".
Vriendin: "Dat had ik allang vermoed...".
- Waarom legt een kip zijn eieren ?
Als zij ze gooit vallen ze stuk.
- Op een dag wandelde een bekende dichter met zijn vriend voorbij een huis waarop vermeld stond dat er ooit eens een dichter had gewoond. "Ik ben benieuwd wat ze boven mijn deur zullen zetten, als ik dood ben", merkte de dichter peinzend op. "Te koop of Te huur", was het prompte antwoord van z'n vriend.
Een pastoor en een rabbijn staan met elkaar te praten. "Ik had laatst een visioen van de joodse hemel," zegt de pastoor. "En, hoe was het er?" vraagt de rabbijn. "Man, het leek wel een vlooienmarkt. Overal troep, overal kabaal, overal schreeuwende en gebarende mensen. Dat was niet mooi meer...," zegt de pastoor. "Grappig," zegt de rabbijn, "want ik had laatst een visioen van de christelijke hemel." "Vertel eens," zegt de pastoor. "Nou, heel anders," zegt de rabbijn: "Het was er oogverblindend mooi. Het staat daar vol met kathedralen van goud en zilver en edelstenen. Alles even proper en netjes en oases van rust ook...". "En de mensen?" vraagt de pastoor.
"Mensen?", zegt de rabbijn, "mensen? Nee, die waren er niet."
Ik wil het nu eens hebben over iets wat we allemaal gebruiken maar nooit geleerd hebben, de smiley! In elke mail of in menig logje zie je ze verschijnen die smilies of m.a.w die lachende gezichtjes...niemand kijkt er nog van op!
Het was ergens eind de jaren 90 denk ik dat ik voor het eerst een smiley zag. Ik weet niet meer of het een mailtje of sms berichtje was, maar ik herinner me nog duidelijk wat ik toen dacht. Ik staarde naar de leestekens op het einde van de zin en vroeg me af wat de schrijver ermee bedoelde. Wat betekent dubbelpunt, streepje, komma in plaats van een punt? Alle logica was onlogisch en het mysterie bleef onopgehelderd.
Daarom vroeg ik het aan mijn slaapgenoot die zowat mijn wandelende informatica-encyclopedie is. Ik verwachtte een zeer technische uitleg, maar wat ik hoorde, verbaasde me. "Dat is een smiley," zei hij en omdat ik vragend keek, verklaarde hij: "Een smiley is een lachend gezichtje.". "Ach zo," zei ik en probeerde te begrijpen hoe die zintekens een lachend gezichtje konden voorstellen. "Het is omgevallen, kijk dat zijn zijn ogen, zijn neus en zijn mond."
En daar kwam het eureka-moment: ik zag voor het eerst een smiley! Je zou denken dat ik opgewonden of blij zou zijn dat ik eindelijk het mysterie had ontrafeld, maar dat was ik niet. Ik dacht niet: "Hoe slim gevonden!" maar eerder "toch een bijzonder soort mensen, dat computervolkje...". "Waarom zou je een lachend gezichtje op het einde van de zin zetten?" vroeg ik. Als het is om te vertellen hoe je je voelt daar heb ik toch woorden voor?" dacht ik, maar ik zweeg omdat ik wist dat het computervolk een beetje aan de luie kant was en gezien de dt-fouten die ik al had gezien -ook bij informatici - nam ik aan dat misverstanden op die manier makkelijk konden voorkomen worden. "Kijk," legde mijn slaapgenoot geduldig uit, "met de smiley geef je aan dat je iets leuk vindt.". "Kan dat dan niet met gewoon 'vind ik leuk'?" vroeg ik en zuchtte om de rare kronkels in de hersenen van hen die technisch meer begaafd zijn dan het gemiddelde. "Dat kan, maar dit is veel makkelijker.". "Hij is dus blij," herhaalde ik overbodig. "Ja," was het antwoord. "En wat doet hij als hij niet blij is? Typt hij dan "not dubbel punt streepje haakje" ?". "Nee, dan draait hij het haakje om." "Ach zo..." zei ik en vroeg me af waarom het gezichtje omgevallen was en waarom werden de ogen eerst getypt? Maar soit! Een tijdje later kreeg ik een smiley met een puntkomma. Weer staarde ik naar die vreemde leestekens. Als een dubbelpunt, streepje, haakje een lachend gezichtje was, wat zou dan puntkomma, streepje, haakje zijn? "Dat is een knipoog," vertelde mijn wederhelft. "Maar waarom knipoogt hij?" vroeg ik. "Omdat dat een grap is," was het logische antwoord. "Maar dat zie ik toch? Hij kan toch ook grapje typen, hé.". Toen ik wat later een dubbelpunt, streepje, hoofdletter p zag ik in een zin, durfde ik het niet meer te gaan vragen. Ik staarde zo lang naar die vreemde tekens tot ik het zag. Zelfs andere combinaties van leestekens verbaasden me niet meer. Het was toch een raar volkje die computerfreakskes ... . Waarom konden ze toch geen woorden gebruiken? En zie " when in Rome act like the Romans" dus begon ik vol goede moed ook de omgevallen gezichtjes te gebruiken. Toen een jaar of twee later in een damesblaadje een artikel stond over de gezichtjes moest ik erom lachen. Dat was toch oud nieuws? Nu zie je ze overal opduiken. Zelfs mijn sms-berichtjes zijn opgefleurd met smilies. Waar vroeger in een brief de woorden voldoende waren om me uit te drukken, zijn ze nu ontoereikend en heb ik leestekens nodig om mijn woorden te verduidelijken...
Kort na mijn ontdekking van de lachende omgevallen gezichtjes, kreeg ik nog een raadsel voorgeschoteld, iemand typte plots "lol" achter een zin. Nou snapte ik wel niet waarom hij lol had, maar toch typte ik een dubbelpunt, streepje, haakje met het gedacht: "als hij blij is, ben ik ook blij".
In een ander gesprek typte hij terug ineens "lol". Hier zag ik de logica niet van in. Waarom had hij lol en gebruikte hij nu geen smiley? Toen ik hem de vraag stelde, antwoordde hij "rofl". Ik was helemaal de kluts kwijt en om niet als dummy uitgelachen te worden , typte ik weer een dubbelpunt, streepje, haakje. Toen ik zag dat ook anderen de uitdrukking gebruikte, kon ik het toch niet laten om het te vragen waarom men nu wel "lol "typte. "Dat is 'laughing out loud'," zei men mij "Aaaah, hij is dus aan het lachen!". "Dat kan," was het logisch antwoord, "Hij zegt er gewoon mee dat hij het grappig vindt.". "Waarom zegt hij het dan niet?" dacht ik, maar in plaats daarvan vroeg ik naar het andere mysterie: "Wat betekent rofl dan?". "Rolling on the floor laughing.". Dat vond ik wel amusant. Ik zag in gedachten mijn vriend over de vloer rollen, net van zijn bureaustoel gevallen omdat mijn grap zo goed was en half verwikkeld in de kabels van zijn stoffige PC. Zou hij dan echt zo'n flauw gevoel voor humor hebben dat een simpele woordspeling zo'n effect heeft? Ach, waarschijnlijk niet. Waarschijnlijk zat hij aan zijn PC en dacht hij: "Natoken heeft toch totaal geen gevoel voor humor. Wat een flauwe grap. Allez, ik zal maar doen alsof ik het grappig vind " en omdat lol de lading niet dekte, typte hij maar rofl.
In een later gesprek typte hij gmta. Nu was ik wel zo assertief om het te vragen. "Great minds think alike," typte hij en wereldwijs voegde hij eraan toe: "Hier in BE gebruiken ze dat niet veel, maar in de US is dat ingeburgerd.". Later in een mail die ik doorstuurde naar mijn wederhelft typte ik zelfvoldaan "gmta." Toen hij dat niet kende, antwoordde ik wijs dat die uitdrukking veel werd gebruikt online en dat het in BE nog niet veel gekend was.
Nu valt het me op dat we zelfs in onze dagelijkse taal lol en rofl gebruiken, zelfs als we niet luid lachen of over de grond rollen. Gmta gebruiken we ook wel, maar meestal zeggen we dat volledig en vervangen we 'think' door 'stink'. Ja, van een flauw gevoel voor humor gesproken... . Waarmee ik wil zeggen dat over 20 jaar niemand nog onze " ouderwetse" blogs zal willen lezen wegens te langdradig ... Als onze achterkleinkinderen die doorsturen naar vrienden krijgen ze gegarandeerd de volgende reactie : "rofl, ur sow funny ;-)" .
Ergens eind april schreef ik hier over de meter - 39j oud- van onze jongste kleinzoon die dringend in het Gasthuisberg ziekenhuis van Leuven opgenomen werd in afwachting van een levertransplantatie. De voorbije weken met ups en downs, waren heel belastend voor haarzelf , haar familie en vrienden. Ze pendelde voortdurend tussen intensieve zorgen en een personenkamer afhankelijk van haar toestand. Vooral de laatste 14 dagen waren kritiek , ze kreeg het steeds moeilijker om te ademen, ze hield teveel water op, haar lichaam kon het niet voldoende afscheiden. Met als resultaat dat ze het steeds moeilijker kreeg en men steeds meer zuurstof moest toedienen en haar diep in slaap moest houden voor haar eigen comfort en gevoel. Vorige zondag hebben ze haar dan aan een dialyse toestel gelegd om haar nieren te ondersteunen en zo op die wijze zoveel mogelijk het teveel aan vocht te verwijderen. Ze heeft ook extra bloedplaatjes en dergelijke gekregen. Het was om stilaan te wanhopen met dat zwaard van Damocles boven haar hoofd! Maar die extra ingrepen hadden wel effect, ze werd weer helemaal stabiel, ze was ook niet meer zo slaperig, ze had ook weer minder zuurstof nodig. Het dialyse-toestel heeft er ook voor gezorgd dat ze opnieuw nummer 1 kon staan op de Europese transplantatie lijst ... Al wat we moesten doen was duimen en wachten!! Maandagavond rond 23u kregen we dan het verlossend telefoontje er was een geschikte lever gevonden!! Ze zouden in Leuven alles nog eens dubbel checken en daarna de operatie beginnen. In de nacht van maandag op dinsdag kreeg ze om 5u het licht op groen, alles leek te matchen. Pas dinsdagnamiddag rond 15u kreeg haar man het bericht dat ze naar de intensieve zou gebracht worden, de eerste grote stap was achter de rug . de transplantatie was zonder grote problemen verlopen. De dokter lanceerde wel de quote van de dag toen hij zie dat zij heel ziek was en de ingreep meer dan nodig was!! Dat zeggen we hier al maanden en toch geraakte ze maar niet aan de kop van die transplantatielijst! Het moest eerst bijna fataal worden!! Om alle vrienden en familie tezamen op de hoogte te houden, had haar man een blog opgestart waar we dag na dag de situatie konden opvolgen. Een heel wijs besluit als je het mij vraagt want anders kon hij een ganse dag aan de telefoon hangen... Ze is er bij lange nog niet, dat weten we ook en de volgende dagen en weken zullen kritiek en beslissend zijn maar er is terug hoop voor haar en haar gezinnetjes. Hopelijk mag ze in de toekomst 2 verjaardagen vieren want vandaag begint haar tweede leven en dat dank zij iemand die zijn organen ter beschikking stelde! Dat bevestigde nog maar eens dat onze recente keuze om akkoord te gaan met donordonatie de juiste is.. voor ons althans. Normaal is iedereen donor - tenzij je het schriftelijk weigerde - maar soms is het voor de nabestaanden die uiteindelijk toch de toestemming moeten geven niet simpel om op het kritieke moment te zeggen:" snijd maar"... Vandaar dat we het schriftelijk bij de gemeente vastlegden dat ontlast iedereen van twijfel mocht het ooit zover komen! Ieder heeft het recht daar anders over te denken maar als je van zo dicht met zo'n situatie geconfronteerd wordt .. dan weet je het wel!! En ach.. of je nu met een stukje meer of minder voor Sint Pieter staat, maakt niet veel uit en als je gecremeerd wordt nog minder!! Maar daar gaat het nu eventjes niet om..wel om het feit dat we enorm content zijn dat er ergens een donor was waardoor ze nu terug een kans krijgt op een veel beter leven!
Ben ik te min omdat je ouders meer poen hebben dan de mijne....? Zingt Boudewijn de Groot..
Daar dacht ik aan toen ik in de krant de koppen zag :” Wie dubbel betaalt, mag voorbijsteken” de laatste stunt van het pretpark Walibi
Waarover gaat het in principe? Voor 35 euro extra per persoon bovenop de ingangsprijs van 33euro voor volwassenen en 29 euro voor kinderen kan je een Speedy Pass kopen en daarmee mag je een hele dag lang alle wachtende rijen voorbij lopen. Het is een extra service voor wie geen zin heeft om aan te schuiven en wat meer comfort wil of wat meer uit zijn dagje wil halen, zegt Walibi. Zo vermijd je het aanschuiven van een half uur tot 45 min aan bepaalde attracties! Je kan ook kiezen voor een opleg van 15 euro en dan mag je 4 wachtrijen voorbij lopen!! En dan voegen ze er laconiek aan toe; “ het is wel duur maar voor sommige mensen mag het gerust wat meer zijn en wees gerust ons pretpark blijft voor iedereen”…
Voor iedereen??? Hoe leg je dat in godsnaam uit aan een kind dat in een ellenlange rij moet staan terwijl andere kinderen vrolijk voorbijsteken? En dat alleen omdat hun ouders meer geld hebben!! Een heel foute boodschap als je het mij vraagt!!
Een dag naar zo’n park gaan is voor velen al een dure, soms zelfs onmogelijke grap. Niet alle kinderen kunnen er naar toe en nu vergroot Walibi de verschillen tussen de kinderen nog eens. Leg dat maar uit aan je kinderen!! Zo worden ze al op erg jonge leeftijd geconfronteerd met ongelijkheid die steeds groter en groter wordt.
Blijkbaar is naar de letter van de wet niets discriminerend aan de hand. Het is verboden te discrimineren op grond van vermogen of inkomen. Maar vermits aan iedereen de kans geboden wordt om extra te betalen , is er niets mis met die politiek! Neen, wettelijk niet maar opvoedend heel wat!! Ik vind dat Walibi de perceptie creëert dat het er vooral is voor rijke mensen, voor wie er veel geld wil en kan uitgeven! En die Pass is een service die ten koste gaat van de niet extra betalende bezoekers want die zullen nu nog langer mogen aanschuiven! Als dat maar goed afloopt!!
Daarbij, als iedereen een speedy pass koopt, dan is het dààr weer aanschuiven.
Maar blijkbaar verkopen ze maar 500 van die passen per dag! En als velen een speedy pass kopen dan wordt dit ( binnen de zoveel tijd ) de nieuwe standaard toegangsprijs, geloof me maar. Ook een manier om een prijsverhoging zachtjes aan te kondigen. Mijn moederhart doet nu al pijn als ik denk aan al die kinderen die ontgoocheld een njet krijgen van hun ouders op de vraag om naar een pretpark te gaan omdat het stilaan onbetaalbaar geworden is
Persoonlijk vind ik het systeem volledig misplaatst omdat het de verschillen in stand bij kinderen gaat bevorderen en dat terwijl we de kinderen juist moeten leren dat ze allemaal gelijk zijn. Kinderen zullen later nog genoeg ongelijkheid tegenkomen..
Grappige versprekingen
, typte ik weer een dubbelpunt, streepje, haakje.
