Naar de inhoud

natoken

akke.beakke.be

Archief

Cryptogrammen

Zin om de grijze massa even aan het werk te zetten?Sommige zijn echte doordenkertjes..

Ruiten boer >>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>Glashandelaar
Tampon met jeukpoeder >>>>>>>>> Binnenpretje
Een vrouwelijke verhuizer >>>>>>>>Verhuisdoos
Een homo die aan een touw hangt>Taugé
Een watergevecht >>>>>>>>>>>>>>>>Aquarel
Een doodgraver op vakantie >>>>>> Uitzonderlijk
Een paling met puistjes>>>>>>>>>>>>Puberaal
Sinterklaas met een lampje in zijn hand >>Schijnheilige
Pedicure zonder werk>>>>>>>>>>>>>>Voetzoeker
Domme witte vogel>>>>>>>>>>>>>>>>>Kalkoen
Met oma achter de slee, krijg je een speciale geur >> aroma
Een metalen klant>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>koper
Die auto bevat reeds een muzieknoot>>> alfa
Zere boom >>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>Pijnboom
Ordinair op de vlakte>>>>>>>>>>>>>>plat
Gewapende grond >>>>>>>>>>>>>>>>>beton
Snertgerecht>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>soep
Meeteenheid van een vriend >>>>>>maat
Ontluikende schakelaar>>>>>>>>>>>>knop
Plaatselijke klas >>>>>>>>>>>>>>>>>>>lokaal
Erge luchtdrukmaat>>>>>>>>>>>>>>>>bar
Dieren die beuken>>>>>>>>>>>>>>>>>rammen
Imiteren achter deze dieren>>>>>>na-apen
Schilderachtig dier>>>>>>>>>>>>>>>>ezel


 
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 00:00 6 reacties Reageer op dit bericht

Tegen beter weten in....

Momenteel is de inspiratie zoek en ook de lust om te schrijven zit ver en het heeft allemaal te maken met de eerste zon die ons naar buiten lokt en zeker ook met het slechte nieuws ivm S dat maar blijft binnenstromen. De complicaties zijn niet meer te overzien, de grote K blijft zich uitzaaien en de dokters haken ook stilaan af met chemo en bestralingen. De enige die nooit opgeeft en zegt dat ze blijft vechten is S...We kunnen het allemaal geen plaats meer geven maar ja het is haar leven en haar keuze tegen beter weten in....Het maakt bezoekuurtjes alleen zo veel moeilijker...
Vandaag is de schoonzoon jarig, niet echt het moment om dat te vieren met zijn ma die zo ziek is. Toch een welgemeende proficiat St...
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door natoken om 00:00 17 reacties Reageer op dit bericht

Door de jaren heen


In de loop der jaren
werden onze activiteiten
herleid tot handelingen
 werden die handelingen
nog slechts bewegingen.


In de loop der jaren
 werden onze handdrukken
herleid tot aanrakingen
werden die aanrakingen
 nog slechts strelingen.


In de loop der jaren
werden onze dromen
herleid tot gedachten
werden die gedachten
 nog slechts mijmeringen
.

 In de loop der jaren
werden onze verhalen
 herleid tot zinnen
 werden die zinnen
 nog slechts woorden
rijker dan ooit.


jaren.jpg 
Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door natoken om 00:00 12 reacties Reageer op dit bericht

Intiem alfabet


 Q

Q is de zeventiende letter uit het alfabet. Een moeilijke letter waarbij mij niet direct iets zinnigs te binnen valt tenzij de Q van quote..en dan denk ik aan spreuken.  Ik heb iets met spreuken omdat ik vind dat ze ons iets leren over onszelf en de wereld.
De Q kan ook die zijn van Q-muziek , een leuk radiostation maar meer zegt het mij ook niet . Dus alle feed back is welkom!
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door natoken om 00:00 11 reacties Reageer op dit bericht

Handleiding voor gevoelens

In mijn mailbox gevonden en bij gebrek aan tijd vond ik het een geschikt logje:

Waar ligt de gevoelens-enter-toets?
 Waar vind ik het ergernis-delete-knopje?
 Wie toont me de ga-er-voor-toets?
 Wat moet ik met die control-toets,

kan ik die niet gewoon verwijderen?

Wat moet ik met die 'home' en die 'end' doen?
 Waar is mijn hand-leiding?

Schreef ik die ooit zelf?
Ik vind ze niet meer, ze is weg, verdwenen.
Ik heb gezocht in al mijn schuiven, in al mijn teksten.
Blijkbaar heb ik dat nooit gesaved.

Schrijf ik gewoon een nieuwe
of laat ik zo iets schrijven door een IT-expert?
Zal ik het dan als concept opslaan
of toch als item publiceren?
 Ik klik op

    "help"...
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door natoken om 00:00 12 reacties Reageer op dit bericht

Versprekingen en leuke uitspraken van patiënten

Om mijn logje van gisteren wat te compenseren want sommigen vreesden echt dat ik een " zaagdag" had. De gedachte alleen al :wink:

dokter.gif
-'De laatste tijd heb ik zo'n last van winderigheid maar in rust gaat de wind weer liggen'.
-'Dokter, het is niet goed met m'n neus. Ik kan niet zo goed vooruit snuiten, wel achteruit'. (neus snuiten en ophalen) '
-Als ik mijn neus snuit moet ik mijn hoofd vasthouden anders stort ik zo maar neer'.

-'Help, mijn knieën zakken af!'.
-'Ze hebben met een periscoop in mijn buik gekeken'. (endoscoop)
-'Morgen krijg ik een Maria-scan'. (MRI-scan)
-'Mijn zenuwpeesontsteking speelt weer op'. (zenuwontsteking)
-'Kan ik een voorbehoedsmiddel tegen longontsteking krijgen?'.
- 'De pijn in m'n rug komt van kalkontbotting'. (botontkalking)
-'De cardioloog gaf me frambozenpillen'. (trombosepillen)
-'Tegen urineverlies gebruik ik anticonceptieluiers'. (incontinentieluiers) '
- Sinds gisteren speelt mijn zenuwpeesontsteking weer op'. (zenuwontsteking of peesontsteking)
-'In het ziekenhuis gaan ze morgen een gastronomisch onderzoek bij mij doen'. (gastroscopie)
-Doktersassistente: 'Heeft u een afspraak bij de internist?'.
  Patiënt: 'Nee, bij de darmoloog'.
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door natoken om 00:43 6 reacties Reageer op dit bericht

tje... ke...pje...



Neen neen,geen zorgen, alles is goed met mij.:lol:
 Wat ik dan met wat  hierboven staat, bedoel ! Héwel zie, dat zal ik eens rap uitleggen.

Als we iets lief en schattig vinden, plakken we er al vlug een verkleinwoord aan en daar heb ik niets op tegen want ik doe het ook. Maar die verkleinwoorden moeten niet te pas en te onpas gebruikt worden.
Je mag gerust tegen je vriend of man "schatje, of liefje " zeggen en tegen een kind " mijn (b)engeltje, zoeteke , krijg ik een kusje..." .Maar is het jou ook al opgevallen dat bij bepaalde programma's en dan denk ik vooral aan kookprogramma's van de tafeldekking tot het dessert
verkleinwoorden schering en inslag zijn? Ik vind het al even irritant als de vraag van Piet: " Wat hebben we vandaag geleerd?"!:evil:
Het gaat dan van het bloemstukje op tafel tot de bordjes en de servetjes, van het voorgerechtje met een slaatje tot het soepje van tomaatjes, van de aardappeltjes en kroketjes tot de groentjes ,van het chocomoussetje tot het ijsje overgoten met een sausje.... Ik krijg daar soms de kriebels van. :-x
Waarom noemen ze de dingen niet gewoon bij hun naam zonder daar altijd een -je ,-tje of -pje of -ke aan te plakken? Misschien is het de bedoeling om zo de illusie te scheppen dat de porties mini zijn en de calorieën over het hoofd gezien worden, maar die vlieger gaat hier niet op!

Ik heb zo het gevoel dat het een trend geworden is om alles met een kleinwoord te benoemen. Dan mag de tomaat zo groot zijn als een pompelmoes en de druiventros gigantisch, toch wordt het een tomaatje en een druifje en dan ligt alles nog eens op een bedje van ook...
Voor zover ik weet dient een bed nog altijd om op te rusten en dat eten rust nu echt niet op "dat bedje van" . Ik weet het, meestal is het enkel versiering en het oog wil ook wat. Maar vandaag erger ik mij daar nu eens danig aan en moet het me even van het hart!
Weet je wat ik doe als ik een mooi aangekleed bord voorgeschoteld krijg? Wel ik maak er een foto van ( als ik een cameraatje :lol: in de buurt heb ) om er achteraf nog eens van te genieten.

Dus je weet het als je bij mij op bezoek komt dan krijg je geen soepje, geen slaatje, geen patatje en nog minder een chocomoussetje. Je krijgt alleen maar soep, sla, patat en " choclatmousse" ....
En neen ik ben niet met het verkeerde been uit het bed gestapt!!:-P
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door natoken om 00:00 11 reacties Reageer op dit bericht

Een mooi exemplaar...


meikever.jpg 

Heel verwonderd kwam ik maandag mijn eerste meikever sinds veel jaar tegen. De naamgeving van het beestje blijkt deze keer te kloppen want we zijn nu in de meimaand. Net niet plat getrapt onder mijn maatje 40, wandelde hij op zijn dooie gemak op de oprit. Op zo'n moment kan ik niet aan de verleiding weerstaan om zo'n prachtige kever van dichterbij te bekijken. De meikever verleende zijn volledige medewerking: hij kroop zonder aarzeling op mijn hand en uit niets bleek dat hij zin had om weg te vliegen. Wat een herinneringen kwamen boven bij het zien van dit beestje. Voor veel tuiniers is het een plaag maar voor veel kinderen was het vroeger een bron van vermaak.
Op den buiten had iedereen zijn eigen ‘huiskever’ in een doosje met een blaadje erbij. Het was onze manier om op een biologische manier die kevers te bestrijden. Ze werden gevangen en in een doosje gestopt met een blaadje erbij en een touwtje rond hun pootje. We hadden zelfs verschillende keverfamilies nl de bakkers en de molenaars die hadden een soort witte poeder op de vleugeltjes. De andere naam ben ik vergeten, misschien weet iemand van jullie dat nog?

In tegenstelling tot in mijn jeugdjaren, vinden we nu nog slechts af en toe een volwassen
exemplaar van de meikever. De achteruitgang ervan heeft ongetwijfeld te maken met de bestrijding van de kever. Chemische bestrijdingsmiddelen werden massaal ingezet want ook dit beestje (kever en larve) zou 'erg schadelijk zijn voor de landbouw'.

Even ter info.
Wist je dat als je een meikever ziet vliegen het dier bezig is aan zijn vijfde levensjaar. De korte duur van het volwassen stadium wordt vooral benut om te paren. Eens het nageslacht verzekerd is, geeft het mannetje de geest, het vrouwtje graaft zich zo’n 20 cm in de grond in om eieren te leggen. Uit de eitjes komt na ongeveer een maand een larve, de engerling. Die ziet er uit als een rups met 6 pootjes en doet zich gedurende enkele jaren tegoed aan de wortels van planten en bomen. Dan graaft de engerling een diepe gang loodrecht naar beneden. Onderin de gang wordt een kamertje gemaakt en dan begint de verpopping. De laatste winter wordt als pop doorgebracht en vanaf eind april tot begin juni verschijnen de volwassen dieren die onmiddellijk op zoek gaan naar een partner. De cirkel is dan rond.
Zelf heb ik de meikever propertjes en zonder stukken af teruggezet in mijn tuin. Binnen enkele weken sterft hij toch. Hopelijk voor hem heeft hij tegen dan een lekkere paring achter de rug. :lol:
Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door natoken om 00:11 12 reacties Reageer op dit bericht

The day after...

Onze kapoen ten voeten uit als de eeuwige grapjas":lol:

thanis.jpg

Wanneer jullie wachten op een relaas over het feest en het eten en de drank en het decor dan moet ik jullie teleur stellen want gisteren was een dag in het teken van Thanis en de familie en of de dochter en de schoonzoon daar in geslaagd zijn!
Ik heb daar juist nog even met de dochter gebeld om haar proficiat te wensen met het geslaagd, intiem maar zo gezellig feestje thuis.
En nu zit ik nog na te genieten terwijl ik de foto's bewonder die natuurlijk weer aan de lopende band getrokken werden.
Het begon allemaal veelbelovend met een staalblauwe hemel en een stralend zonnetjes van 's morgens vroeg. Zoals Bojako in haar verslag schrijft " de weergoden waren ons eens goedgezind".
De kerk zat om 10 uur uitzonderlijk weer eens vol met de 20 communicanten , de ouders , grootouders en familie. De catechisten en de communicanten hadden de kerk een sfeervol, jong accent gegeven in het thema van de dag:" We vliegen naar.."
Het was ontroerend grappig toen die 20 kinderen -de ene al feestelijker dan de andere - in stoet al dansend naar voor kwamen. Al heb ik die " tamtam" van het kerkelijk ritueel al een hele tijd achter mij gelaten, toch ging ik deze keer mee in het enthousiasme van onze schatten. Hun dansen , gezang, lieve maar soms schuchtere woordjes konden niets anders dan bij de ouders/grootouders het hart beroeren. Het enige " storende" moment (sorry voor de overtuigden) was toen de pastoor bij tussenpozen met veel te moeilijke woorden en lange uiteenzettingen het stilzitten voor ons en de 20 kapoenen moeilijk maakte. :roll:
Een kleine anekdote...Kleindochter 1 -die onlangs haar lentefeest had- vroeg om ook naar voor gaan toen ze de communie uitdeelden. Waarop de mama zei:
" Dat kan niet , je bent niet gedoopt E."...
"Jamaar dat is niet erg , ik wil alleen eens proeven hoe dat smaakt...."
Ze is echter op haar " honger" blijven zitten :lol: .
Met als afscheidskreet uit 20 kindermondjes " bravo Jezus" trokken we na de viering naar huis waar de mama en de papa hun uiterste best gedaan hadden om het gezellig, mooi en vooral kindvriendelijk te versieren en in te richten.
Bravo dochter en schoonzoon!!:wink:
Na anderhalf uur stilzitten was  het springkasteel een welgekomen ontlading bij alle 8 de kinderen. Ze stoven naar buiten in de ZON , de schoentjes vlogen in het rond en het springen en gejoel kon beginnen. De " oudjes"  genoten intussen van een glaasje en een snackje terwijl we wachtten op de bomma dan pas zou de kleinzoon zijn cadeau krijgen waarvoor we allemaal samen hadden bijgelegd. Het was een heerlijk en ontroerend moment toen S rond 1u30 aan de arm van T binnen schoof, teer, zwakjes en zo bleek maar met een extra morfine shot en andere medicatie zou het voor een paar uurtjes moeten lukken. Het was dan ook een heel ontroerend moment toen de kleinzoon binnenstoof en met dat ene woordje" BOMMA" haar heel zachtjes omhelsde en beiden in stilte genoten. Hier en daar werd een traantje weggepinkt. Zijn feestje was nu al geslaagd en je zag hoe hij genoot dat iedereen er bij was. Zijn cadeau en daarna het " walking" dinner met voor iedereen wat, zorgde voor een heel huiselijke maar gezellige sfeer voor groot en klein. Intussen konden we genieten van een foto-reportage die op het grote TV scherm voortdurend getoond werd. Proficiat aan de fotograaf die onze kapoen ten voeten uit wist te typeren, schalks, als een lachebekje,  grappenmaker of kinderlijk stoer en als afsluiter zuslief in volle charme die grote broer een paar dikke smakkerds gaf!
Het dessertbuffet was vooral voor de kinderen een kermis want voor ons zou dat weer een paar extra kilo's zijn!!:evil:
Voor de bomma was rond 18 u de maat vol en moest ze dringend terug naar het ziekenhuis, maar die paar uurtjes samen met gans de familie zullen we koesteren. Het was door omstandigheden een toffe, sobere en toch ze rijkelijk gevulde namiddag! Een communiefeest op vertrouwd terrein... in een kraaknet en op kindermaat versierd huis maar vooral dat intens familiegevoel... dat onthouden we van gisteren.
Bedankt dochter en schoonzoon!

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door natoken om 00:00 14 reacties Reageer op dit bericht

Gelukkige Moederdag aan alle mama's.


Vandaag vieren we - zoals ik gisteren schreef-  de Eerste Communie van onze kleinzoon maar daarover meer in één van de volgende logjes want vandaag is het ook moederdag  en dan gaan mijn gedachten altijd terug naar ma en daar wil ik het heel even over hebben zeker nu ik vandaag niet naar haar toe kan gaan.

Vandaag, op deze moederdag, zal ik weer wakker worden in de stamboom van mijn leven en met zoveel herinneringen.
Ma heeft ons ooit allemaal aan één van die takken van haar bronzen stamboom gehangen om dan te pronken op haar kast. Maar de stevige stam dat was zij.
Ik weet nog hoe ze ons op haar manier vertroetelde. Als een kuiken liep ik onder haar vleugels en zelfs als ik al eens wat verder vooruit liep, keek ik steeds achter mij om te zien of ma wel volgde. Aan haar hand stapte ik door het leven en de plaats in haar handpalm werd steeds kleiner naarmate ik groeide. Op een bepaald moment waren onze handen zelfs even groot!
Ma was er steeds, ze was er toen ik
mijn babyvel ruilde voor dat van een kind. Ma hielp mij door de kinderziektes , zij gaf mij een leven zoals zij vond dat het goed was. Zij was het die altijd onderaan de trap stond om mij te wekken en dagelijks op de goede weg te zetten.
Vandaag sta ik onderaan die denkbeeldige trap en roep dat ze nog wat mag blijven liggen omdat het moederdag is. Ze hoeft niet op te staan in de drukte van het leven, nee, in gedachten rijd ik wel zelf naar haar toe naar de plek waar ze eeuwig rust misschien naast andere
moeders die er vandaag ook rustig maar sommigen eenzaam bijliggen.

Mijn denkbeeldig boeket witte rozen is klein tegenover de kleurrijke herinneringen aan haar. Duizend vragen stel ik mij weer. Negenhonderd keer zal ik weer vragen " waar ben je" en de honderd andere vragen zullen persoonlijk zijn van kind tot moeder.
In gedachten slenter ik over de kiezels  naar de strooiweide en al van in de verte zoek ik naar haar laatste plek om te zien of alles nog goed is zoals ook zij vroeger al van in de verte naar mijn thuiskomst keek.
En als ik dan bij haar laatste rustplaats sta, begin ik in gedachten een gesprek met haar.
Zo gaat het....
 - Dag ma.
- Dag Natoken.
- Hoe is dat hier nog?

Bij mijn eerste vragen krijg ik niet altijd antwoord omdat ik de antwoorden in haar plaats moet geven en de krop in mijn keel het verhindert.
-'t Is schoon weer hé ma?
- Ja, Natoken.
- Euh…ma ik heb wat bloemen mee voor jouw moederkensdag.
- Dat had ge niet moeten doen, ik ben al blij dat ge gekomen zijt.
- Och…’t is een kleine moeite en ik weet dat je van bloemen houdt.
Maar ik kan niet lang blijven ma want we vieren vandaag de Eerste communie van Th.

- Geef hem maar een dikke kus van mij, hij is al veel gegroeid zeker?
En zo zal het verder gaan...
Met mijn hoofd naar beneden en met gevouwen handen zal ik zoeken naar mijn woorden en vooral naar haar antwoorden.
Wat zou ik graag hebben dat ze mij zelf een paar vragen stelt over ons, de kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen. Maar het blijft stil naast die tak van de stamboom die daar afgebroken ligt.

Herinneringen vliegen voor mijn ogen alsof het gisteren was en af en toe stoppen ze even bij die strooiweide om mij eraan te herinneren waar ik vandaag in gedachten sta. Het is een afwisseling van lachen en tranen.
Naarmate het gesprek tussen ma en mezelf in mijn gedachten verder afspeelt, wordt de stilte ondraaglijk. Ik sta daar als een klein kind van 67 jaar dat staat te zoeken naar de hand van zijn moeder, op zoek naar de rok waar mijn kleine handjes aan trokken telkens ik iets nodig had, op zoek naar haar ogen die mij steeds rust brachten, op zoek naar haar stem die vandaag de mijne is geworden.
Nog twee woorden zeg ik haar :
-“Gelukkige moederkensdag, ma”.

Het blijft stil …geen antwoord.
Ma is niet thuis, zal ik dan maar denken, ik zal volgend jaar nog wel eens terug komen maar dan echt en niet in gedachten...

Ik wil via deze weg nog een gelukkige moederdag wensen aan alle moeders die hier langs komen.
En nu ga ik verder in de dag van vandaag om onze lieve schat een geslaagd Communiefeest te bezorgen.
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door natoken om 00:35 10 reacties Reageer op dit bericht

Meer van natoken

↑ Terug naar de berichten