Naar de inhoud

natoken

akke.beakke.be

Archief

Woorden

Weer heel even serieus... tot ik mijn volgende ei uitgebroed heb!!

woorden.jpg

Woorden

 Je kan ze spreken en roepen en fluisteren.
Je kan ze denken en zuchten en dromen.
 Je kan ze inslikken en zwijgen.
Je kan ze lezen en schrijven.
 je kan ze weten en vergeten.

Woorden
 Ze kunnen strelen en helen.
Ze kunnen leven en zweven.
Ze kunnen bedriegen en liegen.

 Woorden
soms te weinig
 soms te veel
woorden.
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door natoken om 00:00 7 reacties Reageer op dit bericht

Hondenpoep strontvervelend




hondenpoep.jpg


Het gedichtje op de blog van Folion gaf mij de inspiratie voor mijn volgend logje.

De hond is van oudsher de beste vriend van de mens. In België bezit trouwens één familie op drie een hond of een kat, niet in het minst omdat het dier een positieve rol speelt op sociaal, affectief, psychologisch en zelfs therapeutisch vlak.. Spijtig genoeg zorgt de normale biologische behoefte van die huisdieren vaak voor heel wat overlast die meestal te wijten is aan de lakse houding van hun baasjes. Besmeurde schoenen zijn vaak de oorzaak van wrijvingen tussen hondenvrienden en ander voetpadgebruikers, om nog maar te zwijgen over de verontreiniging van speelpleinen, parken, plantsoenen en stranden.

Iedereen kent het wel. Je komt thuis van de winkel of een wandeling en je merkt een vreemde geur in huis. Je kan niet onmiddellijk achterhalen wie of wat die onaangename geur verspreidt, maar het lijkt wel … hondenpoep. Eén blik op de zolen van je schoenen verraadt de boosdoener en lokt dan een verwensing uit!
Nog ergerlijker is een wandeling op het strand en daar dan op die bruine hoopjes “ getrakteerd” worden.
Hondenpoep is een vervelend probleem. We moeten het niemand uitleggen dat het absoluut niet aangenaam is om in een hondendrol te trappen. Wil ik dan de mensen met honden van de straat of het strand houden? Helemaal niet. Ben ik een hondenhaatster? Ook niet en ik wil zeker niemand die een hond bezit de boom injagen. Rennen over het zand, een duik in de zee of een wandeling en de wind door je haren…. en dat allemaal met je hond. Welke hond en of baasje wil dat nu niet? Maar het moet wel leuk blijven voor iedereen .
Daarom mijn verzoek aan alle hondenbezitters:

"Doet de hond het op zijn gemakje ….
Maak dan gebruik van het hondenpoepzakje! "
Of
  “Mijn gras is geen wc, neem uw hondenpoep dus mee!”


Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door natoken om 00:27 9 reacties Reageer op dit bericht

Intiem alfabet

Het is al een tijdje dat we het hier nog hadden over het intiem alfabet.
Met de letter O nemen we gewoon weer de draad op!

Bij mij staat die letter O voor

Op reis
 
Ik heb graag en veel gereisd. Diegenen die mijn blog al jaren volgen, hebben in geuren en kleuren de belevenissen gedurende onze 13 jaar buitenland gelezen, de anderen kunnen dat nog steeds als ze zich " geroepen" voelen want de link naar die landen staat hiernaast.
Als we nu de deur uit gaan dan is dat buiten het seizoen om optimaal te genieten van de rust en de omgeving, we zoeken de avonturen niet meer op!  Ik betrap mezelf er zelfs op dat ik na een paar weken blij ben als we terug naar huis gaan naar de kinderen en kleinkinderen, de vrienden en kennissen maar vooral naar onze vertrouwde omgeving waar we gezellig samen thuis zijn en genieten van ons plekje…Die reismicrobe is stilaan verdwenen…
En jouw O , waar staat die voor?
Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door natoken om 00:00 13 reacties Reageer op dit bericht

Een dag niet gelachen...


Over cowboys en lesbiennes

 Een oude cowboy dronk een koffie in een plaatselijk Starbucks koffiehuis. Terwijl hij aan zijn koffie nipte, kwam er een jonge dame naast hem zitten. Ze vroeg:
 "Ben jij een echte cowboy?"

Waarop de oude man met cowboyhoed:
 "Wel, ik woon al heel mijn leven op een boerderij, hou me bezig met koeien samendrijven, koeien helpen kalveren, verzorgen van koeien en kalveren, hooi maken, stallen kuisen, paardrijden, naar rodeo's gaan, honden voederen. Ik veronderstel dat je zou kunnen zeggen dat ik een cowboy ben!"
Waarop de vrouw:
"Ik ben een lesbienne! Als ik 's morgens opsta, denk ik aan naakte vrouwen. Tijdens het ontbijt en het middagmaal is dat niet anders. Tijdens het douchen, denk ik aan naakte vrouwen. Tijdens tv-kijken. Ik doe niets anders dan de hele dag aan naakte vrouwen denken en daarom denk ik dat ik lesbienne ben!"
Er viel een stilte en de cowboy en de lesbienne dronken verder van hun koffie.
Even later komt er een jongeman aan de andere kant van de oude cowboy zitten en vraagt hem:
"Ben jij een echte cowboy?"
Waarop de oude man met cowboyhoed:
"Ik denk al heel mijn leven dat ik een cowboy ben, maar ik ben net tot het besef gekomen dat ik eigenlijk lesbienne ben!" :lol:
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door natoken om 00:45 11 reacties Reageer op dit bericht

Prikken en weven


Dinsdag waren hier 2 kleinkinderen wegens pedagogische studiedag op school en dan staat de boel altijd wat op stelten. Niettegenstaande het ruime aanbod aan speelgoed blijft de knikkerbaan meestal een groot succes. Omdat het buiten regenachtig was, kwam opa op "het lumineuze idee" om de baan in de living op te stellen tot groot jolijt van de gasten natuurlijk. Maar dat mini baantje is intussen een megabaan geworden  - want opa heeft die uitgebreid en vergroot- en daarom vlogen door het enthousiasme van de kindjes ( en mijn grootste kind was nog de ergste) de knikkers af en toe langs alle kanten zodat ik tot op vandaag nog steeds hier en daar een knikker terugvind!
Maar de kleinkinderen worden stilaan groter en enkel ons glutenkindje zit nog in de kleuterklas, daarom besloot ik om het speelgoed eens onder handen te nemen. In de living hebben we drie schuiven van onze kast gereserveerd voor gezelschapsspelletjes, leer spelletjes, puzzels, teken -en kleurboeken en nog zoveel meer. Bij het " uitmesten" botste ik op een prikkussentje dat ik ooit gekocht had want dat is na al die jaren blijkbaar nog steeds een succes. De kleinkinderen kunnen de mooie bijgeleverde plaatjes uitprikken en daarna inkleuren. In onze tijd was dat heel wat anders.
En daarvoor ga ik terug naar mijn rugzak!!


Ik zit terug in de tweede kleuterklas waar zuster Benigna ons zou leren prikken. Ik zie me daar nog bezig.
Prikken zelf, was niet zo moeilijk, maar schoon op die lijntjes prikken, dat was wat anders. En die gaatjes moesten dan nog zo dicht mogelijk bij mekaar zijn. Ondanks het feit dat ik mij af en toe in de vingers prikte , was het resultaat behoorlijk. Dan even het geprikte tekeningetje doorduwen en daar was dan het resultaat! De beloning volgde met:
 "Dat heb je mooi gedaan, Natoken." Daar was ik vet mee.
Gelukkig mochten we tijdens het prikken zingen, weliswaar religieuze liedjes, maar zo passeerde de namiddag vlugger.
Thuisgekomen vertelde ik zo fier als een gieter dat ik had leren prikken. "Dat is wel, Natoken" zei mijn ma. "Dat zal u later nog goed van pas komen." In haar hoofd had ze toen blijkbaar al een grandioos idee......

Toen ik de volgende dag van school thuis kwam, vond ik naast mijn boterhammen een stapel oude kranten. Ma had hierop met een inktpotlood rechthoeken getekend. Naast die kranten lag een speldenkussen met een paar oude stopnaalden.
"Wel Natoken, nu ge toch al zo goed kunt prikken, moogt ge voor ons die gazetten in rechthoekjes prikken. Gij zult er u mee bezig houden!"
Dat was dus wat ma in haar hoofd had!
In 't begin was ik fier dat ik zo'n werkje mocht doen, maar zo altijd maar die zelfde rechthoekige stukjes papier uitprikken, begon al spoedig tegen te steken. :-(
Ik ging in staking en verliet mijn werkterrein om wat afwisseling te zoeken. Van in de verte hoorde ik ma roepen:

"Wel Natoken, zijt ge 't al beu?"
 Ik deed eerst alsof ik doof was langs die kant, maar 't hielp niet. Ik moest verder prikken!
 In de vooravond, toen ma voor het eten zorgde, nam ze eerst dat stapeltje uitgeprikte velletjes gazette papier, doorprikte die met een priem en wurmde daar een ijzerdraad door. Ik verstond er niets van.
"Wel Natoken," zei ma, "nu gaan we dat omhoog hangen in 't vertrek."

In die tijd was dat de naam voor wat ze nu een toilet noemen. Ik begreep direct waarvoor dat moest dienen en besefte dat ik zonder het te weten, thuis de uitvinder geworden was van het toilet papier! :!: In elk geval  beter dan de uitvinder van 't warm water!

De eerste dagen verliep de productie van toiletpapier redelijk vlot, maar stilaan begon dat prikken mij de strot uit te hangen. Ik verzon allerlei uitvluchten om mij er van af te maken. De ene keer had ik buikpijn, een ander keer had ik mijn stopnaalden zo gezegd ergens verkeerd weggelegd. Ik trachtte mij er zo goed mogelijk van af te maken.
Intussen hadden we op school nog andere "vaardigheden" aangeleerd. Wij hadden leren weven. Iedereen had zo'n blinkend weefmatje gekregen, met om de centimeter zo'n overlangse insnijding. Met de bijhorende strookjes gekleurd papier moesten we leren weven.
De eerste dag... eentje op en eentje neer... de god ganse dag, tot vervelens toe! Zelfs 's nachts in bed had ik de neiging van op en neer te gaan.:wink: Ondertussen mochten we " religieuze" liedjes zingen . Zo vloog de tijd wat sneller.
Fier als een Vlaamse gaai, moest ik dat natuurlijk weer aan ons ma  vertellen. Dat kon geen kwaad dacht ik. Ma zou mij toch geen toiletpapier doen weven zeker?

Dat moet ik aan de kleinkinderen vertellen de volgende keer dat ze willen prikken of weven.... Zouden ze het geloven?
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door natoken om 00:24 11 reacties Reageer op dit bericht

Je kan nooit voor iedereen goed doen!


Er is een vader die met zijn zoon en een ezel van het ene dorp naar het andere trekt. De zoon zit op de ezel, maar iedereen vraagt zich af waarom hij zijn oude vader laat stappen?
Dan gaat de vader op de ezel zitten, maar iedereen vindt de vader gek omdat hij zijn jonge zoon laat wandelen.
Uiteindelijk kruipen ze samen op de ezel. Maar wat zeggen de mensen nu?
" Dat kunnen ze die ezel toch niet aandoen!"

Dus knopen de vader en de zoon de ezel aan een stok en dragen ze het dier.
Ook nu staan de mensen met het hoofd te schudden:
" Wat een idioten zijn dat nu!"

Je ziet, je kan nooit voor iedereen goed doen!


Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door natoken om 00:19 12 reacties Reageer op dit bericht

Gezond


Nu eens iets totaal anders...laten we het " light" noemen...

Hoe zou het toch komen, denkt een mens al eens, dat we eigenlijk zo gemakkelijk een voorkeur hebben voor iets wat ongezond is? Neem nu chips, of chocolade, of iets anders wat eigenlijk pedagogisch niet verantwoord is zoals cuberdons, karamellen, zure beertjes, Cola....
Iedereen lust toch wel iets wat niet gezond is en vooral niet te weerstaan en dan denk ik ook nog aan pralines, chocolade, marsepein, Tuc-koekjes, borrelnootjes, ijsjes...Er komt maar geen einde aan die lijst! :cry:

Nu ik erover nadenk, lust ik bijna alles wat niet gezond is, zelfs voor op de boterham: choco, speculoospasta, muizenstrontjes... En zoals laatst weer ontdekt na lange tijd het "Goudkuipje." Wat is dat lekker en onverantwoord vettig en ongetwijfeld cholesterolverhogend!!:oops:

Voilà en zeg nu maar dat je ook geen zin te hebben in iets lekkers....? Ik geloof er niets van.
Een kort nawoordje ( met een :wink: naar Folion! ) om duidelijk te maken waarom ik hier nu over bezig ben. Omdat ik probeer van al dat lekkers af te blijven als ik volgende zomer van mijn zomerkledij wil genieten! Dus als straks mijn logjes druipen van gekerm en gezaag en humeurigheid... jullie weten hoe het komt .:lol:
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door natoken om 07:13 13 reacties Reageer op dit bericht

@ de moedigen die op mijn vorig logje reageerden


Allereerst bedankt aan diegenen die de " moed" hadden om mijn vorig logje te lezen en te reageren!
Ik had wel wat meer respons verwacht maar wellicht was het wel degelijk te zware kost voor een zondag :lol:
. Nochtans is het ook de bedoeling van mijn blogje om af en toe reacties en meningen uit te lokken en die moeten niet persé akkoord gaan met wat ik schrijf ( ieder vogeltje zingt zijn eigen liedje , remember!!). En neen Fjak@ ik heb helemaal geen ambities om in de politiek te gaan, daar wil /kan ik mijn energie en slijtage van mijn klavier niet insteken wat niet wil zeggen dat ik mensen die dat wel doen afkeur .Nog eens dat vogeltje en dat bekje hé! :wink:
Folion gaf zijn visie op mijn logje en dat zou inderdaad perfect zo kunnen gezien worden , bedankt Folion dat is wat ik juist bedoelde.. hoe interpreteer jij , lieve bezoeker, die " parabel" haha.
Wat bedoelde ik dan wel?

We leven nu in een maatschappij die veel complexer is dan vroeger , waar iedereen een kans wil, mag en moet krijgen wat ook de capaciteiten zijn. Vroeger was het simpel, een paar “notabelen” dicteerden de wet in een dorp/stad /land en de massa volgde. Nu hebben we nog die wetten nodig maar ze moeten veel meer op het lijf van de doorsnee man geschreven worden dan enkel voor de “ uitverkorenen”…Als ieder vogeltje de kans krijgt om te zingen volgens zijn/haar talenten binnen een geregistreerd kader, dan geraakt die boom ( maatschappij) ook wel in evenwicht. Maar juist daar spant het schoentje.:evil:

Meer wil ik er niet meer over kwijt, want alles begon met een verhaaltje hé en ik wil het zo houden!
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door natoken om 15:45 9 reacties Reageer op dit bericht

Zin in een verhaaltje?


't Is hier al na elf uur 's avonds en tijd om mijn logje voor morgen te schrijven. Eerst ben ik langs verschillende blogjes geweest want soms doe je daar inspiratie op! Op bloggenronde bedacht ik hoe sennet een groep van mensen samenbrengt die allemaal zo verschillend zijn en toch kan het klikken. Misschien eens de mens vergelijken?
Euh.......vroeger was de mens een mens en dat is euh......euh........nu nog zo, denk ik. Potverdikke een ingewikkeld thema, ik kan maar beter over iets anders schrijven ... Misschien een verhaaltje?

Er was eens een tak en ze hadden die in de grond gestoken. Nu wou dat toch wel lukken zeker dat die tak wortel begon te schieten, groeien dat die tak deed! Hij werd een boom die je niet overal zag. Er bestond zo maar ene! De geleerden noemden hem  De Boom zonder wetten.


Op den duur begon die boom zo te groeien, dat er na een paar maanden al ik weet niet hoeveel takken aanstonden. Al de geletterde vogels van uit de buurt kwamen aangevlogen. Vogels van alle pluimage streken neer op de takken van die boom. Er zaten er tussen die verhaaltjes floten van 's morgens vroeg tot 's avonds laat. Er waren anderen die over hun snavel turend verhaaltjes konden lezen.  Er zaten lettervinken en woordlijsters, papegaaien en beo's bij.
Na enige tijd kon men in de boom verschillende nesten zien. Maar in sommige nesten zaten vogeltjes met gebroken vleugels. Iets verder zelfs een nest met zieke vogels. Sommige vogels zaten daar eenzaam op hun tak. Maar de welgebekte vogels die zongen elke dag hun verhaal voor al deze die rond hen op de takken zaten.

Er waren ook schrijfspechten en die klopten de teksten van de verhalen in de schors en de zwakkeren trokken er zich aan op. De eenzamen kropen stilaan uit hun schelp en al vlug werd de boom bevolkt door een hechte groep vogels. Er was geen onderscheid tussen bek of pluimen. Iedereen droeg zijn takje bij om het nest mooier en mooier te maken. De vogels trokken zich aan elkaar op en vlogen al fluitend door elkaar. Van 's morgens tot 's avonds was het een heen en weer gevlieg van tak tot tak, een gezellige bende.

Maar op een dag zat daar zoveel volk in die boom dat er een koekoek in  een ander zijn nest viel en gewoon bleef liggen. Ze keken allemaal van op hun takken naar beneden en ieder floot zijn commentaar. Er moesten maar eens wetten komen om iedere vogel op zijn eigen tak en nest te houden.


Daarom gingen de leesvogels aan de ene kant van de boom zitten en de schrijfvogels aan de andere kant! Vermits de schrijfvogels met veel minder waren, hadden ze veel plaats en konden ze die nieuwe wetten aan hun tak hangen. Maar nu was die "wet-tak" toch ook wel beginnen te groeien zeker! Het werd zo'n wet-tak met enorm veel stekels op. Er was geen schrijfvogel die zich daar nog op kon rechthouden.
De schrijfvogels begonnen het daarom zeer moeilijk te krijgen. Op den duur waren er al een paar weggevlogen en anderen vlogen met hun klikken en klakken op de grond. Ze moesten iets ondernemen want er zaten er daar een paar tussen die stonden te fladderen en te fluiten dat het zo niet meer verder kon.
Terwijl ze daar uit volle vogelborst aan het manifesteren waren, brak opeens die tak af. Al de schrijfvogels lagen gekwetst op de grond. Boven hun hoofd werd er geroepen dat ze maar niet zo wild hadden moeten staan springen op die tak!

Maar nu al die schrijvers op de grond lagen en de leesvogels nog steeds aan één kant in de boom zaten, begon die boom gevaarlijk over te hellen. Ze moesten er daar boven iets aan doen om die schrijfvogels weer in die boom te krijgen om hem weer in evenwicht te krijgen.
Ondertussen begonnen de jonge, zieke en trieste vogeltjes al om letterkes te fluiten. Er moest dringend een oplossing komen.
Na een ganse tijd rond de pot te vliegen werd er besloten een nieuwe tak te enten op die boom. Die tak groeide echter niet zo snel omdat hij van een andere soort boom kwam. De schrijfvogels lagen ondertussen nog steeds gekwetst op de grond. Sommigen zouden niet meer tot boven geraken en anderen hadden schrik om terug plaats te nemen op de geënte tak. Ja een ent is nooit zo sterk als een echte tak hé?
Misschien moet die tak ook maar een paar bladeren krijgen om stevig genoeg te zijn? Maar ik heb altijd gehoord dat een vogel nooit terugkomt naar de plek waar hij gekwetst geweest is behalve als je een lokvogel hangt.
Maar lokvogels bestaan ook uit twee soorten. Men heeft de lokvogel die de andere lokt met zijn gefluit, maar men heeft ook de lokvogel die men dood ondersteboven aan een koord hangt. De wind doet hem dan bewegen en het lijkt dan voor de anderen alsof hij vliegt....

Waarom ik dat vertel?...

Als je een vogeltje in een boom ziet zitten dan moet je het zijn vrijheid laten. Soms kan je er ééntje in een kooi steken, maar daar zit het dan eenzaam en verlaten te fluiten. In volle vrijheid fluit het wanneer het hem past en veel mooier dan in gevangenschap.
Soms zijn er teveel van een bepaalde soort vogels. Men stemt dan wetten om ze te vangen. Maar al vlug ziet men dat de wetten vlugger vliegen dan de vogels zelf. Ze worden dan een zeldzame soort en de jacht wordt gesloten. Het is op dat moment dat de vogel terug moet kunnen kweken en niet door een stroper mag gevangen worden.

Hebben jullie kunnen volgen? Aan jullie om het vertelselke te ontrafelen...

Allé, ik ga nu een nachtuiltje vangen en dromen dat morgen elk vogeltje weer zingt zoals het gebekt .

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door natoken om 13:31 11 reacties Reageer op dit bericht

Wat een wereld


HOE GOED GAAT HET MET DE ECONOMIE NU ER EEN CREDIETCRISIS IS?

-De bananenhandelaar is de pisang en de tabakshandelaar is de sigaar.
-De bakker verdient geen droog brood meer en de herenmode is de das omgedaan.
- De lampenwinkeliers zien de toekomst duister in en de scheepvaart is de wind uit de zeilen genomen.

-Menig timmerman heeft er het bijltje bij neergelegd terwijl de kousenfabrieken er geen gat meer in zien.
-De horlogemakers zouden de tijd willen terugzetten en de confectie-industrie moet er een mouw aan passen.
 -De tuinders heeft men knollen voor citroenen verkocht en de binnenschippers zijn aan lager wal geraakt.

- De chauffeurs zijn de macht over het stuur kwijt omdat de wegen aan belasting bezweken zijn.
- De wielrenners weten niet meer rond te komen en de badmeesters kunnen het hoofd niet meer boven water houden.
- De bierbrouwers moeten uit een ander vaatje tappen en voor de bioscopen valt het doek.

-De NMBS is het spoor bijster en de luchtvaartmaatschappijen vliegen de lucht in.
- De metselaars zitten in de put en de caféhouder is het zat.

-De kapper zit met zijn handen in het haar en de boer is uit het veld geslagen.
- De helderziende schemert het voor de ogen....
Zou het helpen als de wapenindustrie inzag dat er geen schot meer in zit ???
Wat een wereld !!!
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door natoken om 00:00 7 reacties Reageer op dit bericht

Meer van natoken

↑ Terug naar de berichten