Naar de inhoud

natoken

akke.beakke.be

Archief

Een godsdienstig gedichtje

We zijn goed thuisgekomen, jullie horen er later wel meer van maar nu moet er dringend van alles gedaan worden( uitpakken, wassen enz), dus ga ik ergens elders op zoek naar inspiratie.

Adam leefde, lang geleden,
 eenzaam in de Hof van Eden
met de zegen van de Heer.
Hij liep lekker in z'n blootje,
baadde zon en baadde pootje
in het water van de beek,
 zeven dagen van de week.

 Adam leefde zonder zorgen,
totdat hij op zekere morgen
ontdekte dat elk dier een vriendinnetje had.
 Hij zei:"Lieve Heer, ik wil niet klagen,
maar ik zou U willen vragen,
of U ook voor mij een vriendinnetje heeft?"


"Goed," zei God, "Ik zal m'n best doen,
 maar jij moet zelf de rest doen,
Ik zal zorgen voor een vrouw,
die haar leven deelt met jou.
"

Adam liep van pret te zingen
en maakte twee verlovingsringen
Hij riep:" Prijs de Heer, ik krijg een wijf,
maar het is wel een rib uit m'n lijf
."

En toen Adam lag te slapen,
 heeft de Heer de vrouw geschapen.
 't Was de droom van iedere man,
 alles d'r op en alles d'r an.

En zij leefden zeer tevreden,
 samen in de Hof van Eden
 Totdat op een zekere dag,
 Eva de boom met de appeltjes zag.

Zij dacht, ach wat kan het schaden,
 aan een boom zo volgeladen
Ofschoon de Heer het mij verbiedt,
 Mist Hij één, twee appels niet.

 En zij brandde van verlangen,
 toen ze al dat fruit zag hangen.
 Ze plukte, nam een hap en zee:
"één appel mag toch wel?
Maar Onze Lieve Heer zei: Nee!

Toen was het uit met het mooie leven,
het Paradijs werd opgeheven.
 Door deze ongehoorzaamheid,
raakten wij allen onze onschuld kwijt.

 Door één appel
werken wij ons nu te sappel
En 't is daarom dat ik beweer
SNOEP VERSTANDIG,
 EET EEN PEER!!!!


Anton van den Brink .
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door natoken om 07:52 12 reacties Reageer op dit bericht

Ik wil niet inpakken

Voor diegenen die het weten...
Ik wil niet inpakken, denkt Natoken koppig. De zon schijnt hier, het is hier zalig en dan die rust...
"Ik wil niet nog naar huis, bij lange niet , bij lange niet. .."

Dan pakt ze resoluut nog eens haar camera en maakt een rondje door het hotel en omgeving om alles nog eens goed vast te leggen. Dan wordt het maar een latertje wat inpakken betreft, het zal haar worst wezen.


p1020912r.jpg  p1020916g.jpg p1010966.jpg  p1010979b.jpg p1020145kl.jpg  p1020790c.jpg 


Maar aan alle schone liedjes komt een einde!
See you in ons Belgiekske!
Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door natoken om 09:19 16 reacties Reageer op dit bericht

Opstelknipsel uit de lagere school



- We zagen in de dierentuin apen, olifanten, giraffen en ook twee zustertjes waar ik nog bijgezeten heb in de kleuterschool.
- Hij was een goede chauffeur. Met zijn ene hand stuurde hij en met zijn andere zong hij liedjes.
- Tegen de avond kwamen we aan onze laatste rustplaats.
- Door de grote droogte zagen we overal lege plassen staan.
- Eerst vulden we onze buik en toen onze emmertjes met zand.
- "We zullen hem de kop inslaan", siste de bandiet, "of als dat niet helpt, een andere remedie." .... en opeens begon mijn hart te kloppen ... Ze schoten hem dood, juist toen hij een nieuw leven wilde beginnen.

- "Schiet eerst het licht uit", snauwde de boef, "dan zullen we zien!"
- "Ik herinner het mij niet meer zo precies, maar in elk geval: het was onvergetelijk."
- De vissen steken de handen uit de mouwen om eitjes te leggen.
- De vogels leggen eitjes en na enkele dagen beginnen ze al rond te fladderen.
- Het wordt stilaan warmer, ik voel dat aan de kleren die ik uitgelaten heb.
- Mijn vriend houdt parkieten, kippen, Spaanse ratten, vier zussen en een motorboot.
- We hebben een huis van ongeveer drie verdiepingen.
- Ik lees het liefst sprookjes die echt gebeurd zijn.

- Sommige mannen gaan naar het café om hun gestorven vrouw te verdrinken..
- Ik denk later ook te trouwen met een vrouw die veel houdt van beesten zoals ik.
- Vader speelt het liefst met moeder, maar hij verliest dan altijd.
- Een deel van de raket vliegt naar de maan, en de rest is dan natuurlijk naar de maan.
- We gingen naar Oostakker met een hele bende bedevaartgangers en gangsters.

- Voor kippen is eieren leggen een hoofdzaak.
- De rijken komen met hun auto, maar de gewone mensen met een paraplu.
- Hij is uit het venster op de vierde verdieping gesprongen, omdat hij te diep in de put zat.
- Gelukkig dat alle rode lichten groen waren.
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door natoken om 00:00 9 reacties Reageer op dit bericht

Grappige uitspraken : gezondheid

- In wijn zit wijsheid, in bier vrijheid, in water...bacteriën.
- De één zijn bloed, is de ander zijn spoed.
- Half bezopen is een gebrek aan doorzettingsvermogen.
- Altijd dronken is ook een geregeld leven.
- Als mijn roken je stoort, haal dan geen adem.
- Ik verlies geen haar, ik krijg er hoofd bij.
- Ik ben al een maand aan het diëten, maar al wat ik verloren ben zijn 31 dagen.
- Ik kom niet aan... ik houd voedsel vast.
- Wat omhoog gaat, komt ook weer omlaag..., behalve mijn gewicht.
- De wijn is onschuldig, alleen de dronkenlap is verantwoordelijk.
- Als er leven na de dood was, dan was er geen dood meer.
- Een gebalanceerd dieet is chocolade in twee handen.
- Drank is sneller op dan je lief is.
- Stoppen met roken is een makkie, ik heb het al 20x gedaan.
- Ik ben geen alcoholist, ik heb een doseringsprobleem.
- Fietsen is gezond dus eet meer fietsen.
- Veel mensen danken hun goede geweten aan hun slechte geheugen.
- De definitie van zorgoverleg: Wij hebben de zorgen en zij het overleg.
- Veel patiënten worden twee keer uitgekleed.
- Plastische chirurgie is een soort paspoortenloket, als je gezicht verlopen is, kun je het daar laten verlengen.
- Ik word altijd dronken van 1 biertje...meestal het 16e.
- Ik ben een gelegenheidsdrinker, maar ik heb zoveel gelegenheden.
- Ik geef de pijp aan maarten, want ik rook niet.
- Verjaardagen zijn gezond, hoe meer je er hebt hoe langer je leeft.
- Voorkom een kater, blijf dronken.
- Wie aan zijn kruis krabt met een riek, belandt waarschijnlijk in de kliniek.
- Drinken halveert je leven maar je ziet dubbel zo veel.
- Als je ouder wordt, wordt alles slechter behalve het vergeten, dat wordt beter.
- Ik ben vorige maand 5 kilo kwijtgeraakt. Deze maand heb ik ze weer gevonden.
- Juffrouw mag ik hier roken? Hoezo..., staat u in brand dan?
- Iedere dag dronken is ook een geregeld leven.
- Ben ik eindelijk van mijn jeugdpuistjes af, krijg ik rimpels.
- Pillen tellen is een hel, maar hierdoor overleef je wel.
- Het is niet erg als u hier rookt, als u het maar niet uitblaast.

- Psychiater tegen patiënt :
 "U heeft een alcoholprobleem"........
  Patiënt tegen psychiater:
 "Nee hoor......zolang er alcohol verkocht wordt, heb ik geen probleem"...

- Ik kan niet rijden, ik moet nog drinken.
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door natoken om 00:00 11 reacties Reageer op dit bericht

Dat ook niet

Gelezen op mijn Druivelaar en altijd goed om een logje te vullen als er geen tijd is om iets anders te verzinnen!

Een parachutist springt uit een vliegmachine ( en het was niet Eddy Wally n.v.d.r.)
Even later wil hij zijn parachute open trekken, maar er gebeurt niks! Hij trekt aan zijn reserveparachute, maar ook nu gebeurt er niets. Hij dondert tegen een hels tempo naar beneden. Plots schiet er hem iemand van beneden voorbij, helemaal onder het roet.
-" Hé, roept de parachutist, heb jij verstand van parachutes?"
- "Neen, antwoordt de ander en ook niet van gasketels".

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door natoken om 00:00 13 reacties Reageer op dit bericht

Hoe zien de medici het zorgstelsel in 2012


artsenjpg.jpg

Wel :
De fysiotherapeut knijpt er tussenuit.
De logopedisten zijn sprakeloos.
De podotherapeut zit met kromme tenen.
De KNO-arts krijgt er een brok van in de keel,
voelt zich bij de neus genomen en wordt een oor aangenaaid.

 De oogarts ziet het somber in.
De neuroloog krijgt er de zenuwen van.
De verloskundige zit met de naweeën.
De gynaecoloog baart het zorgen.
De uroloog voelt aan zijn water dat dit niet goed gaat.
De anesthesist is knock-out.

De  cardioloog aanschouwt het met bloedend hart.
 De dermatoloog krijgt er kippenvel van.
De geriater krijgt er grijze haren van.
Voor de chirurg snijdt het mes niet meer aan twee kanten.
De hematoloog wordt het bloed onder de nagels vandaan gehaald.
De gastro-enteroloog heeft er zijn buik van vol.
De internist wordt binnenstebuiten gekeerd.
De diëtiste kan geen pap meer zeggen.
De psychiater snijdt het door de ziel.

De traumatoloog ergert zich bont en blauw.
Voor de apotheker is het een bittere pil.
De tandarts ziet er geen gat meer in.
Oh ja en de patiënt ?
 Die is er goed ziek van !

Van harte sterkte gewenst !!!!!
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door natoken om 00:00 10 reacties Reageer op dit bericht

Nieuwe hoeden voor het nieuwe jaar

Een Japans verhaal over het vieren van oud en nieuw.

Er waren eens een vriendelijke oude man en vrouw die in een klein huisje in de bergen van Japan woonden. Het waren goede mensen, maar ze hadden het heel erg arm. De man verdiende de kost door het vlechten van rieten hoeden tegen de zon en de regen, maar hij verdiende er niet veel mee.
Op een koude winteravond, tegen het einde van het jaar, zei de oude vrouw tegen haar man:
"Lieve man, straks is het nieuwjaar, en we hebben niets te eten in huis. Hoe kunnen we nieuwjaar vieren als we zelfs geen pot rijst hebben?" Ze keek naar haar lege voorraadkast en ze slaakte een diepe zucht. Maar haar man sloeg zijn arm om haar schouders en zei:
 "Maak je maar geen zorgen. Ik zal wat rieten hoeden maken, en morgen ga ik naar het dorp om ze te verkopen. Met het geld koop ik dan vis en rijst voor ons nieuwjaarsfeest."

Op de dag voor nieuwjaar vertrok de oude man met vijf strohoeden naar het dorp. Het was verschrikkelijk koud, en al vanaf de vroege morgen sneeuwde het onafgebroken. De oude man bibberde van de kou, maar hij dacht aan de warme rijst en de vis die boven het kolenvuurtje knapperig bruin zou worden. Hij moest wat geld verdienen. Hij trok zijn wollen das wat dichter om zijn nek en ploeterde voort door de sneeuw. Toen hij in het dorp was aangekomen, liep hij door de nauwe straten op en neer en riep:
 "Rieten hoeden te koop! Rieten hoeden te koop!"
Maar iedereen had het veel te druk met de nieuwjaarsvoorbereidingen om aan strooien hoeden te denken. Ze liepen hem voorbij, en kochten liever zeebrasem en kuit en rode bonen voor hun nieuwjaarsmaal. Er was niemand die een blik op de oude man of op zijn hoeden wierp. Er kwam steeds meer sneeuw uit de hemel gevallen, en de oude man begreep dat het geen zin had nog langer rond te lopen. Langzaam maar zeker begon het alweer donker te worden, en de oude man keek vol verlangen naar de uitgestalde vis in de kraampjes.
"Kon ik maar een klein stukje voor mijn vrouw kopen," dacht hij verdrietig. Maar zijn beurs was al even leeg als zijn maag. Er zat niets anders op dan met zijn vijf onverkochte hoeden weer naar huis te gaan.

Vermoeid beklom de oude man de berg waar hij woonde. De felle wind sneed hem in het gezicht. Terwijl hij langzaam voortliep kwam hij langs zes beelden van Jizo, de beschermer van kinderen. Ze stonden langs de weg, half met sneeuw overdekt.
 "Mah, mah, jullie zitten helemaal onder de sneeuw," zei de oude man tegen de beelden. Hij legde zijn pak met hoeden neer in de sneeuw en begon de beelden schoon te vegen. Juist wilde hij weer doorlopen, toen hij een goed idee kreeg.
"Ik heb alleen maar wat rieten hoeden bij me die niemand wou kopen," zei hij. "Maar misschien houden ze jullie hoofden droog."
En voorzichtig bond hij elk Jizo-beeld een hoed op.
 "Ik heb er eigenlijk één te weinig," mompelde de oude man, terwijl hij naar de rij van zes beelden keek. Maar toen bedacht hij zich: hij deed zijn eigen hoed af en bond die op het zesde beeld.
"Kijk eens," zei hij tevreden. "Jullie zullen geen last meer hebben van de sneeuw." Toen boog hij voor de beelden ten afscheid, want nu moest hij echt gaan.
"Gelukkig nieuwjaar!" riep hij vrolijk. Daarna ging hij haastig weer op weg.

japansverhaal.jpg


Toen de oude man thuiskwam wachtte zijn vrouw hem al vol ongeduld op.
"Heb je de hoeden verkocht?" vroeg ze.
"Heb je wat vis en rijst kunnen kopen?"
 De oude man schudde zijn hoofd.
 "Ik heb er niet één verkocht," antwoordde hij. "Maar ik heb er wel een heel goede bestemming voor gevonden." En hij vertelde zijn vrouw hoe hij de Jizo-beelden van hoeden had voorzien.
"Dat is goed gedaan," zei zijn vrouw. "Ik zou hetzelfde gedaan hebben." En ze maakte hem helemaal geen verwijten dat ze nu niets te eten hadden. Ze maakte een pot thee en deed nog een extra stukje houtskool op het vuur, zodat haar man zich kon warmen.
Die nacht gingen ze vroeg naar bed, want er was nu helemaal geen houtskool meer. Het was erg koud geworden in het huisje. Buiten sneeuwde en sneeuwde het, en de oude man en zijn vrouw kropen diep onder hun deken om warm te blijven.
"We mogen van geluk spreken dat we een dak boven ons hoofd hebben, met dit vreselijke weer," zei de oude man.
"Dat is zeker," antwoordde de vrouw. En daarna vielen ze in slaap. Bij het aanbreken van de dag, toen de hemel nog helemaal grijs was, werd de man wakker. Er klonken stemmen buiten. Hij schudde zijn vrouw wakker.
"Luister eens," zei hij. "Wat is dat? Wie zijn dat?" vroeg zijn vrouw.
Ze hielden allebei hun adem in en luisterden. Het klonk als een groep mannen die een zware last sjouwden.
"Yoi-Sah! Hoi-Sah! Yoi-Sah! Hoi-Sah!" riepen de stemmen. Ze kwamen al dichter en dichter bij.
 "Wie kunnen dat zijn, zo vroeg in de morgen?" zei de oude man verbaasd. Toen begonnen de stemmen te zingen.
"Waar woont die goede oude man Die onze hoofden bedekte? Waar woont die goede oude man Die ons hoeden heeft gegeven?"
 De oude man en zijn vrouw renden naar het raam en keken naar buiten: daar kwamen de zes Jizo-beelden aangelopen door de sneeuw. Ze hadden de rieten hoeden nog op hun hoofd, en ze droegen alle zes een zware zak.
"Yoi-Sah! Hoi-Sah! Yoi-Sah! Hoi-Sah!" riepen ze, en ze kwamen steeds dichterbij.
"Ik geloof dat ze naar ons huisje komen!" zei de oude man verbijsterd. De oude vrouw stond verstomd. Voor hun verbaasde ogen kwam elk Jizo-beeld naar hun deur gelopen, en zette voor de drempel zijn zak neer. De oude man deed snel de deur open, en de zes grote zakken tuimelden de kamer binnen. In de zakken zaten rijst en tarwe, vis, bonen, wijn en bonenkoeken en nog een heleboel andere lekkere dingen waar ze altijd naar verlangd hadden.
"Er is genoeg om het hele jaar feest mee te vieren!" riep de oude man opgewonden uit.
"Dit wordt het mooiste nieuwjaarsfeest dat we van ons leven hebben gevierd!" riep de oude vrouw.
"Ojizo sama, dank u!" riep de oude man.
"Ojizo sama, hoe kunnen we u ooit voldoende bedanken?" riep de oude vrouw. Maar de zes beelden waren alweer vertrokken. Langzaam verdwenen ze in het wit van de vallende sneeuw.
Na een tijdje waren alleen hun voetsporen nog zichtbaar.
 
* * * EINDE * * *
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door natoken om 00:50 14 reacties Reageer op dit bericht

En ze blijven zich amuseren...

Intussen weet iedereen die een reactie nalaat hier hoe het werkt en dat de reactie wel op de blog komt na mijn goedkeuring maar die spam mannen die blijven volharden in de boosheid. Iemand zei mij dat het spammachines zijn die zomaar ergens binnen vallen maar ik betwijfel het want nergens zie ik zoveel spam op één dag verschijnen dan hier!
Gisteren morgen zag ik dat ze weer geprobeerd hebben om " in te breken" in mijn blog. Van 7u32 tot 8u31 hebben ze vruchteloos 12 keer geprobeerd. Met een simpele klik is dat in mijn mailbox afgekeurd dus voor mij geen probleem ,beter zo dan op mijn blog want ze zaten weer in verschillende jaargangen bezig... Waarom die persé bij mij hun rommel willen plaatsen , weet ik ook niet maar ik heb er toch wat leedvermaak in dat het momenteel " nougabollen" zijn voor hen.
Daarom ... blijf ik op dezelfde manier werken. Jullie reageren en ik keur het dan wel goed en dan verschijnt het op mijn blog!
Ik bemerk wel dat die manier van werken sommigen afschrikt omdat ze wellicht niet direct zien wat ze geschreven hebben maar wees gerust ik lees het en het komt dan wel terecht!

Zolang sennet geen efficiënte oplossing heeft is dat de enige oplossing!
We shall overcome!!!:twisted:
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 00:00 13 reacties Reageer op dit bericht

Vliegen, leuk of niet?


Nu de feesten stilaan achter de rug zijn, gooien sommigen zich weer vol moed op het werk en anderen trekken er even uit als ik bepaalde blogs mag geloven. Hoewel ... de beelden uit de skioorden kunnen mij momenteel niet bekoren!!
Sommige trekken er met de auto op uit, leve de vrijheid, anderen willen snel op de bestemming zijn en kiezen voor het vliegtuig... En dat "triggerde " natuurlijk weer mijn fantasie!!

Vliegen is leuk. Afgezien van het feit dat je je ongehinderd door mogelijk flitsgevaar en rode lichten tegen om en nabij de 900km per uur kan verplaatsen, is het ook bijzonder fijn om zonder schuldgevoel uren werkeloos op je achterste te zitten. Niet dat ik daar een schuldgevoel aan over heb, maar dat volledig terzijde.
Je neem er met genoegen bij dat je na veel uren vliegen  niet meer over enkels beschikt en dat zowat elk gewricht voelt alsof het asap door een kunststofexemplaar vervangen dient te worden .Je krijgt dan ook nog eens eten en aangezien de meesten omnivoor zijn, vind je de soms bedenkelijke smaak nog niet eens zo erg want als je vliegt dan is het naar een vakantiestek vandaar....
Opstijgen en dalen brengen het kind in een mens naar boven ( nota van de red. toch het kind in mij). En ik kan je verzekeren dat dat kind nooit ver weg is.:lol:
En dan die filmkes! Je kan eindeloos filmkes kijken, van nieuw tot oud tot je er zelfs bij in slaap valt!! Heerlijk slaapverwekkend!

Persoonlijk heb ik maar één probleem met vliegen en dat is het toiletgebeuren. Nu wil het gelukkige toeval dat ik redelijk waterdicht ben maar één plas per 4 uur lijkt mij nu niet overdreven. En daar schuilt het probleem. Want uiteraard zit je steeds in het midden van een rij, of aan het raam.
En waar je nog enthousiast van "WAUUUW" doet bij het opstijgen (in je hoofd, niet luidop, dat spreekt) omdat je door het venstertje kan kijken, daar vloek je  - eveneens mentaal - omdat er àltijd mensen in de weg zitten. Dat op zich is geen bezwaar, je kan altijd vriendelijk vragen om te mogen passeren, maar die mensen slapen ook ALTIJD. En aangezien je - compasieus als je ongetwijfeld bent- al zou twijfelen om je reisgenoot te wekken omwille van je primaire behoefte dan ligt het wekken van een onbekende snurker nog moeilijker. Want zeg nu zelf, hoe maak je iemand wakker die je van haar noch pluimen kent? Keihard EXCUSEER roepen is zo'n onvriendelijke wekmethode maar je wil toch geen onbekende aanraken? En indien ja, waar dan wel? Op de schouder? Op de bil? Een olijke por in het middenrif? Daar moet je toch niet aan denken? Dus je houdt het op, tot je blaas voelt alsof ze gaat exploderen en ook vervangen dient te worden door een kunststofexemplaar. Maar gelukkig gebeurt dat nooit. De slaper wordt ooit toch wel eens wakker. Dan mag je naar de kleinste kamer, waar de inhoud van je getergde blaas niet weggespoeld maar weggezogen wordt, door een toilet waar een paar honderd anderen jou die dag zijn voorgegaan!! Maar dat kan je op dat moment niet schelen, je bent heel even niet gewoon in de lucht, maar in de zevende hemel.:-D

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door natoken om 00:16 7 reacties Reageer op dit bericht

Meer van natoken

↑ Terug naar de berichten