Naar de inhoud

natoken

akke.beakke.be

Archief

Intiem alfabet


Ik zal mij ons mogen reppen om dat alfabet dit jaar nog rond te krijgen. Maar ach, lukt het niet, dan heb ik nog " stof" om volgend jaar een paar logjes over te maken als de inspiratiebron opeens opgedroogd is! :wink:

J de j van

Jaloezie


Jaloezie zal wel eigen zijn aan elke mens denk ik maar ik maak wel een onderscheid tussen gezonde jaloezie en jaloezie omdat je iemand iets niet gunt.
Iemand iets niet gunnen, dat vind ik een teken van zwakte en daarom ongezonde jaloezie. Dat is verspilling van tijd en energie. Als je tevreden bent met jezelf en wat je hebt en verwezenlijkt hebt, dan is er geen plaats voor afgunst.
Vandaar, als ik bv sta aan te schuiven naast een grote, opzichtige en luidruchtige bolide die de aandacht wil trekken, dan denk ik…” die staat toch ook maar schoon in de file”! :-D
Mensen die mij iets niet gunnen, ga ik liever uit de weg want het is een onbegonnen zaak om daar tegen in te gaan!

Maar misschien roept de j totaal andere gedachten bij jou op zoals jeuk, jicht , jacht, joekel, juich, jubel....joost mag het weten.
Ben benieuwd!
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door natoken om 00:14 5 reacties Reageer op dit bericht

Hij komt, hij komt....


Toen ik onlangs mijn boodschappen ging doen, stond ik daar plots in een lange rij aan te schuiven. Ik dacht eerst nog dat er weer één of ander in reclame stond, maar het viel mij op hoeveel jonge kinderen daar in die rij stonden. Toen ik even boven hun hoofden uitkeek, zag ik de ware reden van hun bezoek.
Joepie…de Sint is weer in het land!

Ik haastte mij naar huis om rap een brief te schrijven met al mijn wensen, tot ik er opeens aan dacht dat ik er verleden jaar en het jaar voordien zoals zoveel jaren ervoor ook al één geschreven had en er nooit een antwoord had op gekregen. :twisted:

Toen ik in mijn archieven ging kijken was het niet alleen verleden jaar dat hij mij vergeten was, maar al bijna 60j dat hij hier niet meer door mijn schouw gekropen was.

Daar lagen ze allemaal naast elkaar, mijn brieven met veel vlijt geschreven. Al mijn wensen in schoonschrift zodat de Sint ze met zijn gewone bril zou kunnen lezen. Maar nee…ik kreeg ze allemaal terug en paste jaar na jaar mijn wensen aan.

De eerste brieven durf ik nu zelfs niet meer te versturen uit vrees dat de Sint en zijn Pieten hun lach niet zouden kunnen inhouden.
Ja, wie vraagt er nu nog een houten blokkendoos of een mooie diabalo of een nieuwe kaatsbal?
Sommige van mijn wensen behoren al tot het antieke speelgoed en worden duur aangekocht om als decoratie op één of ander meubilair te belanden en het met een strenge wijzende vinger te verdedigen tegen de grijpgrage handjes van kinderen die het speelgoed met ongeloof aankijken.

Soms stel ik mij de vraag of er nog wel brieven geschreven worden naar de Sint, of zou de jeugd tegenwoordig een mailtje sturen met een digitale foto van een schoen met daarin een virtuele wortel of raap?

Ja, waar is de tijd dat ik het veld opging om er een schone raap uit te zoeken voor de schimmel van de Sint, de ezels van de pieten kregen dan weer een paar wortels die normaal gezien voor de hutsepot bestemd waren. Alles werd netjes met de schoon geschreven brief in mijn  schoenen gelegd en raar maar waar, ’s anderdaags was alles verdwenen. :!:
Ik kon - naar het schijn - toch zo braaf zijn in de periode van Sinterklaas en dat zal de Sint ook wel gelezen hebben in zijn groot Sintenboek.
De nacht van 5 op 6 december kroop ik altijd heel nerveus in mijn bed en lag ik aandachtig te luisteren of ik de Sint of zijn Pieten niet op ons dak hoorde stappen. Ik hield ook het dak van de buren in het oog want de oude man zou zich maar eens moeten vergissen.

6 december was de dag waar ik al wakker was voor ze mij kwamen oproepen en waar ik haastig de trap naar beneden afdonderde op zoek naar mijn schoen. En daar stond die dan bedolven onder de geschenken en onder het goedkeurende oog van mijn ouders. Het was alsof zij de Sint in hoogsteigen persoon kenden en ze de oude man langs de deur had binnen gelaten zodat hij door onze smalle schouw niet hoefde.
Het speelgoed lag op de grond zoals de Pieten het altijd leggen omdat ze geen tijd hebben om alles schoon te schikken. Op tafel lagen de picknicken uitgegoten tussen de marsepeinen varkentjes, de chocolade figuren, de mandarijntjes en de rode appeltjes van uit Spanje, alles gezellig door elkaar zodat het op meer zou lijken. Al vond ik dat die  mandarijntjes wel verdacht goed leken op die welke ma twee dagen eerder had gekocht.. :lol:
Een paar strips en een paar leesboeken maakten meestal het lijstje compleet.

Als ik nu naar het lijstje van kinderen kijk, dan was een kinderhand vroeger vlug gevuld.
De jeugd groeit en blijkbaar zijn ook hun schoenen gegroeid want in mijn tijd had de Sint zelfs niet de moeite gedaan om die reuze legodoos of zelfs computer in de schoenen te wringen.
De Sint moet blijkbaar mee met zijn tijd en door ons modernisme evolueert ook de jeugd.
Het is soms moeilijk om de waarde van de Sint terug te vinden in onze maatschappij waar de heilige man verdrongen wordt door het commerciële om nog maar te zwijgen dat hij elk jaar vroeger moet opboksen tegen de Kerstman.

Ja, dat is nog zo een fenomeen die zijn slee elk jaar vroeger komt parkeren.
Het was al vroeg in november dat de eerste winkels kerstgetint waren en dan stel ik mij de vraag hoe de mensen er uitgeraken om alles geloofwaardig over te brengen als ze daar met die kleine gasten aan hun hand tussen de rekken lopen.

Ik herinner mij nog hoeveel invloed Sinterklaas had en hoe hij mijn ouders kon manipuleren om via hem mijn gedrag te bepalen.
Toen ik op een dag aan ma vertelde dat beide mannen ( Sint en Piet) niet bestonden en dat de Sint zelfs trok op iemand van de familie keek zij mij met grote ogen aan. Waarschijnlijk had zij door de jaren die reactie wel verwacht en daarom diende zij mij vlug van antwoord.
-"Natoken, de Sint en Zwarte Piet bestaan echt en als je er niet meer in gelooft, zullen ze ook niet meer komen!"

Ik groeide door de jaren en stilletjes verdween het geloof. Hoewel, je gaat mij misschien niet geloven, maar sinds de dag dat ik met stoere uitspraken vertelde dat de Sint iemand van onze familie was en dat het toch geen echte was zoals in de boekjes, is hij ook niet meer geweest.

Ik werd ouder en door de jaren probeerde ik het geloof in Sinterklaas en de Kerstman terug te winnen door terug mijn schoenen te zetten en met kerst mijn kousen aan de schouw te hangen, maar ze bleven leeg. De Sint was vertrokken en mijn kinderjaren waren voorbij. Ma had gelijk...in al mijn ongeloof reden beide mannen mijn deur voorbij.

Maar dit jaar zal het anders zijn, ik zal het van alle daken roepen dat de Sint wel bestaat!
Och…voor mij hoeft hij de schoen niet meer te vullen, daarvoor heb ik teveel jaren overgeslagen.
Maar ik zal wel vragen om de schoenen  van mijn kleinkinderen te vullen .
Ik weet dat ze thuis nog hun schoentje zetten maar met een worteltje uit de frigo.. en dan zingen ze :
Hij komt…hij komt…de lieve, goede  Sint.....!


sinterklaas03.gif
Hoe vind je dit bericht? 5 stemmen
Geschreven door natoken om 00:00 7 reacties Reageer op dit bericht

Zone 30

zone30preview.jpg

Soms kunnen  al die verkeersborden langs onze wegen een mens behoorlijk op de zenuwen werken.... Ze worden soms hinderlijk om je aandacht op de weg te houden.

Dat was het gevoel dat ik vorige week had toen ik naar de school van de kleinzoon reed.. Maar er is nog veel meer
.

Er is altijd wel wat te doen  rond de verkeersreglementen, hé?
Na de veiligheidsgordel, de flitspalen en het hands-free bellen, hebben we bv ook de zone 30.

Ja, een mens staat daar niet bij stil als hij zo een plakkaat ziet hoewel je tegen die snelheid bijna echt stilstaat. Ik bedoel maar dat het een zone is met veel vragen rond.
Ook hier in onze dorpskom hebben we een paar van die zones...en je zal het nooit geloven wat ik daar ooit beleefde...( ongelovigen gaan niet naar de hel!) :wink:


Gans in het begin, toen ze die plakkaten van 30 hadden gezet, was ik eens aan het rijden met mijn fiets. Toen ik daar op een zeker moment op volle toeren aan de school "voorbijvloog", sprong er daar toch wel een agent voor mijn neus zeker, ik kon nog just mijn "freins "toeknijpen, terwijl mijn voorwiel al tussen zijn twee knieën stak.
-"Awel ,awel madammeke "!
-"Euh…..Ja "?
-"Je bent juist geflitst geweest".
 -"Wablieft…..geflitst, ikke met met mijn fiets"? 
-"Ja ja,te rap is te rap ook met een velo".
-"Euh…..jamaar, ik….
."
 -Niks te jamaren, geef maar je pas en je groene kaart en je inschrijvingsbewijs, je verzekerings- en keuringsbewijs.
 -Euh…..dat ligt in mijn auto.
-Allé ,‘t is goed voor ene keer.

Ppfffffffff jawadde zeg, ne mens rijdt dan eens sneller om het warm te krijgen....
Sinds die tijd pas ik natuurlijk altijd op en nu vrees ik zelfs een boete voor te traag rijden!!

-"Zeg Natoken, ben je aan het stilvallen "?
-"Euh…..nee maar we rijden voorbij een school en je mag hier maar  30 hé.
- "Maar  ‘t is zondag, wie gaat er nu naar  school ?
 -"Euh…..misschien die zondagsleerlingen van in mijn kindertijd, hé
. 
 :lol:

Het is pas na een tijdje dat men besloot een mouw te passen aan het zone 30 probleem. Ze zouden er zone 30 van maken tijdens bepaalde uren. Normaal gezien, van 7u ‘s morgens tot 19u ‘s avonds.

‘t Is net daarover dat ik mij nu vragen begin te stellen .

De zones 30 liggen aan scholen, of in wijken waar kinderen spelen. Dus als ik het goed versta, moet je 30 rijden tijdens de dag als het klaar is en iedereen op de schoolbanken zit. En als het donker is dan mag je weer 50 of 70.

Maar aan een home of een hospitaal, daar mag je af en toe nog 50 of rapper!! Ja, je zal daar maar juist op  krukken of in een rolstoel met je baxter moeten oversteken.

Pas op, je kan niet zeggen dat ze er in bepaalde gemeenten niks aan doen om de snelheid te minderen .
Eerst hebben ze een zebrapad geverfd, dan een verkeersdrempel er boven op, daarna nog wat bloembakken om tussen te slalommen en af en toe een paal met knipperlichten. Tegen dat je daar allemaal op gelet hebt om nergens tegen te rijden, moet je nog wreed opletten voor die ene kleine die daar naar al je manoeuvres staat te kijken .:twisted:

Onlangs reden we door een straat waar de vrouwen van plezier voor het raam zitten hé. ( Ik bespaar jullie het commentaar van de tweeling die  juist bij ons in de auto zaten!)
Wel, je gaat mij niet geloven, je mag er 70 rijden, maar bijna iedereen rijdt er maar 20. Dat is de oplossing zie !

Die dames vragen soms erkenning voor hun werk en aan de andere kant roept men om meer blauw op straat. Moesten ze nu eens die vrouwen een sexy blauw uniformpje aantrekken en ze op de gevaarlijke punten laten rondlopen, zou dat geen goed idee zijn...  snelheidsbeperking verzekerd!! :wink:
We kunnen er eens mee lachen maar….. nee, we moeten onze mentaliteit toch wat bijsturen!

Hoe vaak zitten we ons niet nerveus te maken op andere bestuurders ? Maar hebben we ons zelf al eens de vraag gesteld hoeveel overtredingen we maken ? Misschien moeten we agressiviteit omzetten in verstand en gewoon eens denken dat een wagen niet alleen onze
vrijheid is. Misschien moeten we gewoon eens denken aan onze eigen kinderen of kleinkinderen, gewoon eens denken aan het leed van een verlies. Gewoon eens denken……… !

Dat zal ik in het vervolg ook proberen als de snelheidsborden mekaar om de haverklap de loef af steken..zelfs als ik aan een slakkengangetje moet rijden bij zones 30.
Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door natoken om 11:15 7 reacties Reageer op dit bericht

Ouder worden

Van harte bedank voor dat schouderklopje dat jullie me gaven.. Blijkbaar is wat mij overkwam een algemeen probleempje als je " een ietsie pietsie" ouder  wordt...
En inderdaad dat "koppeke" van mij draait nogal vaak op volle toeren, vandaar ...

Maar of dat ouder worden nu zo'n geschenk is....?
We zullen samen even stilstaan bij het volgende en dan rap de pagina omkeren...zeker...


Ouder worden :
* dat is wisselstukken nodig hebben.
* dat is al eens denken hoe het einde zal zijn.
* dat is minder eisen stellen.
* dat is liever zien.
* dat is een gezonde dosis " aanvaarding" inbouwen.
* dat is uiterst bescheiden worden over je "vermeende " (schitterende) prestaties.
* dat is heel langzaam afscheid nemen...... van alles.

 EN LETTERLIJK ...OUD WORDEN.
* alles hangt 2 cm lager dan vroeger.
* je ogen worden kleiner, je neus wordt langer
* je hals wordt korter.
* je huis (vel) wordt veel te groot of veel te krap.
* en je staat nooit meer met je mond vol tanden want ze liggen al lang in het spoelbakje van de tandarts.

Als dat geen opwekkende gedachten zijn!!:roll:


ouderworden.jpg
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door natoken om 00:07 8 reacties Reageer op dit bericht

Daar wil ik nog niet aan denken....!


Dat ik de laatste dagen met " een zotte kop" rondliep, heeft niets met mezelf te maken maar met die hangende verkoudheid. 
:evil:
Maar het leven gaat door en de dagtaken moeten nog steeds gedaan worden en " hulp vragen" is niet mijn beste eigenschap dus.. biebie moddert maar voort!

Maar toch kreeg ik gisteren een enge ervaring...
Ik kwam buiten bij de bank en wilde naar de auto stappen toen ik mij plots niet meer herinnerde waar ik die gelaten had! Ik sakkerde wat op mezelf en keek de straat in maar langs beide kanten was mijn auto niet te zien. Er waren twee mogelijkheden of de auto was weg of ik wist niet meer waar ik die gelaten had?
Dat eerste was geen optie want daarvoor was het bezoekje aan de bank te kort; bleef dus het tweede open...
Terwijl ik daar stond te dralen, maakte zich geleidelijk een onbehaaglijk gevoel van mij meester.
Het kan toch niet dat ik niet meer weet waar ik een kwartier geleden de auto achterliet...

Alle demonen van dementie en Alzheimer begonnen door mijn koppeke te spoken en even ging mijn tikkertje toch over want als er iets is waar ik niet wil doorgaan dan is het de wereld van " niet meer weten"...
Ik heb mij toen in een bushokje teruggetrokken en op de bank eens alles rustig overlopen. Ik wilde nog niet direct naar T bellen en zeggen dat ik niet meer wist waar de auto stond en dat hij mij maar moest komen halen!!
Hoe was ik naar de bank gekomen?
Waar had ik overgestoken?
Dan moet mijn auto aan de overkant staan?

Maar geen auto te zien!

Van waar kwam ik dan? ..
Ha, bij de schoenmaker binnen geweest!

Tiens ,dat is bij het begin van de baan....
Tot daar gestapt, maar geen auto te zien. Ik werd behoorlijk pissig op mezelf en precies op dat moment " sprong het licht op"!!

Oef, zucht, opluchting..
Natuurlijk de auto staat op de parking van een dichtbijgelegen supermarkt. Omdat ik door die verkoudheid de laatste dagen teveel stil zat en te weinig bewoog naar mijn zin, had ik voor een korte wandeling gekozen..
Probleem opgelost, eind van lichte paniek, ademhaling terug op normaal en ikke met stapjes licht naar de auto..

Kunnen jullie je dat gevoel van .. " Hé, ik weet het terug " voorstellen? Nog geen Alzheimer of dementie, gewoon even een moment van verstrooidheid.
Daar ben ik nu mezelf mee aan het paaien.:oops:


Toen ik het thuis aan T vertelde, zei dat laconiek..." Het is niet moeilijk dat je dat even niet meer wist, zoals jij de laatste dagen met een zotte kop rondloopt"!
Bedankt lieve slaapgenoot, dat waren precies de woorden die ik nodig had .:roll:




Hoe vind je dit bericht? 5 stemmen
Geschreven door natoken om 01:02 11 reacties Reageer op dit bericht

Rechtvaardige uitspraak door de rechter!


Een bakker kreeg boter van een boer. In ruil daarvoor kreeg de boer brood van de bakker.
Na een tijdje viel het de bakker op dat de stukken boter van de boer steeds lichter werden. De boter zou steeds drie pond moeten wegen, maar het leek iedere keer minder te zijn.
De boer woog de boter op zijn weegschaal. Die gaf hem gelijk en hij klaagde zijn boterleverancier aan bij de rechter.
"Uw stukken boter zouden niet het vereiste gewicht hebben", zei de rechter tegen de boer.
"Dit stuk zou drie pond moeten wegen, maar het weegt veel minder."
"Dat is uitgesloten, meneer de rechter", zei de boer.
"Ik heb het elke keer nagewogen."
"Misschien kloppen uw gewichten niet", opperde de rechter.
"Hoezo gewichten?" vroeg de boer stomverbaasd.
"Ik heb helemaal geen gewichten. Die gebruik ik nooit."
"Maar waar weegt u dan mee, als u geen gewichten heeft?", vroeg de rechter.
"Heel eenvoudig", zei de boer.
"Ik krijg mijn brood van de bakker en hij krijgt boter van mij. Een brood weegt drie pond. Dan leg ik mijn boter links op de weegschaal en één brood rechts en zo weeg ik dat af."

Zo kan je dus een broodje van eigen deeg krijgen.
 rechter.gif




Maar vandaag geen eigen broodje maar een zelfgemaakte glutenvrije taart voor ons Prutsemieke dat vandaag 4j wordt! Zij sluit de rij van 6 kleinkinderverjaardagen af! OEF!
Een heel dikke, dikke kus, lieve schat.
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door natoken om 00:00 9 reacties Reageer op dit bericht

Het was formitastisch

Neen, geen Babylonisch toestanden hier maar ik wilde in één woord weergeven hoe de twee voorbije dagen verlopen zijn! Formidabel schattig het optreden en fantastisch het voorlezen.( dixit de kleinzoon)

Amor Fati vreesde wel een beetje dat mijn West Vlaamse roots mijn voorleesbeurtje in de war zouden sturen maar "nougabollen " manneke, ik werd "gehoord en begrepen" en daarna door de kleinzoon en co geprezen..
 " Oma deed het fantastisch, mama," zei hij en ik kreeg "stante pede" precies een vuiltje in mijn lodderoogskes.. Het kan natuurlijk ook aan die kopvalling liggen...:wink:

De dafalgannekes hielden mij recht en in de namiddag nog maar eens de apotheker gesponserd om het dansje van ons Hummeltje toch te kunnen gaan bekijken..
Bompa was er ook om alles te filmen want bomma moet maandag voor haar tweede chemo en wil niet het risico lopen om die beestjes van mij over te nemen. Trouwens tussen zo'n massa volk zitten is in haar geval geen aanrader! Spijtig voor haar dat ze dit optreden moest missen.
We waren er alle 3 van overtuigd... onze Kit deed het ook "formitastisch"...maar dat zegt iedere grootouder zeker van een eigen kleinkind?
Hier onze Kit in actie ( het zonnetje in het midden)

p1020734x.jpg

Vandaag, vrijdag geen turn-en zwemles voor deze oma. Ik probeer toch wat uit te zieken want het is verdorie een hardnekkig beestje dat zich aan mij vergrepen heeft, dan ben ik hopelijk morgen weer ok om de verjaardag van Kit bij hen thuis te vieren en later op de avond mijn broer die 50 geworden is in de bloemen te zetten.
Blijkbaar komt er aan deze drukke week geen einde . Maar ik ben er ééntje van juist na de oorlog, dus krijgen ze me niet zo rap kapot. Op de knieën misschien wel maar ik heb een pact gesloten met onze apotheker, ik de dafalgannekes en zij de centen. Eerlijk toch?
Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door natoken om 00:16 8 reacties Reageer op dit bericht

Hoe schrijft een...

- oliesjeik: Vettig
- leraar: met de puntjes op de i
- pluimveehouder: met hanenpoten
- spiegelfabrikant: in spiegelschrift
- handelaar: in 't zwart
- beeldhouwer: voorbeeldig
- electriciën: gestroomlijnd
- boer: met koeien van letters
- psychiater: onbegrijpelijk
- goochelaar: onzichtbaar
- imker: stekelig
- politicus: veelbelovend
- diamantslijper: schitterend
- actrice: beeldschoon
- piloot: vliegensvlug
- dansleraar: zwierig
- mannequin: elegant
- dichter: onsamenhangend
- slager: omslachtig
- stuntman: stuntelig
- metser: steengoed
- begrafenisondernemer: bedroevend
-
Natoken: snotterend en niezend. :twisted:


Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door natoken om 09:17 8 reacties Reageer op dit bericht

Grootoudersweek..

grootouderfeest.jpg

Wat een schone gewoonte om de grootouders te betrekken bij het schoolgebeuren van hun kleinkinderen!
Met zes van die " apostels" in ons gezinnetje hebben we al wat kunnen mee feesten. Maar het is pas de eerste keer dat ze met het voorleesintiatief afkomen.
Vorige week vroegen kleinzoon 2 en zijn zusje of oma wilde voorlezen in hun klasje? Wie kan daar nu neen tegen zeggen en zeker niet als je die stralende oogjes ziet bij een " ja, natuurlijk!"
Morgen is het dus zover. Ik "mag" in de klas van onze kleinzoon (2e leerjaar) voorlezen in het kader van de grootoudersweek!
Daar straks kreeg ik nog een telefoontje van de dochter dat er bij hen eentje hypercontent rondloopt en bijna niet meer kan wachten tot morgen. Het wordt dus spannend voor ons beiden. Niet dat oma met " plankenkoorts" zit maar wel met een verschrikkelijke "kopvalling " met lopende neus en zere keel en koppijn. Maar al moet ik mij ernaar toe sleuren, gaan doe ik, een paar dafalgannekes zullen mij wel in vorm houden, denk ik.
Daarna komt ons hummeltje aan de beurt. Op donderdag mogen we nog eens langsgaan en in de namiddag voor een echt optreden van onze schat. We moeten er van profiteren want het wordt ons laatste grootoudersfeest.
Bij de zoon geven ze enkel in de kleuterschool zo'n feest en nu ze sinds september alle 4 in de lagere school zitten, is dat liedje uit. Bij ons hummeltje is het maar om de twee jaar en nu ze in het tweede kleuterklasje zit, valt ze er de volgende keer juist buiten.
Ik ken dus iemand die de volgende 2 dagen met volle teugen zal genieten , verkoudheid of niet.... Dat wil je toch voor geen geld ter wereld missen!

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door natoken om 00:00 6 reacties Reageer op dit bericht

Meer van natoken

↑ Terug naar de berichten