Naar de inhoud

natoken

akke.beakke.be

Archief

Het Antwaarps is de kortste taal in ons land,

 en dus de meest efficiënte, zegt de Antwerpenaar !
 
In het Nederlands:                                                                 In het Antwaarps:

■Dit behoort tot de mogelijkheden.                                       ■Da kan
■Hieromtrent kunnen wij u geen enkele zekerheid bieden.      ■Ge wet noeit nie.
■Zou u dat eens willen herhalen?                                           ■Watte ?
■Zulks ben ik niet van plan.                                                   ■denket nie.
■Ligt dat in de lijn der verwachtingen?                                  ■Zou da ?
■Dit wordt door mij als bijzonder spijtig ervaren.                  ■Das sunde.
■Hetgeen u mij vertelt, verbaast mij ten zeerste.                  ■Wa zeidde na ?
■Deze informatie is geheel nieuw voor mij.                            ■Das nief
■Ligt dat binnen het kader van uw bevoegdheden?                 ■Meude da wel ?
■Ik heb hierover een enigszins afwijkende mening.                ■Da nie !

Met het Antwaarps als voertaal kun je 80% bezuinigen op de tijd van de werkbesprekingen. Ook bij vergaderingen en in het parlement!!!

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door natoken om 00:00 7 reacties Reageer op dit bericht

Mislukte spreekwoorden


-Ik weet het zeker, denk ik.
-Dat steekt er met kop en schotel boven uit.
-Ik ben er helemaal infuus van.
-Ik kreeg een staande ovulatie.
-Ik erger me kostelijk.
-Ik sta helemaal triplex.
-De aandeelhouder wint.
-Laten we met een schone luier beginnen.
-Dat is vechten tegen de bierkraan.
-Iemand dood maken met een blije mus.
-Dat slaat nergens over.
-Ik moet niet te veel rijden ,ik moet nog drinken.
-Er waren 3 doden ,waarvan 2 ernstig.
-We gaan er met de volle 50% tegen aan.

Iemand nog meer versprekingen?
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 00:00 9 reacties Reageer op dit bericht

Zomer


Ik ben zo blij dat het opgelost is. Ik wist al niet wat zomer betekende, maar iemand is er achtergekomen. Ik heb weer wat bijgeleerd nu weet ik tenminste waar het woordje
"ZOMER" voor staat; ----->
Z.O.M.E.R = Zwaar Onweer Met Eindeloze Regen
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 00:00 10 reacties Reageer op dit bericht

Een zeer slim manneke...


Een kleine jongen vraagt aan zijn vader:
" Papa, als je met mama de liefde bedrijft, wat is ze dan voor jou?

Verrast zegt de vader:
" Ze is de deur van het paradijs".

Dan vraagt de zoon:
" En jij, wat ben jij voor haar?"

Zegt de vader:
" Ik ben de sleutel van haar paradijs!"

 Dan fluistert de zoon in vaders oor:
" Pas op voor de buurman, ik geloof dat hij een reservesleutel heeft !!.." :lol:
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 11:21 4 reacties Reageer op dit bericht

Bekijk het met een knipoog

Bij Ani gaat haar logje over ouder worden en hier is mijn antwoord!
Ouder dan 60 ? Bekijk het dan met humor .
Want als je ouder dan 60 bent...

Zijn ontvoerders niet langer in je geïnteresseerd
Bij een gijzeling word je waarschijnlijk als een van de eersten vrijgelaten
Niemand verwacht van je dat je een brandend huis binnen rent.
Mensen die je om 9 uur 's-avonds bellen vragen : "Heb ik je wakker gemaakt? "
Niemand ziet jou met al je kwalen nog als een hypochonder.
Alle levenslessen heb je al geleerd
Je zult veel van je kleren niet meer verslijten.
Je mag op elk tijdstip eten dat jou uitkomt.
Je kan leven zonder seks, maar niet zonder bril.
Je gaat de verhalen over operaties van anderen zowaar waarderen.
Je raakt verwikkeld in discussies over pensioenregelingen.
Snelheidslimieten zie je niet langer als een uitdaging.
Je houdt je buik niet meer in, ongeacht wie er binnen komt.
Je zingt mee met de muziek in het warenhuis.
Je ogen kunnen niet slechter worden.
Je kunt niet meer van je fouten leren. Je hebt alle fouten immers al gemaakt.
Je gewrichten voorspellen het weer beter dan het KMI.
Je geheimen zijn veilig bij je vriendinnen. (vrienden)... Zij hebben ook het geheugen van een zeef.
Je voorraad hersencellen begint je aantal vetrolletjes te benaderen
Je kan je niet meer herinneren waar je deze lijst eerder hebt gelezen
Dus .... Hou je glimlach!!!
 
knipoogg.jpg
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door natoken om 00:22 10 reacties Reageer op dit bericht

Als het nog lang blijft regenen dan krijgen we een regenoogst.....


Verzopen velden
weerspiegelen boeren
met handen in de heupen
droog wachtend.

Maïsvelden
verzopen als rijst
hoog boven het koren
dat met vlagen gaat liggen.

Gekiemd verdronken
vergaat hun oogst.

Hard labeur
verdrinkt in tranende ogen
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door natoken om 00:00 11 reacties Reageer op dit bericht

Er is er eentje jarig vandaag....


Negen jaar is het al dat we voor het eerst opa en opa werden van de oudste van de zoon. Negen jaar al dat we met onze emoties geen blijf wisten toen we dat eerste kleinkind in de armen mochten houden. Een overweldigend gevoel, groter dan we ooit konden bedenken, overviel ons toen we dat kleine jongetje bewonderden.
Intussen groeit hij stilaan uit tot een toffe kerel die beetje bij beetje zijn plaats opeist in een gezin waar intussen nog drie zusjes bijkwamen. Maar vandaag staat hij in het middelpunt.
Proficiat Milan.



p1030128h.jpg
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 00:01 12 reacties Reageer op dit bericht

Bedenkingen..

Ja, als je om de haverklap moet binnenstormen omdat je een bui op je donder krijgt dan grijpt ne mens al eens gemakkelijker naar een krant om te zien of er nog iets interessants te lezen is dat de voorbije dagen over het hoofd werd gezien...Maar....
Als ik de kranten opensla of het nieuws beluister dan denk ik soms: Moest ik god zijn dan zou ik nogal wat veranderen.

Eerst en vooral zou ik de geschiedenis veranderen!
Ik zou mijn eigen zoon nooit of te nimmer laten kruisigen, want daar ziet ge wreed vanaf, zo'n nagel in uw hand is nogal wat slechter dan een splinter in uw vinger hé? En om de geschiedenis een plezier te doen en te behouden, moet die zoon daar nu dag en nacht op een kruis hangen boven één of andere deur. Ja, hadden ze Jezus verdronken 't zou niet veel beter geweest zijn, want dan zouden we allemaal een aquarium boven ons deur hebben en dat is ook geen zicht. :wink:

Maar allé, ik heb het over wat we concreet zouden willen veranderen. Wel het is nogal logisch wat we  zouden veranderen nl Van slecht naar goed, van moeilijk naar makkelijk, van verworpen tot aanvaard, van onbegrip naar begrip, van armoede naar rijkdom, van oorlog naar vrede. Van.......van.......
In feite als ik dat hier eens goed bekijk dan moet bijna alles veranderd worden.
Ja en dan stel je je de vraag hoe het komt dat God daar niet aan gedacht heeft, om dat direct goed in elkaar te steken hé?
Euh......Hij zal toch wel bestaan hebben zeker?
Ja ,'t zou triestig zijn dat ik zo wreed katholiek ben opgevoed voor niemendal.  In feite behoort God tot het geloof en dus moet je eerst en vooral geloven hé. Euh......maar in wie of wat?
Ik denk in het goede en in het aanvaardbare, in het begrip en de vrede. Maar 't strafste is dat als ik God moest zijn in de wereld waar we nu in leven dat ik waarschijnlijk eerst bij mij zelf zou moeten beginnen. Ik zou moeten kunnen opbrengen en geven in plaats van te nemen en te krijgen. Ik zou niet mogen oordelen en zou het woord moeten verkondigen. Alhoewel, wat dat woord verkondigen betreft , deed Hij dat niet alleen, daarvoor moesten de apostels op stap gaan.
En zo kronkelen mijn hersenen verder want...

Onlangs heb ik een paar van die mannen nog eens aan mijn deur gehad. Ze kwamen het woord van God verkopen!
Euh....en ik die dacht dat dàt  gratis was. :roll:

-"Dag mevrouw, wij brengen u het woord van God en de nieuwe versie van ons boekske de Wachttoren."
Na de zoveelste keer dat ik die mannen aan de deur had, kriebelde het toch wel een beetje...
 -",Euh de Wachttoren wat is dat," hield ik mij van de domme want ik wilde ze nu eens niet direct de laan uit sturen.
-"Daarmee brengen we u het woord Gods en de weg dat u moet volgen."
-"Euh.....jamaar, ik heb een GPS en een goeie wegenkaart hoor om de weg te volgen!"
-"Dit hier gaat over een andere weg, mevrouw".
-"Euh.....ha ja? En langs waar rijden jullie van hier naar Antwerpen ?".
-"Euh....dat zou ik u niet kunnen zeggen, maar als we de weg van God volgen, kunnen we nooit verloren lopen."
-"Neen, bedankt, ik zal mijn kaart of mijn gps wel opzetten".
-"Dan wensen de getuigen van Jehova u nog een prettige dag, mevrouw."

Die mannen stapten nogal snel de oprit af met hun kabaske onder hun arm en ik zie ze nog een keer naar omhoog kijken. Ik begon mij af te vragen of ze nu echt naar God keken om hun de weg te tonen? Ja, op den duur begint ge toch serieus te twijfelen hé. Wie weet waren die gasten wel afstammelingen van de apostels die kwamen om de wereld te veranderen?
En even sloeg mijn fantasie op hol en dacht ik, ik zou een wit laken kunnen aantrekken en zo een wit bord achter mijn hoofd plakken om er wat "heiliger" uit te zien. En dan zou ik de straat opstappen en de mensen beginnen zegenen. Ik zou een taverne  kunnen binnen stappen en daar de wijn zodanig vermenigvuldigen dat als het moment er aan kwam dat ik het brood moest delen er nog juist chapelure van overschoot. :oops:
Maar de mensen zouden mij aankijken en denken  dat ik zot geworden was en ik zou dan  nog moeten gaan lopen ook want anders zouden anderen in een witte frak achter mij zitten om mij een "pikuur" te geven.:twisted:

Terwijl ik zo fantaseerde, besefte ik dat ik niet de plaats van iemand anders kan innemen en zeker niet de plaats van God. Stel u voor, dat ik van alles zou willen veranderen, dan zou het goed kunnen dat een ander er niet mee akkoord gaat. Dan zou er weer een nieuwe God moeten komen om mijn gekladder te veranderen. En zo zouden er op den duur meer goden dan mensen rondlopen.

Nee ,nee, of God nu bestaat of niet, dat is ieder zijn gedacht of geloof. Maar soms voel ik mij als een apostel - allé de vrouwelijke versie ervan - niet omdat ik ook ooit aan dat laatste avondmaal deelnam - dat was exclusief mannelijk :!: - maar omdat ik af en toe ook graag een woord verkondig.
Maar laat het me zo stellen, dat het niet het woord van God is, maar wel mijn eigen woorden van steun, vriendschap, dwaas geschrijf in de kleine wereld van sennet waar ik mijn logjes achterlaat.
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door natoken om 08:44 11 reacties Reageer op dit bericht

Genieten op een terras


Eindelijk een echte zomerse namiddag. We hebben genoten van de warmte en de rust op een terras.

Een tafeltje verder van ons zitten twee dames te praten. Een kind komt aangefietst, een blond meisje, zo'n jaar of zeven, acht misschien, roze topje op een wit rokje en wit met roze slippertjes aan haar voeten. Ze rijdt op een paarse fiets. Op en top een meisje.
Met een zwierige bocht stopt het kind aan het tafeltje met de twee dames.
" Mama, mama", roept ze, "ik ken een mop".
Ze steekt meteen van wal.
" Een vrouw ligt in het ziekenhuis en ze moet bevallen. Maar de baby komt niet. Uiteindelijk zegt de dokter dat het een keizersnede wordt. Hij snijdt de buik van de zwangere vrouw open. Daar vindt hij de baby die een vrolijk liedje zingt: mama, mama, ik wil er nog niet ui-huit."

 Hahaha, klatert haar lach.

De moeder van het meisje en haar vriendin lachen mee. Meer om het kind dan om de mop. Want die hebben ze - evenmin als ikzelf - gesnapt, zo blijkt.
Het meisje herhaalt de pointe en zingt het liedje van de baby die niet wilde geboren worden nog eens opnieuw. Twee keer zelfs. Ze doet een uitleg maar die kan ik niet horen.
Uit de gezichtsuitdrukking van de dames kan ik afleiden dat de uitleg niet lijkt bij te dragen tot een beter begrip.

De tijden zijn veranderd, denk ik. Waar haalt zo'n jong kind zo'n verhaal vandaan? Ik wist op die leeftijd nog niet eens dat babies uit de buik van hun moeder kwamen, die waren voor zover ik wist uit een kool gekomen, ergens op een veld, of met de boot en daarna - hoe, daar had ik zelfs niet eens over nagedacht - waren ze in het ziekenhuis terechtgekomen, waar je ze kon gaan bekijken.

Dat van die kool leek mij geloofwaardig. We hadden een tuin dus ik wist  hoe kolen eruit zagen vooraleer ze gekookt en van een saus voorzien op je bord lagen. Naar mijn ervaring was zo'n kool vrij groot en een baby erg klein, dus die kon daar best wel ingezeten hebben. Misschien is het daarom dat ik me "toen" over de babykwestie geen verdere vragen stelde. Die vragen kwamen een paar jaar later en het antwoord ... dat heb ik langs vele omwegen moeten ontdekken zoals de meesten van onze generatie.
Hoe begon dit ook weer?
Late namiddag op een zomers terras..:lol:

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door natoken om 00:11 6 reacties Reageer op dit bericht

Levensvreugde

Het is hier heel stil nu de school terug gestart is .Wanneer de kleinkinderen hier rondlopen dan hangt gelach en gezang steeds in de lucht en genieten we van de vreugde die zo'n kapoentjes uitstralen.

Levensvreugde is iets dat men een gans leven als gezel zou willen. Men staat 's morgens op en de dag begint met de levensvreugde die elk van ons kent. Maar ieder beleeft die vreugde op zijn manier.

Bij sommigen is het al vreugde wat de klok slaat. Vreugde en geluk is van hun gezicht te lezen, hoewel men nooit weet wat binnen de mens schuilt. Voor anderen is levensvreugde gewoon de dag doorbrengen zoals de dagen die achter hem of haar liggen. Nog anderen vinden de levensvreugde in het automatisme dat ze gekweekt hebben. Ze vinden de levensvreugde in wat de mens uitgevonden heeft. Ze leven als robotten tussen de dagelijkse uitvindingen die hun de levensvreugde geven, soms ingewikkeld, soms eenvoudig dingen. En dan zijn er diegene die niet enkel de levensvreugde verloren hebben, maar zelfs al zoveel verloren dat ze niets meer te verliezen hebben.
Sommige mensen vonden hun levensvreugde bij personen die er nu niet meer zijn. Anderen maken hun levensvreugde dan weer zelf bij het ontdekken van doodgewone dingen. Benieuwd kijken we dan graag naar hoe een ander leeft en hoe een ander zijn levensvreugde beleeft en soms deelt.

Het thema van vandaag kan misschien een portier openen om mensen beter te leren kennen, hoewel er nog de vraag is of velen zichzelf wel echt prijsgeven.

Mijn levensvreugde is begonnen toen ik op de wereld kwam. Elke dag leerde ik bij en stap voor stap werd ik ondersteund om mijn weg te zoeken. Ik bouwde de levensvreugde op met vrienden en familie. Maar het leven leerde me al vlug dat levensvreugde niet alleen opgebouwd wordt, maar ook elke dag een stap achteruit zet. Men verliest door de jaren vrienden en familie en ook telkens een beetje levensvreugde. Men probeert zich dan ergens vast te grijpen aan iets dat een vervanging is voor het verlies dat men door de jaren kent.
Naar het schijnt moet men soms eens ernstig zijn in het leven. Maar ik putte mijn levensvreugde uit de lach die ik een ander kon brengen. Het is een automatisme geworden dat ik altijd ben blijven uitbouwen.
Dagelijks denk ik aan de ernst van het leven, maar kan mij niet ontdoen van mijn manier van leven. Ik ben zo opgegroeid en mijn karakter zal wel zo gevormd zijn.

Mijn levensvreugde is te kunnen lachen samen met anderen. Maar... er is al een hele tijd een nieuwe vorm van vreugde binnengeslopen in mijn wereld, een uitvinding van de mens nl de levensvreugde van de pc. Niet dat het plastiek omhulsel of het digitale scherm mij veel vreugde geeft! Neen, maar wel de woorden die door het menselijk brein geschreven worden. De levensvreugde van te kunnen woorden sturen zonder er fysiek bij aanwezig te zijn. Gratis een lach, emotie, steun of contact te geven zonder dat het iets kost maar vooral de vreugde van de gewone zaken waar men zelf kan over beslissen en uitvoeren.
Het geluk van vrij te zijn en te kunnen beslissen wat voor elk van ons levensvreugde wil zeggen... Dat wens ik hier aan iedere bezoeker!
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door natoken om 00:00 9 reacties Reageer op dit bericht

Meer van natoken

↑ Terug naar de berichten