Naar de inhoud

natoken

akke.beakke.be

Archief

Nigeria 3


Omdat het onhandig is met een baby aan tafel zonder kinderstoel, besloten we het eerste weekend na mijn aankomst om zo'n stoeltje te kopen. Het werd uiteindelijk een heel korte shoppingdag. Ik liep met de dochter op de arm en de zoon aan de hand achter T. omdat ik nog niet vertrouwd was met de winkels hier. We vonden nogal snel een geschikt stoeltje en opgelucht trokken we naar de kassa om daar vast te stellen dat mijn geld gestolen was en ik had er niets van gemerkt. Die zaterdagdrukte en het feit dat ik twee kinderen in het oog moest houden, hadden van mij een dankbare prooi gemaakt! We verwittigden onmiddellijk de verantwoordelijke van de zaak. Men zou uitkijken naar verdachte personen, maar dat was een onbegonnen zaak. De kledij die de mannen hier droegen, leende zich prima om gestolen zaken buiten te smokken. Ze noemden dat hier een "Allahi pak". Omdat al ons geld verdwenen was, moesten we zonder inkopen terug naar huis. Van een bemoedigende start gesproken! Een week later zou men vanuit de ambassade T. contacteren omdat mijn portemonnee met pas en alle andere papieren daar afgeleverd was. Alles van waarde was verdwenen op een klein zilveren schapulier na. Ik had het van mijn schoonmoeder gekregen toen ik zwanger was van de zoon. Wellicht vreesde de dief de kracht van zo'n amuletje....

Er is een duidelijk verschil in kledij tussen de moslim mannen en vrouwen en de katholieken. Hier hebben jullie een idee hoe de moslima's en hun mannen gekleed zijn.

Image Hosted by ImageShack.us


Image Hosted by ImageShack.us


Image Hosted by ImageShack.us


Image Hosted by ImageShack.us

Onder zo'n kleren kan je van alles wegstoppen zonder dat het opvalt.
Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door natoken om 00:00 7 reacties Reageer op dit bericht

Nigeria 2


Het begon allemaal in oktober 1975.
We waren al een paar maanden in België na ons verblijf in Peru. T. werd klaargestoomd voor de nieuwe job en intussen regelden we alles voor de bouw van ons huis. Uiteindelijk vertrok T alleen naar Lagos. Hij zou er alvast uitzien naar een huis zodat ik met de kinderen kon volgen. Omdat nog zoveel regelingen met onderaannemers van ons huis moesten besproken worden, vond ik het aanvankelijk niet erg dat we niet samen vertrokken.
De weken gingen voorbij, het jaareinde naderde en nog steeds kwam er geen schot in de huisvesting in Lagos. T. was niet de enige werknemer die op zijn familie wachtte. Uiteindelijk besloten de mannen zelf het initiatief te nemen en eisten zij dat vrouw en kinderen tegen de eindejaarsfeesten bij hen zouden zijn. De firma ging akkoord maar onder voorwaarde dat het aanvankelijk wat "à l'improviste" zou moeten. We hadden nooit gedacht dat dit zo'n rekbaar woord was!
Twee weken voor Kerstmis was het dan zover. Gepakt en gezakt, met twee kleine kinderen
( eentje van 3j en eentje van 10 maanden) stapte ik op het vliegtuig het onbekende tegemoet. De vlucht was al een eerste uitdaging! Omdat zoonlief wist dat we naar papa vertrokken, wilde hij steeds weten wanneer we aankwamen. Ons dochtertje werd nogal snel luchtziek en ik probeerde haar te slapen te leggen op de stoel naast mij. Naast haar zat een gezette, gezonde Nigeriaanse die reeds een tijdje ons zoontje geïmponeerd had. De interesse van ons dochtertje was echter totaal anders. Telkens als zij haar hoofdje optilde, keek ze in het gezicht van die dame en dat volstond om haar keel open te zetten, heel vervelend voor mij en de dame in kwestie. Na ongeveer 6 uur vliegen in een overvol vliegtuig kwamen we met zijn drietjes behoorlijk overstuur aan in de hoofdstad Lagos. De douaneformaliteiten, de plakkende hitte, het gezoem van de grote ventilatoren in de aankomsthal en de drukte droegen zeker niet bij om ons beter te voelen. Toen zoonlief ook nog eens zijn pa bespeurde en er naar toe wilde, was het hek helemaal van de dam. Hij mocht niet naar zijn pa en T. mocht niet tot bij ons komen. Nu had ik twee jengelende kinderen bij mij die doodop waren van de vroege vlucht, de hitte, de spanning en het wachten. Onze bagage kwam redelijk snel, maar het kleuren TV'tje dat T. had laten meebrengen, bleef uit. Ik begon al te wanhopen dat het ooit op de band zou gezet worden... Uiteindelijk, als één van de laatsten, hadden we alles bijeen. Geladen, bezweet en licht geïrriteerd mochten we uitchecken. Nu was de zoon niet meer te houden. Als de laatste 45 min een voorproef waren van wat ons hier te wachten stond, dan zag dat er niet veelbelovend uit. Gelukkig stond een chauffeur van de firma ons op te wachten en waren we nogal snel op weg naar "huis".
Ik had de voorbije 5 jaar al heel wat meegemaakt en gezien maar de eerste indrukken hier sloegen mij met verstomming... Zou dit het scenario zijn waarin we de komende jaren zouden vertoeven? Naarmate we verder reden, zakte de moed in mijn schoenen en begon ik mij stilaan zorgen te maken. Hoe leef je hier in zo'n chaos met twee kleine kinderen? Intussen probeerde T. mij voor te bereiden op onze beperkte behuizing. We hadden een voorlopig appartement met enkel een bed voor ons, één voor ons zoontje en een kinderbedje voor ons dochtertje. In de eetkamer stond een tafel met 6 stoelen en voorlopig moesten we het stellen met twee zetels als salon, het tafeltje was er nog niet evenmin als de kasten. De keuken had geen airco, zodat het een broeikas leek als je erin bezig was...Wasmachine en droogkast hadden we niet. Het zou duren tot we in ons definitief appartement woonden vooraleer we van die luxe konden genieten. Nochtans was dat geen overbodige luxe met 2 kleine kinderen en de stoffen luiers van een baby erbovenop!! Al die tijd gebeurde het wassen met de hand in het bad! Ik was dus al direct heel solidair met de lokale vrouwen!
In onze appartementsblok woonden ook de financiële verantwoordelijke van de firma en de coördinator. Hun appartementen waren tip top ingericht met alle faciliteiten die je je kan bedenken. Nooit heeft iemand van hen aangeboden om hun wasmachine of droogkast te gebruiken zelfs niet toen ze zagen dat twee kleine kinderen wel extra was met zich meebrachten. Hun uitleg... "als we dat voor één familie doen, dan moet het voor de andere ook"... Het was dus aanmodderen tot onze appartementen af waren en wij er konden intrekken. Pure discriminatie!! Maar ja we waren nu in Afrika, de bakermat van de discriminatie, niet?
Ik vond dat onze bazen heel snel bijleerden!!
Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door natoken om 00:00 8 reacties Reageer op dit bericht

Internationale vrouwendag



Voor diegenen die kwamen verder lezen over onze belevenissen nog één dag geduld want heel even wil ik Afrika verlaten om stil te staan bij 8 maart de internationale vrouwendag. Zeker voor de Afrikaanse vrouw is het een belangrijke dag want de discriminatie is daar nog stukken groter!

boomey.jpg

8 maart werd uitgeroepen tot internationale vrouwendag, de jaarlijkse actiedag van de vrouwenbeweging. Hier hangt een lange historiek aan vast maar dat kunnen jullie lezen op Google als er interesse voor is!

Wat betekent deze dag voor de vrouw van nu?
 En is er nog discriminatie op de werkvloer?


Ja dus, want dat las ik in een rubriek van Els in “het MagEzine”.
"
Ik denk aan vrouwen wiens waardevolle inbreng in een vergadering straal wordt genegeerd of weggehoond, enkel en alleen omdat ze van een vrouw afkomstig is. Zelfs al is die tien keer meer onderbouwd!
Of vrouwen die zo onderlegd zijn dat ze met kop en schouders boven de manager uitsteken en dan het leven zuur worden gemaakt, waardoor ze hun baan laten voor wat ze is en andere oorden opzoeken.
"

Vandaag is het dus weer zover ,de dag voor de vrouwen. Vrouwen in het zonnetje en aandacht voor de vrouw. Net zoiets als moederdag maar toch nét even anders.

Heel wat “mannen” denken in beelden als ze het woord vrouw horen. Dat kan gaan van een wandelende baarmoeder tot een Betty Boop. Maar ze kan ook die secretaresse zijn die constant de zorgen heeft over het nakomen van de agenda. Het lijkt een beetje op een pseudo-moeder-de-vrouw-die-de-schone-sokken-op-tijd-klaar-legt.

Ja, je krijgt zo’n beeld als je toevallig het woordje “ vrouw” intikt op internet , een hele bulk uiterlijkheden!

De “echte” mannen zullen dus wel weer de eigen borst oppompen en stellen dat het oog ook wel wat wil maar dan hebben we nog altijd de "echte” vrouwen die hun hersenen nét even anders gaan gebruiken: “ wie ik ben zit tussen mijn oren”.

Feiten over vrouwen
- Vrouwen vormen 50% van de wereldbevolking
- Vrouwen doen 66% van al het werk
- Vrouwen verdienen 10% van het wereldinkomen
- Vrouwen hebben 1% van alle bezittingen
- Van alle regeringsleiders op de wereld is 5% vrouw
- Van alle armen op de wereld is 75% vrouw
- Van alle analfabeten op de wereld is 66% vrouw
- Van alle vluchtelingen op de wereld is 75% vrouw
- Van de 150 leden van de Tweede Kamer in Nederland is 36% vrouw
- Vrouwen in Nederland verdienen gemiddeld 23% minder dan mannen en in België zal het wel niet anders zijn!

Daarom dus vrouwendag!
Euh.. zomaar een gedachte :
Heb jij al ooit van mannendag gehoord? Hoe zou dat komen?

En morgen gaan we weer naar Nigeria als jullie er zin in hebben!


Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door natoken om 09:36 8 reacties Reageer op dit bericht

Nigeria 1


Mijn boek telt 92 blz en ik geef jullie hier een kleine glimp hoe die opgevat is.


p1020311e.jpg
p1020313y.jpg  p1020315.jpg

p1020317.jpg


Maar nu Nigeria!

Nigeria ligt in West Afrika en is een Federale, constitutionele republiek met 36 staten.
Nigeria heeft een tropisch klimaat aan de kust tot een sub-tropisch klimaat in het noorden. Er zijn twee soorten seizoenen: het droge seizoen en het regenseizoen. Het droge begint in november en eindigt in april. Het regenseizoen vangt aan in mei en eindigt in oktober.
De vochtigheid in het zuiden varieert tussen 100% en 80 % en dat maakte het leven daarom zo moeilijk voor ons!
Rond januari is de periode van de Harmattan een droge wind die uit het NO komt en enorm veel zand uit de Sahara met zich meebrengt tussen november en maart. Als de wind over de woestijn gaat, neemt hij kleine stofdeeltjes (tussen 0,5 en 10 micrometer) op. In sommige West-Afrikaanse landen beperkt de grote hoeveelheid stof in de lucht de zichtbaarheid en verdwijnt de zon voor meerdere dagen, vergelijkbaar met een hevige mist. Jaarlijks worden vele vluchten van luchtvaartmaatschappijen hierdoor afgelast. In Nigeria zegt men dat mensen en dieren meer en meer geïrriteerd raken als de wind al een tijdje waait, waardoor de harmattan een slechte reputatie heeft. Anderzijds brengt de wind koelte tegen de zware hitte, waardoor men hem ook wel de bijnaam "de dokter" geeft. Een aanhoudende harmattan kan gewassen vernielen door de stoflaag die op de bladeren ligt en het uitblijven van regenval.
Op de foto zien jullie wat ik bedoel met stofferig!

harmattan.jpg

Nigeria wordt in het westen begrensd door Benin, in het noorden door Niger, in het oosten door Chad en Kameroen, in het zuiden door de Golf van Guinea. In Nigeria wonen ongeveer 137 miljoen mensen en het land heeft een oppervlakte van 923.768km2 .

Nigeria's 800 km lange kustlijn is onderbroken door de grote Niger delta en een ingewikkeld net van kreken en rivieren en bestaat hoofdzakelijk uit zandige stranden die in het binnenland aanleunen tegen een strook mangrove met daarachter een tropisch woud.
Op 1 oktober 1960 is Nigeria onafhankelijk geworden van het Verenigd Koninkrijk. Van 1967-1970 speelde de bloedige strijd om Biafra, die meer dan 2 miljoen mensen het leven kostte, voornamelijk door verhongering.De munteenheid is de Naira!

Tot 1976 was Lagos de hoofdstad maar dan werd besloten om een nieuwe hoofdstad te bouwen die midden in het land ligt nl Abuja. Sinds 1991 is Abuja de hoofdstad van Nigeria, intussen wonen daar reeds1 miljoen mensen...

De belangrijkste bevolkingsgroepen van Nigeria zijn de Hausa ( N), de Yoruba (ZW) en de Ibo ( ZO). Religieus gezien valt Nigeria ruwweg uiteen in noord en zuid: de noordelijke Hausa overwegend moslim, de Yoruba en Ibo christen. De gebieden in het N behoren geografisch en cultureel tot de Sahel- Sudan zone. Die in het zuiden, oorspronkelijk tropisch bos, zijn op de kust gericht.

De naam Nigeria is ontstaan uit “Niger en aera” dat verwijst naar de rivier Niger die door het land stroomt. Nigeria was en is nog steeds het dichts bevolkte land in Afrika en zo ook het “ zwartste” land in de wereld.
Van 1901 tot 1963 was Nigeria een Britse kolonie. Dit is een korte schets van het land waar we 8 jaar woonden.


Wapenschild van Nigeria

Image Hosted by ImageShack.us

Het wapenschild van Nigeria loont ook de moeite om er even bij stil te staan. Het bestaat uit een zwart schild met twee witte strepen die de letter Y vormen. ( sorry dat de kleuren niet echt overeenstemmen). Dit staat voor de twee grote rivieren die door Nigeria vloeien: de Benue rivier en de Niger. Het zwarte schild staat symbool voor de rijke Nigeriaanse aarde, terwijl de twee paarden voor waardigheid staan.
De achtergrond waarop het schild staat, is een in Nigeria veel voorkomende plant de Costus Spectabilis.
De arend bovenaan betekent kracht terwijl de groen-witte band eronder de rijke landbouwgrond suggereert. Eenheid en trouw is het Nigeriaans motto.


Nigeriaanse vlag.


Image Hosted by ImageShack.us

De kleuren op de Nigeriaanse vlag hebben beide een symbolische betekenis: groen staat voor de schoonheid van het land, met name de bossen en velden en wit staat voor vrede en eenheid.
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door natoken om 00:00 5 reacties Reageer op dit bericht

Intro Nigeria


Eindelijk is het zover, mijn boek over Nigeria is af . Daarmee rond ik onze 13 jaar buitenland af en staan onze ervaringen, emoties, belevenissen bewaard voor het " nageslacht" als die er al een boodschap aan hebben!
Waarom het zo lang geduurd heeft vooraleer ik Nigeria afwerkte? Teveel dia's en dan nog in een abominabele staat zodat ik maanden werk had om ze in te scannen en te bewerken om ze toch nog te kunnen gebruiken. Daardoor was mijn " goesting" om er een boek van te maken al voor de helft weg. Zet daarbij dan nog eens dat Nigeria het moeilijkste land was van de 4 landen waar we woonden en dan begrijpen jullie misschien een beetje het uitstellen.
Maar na onze vakantie in Gran Canaria in het begin van het jaar was de zin plots terug.

Normaal maak ik van elke reis een boek omdat dat meer zegt dan wat losse foto's die voor eeuwig en drie dagen ergens op een harde schijf blijven staan of in een doos belanden. Op de vraag van T of er weer een boek kwam van ons deugddoende verlof zei ik:
" Ja, maar niet voor Nigeria af is!". En zie ik ben erin gevlogen, heb geschreven dat mijn tong op mijn buik hing ( wellicht daardoor hees geworden een paar weken terug haha) en in één rush tekst en foto's aan mekaar gelinkt.
Het prototype van mijn boek ligt hier voor nu mij. Nu nog even laten lezen door een buitenstaander om nog tik -of andere fouten eruit te halen want zelf ken ik dat boek bijna uit het hoofd en dan de definitieve druk voor de kinderen. Mijn ei is gelegd!!

Voor diegenen die de vorige belevenissen hier op mijn blog volgden ( zie beginjaren van mijn blog), hebben jullie er zin in om terug een paar weken mee te reizen door Afrika? Vanaf morgen vliegen we er in.

Nog even samenvatten:
Mexico was romantiek, onze honeymoon , verrassingen , gemis, een boost aan ervaringen in één woord " onvergetelijk".(Blog 10/07/2008 à 11/08/2008)

Venezuela staat voor de geboorte van onze zoon, een aanpassen in een " wereldstad", de betovering van de Orinoco en de harde confrontatie met het verschil arm/rijk.( blog 25/01/2009 à 18/02/2009)

Peru tenslotte dragen we in ons hart omdat de dochter er geboren werd, om de schoonheid van de wonderlijke cultuur van de Inca's, om zijn lieve en zo kleurrijke bevolking...maar ook om de angst van de aardbeving en de ongemakken van een spaaklopende regering.( blog 28/05/2009 à 14/06/2009)

En nu Afrika. Na alles wat we er meegemaakt hebben, kan ik niet zeggen dat ik lyrisch word bij de gedachte aan de jaren Nigeria en toch.
 
Afrika is een continent dat aan je blijft kleven. Je geraakt de verbondenheid ermee nooit meer kwijt. De immense panorama's, de beklijvende beelden van een totaal ander volk, de doordringende geuren van mens en natuur, de verzengende hitte, ze dringen je ziel binnen en laten voor altijd hun sporen na.
Afrika is een wonderbaarlijk continent van uitgelaten levensvreugde en dynamiek niettegenstaande de rampen, oorlogen, nood en ellende. Als je er woont ,word je ondergedompeld in zijn typische geuren en kleuren en de enorm grootse natuur.

Gedurende onze 8 jaar in Nigeria  hebben we Afrika op een manier leren kennen die anders is dan de nieuwsberichten laten vermoeden nl een continent van grenzeloze creativiteit en bruisende levensvreugde. De ontwapenende lach van een Afrikaan is er altijd en overal, zijn muziek en dans verwoorden zijn ziel.
En ik die dacht niet lyrisch te worden bij de herinneringen aan Afrika. Het wordt tijd dat ik samen met jullie opnieuw geconfronteerd word met de harde realiteit.
Welkom in de viewmaster van mijn herinneringen.

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door natoken om 00:00 4 reacties Reageer op dit bericht

Lente in het land



Klop ,klop
Wie is daar?
 De lente.
 Ik open de deur
 lichtgele bol
 op discreet blauw.
 De krokus duwt zich
scheutig
  uit de grond.
 Gras verschiet
van vale kleur.
 Negen graden
 omhelzen mij
en tonen de weg
 naar buiten.
Ik graai
 uit de kast
 een glimlach.
 Met wandelschoenen
begin ik alvast
 behoedzaam te neuriën.
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door natoken om 17:05 7 reacties Reageer op dit bericht

Eerste lentebedenkingen


Na een namiddag in de zon en na wat " gerommel" in de tuin kan ik maar één gedachte neerzetten...

de lentezon
streelt
 het ongemaaide lentegras
 en twijfelend
ontvouwen krokussen
 hun kelk
 teer, fragiel
 kwetsbaar
beloftevol
smakend
 als de ongecensureerde dromen
 bij de streling
van de geliefde.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 00:27 7 reacties Reageer op dit bericht

Heel, heel hartelijk bedankt!



Ik ga vandaag eens heel melig doen. Ik mag dat want gisteren was ik jarig.
Ik heb de leeftijd bereikt die fans van " Gone with the wind" en " West side story “ , “ De tien geboden” en zo direct zullen herkennen.
Vanaf heden tot de volgende 01/03 kan ik lustig spelen met de cijfertjes ze veranderen niet ( zolang ik ze niet op hun kop zet!!).

Ik ben gisteren de hele dag verwend geweest met cadeautjes, bloemen, telefoons, mails , e-cards en nog meer verrassingen. Zondag hadden de kinderen het " festijn" al ingezet!. En gisteren waren er dan nog die vrienden die je zo doen lachen dat je denkt dat die lachrimpeltjes  niets meer met leeftijd te maken hebben.
Die leeftijd, ach, die nemen we er maar bij. Er zijn ergere dingen dan 66 worden, 67 worden bijvoorbeeld.
Maar dat gezeur is voor volgend jaar. Als het mag. En ik zou zeggen: grààg.

Als ik een duizendpoot was
met evenzoveel armen
wat zou het dan toch zalig
om jullie allemaal te omarmen.


Bedankt voor de vele verjaardagswensen, lieve blogvrienden.
Weet je wat? 
Ik heb een fles blogchampagne klaargezet. Je mag je leeg glas in de reactie zetten, ik doe de afwas wel!
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 00:22 9 reacties Reageer op dit bericht

Zeg eens, hoe lees jij?


Internet, schermlezen , ik breng nogal wat tijd door vóór mijn PC om tektsten te schrijven voor mijn blogje, e-mails te lezen, e-mails te schrijven.... Dat hoort er dagelijks bij. Zo komt het dat ik het overgrote deel van de tijd bezig ben teksten te het lezen op het scherm.

Dat lezen op een computerscherm is en blijft voor velen een moeilijk geval. Sommigen blijven  het lastig te hebben om zo’n schermtekst rustig en geconcentreerd door te nemen en betrappen zich er op dat ze de neiging hebben om oppervlakkig over de tekst heen te dwarrelen. Soms betrap ik mij daar ook op!

Maar het ergste van dit alles zit hem in het feit dat die neiging om oppervlakkiger te lezen zich ook af en toe begint te manifesteren bij het lezen van een gedrukte tekst. Ook daar moet ik mij soms inspannen om de aandacht er bij te houden. Gelukkig valt dat bij een spannend boek nog goed mee! Na even "te googelen" bemerkte ik dat ik  blijkbaar niet alleen ben met dat “probleem”.

De Amerikaanse technologie-goeroe Nicholas Carr beschreef in een artikel hoe vele internetlezers met hetzelfde effect geconfronteerd worden. Als ze in een boek lezen, geraken ze al na een paar alinea’s afgeleid en ze krijgen als het ware behoefte om naar iets anders door te klikken. Ze lezen ongeduldig en door gebrek aan concentratie onthouden ze ook minder van wat ze lezen. Hun kennis wordt oppervlakkiger.
Carr stelt het simpelweg zó: we Googelen ons dommer!!!

Carr veroorzaakte door dit standpunt nogal wat beroering en er ontstond een hele discussie tussen vóór- en tegenstanders van zijn visie op het gevolg van internetgebruik.
Maar uit een onderzoek door Allen Renear blijkt dat niet alleen de gewone internetter oppervlakkiger leest. Ook wetenschappers, die omwille van hun job, massa’s wetenschappelijke literatuur moeten doornemen, gaan steeds meer anders lezen.
Renear noemt deze nieuwe manier van lezen: strategisch lezen. Het leesproces is daarbij in de eerste fase een scanproces geworden. Daarbij gaat de lezer die over een bepaald onderwerp informatie wil verkrijgen, eerst veel artikelen over het onderwerp te gelijkertijd vergelijken, analyseren en doorzoeken, via hyperlinks en zo.
 
Maar maakt strategisch lezen dommer? Heeft Carr gelijk?
Absoluut niet beweren sommigen.

Wat voor mij in elk geval duidelijk is: de ontwikkelingen van internet hebben een ingrijpende invloed op de leesgewoonten van mensen. Of we er slimmer of dommer door worden, laat ik in het midden !!:wink:
En jij , hoe lees jij, lieve blogbezoeker?
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door natoken om 00:31 11 reacties Reageer op dit bericht

Na een drukke zondag!

 

 Het woordenspel van een ander, hier kan ik van genieten....zeker na zo'n drukke dag als vandaag..

Ik was moe.
 Ik kon geen letter meer zien.
 Ik wilde ook geen letter meer zien.
Ik wilde alleen nog maar slapen, ergens achteraf,
 onder een lege hemel
en in warm en ongeletterd gras.

 En de z dan?
 Welke z?
 De z van zuiver, zinderend , zoen.

Ik zuchtte, ik was zo moe....
 Maar iemand draaide zich naar mij toe
en gaf mij een zuivere, een zinderende, een letterlijke zoen.

Toon Hellegen ( uit"... m n o p q ..")
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door natoken om 00:33 7 reacties Reageer op dit bericht

Meer van natoken

↑ Terug naar de berichten