Naar de inhoud

natoken

akke.beakke.be

Archief

Zo was het nog een goeie week geleden....

Omdat we aangesloten zijn bij U3A een Engelse organisatie die allerlei activiteiten organiseert, maakten  we in Spanje elke week een wandeling. Daar kon ik mijn lust om foto's te trekken botvieren. Ik laat jullie meegenieten van het wonderlijke van de natuur nu bij ons de natuur momenteel enkel wateroverlast te showen geeft! Met al die nattigheid krijgt een mens warempel al terug heimwee naar.....

Wat denken jullie? Fauna of flora?

 faunadsc0220.jpg

 De waterput ligt er prachtig bij naast de wuivende halmen….

img3253a.jpg

Zo’n stulpje in een oase van bloemen…..om bij weg te dromen

p1010730s.jpg

 Een cactus hoeft niet altijd klein te zijn

 p1010732b.jpg

 Geen vrucht maar een bloem

 p1010735g.jpg

 Een peperstruikje ,niet alleen pittig maar nog mooi ook

p1010652m.jpg

 Palmolie noten

 p1010654o.jpg

 Hier plaats ik mijn huisje

p1010649sx.jpg

Wanneer je houdt van wandelen dan is de Montgo een ideale plaats om te bezoeken want die ligt in het midden van een natuurreservaat in de omgeving van Moraira op zo’n 750 m hoogte en is vooral bekend om de vorm van de berg. Van op afstand kan je er ( met wat fantasie) de kop van een olifant in zien met de uitloper van de berg die staat voor de slurf.

Montgo

montgop1010744.jpg


En zo kan ik verder gaan maar ik stop er mee want anders wil ik direct terug!!
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door natoken om 00:00 5 reacties Reageer op dit bericht

Even een rechtzetting...

Telkens als er hier een " invasie " geweest is, duurt het een tijdje vooraleer bij oma de "innerlijke rust" terug is en als ik dan toch niet direct in slaap val dan maar even iets verduidelijken .
Blijkbaar is mijn logje van een paar dagen terug in verband met onze Bojako verkeerd overgekomen . Na mijn blogbezoekje bij Mus viel mijn frank dat sommigen denken dat Mr Silver niet meer wil opgebeld worden, wat helemaal niet het geval is.Toen ik hem opbelde zei hij enkel dat hij het ontzettend druk had met op en neer te gaan naar de kliniek en daar lang blijft en door de karweitjes en de telefoontjes had hij nog geen kans gezien om zelf iets op de blog van Bojako te zetten. We hebben dan afgesproken dat ik op mijn blog wat uitleg zou geven zodat hij dat niet steeds moest herhalen maar dat betekende niet dat  jullie niet meer zelf mogen opbellen, ik denk dat hij iedereen wel zal op de hoogte houden als je ernaar vraagt! Ik heb ook nog niet terug gebeld omdat ik hem ook niet teveel wil lastig vallen daarom dat ik nog geen antwoord kon geven op de vragen van sommige mensen die mij mailden. Maar nu lees ik bij Mus dat zij gisteren contact gehad heeft dus wie op de hoogte wil blijven ga eens bij haar lezen!  Als je op de link klikt ben je er zo! Huismusje
Het is hartverwarmend te zien hoeveel blogbezoekers met mekaar begaan zijn!
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 02:39 4 reacties Reageer op dit bericht

Moet er nog water zijn?

We hadden onze thuiskomst anders voorgesteld en de plannen om snel ,snel de tuin winterklaar te maken, vallen letterlijk in het water!! De TV beelden spreken weer boekdelen en de waterellende begint weer voor veel mensen en de winter staat nog voor de deur... Het zal je maar overkomen. Wat kan een mens dan nog beter doen dan op de blog wat rond te hangen en bezoekjes af te leggen en wat inspiratie proberen uit het toetsenbord te krijgen? Gelukkig (!!) zal ik mij morgen niet vervelen want ons bendeke ( 12 personen) komt hier bijeen voor een etentje om alle voorbije verjaardagen ( zoon en kleinzoon) te vieren en dat precies op de verjaardag van de tweeling. Ik ben aan het bedenken hoe ik hun stoel kan versieren om er toch iets extra van te maken!! Gelukkig kunnen we dat nog aan om die drukke bende hier in huis te hebben want als ik zo rondkijk op ander blogjes dan is er veel kommer en kwel overal!! Het is toch opvallend dat het einde van het jaar vaak samengaat met ziekte of miserie allerlei..; We zullen ons dus maar heel koest houden dat die " donderwolk" ons huisje voorbij gaat.......

Ik moest dus wel de nodige boodschappen doen om morgen iets “ degelijks” op tafel te toveren en een mens/een vrouw wil er zelfs bij regenweer een beetje goed uitzien en toch droog blijven. Dus even in mijn herfst/ winterkledij gerommeld want die hangt/ligt nog niet direct in mijn kast… Intussen vlogen mijn gedachten naar de tijd van de “ K-way’”, maar waarom lijk je dan als een wandelende vuilniszak? Pas op, soms zijn die wel heel praktisch, vooral het opplooi-aspect vind ik een pluspunt. Maar iets eleganter moet toch kunnen?
Gelukkig heb ik hier nog een regenjas met kapje, handig gewoon want dat gezeul met de paraplu is ook niet alles!! Ons ma had een andere oplossing voor de regen nl het regenkapje. In iedere handtas of jas zat er wel zo’n ding ! Maar de dag van vandaag moet dat toch hipper kunnen? Mooiere kleurtjes, retro motiefjes, ik zeg maar wat? Een ontketening van glamour, die gegarandeerd voor een glimlach zal zorgen, zowel bij jezelf als bij voorbijgangers. Een gat in de markt?

Tot wat een regendag kan lei( ij)den.
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door natoken om 00:00 8 reacties Reageer op dit bericht

Even ter info...

Daar juist nog even met Mr Silver gebeld, de geïnteresseerden kennen hem als de slaapgenoot van ons aller Bojako . Op vraag van hem even het volgende.
Onze Bojako werd woensdag via spoed terug opgenomen op intensieve. Er blijven zich complicaties voordoen na haar ingreep vorig maand. Ze zal er zeker ook nog het ganse weekend blijven omdat men onderzoeken en testen doet om de oorzaak van die verwikkelingen te vinden. Onze vriend is natuurlijk elke dag druk aan het pendelen tussen ziekenhuis en thuis en met alles wat op hem afkomt heeft hij al de handen vol. Omdat  hij niet telkens hetzelfde verhaal aan de telefoon zou moeten doen, dit berichtje op vraag van Mr Silver zodat jullie weten dat onze lieve blogvriendin nog niet terug de " oude" is en we haar nog wel even zullen missen. We leven allemaal mee met Bojako en familie en zullen maar duimen zeker dat de oorzaak van haar problemen gevonden wordt en vooral dat er eindelijk een goede oplossing uit de bus komt en we haar binnenkort weer op de bloggenronde mogen verwelkomen want we missen haar!
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 21:54 10 reacties Reageer op dit bericht

Een tussendoortje...

Vanavond werden twee van onze schatten " gedropt" want mama en papa willen morgen het slaapkamertje van ons jongste kleindochtertje opstellen en kunnen daarbij twee druktemakertjes best missen dus oma is van dienst! Omdat er met twee zo'n handenbijtertjes weinig tijd voor  de pc overschiet gewoon even  wat humor ...( of hoe je het bekijkt!!)

Een klein mannetje zit in een bar naar zijn glas te staren. Een half uur lang beweegt hij zich totaal niet. Er komt een levensgrote trucker binnen en deze gaat naast hem zitten. Hij pakt het glas van het mannetje en leegt het in één teug. De arme man barst in snikken uit. De trucker draait zich naar hem toe en zegt: "Kom op man, het was maar een geintje hoor! Ik bestel wel even een nieuwe voor je."
"Nee, zegt de man," dat is het niet.
"Vandaag is de ergste dag uit mijn leven. Ik heb me vanmorgen verslapen en was daardoor te laat voor een belangrijke vergadering. Mijn baas werd zo kwaad, dat hij me op staande voet heeft ontslagen. Toen ik naar mijn auto wilde gaan, bleek deze gestolen te zijn. Toen ik aangifte deed, zeiden ze op het politiebureau dat ze niets voor me konden doen. Vervolgens nam ik dus maar een taxi. Nadat ik betaald had en de taxi was weggereden, merkte ik dat ik mijn portefeuille op de achterbank had laten liggen. Thuisgekomen trof ik mijn vrouw in bed aan met mijn beste vriend. Totaal gedeprimeerd ben ik toen maar naar deze kroeg gegaan. En nu ik eindelijk de knoop heb doorgehakt en zelfmoord wil plegen, kom jij binnen en drinkt mijn vergif op..."
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 23:25 8 reacties Reageer op dit bericht

gedachten gedragen door de natuur....

herfstpyren.jpg

Toen we op onze terugreis Frankrijk doorkruisten, werd ik weer eens getroffen door een adembenemend scala van herfstkleuren van groen, bruin naar oranjegeel en rood. Geen enkele schilder kan die weidse bergflanken kleuren zoals de natuur zelf. Ongelooflijk hoe in één maand tijd de natuur verandert. Gelukkig hebben wij meer tijd nodig om de tekenen van  "onze herfst " fysiek vast te stellen. En toch ... is het omdat ik stilaan ook in de schemerzone van de herfst van het leven kom dat ik zo kon genieten van dit kleurenpalet? Ik kreeg er maar niet genoeg van en brandde de beelden vast op mijn lens en netvlies om er nadien nog lang van te kunnen nagenieten. En terwijl ik aan het genieten was van de enkele huizen tegen dat kleurenpalet en van de schapen of koeien die eenzaam stonden te grazen van het laatste herfstgras, ging mijn fantasie met mij op de loop!! Ik probeerde mij datzelfde landschap voor te stellen maar dan nog ongerepter ergens in een ver verleden , in de Middeleeuwen en bedacht hoe het moet geweest zijn om dan die bergen over te steken of hier te wonen? Als dan ook nog hier en daar een wegbord één of ander kasteel uit de buurt aanduidt dan is de stap naar dat verre verleden rap gezet!
Waarom ik steeds naar dit tijdperk afdwaalde als ik zo'n landschap zag, weet ik ook niet. Een déjà vu uit een vorig leven misschien? Een lach krult zich op mijn lippen als ik dit hier neertik! Ik durf mij niet voor te stellen onder welke gedaante ik dan zou rondgedoold hebben!! Misschien als troubadour of als nar...Dat zou al één en ander kunnen verklaren !!
:wink:
Mijn fantasie slaat weer op hol, een gevolg van de recente bezoeken aan kastelen en ruïnes ergens op hoge bergtoppen? Wie zal het zeggen, maar feit is dat ik mij goed voel bij het waarnemen van de grootheid en pracht van de natuur en direct vormt zich dan in mijn achterhoofd de vraag;
Zullen mijn kleinkinderen ( als ze er oog voor hebben tenminste) ook nog kunnen genieten van wat onze blauwe bol elk seizoen aan pracht tevoorschijn tovert?
Ach, ik ben en blijf een buitenmens of ik nu 5j/15j of 65 j ben, dat verandert er niets aan. Dwing me niet om in de stad te gaan wonen, ik kwijn er weg niettegenstaande de drukte en de massa. Ik zou er mijn gevoel van vrijheid verliezen. Het is best leuk om een paar dagen door oude of moderne steden te kuieren maar het beklemmend gevoel dat ik toch onbewust ervaar, verdwijnt zo als ik terug de groene velden, de bomen, bossen en de vrije natuur rondom mij opsnuif!
Ik begrijp best dat er mensen zijn die precies het omgekeerde ervaren, daarom verschillen we ook allemaal van elkaar en dat is maar goed ook! Stel je voor dat we allemaal hetzelfde willen, voelen , denken ... we zouden wellicht mekaar " de kop afbijten"  om alleen over te blijven.!!:twisted:
Waarmee ik uiteindelijk zeggen wil dat onze vakantie deugd gedaan heeft niettegenstaande een stressvol begin  naar aanleiding van de problemen van ons kleindochtertje en wij die zo ver waren en een eind dissonant door griep/verkoudheid en het overlijden van de laatste tante  van T. Maar we zijn weer klaar om mee te draaien in de mallemolen van het " gewone, normale dagelijkse leven"...
Dat betekent ook dat ik weer met regelmaat mijn blogvrienden kan bezoeken want sommigen zullen zich afvragen waar ik was?
Ik was er wel af en toe want mijn PC zowel als mijn camera gaan altijd  mee op reis . Ze zijn een stuk van mezelf waar ik in woord en beeld alle eerste impressies kwijt kan  en in geval van inspiratie kan ik mijn ei kwijt zonder dat het breekt !! :-) Maar ook mijn PCeetje  was aan vakantie toe!!
Maar nu BEN IK TERUG!!:-D

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 00:28 8 reacties Reageer op dit bericht

goeie tip

Iemand vond dat wij na onze maand uit wel iets aan de tip konden hebben en ik vond hem het doorgeven waard dus...
Kranen uitspoelen na vakantie Bent u langer dan een week niet thuis geweest? Dan is het verstandig alle koud- en warmwaterkranen een minuut lang te openen. Kies bij mengkranen voor de middelste stand zodat zowel de koud- als de warmwaterleidingen worden gespoeld. Bij thermostatische mengkranen laat u de temperatuurinstelling ongewijzigd op 38 °C staan. Ook kranen die u weinig gebruikt (bv. een buitenkraantje) moet u voor gebruik even doorspoelen. Beter nog is om ze wekelijks een minuut door te spoelen. Een kraan die lange tijd niet gebruikt wordt, leidt namelijk tot langdurige stilstand van water in het leidingdeel naar die kraan. Dit vergroot de kans op groei van de legionellabacterie. Sommige typen legionella veroorzaken de veteranenziekte. Deze ziekte geeft in lichte vorm alleen maar griepverschijnselen, maar in de zware vorm kan de veteranenziekte een longontsteking veroorzaken. Besmetting gebeurt door inademing van zeer kleine waterdruppels in de lucht (waternevel). De bacterie groeit in water bij temperaturen tussen de 25 en 50°C. Onder 25 °C is er vrijwel geen groei en temperaturen boven 50 °C doden de bacterie. Hebt u koperen leidingen in uw woning? Bij langdurige stilstand van water kan een heel klein deel van het koper oplossen in het water. Het krijgt hierdoor een beetje een ‘metaalsmaak’. Bij te langdurige stilstand kan de concentratie koper te hoog oplopen. Langdurig gebruik van water met te hoge kopergehaltes kan schadelijk zijn voor uw gezondheid. Spoel daarom koperen leidingen voor gebruik even door, zeker na vakanties.
Tips - Laat het water rustig stromen - Voorkom dat het water vernevelt: Houd de sproeikop onder water in een emmer of haal het sproeistuk van de kraan. - Drink geen warm water (warmer dan 25 °C)
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Gaan jullie nog even mee?

Dan stel ik jullie Moraira voor , het dorpje waar we al jaren onze vakantie doorbrengen en een ideale uitvalplaats om van hieruit de Costa Blanca en de omgeving te bezichtigen want echte strandkloppers zijn we helemaal niet!...

De oude vissersplaats Moraira ligt aan de Costa Blanca in Spanje en is één van de leukste plaatsen langs deze populaire kuststreek. Het kleine kustdorpje behoort tot de gemeente Teulada en staat bekend om zijn rust en zijn mooie, grote, traditionele vissers- en sporthaven.


De sporthaven

 p1010611d.jpg


 
Aan het einde van de 18e eeuw, toen Teulada, dat meer landinwaarts ligt, nog een boerendorp was, werden de gewassen vervoerd over zee vanuit natuurlijke havens. In de loop van de tijd ging de lokale bevolking zich echter vestigen in de buurt van hun werk en zich steeds meer bezig houden met visserij. Dit was het begin van het dorp dat we nu kennen als Moraira. Met een gemiddelde jaarlijkse temperatuur van 18 graden en met gemiddeld 320 dagen zon per jaar is Moraira een uitstekende bestemming het hele jaar door.
Langs de kustlijn van Moraira treffen we prachtige fijne zandstranden met kristalhelder zeewater aan, zoals L'Ampolla, Les Platgetes (half zand en half rotsstrand) of Playa del Portet. Daarnaast zijn er ook kleine inhammen, zoals L'Andrago, Punta Estrella, Cap Blanc en La Cala. Het meest bekende strand is echter L'Ampolla. En het strand El Portet .
L’ ampolla

 ampolla073.jpg

El portet

 elportet.jpg 


Moraira heeft naast de eerder genoemde mooie rots- en zandstranden ook interessante bezienswaardigheden, zoals de Castillo de Moraira. Dit fort staat op de rotsachtige heuvel van het strand l´Ampolla . Het is gebouwd in de 18e eeuw en diende ter bescherming tegen aanvallen van de Berber piraten. De ongebruikelijke vorm van het gebouw staat algemeen bekend als pezuña de buey (hoef van een os), gezien de halfronde zuid gevel en de rechte noord gevel.

El Castillo de Moraira

186toren.jpg

 
Het leuke aan Moraira is dat het toerisme de plaats niet verpest heeft. Hier vind je geen grote hotels of appartementen complexen en de jachthaven wordt gebruikt waar het voor bedoeld is: voor jachten en boten.
Het centrum van Moraira bevindt zich direct bij de vissershaven, waar je naast de vissersbootjes een visafslag vindt

Vissershaven

vissershavenmoraira.jpg


En als je wil, geheel volgens traditie, dan haal je 's ochtend in de nabijgelegen visafslag, "Lonja", uw eigen verse vis ook als toerist. Wie zelf geen vis wil klaarmaken kan de vangst van de dag natuurlijk ook gaan nuttigen in één van de vele restaurants in het centrum van Moraira en langs de kustweg.

Wonderbaarlijke visvangst!!(haha)

 morairazichten001.jpg

Hoewel het verboden is de vissen eten te geven, zondigt menig passant toch en dan krijg je dit beeld!!

Het centrum van Moraira bestaat uit ongeveer twintig straten die vooral gevuld zijn met restaurants, bars, winkels, makelaars en wooncomplexen van maximaal 4 tot 5 verdiepingen hoog. De straten zijn deels alleen toegankelijk voor voetgangers, wat ten goede komt aan de sfeer van het centrum. Wie door Moraira loopt voelt dat de sfeer hier gemoedelijker is dan in grotere plaatsen in de omgeving zoals Calpe, Benidorm en Altea.  Gelukkig lijkt het niet op plaatsen als Marbella of Cannes waar de rijken elkaar af willen troeven met dure auto's en dito jachten. Hier vind je vooral levensgenieters Je kan hier op elk moment landgenoten tegen het lijf lopen.

Nog enkele sfeerfoto's van Moraira


De ronde verkeerspunten zijn soms echte bezienswaardigheden

 morairazichten005.jpg

Zicht op de kust

p1010616bis.jpg

Zicht op zee

 p1010613zeezicht.jpg 

Straatbeeld



p1010626straatbeeld.jpg



bloemenprachtp1010731.jpg

En natuurlijk niet te vergeten de uitkijktoren van Cap D'Or. Deze toren werd in 1553 gebouwd en de plaats heeft een reden. Als je rondom de toren loopt heb je naar alle kanten toe een enorm uitzicht Van de Montgo en Cabo de la Nao in het noorden, de uitgestrekte zee met op heldere dagen Ibiza in het oosten, De Penon de Ifach en de flats van Benidorm in het zuiden en de Bernia, Teulada en talloze witte chalets in het westen. In de 16e eeuw werd de uitkijktoren bemand om in de gaten te houden of er geen piraten uit zee opdoemden. De toren staat op ongeveer 166m hoogte op de Cap d'Or. Hij heeft een ronde vorm met een doorsnede van 26 en een hoogte van 11 meter. Het is een stevige toren zonder deur. Om de toren te bestijgen werd vroeger een touw naar beneden gegooid. Er stonden ooit twee kanonnen bovenop de toren om de haven van Moraira te beschermen.


morairauitkijktoren.jpg

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door natoken om 00:00 6 reacties Reageer op dit bericht

Xativa


Wat denken jullie ervan om even het koude België te ruilen voor een zonnig pittoresk plekje in Spanje nl XATIVA ?

Xativa is een stadje in de bergen op zo’n 40 km ten W van Valencia. Als je door de nauwe straatjes van dit typisch Spaans dorpje rijdt, word je bekoord door het kasteel dat er boven uitsteekt. De muur die het kasteel omringt, begint in het dorpje zelf en loopt omhoog de bergen in tot aan het kasteel en juist dat kasteel maakt Xativa zo bekend!

De latijnse dichter Silius Italicus ( 101-25BC) refereerde in zijn gedichten over de Punische oorlog al naar het kasteel van Xativa. Dat bewijst dat het reeds bestond in de Romeinse tijd. Het kasteel was toen vooral van strategische waarde voor de Romeinse garnizoenen die vanuit Rome ( Via Augusta) over de pyreneeën tot aan de Middellandse zeekust trokken tot aan Cartogena en Cadiz . De huidige ruïnes tonen een mengeling van Iberische, Romeinse en Moorse invloed overgoten door Christelijke accenten!
Xativa's kasteel met zijn 30 torens en 4 versterkte poorten staat bekend als één van de mooiste in het district Valencia en dit niet alleen omwille van zijn historische waarde maar ook omwille van de aandacht die besteed werd aan de omgeving binnen het kasteel! De sprankelende fonteinen bekoren en de sinaasappeltuinen en kruidentuinen bezwangeren de lucht met een heerlijke geur en geven je een idee hoe het leven moet geweest zijn in deze belangrijke garnizoen-stad!! De fonteinen en tuinen zijn niet zomaar een modern verschijnsel maar vormden ook een belangrijk deel van de Moorse cultuur!
Eveneens indrukwekkend als je op de beide uiteinden van het kasteel staat, is het besef wat een enorme onderneming het moet geweest zijn om een dergelijk bouwwerk op die haast ontoegankelijke plaats op te trekken!
Maar Xativa heeft ook nog andere troeven. Het was de geboorteplaats van 2 pausen uit de Borgiaclan nl Calixtus III en Alexander XI. Hun families controleerden bijna 200 jaar de pauselijke macht! Daarnaast was Xativa de eerste Europese stad waar papier gemaakt werd. Zelfs de dag van vandaag is in Marokko papier nog steeds bekend als Xativa.

Maar genoeg woorden, nu is het tijd voor beelden.

Eén van de 4 stevige poorten

dsc0209t.jpg

Zicht op de versterkingsmuur

 dsc0214d.jpg 

De gaten geven een goed zicht op de stad en dienden als schietgaten

dsc0221d.jpg

Zicht op een deel van de omwalling van het kasteel van binnenin

 dsc0231fe.jpg 

WC!!

dsc0237f.jpg 

De fonteinen

dsc0272o.jpg

Eén van de citrus tuinen

  dsc0273h.jpg 

De fonteinen van uit een andere hoek

dsc0274h.jpg 

De muur die vanuit het dorp naar boven gebouwd werd

dscn0001bis.jpg 

Het hoofdgedeelte van het kasteel

dscn0006k.jpg 

Het kasteel gezien vanuit een andere hoek

dscn0007bis.jpg 

Graftombe

dscn0018e.jpg 

Prachtige plafonds in het kasteel

dscn0035m.jpg 

Mooi versierde opperlichten boven de even esthetische deuren

 p1010725bis.jpg

Kasteel kapel

p1010684j.jpg

Zijflank van het kasteel

 p1010687.jpg

Kruidentuin

 p1010699v.jpg

Restant van het waterafvoersysteem

 p1010705y.jpg

Oude restanten in een prachtige natuur

p1010682g.jpg

en als afsluiter heerlijke cactusappeltjes tegen de torenhoge flanken

 p1010706b.jpg
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door natoken om 00:00 9 reacties Reageer op dit bericht

Een dag die ik nooit vergeet..

Er zijn van die dagen die je liever wilt uitknippen en diep opbergen zoals vandaag.
Twee jaar geleden was deze dag eentje van verdriet en opluchting. Verdriet om het verlies en opluchting dat aan haar lijden een einde was gekomen. Ons ma is op 2 november overleden. Ondertussen zijn we twee  jaar verder en zijn de scherpe kantjes wat gesleten maar de herinneringen worden met de jaren scherper. Ook het besef groeit met de jaren dat ik nu de plaats van mijn moeder inneem en dat er nu al twee generaties achter me staan: de kinderen en de kleinkinderen . Maar de woorden van een vriendin zijn me altijd bijgebleven en zij had gelijk:
"Denk er aan dat dit de gang van het leven is. Hoe zwaar het ook is en hoe verdrietig je ook bent. Het zou veel erger zijn moest je moeder haar kind moeten begraven".

Uit een soort piëteit heb ik geen zin om hier veel te schrijven vandaag.


2nov.jpg
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door natoken om 00:00 16 reacties Reageer op dit bericht

Meer van natoken

↑ Terug naar de berichten