Naar de inhoud

natoken

akke.beakke.be

Archief

Een dubbel gevoel.....

Vandaag in de krant gelezen:
Recht uit de wasmachine.

Kimba is een overlevertje. Zelfs een volledige wasbeurt in de wasmachine kreeg de jonge Perzische kat uit Australië niet klein. Naar alle waarschijnlijkheid was de poes in de wasmachine geklauterd om er op de vuile was een tukje te doen. De baasjes- zich van geen kwaad bewust - lieten een koude was draaien en kregen nadien bijna een beroerte toen ze met het wasgoed ook Kimba uit de machine haalden. Het beestje zag er weliswaar wat verfrommeld uit en stond wat wankel op de poten, maar overleefde het incident dankzij de snelle tussenkomst van de dierenarts!
" Het is een wonder dat ze het heeft overleefd, maar we vermoeden dat Kimba na dit avontuur haar negen levens in één keer heeft opgebruikt",
zegt haar opgeluchte baasje!
( Nieuwsblad 29 mei)


Ik wist niet direct hoe ik moest reageren, medelijden of gieren!! Sorry voor de dierenliefhebbers- zelf ben ik ook dol op dieren - maar als ik mijn verbeelding loslaat dan zie ik daar een slapende, niets vermoedende poes brusk wakker worden omdat ze water op haar kop krijgt. Nog voor ze beseft wat er gebeurt, wordt ze eerst zachtjes heen en weer gewiegd om uiteindelijk koprollend  de volgende 45 minuten rond te maken en dan nog dat zwieren?? Je zou al voor minder wankel op je "poten" staan :evil:
Of de was er proper uitgekomen is, dat zeggen ze er niet bij :-D
Ik vrees dat het arme dier de komende week nog wat nachtmerries zal hebben en de baasjes bij elke volgende wasbeurt wel 10 keer zullen kijken voor ze een machine in gang steken!! En ik, ik fixeer mij op het arme beestje en duw mijn verbeelding ver weg want anders......:oops:
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door natoken om 09:35 4 reacties Reageer op dit bericht

Klereninzameling


Krijg jij ook wel eens zo'n witte plastic zak met een datum erop of een papier waarop staat dat er de volgende week klereninzameling is?  Dat kregen we hier onlangs weer eens in de bus.
Meestal ga ik diezelfde dag nog in de kasten snuffelen en leg ik de kleding die ik niet ( of toch al lang niet) meer draag  op bed. Ik kijk dan gelijk manlief zijn kast even na in de hoop dat hij niet direct voor mijn neus staat, want als dat het geval is, kan er volgens zijn zeggen HELEMAAL niks weg!!!!! Maar ik moet eerlijk zijn......voor mij gaat die regel ook gedeeltelijk op! Ik sta dan voor mijn kast en denk keer op keer, dat is ook zonde om weg te doen, dat is nog echt goed en is nog steeds mee met de tijd en misschien draag ik dat nog wel eens, wat natuurlijk nooit gebeurt! 

Onlangs moest  ik echt plaats gaan maken in de kasten omdat mijn vechtgenoot  mij erop wees dat de stang in de kast waaraan de kapstokken hangen, nu wel heel erg doorbuigt en dreigt te bezwijken onder mijn als maar groeiende "verzameling" !! Ik moest dringend " grote kuis" houden!
Zo gezegd......zo gedaan, pfffffffffffff het voelde als een opluchting toen ik een paar dagen terug  de zakken 's morgens vroeg buiten zette!!!! Gelukkig kwamen ze die ophalen want het gebeurt ook wel eens dat de zak er 's avonds nog steeds staat en dan kan je die dan de volgende dag best zelf ergens in een grote kledingcontainer deponeren. Wat mij telkens opvalt is dat er toch behoorlijk wat zakken op straat staan. Hoe kunnen wij klagen dat het zo slecht gaat vanwege de crisis en dat alles ZO duur is,... want eerlijk .. vaak staat er voor flink wat geld aan kleding zomaar op straat, waaruit ik opmaak dat wij het waarschijnlijk nog niet zo slecht hebben  hier in België!!.
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door natoken om 00:03 8 reacties Reageer op dit bericht

Een nieuwe lente, een nieuw begin....

De regen van gisteren was misschien wel een zegen voor de tuin maar vanaf nu mag het weer zonnig zijn hoor!. .
Dat is voor mij voldoende om de beginregels van het gedicht  "Mei" van Gorter door mijn hoofd te laten tollen:
Een nieuwe lente en een nieuw geluid
Ik wil dat dit lied klinkt als het gefluit....

Dat nodigt uit tot ontboezemingen...

De zware grond scheurt de lente open
kiemend zaad stuwt naar het licht,
 nestelend gras heeft onbevangen
zijn groene sprieten naar de zon gericht.

 Talmend nog knipoogt het hemelsblauwe
 naar het lieflijk trillen van de morgendauw,
 pril leven lonkt aarzelend naar geboorte
alles zegt vaarwel aan de winterkou.

 De geuren veroveren zoet de hele wereld
 het stilaan pochen van bloesems begint,
 geen mens weet blijf met dit gevoel van jubel
 heeft niet het minste vat op wie dit allemaal verzint.


en nu maar duimen dat het goede weer er terug aankomt want we willen nog veel van de zon genieten ...
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door natoken om 00:04 7 reacties Reageer op dit bericht

Ben jij energiebewust?


Het weer begint eindelijk een lentekarakter te krijgen hoewel we zullen twee dagen terug op wat voorbij is moeten teren. Nochtans mag het stilaan zonnig zijn want de stookrekeningen zullen met die “ kwakkel lente” tot nog toe, weer een stukje hoger liggen dan vorig jaar.
Met de dure stookolie prijzen, ook die van gas en elektriciteit moeten niet onderdoen, is iedereen toch wat energiebewuster geworden.. De thermostaat gaat een graadje omlaag, er wordt al eens een jasje meer aangetrokken, ramen en venster blijven niet meer zolang openstaan.
We weten allemaal niet waar die crisis nu gaat eindigen en hoe lang dit nog zal duren. Het enige wat we kunnen doen is met alles wat omzichtiger omspringen. Ging het te lang goed? Zijn we allemaal niet een beetje verwend om niet te zeggen erg verwend en nonchalant geworden?

Mijn ouders en velen met hen, hebben de tweede wereldoorlog overleefd. Ze hadden zoals zovelen vier moeilijke jaren achter de rug en waren erg gelukkig dat de oorlog gedaan was en ze weer vrij uit konden praten en handelen. Ze bouwden hun huizen die geleden hadden onder de bombardementen weer op. Ze gingen terug  werken en er was vooruitgang en welvarendheid. Maar in hun achterhoofd bleven de moeilijke jaren hangen en ze sprongen zuinig om met hun bezittingen en wat ze aankochten moest stevig en degelijk zijn en lang meegaan.
Ik ben een kind van die generatie en we werden er op gewezen om ook zo te leven , want moeilijke tijden konden ongevraagd en onverwacht terug komen. Onze kinderen en onze kleinkinderen zijn opgevoed in een consumptie maatschappij, een wegwerp maatschappij... Zij kennen overvloed. Ik erger me er soms aan maar in feite doe ik er ook aan mee ,onbewust en ongewild.
Maar ik dwaal af ,want ik wilde vertellen over de jaren na de oorlog toen de mensen zuinig omsprongen met alles ook met energie.
Na elke zomervakantie gingen we terug naar school maar toen de dagen korter en kouder werden en het op den duur te koud was om stil te zitten in de klas, werden de kachels aangestoken. In elk klaslokaal stond er een potkachel.

potkachel.jpg

Die kachel stond midden in de klas. 's Morgens had iemand  de kachel al opgevuld met grote brokken steenkool en aangestoken. Als we de klas binnenkwamen was het meestal al heerlijk warm in het grote lokaal met zijn hoge plafond. Als de winter zijn intrede deed en het buiten erg vroor, mochten we onze mantel, handschoenen, sjaal en muts meenemen in het klaslokaal in plaats van op de rijen kapstokken buiten het klaslokaal te hangen. Die hingen we dan aan de kapstokken in de klas en alles kon drogen tot we weer naar buiten gingen. Wanneer het regende en sneeuwde mochten we onze schoenen en botten rond de potkachel zetten .Onze kousen waren ook dikwijls nat want zo waterdicht waren onze schoenen niet en die legden we ook rond de kachel om te drogen. De geur moest je er maar bijnemen. Sommigen onder ons brachten  een paar dikke sokken mee om in de klas rond te lopen ,want dat werd dan wel toegestaan..
Als het te warm werd in de klas dan deed de zuster met een tang het deksel van de potkachel omhoog en zette die schuin. De oranje gloed van de brandende kolen was dan zichtbaar. Zo af en toe werden  nog wat kolen uit de kolenkit op de kachel gegoten  tot de kolenkit leeg was want er werd maar 1 kit per dag gebruikt!

herschaaldekopievankole.jpg

Als de kachel lekker stond  te snorren dan maakte de warmte  ons wat soezerig. Het was er dan warm maar ook intiem. Zelfs de zuster leek  minder streng en het gebeurde al eens dat we allemaal op de grond rond de kachel zaten. Stoelen hadden we niet .We hadden een lessenaar met een bank er aan.
schoolbank.jpg

Meestal was het dan een leesuurtje waarbij ieder kind uit een boek een paragraaf moest voorlezen. Of de zuster vertelde een verhaal waar natuurlijk een moraal aan vast zat!

Toen het einde van de schooldag naderde, ging het deksel van de kachel helemaal open en zorgde de zuster ervoor dat de kachel bijna gedoofd was als we de klas verlieten..
De datum waarop de kachels op school werden aangestoken was vastgesteld van hogerhand en soms zaten we al meerdere dagen met onze jas aan in een koud klaslokaal voor het zover was. Ook was er een vaste datum waarop de kachels in het voorjaar werden gedoofd . Koud of niet koud dat telde niet mee. Ook dan zaten we soms met onze jassen aan in de klas.
Bewust bespaarden de mensen op energie omdat ze de moeilijke oorlogsjaren hadden meegemaakt en het soms moeilijk hadden om hout en kolen te vinden om hun huis te verwarmen.
Besparen wij nu ook op energie bij de hoge energieprijzen of in de wetenschap dat  bepaalde energiebronnen niet het eeuwig leven hebben?.
Of het veel zal helpen, weet ik niet maar ons ma zei altijd " alle kleine beetjes helpen"!!...
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door natoken om 00:00 10 reacties Reageer op dit bericht

Het rechte pad


grappigmuisje.gif

WIE ALTIJD OP HET RECHTE PAD BLIJFT,

 LIGT NOOIT EENS KROM VAN HET LACHEN…

Mmm, zou dat waar zijn?
Ik heb me al dikwijls krom gelachen, liep ik dan niet op het rechte pad?
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door natoken om 00:00 4 reacties Reageer op dit bericht

Hier pas ik, volgen jullie nog?


Ik heb geen intenties om voor moraalridder te spelen maar wat ik vandaag in de krant las, roept toch serieuze vragen op.
Waar ik heel hard bij ging fronsen? Denk er zelf maar eens bij na.

Nieuwe trend, wodka drinken via oog!!

eyebaljpg275.jpg

Na 'comazuipen' is er weer een nieuwe, verontrustende drink trend bij Amerikaanse en vooral Britse jongeren. 'Wodka eyeballing': wodka in je oog gieten om sneller dronken te worden.
Op You Tube zijn al tientallen filmpjes te vinden over hoe dat precies in zijn werk gaat. Jongeren zetten een geopende fles Wodka op hun ogen en geven zichzelf zo een shot alcohol! Omdat die zo direct in het bloed terecht komt, geloven jongeren dat ze daar dan sneller dronken van worden!!  Nochtans is dat razend gevaarlijk volgens professor Jan Tijtgat van de KLU. In het oog bevindt zich een welbepaalde zoutoplossing - denk maar aan lenzendragers die vloeistof moeten gebruiken om te voorkomen dat het oog irriteert - met 40 procent pure  alcohol in Wodka verander je de samenstelling van de vloeistof in en rond je oog zo dramatisch, dat het tot tijdelijk en zelfs permanent gezichtsverlies kan leiden
Door de wodka in je oog te doen, stel je jezelf bloot aan talloze risico's. Zo heb je onder andere  kans op gezichtsverlies, brandwonden en de vorming van littekenweefsel, wat tot permanent gezichtsverlies leidt. En zeggen dat er mensen zijn die hemel en aarde zouden bewegen om toch maar enigszins weer " normaal" te kunnen zien!!
Waarom is 'Vodka eyeballing' dan zo populair geworden?
De film 'Kevin And Perry Go Large', waarin het hoofdpersonage herhaaldelijk een 'shot' in zijn oog doet in nachtclubs, ligt aan de basis

Daarnaast bestaat ook de Wodkatampon waarbij jongeren een in Wodka gedrenkte tampon anaal of vaginaal inbrengen om sneller een roes te bereiken!!
Hallo,  kom mij nu niet vertellen dat ik een fase in mijn opvoeding heb overgeslagen of dat er een paardenbril op mijn hoofd staat, maar dat gaat mijn petje te boven, hier volg ik niet meer...

Een ver van mijn bed show? Ik denk het niet!
Gisteren hoorden we het ook al op TV dat er in Antwerpen een " drinkorgie" gepland is voor de jeugd. Iedereen brengt " booze" mee en dan maar zuipen en masse om het eerst in coma!!
Komaan mannekes, dit heeft niets meer met " meekunnen  met de jeugd" te maken en zeker niet met mijn opkomende grijze haren. In mijn ogen is het puur een teveel aan luxe en een gebrek aan normen en waarden en daarom dik over de streep. We hebben ook de periode van drugs ,sex en rock en roll overleefd maar dit hier... ik weet het niet meer zo goed hoor!

En naast het bovengemelde artikel staat dan ook: Er is duidelijk nog werk aan de winkel.

Er werden een paar vragen gesteld aan een handvol kinderen van een basisschool in Leuven.
Dat een koe loeit en een haan kraait en de bananen eerst groen worden en dan geel, dat is algemeen geweten. Maar wat van het volgende?

Van welk dier komt spek?
Na lang nadenken :" Ik weet het niet, of toch, een kip". ( Helene, 9 j)

Waar komen de frietjes vandaag?
"Euhm., van een frietjesboom"?( Silke, 7j)

Wat komt er uit een bruine koe?
Mathieu, 7j  ( resoluut) " Koffie"!!
Daaf, 7 jaar: " Maar neen, uit een bruine koe komt chocolademelk!"

Waaruit blijkt dat de kennis van jonge kinderen over landbouw bv of een paar elementaire zaken, zeker in de steden, heel beperkt is. Maar zet diezelfde kinderen achter een play station of een computer en ze overtreffen je in de grootste graad. Niet dat ik die gadget wil bannen uit hun leefwereld maar in die virtuele wereld verliezen ze  steeds meer en meer voeling met het echte leven en alles wat ermee samengaat.
Als je het mij vraagt ligt er een heel grote taak te wachten op de ouders en opvoeders van vandaag en daar hopen wij grootouders toch nog een klein steentje toe bij te dragen!
Maar ik houd mijn hart vast als ik eraan denk in welke maatschappij onze kleinkinderen moeten volwassen worden....en hoop toch dat het uiteindelijk allemaal nog wel zal meevallen!

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door natoken om 00:57 9 reacties Reageer op dit bericht

Tweelingen


Image Hosted by ImageShack.us
Tweelingen
21/05--21/06

Er was een een typische tweeling
maar toch waren ze elk een éénling
en elke dag weer
wisten zij het niet meer
en daarom hielden ze steeds een briefing.

Tweelingen zijn veelzijdig en fantasierijk.
De Latijnse naam van het sterrenbeeld Tweelingen is Gemini.
Tweelingen zijn mensen met een uitgesproken voorkeur voor afwisseling. Zij houden van reizen, van het zien van nieuwe dingen en het ontmoeten van nieuwe mensen. Het interesseert hen weinig hoe lang iets meegaat, als het hen maar stimuleert. Spelletjes vinden zij altijd leuk - als ze maar snel gaan.
Zij hebben een goed verstand en een snelle manier van denken. Zij vinden het leuk om nieuwe dingen te leren, hetzij uit boeken, hetzij van mensen. Duurt het echter te lang voordat er een antwoord op hun vragen komt, of is het antwoord te moeilijk, dan verliezen zij snel hun aandacht. Zij zijn speelse personen, met wisselende stemmingen. Zij zullen nooit lang verdrietig of ongelukkig zijn: zodra er iets nieuws of interessants langskomt zijn zij hun stemming alweer vergeten.
Hun grootste vijand is sleur en de daarbij behorende verveling.


Het sterrenbeeld tweeling met een knipoog.


 tweeling2.gif
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 00:00 5 reacties Reageer op dit bericht

Hug

Mijn vertrouwde plekje is tijdelijk opgedoekt tot na de werken. Daarom even kort

Van mij voor jou.

 Image Hosted by ImageShack.us

Slaapwel
 Image Hosted by ImageShack.us
PS. Bedankt Loewieke en Bojako voor de tip. Maar inderdaad ervaring heeft mij geleerd dat noteren de oplossing is daarom heb ik ook de meeste dozen gemarkeerd hoor en verder een lijst aangelegd waar op staat waar alles ligt of staat maar als ik dan opeens iets nodig heb dan zal je zien dat het in de verste en minst bereikbare doos zit!!. En het gaat hier wel om een slaapkamer en een garage vol met dozen en kasten en allerlei.!! Maar we geraken er wel uit , we wisten dat het even druk zou zijn, het is maar tijdelijk hé en er gebeuren ergere dingen in het leven!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:00 4 reacties Reageer op dit bericht

Het gaat vooruit, het gaat vooruit, het gaat verbazend traag vooruit!!


Toen ik deze morgen opstond en het hele huis overhoop zag liggen, jeukten mijn handen om ergens te beginnen. Ik zeg wel "ergens" want ik weet bijna niet waar eerst te beginnen. Overal staan er meubels en dozen met gerief want die mogen niet in de living. Maar heel veel kan ik nog niet doen. Vandaag heb ik twee muren een verflaag gegeven ( ik weet nu precies wat de Karatekid voelde, mijn armen protesteerden ook af en toe,  het is geen effen muur die ik beschilderde en dat betekent goed wrijven ). Morgen zet T de eindlaag erop en dat allemaal voor een muur die volledig achter een wandmeubel zit!!! :roll:
De gordijnen en overgordijnen zijn naar de droogkuis.. Dat wordt weer een plezant werkje om de haakjes er terug in te steken en daarna op te hangen. Ik had al kramp in de armen om ze af te halen. Eén overgordijn is dan ook enorm breed en zwaar…Het gevolg is dat ik nu heel goed zie dat de vensters aan een wasbeurt toe zijn.:evil: Maar daar kan ik nog niet aan beginnen want T wil eerst de deuren lichtjes afschuren en terug sappen en dat geeft wat stof en de laminaat moet ook nog uitgebroken worden .. Er resten dan nog een paar modificaties aan schakelaars en hier en daar nog wat opsmukken en daarna is het wachten op volgende week dinsdag tot de vloerlegger komt.
Het ergste van heel de situatie is dat ik alles in dozen gestoken heb en als we nu iets nodig hebben dan is het echt hersengymnastiek om te bedenken waar dat verdomde ding kan zitten. Als T begint met : “ Waar is…?” dan sla ik al wit uit (en dat is niet van de witte verf). :-D
Maar ik weet dat het achteraf allemaal de moeite loont, alleen … ik stond op de laatste rij toen ze geduld uitdeelden!! :oops:
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 00:02 8 reacties Reageer op dit bericht

Meer van natoken

↑ Terug naar de berichten