Naar de inhoud

natoken

akke.beakke.be

Archief

Moeten we meedoen aan die commerciële Valentijnsgekte?

valentijnsbedreiging.jpg

Moeten we meedoen aan d!e commerciële Valentijnsgekte, een vraag die ik mij stel!

Ook heel wat mannen stellen zich elk jaar opnieuw die vraag. Moeten we onze geliefde verrassen met een bloemenruiker of met een geschenkje?
Het antwoord is "ja", beste vriend, zonder aarzelen... volgens de bevindingen van C. De Kock, gezondheidspecialiste.

Waarom?

1. Het is niet de grootte van de ruiker die telt, maar het gebaar. Voor ons vrouwen zijn de kleinste attenties goud waard en hoe talrijker ze zijn, hoe gelukkiger ze ons maken! Valentijn is gewoon een extra gelegenheid...
De juiste vraag luidt dus: moeten mannen bloemenruikers cadeau doen met Valentijn en buiten Valentijn?
Antwoord: ja!

2. Toegegeven: Valentijn is een commercieel feest geworden zoals Moeder- en Vaderdag. Maar goed, één keer per jaar in die commerciële val trappen om je geliefde te verwennen, moet toch kunnen, niet?

3. Geen enkele vrouw zal ooit beweren dat een man die haar bloemen aanbiedt een belachelijk figuur slaat, integendeel: het is altijd een ontroerend gebaar dat hem zelfs onweerstaanbaar maakt...

4. Laten we logisch blijven: ofwel is het belangrijk om bloemen cadeau te doen met Valentijn en moet u dat doen, ofwel is het niet belangrijk, maar dan nog kan het helemaal geen kwaad om er toch te schenken...

5. Het moeilijkste is om zich al die andere vrouwen in te denken die wel overladen worden met bloemen. 't Is een beetje zoals een kerst zonder geschenk, toch maar een trieste bedoening, niet?

6. En als u ons nu zegde: "Ik geef je die bloemen omdat ik je graag zie, niet voor Valentijn..." Wel, daar kunnen we perfect inkomen!

Allemaal goed en wel, maar wat heeft dit nu met gezondheid te maken?

Liefde is het beste medicijn om lang en gelukkig te leven. Mannen die bemind worden door hun vrouw, leven langer en gezonder. Bovendien is liefde uitstekend voor het hart...Moet er nog meer gezegd worden?

Tussen haakjes, "ik" zit er voor niets tussen, zoals in het begin gezegd: het zijn  de bevindingen van C. De Kock , gezondheidsspecialiste.:roll:
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:00 4 reacties Reageer op dit bericht

Zo was het vroeger.....


Gisterenmorgen begon het hier te sneeuwen. Eerst dacht ik, ze zal niet blijven liggen,  maar zoetjes aan werd alles toch witter. De morgendrukte werd een chaos van jewelste maar op Tv zagen we hoe de schoolkinderen, dik ingepakt, naar buiten vlogen om sneeuwballen te gooien.

Ik weet nog goed, dat ik als kind ook niet te houden was. Zodra er drie vlokken naar beneden gevallen waren, drukte ik mijn neus tegen het raam en begon direct om mijn slee te zeuren. Er lag nog niks, maar ja, ik wilde wel de eerste zijn natuurlijk. Mijn moeder trapte daar niet in, dus voorzien van zelfgebreide wanten en muts, toog ik naar buiten, om 15 minuten later bibberend met kletsnatte wanten weer aan de deur te hangen. Hup nieuwe aan en weer op straat, waarna zich het tafereel herhaalde. Ik kan jullie vertellen, dat ma niet zo heel erg vrolijk en liefdevol naar me keek, als ik voor de ...tigste keer met kletsnatte handen binnendruppelde. De woonkamer stond zowat onder stoom van alle wanten en mutsen, die rond  de kachel te drogen lagen. Het zorgde ook voor zo'n aparte geur, bleh.
Laat in de middag ,kwamen daar ook de schoentjes nog bij en de lange broek. Een droogkast om de boel even in te doen, nee dat hadden we toen  niet. Eerst was er de  kolenkachel, met mica ruitjes, zo'n halfrond geval en later een Leuvense stoof, vooruitgang moest er wezen!. Arme mama, ik kan me zo indenken, dat ze niet zo heel blij was met sneeuw, alhoewel ze het nooit liet blijken en altijd deed, of ze ook enthousiast was.
Enfin, ik heb het teruggekregen, twee kinderen die ook de sneeuwpret erg leuk vonden zeker na al die jaren in een tropische hitte te hebben geleefd!!.En ook deze mama droogde wanten, sokken, jassen, mutsen en schoenen, wel op de centrale verwarming, want zoals ik al zei:vooruitgang moest er wezen.
Als ik nu mijn zoon en dochter hoor mopperen, dat ze weer de auto moesten krabben en schoonvegen, of  niet op tijd op het werk geraakten, dan moet ik  wel eens glimlachend aan die knulletjes denken, die schrapend met een sleetje over de veel te dunne sneeuwlaag gingen, of met de weinige sneeuw vol moed een sneeuwman probeerden te rollen. Toen konden ze niet wachten!.
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door natoken om 00:08 11 reacties Reageer op dit bericht

Woorden wekken voorbeelden trekken...

groepsseks.th.jpg

Ben ik een voyeur??
Neen, en ik hoop dat je mij niet onder die noemer klasseert, maar toen die katten al een tijdje met "zoetgevooisde klanken " mijn oren streelden, ging ik toch even zien en ...ik vond het een foto waard!!:lol:
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 00:00 11 reacties Reageer op dit bericht

een thuis


badeend.jpg



Wanneer
in een huis met enkel volwassenen
een plastieken badeendje
een weekend lang
doorheen de badkamer
op "wereldreis" kan gaan,
dan is dat niet zomaar een huis
maar een thuis.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 00:00 8 reacties Reageer op dit bericht

Digiverbasteringen


Vermits we steeds meer in de digitale wereld leven, zijn we ook steeds meer uitspraken aan het aanpassen zoals:
- mijn mond houden = mijn toetsenbord houden
- hij zwijgt in alle talen =  hij zwijgt in digitalen
- breek me de bek niet open = breek me het toetsenbord niet open
- ik hoor wel van je = ik lees wel van je
- en ik kan je niet horen, maar lezen des te beter enz enz.
En zo kan je er zelf ook wel een paar verzinnen.

 Ik ben  al zo gewend om mijn log deels als uitlaatklep te gebruiken, dat er vaak iets van mijn innerlijke via mijn toetsenbord ( letterlijk) uit komt. Soms is het een soort van overpeinzing zo vlak voor het slapen gaan die ik toch nog even wil omzetten in een minimum aan bits & bytes, 1tjes en 0 letjes, digits of hoe je zo noemen wil.

Mijn toetsenbord  is me dierbaar, ik kan niet zonder of het nu voor een lach is of een traan..
Wat denken jullie van de volgende lyrics,  zouden die niet mooi lied zijn voor de " Zangeres zonder ADSL" !!!

"Ze had een toetsenbord, voor een lach en een traan,
 ze schreef over liefde, haar verzuchtingen en haar waan,
door de vele tranen, waarin zij verzonk
was het haar toetsenbord dat in stilte verdronk".:lol:


Maar nu we het toch over digitalen hebben, gebruiken jullie al typische digiverbasteringen?
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door natoken om 00:23 5 reacties Reageer op dit bericht

Simulatie overleven op Mars

zesbelgen.th.jpg

Zes Belgen doen vanaf zondag alsof ze op Mars wonen - in de woestijn van Utah.
 "Enkel daar kunnen we ons realistisch voorbereiden op een verblijf op Mars. Het Mars Desert Research Center, gesteund door de Nasa, wil met deze experimenten de nodige ervaring opbouwen en tal van procedures testen", zegt Vermeulen, want als er ooit een missie naar Mars komt - wat we rond 2040 verwachten - betekent dit een bijzonder lang verblijf in de ruimte. Alleen al de reis zal waarschijnlijk een half jaar duren en van alle reizigers zware lichamelijke en geestelijke offers vergen."
Het Belgische team zal tijdens het streng gereglementeerde verblijf in het nagebootste Mars-station onder andere testen of planten op afvalwater kunnen overleven.
"Alles wat we doen, is aan strenge regels onderworpen. Het is belangrijk dat het resultaat van onze experimenten ook onderweg naar of op Mars standhoudt. Veertien dagen lang eten we ook enkel astronautenvoedsel."
De Marsreizigers mogen hun piepkleine ruimtestation niet zomaar verlaten.
"Omdat er op Mars geen zuurstof is, trekken we ook in Utah telkens een dertien kilo wegend ruimtepak aan. Best vermoeiend. En voor we de basis verlaten, moeten we net als op Mars dertig minuten acclimatiseren in een luchtsluis", aldus nog Vermeulen.
Er worden ook emotionele tests afgenomen.
"Amerikaanse wetenschappers willen nog steeds meer inzicht krijgen op de effecten van het maandenlang met een aantal mensen op zo'n kleine oppervlakte te moeten samenleven."( de standaard van 04/02/2010)

 Wat weten we van Mars?

marss.th.jpg

Mars is de vierde planeet van de zon. Hij heeft een scheve as net zoals de aarde en daardoor heeft Mars ook vier seizoenen. De Mars-dagen duren 24 uur en 37 minuten dus een half uur langer dan onze dagen op aarde. Mars heeft ook seizoenen: de lente, zomer, herfst en winter. De seizoenen veroorzaken een regelmatige veranderingen in het weer op Mars. Meestal waait het op mars. Ondanks de dunne atmosfeer kan de wind soms wel 120 kilometer per uur halen, dat is op aarde een zware storm. Na een hele koude nacht verschijnt er meestal mist en wolken in de ravijnen van Mars. De mist verdwijnt als de atmosfeer opwarmt. De stenen van Mars zijn vrijwel zeker niet gevormd waar we ze nu aantreffen. Er zijn drie belangrijke processen die een rol gespeeld kunnen hebben. Misschien zijn ze tijdens vulkaanuitbarstingen uitgespuugd of tijdens meteorietinslagen uit kraters geslingerd anderen beweren dat ze zijn meegevoerd door oude rivieren.
Aangezien Mars verder van de zon staat is het er wel een stuk kouder dan hier op aarde. De verschillen in temperatuur kunnen oplopen van –150 graden Celsius op de polen in de winter tot 25 graden in de zomer bij de evenaar.
Het belangrijkste kenmerk van Mars is de rode kleur. Inmiddels weten we dat de rode kleur ontstaat tijdens de vele zware Martiaanse stormen. Deze stormen blazen het zeer fijne woestijnzand hoog de lucht in waardoor de atmosfeer rood/oranje kleurt. De rode kleur heeft er ook voor gezorgd dat Mars aan z’n naam kwam. Men zag de rode kleur als bloed en vuur en vernoemde de planeet dus naar de Romeinse oorlogsgod Mars.
Er zijn geen kanalen op Mars. Er stroomt helemaal geen water. Toch willen de wetenschappers de planeet verder onderzoeken. Want ze lijkt op de aarde. Ook al is ze maar de helft zo groot en is het er overal zeer koud. Er is ook een zuidpool en een noordpool, bedekt met ijs.
Misschien was er ooit leven op Mars. Maar wat is er dan gebeurd? Zullen er ooit mensen op Mars gaan wonen? Dat zijn boeiende vragen, vinden de onderzoekers. Daarom stuurden ze de Pathfinder en de Sojourner. Dat is de naam van het wagentje

pathfindert.th.jpg

Het betekent: Reiziger. Het is maar zo groot als een koffer. Het rijdt langzaam en onderzoekt het zand en de rotsen. Het is een computer op wielen. Het stuurt allerlei wetenschappelijke gegevens naar de aarde.

Utopie of uitgestelde realiteit?

Wie heeft niet ooit de schoonheid van de nachtelijke hemel aanschouwd en zich afgevraagd of er niet op een verre planeet nog iemand anders zou kunnen zijn die zich evenzeer verwondert over onze zon die in hun nachtelijke hemel schittert? Als we omhoog kijken naar de sterren zullen de meesten van ons het eens zijn dat de ontdekking van leven buiten de aarde niet alleen onze wetenschap, maar ook onze religies, onze geloofsstelsels en ons hele wereldbeeld zou veranderen. Want in zekere zin is het zoeken naar buitenaards leven in feite een zoektocht naar onszelf – wie we zijn en wat onze plaats is in de grootse uitgestrektheid van de kosmos.

Is leven een exclusief kenmerk van onze planeet?
Niemand weet hoe leven op Aarde ontstaan is, maar het is waarschijnlijk dat veel van de ingrediënten van de aardse oersoep uit de ruimte komen. Het verschijnsel leven is te beschrijven, maar niet te definiëren Hoe het leven is ontstaan, is nog steeds een onopgelost vraagstuk.
Tot nu toe werd er geen enkele vorm van leven ontdekt op de planeet Mars, toch zeker niet in de vorm zoals wij leven voorstellen. Maar ook bacteriën, een alternatieve levensvorm, zijn nog niet teruggevonden. Mogen we dan blijven hopen dat er ooit leven zal mogelijk zijn op de planeet of is het een utopie?
Feit is dat levensvormen  zoals wij ze kennen daar niet kunnen overleven zonder zuurstof. Het zou dus van het allergrootste belang zijn dat men ter plaatse zuurstof produceert en dat zie ik nog niet zo snel gebeuren. In het meest optimistische geval zouden er 100den jaren nodig zijn om voldoende van die levensnoodzakelijke zuurstof te produceren.
Het klink misschien opportunistisch te geloven dat er nog leven is ergens in dit enorme universum maar anderzijds … waarom zouden wij de enige levensvorm zijn? Leven kan zich op veel manieren openbaren en wellicht daarom loont het de moeite om verder te zoeken. Mocht er echter niks gevonden worden, dan zou men logischerwijs kunnen denken dat er nooit leven was en nooit leven zal zijn. De mens is echter een koppig wezen en zal blijven zoeken.
De wens lijkt sterker te zijn dan de gedachte.

















Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door natoken om 00:17 10 reacties Reageer op dit bericht

Snelheidcontrole in Canada...

Voilà, zo gaat het in Canada...
De mensen vertragen en slaken een zucht van opluchting als ze " veilig" voorbij gereden zijn. Stukken goedkoper dan alle andere snelheidsbeperkingen en heel efficiënt!!

gatinweg.th.jpg

gatinweg2.th.jpg

gatinweg3.th.jpg

Dagelijks worden deze matten verplaatst naar een andere locatie. Het werkt goed om de snelheid van automobilisten in te dammen want men denkt dat het om echte gaten in de weg gaat en bestuurders passen hun snelheid hierop aan. De meesten zijn opgelucht als ze het 'gat' voorbij zijn.
Heel slim bekeken hé vooral omdat de matten elke dag verlegd worden.
Kunst is toch prachtig niet?

( Wil je de foto's vergroot zien, erop klikken)
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 00:00 12 reacties Reageer op dit bericht

Rabindranath Tagore


Nog een pareltje van de schrijver uit mijn jeugd..

Mijn kind

Als ik je gekleurd speelgoed breng, mijn kind!
dan begrijp ik waarom er zulk kleurenspel is op wolken, op water,
en waarom bloemen veelvervig zijn

Als ik gekleurd speelgoed geef aan jou, mijn kind.
Als ik zing om je te laten dansen,
dan weet ik waarlijk waarom er muziek is in de bladeren
en waarom de golven hun stemmenkoor zenden tot het hart der luisterende aarde.

Als ik zing om je te laten dansen.
Als ik zoetigheid breng in je gretige handjes,
dan weet ik waarom er honing is in de bloemenkelk
en waarom de vruchten heimelijk gevuld worden met zoet sap.

Als ik zoetigheid breng in je gretige handjes.
Als ik je gezichtje kus om je te doen lachen, mijn lieveling!
dan weet ik stellig wat de vreugde is,
die van de hemel stroomt in morgenlicht,
en wat het genot is dat de zomerkoelte aan mijn lichaam brengt
Als ik je gezichtje kus om je te doen glimlachen.

 Rabindranath Tagore
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door natoken om 00:00 6 reacties Reageer op dit bericht

Meer van natoken

↑ Terug naar de berichten