Naar de inhoud

natoken

akke.beakke.be

Archief

WINTERTIJD

Het is weeral zo ver. Vorige nacht hebben we de klok op wintertijd gezet en  een uurtje langer slapen! Image Hosted by ImageShack.us
De nachten zijn af en toe kouder aan het worden, de herfstwind heeft nog niet zoveel bladeren  van de takken van de bomen gerukt. Maar wat er ligt , vormt een mooi goudgeel tapijt.
's Avonds trekken we ons donsdeken ook al wat hoger en vanaf nu geen open ramen meer.Voor velen blijft dat een vaste gewoonte die pas hartje winter verandert.Voor ons dus wat vroeger want mijn slaapgenoot kan niet tegen  koude lucht en staat gegarandeerd op met keelpijn als de ramen in de herfst/winter open blijven. Ikzelf verkies open ramen maar och .. we geraken er wel uit!!

Het is nu ook het seizoen om eens lekker te genieten van wild!!! Waarmee kan ik jullie verrassen? Hazenrug bv met veenbesjes en knolselderpuree of everzwijn met jagerssaus?. Daarbij een lekker flesje wijn en dan gezellig tafelen?. Alleen .. die wijn zou voor het grootste gedeelte in mijn glas terecht komen want door zijn " Crohnen" moet T alcohol mijden. Wel een beetje saai zo alleen te toasten niet....dus dat wordt afwachten tot de gelegenheid zich voordoet!!!!
Maar eigenlijk zou  het best gezellig zijn zo eens met zijn tweetjes lekker te eten hoewel de situatie met ma  ons ook bij het tafelen parten speelt!
Ik las onlangs dat veel paren moeilijkheden hebben met hun relatie als ze op pensioen zijn. De kinderen zijn uit huis en opeens ben je weer met twee. Elkaar ruimte geven lijkt de oplossing te zijn. Gelukkig hebben wij daar "nog" geen probleem mee! Wij vinden het heerlijk met ons tweetjes, een nieuwe fase in ons leven. Werken hoeft niet meer ( hoewel .. wij zitten hier nooit stil!!) en eindelijk hebben wij tijd voor onszelf ( oeps, klopt ook niet)!!!.
Als ik het zo bekijk dan vraag ik mij af: klopt het cliché dan nog wel??
Maar als je alles werkelijk naar de letter zou toepassen dan hebben we in deze fase van het leven een luxe, die je als jonge mens niet kent....
Straks kruip ik in de zetel om er niet meer uit te komen want we hebben weer eens een zenuwslopende 4-daagse achter de rug die het uiterste van onze zenuwen vroeg!..Maar vandaag wil ( moet)  ik het allemaal even van mij afzetten. Morgen vertel ik jullie wel wat er hier gebeurd is!!! Moest het niet zo serieus zijn dan zou ik bijna denken dat we  in een soap beland zijn!!!!
Dus voor straks...
Image Hosted by ImageShack.us

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 22:55 5 reacties Reageer op dit bericht

Breekbaar en teder en echt..

Toevallig las ik vandaag bij ma in een tijdschrift het volgende. .Ik schrijf het neer in de originele spelling om niets af te doen van dit ontroerend gedicht


Heb mij lief, gelijk ik ben.


Ik zou tot al mijn vrienden willen gaan
- Ook wel tot hen, die niet mijn vrienden zijn-
En vragen: Heb mij lief , gelijk ik ben
En stel aan mij geen eischen. Zie, ik kan
Niet onderhoudend praten, niet gevat
of geestig zijn en niet vertrouwelijk
vertellen van mij zelf of mijn ziel...
Wat zouden we ons vermoeien voor elkaar?

Laat mij maar zwijgend naast u zitten, stil
verdiept in eigen werk, eigen gedachten
 Of- als gij praten wilt- spreekt gij tot mij.
Ik zal wel luistren als gij vriendelijk
met lichten kout mij onderhouden wilt.
Wel lachen om de grappen, die ge zegt,
wel ernstig kijken, als ge hoog, of diep,
 of ijdel praat van al te diepe dingen...

Maar, als ik dan zoo zwijgend zit en luister
naar uw gesprek- of naar het klokgetik
of 'k laat de stilte ruischen om ons heen,
Die ruischt zoo prettig als de menschen zwijgen
- Als 'k mij dan in uw nabijheid voel,
dan zou ik willen vragen en de stilte
 - of ons gesprek- verbreken met de vraag;:
 " Zeg, zijt gij blij dat ik naast u zit?
En spraakt gij dan " ja", dan zei ik zacht: " Ik ook"..
En dat was alles wat ik weten wou
en al wat gij van mij behoeft te weten.

Jacqueline van der Waals ( uit Nieuwe verzen, Callenbach, 1909)


Mijn besluit: Niets meer zeggen, er gewoon zijn , ik voor jou, jij voor mij, Zalig om dit te ervaren!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:29 3 reacties Reageer op dit bericht

Wat was en nu niet meer is..

Ik zie haar, hoe haar gerimpelde handen rusten in haar schoot en haar intens droeve soms wazige blik gericht is op de overkant. Haar pijn en verdriet snijden door mijn ziel. Alles waar ze waarde aan hechtte is nu betekenisloos. Toen ze noodgedwongen afstand deed van haar huis en tuin , blies ze tegelijkertijd haar laatste levenslucht uit. Ze verhuisde al naar de overkant maar liet haar wazig bestaan nog even achter.

Ik zie haar, hoe ze denkbeeldige pluisjes van haar kleren plukt of een witte haarlok achteruit schikt met haar laatste fierheid en kracht.

Ik zie haar, hoe ze nog even naar de bloemen kijkt en vraagt om ze nog wat water te geven. Bloemen gaven haar altijd kracht , vertelde ze mij ooit!

Ik zie haar, hoe ze haar kopje koffie wil vasthouden maar haar bevende , krachteloze handen er niet in slagen. Ik heb haar geholpen en het kleine, gemorste druppeltje zachtjes van haar mond geveegd..

Ik zie haar,  hoe ze door het raam staart en haar lippen zachtjes bewegen. Wat is het wat je zeggen wil, lieve ma?

Ik zie haar , hoe haar ogen ons volgen en haar blik nog even de mijne kruist terwijl een droge traan intriest haar ogen vult.

Ik zie haar, en weet dat ze niet meer is zoals ze altijd was. De bloemen hebben hun kracht verloren, de koffie heeft de gezelligheid ingeruild voor eenzaamheid.

Ik zie haar, en  voel een traan over mijn wangen glijden...ik weet wat was, is nu niet meer......

Ik zie haar , ik voel haar , ik ruik haar ...mijn hart raakt haar nooit meer kwijt.

Vandaag weer even langsgeweest bij mams, ik vrees dat het afscheid nu heel snel nadert.........
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:45 8 reacties Reageer op dit bericht

Het wordt steeds moeilijker..

Vandaag een rotdag gehad.
Het begon al met een rottelefoon die veel van mijn " kalmte" eiste. Gelukkig kon ik even mijn frustratie afreageren in de turnles. Heb geprobeerd om Pazke even zo " zot " te krijgen om ook elke maandag haar arme body te pijnigen... Nu maar afwachten of ze mij daarin blijft volgen???
Daarna zijn we naar ma geweest. Onderweg kregen we al een telefoontje van de zoon die bij haar even langsging met het bericht:
" Ma je zal het moeilijk hebben om mémé op te peppen want ze heeft een moeilijke dag en veel pijn"!! Hij was al langsgeweest bij de verpleging om iets exta's tegen de pijn te vragen.
Ze komen  dan steeds af met :" Maar E. je moet geen pijn hebben , je moet het zeggen en we geven je iets." 
Ons ma haar antwoord was, "dan moet ik om de 5 minuten bellen want alles doet pijn en die pijnscheuten zijn niet te houden"....
Inderdaad haar moraal was op een heel laag pitje en door de extra pijnstiller was ze weer heel versuft en apatisch.
Ik ben nog maar eens bij haar behandelende arts geweest hoewel ik gezegd had dat niet meer te doen... Hij gaf toe dat ze snel achteruit gaat en veel pijn heeft en .. dat ze overwegen om een Morfinepomp te plaatsen. We willen niet dat  je ma voor de laatste levendagen pijn heeft!!
"Waarop wachten jullie dan"? vroeg ik!!!
Geef haar dan in " Godsnaam" zo'n pomp, smeekte ik bijna.
Nu de familie moest het goed vinden want de kans bestaat dat ma er nog meer versuft bijligt en het contact nog minder wordt. Alsof iemand van ons maar éen bezwaar zal hebben tegen het plaatsten van zo'n pomp, als haar pijn maar weg is!!
So what dokter?? Alsof het contact nu zo denderend is als je je moeder horen klagen over pijn en dan weet dat haar uitgeputte lichaam  het niet meer aan kan en dat ze het einde voelt naderen en dan begint te wenen..
Die arme schat probeert mij dan ook nog te troosten door te zeggen: " Je moet niet wenen , ik zal mijn best doen om het zo lang mogelijk vol te houden"...Voor wie ma???
Het werd mij ook even allemaal teveel. De arts zei dat het wellicht nog een kwestie van 1 à 2 weken is. Maar ze hebben nog eens gezegd dat het einde in het zicht was en 2 maanden later is ma er nog.
Aan de ene kant hoop ik voor ma dat ze het nu juist voor hebben maar aan de andere kant begint het heel  duidelijk te worden dat het stilaan de laatste keer is dat ik haar heb kunnen vasthouden en dat ze ons zal verlaten en daar .. kan ik momenteel nog niet aandenken. Dat afscheid nemen heeft nu al zo lang aangesleept dat het stilaan een strohalm geworden is waar ik mij zo stevig aan vasthoud. Die laatste weken met ma waren zo intens  en beheersen zo onze leefwereld. Wij leven als het ware in een cocon die bestaat uit  thuis, de baan en het ziekenhuis en weer de baan en thuis enz enz. Er is voor niets anders meer ruimte en straks valt dat allemaal weg.... We moeten haar loslaten maar ik weet nu al dat het zo verdomd moeilijk zal zijn...Lieve mensen als jullie nog een gezonde ma hebben , koester haar dan en durf haar eens goed vast te nemen want eens zal je die innige knuffel zo missen...
Het worden nog  lange , moeilijke dagen en nachten maar stilaan is de maat langs alle kanten vol...
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 01:25 8 reacties Reageer op dit bericht

Rozenbottels

Wat is een herfst zonder waaiwinden die bezit nemen van je tuin en doen buigen wat niet knakt?
Wat is een herfst zonder chrysanten en de weemoed die bezit van je neemt?
Wat is de herfst zonder rijpe zaaddozen die openbarsten en hun zaden aan de wind geven of zomaar rondstrooien letterlijk op goed vallen uit?
Wat is de herfst zonder dat de voorzienigheid van in voormenselijke tijden dieren en vogels van vitamines voorzag om ze te harden tegen de ongemakken van de winter?
Dat geldt ook voor ons mensen zeker?
Vandaar mijn vraag wat is de herfst zonder rozenbottels?

Ze hangen vaak in trossen met veel tegelijk of staan op stevige stengels, alleen, knalrood te wezen.Image Hosted by ImageShack.us

 Kijk, hier zijn we, lijken ze te zeggen. We zijn rijk aan al het goede dat een plant of een vrucht kan geven. We zitten vol met vitamine C en met sporen van stoffen waarvan jullie met al jullie wetenschap nog geen benul hebben!! We houden jullie gezond tot de krokussen weer hun kelken openen en je verzekeren dat de bomen weer in blad zullen komen om schaduw te geven als de zomer heet wordt!!

Rozenbottels vallen op en zijn uitnodigend maar toch is hun vruchtvlees dun en licht zurig en tamelijk smakeloos. Nochtans zijn ze samen met die andere oude inheemse vrucht, de mispel een rijke bron aan vitamine C .
Je kan er gelei uit maken of ze drogen om ze dan  in kruidenzakjes te bewaren om thee van te trekken, een glaasje pure gezondheid!
Weten jullie dat éen lepel rozenbottel marmelade een uitstekende bescherming biedt tegen verkoudheden en allerhande winterkwaaltjes?
Daarom ga ik nu, na een heel drukke dag, lekker relaxen bij een heerlijk kopje rozenbottel voor ik ga slapen en dan maar hopen dat het ook werkt voor een goede nachtrust!!

PS. Zegt men niet "scherven brengen geluk" ?? Hewel vandaag heb ik ervoor gezorgd dat er veel geluk in mijn richting komt.!!???
Ik heb zomaar in éen keer 3 champagneglazen laten vallen terwijl ik alles klaar zette om een glaasje schuimwijn  te drinken op de zoon zijn verjaardag, want heel de bende kwam eten!!. Ik had er van ma, nog voor ze opgenomen was, 6 extra gekregen omdat wij hier met een grote bende zijn als we allemaal samen zijn en .. daarvan zijn er nu drie kapot. Het feit dat ze van ma kwamen doet mij wat, verdorie toch!!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:47 5 reacties Reageer op dit bericht

Help, herfst!

Gelezen in " Jet" een weekblad dat gratis aan huis geleverd wordt.
Ik geef hier een ingekort versie.
Bezorgt de gedachte aan de lange, sombere weken die het komend seizoen in petto heeft je kippenvel? Toch moet die periode geen martelgang worden als je volgende tips volgt.

Vitaminenkuur
Wil je je wapenen tegen winterkwaaltjes, dan eet je best veel groenten, fruit en zuivel.Eventueel wat extra vitaminen nemen is ook prima. Maar even belangrijk is voldoende rust. Eens een weekendje " vrij" inlassen , doet blijkbaar ook wonderen; geen pc aan en al je " to do's" op delete!!Waarom niet languit naar je favoriete cd luisteren of gewoonweg een boek lezen dat je al zo lang wil lezen?? Je voelt je zo een ander mens

Verwen je lichaam
Elke seizoen heeft je lichaam wat tijd nodig om zich aan te passen aan de nieuwe weersomstandigheden. Verwen je huid met voldende en vochtinbrengende crèmes, bescherm je gelaat tegen koude dagen en geniet van een relaxerend bad.

Buitenlucht
Gebrek aan daglicht maakt ons futloos en neerslachtig daarom is het goed elke dag even in de buitenlucht te komen, zelfs een plensbui of ontstuimige herfstwind kan deugd doen!

Knusse kamer
Maak je interieur gezellig door hier en daar wat " winterse " accenten te leggen. En vanzelfsprekend hoort daar ook kaarslicht bij om het plaatje compleet te maken en geniet dan van echte herftssnacks zoals noten, druiven, mandarijntjes, noten .... lekker gezond.

We weten dus wat we moeten doen in de komende weken als we er de tijd toe hebben!!


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:53 4 reacties Reageer op dit bericht

Jacques Brel

Image Hosted by ImageShack.us

 Ik heb altijd een zwak gehad voor de poëzie in de songs van JB meer dan voor zijn muziek.
 De teksten bij de muziek zijn voor Brel dan ook veel belangrijker dan de muziek zelf. Met zijn songs wil hij iets vertellen, een boodschap brengen. Daarvoor gebruikte Brel ook zijn eigen ervaringen en dromen…
Systematisch duiken drie thema’s in zijn teksten op: hij spuugt zijn gal over de hypocriete burgerlijke moraal die hij uit zijn jeugd kende (Les Flamandes), hij vertelt hoe de liefde meer pijn dan goed doet (Ne me quitte pas) of hij bezingt de dood.
Vandaag beluister ik zeker de CD die ik hier liggen heb want.. Vandaag is het precies dertig jaar geleden dat Jacques Brel overleed.
Ter gelegenheid daarvan vindt in Brussel een tentoonstelling plaats bij Editions Jacques Brel. Bovendien worden de twee films die Brel regisseerde samen met een nieuwe documentaire voor het eerst op dvd uitgebracht. Jacques Brel stierf op 9 oktober 1978 in Parijs aan longkanker. De geboren Brusselaar zong toen al ruim tien jaar niet meer. In 1967 was hij daar mee gestopt om zich toe te leggen op zijn andere passies, film en reizen. Jacques Brel leefde tegen honderd per uur. Ook op het podium gaf hij zich volledig en slingerde hij met een tomeloze gedrevenheid zijn chansons de zaal in. Jacques Brel zong graag over zijn geliefde Vlaanderen, ook over de minder fraaie kantjes. In "Les Flamandes" trok hij van leer tegen de burgerlijke moraal én de Vlaamse vrouwen. "Les flamandes" veroorzaakte heel wat heibel in Vlaanderen. Maar volgens Brel was er niks beledigends aan dat nummer.
Het hectische, vermoeiende leven van Brel en jaren van intens roken en drinken, eisten echter zijn tol. Zijn gezondheid ging fel achteruit. En bang om zijn artistieke scherpte te verliezen, gaf Jacques Brel op 16 mei 1967 dan ook zijn laatste concert.

Ik hoop dat jullie mee genoten hebben van JB.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 12:05 6 reacties Reageer op dit bericht

Werelddag van verzet tegen armoede

Image Hosted by ImageShack.us

Vandaag is het Werelddag van verzet tegen armoede.

Op 22 december 1992 riep de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, 17 oktober uit tot Internationale dag voor de uitroeiing van armoede (VN resolutie). Staten en verenigingen werden hiermee opgeroepen armoede op de agenda te zetten en praktische stappen te ondernemen om armoede daadwerkelijk te bestrijden. Deze datum verwijst naar de samenkomst op het Mensenrechtenplein te Parijs op 17 oktober 1987, toen daar de Gedenksteen werd onthuld ter ere van alle slachtoffers van honger, uitsluiting en geweld. Wereldwijd komen op deze dag mensen samen om eraan te herinneren dat armoede een schending van de mensenrechten is.
We kunnen ons afvragen of er in België wel armen zijn? Bekommeren zich niet genoeg sociale diensten en organisaties om hun lot? Is armoede geen marginaal probleem van een handjevol daklozen in de grote steden? Vragen die we ons kunnen stellen.
In vergelijking met de rest van de wereld is armoede in België een eerder beperkt probleem. Gelukkig maar! Toch leven in ons land bijna anderhalf miljoen mensen in armoede of op de rand ervan. De Belgische cijfers liegen er niet om. In Vlaanderen is 10% van de bevolking arm of bestaansonzeker. In Wallonië 17% en in Brussel leeft zelfs éen op de vijf in armoede.
Een kwart van de éenoudergezinnen stelt medische zorg uit om financiële redenen. Voedselbanken kregen vorig jaar 110.000 mensen over de vloer. Meer dan 130.000 gezinnen genieten een sociaal energietarief en 75.000 mensen staan op een wachtlijst voor en sociale woning. Ons land telt 17.000 daklozen. Die info vond ik in het Okra -magazine.
Gezinnen in armoede ervaren dagelijks dat ze er niet bij horen. Armoede maakt dat die mensen zich soms letterlijk opsluiten in hun woning. Op eigen kracht uit die armoede geraken is soms heel moeilijk; soms wordt die armoede doorgegeven aan de volgende generatie.

Wat is het eisenpakket van vandaag?
- Dat de vervangingsinkomens ten minste opgetrokken worden tot de armoedegrens. Wie uit de boot valt, moet ook over een inkomen kunnen beschikken waarmee het mogelijk is een waardig leven te leiden.
- De minimuminkomens moeten omhoog en welvaartsvast worden gemaakt. Een eerste stap om de armoede daadwerkelijk te bestrijden.

Vandaag vanaf 10.00 u komen de verenigingen waar armen het woord nemen en alle sympathisanten samen op het Sint -Katelijnenplein in hartje Brussel. Er is een gevarieerd aanbod met muziek, theater, tentoonstellingen en infostands.

Okra ( Open, kristelijk, Respectvol en Actief) vraagt het volgende : "Kan je er niet bij zijn, hang dan een geknoopt laken uit je raam." (Dat las ik in hun magazine in het ziekenhuis bij ma.)
Dat staat symbool voor jouw verzet tegen armoede. Zo geef je aan dat ontsnappen uit de armoede een zaak is van iedereen. Zo toon je de beleidsvoerders dat velen solidair zijn in de strijd tegen de armoede. Maar bovenal laat je de mensen in armoede weten dat ze niet alleen staan.









Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 01:09 3 reacties Reageer op dit bericht

Niets is absoluut...

Het was vandaag weer eens een totale ramp op de baan. Vanmorgen 2u tot bij ma vanavond 2u55 om thuis te geraken.!!!
Geen inspiratie noch goesting na zo'n dag dus hou ik me hier bij het plakken van een mailtje dat ik vandaag in mijn box vond. ( iemand wilde mij persé opbeuren !!!!!!)

Gedichtje voor de dames Maar ...de heren mogen meegenieten.stond erbij....

Toen de eerste rimpels kwamen was ik in paniek,
ik liet mijn face toen liften in een prijzige kliniek.
Nou, mijn man vond het fantastisch,
mijn gezicht was weer elastisch.
Niks geen rimpels, niks geen vouwen,
net zo glad als bij ons trouwen.
Tot mijn vriend zei  "het is misschien gek...
maar jouw kop past niet meer bij je nek".
Ach, een kleine ingreep, ze trekken dit dus strak
en geven hier een sneetje,
anders krijg je dáár een  zak.
Nou mijn man was heel tevreden
over wat ze met me deden,
De chirurg zat met mijn borsten in z'n maag
want nu zaten die volgens hem veel te laag.
Toen ze waren opgehesen, leken ze een beetje klein,
maar met siliconenvulling mochten ze er best weer zijn.
Nou ik zag mijn man ontvlammen,
want ik had dus zùlke prammen.
Toen op een avond na het vrijen,
keek hij peinzend naar mijn dijen.
En al had ie geen duidelijke kritiek
ik ging toch weer terug naar de kliniek.
Ik had trouwens ook een buikje,
dus na enig overleg
liet ik dat meteen ontvetten,
ze zuigen dat in no-time  weg.
Om tegelijkertijd mijn billen minstens zóóó'n stuk op te tillen.
Ik was op ieder feestje weer in tel
maar zat wel héél strak in mijn vel.
Mijn man was niet meer zo op zijn gemak,
want op straat riepen jongens " ga je lekker ouwe zak?".
Nou toen kocht ie een toupetje
en een veel te strak korsetje.
Hij ging wandelen en trimmen
en in het fitnesscentrum gymmen.
En maandenlang volgde hij een rigoureus dieet,
tot hij zonder reden in de sauna overleed!
Daar stond ik op het kerkhof mooi te wezen aan het graf,
maar nu hij erin lag was de aardigheid eraf.
Nu laat ik de kwabben zwellen
en ik zal u wat vertellen.?..
Dames laat je niet verlakken,
laat de boel toch rustig zakken.
Met gladgestreken nekken
valt het leven niet te rekken!
Koester buik en onderkinnen,
echte schoonheid zit vanbinnen!

Ik heb er toch  eens om gelachen, onszelf af en toe eens wat relativeren ... dat kunnen we hé dames?? Trouwens ben zeker dat iets dergelijks ook over de meeste van onze lieve mannen kan gezegd worden!!Heb jullie al eens uitgedaagd bij Myette maar niemand waagt zich op glad ijs zo te zien!!!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:16 2 reacties Reageer op dit bericht

Bijna in adem -en tijdsnood!!

De kleinkinderen  ( 2 althans) waren hier vanaf vrijdag na school tot zondagavond zodat het kindergejoel niet uit de lucht was. Gelukkig hadden we prachtig herfstweer en dat leende zich perfect voor de herfstwandeling die we met hen wilden maken.
De kleinzoon moest als  " huiswerk" allerlei natuurresten die stonden voor de herfst verzamelen. We hebben dus blaadjes  in alle kleurengamma's verzameld samen met eikels, kastanjes, noten, dennenappels.... Hij kon dan op maandag met een volle zak naar school trekken en ...intussen hadden we geprofiteerd  van een gezellige wandeling.
Een dagelijks fietstochtje mocht ook niet ontbreken, opa met de kleinzoon voor een lange tocht en ik met de kleindochter voor een kortere. Maar als jullie denken dat ze daardoor langer uitslapen..... vergeet het. Rond 7u stonden die twee rakkers elke dag naast mij aan het bed te "staan" en ..ik werd er nog wakker van ook, niet te geloven wat die inwendige antenne opvangt!!!! 
We hebben ze dan op zondagavond, na een geslaagd weekend, teruggebracht en het was goed dat we  eens echt alles van ons hadden kunnen afzetten..
Op maandag naar gewoonte mijn turnuurtje hier in het dorp en daarna snel naar het WW( wilde westen voor oningewijden) op bezoek bij ma want we hadden haar een 4tal dagen niet meer gezien vandaar.. Dan beland je weer snel met beide voeten op de grond, maar daar heb ik het al genoeg over gehad!  Alleen nog dit: " Zou ze het einde voelen naderen want ze was voor de eerste keer heel erg emotioneel bij het weggaan"?
Als ik zie hoe de planning hier de laatste weken mank loopt door die bezoeken aan ma( 2 à 3x per week) die telkens een hele dag in beslag nemen , dan weet ik  stilaan niet meer hoe ik alles weer in zijn normale plooi kan  krijgen. We geraken hier gewoon niet meer in de routine door tekort aan tijd.
Als ik rondkijk , zie ik overal werk. De tuin schreeuwt om een herfstbeurt en een voorbereiding op de winter; de ramen van het huis " schitteren" van de vingertjes en ander vlekken; overal moet eens grondig gekuist en gestoft worden en niet op zijn " Nigeriaans" ( leg het hopelijk ooit wel eens uit wat ik daarmee bedoel!!) ; Dat is nog zo iets wat blijft liggen. Al weken geleden ben ik begonnen aan onze tijd in Venezuela maar het gaat niet vooruit en de " drive" is er ook niet!
Overal waar ik rondkijk, zie ik enkel werk en geraak ik stilaan compleet in zak en as omdat niets nog georganiseerd lijkt. Waar is de tijd dat ik 2 of 3 zaken ineens kon??? Zelfs die typische vrouwelijke eigenschap lijk ik kwijt te zijn!. Mijn ventje heeft gouden handen als het erop aankomt maar verwacht niet dat hij in het huishouden " werk" ziet .... daar gaat hij van lopen!!!!
Ooit komt wel een einde aan de"calvarie" van ma en kunnen we weer ons leven op het juiste spoor krijgen, maar nu is het stilaan hopeloos aan het worden en ..... dat past helemaal niet in mijn woordenschat noch in mijn " kraam".......Dus als jullie in de nabije toekomst een enorme HELP schreeuw horen dan komt het zeker van deze kant!!!
Morgennamiddag komt de kleinste kleindochter voor een paar uurtjes langs dus kan ik best nog niet te snel vingertjes op de ramen verwijderen.....
Een mooi excuus om niet te moeten beginnen, het gaat mij echt niet af en dat ben ik helemaal niet!!!!!!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:00 9 reacties Reageer op dit bericht

Meer van natoken

↑ Terug naar de berichten