Naar de inhoud

natoken

akke.beakke.be

Archief

REM

De muziek staat op mijn Dizzler ( Everybody hurts van REM) ; de lyrics kan je volgen op de display. Als het te snel gaat dan kan je met het rechterpijltje de tekst vasthouden of terugdraaien. Als je op de tekst staat stopt die.Zo kan je ook perfect volgen.








REM Lyrics
Everbody Hurts Lyrics
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 00:00 6 reacties Reageer op dit bericht

voor wie achterbleven

height="344" width="425">


Zaterdag is de uitvaartdienst en de crematie van ons ma van dan af kunnen we stilaan weer verder gaan...


De muziek hierboven afzetten voor je de song laat afspelen

[ Hier een vrije vertaling van het lied “The road ahead” van City to City]

Er gaat een weg voor je uit, de levensweg,
Hij is nog leeg,
Mijlenver is hij bestraat met het onbekende
En wat er ook op je levensweg komt,
het enigste wat je kunt doen, is proberen ermee om te gaan:
Zoals het leven komt, zoals het leven is.
Op een afstand zie je de horizon,
zo dichtbij en tegelijk al zo ver weg.
Je moet ook niet verbaasd zijn,
als je er bent aangekomen,
dat waar je op hoopte, net weer weg is.
Weet ook dat al je angsten zullen overgaan.
De levensweg voor je uit doet je geen beloften,
de ene keer lijkt het een snelweg,
de andere keer een doodlopende stroom.
Regendruppels tikken tegen de autoruit,
komen ze uit de hemel of uit de hel?
De levensweg voor je uit is soms licht, soms donker,
die “zekerheid” lijkt je enigste richtingwijzer.
De levensweg die voor je ligt geeft nooit beloften weg,
De ene keer lijkt het op een snelweg,
de andere keer een doodlopende stroom.
De levensweg die voor je ligt zal nooit je vragen beantwoorden,
en niets op de levensweg is zeker, niet eens de dag van morgen,
met nog mijlenver het onbekende voor je uit.
Er gaat een weg voor je uit, de levensweg,
hij is nog leeg,
Mijlenver bestraat met het onbekende.
En waar je ook zult uitkomen:
Ik hoop dat je met het leven zult weten om te gaan,
zoals het leven komt, zoals het leven is.

 
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 20:56 5 reacties Reageer op dit bericht

Pure ellende..

Hoe lang kunnen/ moeten we dat nog aanzien??
Ik weet het, ik zou er niet meer op terugkomen maar we worden zo " geleefd " door die situatie van ma dat het onze dagen, denken en slapen momenteel zo beheerst dat  ik  het dan toch weer even moet verwoorden om gewoon verder te kunnen.
Iemand mailde mij dat het mijn blog is en ik er gerust mijn gevoelens op kwijt kan en mag. Ik probeer via een lach en een grol alles wat te relativeren maar toch achter elke lach loert een traan....
Eergisteren had ma een heel slechte dag met nog eens koorts erboven op..Ze kregen de koorts maar niet naar beneden tot uiteindelijk een " suppo" verlichting bracht. De  " bronchite"(?) die ze erbij heeft, zorgt  nu nog eens voor ademhalingsproblemen zodat ze  4 keer per dag aan de aerosol ligt....PURE ELLENDE.
Onlangs zei ze nog " Nu is het toch wel stilaan genoeg zeker, ze mogen mij elk moment komen halen, ik lig hier toch maar te wachten om dood te gaan.."
Dat is juist het ergste aan de situatie dat ma perfect helder blijft denken.
Ze vroeg mij een tijdje geleden nog: " Heb je niet gezegd tegen de dokter dat ik een papier heb voor euthanasie? Ik had altijd gedacht dat ik dan niet zo zou moeten liggen zoals nu .."??
Ik krijg het haar maar niet uitgelegd dat ik alles gedaan heb wat ik kon en het knaagt zo dat ma denkt dat ik haar in de steek gelaten heb temeer omdat ze er met de rest van de familie niet over praat want ik heb indertijd voor  die papieren gezorgd..
Mams toch, je moest eens weten welke discussies ik hier al uitgelokt heb, ik heb echt alles geprobeerd!!
Wat zeg je dan? Hoe troost je haar dan nog als je het zelf allemaal niet meer weet??.
Gisteren had ma nog eens een zeer slechte dag. Communicatie was er niet, ze lag maar te staren of  gewoon met de ogen dicht. We hadden er evengoed niet kunnen zijn want kregen maar geen reactie.. nochtans ligt ze niet in en coma.
Vandaag zat ze dan weer op maar voor de rest is de situatie eender, geen communicatie, niet eten , staren of slapen en wachten...
Ma  is amper nog een afspiegeling van wat ze ooit was, ze wordt gevoed als een klein kind ( voor zover ze nog eet) en je ziet dat ze het er moeilijk mee heeft. Ze wil het nog allemaal zelf doen maar dat lukt niet meer en het is met tranen in de ogen dat ze die ellende ondergaat. Kan het nog erger dan dat je naast de pijn ook nog je laatste restje fierheid en zelfstandigheid moet afstaan??
En die pijn neemt maar steeds toe, zeker nu de kanker ook in haar botten terecht gekomen is en het pompje, de klevers en de pillen soms niet meer voldoende zijn!!
Eén van mijn zussen zou  van  vrijdag tot dinsdag voor haar werk vertrekken maar ... de arts adviseerde haar ( nog maar eens) om in de buurt te blijven. Op de opmerking dat hij  nu al twee maal gezegd heeft ( verleden week nog) dat we ons moeten voorbereiden op het einde  antwoordde hij: " Maar je ziet nu toch zelf dat het heel kritisch wordt..!!"
Ofwel heeft hij eindelijk zijn kristallen bol gevonden ofwel is hij een pure sadist. Het enige wat wij nu nog zien is éen hoopje ellende en miserie van een moeder van 88j die uit het leven wil stappen en niet mag of kan en van wie we elke dag opnieuw afscheid nemen.
Het beeld van ma staat nu op ons netvlies gegrift en we  geraken het nooit meer kwijt. Ik wens zo'n einde aan niemand toe. Soms zou ik eens heel hard willen roepen om die machteloosheid van mij af te gooien.. Maar het lukt gewoon niet , het wordt ( neen is) stilaan voor iedereen teveel aan het worden....
Vandaag dachten wij ook dat het einde nu wel eens vlug kan komen. Ma heeft amper iets gezegd en reageerde op niets. Ze had al gans de dag een heel hoge hartslag en niet omdat ze koorts heeft. Ze at haast niets en heeft last van de hoest die haar erg hindert. Toen we 's avonds vertrokken , zei de verpleegster dat ze de dokter zou vragen om iets te mogen geven om het hartslag weer onder controle te krijgen... en zo blijven ze haar ellende rekken....Je wordt er radeloos bij zeker na een namiddag als vandaag...
Ik heb er al zo vaak over nagedacht maar vind  de  " zin" van het lijden van ma niet want op zichzelf heeft het geen zin en is het absurd. Elke dag als we terugkeren van een bezoek probeer ik nog zin te geven aan haar leven ondanks de " on-zin" die het lijden bij haar veroorzaakt.
Kan iemand mij een aanvaardbare verklaring geven op de levensvraag: " Waartoe dient dit nog en waarom" ?? Wij weten het al lang niet meer.....
Ik weet dat jullie allemaal meevoelen en bedank langs deze weg voor de vele hartelijke woorden op mijn blog; ook heel erg bedankt aan diegenen die mij via e-mail steunen. Blijf aub allemaal nog even mijn  klankbord, soms heb ik dat echt nodig om een stuk van die opgekropte gevoelens kwijt te geraken.....niemand wil op die manier afscheid nemen van zijn/ haar ma..
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:10 11 reacties Reageer op dit bericht

Allerheiligen

Mijn blog vandaag vertelt niets nieuws  maar ik heb een rotdag na onze bezoeken aan ma deze week en straks terug.... dus even algemene ( gekende)  info voor wat het waard is!!!.

Allerheiligen is een christelijke feestdag waarop alle heiligen van de Rooms-katholieke kerk gezamenlijk worden vereerd en herdacht.

Image Hosted by ImageShack.us


Het feest wordt sinds de achtste eeuw gevierd.
Op Allerzielen (2 november) worden alle gestorven herdacht.
Allerheiligen en Allerzielen zijn de dagen waarop in de rooms-katholieke kerk de onderwerpen dood en leven na de dood aan de orde komen.

De Byzantijnse kerk kende in de vierde eeuw al een gedenkdag op 13 mei voor alle heilige martelaren. Deze dag werd waarschijnlijk in de zevende eeuw in de rooms-katholieke kerk overgenomen. In de achtste eeuw werd de dag uitgebreid tot feestdag voor alle heiligen. Paus Gregorius IV riep deze dag in 837 uit als algemene en officiële rooms-katholieke gedenkdag voor alle heiligen en stelde de datum vast op 1 november.
De voorbereidingen voor beide feesten vinden vaak plaats op Allerheiligenavond.
Allerheiligenavond wordt in het Engels Halloween genoemd.

Rooms-katholiek feest
Bij de kerkelijke viering van Allerheiligen wordt het thema van het einde der tijden behandeld. Er worden missen opgedragen aan alle heiligen en kerkhoven bezocht. Het leven van de heiligen die in de hemel verblijven wordt herdacht en als voorbeeld gesteld voor een goed christelijk leven.
Op de avond vóór en de middag en avond ván Allerheiligen worden voorbereidingen getroffen voor het feest van Allerzielen op 2 november.
In alle rooms-katholieke streken worden de kerkhoven schoongemaakt en met bloemen versierd.

In Engeland heeft Halloween zich sinds de Reformatie in zestiende eeuw als wereldlijk feest verder ontwikkeld en nadat het door (Ierse) kolonisten naar Amerika was overgebracht, heeft het zich de laatste decennia van daaruit weer over Europa verspreid. Met de kerkelijke feesten heeft het huidige Halloween niets meer te maken. In de Protestantse kerk wordt Allerheiligen niet gevierd, omdat ze heiligenverering afwijst. Dit gebeurde dus na de Reformatie, de periode waarin mensen als Luther en Calvijn en grote groepen rond hen zich afscheiden van de traditionele katholieke kerk (de Beeldenstorm!).

Wereldlijke feestelijkheden en gebruiken rond 1 november
1 november is tot in de twintigste eeuw ook een belangrijke kalenderdag geweest in het dagelijks leven, vooral van boeren en kooplieden. In de agrarische wereld was 1 november het begin van het winterseizoen en van de werkzaamheden binnenshuis (november is slachtmaand), de datum waarop de kachel en de winterkleren weer van zolder werden gehaald. Verder was 1 november de dag waarop lonen werden uitbetaald, nieuwe pachttermijnen ingingen en knechten en meiden in dienst traden. Ook de najaarsmarkten werden vaak op 1 november gehouden. Behalve voor het doen winterinkopen was een bezoek aan de najaarsmarkt ook een gelegenheid om uit te gaan. In Winschoten wordt nog altijd Allerheiligenmarkt (Aldrillenmarkt) gehouden.

Weerspreuken Allerheiligen
"Houden de kraaien voor Allerheiligen school, zorg dan voor hout en kool."
"Als het met Allerheiligen sneeuwt, leg dan uw pels gereed."
"Met Allerheiligen vochtig weer, sneeuwbuien volgen keer op keer."
"Brengt Allerheiligen de winter aan, dan doet Martinus (11 nov.) de zomer staan."
"Geeft Allerheiligen zonneschijn, dan zal het spoedig winter zijn."
"Na het zomertje van Allerheiligen, kan u voor de winter niet beveiligen."



Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 10:46 2 reacties Reageer op dit bericht

Halloween

Omdat we langs alle kanten bestormd worden met Halloween gadgets gooide ik het eens over een
andere boeg. Dus :
Image Hosted by ImageShack.us


Wil je weten wat erachter zit, klik dan op de link hieronder en na de intro op de verschillende icoontjes van de GSM. Vergeet de deurbel niet...en voor de rest...
WHOOOAAAH

Halloween
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 00:10 5 reacties Reageer op dit bericht

Engels in het onderwijs

De studentjes kregen hun eerste rapport mee. De leraren (essen) hebben zich weer kunnen verheugen of ergeren

Dit zou van een leraar komen die als opdracht aan zijn leerlingen gaf. "Schrijf een kort toneelstuk in het Engels over een gezinsdrama..!!


Dit is wat een leerling er van maakte (zonder zwans).
Probeer dit zelf maar eens hardop te lezen Niet te doen!!!

Ann sits in the hook of the chamber. She is striking Burts brook. The radio stands on.
Suddenly she hears a lawight in the gang. The door goes open.
There stud Burt.
Ann: " Haha, there are you. It is becans tide. From where come you flierefloyter."
Burt:" That goes you not on"!
Ann is up her toot getrapped. She thinks she will fall fromherself, so she goes lying longout on the sofa and begins to snick.
Burt: " Stop, hold up off i shall give you a vige on your smool."
That is too much for Ann. She flies right from the sofa and balls her fist.
Ann: " I can no longer stand you out! I will take another man."
Burt: " Pfoe, thet shall me not spite. I have raids another leaf."
White like a like Ann falls fourover on the tapite. Burt wrives in his hands from joy. He does the door open and smites her after him too.
Ann seat her very bad out and she thinks lout up:
" i will make myself from side."
She goes in the kitchen, takes a mess from the shoyf, but when she thinks of the blood and the pain, she has twayfels.
Ann: " I make my not from cant for a type like Burt! I will leaver stay an old vrayster the rest of my life and will never merry again."
The public can see Ann go and sit on the stool and take her strikework in her hands. The lights go out and the gordines go too..."
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:34 8 reacties Reageer op dit bericht

17 manieren om een file te veroorzaken

Image Hosted by ImageShack.us


We weten er de laatste maanden alles van want gemiddeld doen we 800 km per week nu al bijna 3m lang(!!) dus maakt dat bijna 10.000 km ( meer dan onze reis naar Spanje die we uitgesteld hebben)!! Daardoor heb ik tijd zat om de files eens te bestuderen en ziehier mijn tips voor een " heerlijke lange file"!!!....

1. Ga (bij voorkeur met een caravan) tijdens de spits op vakantie.
 2. Blijf onnodig lang (en langzaam) links rijden. Aangezien rechts inhalen verboden is zullen de meeste automobilisten achter u aan blijven rijden.
 3. Na punt 2 zullen enkele automobilisten misschien gaan "kontkussen". Laat u echter niet afleiden van uw belangrijke taak. ( .zie punt 6)
 4. Voor automobilisten: ga rechts net iets langzamer rijden dan het vrachtverkeer. Wedden dat er een vrachtauto is die gaat inhalen.
 5. Voor vrachtautochauffeurs: haal eens een auto in! Bij voorkeur de snelheidsverschillen laag houden (geef .b.v. met een sticker de snelheidsbegrenzer de schuld).
 6. Rij onregelmatig. Af en toe remmen en dan weer gas geven zorgt voor een kettingreactie, zodat er achter u steeds harder geremd wordt.
 7. Wissel regelmatig van rijstrook  Experts kunnen ook tussen twee rijstroken rijden, zodat het effect verdubbelt.
 8. Gebruik geen richtingaanwijzers tijdens het wisselen van rijstrook.
 9. Voor de overheid: laat twee snelwegen van elk twee stroken bij elkaar komen op een snelweg van twee stroken, volgens het principe van 2 + 2 = 2.
 10. Bij een ongeval op de andere baan kunt u het beste niet alleen remmen om te kijken, maar zet de auto helemaal stil, zodat u een beter beeld van de verwondingen kan krijgen. Denk eraan dat het thuisfront zit te wachten op bloederige of spectaculaire verhalen. Maak een paar foto's of een video met uitgebreid commentaar.
 11. Stuur, tijdens het invoegen, strak naar links. Daar gaat het tenslotte sneller dus daar kunt u het beste gaan versnellen.
 12. Kunt u niet invoegen, rij dan niet naar het einde van de invoegstrook zodat de mensen op de andere (snel)weg ook meegenieten van de file.
 13. Tik op het ritme van de muziek op het rempedaal. Waarschuwing: als u dit te vaak doet vermindert het effect.
 14. Ga pas inhalen als er een andere auto (snel) aangereden komt. Hij mag tenslotte niet zo hard en de politie kan alle hulp gebruiken.
 15. Na uitgebreid onderzoek is gebleken dat agressief gedrag (gebaren e.d.) files reduceert. Bovendien gaan de beledigde mensen aanzienlijk beter rijden!!!.
 16. Vrachtwagenchauffeurs, bevestig de lading niet te stevig. Vallende voorwerpen zijn leuk om de weg te versperren.
 17. Automobilisten kunnen ook een steentje bijdragen. Gooi een propje of nog liever een lege vuilniszak uit het raam. Doe dit alleen als er iemand achter u rijdt.

Met dank aan al diegenen die er ook vandaag weer voor gezorgd hebben dat we " lekker file reden"!!!!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:23 6 reacties Reageer op dit bericht

Een dag uit het leven van een computerjunk!


Image Hosted by ImageShack.us
In vrijwel elk huishouden staat tegenwoordig een pc. Ongemerkt zijn we afhankelijk geworden van deze alleskunner op gebied van muziek, film, tekst, ontspanning en info.
Eén dag zonder computer? Knap lastig!
De typemachine is al lang de deur uit. De diaprojector staat te verstoffen op zolder.De cd-speler wordt nauwelijks nog gebruikt. Dit alles dankzij de multimedia computer, die een alleskunner is en daarom na de stofzuiger en de wasmachine zo ongeveer het handigste hulpje in huis.
Totdat zich het volgende voor doet. Gewoon hypothetisch ....

Je wil een  montage van de vakantiefilms maken....
Veel beter dan het alweer ouderwetse mengpaneel met een geheugen voor `wel zeven scènes, mixt de computer de prachtigste beeldovergangen en onthoudt met speels gemak honderden korte scènes. Stukken nauwkeuriger en geen gesleep met apparatuur, titelgenerator en tv-toestel. En geen gedoe met allerlei kabeltjes of snoeren. Totdat een storing je pijnlijk bewust maakt van je afhankelijkheid van die grijze doos met aangekoppeld beeldscherm.
Halverwege de videomontage houdt de - tweede - harde schijf het voor gezien. Uitlezen lukt nog net, maar data wegschrijven gaat niet meer. Niets aan te doen. Behalve een schroevendraaier pakken, harddisk eruit halen en teruggaan naar de winkel, want de disk is nog geen jaar oud en de garantiebepalingen zijn gelukkig soepel
De winkelier doet inderdaad niet moeilijk. Omdat het al de tweede keer is dat dit type harddisk  het begeeft, mag er een nieuwe harddisk van een ander merk worden uitgezocht. Zelfs eentje met meer capaciteit - 100 GB in plaats van 60 GB -, voor een luttel meerbedrag.
Mooi. Maar nu moet het bios opstartgeheugen van de wat oudere pc worden aangepast om het geschikt te maken voor zo'n grote disk. Geen probleem. Dat wil de winkelier wel even doen.
De nieuwe harddisk zet hij er ook wel even in en misschien krijgt hij nog data van de gecrashte harddisk boven water. Service die niets extra's kost en lastig werk uit handen neemt. Tegen zo'n aanbod zeg je geen nee.
Na thuis snel alle kabeltjes verwijderd te hebben, gaat de pc naar de winkel. Korte tijd later wordt al duidelijk hoe onthand je bent zonder computer. Die videomontage kun je wel vergeten vandaag. Maar wel mooi even de tijd om een paar brieven te schrijven die hoog nodig de deur uit moeten. Dacht je.... Het loopje naar de werkkamer is vergeefs. De grote leegte staart je aan. Dan maar je vrije dag doorbrengen met lezen.
In de krant staat een aardige recensie van een stukje muziek. Eens even kijken of daar meer over  te vinden is. O nee, geen pc, dus ook geen internet.
De post brengt het nieuwste nummer van een computerblad met ingesloten cd-rom vol demo's en informatie. Gauw even kijken wat er op die cd-rom staat. Vergeet het maar sukkel. Hij is weg. Was je dat nu al vergeten? Ja dus.
Dan maar even de televisie aan. ,, Meer informatie vindt u op www'', zegt de presentator. Ben benieuwd, maar kijken is er niet bij.
Op het mobieltje komt een sms binnen. ,, Heb je m'n mailtje niet gelezen?'' vraagt de zoon, die gewend is dat zijn vader altijd direct antwoordt. Even kijken wat hij geschreven heeft. O nee, da's waar ook. De computer is van huis.
Een tijdschrift kondigt een digitale fotowedstrijd aan. Even kijken of er nog foto's op de pc staan die bij het thema van die wedstrijd passen. Diepe zucht: tijdelijk buiten gebruik.
Twee keer gaat de telefoon. De dochter en schoonzoon wachten beiden op antwoord op hun e-mail. Ook zij vinden het gek dat ze niets horen. Er zal toch niets aan de hand zijn? Nee hoor, met mij niet. Wel met de pc die uit logeren is. Berusting.
Een extra uitje dan maar. Wat draait er vanavond in Metropolis? De filmagenda staat op een website. En wat heb je ook alweer nodig om op het internet te komen? Hellup!!!
Een dag zonder computer voelt als een junk zonder zijn dagelijkse shot. Of zijn er betere vergelijkingen? Als een ei zonder zout. Nee, te slap. Als een zee zonder water? Te dramatisch. Als een..., als...
Je rent naar de telefoon en belt de winkel: ,, Hallo, is mijn pc al klaar?''
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door natoken om 00:15 8 reacties Reageer op dit bericht

En... the ( heart)beat goes on...

Voor de tweede keer vals alarm vanwege het ziekenhuis!! En welk éen !!
Op 1september werden we in allerijl naar het ziekenhuis geroepen en dachten we, na het toedienen van de laatste sacramenten ,dat ma zou heengaan. Jullie weten intussen reeds het verloop van haar ziekte en dat ma er nog steeds ligt!
Toen verleden maandag beslist werd om de morfinepomp aan te brengen, opperde de arts dat het nog een kwestie van 1 à twee weken zou zijn. Twee dagen later, dus op woensdag, gaan mijn broer en ik nog eens langs om wat betere info over de werking en bijverschijnselen van die pomp te krijgen. Dan krijgen we te horen dat ma de zaterdag niet meer haalt!!! Algemene ontzetting omdat het nu toch nog zo " snel" zou gaan!!
We nemen ' s avonds heel intens afscheid van ma en beloven op donderdag terug te komen
Op donderdag  zegt de arts nog eens gezegd dat ma de zaterdag niet meer haalt. De verpleging luistert met verbazing naar het oordeel van de behandelende arts en  zeggen ons dat ze het niet kunnen geloven omdat de duidelijke eindtekenen ontbreken. Maar de arts blijft bij zijn standpunt dus wie zijn wij om dat tegen te spreken??
T en ik hadden intussen besloten om niet meer op en neer te rijden want ik wil de laatste dagen bij ma zijn! Dat hebben we tot zaterdagavond gedaan. We zagen  ma afwisselend mentaal of fysiek heel slechte momenten meemaken maar ...dat dit het einde zou zijn daar twijfelden ook wij aan. Op vrijdag kwam de arts niet langs!
Op zaterdag morgen uiteindelijk wel en zijn reactie was... "Ongelooflijk E. je ziet er beter uit , goed gedaan en je moet het zeggen hé als je pijn hebt en doe maar zo voort  hé"!!!
Ik heb hem laten gaan want nu moet ik echt niets meer horen. !!
Intussen ligt ma daar nog, als ze slaapt vrees je dat ze dood is zo wit en scherp  afgetekend is haar gezicht ... !!!! De hoofdverpleegster nam ons wel nog even terzijde en probeerde heel de situatie wat recht te trekken. De arts zal wellicht geoordeeld hebben aan de hand van de medicatie die ma al gekregen heeft en momenteel krijgt. Daarop gebaseerd zou ze inderdaad al moeten gestorven zijn!!!! Blijkbaar heeft ma een verschrikkelijk sterk lichaam .. Ze hebben er ook geen verklaring voor!
4 dagen hebben we hier op de toppen van de zenuwen gelopen. 4 dagen sliepen we in de buurt van ma om niet elke dag het verkeer te trotseren met naast ons de telefoon en de GSM. Geen 3 stappen durfden we verzetten zonder telefoon bij ons en bij elk gerinkel of smsje enz namen we met trillenden benen op omdat we het finale woord vreesden ( hoopten!)  te horen. Ik ken intussen elk hoekje van ma's  kamer en die geur laat mij nooit meer los!
Uiteindelijk keerden we naar huis terug, doodop en met het gevoel dagenlang op een rollercoaster gezeten te hebben!!! Maar ma is er nog steeds alive and... ach neen niet kicking maar met de laatste krachten van haar opgeleefde lichaam. Ik hoop dat we nu enkel nog gealarmeerd worden als het inderdaad zover is want  dit wordt stilaan onwaarschijnlijk!!
Ik informeer nu nog enkel bij de verpleging want ik geloof hun ervaring meer dan al de rest.... en intussen klopt ma's hart  verder. Ze is stilaan tot een fenomeen aan het uitgroeien in het ziekenhuis!!!
Nu nemen we even afstand van ma's ziekte en het ziekenhuis en alles daarrond en gaan we een dag niet naar het WW. Meer afscheid nemen dan ik de laatste dagen gedaan heb, kan niet meer...het lot zal uiteindelijk wel beslissen hoe, waar en wanneer de dag komt.
Ik begin het stilaan " genant" te vinden om hier telkens mijn verhaal te doen daarom zei ik dat het precies op een soap gelijkt!! Ik wil het er niet meer overhebben en zal jullie wel op de hoogte brengen als het voorbij is want stilaan wordt het allemaal teveel en probeer ik de toestand te ondergaan...
In afwachting blijven we  maar pendelen en nu al 3 maanden lang en hoe lang nog??? Ik zou zo graag dit hoofdstuk afsluiten om verder te gaan met enkel nog een mooie herinnering aan ma maar zelfs dat lijkt ons afgenomen te worden!!
Ik kan hierna voor een tijd geen artsen meer zien. Dat niemand vooraf het definitieve einde kan voorspellen  daar heb ik begrip voor maar....er zo flagrant naast zitten en dat tot de laatste dag volhouden....niettegenstaande iedereen ziet dat niets de bewering staaft....!!!!!!!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:04 9 reacties Reageer op dit bericht

Meer van natoken

↑ Terug naar de berichten