Naar de inhoud

natoken

akke.beakke.be

Archief

Nooit gedacht!

Je hebt kinderen en ziet ze dolgraag. Ze lieten je dromen toen ze klein waren; geven je nog steeds zoveel vreugde, liefde soms ook verdriet maar dat vergeef je zo snel! Ze worden wie je hoopt dat ze worden of ze slaan een totaal andere weg in...Maar het blijven vooral je kinderen, een deel van je zijn dat je nooit meer kan missen en dat je nodig hebt om volledig te functioneren. En dan komen de kleinkinderen! Je kan ze nooit liever zien dan je eigen kinderen, althans dat denk je!
Dat eerste kleinkind,...... een onbeschrijflijk gevoel! Je blijft maar kijken. Niemand heeft zo'n schoon en lief kleinkind...... Je beleeft alles zoveel intenser, want nu heb je tijd, ervaring en nog steeds zoveel liefde over... Dan komt het tweede kleinkind ... het derde... tot uiteindelijk in ons geval het zesde! Toch ben je niet bang dat je geen plaats en liefde  genoeg hebt in je hart! Elk kleinkind vult je met zoveel gevoelens, dankbaarheid.....Elk schrijft zijn eigen "ik" in je leven van zodra je het in je armen houdt! Vanaf nu kijk je zelfs op een andere manier naar je eigen kinderen want ze hebben je het mooiste geschenk gegeven dat iemand je geven kan! En je houdt nog meer van hen.
Nooit gedacht dat dit mogelijk was!
En dan komt die eerste bewuste nieuwjaarsbrief van je kleinkind! Bij de ene schuchter en haperend, bij de andere stoer en met luide trotse stem en je ziet er je eigen kind weer staan zoveel jaren geleden en het maakt je weemoedig! Maar je bent zo trots op die grote prestatie van je kleinkind en koestert die eerste nieuwjaarsbrieven.En je hoopt bij het begin van een nieuw jaar nog lang te mogen meedraaien op die carrousel van genegenheid en kinderlijke spontaniteit.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 21:29 Reageer op dit bericht

een goede start

Een, twee, drie,vier, een jaartje vol plezier...
Ik geef je een dikke zoen, je kapoen....

Zo eindigde de nieuwjaarsbrief van onze twee oudste kleinkinderen...en we zijn weer gestart!

Zelf hebben we rustig met onze vrienden het oude voor het nieuwe verwisseld!
Reeds 25 jaar vieren we samen oudejaarsavond! Uitspattingen zijn er niet meer bij, dat laten de jaartjes niet meer toe!! Maar we hebben toch genoten! We werden wel een paar keer in de late avond "gestoord" door een groepje jonge gasten die met de sigaret in de mond en met veel gelach en decibels " nieuwjaarke zoete" kwamen zingen.. maar we namen het er ook lachend bij!
 Toen om middernacht de knallen langs alle kanten te horen waren, zijn we wel even naar buiten gaan zien. Het was prachtig en gaf veel sfeer maar ergens dachten we er toch bij dat daar in een paar minuten heeeel veel euro's in de lucht vlogen!!!!!!!
Gisteren dan naar mams gaan " nieuwjaren"! We waren niet de enigen van de familie, het was er gezellig druk maar voor ma toch stilaan teveel van het goede. Ze wordt dit jaar 88j en heeft het beste wel gehad. Ze is mager, heel broos en teder geworden en voelt zich elke dag achteruit gaan. Ik vrees dat het wel eens ons laatste nieuwjaar kan worden met haar erbij ofwel fysisch of mentaal. Dat maakt een mens al weemoedig vanaf de eerst dag. Maar daarnaast liep er ook zoveel jong leven rond dat je toch blij bent met het nieuwe jaar!
Straks komt " de tweeling" logeren tot vrijdagavond en zal het weer behoorlijk "hectisch" zijn , maar ze zijn zo'n schatjes dat je dat er graag bij neemt. Ze hebben de kracht van de taal ontdekt en zeggen nu haast alles na. Het is ongelooflijk hoe snel zo'n peutertje op korte tijd bijleert. Een van de twee articuleert daarbij heeeeel correct, schattig gewoon!!!
Ik wens alle bezoekers dan ook een gezond en gelukkig 2008 en veel blogplezier!
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 10:28 Reageer op dit bericht

Precies wat we nodig hadden!

Gisteren een toffe dag gehad in de Ardennen samen met de dochter , haar gezinnetje en haar schoonouders. Het was er prachtig! De natuur lag er wit berijmd bij en een winterzonnetje straalde op die winterse pracht. Het was weliswaar koud maar het gezelschap was zo hartverwarmend! Klein ( ja zelfs onze 1 maand oude schat) en groot hebben genoten!
Even uitwaaien in de stilte van de natuur en ' s avonds genieten van de Kerstfseer in de straatjes van Durbuy... Dat was precies wat we nodig hadden!

Nog even deze afsluiter:
Wat maakt ons leven de moeite waard? Alleszins niet wat we verdienen en kopen kunnen, maar alles wat zonder eigen toedoen voor niets wordt geschonken: liefde en vriendschap, vergiffenis en trouw, hartelijkheid en tederheid. Alleen hierdoor wordt ons bestaan rijker!
Nog een toffe Kerst gewenst!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:00 Reageer op dit bericht

een verwarrend uitlopen van 2007

Werden gisteren nog maar eens met de realiteit van het leven geconfronteerd!

Kregen een telefoontje dat een goede kennis van ons (59j) gestorven was aan kanker!
Dit was de derde persoon uit onze kennissenkring in 3 weken tijd en het hadden er evengoed 4 kunnen zijn....
Vorige vrijdag vernamen we het overlijden van een kennis- vriend van mijn man. Ze hadden mekaar de dag ervoor nog gesproken en alles leek ok!! Toen we het nieuws wilden melden aan een andere vriend vernamen we dat die juist opgenomen was op spoed met een lichte hartaanval!!! Het werd allemaal een beetje teveel.
Ja ,zo word je met de neus op de feiten gedrukt dat alles zo relatief is en we in een leeftijdsgroep komen waar "genieten" van elke dag belangrijk wordt want je weet nooit wat morgen brengt!!
Het jaareinde brengt altijd een gevoel van weemoed met zich mee om wat er geweest is en om wat er nog komen moet en dat je een jaartje mag toevoegen aan je leeftijdskalender.. maar dit jaar is het wat moeilijker omdat op zo'n korte tijd 3 mensen uit ons leven verdwenen en dat is zo definitief!!
Wat een periode van gezelligheid en rust zou moeten zijn , is voor ons nu een tijd van bezinnen geworden en van verwarring.Het mag zo stilaan ophouden ...
 En toch zouden we heel gelukkig moeten zijn want we kunnen nog samen genieten van elke dag, we hebben er onlangs een gezond kleinkind bij gekregen en vandaag zijn we nog gezond!!! Redenen genoeg om dankbaar te zijn zeker??
Dus trekken we ons daar aan op en proberen we toch volop te genieten van deze periode van het jaar!
Maar je wordt er toch wel even stil van, vandaar die afsluiter...

Ik ben mij gaan afvragen of al onze daden en gedachten niet achter ons aan het wandelen zijn, of ze niet een deel van ons zijn, ons gevolg, onze hovelingen waarvan de stoet aangroeit naargelang wij zelf slinken! Een stoet die we evenmin kunnen  negeren als onze vleselijke kinderen en die misschien fluisterend nablijft lang nadat wij zelf tot stilte gebracht zijn......( Willem Elsschot)

Een gezellige en zeer intieme Kerst voor ieder bezoeker aan mijn blog!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Hij komt , hij komt ...

We waren al bijna vergeten hoe spannend Sinterklaas wel kan zijn. Ons kinderen zijn die periode al lang ontgroeid maar met 6 kleinkinderen geraak je weer snel in de juiste sfeer en kan de Sint ons huisje toch niet voorbijgaan dus.....
Vrijdagavond werd uitgetrokken voor de 4 kinderen van de zoon . De twee oudsten wisten al heel wat te vertellen over de " brave man" en wat hij thuis en op school had gebracht.
De oudste was er zelfs in geslaagd zij mama om 5u in de morgen wakker te maken. Hij was stiekem naar beneden gegaan en stond in geen tijd aan het bed van zijn ouders.
 " Mama, dat geloof je nooit, Sinterklaas heeft een groot cadeau gebracht , dat moet je zien"!!!
De arme mama probeerde het nog wel om het " zien" nog wat uit te stellen maar er was geen ontsnappen aan. Een dol enthousiaste en " van spanning opgedraaide kleuter "..daar geraak je niet zomaar van af! Intussen lag " Zwarte Piet" zich van geen lawaai bewust rustig verder te snurken!!!!
Uiteindelijk is er toch nog een beetje geslapen maar nog voor hij naar school vertrok, was de kleinzoon al aan het bouwen aan zijn legokasteel!!!
Gelukkig was zuslief niet wakker geworden zodat zowel de" Sint" als de "Piet" ' s morgens konden genieten van haar stralend gezichtje toen ze de pop met bijpassende kleertjes vond!!!
De tweelingzusjes van 2j vonden het blijkbaar niet zo spannend, ze hadden veel meer oog voor de pop van grote zus hoewel ze onlangs voor hun verjaardag allebei ook een leuk popje hadden gekregen!!
De zondag was dan voor de kinderen van de dochter. Hun zoontje van 3 had voor het eerst de Sint op school gezien en dat was wonderlijk goed zonder traantjes afgelopen. Thuis was de brave man ook geweest en dus vond hij het al helemaal niet erg meer toen hij ook hier langsgeweest was. Wat een verschil bij vorig jaar , toen zette hij al een keel op bij het uitspreken van de brave man zijn naam!!
En oma en opa ...die genoten er volop van want over een paar jaartjes is die " illusie"  doorbroken en kunnen we enkel nog dromen van de lieve sint.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:00 Reageer op dit bericht

aan mijn

Toen ik gisteren vernam dat je gestorven was, kon ik het niet geloven. Niet “ mijn maatje”!
Niet jij die nog zoveel plannen had en zo vol was van het leven, je was nog te jong ,59 pas!....

We hadden in september nog afgesproken dat we dringend weer eens moesten samen komen om bij te praten. Ik zie je nog wegrijden met de fiets en zwaaien “ tot ziens “. Je was suikerbonen komen brengen want je eerste kleinkindje was geboren! Je was zo gelukkig , je had er al zo lang  op moeten o wachten en nu zou dat kleine meisje je helpen om de herinnering aan je eigen gestorven dochtertje eindelijk te verwerken. Je man was op brugpensioen, je zonen waren het huis uit en hadden hun eigen weg gevonden , je had zoveel plannen in je hoofd…. Het zag er allemaal zo veelbelovend uit, eindelijk tijd voor jullie beiden….

Wij vertrokken op reis, kwamen terug en hadden het druk met de komst van een nieuw kleinkind. Dat je niet reageerde op de geboorteaankondiging vond ik heel vreemd, je was er altijd als een van de eersten bij om ons geluk te wensen. Ik zou eens horen , misschien was je ook op reis?
Nu weet ik waarom je niet reageerde….je was aan de definitieve reis begonnen!!

Toen ik vanavond langs kwam om jou nog een laatste keer te zien en afscheid te nemen, staarde ik ontredderd naar je lichaam. Ik zocht je tevergeefs ! Waar waren  die vertrouwde trekken, waar was die levenslustige vrouw.? Wat was er met jou gebeurd?
Iemand sprak me stilletjes toe en vroeg of ik je een kruisje wilde geven. Ik kreeg het "wijwaterstokje" in de hand geduwd maar ik weet niet of ik een kruisje gegeven heb. Was dit “ mijn maatje” dat daar lag???
Iemand fluisterde stilletjes:” we hebben nochtans zo ons best gedaan, 3 uur zijn we bezig geweest….”.
Ik heb het gehoord maar het drong niet tot me door.
Toen ik bij je man en je twee zonen kwam, liepen ze er ook zo ontredderd en verloren bij.
Jouw jongste was vooral bezorgd voor zijn pa.
” Hij zal het heel moeilijk hebben met al die dagen in ’t vooruitzicht”, zei hij.
Ik heb even met hen gepraat. Je was nochtans zo moedig geweest, vertelden ze me. Toen twee maanden geleden vastgesteld werd dat je darmkanker had, wilde je direct opgenomen worden . De operatie was geslaagd maar uit voorzorg wilde men ook nog chemo geven. Je zei nog “ik ga ervoor want ik wil mijn kleindochtertje zien groeien”.
Niemand kon vermoeden dat die chemo zo’n verwoestende invloed op jouw lichaamzou hebben!. Reeds na de eerste behandeling was het fataal.Twee weken later lig je hier of wat er van jou overblijft.
Maatje, ik wilde  nog eenmaal in gedachten met jouw praten …maar ik vond je niet en toen ik doorging voelde het aan als een vluchten want ik had afscheid willen nemen en het was niet gelukt.. Daarom doe ik het nu langs deze weg. We zien mekaar nooit meer terug maar ik ben blij dat we mekaar gekend hebben. Je zal wel moeten helpen om jouw geliefden erdoor te helpen want zonder jouw kracht zal het heel moeilijk zijn

Nog eens wordt het duidelijk dat op een bepaald moment van je leven uitstellen niet goed is. Carpe diem, zegt men vaak.
In de herfst van het leven moet men dat leren doen want morgen is het misschien te laat.

Hoe zei  Ward Bruyninckx het ook weer?

Afscheid nemen
is met zachte vingers
wat voorbij is dichtdoen
en verpakken in de goede gedachten
ter herinnering...


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:00 Reageer op dit bericht

éen van die dagen

Vandaag is het echt een gure , natte herfstdag met regen en wind, een typische dag om lekker binnen te blijven en te genieten van een boek of een puzzelboek! We hebben de haard aangemaakt, dat brengt zo een aangename sfeer in huis en straks komt onze nieuwste aanwinst voor het eerst naar ons dus.....
Ja , Kitiara is al thuis bij haar ouders en broertje. Ze heeft blijkbaar nog aanpassingsproblemen want de eerste nacht was een ramp! Tot 1u sliep de kleine rustig in haar nieuw bedje en kamertje. Daarna hield ze het voor gezien!! De borstvoeding kon eventjes rust brengen maar o wee als ze er afgehaald werd!!! Tot overmaat van ramp viel broertje lief uit zijn bed, dus nog meer geween!!!! Papa zou even gaan zien... bleef weg en mama vroeg zich af wat er gaande was? Lagen vader en zoon rustig te slapen in éen bed ..... Ik vermoed dat papa Stefan het niet meer zag zitten bij " moeder en dochter" en de rust in de andere kamer verkoos!!!! Het wordt dus weer even aanpassen voor iedereen daar.
Onze lieve schat is hier even geweest. We hebben haar niet gehoord tenzij eventjes toen ze moest eten. Mama zegt dat ze haar dag voor nacht neemt en omgekeerd!!! Ze is nochtans zo'n snoetje, ongelooflijk hoe snel een baby verandert en zeker in het begin. Dat is weer genieten en zien hoe snel ze opgroeit.!

Ter afsluiting nog dit :
" Er is slechts éen lief kind in gans de wereld.....en elke moeder bezit dat ene kind!":


Free Image Hosting at www.ImageShack.us
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:00 Reageer op dit bericht

Nog een kleindochtertje!

Vandaag is ons zesde kleinkind geboren! Een meisje 3,950kg en 52 cm groot met de klankvolle naam Kitiara.Free Image Hosting at www.ImageShack.us
Het waren 9 lange maanden geweest maar op het einde hield Kitiara er de spanning nog even in.
Op de uitgerekende dag 23 nov. begonnen de weeën en iedereen was er klaar voor. Maar daar dacht de kleine meid anders over. De weeën stopten en begonnen de volgende dag opnieuw en die situatie herhaalde zich zo'n 3 dagen en nachten.!! De mama in spé verloor er bijna haar kalmte bij!!!
Toen op maandag 26 nov eindelijk het verlossende telefoontje kwam :" we zijn naar de kliniek", toen dachten we dat het snel achter de rug zou zijn..... Niet dus!!!
Het geduld en de zenuwen van iedereen maar vooral van de mama  werden danig op de proef gesteld!!!!! Eindelijk, even voor 17u kregen we het bericht dat we nog een kleindochtertje erbij hadden en dat alles ok was!! Voor de dochter en de schoonzoon een " Koningswens" na broertje Thanis; voor de grootouders een opluchting dat alles achter de rug was!
Grote vreugde en emotie langs alle kanten. Dat met Kitiara erbij er nu een viergeslacht is langs mama's kant vinden we reuze!!! Daar moeten we zeker  op drinken en alles op de gevoelige plaat leggen.
Hoewel dit al ons zesde kleinkind is , krijgen we er nooit genoeg van om telkens dat nieuwe leven te bewonderen. Telkens weer ligt er daar een uniek wezentje voor ons waarbij we al aan het dromen gaan en de toekomst willen vooruitlopen! Het voelt goed aan en het verwondert mij steeds hoe zo'n kleine direct dat plaatsje in je hart gevonden heeft en er al in thuis hoort.
Kitiara, lieve schat we zijn zo blij dat jij er ook bent!.

Toen ik nog " jong" was , had ik een voorliefde voor de indische dichter Rabindranath Tagore. De volgende bedenking komt ook van hem:

" Waar ben ik vandaan gekomen? En waar heb je mij gevonden?" vroeg het kind.
De moeder antwoordde: " Je was verborgen in mijn hart als mijn verlangen, mijn lieveling. Je was in de poppen van mijn kinderspel. In al mijn hoop en liefde, in mijn leven en het leven van mijn moeder, heb jij geleefd....."


Free Image Hosting at www.ImageShack.us
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Zo kan het ook!

De twee oudste kleinkinderen zijn dit weekend "op logement"!!
Er wordt weer flink wat bijgepraat, gelachen en ...gezongen. Momenteel staat " de top 10" vol met Sinterklaasliedjes en gelukkig heeft de tijd niet zijn tanden gezet in dit repertoire en kunnen  oma en opa nog volop meezingen tot...... de kleinzoon een nieuwe versie van " Zie ginds komt de stoomboot" lanceerde.
Ik wil jullie dat niet onthouden!!!!!

Zie ginds komt de stoomboot uit Spanje weer aan.
Hij drukt op een knopje en vliegt naar de maan.
De maan was te glad en toen viel hij in 't bad.
Het bad was te heet en toen liet hij een scheet!
De scheet was te warm en toen ging het alarm.
Het alarm was te luid toen blies hij op een fluit.
De fluit was te luid en toen ging hij er uit!!!!

Als ik jullie vertel dat Milan in de derde kleuterklas zit en ze leren over rijmen , dan begrijpen jullie hoe die " versie" ontstaan is. Meegekregen van een vriendje op school, vertelde hij!!
Ik ben zeker dat dit voor de kleinzoon  de Topper van de volgende weken wordt toch zeker tot de Sint komt.
Of er dan ook zo stoer zal gezongen worden dat valt nog af te wachten!!!

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 04:08 1 reactie Reageer op dit bericht

voor ons ongeboren kleinkind

We leven stilaan naar de grote gebeurtenis toe. Vanaf  nu kan elke dag ons 6e kleinkind geboren worden. Het maakt een mens poëtisch!!!
Soms is het moeilijk om dat te verwoorden maar ik probeer het toch!

Voor ons ongeboren kleinkind

Wanneer ben je ontstaan,
Gegroeid uit liefde en tederheid
Onbezorgd in je mama’s geborgenheid
Wachtend om straks verder te gaan?

Wie ben je, klein ongeboren kind,
Zonder naam nog maar toch al bemind.
Een wonder dat we willen zien.
De werkelijkheid van een droom misschien?

Eén ding kan ik je wel vertellen, lief ongeboren kind,
Je bent uniek, neergeschreven uit het leven van je ouders
Onuitwisbaar en voor altijd!

(Natoken, 17/11/2007)




Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van natoken

↑ Terug naar de berichten