In schoonheid oud worden...
Ik botste onlangs op een mooi gedicht en omdat de meesten in hetzelfde straatje zitten , deel ik het graag met jullie
Vrij vertaald komt het daar op neer
In schoonheid oud worden...Ik botste onlangs op een mooi gedicht en omdat de meesten in hetzelfde straatje zitten , deel ik het graag met jullie
Vrij vertaald komt het daar op neer
Mijn nieuwjaarswensen voor jou trouwe bezoekerOpnieuw staan we voor een nieuw jaar!
Zijn er werkelijk 12 maanden vergleden?
52 weken,
366 dagen?
Hoeveel uren zijn dat wel?
Is het nodig dat ik al die uren tel?
Misschien alleen de uren
die ik als een kostbaar pand bewaar,
diep in mijn hart gedragen....
uren van geluk en vrede die er waren,
zomaar, zonder reden!
Of de uren die ik deelde
met een ander mens
soms in liefde, soms in vriendschap,
met een handdruk, soms een zoen.
In ons ogen lag dan vaak de wens
tot wat meer geluk en beterschap!
Die uren zou ik nog eens willen overdoen!
Of tellen ook de uren
waarin ik de duivels heb bestreden
die niet van mijn zijde weken?
De uren van het zuchten en het klagen,
van het aandacht vragen,
het verdoezelen van gebreken,
het ontbreken van de rede.....
Is het werkelijk al een jaar geleden
dat ik alles beter wilde doen?
Kom, ik geef mezelf en U een zoen
en beloof zoals verleden jaar
alle dagen toch mijn best te doen!
Een gelukkig en voorspoedig 2017!
Pure nostalgie en heerlijke herinneringen ...
In de voormiddag staat hier altijd de radio aan terwijl ik bezig ben en zo hoorde ik gisteren Koen Crucke met zijn versie van een oud lied " Nog éénmaal .."een succes nr uit mijn kindertijd...
Ik zie me nog zitten bij mijn grootouders. Ze hadden een winkel en meter naaide ook nog voor de mensen ze maakte gewone dagdagelijkse kleren en ik was vaak bij hen omdat ons ma als kapster druk bezig was. Meter was meestal aan het naaien terwijl peter de winkel deed. Bij hen stond een radio met een ingebouwde platenspeler waar je zomaar 10 achtenzeventig toeren platen samen kon opleggen zodat je een tijdje zoet was met muziek. Mijn grootouders hielden van Duitse operetten en zangers als Rudy Schuricke, Mario Lanza en andere tijdsgenoten die ik nu vergeten ben.. Mijn grootmoeder zong dan mee en ik natuurlijk ook al zal dat Duits van mij wel met heel veel haar geweest zijn
Er waren natuurlijk ook Vlaamse schlagers en andere platen en eén van die nrs die we ook samen zo vaak gezongen hebben of naar geluisterd hebben was "Nog éénmaal "..Pure nostalgie..
Ik word even emotioneel als ik eraan terugdenk, die huiskamer die ook als naaikamer diende, de gezellige drukte, de warmte van de stoof en de muziek.....Wie kent dat lied nog?
Ik vrees dat die eerste winterprik me parten speelt...
Een laatste ode aan september
Even een gedachte meegeven..
Een vertaling voor diegenen die het Engels niet echt de baas zijn...
We zijn bezoekers op deze planeet. We zijn hier voor 90j of op zijn best voor 100 jaar . Gedurende die periode moeten we proberen iets goeds te doen, iets nuttigs met ons leven. Als je bijdraagt tot het geluk van anderen zal je de echte betekenis van het leven vinden!

de zon en de hete zomer
Voetsporen op het strand.
Dat is wat de zee met een mens kan doen..
levenslangSommigen onder jullie hebben het moeilijke afscheid van ons ma -nu al bijna 8 jaar geleden - meegemaakt maar ik heb nog maar zelden geschreven over mijn pa omdat hij al lang voor ik begon te bloggen gestorven was.
Vandaag herinnert aan zijn afscheid van het leven ( nu al 35 j) na 3 jaar vechten tegen ziekte. Voor hem deze ode...
Levenslang
Ik slik de smaak van nostalgie in
als ik naar jouw vergeelde foto kijk.
Het beste uit die tijd overheerst.
Levenslang zal ik je bij me dragen.
Vergeten zal ik je nooit in mijn bestaan
al heb je ons te vroeg verlaten.
De afstand kan dat niet verbreken
het is een band voor eeuwig.
Stil kijk ik naar jouw foto op de kast
herinneringen spoken weer door mijn hoofd.
Mijn gedachten hebben rust gevonden.
Ik weet dat ik je niet kan aanraken
maar ben je eeuwig dankbaar voor mijn leven!