Categorie: poëzie

Hier zit ik dan weer achter mijn vertrouwde schermpje, de zondag deuntjes klinken zacht op de achtergrond en mijn kopje koffie geurt heerlijk naast mij. Ik haal eens diep adem en denk even na…hoe ik mijn mijmeringen op deze eerste oktober dag   als een nuchter persoon kan overbrengen zonder direct als zweefteef te worden afgeschilderd ?

Tja.. misschien zo ! 

Aan welke kleur denk jij als het over oktober gaat?

Ik denk gewoonlijk aan allerlei bruin- en oranjetinten  aan dwarrelende bladeren en het grijs van een lucht vol regen..

of misschien kan het ook zo..

Af en toe loop ik hier met mijn cameraatje rond om wat mooie plaatjes te vereeuwigen zo ook deze week en zo lukte ik een paar leuke  wolkenfoto's en dat bracht mij terug naar mijn studietijd!

In die tijd was het een klassieker om het gedicht van Martinus Nijhoff te bestuderen en toen al vond ik dit gedicht prachtig. Ik vind het ook erg passen in elke tijd: het verlies van de onschuld en dat met volwassenheid het leven er niet altijd leuker op wordt. Ik kijk zelf ook vaak naar mijn kleinkinderen en denk dan “ geniet nog wat van dat onbevangen en veilig gevoel en koester dit gevoel. “ Amen.

Zeg nu zelf maar  dit gedicht overstijgt de tijd

Flanders field in mijn tuin waar de klaprozen volop in bloei geraken….

Gelukkig zorgen klaprozen voor wat kleur vandaag….

 Goede tradities hou je in ere, altijd..