Donderdag 21 september 2006

Dit zonderling geheim

ontplooide in het morgenlicht

In vreemd verlangen gehuld

vond zij het wonder

dat de naam liefde draagt

zijn glimlach was

een vurig lied

dat eenzaamheid verdrijven deed

beiden schrijden ze nu naast elkaar

ontkleden wind en bomen

hebben samen dromen

zetten zich bij de rivier

in het kantelend avondrood

dit zonderling geheim

liet hen zwijgzaam

drinken van elkanders verlangen

liefde heeft een naam.

Edith Oeyen

Geschreven door Edith Oeyen om 07:26 Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Herman Coppens26 september 2006 om 19:00

...bekoren.

Net zoals het rode ochtendgloren,
weet jij mij weer te bekoren,
warmte overstelpt hier mijn gemoed,
vandaar mijn welgemeende groet
Groetjes, Herman.

<== Klik = lezen in bundel.

<== Klik = Stemmen op ==>

BESTE MEDEBLOGGER(ster), VERGEET DE STARTBUTTON OF URL VAN JE BLOG NIET ACHTER TE LATEN NA EEN BEZOEKJE ZODAT IK JE SNEL KAN KOMEN OPZOEKEN!!!

Reageer op dit bericht

Woensdag 20 september 2006

Vaargeul in de mist

VAARGEUL IN DE MIST

Versluierd in grijs hangt

de tijd gewoon tijd te zijn

even rusten op de bank

en luisteren naar

de geheimen van het water

een zachte droom stijgt op

werpt toverzaden rondom ons

gevoed door liefde

verminderen wij elkanders pijn

geluidloos hangt de schemer

tussen vandaag en wat komen zal.

Edith Oeyen

Geschreven door Edith Oeyen om 05:30 Reageer op dit bericht

Zondag 17 september 2006

Bosvruchten

ze staan zo weelderig te wachten op zon

verscholen tussen groen mos en

kreupelhout zoeken zij naar warmte van zomer

een blauwe bosanemoon vertelt over de bosbessen

zo paars als het kleed van de dood

bramen rood als lippen willen smelten in mijn mond

en op een hoge eikenboom hangt

een eikel verlangend naar de wind

kastanjes schudden zich onder een dreigende lucht

en ik die alles gadesla

ben verwonderd om zoveel natuur

elke maand toont weer wat anders

Edith Oeyen

Geschreven door Edith Oeyen om 22:46 Reageer op dit bericht

Zondag 17 september 2006

HERFSTIG

Dit herfstig beeld

beneveld door mist

geeft een wazig zicht

aan onze ogen

onbewogen prijken paddestoelen

tussen afgevallen bladeren

kabouterhuisjes zegt mijn kleinzoon,

terwijl ik herinneringen bouw

aan gisteren en voorbije dagen,

beneveld is dit herfstig beeld

rijk aan kleur en zacht van aanvoelen.

Edith Oeyen

Geschreven door Edith Oeyen om 22:43 Reageer op dit bericht

Zaterdag 16 september 2006

En als ik dan niets meer ben
dan een foto op de schoorsteen
of een grafzerk
op het kerkhof
vergeet dan niet hoe ik
van bloemen hield
van sneeuw en van regen
hoe ik van mensen hield
van kinderen en van dieren

lees me dan in de kelk van een witte bloem
of op het blad van een plataan
als ik ben moeten gaan

Edith Oeyen

Geschreven door Edith Oeyen om 23:04 Reageer op dit bericht

Zaterdag 16 september 2006

KIJKEN IN DE VERTE

Door een sleutelgat

verken ik de tijd

zie een rode verte

die ons vertelt

dat de zon verbleekt

een vroege wind komt op

wuift naar verwelkte rozen

en naar vogels in de lucht

ik denk even aan

Gods scheppingshand

en aan de dag dat ik zal sterven

rood is de verte

rood is de kleur van bloed

rood is ook de kleur van liefde.

Edith Oeyen

Geschreven door Edith Oeyen om 07:03 Reageer op dit bericht

Zaterdag 16 september 2006

Zingende golven

ZINGENDE GOLVEN

Het strand lijkt

van gouden weemoed vervuld

als de wind zijn lied fluit

wij staren roerloos

over zingende golven,

luisteren naar verloren stemmen

voelen de zachte schemer

als warme gloed

als een witte ridder

prijkt de ivoren maan

in dit avondblauw

zij geeft ons de adem

en de droom voor morgen.

Edith Oeyen

Geschreven door Edith Oeyen om 07:02 Reageer op dit bericht

Vrijdag 15 september 2006

vriendschap

Vriendschap is in stil vertrouwen
steed weer op die ander bouwen
vriendschap geeft ons steeds de moed
te leven in een milde gloed
van zon, van water en van wind,
vriendschap is het fijnste kind.

Geschreven door Edith Oeyen om 17:52 Reageer op dit bericht

Vrijdag 15 september 2006

Blauw

BLAUW

Dit is de sterkte van een sprookje

van water dat de zee inkleurt,

met zachte hand betasten wij

de bloemkolkende golven,

als een vis opspringend

tegen de lucht

spatten kleuren uit elkaar

zij plaatsen gele huizen

rode muren en

grijze straten

laten ons zichtbaar blozen

als blauw de wolken scandeert

tot een avonddeken

warmte geeft een veilig gevoel.

Edith Oeyen

Geschreven door Edith Oeyen om 16:03 Reageer op dit bericht

Dinsdag 12 september 2006

gezin op de bank

Gezin op bank

Dronken van geluk en liefde

hebben zij zich op de bank gezet

geruisloos bloeien er

rozen in zijn hand,

zij draagt het kind van verlangen

en samen weerspiegelen zij

de glans van liefde

en onsterfelijkheid.

Edith Oeyen

Geschreven door Edith Oeyen om 12:08 Reageer op dit bericht

Zondag 10 september 2006

Mistige blik

MISTIGE BLIK

Zijn verblinde blik zoekt naar vreugde

hij kijkt naar jouw mond

en weet dat sprakeloosheid

een woning rondom hem bouwde

bij het ontdekken van winterbloemen

ontspringt blijheid en licht

dan bidt hij met stille stem:

neem toch die kille vlammen

uit mijn ogen, opdat ik weer

kan luisteren naar het zingen

van de populieren in het blauwe dal

en rozen kan ontwaren

in de tuin tussen de notelaars

dan zal ik dansen

om de pijn die me kwelt

te ontvluchten.

Edith Oeyen

Geschreven door Edith Oeyen om 17:15 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 9 september 2006

Ingetogen verdriet

Ingetogen verdriet

Bij een foto van François Mommen

Zij zit vertwijfeld in zichzelf gekeerd

gebogen rug en hoofd

haar gladde huid

is jong van jaren,

haar hart met heimweepijn gevuld

roept om begrip

en vraagt om liefde

vermoeid is zij van wenen,

zij weet haar tranen

vermengt met regendruppels

uiteengespat tegen de wand

straks breekt zij uit

en wil zij eeuwig slapen

of wenst zij soms

dat bloemen weer voor haar ontluiken

en zij haar glimlach tonen kan

in het zonlicht

dat haar verwarmt.

Edith Oeyen

Geschreven door Edith Oeyen om 00:00 Reageer op dit bericht

Vrijdag 8 september 2006

DE PIJL NAAR NIRWANA

PIJL NAAR NIRWANA

Luister naar het zoekende water,

naar de psalm van de landman.

Het toverbos vol

jonge vogels schrikt,

als ik me prik

aan de christusdoorn.

Vreugde,

als de zomer zijn dagen openzet,

als een koningskind onstuimig speelt,

bij de pijl naar nirwana.

Hoeveel onschuld

verbergt het rood?

Edith OEYEN

Geschreven door Edith Oeyen om 23:40 Reageer op dit bericht

Vrijdag 8 september 2006

toverlicht

TOVERLICHT

bij werk van Claire Vanden Abeele

Op de schommel van onzekerheid

groeit twijfel. In de schaduw van vogels

zweef ik naar het onbekende

mijn huid schrompelt van pijn

bij het zien van zoveel onrecht

geuren verdampen rondom bloemen

als de zon de dag tooit

wie is genezer van onbegrip?

wie is heler bij ontroering?

strooi met gulle hand bloesems

in de lente, zodat elke bruidegom

zijn bruid welkom heet in innige

omhelzing en wij onze breekbaarheid

kunnen verbergen onder een tover van licht.

Edith OEYEN

Geschreven door Edith Oeyen om 23:40 Reageer op dit bericht

Woensdag 6 september 2006

Dit landschap draagt

DIT LANDSCHAP DRAAGT

Bij werk van Jos Vanden Eynde

Dit landschap draagt tekens van pijn

bomen buigen als schaduw valt

het zijn eenzame bossen

zonder wandelaars,

zij roepen op zuurstof

dragen vergankelijkheid in zich

wij zoeken koortsig naar verbondenheid

ontdekken ijsvelden van onbegrip

bedelen om mildheid in ons bestaan

als opgejaagd wild

klemmen wij onze klauwen

in wat nog rest

en hopen op stilte

want stilte is de slaap van sneeuw.

Edith Oeyen

Geschreven door Edith Oeyen om 23:35 2 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 5 september 2006

Bos vruchten

Bosvruchten

Ze staan zo weelderig te wachten op zon

verscholen tussen groen mos en

kreupelhout zoeken zij naar warmte van zomer

een blauwe bosanemoon vertelt over de bosbessen

zo paars als het kleed van de dood

bramen rood als lippen willen smelten in mijn mond

en op een hoge eikenboom hangt

een eikel verlangend naar de wind

kastanjes schudden zich onder een dreigende lucht

en ik die alles gadesla

ben verwonderd om zoveel natuur

elke maand toont weer wat anders

Edith Oeyen

Geschreven door Edith Oeyen om 23:24 Reageer op dit bericht

Vrijdag 1 september 2006

Vorige maand

Vorige maand nog was ik in het buitenland

nomaden keken mij wantrouwig aan

hun tronie was onherkenbaar bruin getaand

door het felle zonlicht

hoe ik ook keek het was vis zoeken

op de schouw, een diagnose stellen

van iets dat onontrafelbaar was

niets begrijpend werden

mijn tranen regendruppels

zij werden verzilverd door de tijd

en bloeien nu vandaag

als rozen in mijn vaders tuin.

Edith Oeyen

Geschreven door Edith Oeyen om 20:26 1 reactie Reageer op dit bericht

Vrijdag 1 september 2006

Wie zijn wij

Wie zijn wij hier

die dit pad bewandelen?

Kleine garnalen

uit de grote zee?

We zoeken een weg

en vinden onszelf

pas na zoveel tijd.

We blijven zoeken

en weten niet eens

waarom we hier

een kronkelpad begaan.

Edith Oeyen

Geschreven door Edith Oeyen om 10:11 1 reactie Reageer op dit bericht

Woensdag 30 augustus 2006

Avond te brussel

AVOND TE BRUSSEL

Er was

verwondering aanwezig

woorden gevleugeld

kregen betekenis in tijd

ontkleed tot op het bot

werd liefde meer

dan wat men denkt

dat het moet zijn.

Luisteren naar verzwegen zinnen

was perspectieven openen

van klank en kleur

was snaren van violen breken

en water dragen naar de zee.

De stad toonde duizend lichten

gaf eenzaamheid zijn naam.

Edith Oeyen

Geschreven door Edith Oeyen om 15:57 1 reactie Reageer op dit bericht

Woensdag 30 augustus 2006