Dansen maar.

Ik heb op mijn vorig berichtje van een paar bloggers een berichtje ontvangen, dat ze "precies" twijfelen over mijn "maar tweemaal" een beetje te veel gedronken te hebben op die 25 jaar muzikant. Wel ik heb ECHT niet gelogen, natuurlijk, moesten er in die tijd zo van die "blaastoestellen" bestaan hebben, zou ik wel een paar "pévékes" gekregen gehad hebben.
Wel, mijn eerste keer was.......... Ik was misschien 14-15 jaar, ik speelde toen nog "jaz" met drie man. Een héél verre neef, Giliaume Geyskens, had een klein café op de Kiezel ( Geelsebaan), hij had ons ingehuurd om op Looikermis bij hem te komen spelen. Wat ik niet wist, bij ieder pintje die hij ons liet brengen had hij in het mijne een " witteke" ( geneverke) gedaan, hij wilde mij persé "zat" krijgen. Halfweg de avond ging ik buiten om een plaske te doen, daar ben ik ineen gezakt, s'morgens werd ik in mijn bed wakker, maar wist wel niet hoe ik thuis gekomen was, en koppijn, niet te doen. Dus, dit was wel een geval van heirkracht.
De tweede keer........... Ik speelde toen met Joe Harris met toen nog THE MUSIC-FANS, Joe had een kontrakt aangenomen in BRUSTEM voor de piloten in de kazerne. Het bal zou doorgaan in de hal waar de vliegtuigen stonden, het podium was opgesteld tussen de vliegtuigen, met opgehangen parachutes, echt heel mooi.
Er werd ons gevraagd om op te treden met onze legerkostuums, wij waren al een tijd geleden afgezwaaid,een mooi zicht, dat kan ik verzekeren, ikzelf was een kilo of vijf bijgekomen, die andere volgens dat ik kon zien nog veel meer. Soit, Het ergste van al was, als drank, alleen whisky puur, of whisky cola, dan maar het laatste, man lief, na een paar uur naar buiten, en ik ben niet meer op het podium geweest.
Ik ben hier zeker niet fier over, maar,tweemaal op 25 jaar, dat kan toch, niet?

Ik heb het nu al gehad over " JAZZ-MOEDERS" -" DRUGS", en nu over het drankgebruik. Wel, net zoals in het gewoon burgerleven, er zijn er niet meer of niet minder in de muziekwereld dan in het gewoon burger leven. Nu is het wel zo, als ge vroeger als 16-17 jarige een "liefke" had, en de ouders wisten dat hun lief muziekant was, had ge er al gelegen, dat was zo in die tijd, muziekanten, acteurs, artiesten, dat werd zo een beetje aanzien als zware jongens.
Wel ik heb bij optredens altijd bier gedronken, waarom? , als blazer is dat het beste dat ge kunt drinken.Van plat water moet ge te veel gaan plassen, van limonade of cola dat is te plakkerig, het riet van sax plakt, de pistons van de trompet komen vaste zitten, dus, een gewoon pintje bier is het beste.
Normaal, ik herhaal, normaal kreeg je van de inrichter voor ieder muziklant 7 bonnetjes, dus één pintje per uur. Gelukkig waren er bij onze groep 4 cola drinkers, meestal  dronken die twee à drie colaatjes, de rest van de bonnekes gingen naar de blazers.Maar op veelplaatsen, moesten wij de garçon maar roepen, en ze kwamer al aangelopen met een vol "platoke". Ik moet U wel zeggen, ik ben op die 25 jaar muziekant, geen enkele keer " zat"  thuis gekomen, en heb ook nooit een ongeval  gehad in het naar huis tijden, en als ge zo rond drie-vier uur auto's tegen komt, daar zijn gevaarlijke chaufeurs bij, dat kan ik U verzekeren.
Ik heb juist tegen u " gelogen", twee maal ben ik str...zat thuisgekomen, dat vertel ik u bij mijn volgend bericht

(vervolgt)

Ik lees soms in de "boekskes" dat er artiesten zijn die klagen over de omkleedkamers die voor hen bestemd zijn. Kunt ge U voorstellen hoe het héél vroeger was, 50 jaar terug? Wij hebben echt meegemaakt dat wij ons moesten omkleden in de kelder ( meestal plaatst onder het podium) waar aardappelen, zelfs kolen opgestapeld lagen, met een paar stoelen om onze kleding op te stapelen. Soms moesten wij twee per twee binnen om ons te verkleden, omdat de ruimte te klein was voor heel de groep in eens.Dan waren er ook kleine gemeente zaaltjes waar meestal toneel werd gespeeld, met links, rechts, ook achterkant van het podium van die geschilderde  "decors" hingen of stonden,(landschappen, of een muur uit een boerenhuis nageschilderd,) maar met de kermis werd in deze zaaltjes gedanst.Daar stonden dan een paar stoelen, of een afgedankte café tafel, waar wij onze zaken konden opstapelen.Ik heb ook persoonlijk meegemaakt in Kapelle op den bos, de kleedruimte was ook in de kelder onder het podium, maar wel proper, voldoende ruimte, en kapstokken om onze kleding op te hangen, dat was al een luxe. Wij waren omgekleed, gereed om te beginnen spelen,iedereen op zijn Paasbest. Eén van de garçons kwam beneden, er moest nog een "vat aangestoken" worden, die plaatst  zijn stempel, mist, en gans de groep werd bespoten met bier, ik stond het dichtste bij het vat, ( als het iets met bier te maken had, stond ik meestal op de eerste plaats)ik had wel de volle laag gehad.Gelukkig hadden wij altijd meer dan één kostuum bij, dus maar vlug verwisseld. Gelukkig moesten wij s'nachts niet stoppen voor de rijkswachters, want de geur van bier zou ons direct veraden hebben.

Vader LOUIS HAESEN was drummer, zijn oudste zoon ANDRE was drummer, zijn jongste zoon Gilbert was drummer.
Wij zijn gestart met Joske Harris en The Music-Fans.
Albert Scholts accordeon- Andre Haesen drum- Joske Harris electr. bas- Maurice trompet- ik saxox tenor en clarinet. Wij traden in die tijd regelmatig op in de dancing  " DE OUDE STAM" in Rillaar, gezellige dancing, maar in feite te klein voor de prijs van het volledig orkest, het zat er telkens " boemvol" maar als het orkest uitbetaald was zullen er niet veel centjes meer overgebleven zijn, toch werkten wij er regelmatig.
De bazin was fel voor ons, ze wilde nu eens iets anders uitproberen, op Zondeg kort na middag met muziek beginnen. Er was maar één mogelijkheid, want s'avonds moesten wij met het volledig orkest op andere diverse plaatsen optreden. De accordeon, sax, trompet, was vlug ingepakt, de drum was in feite het probleem, ofwel moesten wij vader Louis laten drummen, die kon na het optreden rustig zijn spullen afbreken, en wij waren tijdig terplaatse om met de andere mannen van de band te beginnen. Wij verdiende daar niet zoveel, maar wij hebben daar wel reuze plezante dagen meegemaakt.