Ter overdenking.

Ik heb je gemist! Mijn bloggie.Vele redenen waarom ik geen woord aan je kwijt kon.
  Een boze werkgever die denkt dat ik over anderen schrijf. Helemaal niet. Ik schrijf over mezelf. En dat anderen op mijn pad dwalen, het zij zo,toch? Eigen schuld dikke bult.

En dan nog mijn pc die het begeven heeft toen ik heb leren I-podden. Met I-tunes en limewire Pro is die helemaal vastgelopen. Nostalgie.Schuifelmuziek uit de zestiger en smartlappen uit de zeventiger jaren. Gekker kan 't niet. Ook modern heeft mijn hart. Met name Joe, KC and JoJo, Keith Sweat. Ook een soort schuifelmuziek maar dan met een nieuwe beat. Ja, die 50plussers zijn echt bij de tijd.

Die mannen. Een vrouwenprobleem? Ik heb er vier echter,  gezien ik geboren ben voor 'geniale' onbenullen kan ik er niet zo veel mee. Kom ik ooit wel op terug.

Dan weer, ja geloof 't  of niet..............mijn workoholic frustratie wordt weer bevredigd. Een weliswaar hectische maar doodlopende functie is mij in de schoot geworpen. Voldoende emolumenten om mij op 't netvlies van de blauwe envelopjongens te plaatsen. Twee uren reizen van deur tot deur om er aan te komen en wil ik richting mijn bed dan doe ik er 2,5 uur over. Lopen, tram, trein, bus en weer lopen. 's Avonds in de andere volgorde. Echter,  ik als zeer sterke en krachtige 50plusser kan dit allemaal gewoon aan. Als je baan je een bepaalde bevrediging schenkt en de loyaliteit naar je werkgever nogsteeds door je aderen stroomt, kun je dit allemaal behappen.
 
Nu mijn pc weer in 't gareel loopt kan ik mijn ei weer kwijt.

 

www.webmuur.nl
gratis plaatjes

REFLECTIONS

 

 

You know, time has a way of moving quickly and catching you unaware of the passing years.

 

It seems just yesterday that I was young, just married and embarking on my new life with my mate.

And yet in a way, it seems like eons ago, and I wonder where all the years went.

I know that I lived them all...

And I have glimpses of how it was back then and of all my hopes and dreams...

But, here it is...the winter of my life and it catches me by surprise...

How did I get here so fast?

Where did the years go and where did my babies go?

And where did my youth go?

I remember well...

seeing older people through the years and thinking that those older people were years away from me

and that winter was so far off that I could not fathom it or imagine fully what it would be like...

But, here it is... wife retired and she's really getting gray...

she moves slower and I see an older woman now.

She's in better shape than me... but, I see the great change...

Not the one I married who was young and vibrant... but, like me, her age is beginning to show,

and we are now those older folks that we used to see and never thought we'd be.

Each day now, I find that just getting a shower is a real target for the day!

And taking a nap is not a treat anymore... it's mandatory!

Cause if I don't on my own free will ... I just fall asleep where I sit!

And so, now I enter into this new season of my life

unprepared for all the aches and pains and the loss of strength and ability to go and do things.

But, at least I know, that though the winter has come, and I'm not sure how long it will last...

This I know, that when it's over... its over.... Yes, I have regrets.

There are things I wish I hadn't done ,,,,, things I should have done.

But indeed, there are many things I'm happy to have done. Its all in a lifetime...

So, if you're not in your winter yet ... let me remind you, that it will be here faster than you think.

So, whatever you would like to accomplish in your life please do it quickly!

Life goes by quickly.

So, do what you can today, because you can never be sure whether this is your winter or not!

You have no promise that you will see all the seasons of your life .

so, live for good today and say all the things that you want your loved ones to remember ...

"Life is a gift to you. The way you live your life is your gift to those who came after.

Make it a fantastic one."

                                                                LIVE IT WELL!!

~author unknown

Werken doe ik al vanaf mijn vierde jaar. In die tijd noemde men het geen kinderarbeid. Het was normaal dat kinderen met van alles en nog wat meehielpen. Een heel groot verschil tussen arm en rijk was niet te zien en was vooral geen maatschappelijke issue. Zeker niet als je als kind geboren was in een gekoloniseerd land. De boeren, Hollandse immigranten, hadden zich massaal gevestigd in Suriname. Weg van de oorlog en verweg van de kou. Een van die Hollanders was Evert, mijn pleegvader. Als kind van vier jaar werd ik, de basale reden van afstand door mijn moeder is mij nooit verteld, opgenomen in het gezin. Daavòòr had ik een heerlijk leven gekend. Nadat mijn moeder besloot, rond mijn tweede jaar, me te dumpen heeft mijn peetmoeder mij opgenomen in haar gezin. Maar een gelukkig leven was mij niet gegund. Vandaar dit Hollandse gezin in Suriname. Arbeidsethos stond hoog in het vaandel. Was ´t wel dat ik meer te doen had dan de dochter des huizes.
Mijn arbeidsleven kent vele pieken en dalen: of zoals ik ze noem, plusjes en minnetjes!
Op mijn zestiende hielp ik vrijwillig de kinderen van de buurt met het maken van huiswerk. Ook hielp ik, al dan niet vrijwillig, de tuinen schoonhouden van ooms en tantes. Deze gaven als dank meestal iets te eten of wat snoep.
Toen mijn dochter naar groep 3 ging (voorheen de eerste klas) werd ik leesmoeder. Kort daarop oppasmoeder. Daarna sportmoeder op de zaterdag. Alsof dat niet genoeg was werd ik avond-vierdaagse-moeder. En geloof me, leesmoeder leuk. Oppasmoeder met nog een andere ouder, leuk maar sportmoeder.......neen, niet leuk. Ik moest dan heel vroeg uit bed op de zaterdagmorgen. De actievelingen dumpten de tassen voor m'n voeten en schreeuwden me wat toe als ze die weer nodig hadden. Al gauw bedankte ik als sportmoeder. Ik werd secretaris bij de Surinaams/ Antilliaanse vereniging. Wat een boel werk. Maar wel altijd leuk. Met name het organiseren van activiteiten in een chaotische omgeving was een enorme uitdaging. Secretaris bij een regionale organisatie voor emancipatiezaken bracht me dichter bij mijn nieuwe beroepskeuze. Een nog grotere uitdaging. Ik raakte al gauw bekend met de vele organisaties en haar medewerkers(sters) en kwam dus ook bij de vakbond terecht. Ik scheen een goede vangst te zijn. Maar ik wilde natuurlijk meer dan alleen maar mijn reiskosten vergoeding. Dus naast al dat vrijwillige werk en "vrijwillig" leren besloot ik te leren een rekening te zenden voor mijn diensten.
De jaren verstreken, ik werd ouder en mijn vrijwilligerswerk paste zich aan. Ondersteuning bieden aan nieuwe Nederlanders. Taaltrainingen. Schrijven en spreken. Ondersteuning bieden aan jongeren die het maar moeilijk hebben met het schrijven van een goede skriptie. De computer was een welkome aanvulling. De vele stukken die verbeterd moesten worden kwamen massaal binnen. Weekenden ben ik zoet. Ik lees, verbeter, adviseer.
En nu. Nu ik ouder wordt zoek ik 't in eigen gelederen. Mentorschap. De Stichting Mentorschap heeft dringend vrijwilligers nodig. Via zakelijke kring kom ik aan deze informatie.
Een gedegen training, zwaar gesubsidieerd en financieel mogelijk gemaakt door vele organisaties in de zorgsector, moet ons voorbereiden op deze taak. Dementerende ouderen die vaak geen kinderen om zich heen hebben,of  Überhaupt geen kinderen hebben, familie die het te druk heeft met andere maatschappelijke en sociale verplichtingen, daar moeten wij de voornaamste taken voor gaan uitvoeren. Geld beheren, zorgdossiers inzien, inschakelen van professionals, begrafenis voorbereiden en veel meer.
Deze training is voor iemand die niet uit de zorgsector komt, zoals ik dus, een flinke bijt. Wetgeving in de praktijk, wilsonbekwaam? belevingsgerichte zorg bij dementerenden, client en zorgplan, allemaal terminologie die je oren doen klapperen. Ethische vraagstukken, een van de onderdelen die ik heel fijn vind. En dan de praktijk in!
Dementerende ouderen zijn voor mij nog effe te zwaar. Ik kies voor een andere ondersteuning en wordt als 'maatje' geplaatst bij dhr.  BB (wordt zo genoemd vanwege zijn dubbele achternaam) die voor 99 procent blind is. Hij is nog relatief jong (67) om in een verzorgingshuis te wonen maar gezien zijn visuele handicap kan ie niet anders. Na de eerste kennismaking samen met de maatschappelijk werkster, de coördinator van de St. Mentorschap en ik, pak ik mijn werkzaamheden na een weekje op. Het gaat goed. We gaan voortaan een eindje verder lopen en ook zelf een aantal boodschappen doen. De administratie doen we eenmaal per maand en praten doen we non-stop.
Vrijwilligerswerk is iets terug geven aan de maatschappij. Aan hen die het nodig hebben. Die ooit ook een bijdrage hebben geleverd aan de opbouw van Nederland.

We all need guardian angels
to help us night and day
today I said a prayer for you.
That one would come your way.

At times that worry finds us,
and everything seems wrong
this angel will protect you
and help to keep you strong.

I prayed that you´ll be happy
Your home be safe and warm
A healthy life for yu I prayed
Angel blessings all day long 
          
                                            Behind the clouds they're watching
                                            with stardust on their wings
                                            I prayed to angels in the sky
                                            To fill you heart with peace

We have a bonding friendship
It grows more everyday.
I prayed to guardian angels
that things will stay that way.

This poem is written by Rose Mary Streeter and is send
to me this day from my epal Ricardo from Brasil.
How nice to have e-pals as you and thanks for this angel.

            
  

















                                                                         De sfeer van licht.

Medebloggers: door Internet Explorer 7 Beta 2 voor Windows XP SP2 te downloaden is het mogelijk  de Active X problemen te managen. Probeer dit ook eens.

groetjes

Er zijn vier elementen:
                                   Vuur, Aarde, Lucht en Water.

Elk van de tekens van de dierenriem [ de sterrenbeelden] hoort bij een bepaald element, als volgt:

                                       

Algemeen : Mensen nemen een voorbeeld aan je omdat je zo succesvol bent. Stel je niet te bescheiden op. Hou de dingen vandaag zelf in de hand..

           Algemeen : Mediteer over het woord LEVENSKUNST, bedenk wat het voor jou betekent, dan kun je effectief aan jezelf werken. Het is zaak om de mensen door vriendelijkheid voor je te winnen. Probeer alles in evenwicht te houden..

                        Voor een luchttype is waarnemen het belangrijkst: denken, kijken, praten en communiceren. Deze mens staat als het ware in het leven via de geest, niet via gevoelens of acties. Een luchtmens blijft altijd een beetje op afstand, hij of zij leeft vooral vanuit ideeën en heeft daardoor de neiging om het concrete, het leven van alledag of het gevoel van een ander over het hoofd te zien. Als je een typisch luchtmens vraagt "Hoe voel je je?" dan is het antwoord hoogstwaarschijnlijk "Ik denk......" Ze houden er ook niet van betrokken te worden bij de zorgen en emoties van anderen. Als ze die begrijpen is dat goed genoeg, en daarom kan een luchtmens vaak met veel verschillende soorten mensen opschieten. Ze kunnen een ander waarderen zonder dat ze het met die ander eens hoeven te zijn. Andersom geldt ook, je hoeft de ideeën van een luchtmens niet te delen om met hem of haar om te kunnen gaan, als je er maar open voor wilt staan. Een luchtmens kan niet tegen sleur en heeft veel behoefte aan afwisseling. Luchtmensen denken eerst voordat ze iets doen, of ze blijven denken omdat de ene gedachte de andere oproept

- Johann Wolfgang von Goethe Duits schrijver en dichter 1749-1832

 

Drukfouten

 

Wanneer Johann heden zou leven

en drukfouten gingen hem voorbij

Zou hij van schrik wellicht beven....

en werd van al dat nieuws niet blij

 

Cees (lid van de Seniorweb Schrijversmailgroep)

Waarschuwing voor dominante bazen


Je doet als leidinggevende je best om medewerkers gemotiveerd te houden. Je werkt je uit de naad om hen te overtuigen van het belang van een goede samenwerking. En toch kom ik zelden mensen tegen die tevreden zijn over hun baas.

Als organisatieadviseur heb ik het genoegen om regelmatig getuige te zijn van hoe mensen op verschillende lagen binnen organisaties tegen elkaar aanschoppen. Het lijkt alsof mensen elkaar en elkaars beweegredenen niet kunnen of willen begrijpen. Zo hoorde ik vorige week tijdens een werkconferentie met een groep middenkader functionarissen het volgende betoog:

" Ze (hiermee werd het managementteam bedoeld) hebben gewoon geen lef. Ik had ze al in voorbereidingsfase gewaarschuwd dat de begroting van het project niet realistisch was. Dat ze de klant niet binnen moesten halen met mooie beloftes ten koste van onze eigen mensen. Dat hebben ze toch gedaan en nu verwachten ze dat mijn medewerkers nog een stap harder gaan lopen en niet zeuren. Ik vind het prima hoor. Maar het lukt nooit om binnen de tijdstermijn en ingeschatte manuren dit project voor elkaar te krijgen. Dat zal ik ze bewijzen ook. We gaan ze de oren wassen. Misschien leren ze dan dat je naar je mensen moet luisteren."

De leiding de oren wassen, JA zeggen en NEE doen, de baas als een monster weergeven, sappige roddelverhalen en buiten de directie om naar het bestuur of raad van toezicht stappen zijn maar enkele voorbeelden van hoe men omgaat met bazen die niet luisteren. In deze context wordt luisteren synoniem gesteld aan gehoorzamen. Luister je als baas niet dan zet de medewerker het je op een andere manier betaald. En hier heeft men ondertussen vele creatieve, sluwe en ongrijpbare technieken voor ontwikkeld. De vraag is dan ook wie het daadwerkelijk voor het zeggen heeft binnen een organisatie. Een baas die na veel masseerwerk uiteindelijk ongeduldig en hopeloos wordt en de knoop doorhakt door zijn wil op te leggen, lijkt in eerste instantie het spel te hebben gewonnen. Maar het echte spel begint dan pas wanneer mensen tegen hun zin iets moeten doen. Ze zetten zich dan extra in om te bewijzen dat de baas het bij verkeerde eind heeft en zo halen ze hun gram. In een dergelijk spel is moeilijk te zeggen wie de winnaar en wie de verliezer is. Misschien ontstaan in een win-lose verhouding alleen maar losers. De baas verliest omdat de medewerkers de zaak (op een ondoorzichtige manier) saboteren. En de medewerkers verliezen omdat een gescheurd bedrijf op den duur banen gaat kosten. Als je wil ophouden met dit spel moet je als baas het goede voorbeeld geven, al klinkt dit cliché. Je moet hardnekkig vasthouden aan een gelijkwaardige en volwassen communicatie over en weer met je medewerkers. Hardnekkig omdat een vechtmentaliteit niet zo maar verandert. Veel bazen houden dit niet vol. Ik hoor ze dan met een ingehouden boosheid roepen: “kom jongens, niet zeuren. We hebben toch afgesproken om er voor te gaan”. En dan begint het spel opnieuw. Neen lieve lezers. Deze column heb ik niet zelf geschreven. Wil je meer weten ga naar: http://www.aramesh.nl/column/index.html?main=show_column.asp?id=79

Frederiksdorp





De Sweet Merodia - Educatieve bootreis - met Surinaamse grootste geschiedschrijfster
Cynthia McLeod.

De dingen waartegen je je verzet, houden stand.
Pas wanneer je iets aanvaardt, kun je het veranderen