Harold

IntEnt opent kantoor in Suriname.

Hulp voor startende ondernemers.

IntEnt slaat haar vleugels uit naar Suriname. De Nederlandse stichting begeleidt al jaren - vanuit Nederland - startende ondernemers die in hun land van herkomst een bedrijf willen starten. Deze week opende IntEnt-Suriname haar kantoor, met de bedoeling startende ondernemers in Suriname op weg te helpen.

Volgens voorzitter Harold Roseval kunnen de startende ondernemers in Suriname een extra steuntje in de rug best gebruiken. "Wij zien dat startende ondernemers in Suriname weinig kansen worden geboden om een bedrijf te ontwikkelen. Er is behoefte aan versterking, scholing en begeleiding. IntEnt kan die begeleiding bieden op basis van ruim tien jaar ervaring. Bovendien hebben wij deskundigheid voor handen, die kan worden benut", aldus Roseval. Garantiefonds

Dit betekent niet dat IntEnt stopt met het begeleiden en ondersteunen van in Nederland woonachtige Surinamers die in Suriname willen investeren. Kenneth Woei A Tsoi, programmamanager voor Suriname, is hier duidelijk over: "De bestaande activiteiten van IntEnt worden voortgezet. Daarnaast is het mijn specifieke taak om andere doelgroepen te gaan bedienen, de Surinaamse ondernemer die een bedrijf wil starten."

IntEnt wil vooral het lenen van geld aan startende ondernemers makkelijker en eenvoudiger maken. Surinaamse financiële instellingen zoals Suritrust eisen bij het verstrekken van een lening aan een startende ondernemer een borgstelling van honderd procent. Beginnende ondernemers die geen onroerend goed of grond hebben, zijn daardoor kansloos. "Wij gaan het anders doen", zegt Woei A Tsoi, die hiervoor samenwerking zocht met Nederlandse financiële instellingen. "Mensen kunnen bij IntEnt tweehonderd procent lenen van wat ze hebben. Het Kredietgarantiefonds van IntEnt staat daarbij garant voor de helft van de lening.

Henk Hendriks
Wereldomroep.

Certum est quia impossibile est!

Het is zeker omdat het onmogelijk is

Elke gedachte een gebed

Een gebed is een ladder die naar de Hemel reikt.

De dingen van de aarde worden achter gelaten, allen onherinnert.

Er is geen vraag want er is geen gemis.

Jouw identiteit in Christus wordt herkend als voor eeuwig gevestigd, voorbij alle verandering en onvergankelijk.

Het licht flikkert niet langer, en zal nooit uitgaan. Nu, zonder behoeften van enig soort, voor eeuwig gekleed in de pure onschuld dat het geschenk van God aan jou  is, kan gebed opnieuw worden wat het bedoeld was te zijn.

Want nu verrijst het als een lied van dank aan jouw Schepper,

gezongen zonder woorden, gedachten, of vage verlangens.

En zo breidt het zich uit zoals het was bedoeld.

Bruggen bouwen.

Wanneer de bruggen van de liefde breken

ligt tussen hen een diep ravijn,

Waarover ook hun onbegrepen spreken

niet koepelt tot nog-samen-zijn.

Het glazen bruggetje der eerste weken,

de bolderbrug van lijfelijke lust,

De noodbrug "goede wil": zij allen breken

door 't lood der dagensleur dat er op rust.

Maar liefde is: een bruggen-bouwen!

Herbouwt wat brak en zoekt en vindt

steeds nieuwe pijlers van vertrouwen

met hart en ogen van een kind!

Het diepste geheim van samen gaan:

Altijd opnieuw een brug te slaan.

J.A. Picard

Uit: 'Omgaan met menselijke tekorten'

Mildred Meyer
Milly-Antoinet.

Gebroken licht.

'Fijne vakantie gehad?'

Deze vraag is waarschijnlijk de meest gestelde in de dagelijkse gesprekken na afloop van de vakantieweken.

De antwoorden zijn voorspelbaar en weinig verrassend. Enkele zijn veel gehoorde:

'Ja, het was geweldig, fantastisch, heerlijk, onvergetelijk, adembenemend, uniek' en dan volgen er enthousiaste reisbeschrijvingen, al of niet geïllustreerd door foto- en/of filmmateriaal.

 Slechts weinigen durven van het geijkte patroon af te wijken en toe te geven dat het, al met al, bepaald niet zo'n succes was. Als men dan doorvraagt volgt er een hele waslijst met onvolkomenheden: spanningen, irritaties, zadelpijn, blaren, darmstoornissen, slechte bedden, overvolle campings, muggen, slechte bediening, dodelijke vermoeidheid.

Overtrokken reacties?

De twee antwoorden bieden een niet geheel waarheidsgetrouwe weergave van de werkelijkheid. Hier zal er geen sprake zijn van bewuste 'geschiedvervalsing' het is eerder zo dat de juichende reisverslagen beantwoorden aan een diepgevoelde behoefte om toch maar enkele weken in het jaar een niveau van genot, vreugde en geluk te bereiken, wat in de voorgaande maanden niet haalbaar bleek. Daarom is men maar al te graag bereid de rimpels glad te strijken en te geloven dat het écht ideaal was.

  Want naarmate de vakantie verder achter ons ligt, lijken de mooie herinneringen te blijven de onaangename te verdwijnen. En de 'pechvogels' dan?

Die hebben toch ook het verlangen naar een paar weken aards paradijs? Natuurlijk!

Maar de overmaat aan akelige, neerdrukkende ervaringen hebben de schaarse momenten van harmonie en geluk om zeep gebracht. Met een zucht van verlichting steken ze de huissleutel in het slot van hun eigen voordeur en zeggen, achterom kijkend: 'Dát nooit weer,' om het volgende jaar opnieuw een vakantiebestemming uit te zoeken. Op hoop van zegen.

Wat is er mis?

Dat er iets fout zit zal menig werker in de geestelijke gezondheidszorg bevestigen. Na iedere grote vakantie hebben ze hun handen vol aan de opvang van teleurgestelde vakantiegangers, die voorlopig niet willen of kunnen toegeven dát ze teleurgesteld zijn, maar klagen van slapeloosheid, hartkloppingen, moeheid en vooral over depressieve gevoelens.

Hoe kan dat nu, zo vlak na een vakantie? Het begrip 'vakantieneurose' is niet voor niets gemeengoed geworden.

 Oorzaken.

De voornaamste oorzaak ligt in de te hoge verwachtingen. De paar weken vakantie moeten goedmaken wat men een heel jaar heeft moeten ontberen: vrijheid, zon, luxe, avontuur. De folders van de reisbureaus spelen hier handig op in, terwijl de werkelijkheid er vaak heel kleurlozer uitziet.

De vraag die zich nu voordoet en die het moeilijkst te beantwoorden is luidt: 'Zijn deze teleurstellingen te vermijden?'

  Herfst.

Gedicht van dichteres Vasalis die het woord 'volledig' splitst in 'vol' en 'ledig'.

  Zo voel ik voor 't eerst in zijn volledigheid

  en aan de lijve het vol-ledig zijn.

  Een orde, waarin ruimte voor de chaos is,

  en voel de vrijheid van een grote liefde,

  die plaats voor wanhoop laat en twijfel en gemis.

                     (uit: vergezichten en gezichten)

Ons leven is, volgens deze visie, blijkbaar compleet, 'volledig, als we naast de 'volheid' (o.a. vrijheid, liefde) ook ruimte inbouwen voor de 'leegte' ( in 't gedicht chaos, wanhoop, twijfel, gemis).

'Volledig' is dus niet hetzelfde als 'volmaakt'.

Het volmaakte is namelijk voor ons hier op aarde - niet weggelegd.

Wél kunnen we intens genieten van de 'volheid' vóór, tijdens en na onze vakanties. Laten we echter bedenken dat er altijd, zelfs onder de meest ideale omstandigheden, die 'andere kant' de kant van het onvervulde, is.

               'Alles scheidt altijd van elkaar,

                het scheelt een huid, het scheelt een haar

                en dat is net de eeuwigheid

                die alles van elkander scheidt.

Wanneer we de onvolkomenheden in ons bestaan - ook tijdens de vakanties - kunnen accepteren als erbij behorend, is er sprake van een vol-ledig leven dat ons behoedt voor al te hooggespannen verwachtingen.

Omgaan met menselijke tekorten!

Wees voorzicht met gevoelens,

zij zijn breekbaar als kristal.

Verliezen snel hun glans en glorie

verkwist ze dus niet overal.

Geef ze hen als ze gewenst zijn,

liefde waar ook liefde woont.

Help als nood maar aan de man is,

Verder, kalm aan, wacht af

Het loont.