Ik ben De Boeck Etienne, en gebruik soms ook wel de schuilnaam tjenneke.
Ik ben een man en woon in Wommelgem (Belgie) en mijn beroep is gepensioneerd hoofdtreinwachter.
Ik ben geboren op 11/11/1951 en ben nu dus 72 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: miniatuurtreinen in clubverband-AMRA-modeltreinen.
Op een avond begaf ik mijn voor de nachtdienst naar mijn werk. Ik reed met de auto naar de dienstparking van het station Antwerpen-Berchem. Ik maakte in Antwerpen Centraal alles klaar.De computer om in de trein eventueel kaartjes te kunnen geven.Het wa s de nacht van vrijdag op zaterdag Ik nam de trein van Centraal station naar Berchem om 23.16. Ik begaf mij onmiddelijk naar spoor 4 om de laatste trein van Brussel naar nderland te nemen. Ik schrok mij een bult.Maar een reiziger,die ik onmiddelijk controleerde.Toen de trein aankwam,kwam de Nederlandse colega mij verwittigen dat iedereen in orde was. Aangekomen in Roosendaal begaf ik mij naar het personeels verblijf voor een korte pauze.Deze pauze duurde van 00.05 tot 05.55.Julie zien goed. Ik onmiddellijk mijn eten opeten en een drankje uit de automaat. Maar wat doe je een hele nacht zo alleen in een lokaal van een vreemd spoorwegnet. Ik heb voor de Nederlandse colegas de twee koffiezetter gereinigd en verse koffie ingezet.Ik moest alleen het toestel om04.45 opzetten en de beginners hadden om 05.00 vers gemaakte drank.De tafels ook proper gamaakt.Zo was er dadelijk een uur.voorbij.Even wat teevee gekeken maar het was sport.Een paar kruiswoordraadsels opgelost. Om 04.45 kwamen de eersten binnen:Wel Belgske moet jij niet slapen zoals de anderen het hier doe? Ik daarop:Ik werk met de nachtdienst en niet met de slaapdienst. Om 05.55 begaf ik mijn naar spoor 1 voor de eerste trein Naar Antwerpen.In het weekend rijdt die naar het Centraal station.In de week met uitzondering van de feestdagen naar Berchem en moeten ze oversteken. De trein kwam aan en de Rotterdammer die op de treinwas en doorreed naar Brussel.Ah het is Etienne.Nou weeral gedaan hé,maar er is geen klant aanwezig en maar een die opstapt en dan nog ene met een jaarkaart.de reiziger nam plaats bij ons.Ik dronk nog even een watertje en maakte mijn reisverslag af en printte alles op mijn computer met op elk kaartje een 1 van het aantal reizigers. Wie zou zo graag zulke dienst doen.Toen ik met pensioen gegaan ben hebben vele NSers mij gemist.Nu moeten ze terug de kofie klaarmaken. tjenneke
In 1987 in mijn verlof in Bayern ging ik met zus eens wandelen.We wilde de Firstalmenrundweg maken.Mijn zuster was voor de laatste maal mee daar op verlof. We gingen door een straat de Durnbachstrasse.De Durnbach is een klein smal waterlopje dat ergens in de bergen ontspringt ddo het water van een gletscher.Deze beek loopt verder het dal naar het zuiden om in een andere stroompje uit te monden die dan verder weg gaat richting Isar Donau. Wij vervolgde onze weg door het bos naar boven over de Stockeralm tot aan de oude seilbaan.Aan de Sattel hebben wij een rustpauze ingelast,daar mijn zus al moe was. Zo gingen wij over een smal paadje tot aan de Obere Firstalm waar wij een schoon overzicht hadden naar het oosten en zuiden.De Schliersberg en de Schlierachwiese. Boven hebben wij 90 minuten pauze gemaakt om de innerlijke mens te versterken en te genieten van de rust en de natuur. Een heel smal en steil paadje voerde ons naar de Unter Firstalm waar wij onze wandelstempel haalde. Maar toen gebeurde het:Van de Krettenburg -een bergje-kwam een ezel naar beneden gesprongen recht op mijn zus.Toevallige wandelaars zagen het.Mijn zus begon te wenen en te gillen.De mensen en ik stonde te gieren van het lachen. Door het lawaai was de ezel zo snel verdwenen als hij te voorschijn kwam. Ik:Wie was nu de ezel-die weg liep of die er stond te wenen. Mijn zus kawaad weg.Die avond in het cafee van het hotel had ik het verteld.Een manaan de stamtafel:Ja,dan is dat toch waar over die ezel. De volgende dag zijn er mensen van de gemeente op zoek gegaan naar die ezel.Ze zouden die gevonden hebben,maar moesten hem laten en doen,want hij was niet alleen maar met een gezinnetje.Hij was zijn gebied aan het verdedigen. Ze hebben daarna niks meer gehoord of gezien over de ezel. tjenneke.
Zoals veel jaren,ben ik ook dit jaar naar Bayern geweest. Ik heb alle weerstypen meegemaakt op een week:Regen-hagel en een sneeuwstorm en dan een heel zonnige dag van -5 tot plots op enkele uur tijd tot 33 graden.Met als gevolg een onweder de avond nadien. Maar we hebben ons geamuseerd zeker in de biertent van het jaarlijks Pinksterfeest. Een biertje(dat ik niet meer drink) was er maar een van een liter. Maar volgende maal word ik gevierd om daar voor de veerstigste maal te komen voor meer als een week. Wat het deze keer gaat zijn----een grote verrassing. Ik moet dan ook het dialekt van die streek spreken. Wij hebben veel olaatsjes bezocht.Ik zet de Duitse naam en daar naast de naam in het dialekt Neuhaus Neihaus Miesbach Miesjboch Bayrischzell Boyrischzej Lengriess Leingriass Munchen Minga(g als zachte k) Tegernsee Deggansee Ik ken ze nog niet alle in het dialekt maar in een cafe als ge de Fraulein vraagt voor de rekening. Freulein zahlen Freileing zoing het klinkt als chinees. Tot een volgende Blog Tjenneke
Hier volgt een kleine anekdote. Ik ging vroeger met vader regelmatig vissen als ik een vrije dag had van mijn werk. Wij zaten dan op het fort van Wommelgem op 5 minuten te voet van ons huis. Wij hadden praktisch altijd beet.Wij deden nochtans niks in onze voeder. Daar waren ook ander vissers die met specialiteitjes visten.Ze hadden ook eens wat vis,maar niet zoveel als wij.Wij zetten onze vis altijd terug,zodat wij de volgende keer zeker waren van dat er nog vis in het water was. Op zeker keer kwam er een van die andere vissers bij mij staan om te zien wat ik mijn voeder deed. Hij was de pocher van hun ploeg.Mijn vader keek me aan om te waken dat ik niet in de zak zou gezet worden.Ik had door dat vader mij aankeek.Ik zette een venijnig lachje op. De pocher vroeg me:Zeg wat doet gij eigenlijk in uwe voeder? Ik heel schijnheilig:AXIOMA. Hij:Waar kunt ge dat krijgen? Mijn vader mengde zich in het gesprek en zei kortweg:Bij de apotheker. De man ging terug bij de anderen zitten.Na een uurtje gingen ze naar huis. Een paar dagen later stuurde zijn vrouw om AXIOMA naar de apotheker. De apotheker:Van weet gij dat? De vrouw vertelde dat ik het gezegd had.De apotheker begon te lachen want ik had die al op voorhand verwittigd. Hij begon uit te leggen wat AXIOMA betekent en dat niet gekocht kan worden. De visser heeft twee weken niet tegen mij gesproken. Maar toen wij weer aan het vissen waren kwam hij naar mij toe en hij zei:Zeg plezante ge hebt mij nogal eens zitten hé. Ik:Ja maar ik was verkeerd het is Postulatum dat ik heb gebruikt. Ken julie het vervolg.Zijn vrouw weer naar de apotheker. Ik heb die pocher niet meer zien vissen aan onze normale plaats,maar hij is naar de andere kant gegaan.De oudere vissers waren blij dat die weg was en dat ze terug geruster konden vissen. tjenneke.
Ik was ook eens in de winter daar in Bayern maar niet alleen maar met mijn jongste zuster. Op een dag maakten wij een wandeling in de omgeving.We bewonderde de mooie omgeving. Boven mijn zag ik de berg de Brecherspitz,waarvan de top was bedekt met een wit tapijt van sneeuw.Het was of de top van goud was,door de zonnestralen.Aan de andere kant zag ik de andere bergen. Zo kwamen wij via een klein straatje dat Davidsveld heet.Verder ging de straat omhoog.Mijn zus liep voorop.Boven aangekomen was of de weg een zadel was.Ik riep naar haar:Ik wou dag oep a kl....viel. Ik had het niet gans uitgesproken of ik lag er,maar ik bleef niet liggen,ik schoof gewoon de ganse straat naar onder tot aan de grote baan.Gelukkig dat er juist geen verkeer was.Ik liet niets blijken toen ik in het hotel kwam.Maar de mensen riepen al dat ik gevallen was.Een van de hotelgasten had het gezien.Wij hebben daarover zeker een half uur gelachen. Men ziet een put graven voor een ander ....... tjenneke.
Vandaag was ik snel terug van de boodschappen.Ik was gisteren kolerig op mijn broer. Ik ging in de tuin om te zien wat ik nog kon doen.Daar stond ik dan tussen een paar oude verwilderde bomen.Ik ging ze eerst te lijf met een snoeischaar,maar ze werkten allen tegen mij. Ik ging terug naar binnen en zag in de oven een paar spareribs liggen van de dag daar voor.Oh ik zou een gek zijn ze te laten liggen.Dus gaf ik mijn tanden het bevel om dat vlees te doen verwijderen.Wat had dat gesmaakt.Nog een goede slok water om die te kruidige smaak wat te verzachten. Toen ik buiten ging,zag de grote handzaag liggen op een plaats die mij uitdaagde deze te nemen tegen de strijd van de wilde bomen. Een paar keer zagen en terug naar binnen om de zweetdruppels te doen verdwijnen aan een doek.Ik hervatte de strijd-eerst van gelijkheid.Naargelang de tijd verstreek begon mijn kracht de overhand te krijgen.En zo werd duidelijk dat de wilde bomen de strijden aan het verlieren waren en ze gaven alles op.Zo kwam het dat ze allen afgezaagd op een hoop op het gras lagen. Ja ze moesten al twee jaar eruit. Morgen ga ik het stoffelijk overschot verkleinen en in dozen leggen zodat ik deze volgende week naar het containerpark alles kan wegdoen. Ho wat is dat zalig,meer zon in de tuin.Nu nog een week of twee zo mij uitsloven ende tuin ziet er weer uit zoals in de glorietijd. Wat voel ik mij nu opgelucht. veel leesgenot. Tjenneke
Tijdens een van mijn verloven in Bayern maakte ik een grappige anekdote mee. Ik had die morgend eens goed gewandeld en ik was op de middag snel bediend met mijn middageten. Ik was bijna klaar toen een oud echtpaar men kinderwagen binnenkwam en een plaatsje zochten. Een beetje later was er een geroep te horen op het terras.Ik keek naar de deur en zag een jong echtpaar zenuwachtig doen.de dame riep:Help!Roep de politie want iemand heeft mijn kind gekidnapt. De waard stond te gieren van het lachen en keek mij al lachend aan.Ik begreep er niks van.Nu begon de man te roepen.Daar ik alleen was met dat ander echtpaar bleven ze roepen.De waard viel bijna om van het lachen.Ik stond op om mijn gsm te pakken.Nu begon dat ander echtpaar ook te lachen.De waard uitgeraasd met lachen,begon mij uit te leggen waarom er gelachen werd.Dat jong echtpaar kwam binnen en excuseerde zich tegen mij,want zij wisten niet dat ik er ook was en dan zouden ze het niet gedaan hebben. Wat was er gebeurd.De twee echtparen waren samen aan het wandelen en verkozen het restaurant waar ik overnachtte om te middagmaal.De waard kende hen,want de mensen met de kinderwagen warn opa en oma van het kind.De andere de ouders. Wij hebben dan twee uur samen gezeten om eens te praten over onze beide landen. tjenneke
Een tuin onderhouden,is zwaar werk. Ik ben al van Donderdag 09/05 bezig.Ik doe het alleen,maar daardoor zal heel veel tijd in beslag nemen. Slechte bomen heb ik al voor de helft met een handschaar gesnoeid.De elektrische schaar is deffekt en is al beland op het containerpark.Het grootste gedeelde van de afval uit de tuin is al op zijn bestemming.Maar ik moet een nieuwe kaart op het gemeentehuis kopen.Deze zal per maal aanbieding op het containerpark geknipt worden-naargelang wat ge brengt en met welk soort voertuig.Snoeihout,lege flssen en blikjes en oud papier zijn gratis--recicleerbaar- Oud ijzer grote boomstammen die door de verhaspelaar gaan zijn natuurlijk een of twee gaatjes waard. Ik kwam per toeval mijn jongste broer tegen met zijn vrouw en haar dochter.Ik zei hem vriendelijk dat hij niet meer helpen moest,daar ik het allemaal alleen deed. Hij daarop:Wat!Mijn 50 gaat eraan. Ik zou moeder niet willen vragen mij te betalen om de tuin te doen,want zij kan op 83 jarige leeftijd dat geld beter gebruiken. Daarom ben ik een beetje boos op de junior. Hij werkt ook aan het spoor,maar hij moet nog zeker 20 jaar doen voor zijn pensioen. Het moest er even uit. tjenneke.
Ja het gaat weer over mijn verlof in Bayern. Op een dag,het was mooi weer ik besloot een uitstap te maken naar het mooie plaatsje Bad Tolz aan de Isar.Bad tolz is dan de hoofdplaats van de gelijknamige Kreiz(dit is een soort kanton). Wij met de wagen.Toendertijd reed ik nog met een opel kadet. Ik reed rond om een plaatsje te vinden.Ik zag verder een kamion staan en ik dacht:Etienne,ge kunt er voor staan.Daar Bad Tolz een plaatsje is dat hoog ligt,moest ik een stukje bergaf rijden om dat plaatsje in tenemen. De wagen stond er en we gingen wandelen tot aan de oever van de Isar. Dan zei mijn zus:Zeg zoek een cafe op,ik moet gaan wteren. Ik daarop:Das altaid tzelfde,golle moet oek zoeveel pissen. In dat lokaal bestelde ik een pint en een cola.Alez die was rap leeg in nam er nog ene-ja dat waren er van een halve liter.Ik moest ook gaan wateren.Ik kwam terug en ik keek per toeval naar de deur en ik zag een politie man schrijven waarop ik tegen mijnzuster:Zie,zemme der wer iene.Ne stoemme kloet die verkierd stoa. Alez de drank was op en ik betaalde en wij gingen naar buiten en ik zag mijnen auto staan met een beleke van goe gdrag en zede achter mijn ruitewissers.10 Mark boete.Ik wat kauwgom in mijn mond en zo rap mogelijk naar de politie. De bediende:Gij Belg verkeerd gestaan en ge gaat betalen. Ik daarop:Ja,maar ik moest dringend naar de wece. Hij:Hier ik scheur het kapot.Rij door ge moet niet betalen en ga van die 10Mark een drinken en tot ziens. Ik zo rap mogelijk daar weg.Die 10 Mark heb ik dan in het cafe van de statie van ons vakantiedorpke etwee pinten gedronken en den overschot in speelautomaat gestoken en ik had geluk een gewin van 100Mark. En terug naar dat politebureel dat moet nog altijd gebeuren
Zoals beloofd het verhaal van de pinkstertent. Ja zoals reeds in ander verhaal,had ik gezegd dat wij er waren in 1979 het 1200 jaar feest. Mensen die had leren kennen in vorige vakantiejaren-ik ben daar sinds 1977-hadden mij uitgenodigd om een pint te komen pakken in de feesttent op het golfterrein. Wij er naar toe,maar in plaats ven de wagen gingen we de vier kilometer te voet.Een goed gedacht zal later blijken. Wij kawam daar aan.Amai wat een grote tent.Wel zeker plaats voor wel duizend mensen. Ik wou juist een plaats zoeken of de mensen van het klein kioskske van ons stationnetje riepen ons om bij hen te komen zitten.Wij werden als de Belgische vrienden voorgesteld aan anderen. Ik kreeg onmiddellijk een grote pint van een liter,mijn zus ook maar die drinkt niet.Een slokske deed ze.We zaten daar al een tijdje toen een man in ons gezelschap kwam zitten.Hij gaf me een klop op de schouders:Ha Belg zijt gij daar terug en ge hebt je liefke meegebracht.Het was een stamgast van stationscafe.Ik maakte hem er op attent dat het mijn zuster was-allez een vande..- Hij zei tegen mijn zus:Ik ben Sepp.Maler Sepp.En tot het meisje dat de tafels bediende:He geef ons nog ene. Laat ons drinken op Bayern en Belgie. Ik dronk,maar wat was dat mijn glas bleef vol.Ik moest even naar de plaats waar mannen alleen naar toegaan.Plaats maken voor een volgend biertje.Toen ik er terugwas zag ik het,maar werd niet boos:eenmaal die Sepp eenmaal mijn zus en ook anderen deden het.Het gals werd per keer leeggemaakt in de mijne,ja zo bleef die vol. Ik ging naar de toog en ik kwam terug met half haantje met een broodje en heeft dat gesmaakt. Een andere kwam terug met een grote schotel met stukken kaas en mosterd. Een ander kwam met radijzen die met een toestel heel fijn langgesneden was. Na een tijdje moesten we terug voor het avondeten. na het avondeten dat ik genomen had met twee potten bier maar van een halve liter ben ik snel in het bed gegaan en 20.00 lag ik te slapen. Maar nu drink ik niet meer ook niet minder.Alez geen alcohol(mag niet van de dokter) de groetjes Tjenneke
Het voor mij in Duitsland het belangrijkste moment dat ik heb meegemaakt was het feest van 1200 Jaar jubileum van dat plaatsje Schliersee in 1979. Het was die laatste zondag van het verlof dat ik daar doorbracht. Met de trein reden we van ons dorpje naar het grote stadje dat eigenlijk de naam MARKT had.De rit was gratis aangeboden tergelegenheid van het feest.Aangekomen aan het Kurpark zagen we vele mensen allen in die mooie Bayerische klederdracht.De vrouwen hadden boven hun natuurlijke uitstulpsels een garniering van gekleurde rozen. Ik filmde het hele gebeuren.Maar de arm der wet duwde mij vriendelijk uit de weg om de notabelen te laten passeren.Ik wist niet door het gefilm dat in de rij liep van de hoge Pieten en hoge Petras.Een van hen gaf me een hand en een klop op de schouders.Het was Franz Josef Strauss de toenmalige Minister-president van Bayern.Hij zei me:DU BIST EIN RICHTIGE BAYER.en hij ging verder.Deze woorden zijn me altijd bijgebleven.Ook de kardinal van Munchen kwam voorbij maar die was een beetje onvriendelijker:GA TOCH UIT DE WEG MAN! Ik filmde verder of er niks gebeurd was. Na de middag waren we er weer,maar aan het golfterrein om de stoet te filmen.Ze noemen dat daar FESTZUG.Manne,vrouwen en kinderen in verschillende klederdracht kwamen voorbij.Zeker de allerkleinsten waren mooi-Meisjes en jongens van zeker nog geen vijf jaar oud hand in hand en bloempjes werpen naar de toeschouwers. Ik was daarvoor al in de Pinkstertent,maar dat is een verhaal voor een andere keer.
De Wendelstein,voor zij die het niet kennen is een berg in Bayern niet ver van de Oostenrijkse grens.Deze berg heeft als hoogt aangegeveb 1838 NN. Men kan deze bereiken met auto en met de trein. Boven op deze berg staat het hoogstgelegen zonnenobservatorium van Duitsland.Er is ook een antenne van de televisie en radio. Om boven op de berg te geraken zijn er drie mogelijkheden. 1)Te voet via de gamarkeerde wandelweg. 2)Met de tandradbaan van in Brannenburg de andere zijde van de berg. 3)Kabine baan van in Osterhofen. Het is de moeite waard tot helemaal boven te gaan waar een paronamisch zicht bij mooi weer te zien is tot de olympiatoer van het stadion van Munchen een zestig km verder.In de richting oosten de Inn en het stadje Rosenheim.De richting naar Oostenrijk een mooi zicht op het Kaisergebergte met de al bekende Wilden Kaiser. Hier volgen enkele gegevens van de kabine baan. aantal kabines 2 Aantal pilonen 1- -75 m hoog Kabeldoormeter a)draagkabel 50 mm b)tegenkabel 26 mm c)trekkabel 30 mm grootste spanwijdte 1628 m Bergstation 1724 m Dalstation 792 m hoogte verschil 932 m maximaal hoogteverschil met de grond 170 m max.snelheid 10 m/sec tijdsduur rit max. 6.5 min. max vervoer personen per uur in iedere richting 450 bouwjaar 1970. aandrijving 490pk max en 296 pk normaal Ge moet eens kijken via google en indrukken Wendelstein Bayern. Het is de moeite waard om een bezoek te brengen. groetjes tjenneke
De term premiejager bestaat al heel lang,zelfs van voor mijn tijd. Ik was zoals de Nederlanders het zeggen een HC of hoofdcondukteur op de trein. Ik een premiejager.Neen! Ja eigenlijkwel. Neen-Ik had ooit eens een tas gevonden met kostbaarheden en heb die afgegeven in een station aan het loket verloren voorwerpen.Natuurlijk een verslag van gemaakt.Niet voor die premie te krijgen vab vindersloon. Ja-Ik verkocht ook treinkaartjes in de trein aan reizigers die geen komden kopen daar er geen loket was,of dat die niet open was aangezien de tijd wij in dat station waren.Hierop kregen wij een premie voor het aantal reizigers en op de gelden die wij ontvingen.Maar even daarbij gezegd,op die premie moest uiteindelijk ook belasting op betaald worden.Dus hoe meer ontvangsten des te hoger de taks. Wij mochten ook vreemde valuta aannemen op eigen risico uiteraard.Op de belangrijkste vreemde valuta(Pond-Frans frank-Duitse Mark en de gulden)Wij hadden wel een verplichte wisselkoers opgelegd door de financiele direktie NMBS,om de broek niet te scheuren. Veel verdienden we er niet aan-ik behielde de DM voor mijn verlof in Duitsland en had op de DM een halve fran winst per DM.Voor de verlof had ik altijd zo per jaar een 2000 DM of een winst van 500 fr nu is 12.5 euro niet veel maar voor de eerste dagen een pintje beterkoop. Daarom dat ik veel wisselde voor heel late of nachtdiensten.Na 8 uur avonds hadden we een premie per uur daarbij voor nachtuur was dat.Ik wwet niet meer hoeveel het was maar voor de euro was dat 50 fr per uur en ik denk nu 2.50.Als ge een maand had van 70 nachtuur reken maar uit,en tevens de belasting daarop. Dit was het voor nu tot een volgende tjenneke.
Ja ik had reeds geschreven dat ik een stukje in de tuin zou doen.Wel het is een hele stuk geworden.In plaats van maandag ,zal ik morgen al alles naar het containerpark moeten doen.Dan kan ik volgende weekverder werken,maar eerst een nieuwe inkomkaart kopen in het gemeentehuis.Ik zal wel even kijken want ik hab maar twee gaatjes meer om te knippen. Maar kom ik zal even een triestig gezicht zetten en het is voor mekaar. Maar heb moed moet worden gezegd daar ik nog zeker de helft van de tuin moet doen.Ik vraag geen hulp,dan kan ik doen en laten wat ik wil. Moe ben ik niet,maar fris ook niet.Een goede douche zal goed doen en het beste is het te doen voor het slapen gaan dan kan ik goed slapen. Maar eerst nog wat mailen,chatten en een spelletje freecel of een ander spel. Zo is er weer een blogje klaar om getoond te worden.Ze moeten mij geen punten geven.In voel mij goed maar de beste is hij die alles kan. De groetjes tot volgende blog.
Een goede morgen.Hier volgt een verhaal van een teve programma dat ik heb meegemaakt in Duitsland. Het was op een zondag in 1989.Het was mooi weer.Mijn zuster en ik namen in het station van het plaatsje waar wij ons hoteletje was naar een ander bergdorpje. We gingen de opnames bijwonen van het teveprogramma''FERNSEHKONZERT.''. Wij hadden al een paar dagen eerder in het kurzentrum onze ingangskaarten gekocht. Het plaatsje waar wij afstapte was Geitau aan de voet van de berg-WENDELSTEIN-.Op die berg staat het hoogstgelegen zonnenobservatorium van Duitsland op een hoogte van een kleine 1820 meter.Maar dat is voor later. Van het station moesten wij naar de -GROSSE WIESE-de grote wei wandelen.Kom,wij waren niet alleen en volgden de andere mensen.Mijn zus was gekleed met een dirndl en ik een kniebroek met lange kousen.Wij warengelijk Bayern. Wij moesten de grote baan oversteken-die de verbinding maakt met onze vakantieplaats en de Oostenrijkse grens.Polite regelde het verkeer zodat wij gemakkelijk de straat konden oversteken. Wat mij ten zeerste bewonderde-de straatnamen waren allen de zelfde.Ze hadden de naam van de gemeente-GEITAU-Een voorbeeld een mijnheer woont in Geitau 6.Ja ik moet zoeken maar die mensen niet. Wij kwamen aan aan de vlieghaven-het was een grote wei waar vele zweefvliegers vertrokken en de drakenvliegers. Wat ik zag waren vele tafels lang,ik weet niet hoe lang met banken.We moesten onze inkomkaart krijgen en we kregen een geschenk:De mannen een gratis biertje uit een glas met erop het feest op afgebeeld.Dat was een souvenier dat we mochten meenemen. Op het einde van de wei zag uk een brouwer met ernaast een grote bijna 2 meter lange man.Hij kwam dadelijk naar mij en bgroette me:Ha Belg,je bent hier ook? Het was de waard van een cafe van boven van een van de bergen. Wij hebben os geamuseerd.Om 12 uur begonnen de opnames die duurden tot 12.45 en alles werd live uitgezonden. De show was gedaan,maar de mensen bleven vieren-het was tenslotte hun feest. Wij zij blijven zittentot 16.30 omdat wij de trein terugnemen moesten. Zeg daar niet tegen de mensen U,want zijt ge geen vriend,maar wel DU.Wij maakten veel vrienden en we kregen een extra bier omdat wij een van de enige buitenlanders daar waren. De kamion van de brouwerij is wel zeker 4 maal teruggeweest om van alles te brengen. Wij hebben niet gedronken maar gezo...... en gegeten.Broodjes-borden met fijn gedraaide radijzen-schotels met stukken kaas(stukjes waren het niet maar hele brokken). Wij waren om 17.30 terug in het Gasthaus voor ons avondeten.De waard heeft mijn glas wel 8 maal bijgevuld zoadat ik half dronken om 22.00 naar mijn bed ben gegaan(ja gestrompeld) En dat waren geen pinten maar halve liters.En ik dacht ik kan drinken,maar die bergmannen drinken een halve liter in 10 seconde uit. Zo dat was het weer.De groetjes Tjenneke-big ietie
Ik was nog eens een maal in Schliersee op verlof. Als we gingen wandelen kwamen wij altijd terug via het station.In die tijd stond daar een klein kiosk,waar we dan altijd een biertje dronken bij mooi weer buiten onder de grote boom. Na al die jaren vroeg de man en de vrouw ons:Stuur dan toch eens een kaartje van julie plaats in Belgie. Goed ik thuis een kaartje zoeken en wij zouden het opsturen.Maar een ogenblik stilte bij ons-wij hadden het adres niet van die mensen.Mijn vader zaliger zei:Gij zijt ne krak hé Etienne.Gij moogt het schrijven en als het aankomt dan betaal ik je fles witte wijn en als deze niet aankomt koopt gij mij een fles genever. Ik zei dat het goed was en ik vol moed schrijf het kaartje met de volgende tekst. LEBENSMITTEL DE BART AM BAHNHOF D-8166 NEUHAUS KREIS MIESBACH BAYERN B.R.D.
Het is geen grap het kaartje is aangekomen en ik heb mijn wijn gekregen. Maar ik ben geen smee.....p,ik heb de wijn met vader uitgedronken. De mensen ginder wilden het niet geloven,maar het kaartje heeft daar in de winkel gehangen zo dat ze konden zien dat het echt zo is gebeurd.
Hier ben ik dan weer. Het zal weer warm worden. Het is donderdag ,normaal om 08.00 containerpark,maar ik had dat al gedaan de vorige dag.Zo om 08.40 doorrijden en eerst finance op de bank regelen.De supermarkt met de daarbij behorende thee na inkoop van het eten. Mijn krantje lezen en zalig genieten van de rust. Ja ik ben dan weer thuis rond 11.00-11.30.Mijn moeder gaat dan zoals gewoonlijk een siesta doen terwijl ik iets klaarmaak om te eten. Even wat tevee om 12.35. Namiddag nog even oude spullen oprapen en verzamelen om voor het containerpark volgende of de daaropvolgende week. Tegen 15.00 ben ik dan binnen voor de voorbereiding van het avond eten. Eerst rad van fortuin zien en daarna nog even de mails lezen-hopelijk niet zo veel als drie weken terug-ontving toen 350 stuks. Als ik nog wat te schrijven heb de volgende maal. Dus vrienden tot volgende Tjennekeblog.
In een vorige blog had ik gemeld dat ik naar het containerpark zou gaan.Ja eerst de kleintjes met hun mama naar huis brengen en dan de wagen inladen voor het park. Ja de wagen was weeral vol.Als alles afgeladen was en in de juiste container was geladen reed ik terug naar huis.Ik snel wat eten.Even op de mail en dan terug in de kelder. Wat een rommel een mens kan bijeenhouden,want op een uurtje had ik weer wat bijeen voor het volgende bezoek aan het containerpark voor volgende week of die daarna. Even wat rusten en dan maar zorgen voor het avondeten.Spek met spinazie. Dat zal heerlijk smaken,zijt maar zeker. Vanavond is het Baantjer en dat wil ik niet missen. Zo kan ik weer met een gerust geweten een nieuwe blog bedenken. Doei,daag
Het is weeral woensdag.Veel zal ik er niet opzitten vanaf nu tot 15.00. Eerst mijn nichtje en haar 17 maanden jonge deugniet ophalen ne samen met de oma naar de shopping.De kleine geniet erzo van om met zijn grootoom mede te mogen rijden. Als de inkopen gedaan zijn,gaan we iets drinken.De meisjes kennen hem al.Hij krijgt onmiddelijk een sneetje brood dat de knaap gulzig opeet en hen dan met triestige ogen bekijkt al wil hij zeggen is dat alles. Een friste voor zijn tutterfles-lekker zeg-en een lekstok-die hij kapotbijt kwestie van snel op te hebben om een nieuwe te krijgen(hoe zou je zelf zijn). Naar huis om de spullen af te zetten en daarna de kleine weer naar huis brengen. Voor mij is het nog niet gedaan zene:Om 12.30 de wagen inladen en daarna na het containerpark en alles is weer weg en dan kan ik thuis alles weer opzoeken voor een volgend bezoek aan het park volgende week(als ik genoeg heb). Met moet opletten om 12.00 deze middag.In Antwerpen komen een paar beenhouwers bijeen met een grote bijl. Ja om 12.00 stipt hakken ze de week in twee. even een grapje van mij tussendoor. Mail me als ge deze een geslaagde vond. Dit was het weer voor nu.Ik ga mijn wagen voorbereiden om die deugniet gaan te halen.Het is nu bijna 08.00 en heb afgesproken bij mij nicht-dochter van mijn oudste reeds vroeg overleden zus-ik ben daar om 08.35 even hout vast nemen,het verkeer. De groetjes voor zij die dit lezen en ook de groetjes voor degene die dit niet kunnen of willen lezen. Tjenneke. big ietie of voor vriend(en)(innen) Etienne.
Vanavond,zoals iedere dinsdag is het onze(moeder,broer,zus en ik) clubavond van de treinclub.Om 19.00begint het.Wij leven stilaan naar onze tweejaarlijkse tentoonstelling. Men kan dan komen kijken hoe onze treintjes rijden.Dit gaat altijd door in November.Geloof me het is de moeite waard.Als clublid heeft ieder zijn specefieke bezigheid.Ik bijvoorbeeld maak op regelmatige tijden de kofie voor de leden klaar.Reken uit met machine die ineens zo een 5 liter maak per keer en ongeveer 5 tot zes machines per dag maakt de ganse tentoonstelling tot maximaal 15 ,naargelang er een feestdag mee in de tentoonstelling is.Nu ben ik bezig om de baan te leren bedienen om op de tentoonstelling de rijkunst te tonen. Even een uitleg:Er zij 3 bedieningspanelen met samen 3 man om te bedienen die om de 2 à3 uur afgelost worden,om ieder een kans te geven.2 bedieningspanelen zijn te bezien,de derde is het schaduwstation om defekte materiaal te verwisselen. Als nu de senioren van het seniorennet eens een zaterdag willen bezichtigen kan dat aangevraagd worden. tot blogs big ietie