Naar de inhoud

Aardewaartse poëzie

notities voor een gedicht
akke.beakke.be
Aardewaartse zinnen, een soort inkeer, het zoeken naar een zin en het woord in een zin en de zin van een woord.
Dinsdag 13 september 2005

hij is een rede rijker

hij heeft voorwaar, een grote bek nietwaar
een billenkletser aan zijn dijen en torenhoog
het zwarte hoed syndroom, dat verder reikt
dan zeiken, men noemt hem een rederijker

een dijk van een vent dus, met zijn voeten
in een plompverloren laantje aan het water
en een kater op tijd en stond een mond vol
valse tanden, als hij op zijn pik getrapt wordt

Geschreven door Verdano om 17:29 Stuur door Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Dinsdag 13 september 2005

ongeduldig


-

grof brood is zo gezond
gesneden in een bruine zak
die heb ik op de tafel
neergekwakt

de rijen aan de kassa
slenterden te langdurig
vandaag is mijn geduld
er blijven haperen
en de kas sloeg tilt
er had zich iemand vast gepind
het saldo ontoereikend
de rijen langzamer
en een woord te grof

---

Geschreven door Verdano om 11:57 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door
Maandag 12 september 2005

contrasten


-

af en toe vind je nog
een wegwijs huis
dat besloten ligt
van hoge bomen houdt
van mosgroen tussen nat gras
knus aan de rand van het woud
waar je weg langs slentert

zelf woon ik in een huizenblok
een stenen hok, en de rotsen
waar de duiven lanterfanten
zijn betonnen kluizen
van een ouder fort
met schietgaten

weg, weg van hier

---
Geschreven door Verdano om 12:12 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 11 september 2005

podiumervaring

I.

de zaal zat te barsten vol van zichzelf
verwachtten ze en ik hoorde 't kraken
alsof het fluisteren was, ze praatten

hun verveling kuchte zich stemmig droog
en ze viel omhoog toen 't licht laag dimde
een podiumgrijns schoof gordijnen open 

ik liet de spot over mij heen lopen tot hij
zich vastbeet en het barsten grimmiger

II.

langdradigheid is voor spinnen in de herfst
om wind te vangen en soms terug te keren
zo zwermen zij de dagen vol, ze zwerven
totdat zij een warme plek gevonden hebben

maar ik was hier dus eerst en kort van stof
heb ik een ragebol, mijn houten bek is wijd
genoeg om alle hoeken schoon te roepen

er is één spot nog in de zaal die mij belicht
die barsten heb ik stom verbaasd gemaakt


Geschreven door Verdano om 10:56 Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 11 september 2005

huizenrij


-

de huizen staan hier uitgespreid
in lange rijen langs een stenen straat
hun tuinen zijn als tanden ze bijten
groene stroken uit het achterland
waar wildgroei heerst, en struiken
het bos hebben opgeborgen met
ondoordringbaarheid, ze kruipen
langzaam achterwaarts, alleen de
tuinen groeien met een regelmaat
die nog dwingend is

---

Geschreven door Verdano om 02:17 Reageer op dit bericht Stuur door
Zaterdag 10 september 2005

nagedachten


-

even hardnekkig het verwijt
dat nog naslentert in
tot verwarring gebrachte regionen
van een trage hersenhelft
ik heb altijd mijn rechterkant
bezield gedacht

en wat moet ik ermee, de verwijten bedoel ik?

ik stam af van leraarsvolk dus betweters
en bedrijvige mensen dus cententellers
en schrijvers dus woordgekken
en van mijn moeder
die nog altijd haar hand
figuurlijk in aanslag houdt
om lief te kozen ook
zij verslindt mijn zinnen
en geeft ze met verbazing terug

zo was ook mijn vader
opgetogen en nu nog
tot rook en stof vergaan
hij blijkt mij aan te manen
altijd tot soberheid en
onverdachte woorden

verwijten heb ik al genoeg bedacht
die gooi ik op een hoop
alleen hun echo klinkt nog af en toe

---
Geschreven door Verdano om 14:14 Reageer op dit bericht Stuur door
Zaterdag 10 september 2005

boomcirkels


-

het is deze boom
zijn recht-vaardige stam
de takken die laag-hartig 
de aarde ternauwer-nood
beroeren die ik herken.
hij verbergt het lommer

in het gras rondom
werd een zandpad uitgesleten
een cirkelvormige wonde in de grond
waar vele sporen hun doel hebben bereikt
maar verkregen wat ze niet wilden
een onbarmhartige middagzon

---
Geschreven door Verdano om 10:27 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door
Vrijdag 9 september 2005

De oude stammen

I. de oersprong

in dit kunstig hout sterven traag
de stammen uitgedund worden ze 
ingekort in het fatsoen gezet en
hun afvallige takken hebben
zij bijeen gevaagd zodat zaad
kan blijven tieren tot er geen
andere soorten zijn ze lijken op
elkaar als eenzaatsbomen 

II. metamorfose

in kunstig steenwerk stervende 
mensen worden ze ook genoemd
kalm gemaand en dagelijks opgedoft
en hun afvallige vruchten hebben
hen hier geplaatst zodat hun kroost
kan blijven tieren tot er geen
andere soorten zijn ze lijken op
elkaar met eenzaatswoorden 

III. het lot

ze leven niet zo lang en groeien
ook veel korter dan die oude
bomen, hun doodstrijd duurt
dan ook niet lang
Geschreven door Verdano om 22:14 Reageer op dit bericht Stuur door
Vrijdag 9 september 2005

dichtoefening

De paden van herkenning

het is deze boom, zijn knoestige stam, en de takken die laaghangig het gras ternauwernood beroeren die ik herken.
tussen het gras, rondom werd een zandpad uitgesleten, een cirkelvormige wonde in de grond, waar vele sporen hun doel hebben bereikt

Geschreven door Verdano om 12:28 Reageer op dit bericht Stuur door
Donderdag 8 september 2005

een heer van stand (ode aan bommel)


-

als wel voldane heer van stand
doe je zoiets niet mijn waarde

daarmee bedoel ik dan dat uitgelaten
niet ons keurmerk is, dat is voor hondse
zaken of dames en heren aan het lijntje

je schrijft ook geen hartverscheurend
trillend blad aan stukken, je plooit het
eerst en plet de randen plat, pas dan
begint het snijden met een scherpe schaar
en zelfs verbetenheid, dat hoeft zo weet je.

Je pulkt geen wonden open, je schaaft
ze tot het bloeden wordt en dan giet je 
de pure alcohol erover en mercuriumrood
het liefst met grote streken.

een heer van stand mag zich verdwazen
dat valt niet op in deze wereld, weet je

---
Geschreven door Verdano om 13:33 Reageer op dit bericht Stuur door
Donderdag 8 september 2005

het dullig water

het dullig water klinkt niet overvol
we praten er liefst niet over maar
doen het toch, zo dwars dat deze
mensen kunnen zijn, je houdt het
voor onmogelijk.

er is oliespiegel op het oppervlak
en kleuren van een regenboogvlag
ze waaieren aan tot kalmte en een
afgeleefd blik waar de oever vol
van is, daar loopt het roestig ijzer 
dan wat rest nog af te kraken.

Geschreven door Verdano om 13:20 Reageer op dit bericht Stuur door
Donderdag 8 september 2005

tegenstrijdig

-

het lijkt jou onverstandig om in te gaan tegen een heersende stroming

ben ik dan zo dom?

mijn laarzen, die worden voor de gelegenheid spijkerhard beslagen
meestal draag ik een harnas, want een stalen blik kijkt niet genoeg
zo lijk ik wel een vogel met een reuzegrote bek een pluimenbos om
op te vallen mijn handen houden wel van klauwen

ik draag een ladder dwars

en dan?

---

Geschreven door Verdano om 09:57 Reageer op dit bericht Stuur door
Woensdag 7 september 2005

Het oude bomenwoud


-

hier groeien d' oude bomen traag
ze worden jaarlijks opgeschoond
in een plantsoen en hun afgevallen 
bladeren worden bijeen gevaagd
zodat het gras kan blijven tieren

hun schaduw is wat ons behaagt
er zijn geen andere soorten meer
van tel, het oude bos raakt stilaan
uitgedund, hier zien wij enkel nog
eenzaatsbomen staan en af en toe
een verzameling van oude stammen

hier sterven mensen oud en graag
worden ze jaarlijks opgevrolijkt
en hun plantsoen word dagelijks
aangevuld, ze leven niet zo lang
en groeien ook veel korter dan
die oude bomen, helaas

---

Geschreven door Verdano om 11:02 Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 6 september 2005

de watersnoodlaan

 -

hij heeft zichzelf plompverloren in
de watersnoodlaan, waar hij zelfs
de bomen droogweg aan de kant
heeft laten staan, tot zijn eigen huis
geplunderd werd, door de horden
de watergolven en een stormvloed
die langsstreek maar amper raakte
hij weg en het vege lijf doorweekte
de daken lagen echter hoog genoeg
om in een hete zon langzaam uit
te drogen, en de dagen die telden

dit is pas hopeloos

dat ze wapens en legers vrijwilligers
zenden, de honger en het dorsten is
immers van geen tel, dat hoort erbij
zoals de watersnood bij de stormen
en de soldaten in de hel, want water
is alleen heel genadig en snel

---
Geschreven door Verdano om 14:47 Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 6 september 2005

hard en dwangmateloos

-

het dwingende werk

zo worden vragen genadeloos hard

een bloedig treffen
in het oog
werd rood
en trok de afweer op
met fronsen

't aangezicht golfde
gegroefd de rimpels weer dieper
en talrijk de loopgraven
met front
taal riep hij hard

hij schreeuwde
hou op! genoeg!


een dwingend ogenblik
lachte
hen even uitdagend uit

de vragen worden harder
de antwoorden ook

---

Geschreven door Verdano om 11:15 Reageer op dit bericht Stuur door
Zaterdag 3 september 2005

Vanop het podium ervaring


-

ik heb geen titel goed genoeg bevonden

ik heb soms zinnen nodig en een podiumplaats
en toehoorders ze hoeven zelfs hun handen niet
te laten praten, hun opgekropte zwijgzaamheid
die zelfs het fluisteren
haat is mij meer dan genoeg.

want ik hou ervan om er kelen dicht te nijpen
in de ogen de verwondering te breken, alsof
ze het allemaal zo welwillend begrijpen, helaas

is dit alles van korte duur en het einde wordt
steeds te luidruchtig weggevaagd, maar hun
handen slaan zichzelf zo graag bedenk ik dan
ik ben een twijfelaar

---

Geschreven door Verdano om 11:08 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door
Zaterdag 3 september 2005

een reuze stoet

 -

daar

heb je dan die mandenmakers
van grote torso's in de reuzen
die zich wanstaltig in de stoet
begeven en voor hen de geuzen
in 't bier dat als de kersen smaakt
de duvels die mijn adem happen

hun stoepen stromen overvol
met wollen truien zilverprullen
uit een godvergeten achterlandse
winter made in china, de wereld
is daar overvol en hier dus ook
de hoofden en de botte buiken
in de ingewanden van de reuzen

want binnen loopt een stoere
man met zweet te zwoegen en
dat terwijl hij ingespannen door
een kijkspleet gluurt, want de
klinkers liggen hier al eeuwen
vastgeklonken en de stalen
sporen maken 't lopen soms
gevaarlijk recht, voor 't fietsen

zie

daar heb je weer de reuzen
en hun armen hangen slap
omlaag te treuzelen, ik heb
de stoet, de hoed mijn mand
weer opgezet, ik kom wat later

---
Geschreven door Verdano om 10:52 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Aardewaartse poëzie

↑ Terug naar de berichten