Naar de inhoud

Aardewaartse poëzie

notities voor een gedicht
akke.beakke.be
Aardewaartse zinnen, een soort inkeer, het zoeken naar een zin en het woord in een zin en de zin van een woord.

Berichten van 1 september 2005 tot 30 september 2005

het dullig water

het dullig water klinkt niet overvol
we praten er liefst niet over maar
doen het toch, zo dwars dat deze
mensen kunnen zijn, je houdt het
voor onmogelijk.

er is oliespiegel op het oppervlak
en kleuren van een regenboogvlag
ze waaieren aan tot kalmte en een
afgeleefd blik waar de oever vol
van is, daar loopt het roestig ijzer 
dan wat rest nog af te kraken.

Geschreven door Verdano om 13:20 Reageer op dit bericht Stuur door

tegenstrijdig

-

het lijkt jou onverstandig om in te gaan tegen een heersende stroming

ben ik dan zo dom?

mijn laarzen, die worden voor de gelegenheid spijkerhard beslagen
meestal draag ik een harnas, want een stalen blik kijkt niet genoeg
zo lijk ik wel een vogel met een reuzegrote bek een pluimenbos om
op te vallen mijn handen houden wel van klauwen

ik draag een ladder dwars

en dan?

---

Geschreven door Verdano om 09:57 Reageer op dit bericht Stuur door

Het oude bomenwoud


-

hier groeien d' oude bomen traag
ze worden jaarlijks opgeschoond
in een plantsoen en hun afgevallen 
bladeren worden bijeen gevaagd
zodat het gras kan blijven tieren

hun schaduw is wat ons behaagt
er zijn geen andere soorten meer
van tel, het oude bos raakt stilaan
uitgedund, hier zien wij enkel nog
eenzaatsbomen staan en af en toe
een verzameling van oude stammen

hier sterven mensen oud en graag
worden ze jaarlijks opgevrolijkt
en hun plantsoen word dagelijks
aangevuld, ze leven niet zo lang
en groeien ook veel korter dan
die oude bomen, helaas

---

Geschreven door Verdano om 11:02 Reageer op dit bericht Stuur door

de watersnoodlaan

 -

hij heeft zichzelf plompverloren in
de watersnoodlaan, waar hij zelfs
de bomen droogweg aan de kant
heeft laten staan, tot zijn eigen huis
geplunderd werd, door de horden
de watergolven en een stormvloed
die langsstreek maar amper raakte
hij weg en het vege lijf doorweekte
de daken lagen echter hoog genoeg
om in een hete zon langzaam uit
te drogen, en de dagen die telden

dit is pas hopeloos

dat ze wapens en legers vrijwilligers
zenden, de honger en het dorsten is
immers van geen tel, dat hoort erbij
zoals de watersnood bij de stormen
en de soldaten in de hel, want water
is alleen heel genadig en snel

---
Geschreven door Verdano om 14:47 Reageer op dit bericht Stuur door

hard en dwangmateloos

-

het dwingende werk

zo worden vragen genadeloos hard

een bloedig treffen
in het oog
werd rood
en trok de afweer op
met fronsen

't aangezicht golfde
gegroefd de rimpels weer dieper
en talrijk de loopgraven
met front
taal riep hij hard

hij schreeuwde
hou op! genoeg!


een dwingend ogenblik
lachte
hen even uitdagend uit

de vragen worden harder
de antwoorden ook

---

Geschreven door Verdano om 11:15 Reageer op dit bericht Stuur door

Vanop het podium ervaring


-

ik heb geen titel goed genoeg bevonden

ik heb soms zinnen nodig en een podiumplaats
en toehoorders ze hoeven zelfs hun handen niet
te laten praten, hun opgekropte zwijgzaamheid
die zelfs het fluisteren
haat is mij meer dan genoeg.

want ik hou ervan om er kelen dicht te nijpen
in de ogen de verwondering te breken, alsof
ze het allemaal zo welwillend begrijpen, helaas

is dit alles van korte duur en het einde wordt
steeds te luidruchtig weggevaagd, maar hun
handen slaan zichzelf zo graag bedenk ik dan
ik ben een twijfelaar

---

Geschreven door Verdano om 11:08 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

een reuze stoet

 -

daar

heb je dan die mandenmakers
van grote torso's in de reuzen
die zich wanstaltig in de stoet
begeven en voor hen de geuzen
in 't bier dat als de kersen smaakt
de duvels die mijn adem happen

hun stoepen stromen overvol
met wollen truien zilverprullen
uit een godvergeten achterlandse
winter made in china, de wereld
is daar overvol en hier dus ook
de hoofden en de botte buiken
in de ingewanden van de reuzen

want binnen loopt een stoere
man met zweet te zwoegen en
dat terwijl hij ingespannen door
een kijkspleet gluurt, want de
klinkers liggen hier al eeuwen
vastgeklonken en de stalen
sporen maken 't lopen soms
gevaarlijk recht, voor 't fietsen

zie

daar heb je weer de reuzen
en hun armen hangen slap
omlaag te treuzelen, ik heb
de stoet, de hoed mijn mand
weer opgezet, ik kom wat later

---
Geschreven door Verdano om 10:52 Reageer op dit bericht Stuur door

bewondering voor een dichter

-

Het is niet zozeer het kleine dat mij heeft geroerd
maar wel die vragen en de dieptes die verwoord
altijd hetzelfde veronderstelden en hun antwoord
dat zo ingegeven lijkt en dat onbeholpen soms
de dagen heeft versleten zoals men ezelsoren
in een boek heeft omgeplooid, een wijzerblad
zou je beter passen dus dat schuif ik mee aan
boord, dan kunnen samen de letterzee bevaren

---

Geschreven door Verdano om 23:35 Reageer op dit bericht Stuur door

een trage stad aan de stroom

-

mijn haven is nu een pleisterplaats

voor de traagheid, voor de logge
schepen en de Schelde zelf een
blinkend pad dat kronkelt langs 
haar lage landerijen en de dijken
hoeven slechts het springtij terug

naar zee te laten streven, hier is
geen mond meer die haar brakke
water lust, en de oude grachten
zijn hier altijd zo doorweekt door
regen, de klei houdt al het water 

op het slijk blijft eerloos kleven
de landerigheid met bruine vegen

---
Geschreven door Verdano om 22:54 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Aardewaartse poëzie

↑ Terug naar de berichten